6 Δεκέμβρη 2008 - 6 Δεκέμβρη 2010: Συνεχίζουμε στο δρόμο της εξέγερσης

Δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη, η εξέγερση μοιάζει πιο δίκαιη και αναγκαία από ποτέ. Πιο δίκαιη, γιατί είναι πρωτοφανείς τόσο η όξυνση της κρατικής τρομοκρατίας, όσο και η αντεργατική επίθεση κυβέρνησης κι εργοδοσίας. Πιο αναγκαία γιατί, από τη μια μεριά, ο αγριανθρωπισμός των κάθε λογής πραιτόρων τείνει να γίνει αφόρητος, και από την άλλη, τα μέτρα της τρόικας καθιστούν την καθημερινότητα αβίωτη.

Δύο χρόνια μετά το Δεκέμβρη, ο πολιτικός ορίζοντας που άνοιξε η εξέγερση παραμένει εμπρός μας, δείχνοντας ότι η ανατροπή δεν είναι απλά σύνθημα, καθώς και ότι η ριζοσπαστική πράξη αποτελεί πρόταγμα ανάτασης και όχι μέθοδος για τη διαχείριση της μιζέριας.

Δύο χρόνια μετά τις μεγάλες μέρες του Αλέξη, έχουμε κάθε λόγο να εξεγειρόμαστε ενάντια στο σύστημα που γεννάει και αναπαράγει Κορκονέες, για να διασφαλίζεται η εξουσία των Δασκαλόπουλων και των Πάγκαλων.

Δύο χρόνια μετά, να είμαστε πολλές και πολλοί τη Δευτέρα 6 Δεκέμβρη στις 4:00 στα Προπύλαια, όχι για να τιμήσουμε το ένδοξο παρελθόν, αλλά για να χαιρετίσουμε το ατίθασο μέλλον, αυτό το μέλλον που προεικόνισε ο Δεκέμβρης του 2008.

Αθήνα 30/11/2010

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Η απόφαση -ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Κερατσινίου γιά την κρατική καταστολή στο Ρεσάλτο και το Δημαρχείο.

Απο το ΠΑΜΕ ΑΛΛΙΩΣ

Δημοσιεύουμε ολόκληρο το ψήφισμα αρ. 284 που έλαβε το Δημοτικό Συμβούλιο Κερατσινίου κατά πλειοψηφία σήμερα γιά τις συλλήψεις στο κοινωνικό στέκι Ρεσάλτο και στο Δημαρχείο του Κερατσινίου.

Ψήφισμα αρ. 284

Μετά τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν στην πόλη μας, το Δημοτικό Συμβούλιο Κερατσινίου κατά πλειοψηφία( των κ. Δημητρίου Μουρίκη και κας Σοφίας Θωμάρεη εχόντων την άποψη ότι πρέπει να γίνει δεκτό το υποβληθέν δικό τους ψήφισμα) αποφάσισε:
1ον .Δηλώνουμε ότι δεν ανεχόμαστε στην πόλη μας την κρατική καταστολή γιά πολιτικές πράξεις και ενέργειες.
2ον .Καταγγέλλουμε την επίθεση της αστυνομίας στον πολιτικό χώρο ΡΕΣΑΛΤΟ του Κερατσινίου και το Δημαρχιακό Μέγαρο.
3ον. Η πολιτική κίνηση ΡΕΣΑΛΤΟ λειτουργεί και δραστηριοποιείται στην πόλη μας με πολιτικές, καλλιτεχνικές , πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις.
4ον.Ζητάμε να αφεθούν ελεύθεροι οι 64 συλληφθέντες πολίτες που συνελήφθησαν στην πόλη μας.
5ον.Δηλώνουμε ότι κανένα αδίκημα ή καταστροφή δεν συντελέστηκε στο Δημαρχιακό Μέγαρο.
6ον.Η πράξη της εισόδου στο Δημαρχείο των 42 συλληφθέντων γιά μας είναι μιά καθαρά πολιτική πράξη και την αποδεχόμαστε.
7ον.Καταγγέλλουμε τα ΜΜΕ που διαστρέβλωσαν και παραποίησαν τα γεγονότα συνειδητά ή από λάθος πληροφόρηση.
8ον.Η Διοίκηση του Δήμου να οργανώσει συνέντευξη τύπου γιά να αποκαταστήσει την αλήθεια, διότι στην πόλη μας θεωρούμε θεμιτή την πολιτική πράξη

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΥΠΟΓΡΑΦΗ
ΛΕΟΝΤΙΑΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Κοινοποίηση
1.- Υπουργό Προστασίας του Πολίτη
2.-Υπουργό Εσωτερικών και Αποκέντρωσης
3.-Εισαγγελία Πειραιά
4.-ΜΜΕ

Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για τις σημερινές διαδηλώσεις και η απάντηση του υπουργού κ. Χρυσοχοϊδη

ΣΥΡΙΖΑ: «Το χρονικό των προαναγγελθέντων επεισοδίων, φρόντισε το υπουργείο προστασίας του πολίτη, να μην διαψευστεί»

Κριτική για τον τρόπο που το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη «φρόντισε ώστε να να μην διαψευστεί το χρονικό των προαναγγελθέντων επεισοδίων» ασκεί με ανακοίνωση του ο ΣΥΡΙΖΑ. «Με απίστευτη βία διέταξε τις αστυνομικές δυνάμεις να εφαρμόσουν το δόγμα της μηδενικής ανοχής, παραβιάζοντας όλη τη σχετική νομοθεσία και το Σύνταγμα», τονίζεται στην ανακοίνωση.

Και συνεχίζει: «Εξαπέλυσαν προληπτική επίθεση στο Κερατσίνι και στα Εξάρχεια, χωρίς Εισαγγελέα, παραβιάζοντας το οικιακό άσυλο και εισβάλλοντας στο Δημαρχείο Κερατσινίου χωρίς άδεια της αρχής. Η προσαγωγή ατόμων και η μετατροπή τους σε κατηγορούμενους, χωρίς την τήρηση του νόμου, καθώς και η αθρόα προσαγωγή διαδηλωτών, πριν καν φτάσουν στη διαδήλωση, ήταν βέβαιο ότι θα κλιμακώσουν τις αντιδράσεις, ώστε να επιβεβαιωθεί η προαναγγελία τους».

«Η βεντέτα του Χρυσοχοΐδη με τους αναρχικούς και η στρατικοποίηση της αντιπαράθεσης, εγκυμονεί κινδύνους για την πολιτική έκφραση και διαμαρτυρία. Καλούμε την κυβέρνηση να επέμβει άμεσα στο σχεδιασμό της ανεξέλεγκτης καταστολής που εφαρμόζει ο υπουργός της. Η υπονόμευση της διαδήλωσης της Δευτέρας, που αποτελεί έναν επιπλέον στόχο της αστυνομικής βίας που εκδηλώθηκε στη σημερινή πορεία ώστε να μην κατέβουν μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι, θα έχει το αντίθετο αποτέλεσμα», αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηριστικά.

«Η νεολαία δεν τρομοκρατείται. Αγωνίζεται για τα αυτονόητα και κανείς και τίποτα δεν θα υπονομεύσει τη συλλογική της έκφραση. Η μαζική συμμετοχή της στο σημερινό συλλαλητήριο και παραμονή της ως το τέλος, παρά την καταστολή και τη ρίψη δακρυγόνων, αποδεικνύει ότι το ρεύμα της αμφισβήτησης δεν γυρνάει πίσω. Οι σχεδιασμένες επιθέσεις από ομάδες οπαδών της τυφλής βίας και η στρατηγική της έντασης που έχουν επιλέξει, δεν επηρεάζει τη συντριπτική πλειοψηφία της νεολαίας, που υιοθετεί το δρόμο του συλλογικού αγώνα» καταλήγει..

http://www.tvxs.gr/v27759

Η απάντηση:

Διαψεύδει ότι έγινε προληπτική επίθεση στο Κερατσίνι και τα Εξάρχεια χωρίς Εισαγγελέα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, απαντώντας σε σχετικούς ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν σε ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ.«Προκαλεί κατάπληξη η ανακοίνωση τύπου του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με το τριήμερο εκδηλώσεων μνήμης για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, καθώς βρίθει από...
ψεύδη και ανακρίβειες και συνηγορεί επιπόλαια σε μια απολίτικη ιδεολογία της σύγκρουσης με προφανείς ψηφοθηρικούς στόχους. Στόχοι, σε κάθε περίπτωση, αμφίβολης αποτελεσματικότητας, καθώς το συγκεκριμένο ακροατήριο είναι ξεκάθαρα αντι-κοινοβουλευτικό και όχι εξω-κοινοβουλευτικό όπως θα ήθελαν να πιστεύουν ορισμένοι. Άλλωστε, ο χουλιγκανισμός και οι βάνδαλοι δεν έχουν σχέση με τη Δημοκρατία. Το γεγονός μάλιστα ότι υπάρχουν 2 τραυματίες πολίτες και 16 αστυνομικοί είναι ένα στοιχείο ευρύτερου προβληματισμού.

