Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περιβαλλοντική μόλυνση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περιβαλλοντική μόλυνση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
3 Νοεμβρίου 2012
Η ασφάλεια των τροφίμων
Από το 2005 ξέρουμε ότι στα Οινόφυτα, στον Ωρωπό, στη Θήβα και στην Αυλίδα έχει ανιχνευθεί νερό με καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο [Cr(VΙ)]! Πρόκειται για μια περιοχή όπου ζουν περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι και όπου παράγονται τρόφιμα- βολβοί που βιοσυσσωρεύουν βαρέα μέταλλα.
Δηλητήρια σε ποτάμια και λίμνες. Ασωπός και Πηνειός αναδεικνύονται πρωταθλητές της ρύπανσης με βαρέα μέταλλα
 της Αλεξάνδρας Χαΐνη |
Εκτεταμένη ρύπανση των ποταμών και λιμνών της Ελλάδας από βαρέα μέταλλα με άμεσες επιπτώσεις στις καλλιέργειες και άρα στις τροφές που καταναλώνουμε, καταγράφει έρευνα επιτροπής εμπειρογνωμόνων που συστάθηκε από τον «ενιαίο φορέα ελέγχου τροφίμων » (ΕΦΕΤ). Η έρευνα είχε ως στόχο την εκτίμηση των κινδύνων που κρύβει η κατανάλωση επιβαρημένων προϊόντων και τη λήψη των απαραίτητων μέτρων. |
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΣΕ ΝΙΚΕΛΙΟ ΚΑΙ ΧΡΩΜΙΟ [ΕΚΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΧΗΜΕΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ]
Επικίνδυνα τρόφιμα πλούσια σε νικέλιο και χρώμιο φαίνεται ότι καταναλώνουν, μεταξύ άλλων οι Έλληνες. Τρόφιμα βολβοί, όπως πατάτες, κρεμμύδια και καρότα που καλλιεργούνται σε περιοχές με ρυπασμένο υδροφόρο ορίζοντα, μολύνονται με υψηλές συγκεντρώσεις νικελίου και χρωμίου που καταλήγουν στο στομάχι μας.
15 Οκτωβρίου 2012
To iPhone 5 δημιουργεί βουνά ηλεκτρονικών αποβλήτων;
Η Apple παρουσίασε τελικά το iPhone 5 μετά
πολύμηνη αναμονή δημιουργώντας περίπου φρενίτιδα στους φανατικούς καταναλωτές προϊόντων
της ανά τον κόσμο.
Ο ανεξάρτητος αναλυτής Horace Dediu, της
εταιρείας Asymco, υπολόγισε ότι το πρώτο σαββατοκύριακο
κυκλοφορίας του, το iPhone 5 της Apple ενδέχεται να έχει καταγράψει πωλήσεις 220.000
συσκευών και συνολικά 8 εκατομμύρια μέχρι το τέλος του έτους.
Πέραν των αναλύσεων που κάνουν λόγο για ώθηση 0,5%
επί του ΑΕΠστην οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών από την πώληση ενός
κινητού τηλεφώνου, αυτό που απασχολεί τους ειδικούς είναι ο τεράστιος όγκος
κινητών τηλεφώνων (πολλά εκ των οποίων “παλιά” iPhone 4) τα οποία θα
μετατραπούν σε ηλεκτρονικά απόβλητα εξαιτίας του iPhone 5.
Παρότι έχουν εμφανιστεί πολλές εταιρείες ανακύκλωσης κινητών
τηλεφώνων που θα απορροφήσουν σημαντικό -ευελπιστούμε- μέρος των “ξεπερασμένων”
συσκευών, μεγάλος όγκος των ηλεκτρονικών αποβλήτων μεταφέρεται και
πωλείται υπό αδιαφανείς συνθήκες σε χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου με
χαλαρό ή ανύπαρκτο ρυθμιστικό πλαίσιο.
Δημιουργείται έτσι το φαινόμενο ολόκληρα χωριά στην Αφρική να μετατρέπονται σε χωματερέςηλεκτρονικών
ειδών.
