Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γραμματισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γραμματισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
22 Ιουνίου 2012
Μια στρατηγική για να βελτιώσετε τη γραφή των φοιτητών σας
Ύστερα από λίγο καιρό, συνειδητοποίησα ότι αν ήθελα να γίνουν καλύτεροι γραφιάδες και οι φοιτητές μου ήθελαν καλύτερους βαθμούς στις εργασίες τους, τότε έπρεπε να τους διδάξω τα χαρακτηριστικά της αποτελεσματικής γραφής και να τους προτρέψω να βελτιώσουν το γράψιμό τους. Τώρα μπορεί να φαίνεται ένα δύσκολο έργο σε μερικούς, αλλά δεν είναι τόσο χρονοβόρο όσο νομίζετε. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω την προσέγγιση που έχω αναπτύξει.
Μια καθηγήτρια, από το κολλέγιο Saint Michael του Vermont, περιγράφει τη στρατηγική που ανέπτυξε για να βοηθήσει τους φοιτητές της να βελτιώσουν τον τρόπο γραφή τους, αφού έβλεπε ότι σε κάθε εργασία έκαναν τα ίδια λάθη με τις προηγούμενες και ότι η ανατροφοδότηση που τους παρείχε δεν έφερνε τα επιθυμητά αποτελέσματα.
(via)
πηγη
Πώς να εμπνεύσετε τους μαθητές σας να αγαπήσουν την ανάγνωση
Το πρόβλημα είναι λίγο πολύ γνωστό στους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στο Δημοτικό: μαθητές που έχουν σοβαρές αδυναμίες στην ανάγνωση ή ξεκινούν τώρα να μαθαίνουν να διαβάζουν, δεν τα καταφέρνουν, θυμώνουν, στενοχωριούνται και τα παρατάνε. Η Kathryn Karschney, σε αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο από το περιοδικό Educational Leadership, παρουσιάζει τις εκπαιδευτικές πρακτικές και τη στρατηγική που ακολούθησε για να βοηθήσει τους μαθητές της να αγαπήσουν (ξανά) την ανάγνωση. Μεταξύ άλλων προτείνει στους εκπαιδευτικούς να:
- Συνεργαστούν με καθέναν από τους μαθητές τους για να καταλάβουν πώς μαθαίνει.
- Ξεκαθαρίσουν τα δικά τους πιστεύω για την ανάγνωση.
- Προσδιορίσουν τι φταίει ακριβώς.
(Στο παράδειγμα που φέρνει η συγγραφέας, ένα από τα προβλήματα που εμπόδιζε το μαθητή ήταν ένα «χαοτικό περιβάλλον στο σπίτι», που μόνο την ανάγκη για διάβασμα δεν καλλιεργούσε) - Σεβαστούν τις ανάγκες των μαθητών τους.
Και θυμηθείτε: οι μαθητές έχουν ανάγκη να διαβάζουν πράγματα που έχουν σημασία γι’ αυτούς, που ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντά τους, ενώ πρέπει να μάθουν πώς να κατακτούν και να περιηγούνται μέσα σε δύσκολα κείμενα.
(άρθρο)
Γιατί μια εικόνα δεν αξίζει χίλιες λέξεις ή τι μπορεί να μάθει κανείς από 5 εκατ. βιβλία [βίντεο]
To NGram Viewer είναι ένα εργαλείο στο Google Labs που σου επιτρέπει να ψάξεις για λέξεις και ιδέες σε μια βάση δεδομένων που αποτελείται από 5 εκατομμύρια βιβλία από όλους τους αιώνες. Οι δημιουργοί και εμπνευστές του, δύο επιστήμονες από το Harvard, το παρουσίασαν στο TEDxBoston πέρυσι, μας έδειξαν πώς δουλεύει και μερικά εντυπωσιακά πράγματα που μπορούμε να μάθουμε από 500 δισεκατομμύρια λέξεις. Θα το βρείτε κι εδώ με ελληνικούς υπότιτλους.
Η βάση αντλεί από μια συλλογή 5 εκατομμυρίων βιβλίων. 500 δισεκατομμύρια λέξεις. Μια αλληλουχία χαρακτήρων χίλιες φορές μεγαλύτερη από το ανθρώπινο γονιδίωμα. Ένα κείμενο που, αν γραφόταν κανονικά, θα εκτεινόταν από εδώ και στο φεγγάρι και πίσω (στη Γη) πάνω από δέκα φορές. Ένα πραγματικό θραύσμα του πολιτιστικού μας γονιδιώματος.”