Επί της ουσίας στα καταγγελλόμενα. Καταρχάς δεν υπήρξε καμία «προληπτική επίθεση στο Κερατσίνι και τα Εξάρχεια χωρίς Εισαγγελέα», για τον απλό λόγο ότι πρώτον δεν υπήρξε καμία επίθεση, αλλά απολύτως νόμιμες ενέργειες των αστυνομικών αρχών, παρουσία Εισαγγελέα, στο πλαίσιο της υποχρέωσής τους να διασφαλίσουν τον ειρηνικό χαρακτήρα των εκδηλώσεων αποτρέποντας έκνομες ενέργειες. Οι αιτιολογημένες προσαγωγές ατόμων δεν είναι παράνομες σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, όπως επίσης δεν είναι παράνομη και η απαγγελία κατηγοριών από τις δικαστικές αρχές. Τα στοιχειώδη αυτά θα έπρεπε να τα γνωρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Προσωπικά δεν έχω καμία βεντέτα ούτε με τους αναρχικούς ούτε με κανέναν άλλον χώρο, πλην όσων αντιστρατεύονται τις αξίες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η προσωπική μου αντιπαράθεση είναι μόνο με ναζιστές, ρατσιστές και τρομοκράτες, με όποια ιδεολογική μεταμφίεση και αν εμφανίζονται.

Ένα άλλο στοιχείο που προκαλεί κατάπληξη είναι η πολιτική διγλωσσία στην οποία επιδίδεται τόσο απροκάλυπτα ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε όλη τη διάρκεια του σημερινού συλλαλητηρίου είχα επανειλημμένα τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο του ΣΥΝ και της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Α. Τσίπρα, και πραγματικά εκπλήσσομαι με το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στις συνομιλίες μας και στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ. Ας είναι όμως, αυτό είναι εσωτερικό πρόβλημα του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου.

Ωστόσο υπάρχει ένα σημείο που ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει με τη γλώσσα της λογικής, «ότι οι σχεδιασμένες επιθέσεις από ομάδες της τυφλής βίας, δεν επηρεάζει τη συντριπτική πλειοψηφία της νεολαίας που υιοθετεί το δρόμο του συλλογικού αγώνα». Σε αυτό είμαστε απολύτως σύμφωνοι».

http://www.tvxs.gr/v27775

από το TV χωρίς σύνορα

Αποτιμήσεις της "βίας"

από το http://www.iospress.gr/

'Οσο κι αν ο «Δεκέμβρης του 2008» δεν μπορεί να συρρικνώνεται αυθαίρετα σε μια απλή σειρά βίαιων επεισοδίων, άλλο τόσο είναι αδιανόητος χωρίς τη μαζική (συμβολική ή υλική) διάρρηξη της «νομιμότητας» από δεκάδες χιλιάδες πολίτες, ως επί το πλείστον νεαρής ηλικίας.

Μοιραία, λοιπόν, το φαινόμενο «της βίας» υπήρξε ένα από τα βασικά σημεία όπου στάθηκαν οι περισσότερες από τις εν θερμώ αναλύσεις της περσινής νεανικής εξέγερσης. Με αποτέλεσμα μια ευρύτατη γκάμα προσεγγίσεων, από την ανοιχτή αποδοκιμασία μέχρι την ερμηνευτική σκιαγράφηση του κοινωνικού πλαισίου που επικαθόρισε τις πρακτικές των διαδηλωτών.

Ο Γιάννης Παπαθεοδώρου θα δει έτσι «στην πρωτοφανή βία του Δεκέμβρη» την «πλήρη ιδιωτικοποίηση των νέων πολιτικών υποκειμένων»: «Διαλύοντας τον κώδικα της ‘κοινής ευπρέπειας’, οι βίαιοι πρωταγωνιστές του Δεκέμβρη δεν έκαναν τίποτα άλλο πάρά να δηλώσουν περίτρανα την πίστη τους σ’ ένα ακραίο νεοφιλελεύθερο δόγμα: η σχέση του υποκειμένου με τις πράξεις του εξαντλείται στα ατομικά κίνητρα, στην επιθυμία του για δύναμη, στη μοναδολογική θέαση του κόσμου. [...] Ας θυμηθούμε, άλλωστε, πως όσα κινήματα έθεσαν τους πολιτικούς τους στόχους εκτός κράτους, εξουσίας και συστήματος, απλώς διευκόλυναν τον αυταρχικό κρατισμό και τη γενικευμένη καταστολή» («Σύγχρονα Θέματα» 103, σ.112-3 και «Νέα Εστία» 1819, σ.289-90).