Τουλάχιστον οι πιστοί των smartphones και ειδικά του iPhone καλούνται
να προστατεύουν τις συσκευές τους με ελαστικά καλύμματα ώστε
να μην σπάνε με την παραμικρή πτώση και έτσι προστίθενται στατεράστια βουνά
ηλεκτρονικών αποβλήτων που δημιουργούν οι σύγχρονες καταναλωτικές
συνήθειες.
Σημειώνεται πως από τις πρωινές ώρες της Παρασκευής
το iPhone 5 πωλείται σε καταστήματα της Αpple στην Αυστραλία, στην
Ασία και στην κεντρική Ευρώπη, με χιλιάδες ανθρώπους να σχηματίζουν πυκνές
ουρές δεκάδων μέτρων για να προμηθευτούν πρώτοι τη συσκευή.
Το νέο iPhone 5 παρουσιάστηκε στις 12 Σεπτεμβρίου και είχε δύο εκατομμύρια
προπαραγγελίες στο πρώτο 24ωρο.
Χημικά: ένα εκατ. θάνατοι ετησίως από δηλητηρίαση
Περιβαλλοντικά προβλήματα και προβλήματα υγείας, κυρίως στις
αναδυόμενες οικονομίες, προκαλεί η κακή χρήση χημικών σύμφωνα με το Περιβαλλοντικό
Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP).
Τα περισσότερα χημικά, από πλαστικά μέχρι εντομοκτόνα,
παράγονται και χρησιμοποιούνται πλέον στις
αναπτυσσόμενες χώρες, όπου τα πρότυπα ασφαλείας δεν είναι τόσο αυστηρά.
Ρωμαίοι και Χαν οι μεγάλοι ρυπαντές της αρχαιότητας
Με αυξημένες εκπομπές ρύπων συνδέεται η περίοδος ακμής τωνΡωμαίων, αλλά και τηςδυναστείας των Χαν, σύμφωνα με νέα έρευνα που αμφισβητεί την επίσημη θέση των Ηνωμένων Εθνών ότι η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή ξεκίνησε το 1.800 μ.Χ.
6 Οκτωβρίου 2012
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Με εξαφάνιση απειλείται το 1/4 των θηλαστικών της γης
Με εξαφάνιση απειλείται το ένα τέταρτο των θηλαστικών της γης εξαιτίας των κινδύνων που αντιμετωπίζουν από τον άνθρωπο. Από το 1500 μΧ μέχρι σήμερα έχουν εξαφανιστεί 76 θηλαστικά...
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Βυθιζόμαστε! Η Άνοδος της Στάθμης των Θαλασσών
Γράφει ο Αλέξης ΑλαματίδηςΑπό την εποχή που δημιουργήθηκε η Γη ο κόσμος μας έχει αλλάξει κατά πολύ. Η στάθμη της θάλασσας έχει ανεβοκατέβει πάμπολλες φορές, όπως δείχνουν και οι γεωλογικές μελέτες, γεγονός που επηρέασε κατά πολύ τους κατοίκους του πλανήτη μας. Αυτό συνέβη από φυσικά αίτια. Για βυθισμένες πολιτείες και πολιτισμούς που χάθηκαν εξ αιτίας Κατακλυσμών, υπάρχουν αρκετοί μύθοι αλλά και αποδείξεις. Σήμερα πολλές κατοικημένες περιοχές του πλανήτη μας κινδυνεύουν να βρεθούν κάτω από το νερό, εξ αιτίας του Φαινομένου του Θερμοκηπίου, που οδηγεί σε μια άνευ προηγουμένου άνοδο της στάθμης των ωκεανών. Η διαφορά είναι πως αυτή η άνοδος, που φυσιολογικά θα συνέβαινε σε πολλές χιλιάδες χρόνια, θα συμβεί στη διάρκεια ενός μόνον αιώνα!