Φτιάχνοντας μικρούς βιβλιοφάγους. Μια έρευνα που δείχνει τι συμβαίνει σήμερα και προτείνει λύσεις
Τα περισσότερα Ελληνόπουλα δεν διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία. Γνωστό επίσης είναι ότι στην Ελλάδα είναι μικρό το ποσοστό των ενεργών αναγνωστών. Aγαπάμε βέβαια το βιβλίο... αλλά δεν το διαβάζουμε! Και όμως όλοι παραδέχονται την αξία του διαβάσματος και της φιλαναγνωσίας, ήδη από τα πρώτα χρόνια του παιδιού, καθώς είναι κοινή πεποίθηση ότι η πρώιμη επαφή του παιδιού με το βιβλίο συντελεί αποφασιστικά στην πολύπλευρη ανάπτυξή του. Από την άλλη, σε μία χώρα που αντιμετωπίζει οξύτατο οικονομικό πρόβλημα μπορεί να γίνει λόγος για υιοθέτηση πολιτικών για την καλλιέργεια του διαβάσματος στα παιδιά έως 12 ετών;
Η απάντηση είναι σαφώς θετική, όπως παρατηρεί μιλώντας στην «Κ» η καθηγήτρια στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Aντα Κατσίκη-Γκίβαλου, φτάνει η Πολιτεία να οργανωθεί και να στηρίξει το έργο των εκπαιδευτικών, οι οποίοι αποτελούν και τον κινητήριο μοχλό της προσπάθειας. Οι εννέα στους δέκα εκπαιδευτικoύς θεωρούν τον ρόλο του σχολείου και τον δικό τους πολύ σημαντικό για την ενίσχυση της φιλαναγνωστικής διάθεσης των μαθητών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Βέβαια, ο σημαντικότερος παράγοντας για την καλή σχέση του παιδιού με το βιβλίο είναι η στάση του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος. Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από την έρευνα με τίτλο «Καλλιεργείται η αγάπη για το διάβασμα; Τόποι ανάγνωσης και τρόποι εκπαίδευσης» η οποία πραγματοποιήθηκε με συντονίστρια την κ. Κατσίκη-Γκίβαλου (στην ομάδα μελέτης μετείχαν επίσης ο κ. Δημήτρης Πολίτης από το Παν. Πατρών και από το Παν. Αθηνών η κ. Αβα Χαλκιαδάκη, η κ. Τσιαμπάση Φανή και η κ. Ολυμπία Κορτσάρη). Η μελέτη, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το κοινωφελές ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, πραγματοποιήθηκε το 2011 σε 500 μετεκπαιδευόμενους δασκάλους και νηπιαγωγούς.
Ειδικότερα, οι εκπαιδευτικοί απάντησαν ότι οι πιο σημαντικοί παράγοντες για την ενίσχυση του ενδιαφέροντος των μαθητών για την ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων είναι η ύπαρξη αναγνωστών στο οικογενειακό/φιλικό περιβάλλον (η άποψη συγκέντρωσε μέσο όρο 4,81 μονάδες με άριστα το 5) και η ύπαρξη βιβλιοθήκης στο σπίτι των μαθητών, καθώς και ο σχεδιασμός και η υλοποίηση φιλαναγνωστικών δραστηριοτήτων στην τάξη (καθεμιά άποψη συγκέντρωσε κατά μέσο όρο 4,65 μόρια). «Το σχολείο διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην αγάπη του παιδιού για το διάβασμα. Η λειτουργία και ο εμπλουτισμός των σχολικών βιβλιοθηκών είναι απαίτηση του συντριπτικού ποσοστού των ερωτηθέντων εκπαιδευτικών», τονίζει η κ. Κατσίκη-Γκίβαλου. Η καλά οργανωμένη βιβλιοθήκη σε ειδικό χώρο με τον ειδικευμένο στο παιδικό βιβλίο βιβλιοθηκονόμο είναι απαραίτητη. Είναι όμως και εφικτή; «Η λειτουργία της βιβλιοθήκης έστω και μόνο από κάποιο έμπειρο δάσκαλο -καθώς πλέον εν μέσω κρίσης μοιάζει πιθανότερο να μην μπορεί να προσληφθεί βιβλιοθηκονόμος-, η καλή συνεργασία με όλους τους εκπαιδευτικούς του σχολείου αναδεικνύονται βασικοί παράγοντες για τη δημιουργία φιλαναγνωστικού κλίματος», προσθέτει.
Παράλληλα το αίτημα για επιμόρφωση σε σχετικά θέματα τίθεται ως προϋπόθεση από πολλούς δασκάλους. Το 12,11% των δασκάλων θέλει να επιμορφωθεί σε θέματα λογοτεχνίας και τρόπους σχεδιασμού φιλαναγνωστικών δραστηριοτήτων, ενώ το 10,16% θέλει να ενημερώνεται για τις νέες εκδόσεις παιδικών βιβλίων.
Το Διαδίκτυο, επίσης, μπορεί να βοηθήσει. «Η δημιουργία ενός εξειδικευμένου φορέα για το παιδικό βιβλίο που θα παρακολουθεί και θα αξιολογεί την ποιότητα της εκδοτικής παραγωγής και θα υλοποιεί προγράμματα επιμόρφωσης για όλους όσοι εμπλέκονται με το παιδικό βιβλίο είναι απαραίτητη. Παράλληλα, η λειτουργία ενός ηλεκτρονικού τόπου ενημέρωσης για τις φιλαναγνωστικές πρωτοβουλίες σε όλη τη χώρα θα μπορούσε να είναι η αρχή» παρατηρεί η ερευνήτρια. Μια... νέα αρχή, ίσως είναι η αναζήτηση ευφάνταστων πρωτοβουλιών, καθώς ενώ όλοι παραδέχονται τη σημασία της φιλαναγνωσίας στην πνευματική ανάπτυξη των πολιτών, όμως όλες οι έως τώρα προσπάθειες είχαν πάντα καλές προθέσεις και μέτρια αποτελέσματα...
Πόσα και τι εξωσχολικά διαβάζουν οι δάσκαλοι
Eως δέκα εξωσχολικά βιβλία διαβάζουν κάθε χρόνο επτά στους δέκα δασκάλους (ακριβές ποσοστό 70,46%). Εξ αυτών, με βάση τις απαντήσεις τους στην έρευνα, οι περισσότεροι (36,92%) διαβάζουν 5-10 βιβλία, ενώ το 33,54% 1-4 βιβλία. Το 27,69% διαβάζει πάνω από ένα βιβλίο τον μήνα (απάντησαν ότι διαβάζουν 11-15 βιβλία το χρόνο), και μάλιστα από αυτούς το 13,23% διαβάζει περισσότερα από 15 βιβλία. Στον αντίποδα το 1,85% των δασκάλων δεν διαβάζει βιβλία εκτός από τα σχολικά και εκείνα που αφορούν το αντικείμενο των σπουδών τους και τη δουλειά τους. Οι τρεις στους τέσσερις (73,10%) έχουν πάνω από 100 βιβλία στην προσωπική τους βιβλιοθήκη, ενώ ο ένας στους τέσσερις (25,95%) ξεπερνά τα 300 βιβλία.
Βιβλία λογοτεχνίας! Αυτά κατακλύζουν τα ράφια των βιβλιοθηκών των δασκάλων, όπως τουλάχιστον απάντησε το 92,4%. Επίσης, υπάρχουν βιβλία σχετικά με τα παιδαγωγικά (π.χ. πανεπιστημιακά συγγράμματα και άλλα που αγοράστηκαν μετά την ολοκλήρωση των σπουδών) και ψυχολογίας. Σύμφωνα με την έρευνα, οι άνδρες έχουν σε υψηλότερο βαθμό από τις γυναίκες σημαντικό αριθμό βιβλίων ιστορίας, αυτοβιογραφίες, μαρτυρίες και απομνημονεύματα στη βιβλιοθήκη τους (53,4% έναντι 40% των γυναικών). Οι γυναίκες, από την πλευρά τους, έχουν σε υψηλότερο ποσοστό από τους άνδρες δασκάλους σημαντικό αριθμό βιβλίων ψυχολογίας (65,8% έναντι 52,3% των ανδρών) και βιβλίων από τα παιδικά τους χρόνια (35,1% έναντι 15,9% των ανδρών).
Βόλτα στα βιβλιοπωλεία. Ετσι ενημερώνονται οι περισσότεροι δάσκαλοι (73,23%) για τα βιβλία που κυκλοφορούν στην αγορά. Επίσης, πολλοί μαθαίνουν τι κυκλοφορεί μέσα από συζητήσεις με φίλους και συναδέλφους (62,15%), από το Διαδίκτυο (56,62%) και από τον Τύπο (49,23%). Για την αγορά ενός βιβλίου το βασικότερο κριτήριο είναι το θέμα του (4,79 είναι ο μέσος όρος της αξιολόγησης των κριτηρίων που έκαναν οι δάσκαλοι με άριστα το 5) και ακολουθεί ο συγγραφέας του βιβλίου (μέσος όρος 4,13) και οι κριτικές για το βιβλίο (3,71). Οι περισσότεροι προτιμούν να αγοράζουν τα βιβλία τους (95,69%), ενώ μόνο ο ένας στους τέσσερις (21,2%) δανείζεται από βιβλιοθήκες.
Η συντριπτική πλειονότητα των δασκάλων (88,92%) θεωρεί ότι ο ρόλος τους είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την ενίσχυση της φιλαναγνωστικής διάθεσης των μαθητών και το 93,53% έχει αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες στο σχολείο. Ετσι, οι εννέα στους δέκα δημιούργησαν δανειστική βιβλιοθήκη στην τάξη τους και αφιέρωσαν χρόνο για τη συζήτηση βιβλίων, ενώ δύο στους τρεις προχώρησαν σε δραματοποίηση κειμένων και αναλόγιο. Επίσης οι έξι στους δέκα υλοποίησαν φιλαναγνωστικές δραστηριότητες στην τάξη με τη μορφή παιχνιδιού, ενώ οι μισοί επισκέφθηκαν με τους μαθητές βιβλιοθήκες και προσκάλεσαν συγγραφείς στο σχολείο.
Αύξηση αιτήσεων χρηματοδότησης
Κατά 60%σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά εκτινάχθηκε ο αριθμός των αιτήσεων ερευνητών, που υπεβλήθησαν για χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος «Επιστημονικές Μελέτες» του ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση. Το 2011 υπεβλήθησαν 988 προτάσεις, ενώ το 2010 είχαν υποβληθεί 604. Στα πέντε χρόνια του προγράμματος έχουν υποβληθεί 3.500 προτάσεις και έχουν εκπονηθεί τελικά 82 από 350 ερευνητές. «Η αγωνία της ερευνητικής κοινότητας για την τύχη της δουλειάς που παράγεται και η γενικευμένη έλλειψη ρευστότητας κάνει περιζήτητα τα προγράμματα χρηματοδότησης», αναφέρει στην «Κ» ο γραμματέας του εκτελεστικού συμβουλίου του ιδρύματος κ. Δημήτρης Αφεντούλης, προσθέτοντας ότι η ελκυστικότητα των χρηματοδοτικών πρωτοβουλιών εξαρτάται και από την αξιοπιστία τους σε σχέση με την τήρηση του χρονοδιαγράμματος και τις πληρωμές. Την ίδια στιγμή βελτιώνεται η ποιότητα της ελληνικής ερευνητικής παραγωγής. Με βάση πρόσφατη μελέτη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης η Ελλάδα τη δεκαπενταετία 1996-2010 έχει από τους μεγαλύτερους ρυθμούς αύξησης αναφορών από άλλους επιστήμονες, των επιστημονικών της δημοσιεύσεων. Το 2010 το ποσοστό για τις ελληνικές δημοσιεύσεις φθάνει το 65,5%, ενώ στην Ε.Ε. είναι 66,3% και του ΟΟΣΑ 66,5%. Για τις προτάσεις που θα χρηματοδοτηθούν φέτος από το ίδρυμα, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν αίτηση στο www.latsis-foundation.org από τις 14 Ιουνίου έως και τις 28 Ιουνίου.