Εξίσου αρνητικός απέναντι στην εξέγερση, ο Δαμιανός Παπαδημητρόπουλος διαπιστώνει ότι «το δεκεμβριανό συνεχές» (ριζοσπαστικής αριστεράς κι αντιεξουσιαστικού χώρου) «έχει πίσω του μια ιστορία», με αφετηρία τα μαχητικά κοινωνικά κινήματα της προηγούμενης περιόδου: «Εδώ και κάμποσα χρόνια οι οργανωτές κινητοποιήσεων, συνδικαλιστικών ή πολιτικών, έχουν έστω και εμπειρικά συνειδητοποιήσει ότι μια ορισμένη δόση άσκησης έμμεσης ή και λιγότερο έμμεσης βίας και μια ορισμένη δόση του αντίστοιχου θεάματος της βίας, συντελεί σε ένα μεγαλύτερο αντίκτυπο και ένα ευρύτερο ενδιαφέρον για την κινητοποίηση. Ειδικότερα μάλιστα η βία ως θέαμα εξασφαλίζει για την κινητοποίηση μια σίγουρη θέση στα τηλεοπτικά δελτία των οκτώ, πολλές φορές και πρώτο τραπέζι πίστα. Με άλλα λόγια η βία και το θέαμα συμβάλλουν στην επιτυχία μιας κινητοποίησης, καθιστώντας την υπολογίσιμο γεγονός» («Νέα Εστία», όπ.π., σ.2801).

Στη δική του παρέμβαση, ο Νικόλας Σεβαστάκης θα απομυθοποιήσει αντίθετα την εικόνα αποκάλυψης που κατασκεύασαν τα ΜΜΕ κι αποδέχθηκαν ασυζητητί οι περισσότεροι αναλυτές: «Η αντικειμενική βία που εκλύεται από την πολεοδομική ‘ανάπτυξη’ των περισσότερων αστικών κέντρων αυτής της χώρας – βία εναντίον της μητέρας, του πεζού, του ηλικιωμένου, του διαβάτη – είναι μη συγκρίσιμη με το κάψιμο κάποιων αυτοκινήτων στη διάρκεια συγκρούσεων. Αυτό δεν σημαίνει ποινική ασυλία ή δικαιολόγηση μιας τέτοιας πρακτικής. Αποκαθιστά απλώς τη στοιχειώδη τάξη της συζήτησης σχετικά με τις απειλές που αντιμετωπίζει η καθημερινή ζωή των πολιτών» (όπ.π., σ.309).

Διευρύνοντας τη συζήτηση, η Κατερίνα Λαμπρινού κι ο Γιάννης Μπαλαμπανίδης θυμίζουν το υλικό υπόβαθρο της «σύγκρουσης γενιών» που αποκάλυψε ο Δεκέμβρης: «Η διογκούμενη πραγματική ανισότητα καθίσταται πρόδηλη ιδίως για τους νέους, ακριβώς λόγω των δυσμενών όρων ένταξης μιας ολόκληρης γενιάς στην εργασιακή διαδικασία – όροι που μάλιστα εφαρμόζονται ‘πιλοτικά’ στους νεότερους (επισφαλής εργασία, ελαστικά ωράρια, απουσία προνοιακής κάλυψης, επιμήκυνση των ορίων συνταξιοδότησης), αντιπαραθέτοντάς τους αντικειμενικά προς τους ‘μεγαλύτερους’, οι οποίοι ακόμη απολαμβάνουν τις σχετικές κατακτήσεις» (όπ.π., σ.230-2).

Ο Δημήτρης Χριστόπουλος θα σταθεί τέλος σ’ ένα επιμέρους συμβάν (τη μετατροπή σε οδόφραγμα της προτομής του Κώστα Περρίκου, του αντιστασιακού που το 1942 ανατίναξε τα γραφεία της ναζιστικής ΕΣΠΟ με δεκάδες θύματα) για να τονίσει τη σχετικότητα της «καταδίκης της βίας»:

«Τη βία την καταδικάζουμε όταν μας φαίνεται αδικαιολόγητη. Οταν μας φαίνεται δικαιολογημένη, επειδή απέναντί μας έχουμε εχθρούς, όχι απλώς την αποδεχόμαστε αλλά και τιμούμε σαν ήρωες τους ανθρώπους που χρησιμοποίησαν βία. Στην Ελλάδα, με το παραπάνω μάλιστα. Οι περισότεροι ήρωές μας είναι πολεμιστές.

Εν κατακλείδι: η καταδίκη της βίας τελεί υπό την αίρεση του άδικου χαρακτήρα της βίαιης πράξης. Ο χαρακτηρισμός μιας πράξης ως άδικης είναι θέμα ιδεολογικό. Η αξίωση του κατεστημένου να συμφωνήσουμε όλοι σε αυτό το μείζον ιδεολογικό ζήτημα είναι με το ζόρι εκμαίευση πολιτειακής νομιμοφροσύνης» («Σύγχρονα Θέματα», όπ.π., σ.110-1).
Ελευθεροτυπία, 6/12/2009

Ενημέρωση από τη σημερινή πορεία. TVXS

16:05: Διαλύεται η πορεία στην Ομόνοια. Συμπλοκές τώρα στα Προπύλαια. Τέσσερις συνολικά οι τραυματισμοί αστυνομικών και δύο διαδηλωτών. Το μετρό στο Πανεπιστήμιο παραμένει κλειστό.

15:55: Εξήντα οι προσαγωγές.

15.30: Μία προσαγωγή στην Ομήρου. Εννέα συλλήψεις στο Σύνταγμα. Πενηντάχρονη τραυματισμένη από γκλοπ. Ομάδες Ζήτα και ΜΑΤ βγήκαν από την Καραγιώργη Σερβίας και την Ερμού και επιτέθηκαν σε δημοσιογράφους και διαδηλωτές. Ανάμεσα στους τραυματίες και η Αγγελική Κουτσουμπού μέλος του ΕΕΚ.

Το μετρό στο Πανεπιστήμιο είναι κλειστό και αναγκαστικά οι διαδηλωτές κινούνται προς την Ομόνοια, για να αποχωρήσουν. Ταυτόχρονα, ομάδα διαδηλωτών κινείται προς την Νομική.

15.20: Τραυματίστηκε διαδηλωτής στο Σύνταγμα, όταν παρασύρθηκε από μηχανή της ομάδας Δέλτα. Αιμόφηρτη γυναίκα στη πλατεία Συντάγματος. Τραυματίες, ανάμεσά τους δημοσιογράφοι και ηλικιωμένοι.

15.10: Οι αστυνομικές δυνάμεις κάνουν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων στη πλατεία Κοραή, μετά από μικροσυμπλοκές. Αποπνικτική η ατμόσφαιρα. Τα δακρυγόνα πέφτουν μέσα στα μπλογκ. Αστυνομικοί εθεάθησαν να επιστρέφουν πέτρες προς την πορεία, που είχε πετάξει μερίδα διαδηλωτών. Επεισόδια και στη πλατεία Συντάγματος. Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων. Σαράντα οχτώ μέχρι τώρα οι προσαγωγές.

15.00: Επίθεση στο κατάστημα «Φοκάς». Η κεφαλή της πορείας φτάνει στο Σύνταγμα. Πρώτο μπλοκ είναι αυτό του Πολυτεχνείου. Κρότου λάμψης. Φωτιά στο κατάστημα Bershka στην οδό Σταδίου.

14.50: Τραυματίστηκε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατά τη διάρκεια της εισβολής μερίδας διαδηλωτών στην Πρυτανεία. Σε προσαγωγές προχώρησε η αστυνομία, προσπαθώντας να αποκλείσει την περιοχή γύρω από τα Προπύλαια.

14.40: Συμπλοκές μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας στη συμβολή τον οδών Χ. Τρικούπη και Πανεπιστήμιου. Πέτρες και εκτεταμένη ρίψη δακρυγόνων.

14.30: Ξεκίνησε η πορεία, με συμμετοχή πολλών χιλιάδων κόσμου.

14.20: Η πρυτανεία τελεί υπό κατάληψη. Οι καταληψίες έχουν σηκώσει μαύρη σημαία.

14.10: Ένταση αυτή την ώρα στην οδό Ρήγα Φεραίου. Αστυνομικές δυνάμεις και διαδηλωτές ανταλλάσσουν δακρυγόνα και πέτρες. Οδόφραγμα στήνεται στο κέντρο της οδού.