25 Ιουλίου 2012
Διεθνές Συνέδριο για την Περιβαλλοντική Ανάπτυξη 2012
Επιστημονικό πεδίο: Ανθρωπιστικές, νομικές και κοινωνικές επιστήμες
Τόπος διεξαγωγής:
Γερμανία
Ημερομηνία έναρξης:
10/10/2012
Περιγραφή:
Ο οργανισμός Etech Germany διοργανώνει, από κοινού με το Πανεπιστήμιο της Modena και της Regio Emilia της Ιταλίας και το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, ένα τριήμερο συνέδριο για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση από 10 έως 12 Οκτωβρίου 2012 στην Καρλσρούη της Γερμανίας.
Κατά την διάρκεια του συνεδρίου, θα δοθεί η ευκαιρία στους συμμετέχοντες να εξετάσουν πως οι κλιματικές αλλαγές, η μείωση της βιοποικιλότητας καθώς και οι άλλες περιβαλλοντολογικές αλλαγές έχουν επηρεάσει τον αντίστοιχο τομέα της εκπαίδευσης. Επίσης, θα συζητηθούν οι καλύτερες πρακτικές, μοντέλα, case studies, εμπειρίες και καινοτόμες μέθοδοι που έχουν αναπτυχθεί και εφαρμοσθεί σε αρκετές χώρες αναφορικά με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Το συνέδριο θα αποτέλεσει τη βάση για τη σύναψη συνεργασιών σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, στον τομέα της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.
Για επιπλέον πληροφορίες σχετικά με το συνέδριο οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση mail@etechgermany.com και στο fax 0049-721-4768953.
17 Μαρτίου 2012
Η εξάπλωση της ραδιενέργειας μετά το ατύχημα στην Φουκουσίμα
Στην σκιά του χειρότερου εαυτού της ζει η ιαπωνική πόλη Φουκουσίμα, έναν χρόνο μετά το θλιβερό ατύχημα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της πόλης, προσπαθώντας να ορθοποδήσει.
Οι εικόνες από το τσουνάμι και το ατύχημα, που είχαν συγκλονίσει τον κόσμο ακριβώς ένα χρόνο πριν, έχουν μείνει ανεξίτηλες στο μυαλό μας, ενώ οι συνέπειες του γεγονότος είναι πια η καθημερινότητα για τους κατοίκους.
Σήμερα η ραδιενέργεια έχει εξαπλωθεί σε μεγάλο μέρος του ωκεανού όπως φαίνεται και από το βίντεο.
πηγή
Οι εικόνες από το τσουνάμι και το ατύχημα, που είχαν συγκλονίσει τον κόσμο ακριβώς ένα χρόνο πριν, έχουν μείνει ανεξίτηλες στο μυαλό μας, ενώ οι συνέπειες του γεγονότος είναι πια η καθημερινότητα για τους κατοίκους.
Σήμερα η ραδιενέργεια έχει εξαπλωθεί σε μεγάλο μέρος του ωκεανού όπως φαίνεται και από το βίντεο.
πηγή
9 Φεβρουαρίου 2012
25 Νοεμβρίου 2011
ΕΠΕΝΔΥΟΥΝ ΣΤΟ ΧΑΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΟΜΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΙΕΙΑ
Οι χαοτικές συνθήκες που επικρατούν σε κράτος και αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες παρέχουν στα σκάφη της μέσης αλιείας (μηχανότρατες, γρι-γρι) την καλύτερη δυνατή κάλυψη για την παράνομη και καταστροφική αλιεία που συνεχίζεται αμείωτα στις ελληνικές θάλασσες.
Η καταστροφική αλιεία ψαριών πριν φτάσουν σε στάδιο αναπαραγωγικής ωριμότητας ή ακόμα και κατά την περίοδο αναπαραγωγής συνεχίζεται ανεξέλεγκτα και προκαλεί δραματική μείωση και υποβάθμιση των ιχθυαποθεμάτων, τα οποία αναπόφευκτα οδηγούνται στην κατάρρευση. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στα σκάφη μέσης αλιείας (μηχανότρατες και γρι-γρι). Τα σκάφη αυτά φέρουν ιπποδύναμη πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που ορίζεται στις σχετικές άδειες, έχουν τη δυνατότητα να αλιεύουν μέρα και νύχτα, ακόμα και υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες χρησιμοποιώντας υπερ-σύγχρονα εργαλεία (echo sounder, ραντάρ) και δίχτυα με ρομβοειδές σχήμα (αντί του προβλεπόμενου τετράγωνου), που κλείνουν όταν σύρονται εγκλωβίζοντας τεράστιες ποσότητες ψαριών ανεξαρτήτως μεγέθους.