Πηγή
9 Ιανουαρίου 2012
13 Νοεμβρίου 2011
ΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ- ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ- Αφορμή για κριτικό εκπαιδευτικό αναστοχασμό
Με βάση τις έννοιες Γραμματισμός- Κριτική Εκπαίδευση δημιουργούνται τα εξής ερωτήματα για αναστοχασμό:
Τι είναι κριτική σκέψη; Σε τι διαφέρει από τον κριτικό γραμματισμό;
Κριτική σκέψη σημαίνει αποστασιοποίηση (detachment) από τα γεγονότα και επανανοηματοδότηση της αλήθειας, η αξιολόγηση των δεδομένων, η έλλειψη παθητικότητας, η ανάγκη ύπαρξης διαφορετικών οπτικών ως προϋπόθεση της αμφιβολία και της αμφισβήτησης. Η αμφιβολία σ’ όλα τα πράγματα κάνει τον άνθρωπο να προσπαθεί να τα προσεγγίζει με αντικειμενικότητα. Ένας σοφός σκεπτικισμός είναι η πρώτη συμβολή στην αναζήτηση της αλήθειας. Στην προσπάθεια, λοιπόν, της έρευνας για την αλήθεια είναι ανάγκη ν’ αμφιβάλουμε για το καθετί, όσο μπορούμε περισσότερο.
Τι είναι αντικειμενική αλήθεια; Η επιστημονική αλήθεια είναι αντικειμενική; Με ποιες μεθόδους έρευνας βρισκόμαστε πιο κοντά στην αλήθεια; Στην καθημερινή ανίχνευση της πραγματικότητας υπάρχει αντικειμενικότητα; Πώς συνδέονται η κριτική σκέψη με την αναζήτηση της αντικειμενικής αλήθειας;
Η κλασική πορεία μέχρι τώρα στην αναζήτηση της αλήθειας ήταν λίγο ως πολύ προκαθορισμένη. Η αρχή στην αναζήτηση της αλήθειας ήταν η παρατήρηση και έπειτα μέσω της μίμησης η αποδοχή των παραδεδεγμένων προτύπων (πρωτογενής σκέψη). Πιο οργανωμένες έννοιες, εμπειρία και αμφισβήτηση αυθεντιών είναι το επόμενο στάδιο στην ανέρευση της αλήθειας (δευτερογενής σκέψη).
Το σχολείο επίσημα βασίζεται σε αντικειμενικά αποδεκτές αλήθειες, που τις προάγει μέσω της αυθεντίας του δασκάλου. Οι ενδοιασμοί είναι στο αν το σχολείο με αυτόν τον τρόπο καταντάει ένα ίδρυμα, που έχει το σύνδρομο του σωστού- λάθους, με αποτέλεσμα να λειτουργεί μηχανιστικά και να καταντάει ρουτίνα. Χρειάζεται μια εκπαίδευση που θα αμφισβητεί, θα ασχολείται με τις υποκειμενικές αλήθειες (universal truths). Η ευθύνη, λοιπόν, επιστρέφει στα πανεπιστήμια, εκεί όπου οι πανεπιστημιακοί τομείς λειτουργούν συντεχνιακά, χωρίς μεταξύ τους συνεργασία.
Χρήσιμη είναι η έννοια του Hubbermass universal truths, δηλαδή οι υποκειμενικές αλήθειες (Ηθική της επικοινωνίας) για την ανάλυση λόγου μέσα από διδασκαλίες, για να ξεφύγουμε από τις δασκαλοκεντρικές διδασκαλίες. Η πρώτη φάση είναι να δίνονται σταδιακά μορφές ελευθερίας στο μαθητή, ώστε να μάθουν να σκέφτονται και να αυτονομούνται. Περισσότερο κοντά βρίσκεται η επιστήμη σήμερα να δεχτεί την ύπαρξη πολλών αληθειών. Η αποφυγή της μίμησης είναι μια άσκηση πολύ δύσκολη. Κατ’ επέκταση τα εκπαιδευτικά curricula οδηγούν συστηματικά στην αποδοχή παραδεδεγμένων αξιών και αληθειών. Χρειάζεται γι' αυτό το λόγο μια ενεργή συμμετοχή μέσω της βοήθειας της κριτικής σκέψης.
Η κριτική σκέψη είναι η συνέχεια της δημοκρατικής εκπαίδευσης. Σύμφωνα, άλλωστε, με τον Dewey η δημοκρατική- κριτική εκπαίδευση, δεν έχει δεδομένο αποτέλεσμα και όσο πιο απρογραμμάτιστη τόσο περισσότερο ελεύθερη και δημοκρατική γίνεται. Η εμπιστοσύνη σε ποιοτικά χαρακτηριστικά, όπως η κριτική, η συνείδηση, είναι προτιμότερα από την εμπιστοσύνη σε ένα πρόγραμμα περιχαράκωσης. Ο κριτικός γραμματισμός είναι απαραίτητος ως αντίσταση στα υπάρχοντα αναλυτικά εκπαιδευτικά προγράμματα. Ο κριτικός γραμματισμός δίνει έμφαση στην κοινωνική συνειδητότητα για την ορθή χρήση της εξουσίας. Οι κοινωνικοί μετασχηματισμοί, οι οποίοι συντελούνται μέσω δράσεων, χρειάζονται αμφισβητήσεις των κοινωνικών θεσμών. Στη διαδικασία αυτή σπουδαία είναι η συνειδητοποίηση. Συνειδητοποίηση δηλαδή του εαυτού μου, των επιλογών μου, κτλ. Ο λόγος είναι εξουσία. Για να ελεγχθεί η κατάχρηση της εξουσίας χρειάζεται πάλι ο λόγος και η δράση με την έννοια της ενεργούς συμμετοχής ως μέσα για διαπραγματεύσεις, διεκδικήσεις και αλλαγές υπέρ των ελευθεριών. Η κριτική σκέψη καταλήγει να θέτει ένα θέμα δράσης. Η δράση μπορεί να ανατρέψει τα εμπόδια ελευθερίας στο σχολείο. Οι εκπαιδευτικοί χρειάζεται πρωτίστως, για να απελευθερώσουν τους μαθητές, να κάνουν θεμιτή χρήση της εκπαιδευτικής εξουσίας.
Τι είναι σχολικός γραμματισμός:
Η κατανόηση των νοημάτων ενός κειμένου, η κοινωνική πρακτική που εκπορέει από τα κείμενα μπορεί να λειτουργήσει ως ελευθερωτής της σκέψης και οι εκπαιδευτικοί ως μεταδότες στη διαδικασία αυτή. Αυτή είναι η έννοια του σχολικού γραμματισμού. Critical review: τρόπος ερμηνείας κειμένου, στο οποίο πρώτα αξιολογούνται τα θέματα μέσω ριζοσπαστικών ερωτήσεων, παραμερίζεται η εμμονή στην περιγραφή και προσεγγίζεται η ανάλυση των εννοιών. Ωστόσο, οι παιδαγωγοί χρειάζεται να προσπαθούν να μετασχηματίζουν πρώτα απ’ όλα τον εαυτό τους και τη σκέψη τους και έπειτα να προωθούν την κοινωνία μέσω της εκπαίδευσης.
Οι δραστηριότητες του σχολείου πρέπει να έχουν ενδιαφέρον και νόημα για τους μαθητές, να δημιουργούν αφορμές για κριτική προσέγγιση, ώστε να μην είναι παθητικοί στη διαδικασία της γνώσης. Απώτερος στόχος είναι η βελτιστοποίηση και η αλλαγή των αναλυτικών προγραμμάτων, που περιχαρακώνουν τις πηγές γνώσης και το περιεχόμενό τους. Ένας εποικοδομητικός τρόπος κριτικής διδασκαλίας είναι ο παραμερισμός του αναλυτικού προγράμματος και ο ορισμός του περιεχομένου της γνώσης από ένα σύλλογο διδασκόντων, ο οποίος θα το παρακολουθεί, θα το εκτιμά και θα το αναθεωρεί.
Ένα σχολείο χωρίς αναλυτικό πρόγραμμα είναι περισσότερο αποτελεσματικό;
Αυτό το μοντέλο εφαρμόζεται στα ΣΔΕ (Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας) και ονοματίζει τη παρεχόμενη γνώση ανάλογα το είδος της γενικά (γλωσσικός/ περιβαλλοντικός/ οπτικός γραμματισμός, κτλ.).
Άλλες επιλογές βελτίωσης προς ένα κριτικό σχολείο είναι το να μαθαίνει περισσότερο από την κοινωνία και να εμμένει λιγότερο στα κείμενα. Η σύνδεσή του με την πραγματικότητα μπορεί να ξεκινήσει από την ορθολογικότερη επιλογή συγγραμμάτων. Ένα βήμα παραπέρα προς την καλλιέργεια κριτικής σκέψης είναι η παρώθηση των μαθητών για δημιουργία προσωπικών κειμένων από άλλα κείμενα. Έτσι επιτυγχάνεται η βιωματικότητα της εκπαίδευσης. Έτσι, η κοινωνία έρχεται πιο κοντά στο σχολείο και αφουγκράζεται τα προβλήματά της.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)