13.50: 5.000 υπολογίζονται αυτή τη στιγμή οι συγκεντρωμένοι στα Προπύλαια ενώ κόσμος συνεχίζει να προσέρχεται. Η αστυνομία πραγματοποιεί ελέγχους στο κόσμο που κατευθύνεται προς τα Προπύλαια

Μικροσυμπλοκές μπροστά από το Πανεπιστήμιο, με δακρυγόνα από τις αστυνομικές δυνάμεις και αντικείμενα από μερίδα διαδηλωτών.

Αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποιούν ελέγχους έξω από το μετρό «Πανεπιστήμιο». Πραγματοποιούνται προσαγωγές.

5 ποιήματα του Μπρεχτ

Μπαλλάντα για την έγκριση του κόσμου
(Απόσπασμα)

Δεν είμαι άδικος, μα ούτε τολμηρός.
Και να που, σήμερα, μου δείξανε τον κόσμο τους.
Μόνο το ματωμένο δάχτυλό τους είδα μπρος.
Και είπα ευθύς: "Μ' αρέσει ο νόμος τους".

Τον κόσμο αντίκρισα μεσ' απ' τα ρόπαλά τους.
Στάθηκα κι είδα, ολημερίς, με προσοχή.
Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους.
Και σαν με ρώτησαν "Σε διασκεδάζει;", είπα: "Πολύ!"

Κι από την ώρα εκείνη, λέω "Ναι" σε όλα.
Κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω.
Για να με τυλίξουνε σε καμμιά κόλλα,
ό,τι κανένας δεν εγκρίνει, το εγκρίνω.

......................................................

Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα.
Μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια.
Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα:
"Καλά τους κάνουν - για του έθνους την ομόνοια!"

Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές
κι ήθελα να φωνάξω: "Σταματήστε!"
Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές,
μ' άκουσα να φωνάζω: "Ζήτω! Προχωρήστε!"

Δε μου αρέσει η φτήνεια κι η κακομοιριά.
Γι' αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου.
Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά
ταιριάζει, βέβαια - το ξέρω - κι η έγκρισή μου.
(1930 )

Άλλαξε τον κόσμο: το' χει ανάγκη
απόσπασμα

Χρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν' αλλάξεις:
Οργή κι επιμονή. Γνώση κι αγανάχτηση.
Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά.
Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.
Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.
Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς
την πραγματικότητα ν' αλλάξουμε.
(1930 )

Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι

Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή
η αντίφαση είναι σύμμαχός σας.
Από το Τίποτα
πρέπει κ ά τ ι να κάνετε, μα οι δυνατοί
πρέπει να γινούνε τ ί π ο τ α.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε
αυτό που σας αρνιούνται.
(1936 )

Ερωτήσεις κι Αποκρίσεις

"Μπορεί η αλήθεια ναν' θνητή, το ψέμα αθάνατο;"
"Έτσι δείχνουν όλα".

"Πού είδες, η αδικία να μη ξεμασκαρεύεται χρόνους και καιρούς;"
"Εδώ".

"Μα ξέρεις κάποιον που η βία να του' χει φέρει τύχη;"
"Και ποιος δεν ξέρει;"

"Τότε ποιος μπορεί, σ' έναν τέτοιο κόσμο, να τσακίσει τον τύραννο;"
"Εσύ".
(1939 )

Το πρωί της καινούριας μέρας

Το πρωί της καινούριας μέρας, χαράματα
θα σηκωθούνε, πυκνά σμάρια, τα λυκόρνια
σ' ακρογιαλιές μακρινές
μ' αθόρυβο πέταγμα
εν ονόματι της τάξεως.
(1943 )

από το βιβλίο Μπέρτολντ Μπρεχτ Ποιήματα σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη

μιλάμε για μια γενιά που δοκιμάζει την τύχη της αλλιώς, κάπως αλλιώς...*

οι φωτογραφίες προέρχονται από το λεύκωμα ΑνΗΣΥΧΙΑ το οποίο διατίθεται ελεύθερα σε ψηφιακή μορφή (http://www.kastaniotis.com/) των Αλέξανδρου Κυριακόπουλου & Ευθύμιου Γουργουρή καθώς και από το flickr από τις συλλογές των :
murplej@ne-shit/fuck/dammit/crap's photostream
http://www.flickr.com/photos/murplejane/,
Yiannis Efstathopoulos' photostream
http://www.flickr.com/photos/eg0n/
babour's photostream
http://www.flickr.com/photos/babour/
Oneiro's photostream 9.1.09
http://www.flickr.com/photos/asterios/
*FataNera*'s photostream
http://www.flickr.com/photos/fatanera/
chandrika221's photostream
http://www.flickr.com/photos/14554939@N08/
gigiomc's photostream
http://www.flickr.com/photos/gigiomc/

*Κάτω στην πόλη Μωρά στη φωτιά

Πώς θα σου φαινόταν λοιπόν φιλαράκο
αν απόψε το βράδυ βγαίναμε όλοι μαζί
μια νυχτιάτικη βόλτα μέσ’ το κέντρο της πόλης
στο ρυθμό που σκοτώνει όπως ξέρουν αυτοί
Πάμε!