Οι επιπτώσεις για την παράκτια αλιεία και τα οικοσυστήματα, που καταστρέφονται καθημερινά από τα συρόμενα αλιευτικά εργαλεία, είναι ιδιαίτερα σκληρές οδηγώντας μεγάλο τμήμα του πληθυσμού των νησιωτικών και παράκτιων κοινωνιών στον οικονομικό αφανισμό και την απόγνωση.
Οι κατασχέσεις παράνομων αλιευμάτων (από ορισμένους μόνο λιμενικούς που λειτουργούν ενσυνείδητα και με ιδιαίτερο ζήλο) αποτελούν το τελευταίο στάδιο μίας πολιτικής ελέγχων από την οποία απουσιάζει εντελώς ο παράγοντας πρόληψη.
Το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ υπογραμμίζει την ανάγκη λήψης όλων των απαραίτητων μέτρων και τη χρήση των διαθέσιμων μέσων ελέγχου πριν τα ψάρια φτάσουν στην αγορά, οπότε πλέον είναι πολύ αργά. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλα τα λιμεναρχεία έπρεπε να είχαν εξοπλιστεί από 1/7/2009 με τα παχύμετρα Ωμέγα gauss, τα οποία ελέγχουν το μέγεθος των ματιών στα αλιευτικά δίχτυα. Μέχρι σήμερα κανένα λιμεναρχείο στην Ελλάδα δεν έχει εξοπλιστεί με το συγκεκριμένο ελεγκτικό εργαλείο, με συνέπεια εδώ και 2 και πλέον χρόνια να μην μπορεί να υλοποιηθεί κανένας απολύτως έλεγχος στα δίχτυα. Συνεπώς ενθαρρύνεται εμμέσως η χρήση διχτυών με μάτι μικρότερο από αυτό που ορίζει ο νόμος, με αναπόφευκτό αποτέλεσμα την παράνομη αλίευση υπομεγεθών ψαριών.
Στην Ελλάδα, έχουμε το μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο, αλλά και τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη. Ωστόσο η πολιτική της χώρας μας μοιάζει να αγνοεί παντελώς τη θεμελιώδη σημασία της αλιείας, και κυρίως της παράκτιας αλιείας για τις νησιωτικές και παράκτιες κοινωνίες.
Τα αποτελέσματα αυτής της ανεξέλεγκτης αλιείας είναι εμφανή σε όλη την έκταση των ελληνικών θαλασσών: Κάθετη μείωση των ιχθυαποθεμάτων και οικονομικός μαρασμός των αλιέων, με δραματικές επιπτώσεις στις νησιωτικές και παράκτιες κοινωνίες οι οποίες εξαρτώνται από την παράκτια αλιεία μικρής κλίμακας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατασχεθείσα ποσότητα διατέθηκε σε ευαγή ιδρύματα
Αναστασία Μήλιου
Συντονίστρια Δράσεων Προστασίας Αρχιπελάγους, Ι.Θ.Π
24 Νοεμβρίου 2011
Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ;
“Going Green but Getting Nowhere,” του Gernot Wagner
Αναδημοσίευση από New York Times.
ΕΣΥ μειώνεις, επαναχρησιμοποιείς και ανακυκλώνεις. Μπορεί να μειώσεις την κατανάλωση σε πλαστικό και χαρτί. Θα αποφύγεις τα εκτός εποχής σταφύλια. Έχεις κάνει όλα τα σωστά πράγματα.
Καλώς.
Απλά να ξέρεις ότι δεν θα σώσεις τον θαλάσσιο τόνο, δε θα προστατέψεις το τροπικό δάσος ή να σταματήσεις την υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι αλλαγές που απαιτούνται είναι τόσο μεγάλες και βαθιές, ώστε υπερβαίνουν τις δυνατότητες των επιμέρους δράσεων.
Μπορεί να αρνηθείς την πλαστική σακούλα στο ταμείο, πιστεύοντας ότι αυτή χειρονομία κάνει κατά κάποιο τρόπο τη διαφορά και στη συνέχεια μεταφέρεις το γεύμα «takeout» σου πίσω στο αυτοκίνητό σου για ένα ταξίδι στο σπίτι εκπομπής άνθρακα.
Ας πούμε ότι είσαι πρόθυμος να κάνεις πραγματικές θυσίες. Πουλάς το αυτοκίνητό σου. Απαρνείσαι το air-condition σου το καλοκαίρι, χαμηλώνεις το σώμα θέρμανσης το χειμώνα. Προσπαθείς να γίνεις ένας άνθρωπος χωρίς αντίκτυπο στο περιβάλλον. Μπορείς, στην πραγματικότητα, να μην έχεις κανένα αντίκτυπο στον πλανήτη. Οι Αμερικανοί θα συνεχίσουν να εκπέμπουν κατά μέσο όρο 20 τόνους διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο˙ οι Ευρωπαίοι περίπου 10 τόνους.
Τι γίνεται αν κάνουμε μεγαλύτερη μετάβαση; Είσαι ο Πάπας με ένα δισεκατομμύριο πιστούς, και ας υποθέσουμε ότι όλοι τους παίρνουν τις συμβουλές σου σοβαρά. Αν όλοι οι Καθολικοί μείωναν τις εκπομπές τους στο μηδέν τη νύχτα, ο πλανήτης σίγουρα θα το παρατηρούσε, αλλά η ρύπανση θα εξακολουθούσε να αυξάνεται. Φυσικά, ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, είτε είναι καθολικοί είτε οπαδοί οποιασδήποτε άλλης θρησκείας ή δόγματος, δε θα κάνει κάτι τέτοιο. Δύο εβδομάδες σιωπής σε ένα βουδιστικό κατάλυμα γιόγκα στα Ιμαλάια με το BlackBerry σου να έρχεται στην πόρτα από το room service; Σίγουρα. Μια ολόκληρη ζωή οικειοθελώς στο πλέγμα; Όχι ευχαριστώ.
Και τώρα εστιάζω μόνο σε εκείνους που μπορούν να μειώσουν τις εκπομπές τους. Όταν η μέση εκπομπή σας είναι 20 τόνοι ανά έτος, το να τους κατεβάσετε σε 18 τόνους είναι τόσο εύκολο όσο το να κάνεις μια εδρομή. Αλλά αν είσαι ανάμεσα στα τέσσερα δισεκατομμύρια του πλανήτη, που κάθε εκπέμπουν ένα τόνο το χρόνο, δε θα έχουν πουθενά να πάνε, αλλά επάνω.
Κορυφαίες επιστημονικές ομάδες και κυρίως κλιματολόγοι λένε ότι πρέπει να μειωθούν παγκοσμίως οι ετήσιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου τουλάχιστον κατά το ήμισυ των σημερινών επιπέδων έως το 2050 και ακόμη περισσότερο πράγματα έως το τέλος του αιώνα. Και αυτό θα εξακολουθούσε να σημαίνει αύξηση της θερμοκρασίας και της στάθμης της θάλασσας για τις επόμενες γενιές.
Γιατί, λοιπόν, να κοπιάζεις να ανακυκλώνεις ή κάνοντας το ποδήλατο σου; Επειδή όλοι θέλουμε να κάνουμε κάτι, οτιδήποτε. Καλέστε το «μεροληψία δράσης". Αλλά, δυστυχώς, η μεμονωμένη δράση δεν λειτουργεί. Μας αποσπά την προσοχή από την ανάγκη για συλλογική δράση, και δεν προσθέτει μέχρι να είναι αρκετό. Ιδιοτέλεια και όχι η αυτοθυσία, είναι αυτό που προκαλεί αξιοσημείωτη μεταβολή. Μόνο οι σωστές οικονομικές πολιτικές που θα μας επιτρέψουν ως άτομα να καθοδηγούμαστε από ιδιοτέλεια και εξακολουθούμε να κάνουν το σωστό για τον πλανήτη.
Κάθε τόνος ρύπανσης διοξειδίου του άνθρακα προκαλεί περίπου $ 20 των ζημιών στις οικονομίες, τα οικοσυστήματα και την υγεία του ανθρώπου. Αυτό το σύνολο των 20 κάποιες φορές σημαίνει 400 δολάρια ζημιές αξίας ανά Αμερικανό ανά έτος. Αυτό δεν πρόκειται να είναι ζημιογόνο στο απώτερο μέλλον. Ζημιά είναι αυτό που ο καθένας μας κάνει αυτή τη στιγμή. Ποιος πληρώνει γι 'αυτό;
Πληρώνουμε ως κοινωνία. Η διεθνής πτήση μου προσθέτει κλάσματα μιας δεκάρας στο κόστος όλων των άλλων. Αυτή η γνώση οδηγεί μερικούς από εμάς οικειοθελώς να συμβάλλουμε λίγα δολάρια για να «αντισταθμιστούν» οι εκπομπές μας. Αλλά καμία από αυτές τις πληρωμές δεν παρακινεί κανένα να πετάει λιγότερο. Δεν οδηγεί τις αεροπορικές εταιρείες να στραφούν σε πιο αποδοτικά αεροσκαφών ή διαδρομές. Αν μη τι άλλο, οι αεροπορικές εταιρείες ήδη χρησιμοποιούν εθελοντικά αντισταθμιστικά ως ένα τέχνασμα μάρκετινγκ για να μετατρέψει σε περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένους επιβάτες να αισθάνονται καλύτερα. Το αποτέλεσμα είναι ο πλανητικός σοσιαλισμός στα χειρότερά του: πληρώνουμε όλοι το τίμημα επειδή τα άτομα ξεχωριστά δεν το κάνουν.
Δεν θα αλλάξει έως ότου ένα ρυθμιστικό σύστημα μάς αναγκάζει να πληρώσουμε το μερίδιό μας για τον περιορισμό της ρύπανσης αναλόγως. Περιορισμός, φυσικά, είναι κώδικας για το "cap and trade» (συνθήκη ανώτατου ορίου περιβαλλοντικών εκπομπών και εμπόριο), το σύστημα που βοήθησε να εξαληφθούν σταδιακά οι τιμές στη βενζίνη στη δεκαετία του 1980, μειώθηκε η οξεία ρύπανση βροχής στη δεκαετία του 1990 και φέρνει σήμερα ολόκληρη την αλιεία πίσω από το χείλος του γκρεμού. Το "Cap and trade» για τον άνθρακα, έχει αρχίσει να μειώνει τη ρύπανση του διοξειδίου του άνθρακα στην Ευρώπη, και παρόμοια μοντέλα έχουν καθοριστεί να κάνουν το ίδιο από την Καλιφόρνια έως την Κίνα.
Αλίμονο, αυτή η προσέγγιση έχει κηρυχθεί ως νεκρή στην Ουάσιγκτον, κατά ειρωνεία της τύχης από τους αυτοαποκαλούμενους ελεύθερους εμπόρους (free-marketers). Μια άλλη λύση, είναι ένας φόρος διοξειδίου του άνθρακα, είναι επίσης εκτός συζητήσεων, επειδή είναι απλά ένας φόρος.
Παραβλέπουμε ότι οι αγορές είναι πραγματικά ελεύθερες μόνο όταν ο καθένας πληρώνει την πλήρη τιμή του για τις δράσεις του. Οτιδήποτε άλλο είναι σοσιαλισμός. Η πραγματικότητα είναι ότι δε μπορούμε να ξεπεράσουμε τις παγκόσμιες απειλές που τίθενται από τα αέρια του θερμοκηπίου χωρίς να λέμε την απόλυτα ενοχλητική αλήθεια: το ενδιαφέρον του κόσμου για την παραγωγή των επιμέρους περιβαλλοντικών θυσιών είναι καταδικασμένο να αποτύχει.
