Ψηφιακή Παιδεία

Το φως, το βασικό υλικό για τη δημιουργία της φωτογραφίας, είναι ένα μικρό κομμάτι της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που περιλαμβάνει διάφορα είδα ακτινοβολίας άλλα γνωστά και άλλα λιγότερο γνωστά. Ξεκινώντας από τα μικρότερα μήκη κύματος- γιατί από το μήκος κύματος χαρακτηρίζεται βασικά η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία- έχουμε:

Τη Κοσμική Ακτινοβολία,

τις Ακτίνες Γάμα,

τις ακτίνες Χ, που χρησιμέυουν στη διαγνωστική ιατρική με τις ακτινογραφίες,

την Υπεριώδη ακτινοβολία που μας χαρίζει υπέροχο μαύρισμα, αλλά έχει τόσο συχνά κατηγορηθεί για τα προβλήματα που δημιουργεί, ειδικά το τελευταίο διάστημα με την τρύπα του Όζοντος

το Ορατό φως, που η υπέροχη αίσθηση της όρασης μας επιτρέπει να το βλέπουμε, με τις επιμέρους αποχρώσεις του, που σε μήκη κύματος είναι 400 - 450 nm το Βιολετί, 450 - 490 nm το Μπλέ, 490 - 550 nm το Πράσινο 550 - 590 nm το Κίτρινο 590 - 640 nm το Πορτοκαλί 640 - 700 nm το Κόκκινο

την Υπέρυθρη ακτινοβολία που συνήθως συνοδεύετε και από θερμότητα και για αυτό ονομάζεται και Θερμική ακτινοβολία

την Ακτινοβολία radar

και τέλος την Μεγαλοκυματική ακτινοβολία ή Ραδιοφωνική που με αυτή μεταδίδονται τα σήματα του ραδιοφώνου.

Όλες οι μορφές της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ανεξάρτητα από το μήκος κύματος τους, έχουν κάποιες κοινές ιδιότητες οι οποίες είναι:

Προέρχονται από μία πηγή με την μορφή ακτίνων (ήλιος, φωτιστικό)

Μεταδίδονται στο κενό και οποιδήποτε υλικό μπορούν να διαπεράσουν.

Η ταχύτητα τους είναι σχεδόν 300 000 km/sec στο κενό, ενώ μειώνεται σε άλλα σώματα ανάλογα με τη πυκνότητα τους.

Μεταδίδονται ευθύγραμμα στην πρακτική της καθημερινής ζωής, γιατί σε κοσμικό επίπεδο πολλές φορές το φως καμπυλώνεται.

Έχουν κυματική φύση αλλά και σωματιδιακή φύση. Τα σωματίδια που μεταφέρουν την ενέργεια στο ορατό φως λέγονται φωτόνια.

Η διάδοση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας χαρακτηρίζεται από δύο μεγέθη

Το μήκος κύματος (λ), και τη συχνότητα (ν), που είναι η μετάδοση του μήκους κύματος στη μονάδα του χρόνου ν=λ/δευτερόλεπτο

Όσο αφορά το ορατό φως, είναι λευκό όταν έχουμε ίση μετάδοση από όλα τα μήκη κύματος με τις διαφορετικές αποχρώσεις. Όταν μια περιοχή του έγχρωμου φάσματος είναι μεγαλύτερη, τότε υπερτερεί η συγκεκριμένη απόχρωση.
ΠΗΓΗ

Τα φωτογραφικά φίλτρα είναι από τα πιο απαραίτητα αξεσουάρ στη φωτογραφική τσάντα. Τα φωτογραφικά φίλτρα στα χέρια ενός καλού φωτογράφου μπορούν να διευρύνουν τα όρια της δημιουργικότητας.

