ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΓΧΟΣ
ΒΙΚΥ ΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΝΗΣ Η τελευταία δεκαετία απεικονίζει την έξαρση ενός συναισθηματικού παραλογισμού, μιας απογοήτευσης, αδιαφορίας μέσα στην οικογένεια, την πόλη, την κοινωνική ζωή γενικότερα. Έχει καταγραφεί αύξηση της οργής και της απελπισίας. Έξαρση της επιθετικότητας, συναισθηματική βία. Η τωρινή γενιά των παιδιών παρουσιάζει μεγαλύτερη συναισθηματική σύγχυση απ’ ότι τα παιδιά της προηγούμενης. Έρευνες: Σήμερα τα παιδιά εμφανίζονται: Μοναχικά, καταπιεσμένα, οργισμένα, απείθαρχα, πιο νευρικά και ευέξαπτα, πιο παρορμητικά και επιθετικά. Η συναισθηματική αγωγή των παιδιών αφήνεται στην τύχη. Στην τάξη δεν ενώνεται ο νους με την καρδιά. Η εκπαίδευση πρέπει να συμπεριλάβει ουσιαστικές ανθρώπινες δεξιότητες. (αυτοεπίγνωση, αυτοέλεγχο, ενσυναίσθηση, τη μάθηση της τέχνης της προσοχής, της επίλυσης των διαφωνιών και της συνεργασίας). Τα πάθη μας, όταν ασκούνται σωστά, περιέχουν σοφία. Καθοδηγούν τη σκέψη μας, τις αξίες μας, την επιβίωσή μας. Το πρόβλημα δεν είναι η συναισθ...