Η επιστήμη των πανεπιστημίων μάς λέει ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι πραγματική. Και τα οικονομικά μας διδάσκει ότι η ανθρωπότητα πρέπει να έχουν τα σωστά κίνητρα, εάν θέλουν να σταματήσει αυτή η φοβερή τάση.
Μην σταματήσετε την ανακύκλωση. Να μην σταματήσουν να αγοράζετε σε τοπικό επίπεδο. Αλλά προσθέστε την εκμάθηση σε κάποια βασικά οικονομικά να κάνετε τη λίστα σας. Το μέλλον μας θα είναι σε μεγάλο βαθμό καθορισμένο από την ικανότητά μας να παραδεχτούμε την ανάγκη να δοθεί ένα τέλος στον πλανητικό σοσιαλισμό. Αυτό είναι το πιο θεμελιώδες των οικονομικών μαθημάτων και οποιοσδήποτε σοβαρός περιβαλλοντολόγος θα πρέπει να το λάβει σοβαρά υπόψη.
Ο Gernot Wagner είναι οικονομολόγος στο Ταμείο Περιβαλλοντικής Άμυνας και ο συγγραφέας του επικείμενου “But Will the Planet Notice?”
ΠΗΓΗ: http://www.nytimes.com/2011/09/08/opinion/going-green-but-getting-nowhere.htmlΘέλοντας να σχολιάσω το παραπάνω άρθρο του Gernot Wagner, που εκδόθηκε στις 7 Οκτωβρίου στην New York Times, θα πω εξαρχής ότι αυτή τη φορά περίμενα ως αναγνώστης περισσότερο από κάθε φορά ο τίτλος του, να είναι παραπλανητικός. Θεώρησα πώς στο τέλος θα έχει αποδείξει πόσο σημαντική είναι τελικά η ατομική περιβαλλοντική συνείδηση. Δυστυχώς, ένα άρθρο από μόνο του δε μπορεί ούτως ή άλλως να ανατρέψει τα αυτονόητα. Είναι σε κάθε έναν φανερό από την καθημερινότητά του, από αυτά που βιώνει και ακούει, πως ο πλανήτης τέθηκε προ πολλού σε κατάσταση έκρυθμη. Η πιο βασική απόκριση της έλλειψης των αποθεματικών πλούτων του που μας στέλνει είναι για παράδειγμα η τιμή της βενζίνης ή οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών.
ΕΓΩ «μειώνω, επαναχρησιμοποιώ, ανακυκλώνω». Είμαι περιβαλλοντικά ενσυνείδητος, αλλά εξακολουθούν τα πράγματα να μη πηγαίνουν καλά και ακόμα χειρότερα. Αν η βρύση μου «τρέχει» και δεν έχω καλέσει υδραυλικό προφανώς είμαι λιγότερο υπαίτιος για περιβαλλοντική σπατάλη από ένα εργοστάσιο που χρησιμοποιεί τόνους νερού ετησίως για να παράγει τα προϊόντα του. Σαφώς δε θα σώσω τα απειλούμενα είδη ούτε θα επαναφέρω τα εξαφανισμένα, δε θα σταματήσω το κυνήγι φάλαινας, τόνου, φώκιας, αλεπούς, κτλ., ούτε θα επαναφέρω όσα καταναλώθηκαν ή γδάρθηκαν για τις άγριες καταναλωτικές μου διαθέσεις, δε θα επαναφέρω τα τροπικά δάση ούτε και το έδαφος στην πρότερη της διάβρωσης κατάστασή του, δε θα επικολλήσω τους αποσπασμένους πάγους των πόλων, ούτε θα επαναφέρω το νερό που έλιωσε και ανυψώνει τη στάθμη των ακτών, όσο κι αν μειώσω την ετήσια κατανάλωσή μου.
Τίποτα από όσα κάνω εγώ δε μπορούν να σώσουν την κατάσταση. Το γιατί το λέει περιγραφικά ο Wagner: «Οι Αμερικανοί θα συνεχίσουν να εκπέμπουν κατά μέσο όρο 20 τόνους διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο˙ οι Ευρωπαίοι περίπου 10 τόνους».
Οποιαδήποτε δράση σε μικροεπίπεδο δε θα μπορέσει να επιφέρει το ζητούμενο σε μακροεπίπεδο. Πλην όμως…
Οποιαδήποτε δράση γίνει habitus, δηλαδή κοινό βίωμα και συνήθεια, στο μεγαλύτερο μέρος των ατόμων τότε θα μπορέσει να δώσει μια κουλτούρα αντιμετώπισης στο επίπεδο της μακροδομής, δηλαδή των τακτικών λειτουργίας των θεσμών και των κυβερνητικών αποφάσεων.
Τι αποφάσεις παίρνονται άραγε σε επίπεδο μεγαλοϊθυνόντων; Ο Wagner μας λέει: «Περιορισμός, φυσικά, είναι ο κώδικας για το «cap and trade» (συνθήκη ανώτατου ορίου περιβαλλοντικών εκπομπών και εμπορίου), το σύστημα που βοήθησε να εξαλειφθούν σταδιακά οι τιμές στη βενζίνη στη δεκαετία του 1980, μειώθηκε η οξεία ρύπανση βροχής στη δεκαετία του 1990 και φέρνει σήμερα ολόκληρη την αλιεία πίσω από το χείλος του γκρεμού. Το «Cap and trade» για τον άνθρακα, έχει αρχίσει να μειώνει τη ρύπανση του διοξειδίου του άνθρακα στην Ευρώπη, και παρόμοια μοντέλα έχουν καθοριστεί να κάνουν το ίδιο από την Καλιφόρνια έως την Κίνα.
Αλίμονο, αυτή η προσέγγιση έχει κηρυχθεί ως νεκρή στην Ουάσιγκτον, κατά ειρωνεία της τύχης από τους αυτοαποκαλούμενους ελεύθερους εμπόρους (free-marketers). Μια άλλη λύση, ένας φόρος διοξειδίου του άνθρακα, είναι επίσης εκτός συζητήσεων, επειδή είναι απλά ένας φόρος».
Και τονίζει: «Κορυφαίες επιστημονικές ομάδες και κυρίως κλιματολόγοι λένε ότι πρέπει να μειωθούν παγκοσμίως οι ετήσιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου τουλάχιστον κατά το ήμισυ των σημερινών επιπέδων έως το 2050 και ακόμη περισσότερο έως το τέλος του αιώνα. Και αυτό θα εξακολουθούσε να σημαίνει αύξηση της θερμοκρασίας και της στάθμης της θάλασσας για τις επόμενες γενιές».
Ίσως στο τέλος ο πλανήτης ως πραγματική προσωποποιημένη έννοια με δική του συνείδηση, του οποίου την απεγνωσμένη και πάσχουσα φωνή λαμβάνουμε σε κάθε στιγμή, να έχει ήδη λάβει και αυτός τα δικά του μέτρα ενάντια στην όποια δική μας συνείδηση είτε μικρο- είτε μακρο-επιπέδου, γιατί και αυτά τα δύο επίπεδα χρειάζονται χρόνο για να συντονιστούν, όταν αφορούν το κοινωνικό πεδίο σύγκρισης… Ακόμα και αν εφαρμόσουμε, όπως καλεί αγωνιωδώς ο Wagner, «οικονομικές πολιτικές που θα μας επιτρέψουν ως άτομα να καθοδηγούμαστε από ιδιοτέλεια και να εξακολουθούμε να κάνουμε το σωστό για τον πλανήτη». Ίσως, φοβάμαι, και τότε να είναι ήδη πολύ αργά, για να πάρει ο πλανήτης αυτός το πολύτιμο παρελθόν του πίσω.
TO ΒHMA http://www.tovima.gr/opinions/useropinions/article/?aid=432094
troktiko.eu Η περιβαλλοντική συνείδηση δεν οδηγεί πουθενά;
http://nerokotanet.blogspot.com/2011/11/blog-post_2021.html
apostaktirio.gr
http://www.apostaktirio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1323:-gernot-wagner-going-green-but-getting-nowhere&catid=54:2011-02-26-23-03-30&Itemid=64
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)