Ήρθαμε απόψε από τόσο μακριά
με τέρμα το γκάζι και βρώμικα μυαλά
φτερά στο κεφάλι τα μάτια μας θολά
τα όπλα μας γεμάτα και κρυμμένα καλά στα φορτηγά, στα φορτηγά
Από τα προάστια κι απ' τα γύρω χωριά
Άραβες και νέγροι Βεδουίνοι με σπαθιά
δεν είχαμε σκοπό να πάμε τόσο βαθιά
μα κάποιος από μας στο δρόμο πέταξε τη λέξη φωτιά, τη λέξη φωτιά
Καλέστε τα πλήθη που με τρόμο κοιτάν το καρναβάλι μας
ουρλιάζοντας πιο δυνατά

Πενήντα χρόνια περιμέναμε για αυτή τη βραδιά
θα τραγουδάμε όλη τη νύχτα κι ούτε πόνος ούτε χαρά
Οι εραστές έχουν ανάψει κι ορκιστήκαν να' ναι πιστοί
Πενήντα χρόνια περιμέναμε για αυτή τη γιορτή

Περπατάμε στην πόλη σα μια μηχανή
και νιώθουμε σα βόμβα έτοιμη να εκραγεί
κάνουμε θόρυβο κι αυτό είναι γεγονός
Μιλάω για μια γενιά που δοκιμάζει την τύχη της αλλιώς, κάπως αλλιώς

Και τα πάντα πέφτουν όταν παίζουμε μαζί τους, πιάσ’ το νόημα
πιάσ’ το νόημα, πάει να πει

Πενήντα χρόνια περιμέναμε για αυτή τη βραδιά
θα τραγουδάμε όλη τη νύχτα κι ούτε πόνος ούτε χαρά
Οι εραστές έχουν ανάψει κι ορκιστήκαν να' ναι πιστοί
Πενήντα χρόνια περιμέναμε για αυτή τη γιορτή

Ο χρόνος είναι τώρα και ο τόπος είναι εδώ
έτοιμος να μπει στον καινούργιο χορό
είμαι πάνω, είμαι κάτω, είμαι κει, είμαι εδώ.

Εις μνήμην...

