Ψηφιακή Παιδεία

Στην ψυχρή του Μουσείου αίθουσα

την κλεμμένη, ωραία, κοιτώ

μοναχή Καρυάτιδα.

Το σκοτεινό γλυκύ της βλέμμα

επίμονα εστραμμένο έχει

στο σφριγηλό του Διονύσου σώμα

(σε στάση ηδυπαθείας σμιλευμένο)

που δυό βήματα μόνον απέχει.

Το βλέμμα το δικό του έχει πέσει

στη δυνατή της κόρης μέση.

Πολυετές ειδύλλιον υποπτεύομαι|

τους δυό αυτούς να 'χει ενώσει.

Κι έτσι, όταν το βράδυ η αίθουσα αδειάζει

απ' τους πολλούς, τους θορυβώδεις επισκέπτες,

τον Διόνυσο φαντάζομαι

προσεκτικά απ' τη θέση του να εγείρεται

των διπλανών γλυπτών και αγαλμάτων

την υποψία μην κινήσει,

κι όλος παλμό να σύρεται

τη συστολή της Καρυάτιδας

με οίνον και με χάδια να λυγίσει.

Δεν αποκλείεται όμως έξω να 'χω πέσει.

Μιαν άλλη σχέση ίσως να τους δένει

πιο δυνατή, πιο πονεμένη:

Τις χειμωνιάτικες βραδιές

και τις εξαίσιες του Αυγούστου νύχτες

τους βλέπω,

απ' τα ψηλά να κατεβαίνουν βάθρα τους,

της μέρας αποβάλλοντας το τυπικό τους ύφος,

με νοσταλγίας στεναγμούς και δάκρυα

τους Παρθενώνες και τα Ερεχθεία που στερήθηκαν

στη μνήμη τους με πάθος ν' ανεγείρουν.

[πηγή: Κική Δημουλά , Ποιήματα, Ίκαρος, Αθήνα 2005 , σ. 36-37]

Η ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ, μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης μεταπολεμικής ποίησης φιλοξενείται στο επεισόδιο αυτό της σειράς Η ΔΕ ΠΟΛΙΣ ΕΛΑΛΗΣΕΝ. Με το πέρασμα των χρόνων η ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ διαμόρφωσε το δικό της προσωπικό στυλ και διακρίθηκε για την ένταση του ποιητικού της λόγου. Η ηθοποιός ΜΑΓΙΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ και η ίδια η ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ απαγγέλλουν ποιήματα από τις συλλογές «ΧΑΙΡΕ ΠΟΤΕ», «ΤΟ ΛΙΓΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» και «ΕΠΙ ΤΑ ΙΧΝΗ», ενώ παράλληλα παρακολουθούμε πλάνα από διάφορες συνοικίες και περιοχές της πόλης των Αθηνών.