Τα φωτογραφικά φίλτρα υπάρχουν σε διάφορες μορφές και σχήματα. Οι δύο επικρατέστερες κατηγορίες είναι τα αυτόνομα στρογγυλά κρυστάλλινα φίλτρα που έχουν ένα μεταλλικό πλαίσιο που βιδώνει στο μπροστινό μέρος του φακού σας και η διάμετρό τους πρέπει να ταιριάζει με του φακού. Αυτά μπορεί να κυμαίνονται από 38 mm ως 77mm με πιο συνηθισμένα το 49mm και το 52mm. Η άλλη κατηγορία φίλτρων είναι τα τετράγωνα πλαστικά η κρυστάλλινα φίλτρα που τοποθετούνται σε ένα φορέα ήδη προσαρμοσμένο στο φακό. Τα πιο γνωστά τέτοια φίλτρα είναι το φίλτρα της KODAK και το σύστημα φίλτρων της COKIN.Με τα φίλτρα και μόνο μπορείτε να κάνετε τις φωτογραφίες σας να φαίνονται πολύ διαφορετικές και πιο ενδιαφέρουσες. Είναι προφανές ότι η ψηφιακή φωτογραφία αλλά και τα πολύ πλούσια σε φίλτρα προγράμματα επεξεργασίας εικόνας, έχουν κάνει πολλά από τα παραδοσιακά φίλτρα που χρησιμοποιούσαν οι φωτογράφοι να είναι πια άχρηστα, έτσι θα αναφερθούμε σε φίλτρα που μπορούν να είναι χρήσιμα και στην σημερινή ψηφιακή εποχή και στην ψηφιακή φωτογραφία αλλά και στα κλασσικά ασπρόμαυρα και έγχρωμα φιλμ.

Τα φίλτρα επειδή είναι πρόσθετο οπτικό στοιχείο επάνω σε ένα πολύ καλά σχεδιασμένο συνδυασμό οπτικών στοιχείων όπως είναι ο φακός είναι απαραίτητο να είναι και αυτά καλοσχεδιασμένα να έχουν πολλαπλές επιστρώσεις και να είναι από καλά οπτικά κρύσταλλα γιατί μειώνουν την ποιότητα του φακού.

Τα πιο ποιοτικά φίλτρα είναι αυτά της γερμανικής W+B αλλά είναι πανάκριβα και της γιαπωνέζικης HOYA που έρχονται σε πιο λογικές τιμές. Μια πιο φτηνή αλλά αξιόπιστη λύση είναι τα φίλτρα της MARUMI.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ίδιο φίλτρο σε φακούς διαφορετικής διαμέτρου με δαχτυλίδια step up και step down. Μεγάλη προσοχή όταν το φίλτρο έχει μικρότερη διάμετρο απο το φακό ώστε να μην κόβει κομμάτι της εικόνας (βινιετάρισμα).

UV

Το πιο κοινό για αυτή την χρήση φίλτρο είναι ένα φίλτρο UV που δεν προσφέρει καμία χρωματική αλλοίωση. Όμως προστατεύει τον φακό από σκόνες γρατσουνιές και πτώσεις. Έχει μια χρησιμότητα στο να κόβει την αχρείαστη υπεριώδη ακτινοβολία που επίσης είναι ευαίσθητα τα φωτογραφικά υλικά. Αλλά αυτό επιτυγχάνεται από οποιοδήποτε κρύσταλλο και ειδικά από τα κρύσταλλα των σύγχρονων φακών με τις πολλαπλές επιστρώσεις. Την ίδια αντιUV προστασία έχουν και οι κάθε είδους ψηφιακοί αισθητήρες των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών.

1A

Ένα άλλο φίλτρο που χρησιμοποιείται για τους ίδιους λόγους με το UV είναι το φίλτρο skylight ή 1Α που όμως δεν είναι εντελώς ουδέτερο αλλά έχει μια ελαφριά ροζ απόχρωση. Στο ασπρόμαυρο δεν έχει καμία επίδραση αλλά στο έγχρωμο κόβει λίγο την μπλε ακτινοβολία γιαυτό και χρησιμοποιείται συνήθως σε μεγάλα υψόμετρα και σε συννεφιασμένες βροχερές μέρες που η μπλε ακτινοβολία περισσεύει. Βέβαια για μια πιο καλή διόρθωση σε τέτοιες καταστάσεις υπάρχουν άλλα πιο κατάλληλα φίλτρα το 81Α ή το 81c.