Χάλκινες ψυχές
Tου Παντελή Μπουκάλα 11.12.08

«Ναι, αλλά τι γύρευε στα Εξάρχεια ο δεκαπεντάχρονος;» Το τάχα συντριπτικό ερώτημα άρχισαν να το θέτουν πριν καν στεγνώσει το αίμα του βιαιοθάνατου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στην άσφαλτο των Εξαρχείων όσοι έχουν το στομάχι τους χάλκινο σαν και την ψυχή τους και μπορούν να χωνεύουν εύκολα και τον θάνατο ακόμα. Και με τηλεφωνήματά τους σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, οι όχεντρες συνέχισαν να πετάνε το δηλητηριασμένο ερώτημά τους ακόμα και την ώρα που ο νεκρός κλεινόταν στο χώμα: «Ναι, αλλά τι γύρευε στα Εξάρχεια ένας δεκαπεντάχρονος;» Και μόνο να δοκιμάσει κανείς να απαντήσει λογικά, νομιμοποιεί τη σκοτεινιά και την αγριότητα του μυαλού τους, αν πει λόγου χάρη ότι στα Εξάρχεια υπάρχουν δεκάδες καφετέριες, σουβλατζίδικα, μπαρ, ταβέρνες, καφενεία, κινηματογράφοι, στέκια για κάθε ηλικία και για οποιονδήποτε, όπου κι αν ζει. Αλλά όχι. Οι «εισαγγελείς» μας την έχουν ήδη λάβει την απόφασή τους, καταδικαστική βέβαια για τον δεκαπεντάχρονο, για όλους τους δεκαπεντάχρονους και δεκαεξάχρονους αυτού του τόπου, ιδίως αν έχουν κάπως μακρύ και άτσαλο μαλλί, αν φοράνε μαύρο παντελόνι και πράσινα παπούτσια, αν έχουν σκουλαρίκι στ’ αυτί κ.τλ. Νομοταγείς πολίτες αυτοί, πορεύονται στη ζωή τους εμπιστευόμενοι έναν και μόνον νόμο: το «πήγαινε γυρεύοντας». «Πήγαινε γυρεύοντας» θα πουν για τη γυναίκα που βρίσκεται χτυπημένη ή και βιασμένη, επειδή θεωρούν αμάρτημα και μόνο το ότι κάποια είναι γυναίκα, παρεκτός και είναι η μητέρα τους. «Πήγαινε γυρεύοντας» θα πουν για τον πρόσφυγα που πέφτει νεκρός στην Πέτρου Ράλλη, κυνηγημένος τα χαράματα από τους φιλόξενους αστυνομικούς, και για τον μετανάστη που σωριάζεται από «εποστρακισμένη σφαίρα» συνοριοφύλακα, επειδή θεωρούν αμάρτημα και μόνο το ότι κάποιος είναι αλλοδαπός, μετανάστης, πρόσφυγας, παρεκτός και τα φέρει ανάποδα η τύχη και μεταναστεύσουν οι ίδιοι. «Πήγαινε γυρεύοντας», λένε και για το παλικαράκι που βρέθηκε στα Εξάρχεια παρέα με τους φίλους τους, και μ’ έναν Νίκο ανάμεσά τους, που θα τους κερνούσε για τη γιορτή του, ανήμερα του Αγίου Νικολάου. «Πήγαινε γυρεύοντας» θα πουν, ήδη το λένε στο Διαδίκτυο και με τα τηλεφωνήματά τους στους σταθμούς, επειδή θεωρούν αμάρτημα και μόνο το να είσαι έφηβος, να βγαίνεις βόλτα το βράδυ αντί να βυθίζεσαι στο κομπιούτερ σου, εννιά η ώρα του Σαββάτου, τόσο προχωρημένο βράδυ σε μια πόλη, σε μια χώρα, που αρχίζει τα Σάββατά της το νωρίτερο στις έντεκα... Και υπάρχουν άλλοι, κατάμαυροι, που λένε στα ερτζιανά «καλά να πάθει» ή «όλους έπρεπε να τους γαζώσουν οι αστυνομικοί, όλους». Ναι, κανένας πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ. Ιδίως οι εμφύλιοι.

από την Καθημερινή 11.12.08

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Ένας χρόνος από τη δολοφονία του Αλέξη ΓρηγορόπουλουΈνας χρόνος από το αυθόρμητο, μαζικό, πανελλαδικό ξέσπασμα της Νεολαίας. Μια εξέγερση εναντίον αυτών που δολοφόνησαν και εναντίον όλων εκείνων που κάνουν τη ζωή των νέων αβίωτη από την αδικία, την ανασφάλεια, τις διακρίσεις και την καταστολή.Το πολιτικό σύστημα, το οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο προσπάθησε να ακυρώσει στη συνείδηση της κοινωνίας την εξέγερση των νέων, επιχείρησε να συκοφαντήσει τον αγώνα τους αποδίδοντας τους σκοτεινά ελατήρια και προθέσεις. Τους φοβήθηκαν.Τότε και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε και υποστηρίζει ότι η Νεολαία έχει λόγους που εξεγείρεται, που αγωνίζεται, που διεκδικεί. Ιδιαίτερα σήμερα που οι νέοι και οι νέες είναι τα πρώτα θύματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, είναι εκείνοι που πληρώνουν την οικονομική κρίση με μαζική ανεργία, με μισθούς πείνας των 500 και 600 ευρώ, με εργασιακή ανασφάλεια, με τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις από το νεοφιλελεύθερο δικομματικό σύστημα. Υποσχέσεις που ξεχνιούνται μόλις γίνουν κυβέρνηση και αντικαθίστανται από την κρατική καταστολή, την επιτήρηση, την αστυνομική βία. Χθες η ΝΔ. , σήμερα το ΠΑΣΟΚΟ ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τους αγώνες των νέων γιατί οι νέοι έχουν δίκιο. Το κάναμε πέρυσι θα το επαναλάβουμε και φέτος. Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο της Κυριακής 6 Δεκεμβρίου, υποστηρίζουμε την πανεκπαιδευτική κινητοποίηση της Δευτέρας 7 Δεκεμβρίου4/12/2009Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