Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
7 Ιουνίου 2012
Τρελά πανεπιστημιακά μαθήματα και γιατί να τα παρακολουθήσετε!
27 Ιανουαρίου 2012
Τζεφ Μιουλγκαν: Εισαγωγή στα Στούντιο Σχολεία
Κάποια παιδιά μαθαίνουν ακούγοντας, κάποια άλλα μαθαίνουν κάνοντας. Ο Τζεφ Μιουλγκαν κάνει μια εισαγωγή στα Στούντιο Σχολεία, ένα νέο είδος σχολείων στη Μεγαλη Βρετανία, στα οποία μαθητές οργανωμένοι σε μικρές ομάδες μαθαίνουν κάνοντας πρακτικές εργασίες, οι οποίες κατά τον Μιούλγκαν είναι "της πραγματικής ζωής".
29 Δεκεμβρίου 2011
Δημήτρης Σφακιανάκης, "Μαμά, φτάνει πια η παπαγαλία"
Δημήτρης Σφακιανάκης. Μαμά, φτάνει πια η παπαγαλία! Πώς θα βοηθήσουμε τα παιδιά μας να διαβάζουν αποτελεσματικά. Μεταίχμιο, 2010.
Το βιβλίο αυτό απευθύνεται στους γονείς με παιδιά στο δημοτικό, στο γυμνάσιο ή στο λύκειο, που θέλουν να έχουν μια πιο εποπτική εικόνα για το διάβασμα και τη μαθησιακή πορεία των παιδιών τους.
Είναι το καταστάλαγμα διδακτικής πείρας τριάντα χρόνων και φωτίζει με τρόπο απτό το πρόβλημα της αναποτελεσματικής μάθησης και εκπαίδευσης. Εύλογα εστιάζει στην αποστήθιση, η οποία δεν παύει μέχρι σήμερα να δυναστεύει -με τη μια ή την άλλη παραλλαγή της- την εκπαίδευση των παιδιών μας.
Συγκεκριμένα, καλύπτονται τα εξής θέματα:
• Πόσο και πώς πρέπει να βοηθάτε το παιδί σας στο διάβασμα
• Πώς θα αυτονομηθεί το παιδί στη διαχείριση των εργασιών για το σπίτι
• Θετικές στάσεις και τεχνικές μάθησης
• Γλώσσα-λεξιλόγιο: Πώς θα ενδυναμώσετε το θεμέλιο της νοητικής ανάπτυξης του παιδιού σας
• Πώς θα περάσει το παιδί από την αποστήθιση στην κατανόηση του κειμένου
• Πώς εξηγείται το γεγονός ότι ενώ τα Ελληνόπουλα εργάζονται σκληρά, διαβάζοντας περισσότερο ίσως από κάθε άλλον ευρωπαίο συνομήλικό τους, έχουν από τις χειρότερες επιδόσεις στους σχετικούς διεθνείς διαγωνισμούς;
• Γιατί όλος αυτός ο αγώνας για την καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών μας δεν έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα;
Τα παιδιά μας, σταθερά προσανατολισμένα στην καλή επίδοση κατά την προφορική ή τη γραπτή εξέταση, εθίζονται να διαβάζουν απομνημονεύοντας παθητικά τον λόγο των σχολικών βιβλίων. Το προϊόν όμως της απομνημόνευσης σβήνει σαν πυροτέχνημα και στη θέση του αιωρείται το θολό νέφος του νοητικού κενού…
Αν θέλουμε να στηρίξουμε τα παιδιά μας στην οικοδόμηση μιας στέρεης παιδείας, θα πρέπει τα βοηθήσουμε να κινητοποιούν τη σκέψη τους, να παράγουν λόγο, να απαλλάξουμε δηλαδή τον ταλαιπωρημένο εγκέφαλό τους από τη στείρα παπαγαλία, να τα προσανατολίσουμε στην ενεργητική μάθηση.
Παρουσίαση του συγγραφέα
Ο Δημήτρης Σφακιανάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως φιλόλογος σε Λύκειο της Δράμας και παράλληλα από το 2003 στο Περιφερειακό Επιμορφωτικό Κέντρο Καβάλας.
Έχει εκδώσει βιβλία που εστιάζονται στη γλωσσική διδασκαλία στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Η γλώσσα και οι ιδέες, 1997, Βελτιώνω τον γραπτό μου λόγο, 2001, Η περίληψη στο Λύκειο, 2003, όλα κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο).
5 Δεκεμβρίου 2011
The need for education reform in Uganda
Having attended school in During my first encounter with education in the western world, I was simply envious of the luxury of having school buses pick up students from their homes– something that reminded me of the five miles I had to walk as a 4 year old to and from nursery school five days a week. This inevitably points to the issue of lack of access to education as well as limited services and resources. Still there has been some improvement since I was in nursery school in the early 80s. Schools are more accessible in the urban communities as well as the available choice of boarding schools where students reside within a school campus. However, many students in Uganda
As these questions and many more continued to rain on me, I found myself drenched and stuck in the Eliza Doolittle conundrum, the character in Bernard Shaw’s play “Pygmalion”.During the colonial and post-colonial education set-up, the idea is to transform the poor, bad mannered, illiterate flower girl -or African in my case- into a duke/duchess. It is hard to fathom that we were punished at school and often spanked by our teachers for speaking our native languages. The choice was simple, either you speak English, or you get spanked. The fifteen years of painstaking regurgitation of education material under the tutorage of my version of Professor Henry Higgins were meant to elevate my social status and enable me to ‘speak the language of Shakespeare, Milton and The Bible’.
Behold, I was finally at the stage where I could show off my learned skills and demonstrate that I could fit in the western world. Unfortunately the script was flipped before my eyes. I was instead required to add diversity to this melting pot of cultures and unique experiences. The cracks in the wall were becoming visible; I was a product of an education system that denied students the opportunity to explore their environment, community, culture and challenges facing their communities.
My parents shipped me off to boarding school at age seven where thousands of other Ugandan students are completely cut off from the realities and needs of our society. It was the best of times in some ways with the friendships, net-working, independence and relationships we created. However, it was also the worst of times when it became clear that the ultimate goal was to groom students for a white-collar lifestyle. The long term consequence has been psychological deruralization—with education becoming a vessel that has expanded the rural-urban division. Ugandans who sail through the current education system eventually feel out-of place or misfits in their own rural communities. This has been a particularly damaging phenomenon because the fabric of our economy, society and livelihood particularly agriculture has a foundation rooted in rural communities. Millions of Ugandans with high academic achievements are stuck in urban centers trapped in the cycle of unemployment and poverty. Others persevere to seek greener pastures in the western world because they have skill-sets that are not applicable to the needs of their community. The question we should be asking at this juncture– how do we go about fixing our education system to equip Ugandans with the tools to explore, optimize and flourish in our nation?
Dr. Daniel Kawuma works as a pharmacist in the United States
Geoff Mulgan: A short intro to the Studio School
Some kids learn by listening; others learn by doing. Geoff Mulgan gives a short introduction to the Studio School, a new kind of school in the UK where small teams of kids learn by working on projects that are, as Mulgan puts it, “for real.”
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)