Τα φίλτρα ουδέτερης πυκνότητας είναι φίλτρα διαβαθμισμένα σε γκρίζους τόνους και το μόνο που κάνουν είναι να κόβουν το φως που θα περάσει μέσω του φακού στη φωτογραφική μηχανή. Υπάρχουν σε πυκνότητες με διαφορές συνήθως του ένα στοπ και το ND2 κόβει 1 στοπ το ND4 κόβει 2 κτλπ, ή διαβαθμισμένα με την πραγματική τους πυκνότητα (πχ 0.3 , 0.6 κτλ).Τα φίλτρα ουδέτερης πυκνότητας χρησιμεύουν σε καταστάσεις που χρειαζόμαστε ανοιχτά διαφράγματα και έχουμε πολύ φως (π.χ όταν θέλουμε μικρό βάθος πεδίου) ή όταν χρειαζόμαστε αργές ταχύτητες (πχ τεχνική panning).Υπάρχουν επίσης και τα ντεγκραντέ φίλτρα ουδέτερης πυκνότητας που χρησιμεύουν όταν έχουν δύο τμήματα της εικόνας με μεγάλες φωτιστικές διαφορές και θέλουμε με κάποιο τρόπο να τις ισορροπήσουμε.

Πολωτικά φίλτρα.

Είναι τα πιο ακριβά συνήθως φίλτρα αλλά και τα φίλτρα που κανένα πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας δεν μπορεί να κάνει αυτό που προσφέρουν. Το πολωτικό φίλτρο αποτελείτε από δύο κρύσταλλα που το ένα περιστρέφεται και έτσι μπορούμε να επιλέξουμε το αποτέλεσμα που θα έχει στην εικόνα μας. Η βασικές του εφαρμογές είναι ο έλεγχος των αντανακλάσεων και ο κορεσμός των χρωμάτων και υπάρχει σε δύο τύπους, γραμμικό (Linear) πολωτικό και κυκλικό (circular). Το δεύτερο είναι απαραίτητο στις autofocus φωτογραφικές μηχανές.

Φίλτρα close up.

Τα φίλτρα close up είναι η φτηνή λύση όταν θέλουμε να φωτογραφίσουμε από πολύ κοντά, γιατί αυξάνουν την μεγεθυντική ικανότητα του φακού μας και υποκαθιστούν τους macro φακούς. Eίναι περιττό να πούμε ότι η ποιότητα τους είναι χαμηλή. Είναι διαβαθμισμένα σε βαθμούς μεγέθυνσης ή διοπτρίες (+1 ,+2 +3, κλπ) και συνήθως πουλιούνται σε σετ των 3 ή 4.Μαζί με το δακτυλίδι αντιστροφής του φακού, τα δακτυλίδια προέκτασης και τις φυσούνες είναι τα εξαρτήματα που προσπαθούν να υποκαταστήσουν φτηνά ένα macro φακό που συνήθως η ποιότητα του είναι αξεπέραστη.

Τα φίλτρα αυτά είναι χρωματιστά και μας βοηθάνε στον έλεγχο του τόνου του γκρι που θα αποδοθούν τα διάφορα χρώματα στις φωτογραφίες μας. Για παράδειγμα, ένα πορτοκαλί φίλτρο θα αποδώσει τον ουρανό σαν πιο σκούρο γκρι από ότι θα τον κατέγραφε το φιλμ με αποτέλεσμα τα σύννεφα που είναι άσπρα να ξεχωρίζουν, ένα κόκκινο φίλτρο θα κατέγραφε τον ουρανό σχεδόν μαύρο και όλα τα κόκκινα αντικείμενα στις φωτογραφίες μας πολύ φωτεινότερα από ότι είναι πραγματικά.

Μπορεί τα προγράμματα επεξεργασίας εικόνας να φαίνεται ότι έχουν κάνει τα φωτογραφικά φίλτρα να περάσουν σε αχρηστία αλλά τις περισσότερες φορές το αποτέλεσμα με τα φίλτρα είναι καλύτερο από την οποιαδήποτε επεξεργασία ακόμη και με ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, χώρια που τίποτε δεν μπορεί να αντικαταστήσει ένα πολωτικό ή ένα ουδέτερης πυκνότητας.
ΠΗΓΗ

(Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ)

ΠΩΣ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥΣ (για λίγο καιρό...)

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΤΣΙΚΟΥΔΗ