Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδεία σε κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδεία σε κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
23 Δεκεμβρίου 2013
Εκπαίδευση - Καλλικράτης - Τοπική Αυτοδιοίκηση
Αντί προλόγου
Το σημείωμα που ακολουθεί θέλει να φωτίσει ορισμένες πτυχές της σχέσης ανάμεσα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και την Εκπαίδευση στα νέα πλαίσια της εφαρμογής του προγράμματος «Καλλικράτης». Συνεπώς, δεν θα ασχοληθεί με την τριτοβάθμια εκπαίδευση διότι δεν εμπλέκεται, τουλάχιστον άμεσα, η Τοπική Αυτοδιοίκηση (Τ.Α.) με τα ΑΕΙ-ΤΕΙ μέσω του Καλλικράτη. Μ΄ αυτή την έννοια τα πανεπιστήμια «διατήρησαν την αυτονομία τους»! Όπως και σε άλλους τομείς έτσι και στο θέμα της εκπαίδευσης έχουμε μπροστά μας έναν ορυμαγδό νεολογισμών όπως «Νέο Σχολείο», «Πρώτα ο Μαθητής» οι οποίοι απλά κρύβουν την πραγματικότητα διαστρεβλώνοντας το περιεχόμενο των εννοιών.
Εκπαίδευση και Τοπική Αυτοδιοίκηση
Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η Αριστερά στη χώρα μας συνέβαλε τα μέγιστα στην ανάπτυξη της Τ.Α. στηρίζοντας τον θεσμό, δημιουργώντας νέες δομές, υποστηρίζοντας κατακτήσεις σε τοπικό επίπεδο, προβάλλοντας την αυτοδιοίκηση και την συμμετοχή, δημιουργώντας τα κινήματα πόλης και προτείνοντας δομές αυτοοργάνωσης. Θα μπορούσε λοιπόν κανείς να ισχυρισθεί οτι η ιδέα να εμπλακεί η Τ.Α. στο ζήτημα της εκπαίδευσης είναι ελκυστική για την Αριστερά. Η απάντηση δεν είναι απλή διότι αυτή η σχέση εξαρτάται και από το μοντέλο εκπαίδευσης που υφίσταται. Το ελληνικό μοντέλο είναι συγκεντρωτικό και άμεσα ελεγχόμενο, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, από την πυραμιδωτή δομή του Υπουργείου Παιδείας. Με αυτό το δεδομένο γίνεται φανερό πως ούτε και σήμερα, εποχή που η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων της Τ.Α. διαφημίζεται ελέω “Καλλικράτη”, υπάρχει κάποιου είδους παραχώρηση προς την Τ.Α..
Αντίθετα, το κράτος επιφυλάσσει στους Δήμους την ευθύνη μόνο για τη λειτουργία και την επισκευή των σχολείων. Αυτή η πραγματικότητα δεν άλλαξε καθόλου από την εποχή που κάθε κοινότητα προσέφερε στον δημοδιδάσκαλο ένα σπίτι για να φιλοξενείται. Η μόνη εξαίρεση που εμφανίστηκε είναι οτι την τελευταία δεκαετία παραχωρήθηκε εξ ολοκλήρου η ευθύνη για τους Παιδικούς Σταθμούς στους Δήμους. Πρόκειται για τη μοναδική δομή εκπαίδευσης στην προσχολική ηλικία την οποία “λειτουργούν” οι Δήμοι. Είναι λοιπόν το μόνο παράδειγμα που έχουμε σχετικά με τη διαχείριση δομών εκπαίδευσης από τους Δήμους.
Η εκτίμηση που υπάρχει είναι οτι σε επίπεδο χώρας, με την εξαίρεση κάποιων Δήμων, έχουμε μια ποιοτική υποχώρηση στο παραγόμενο έργο. Ταυτόχρονα ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας των Παιδικών Σταθμών αλλοιώνεται διότι δίνεται έμφαση στη φύλαξη των παιδιών και στην εξοικονόμηση πόρων με αποτέλεσμα λιγότερες προσλήψεις προσωπικού πανεπιστημιακής εκπαίδευσης (παιδαγωγών) αλλά και μείωση των εποπτικών μέσων. Η εισπρακτικού, πολλές φορές, χαρακτήρα αύξηση των διδάκτρων-τροφείων αποκαλύπτει σε μεγάλο βαθμό τον ταξικό αποκλεισμό από αυτές τις παροχές και ενισχύει τις υπάρχουσες στρεβλώσεις διατηρώντας ένα άδικο καθεστώς απέναντι σε όσους δεν κρύβουν εισοδήματα. Το κλείσιμο πολλών Παιδικών Σταθμών είναι η εύκολη απάντηση πολλών Δήμων στην πραγματικότητα του Μνημονίου.
Πριν την εφαρμογή του «Καλλικράτη» οι σχολικές μονάδες αποτελούσαν περιουσία των Δήμων και το κράτος προόριζε δύο διαφορετικά κονδύλια για την εκπαίδευση τα οποία διαχειριζόταν οι Δήμοι. Το ένα αφορούσε στις επισκευές των σχολικών κτιρίων και το άλλο στα λειτουργικά έξοδα των σχολικών μονάδων (θέρμανση, ρεύμα, υλικά κλπ). Το κονδύλι των επισκευών ήταν πάντοτε καλοδεχούμενο από τους Δήμους διότι σε πολλές περιπτώσεις «μπάλωνε» και μερικά κενά χρηματοδότησης διαφόρων «οραματικών έργων» του εκάστοτε Δημάρχου ή Δημοτικού Συμβούλου. Το κονδύλι όμως για τα λειτουργικά έξοδα επιμεριζόταν στις σχολικές μονάδες και την πλήρη διαχείριση είχαν οι σχολικές επιτροπές κάθε μονάδας. Η πραγματικότητα δείχνει ότι πολλά σχολεία, χάριν της καλής διαχείρισης αυτών των χρημάτων, εξοικονόμησαν ποσά που διοχετεύθηκαν σε ουσιαστική ενίσχυση του εξοπλισμού και του εποπτικού υλικού τους (διαδραστικοί πίνακες, εργαστήρια κλπ). Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι την ουσιαστική διαχείριση είχε ο εκάστοτε διευθυντής της σχολικής μονάδας.
Παρά τις εντυπωσιακά βερμπαλιστικές ορολογίες της, η κυβέρνηση, μέσω του «Καλλικράτη», έχει περιορίσει την Τ.Α. σε ρόλο επιστάτη στο ζήτημα της Εκπαίδευσης διολισθαίνοντας τη σχέση Τ.Α. και Εκπαίδευσης σε σχέση Δήμου και Σχολικού Κτιρίου. Τα κονδύλια εξακολουθούν να είναι τα δύο που προαναφέραμε. Η διαφορά στην εφαρμογή είναι ότι το κονδύλι για τις επισκευές ελαττώθηκε κατά πενήντα με εξήντα τοις εκατό και δεν αποδόθηκε ούτε ευρό κατά το τρέχον έτος 2011. Ένα νέο όργανο, η Σχολική Επιτροπή του Δήμου για κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης, αντικαθιστά τις πολλές σχ. επιτροπές του προηγούμενου μοντέλου. Αυτή η αλλαγή, ενταγμένη στη λογική της συγχώνευσης, προσφέρει κάποιες λύσεις σε οικονομία κλίμακας αλλά περιορίζει τον έλεγχο όλων των χρημάτων στα χέρια ενός ολιγομελούς οργάνου. Αυτή η πραγματικότητα μπορεί να οδηγήσει στην άσκηση προσωπικών πολιτικών με τη διαχείριση των χρημάτων, αντιθέσεις και διακρίσεις ανάμεσα στις σχολικές μονάδες αλλά και αυθαιρεσία ή προχειρότητα στις επιλογές. Γίνεται φανερό ότι το κεντρικό κράτος προσπαθεί να διώξει από πάνω του την υποχρέωση που έχει στην παροχή εκπαίδευσης και να την εγκαταλείψει στην Τ.Α. χωρίς τους απαραίτητους πόρους. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι η εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση σημαίνει υποχρέωση παροχής εκπαίδευσης του κράτους απέναντι στους πολίτες.
Το ζήτημα της μεταφοράς των μαθητών για την παρακολούθηση των μαθημάτων τους είναι χαρακτηριστικό για τον τρόπο που η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την Εκπαίδευση και για τις επιδιώξεις της. Από το 2012 η ευθύνη της μεταφοράς περνά στους Δήμους με τη διαβεβαίωση της Κυβέρνησης ότι αφού οι Δήμοι πραγματοποιήσουν τους διαγωνισμούς για τους μεταφορείς, αυτή θα διαθέσει τα ανάλογα κονδύλια. Κανείς, με βάση τη μέχρι τώρα πρακτική της κυβέρνησης, δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτά τα χρήματα θα βρεθούν και θα δοθούν. Αυτόματα οι συγχωνεύσεις των σχολείων παύουν να είναι λειτουργικές διότι η μεταφορά είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Οδηγούμαστε σε κλείσιμο σχολείων λόγω αδυναμίας μεταφοράς ή σε εγκατάλειψη του σχολείου από μαθητές ή στην ανάληψη των εξόδων από τους γονείς. Αν υποθέσουμε ότι τα πράγματα κυλούνε ομαλά τότε η ανάληψη της μεταφοράς από τους Δήμους διευρύνει το χάσμα ανάμεσα σε Δήμους των αστικών κέντρων και της Περιφέρειας και ανάμεσα σε φτωχούς και πλούσιους Δήμους. Για παράδειγμα, στην πρώτη περίπτωση, ένας Δήμος της Αττικής θα μπορέσει να πραγματοποιήσει διαγωνισμούς με ευνοϊκότερους οικονομικούς όρους από ότι κάποιος περιφερειακός Δήμος όπου τέτοιες μεταφορές τις μονοπωλεί το εκάστοτε ΚΤΕΛ. Στη δεύτερη περίπτωση, ένας πλούσιος Δήμος όπως αυτός της Κηφισιάς έχει περισσότερες επιλογές και οικονομική άνεση από τον Δήμο Περάματος. Σε κάθε περίπτωση οι ίσες ευκαιρίες που οφείλει η πολιτεία να εξασφαλίσει σε όλους τους μαθητές όλης της χώρας γίνονται κούφια λόγια.
Εν κατακλείδι
Με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» στην Τ.Α. μεταφέρθηκαν ευθύνες και βάρη χωρίς τις απαραίτητες εγγυήσεις και τον προγραμματισμό. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη μεταβίβαση ευθυνών της Εκπαίδευσης στην Τ.Α. ως ένα ενδιάμεσο στάδιο της απαξίωσης και διάλυσης του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Έχοντας ως μοντέλο την αποτυχία διαχείρισης της προσχολικής εκπαίδευσης από τους Δήμους οδηγεί στον ίδιο δρόμο το δημόσιο σχολείο. Οι ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί πληθαίνουν και γίνονται ισάξιοι ή και προνομιακοί συνέταιροι του κράτους μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων.
Θα γίνει το ίδιο με τα σχολεία και τα ιδιωτικά «ιδρύματα»; Είναι οι Δήμοι και η αναπόφευκτη οικονομική τους αδυναμία η παγίδα για την παραπέρα συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου; Η κυβέρνηση φαίνεται να έχει απαντήσει.
Νίκος Ανταμπούφης
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ξάνθης
Αναδημοσίευση άρθρου από το περιοδικό Λαμπτήρας Πυρακτώσεως: Τεύχος 8ο (Φλεβάρης 2011)
30 Οκτωβρίου 2013
Η εκπληκτική έκθεση του 14χρονου Μάριου Χατζηδήμου
Ένας 14χρονος
μαθητής Β’ Γυμνασίου από τα Γιαννιτσά του Ν. Πέλλας, ονόματι Μάριος Χατζηδήμου.
Πρωτύτερα, είχε αναδειχτεί νικητής σε πανελλαδικό επίπεδο τον Απρίλιο. Έπειτα η
έκθεσή του διαβιβάστηκε στο διεθνές γραφείο της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης,
μέσω των Ελληνικών Ταχυδρομείων. Εκεί αξιολογήθηκε ως η καλύτερη ανάμεσα σε
εκθέσεις νέων ανθρώπων από 55 χώρες του κόσμου. Οι συμμετέχοντες έφτασαν το 1
εκατομμύριο. Το θέμα του διαγωνισμού ήταν «Γράψτε μια επιστολή σε έναν αθλητή ή
μια μορφή του αθλητισμού που θαυμάζετε, για να εξηγήσετε τι σημαίνουν για εσάς
οι Ολυμπιακοί Αγώνες».
Ο Παραλήπτης που
επέλεξε ο Μάριος ήταν ο Νο1 παγκόσμιος πρωταθλητής του τένις Ρότζερ Φέντερερ.
Την Τρίτη 9 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε η τελετή βράβευσής του στην Ντόχα του
Κατάρ από τη διοργανώτρια αρχή. Στην βράβευση του Μάριου δεν έδωσε το παρόν ο
Ρότζερ Φέντερερ. Παρόλα αυτά ήταν ενήμερος, γι’ αυτό και έστειλε μια προσωπική
επιστολή προς τον 14χρονο μαθητή, η οποία διαβάστηκε δημόσια. Αφού τον
συνεχάρη, τον ενθάρρυνε να συνεχίσει το γράψιμο και το τένις. Του εξομολογήθηκε
ότι μπορεί να είναι ένας από τους χιλιάδες θαυμαστές του αλλά ένας από τους
λίγους με τέτοιο ταλέντο. Όπως ανέφερε ο διάσημος τενίστας, το βραβείο αυτό
αποτελεί την πρώτη «νίκη» του.
Παρακάτω η
εκπληκτική Έκθεση του 14χρονου μαθητή:
«Γιαννιτσά, 25/01/12 Κύριο Ρότζερ Φεντερερ, Tennis sport club of Bussel , Switzerland
Αγαπητέ Ρότζερ
Φέντερερ,
Είμαι ο Μάριος,
ένας από τους χιλιάδες, φαντάζομαι θαυμαστές σου. Ένας μικρός, ασήμαντος
Μάριος, μπροστά σ’ έναν γίγαντα του αθλητισμού. Κι ο λόγος που σου γράφω; Για
να σ’ ευχαριστήσω… να σ’ ευχαριστήσω, που ξύπνησες μέσα μου την αγάπη για τον
αθλητισμό και το τένις!
Χρόνια
παρακολουθώ τους αγώνες και τις προσπάθειές σου στα γήπεδα, χειροκροτώ τις
νίκες σου και θαυμάζω την επιμονή σου στις δύσκολες στιγμές. Το ανέβασμα σου
όμως στο βάθρο του νικητή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, ήταν το
«σερβίς», για την δική μου είσοδο στο άθλημα.
Άρπαξα την
παρατημένη ρακέτα του αδελφού μου και αποφασιστικά μπήκα στο γήπεδο, έτοιμος να
νικήσω. Τότε συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικό είναι, να βλέπεις την ρακέτα στα
χέρια του Φέντερερ από το να προσπαθείς να την κουμαντάρεις στα δικά σου χέρια.
Παιδεύτηκα, ίδρωσα, άκουσα δικαιολογημένα τις φωνές του προπονητή μου, όμως δεν
τα παράτησα. Η μορφή σου στο βάθρο του Ολυμπιονίκη, με κρατούσε εκεί και
συνέχιζα…
Συνέχιζα και
ονειρευόμουνα… Κάποια μέρα, κτυπώντας το μπαλάκι, εκ σφενδονίστηκε μαζί και η
φαντασία μου, μακριά, πολύ μακριά στον χρόνο και στον τόπο. Βρέθηκα, λέει,
εκεί, στην Αρχαία Ολυμπία, στην μεγάλη γιορτή του αθλητισμού, στους πρώτους
επίσημους Ολυμπιακούς Αγώνες. 776 π.Χ.- οι κήρυκες γυρνούν όλη την Ελλάδα και
αναγγέλλουν το γεγονός. Οι πόλεμοι σταματούν, γιατί ο αθλητισμός ενώνει και
συμφιλιώνει τους ανθρώπους, έτσι τουλάχιστον ήταν τότε! Νέοι από κάθε άκρη της
χώρας, καταφθάνουν εκεί με λεβέντικη ψυχή και σώμα, για ν’ αγωνισθούν τον
«καλόν αγώνα», το «Ευ αγωνίζεσθαι». Τι υπέροχες λέξεις, τι φανταστική
ατμόσφαιρα!
Ήσουν κι εσύ,
λέει, εκεί. Οι ιστορικές μου γνώσεις σε απορρίπτουν, όμως η φαντασία μου σε
θέλει εκεί. Ν’ αγωνίζεσαι και να στεφανώνεσαι με την αγριελιά. Να ποτίζεις με
τον ιδρώτα σου, το χώμα της αρχαίας Ολυμπίας και να δοξάζεσαι μαζί με τον
Διαγόρα της Ρόδου, τον Πολυδάμα, τον Θεαγένη.
Ναι, είμαι
περήφανος, που η δική μου πατρίδα, η Ελλάδα, έθεσε τα θεμέλια του σύγχρονου
αθλητισμού. Το αθλητικό πνεύμα, σαρκώθηκε και μορφοποιήθηκε στους αγώνες της
αρχαιότητας. Η Ολυμπιακή φλόγα, λαμπρυνόμενη με τις άξιες του Ελληνικού
πολιτισμού, φώτισε την οικουμένη. Η αγωνιστικότητα, η ευγενής άμιλλα, ο
αυτοέλεγχος, η συνεργασία, μέσ’ από τον αθλητισμό, εμπλούτισαν και όλη την
στάση του ανθρώπου απέναντι στην ζωή…
…Στεκόσουν εκεί,
στεφανωμένος, ακτινοβολώντας την χαρά της νίκης, όταν σε πλησίασα ντροπ αλά,
σου έπιασα το χέρι, σε κοίταξα στα μάτια και σε ρώτησα: - Πως νοιώθεις, Ρότζερ;
Τι σημαίνουν για σένα όλα αυτά; - Άκου μικρέ μου, μου απάντησες με μια φωνή
κρυστάλλινη, που ακόμα αντηχεί στ’ αυτιά μου. «Αγωνίζομαι» σημαίνει «νικώ», να
το θυμάσαι αυτό. Η συμμετοχή, ο αγώνας, είναι ήδη μια μεγάλη νίκη, ανεξάρτητα
απ’ το τρόπαιο. Νίκη ενάντια στους φόβους, τις ανασφάλειες και τις δυσκολίες
του εαυτού σου, ενάντια στον εγωισμό και την φιλαυτία σου. Νίκη υπέρβασης του
εαυτού σου. Και κάτι ακόμα: «Νικώ» σημαίνει «Αγαπώ». Αγαπώ τον συναγωνιστή μου,
που μου έδωσε την ευκαιρία ν’ αγωνιστώ, τον προπονητή μου, που μου έμαθε τον
τρόπω ν’ αγωνίζομαι και να νικώ, τον κόσμο που με στηρίζει στην προσπάθεια και
στον δρόμο προς τη νίκη, τον Θεό, που μου χαρίζει την δυνατότητα ν’ αγωνίζομαι
και να νικώ! - Άουτ! Μάριε, συγκεντρώσου επιτέλους στο παιχνίδι! Ήταν η φωνή
του προπονητή μου, που με έβγαλε ξαφνικά από την ονειροπόλησή μου. Όμως όχι,
εκείνη την ημέρα, δεν ήταν δυνατόν να συγκεντρωθώ σε κανένα παιχνίδι. Ήθελα να
διηγηθώ, όλα αυτά που έζησα, στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες. Όλοι μαζί, ο
προπονητής και οι συμπαίκτες μου, γίναμε μια συντροφιά κι αναβαπτισθήκαμε στο
πνεύμα των Ολυμπιακών αγώνων.
Μιλήσαμε για το
περίφημο «Ευ αγωνίζεσθαι», αυτό που οι σύγχρονοι άνθρωποι, μπορούν τέλεια να
ερμηνεύσουν ετυμολογικά, όσον όμως αφορά την πράξη, δυσκολεύονται απ ό λίγο έως
τραγικά! Στοχεύοντας αποκλειστικά στον πρωταθλητισμό, λούζονται στα βρώμικα κι
επικίνδυνα νερά των αναβολικών, θυσιάζοντας στον βωμό της εφήμερης δόξας, την
καθαρότητα της ψυχής και του σώματος. Η εξόντωση του αθλητή και η δυσφήμιση των
αγώνων, είναι το μόνο αντίτιμο που εισπράττει κανείς από τέτοιες ενέργειες.
Ε, λοιπόν για
μένα οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν σημαίνουν, ούτε αναβολικά, ούτε πρωταθλητισμό,
ούτε οικονομικά συμφέροντα, οικονομική κρίση, αντιζηλίες και μίση. Σημαίνουν
χαρά για την συμμετοχή, «ευ αγωνίζεσθαι», φιλία, ειρήνη και σ’ αυτό το πνεύμα
εύχομαι να σταθούν οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες.
Σταματώ εδώ την
φλυαρία μου, που ίσως σε κούρασε και σου εύχομαι μέσα απ’ την ψυχή μου, σε όλη
σου την ζωή, ν’ αγωνίζεσαι, να νικάς και ν’ αγαπάς, όπως ακριβώς εσύ μου
δίδαξες. Σ’ ευχαριστώ για άλλη μια φορά και σε περιμένω, εκεί που
πρωτοσυναντηθήκαμε… Στην αρχαία Ολυμπία, στην Ελλάδα, στην πατρίδα του
πολιτισμού και του αθλητισμού. Στην πανέμορφη και πολυαγαπημένη μου πατρίδα,
που όσες δυσκολίες και τρικυμίες κι αν περνά τώρα, « δεν την σκιάζει φοβέρα
καμιά», γιατ’ «έχει στο κατάρτι της βιγλάτορα, παντοτινό, τον Ήλιο, τον
Ηλιάτορα»!
Με αγάπη και
θαυμασμό, Μάριος Α. Χατζηδήμου»
Ο Μάριος
Χατζηδήμου διαβάζει την Εκθεση που έγραψε ,κατά τη διάρκεια της τελετής
βράβευσης του, στις 9-10-2012 στο Κατάρ:
ΠΗΓΗ
28 Οκτωβρίου 2013
Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση [ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ]
Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educacion Prohibida) είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 2012. Περιγράφει ποικίλες εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία, και περιλαμβάνει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις όπως η λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, η προοδευτική εκπαίδευση, η εκπαίδευση Βάλντορφ, η κατ οίκον διδασκαλία.
Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, που το καθένα παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό. Τα θέματα περιλαμβάνουν την ιστορία του σχολικού συστήματος, την εξουσία και δύναμη στα σχολεία, την αξιολόγηση και το διαχωρισμό των μαθητών, την κοινωνική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των οικογενειών.
Η ταινία περιέχει σχεδόν 30 λεπτά κινουμένων σχεδίων και μια φανταστική δραματοποιημένη ιστορία που συνδέει τα επεισόδια. Είναι η πρώτη Ισπανική ταινία που χρηματοδοτήθηκε μέσω της μεθόδου πληθοχρηματοδότησης και προβλήθηκε ταυτόχρονα σε 130 πόλεις, σε 13 χώρες, με συνολικό αριθμό 18.000 θεατών μέσα σε μια μέρα. [by Phaedra]
ΒΙΝΤΕΟ:
27 Οκτωβρίου 2013
Ποιος είσαι εσύ, δάσκαλε, που χαλάς την πιάτσα; Διαβάστε περισσότερα: Ποιος είσαι εσύ, δάσκαλε, που χαλάς την πιάτσα;
Ντροπή σου δάσκαλε! Ακούς εκεί! Διευθυντής δημοτικού και να
έχει στο σχολείο του τέτοιες συνήθειες! Νικόλας Σιούτας το όνομά του. Είναι το
τελευταίο που ενδιαφέρει. Το πρώτο είναι οι συνήθειές του που έχει το “θράσος”
να τις επιβάλλει σε μια ολόκληρη γειτονιά. Τι κάνει αυτός; Μαζί με τους
δασκάλους και τους μαθητές του σχολείου, κάπου στη Ν. Σμύρνη, έχουν φτιάξει ένα
σχολείο όπου, άκουσον άκουσον, λειτουργούν τα εξής:
12 Οκτωβρίου 2013
11 Οκτωβρίου 2013
Το Aγόρι των Δασών: "Η κοινωνία στις πόλεις πρέπει να γίνει πιο πολιτισμένη"
Είναι 20 χρονών, γεννήθηκε στην άγρια φύση, δεν πήγε ποτέ στο σχολείο, δεν έκανε τους εμβολιασμούς που κάνουν όλα τα παιδιά, και έζησε αποκομμένος από τον πολιτισμό. Ο νεαρός άνδρας, ονομάζεται Ότζαν («μεγάλη ψυχή»).
Όταν γεννήθηκε, ο πατέρας του, ο ζωγράφος Αλέξανδρος, και η μητέρα του, η μουσικός Έλενα, είχαν πάρει την απόφαση να αποχωρήσουν από την οργανωμένη κοινωνία και ζούσαν ήδη σε καλύβες φτιαγμένες από λάσπη ή σε πρωτόγονα ξύλινα σπίτια, στην άγρια φύση. Σε όλη του τη ζωή, μέχρι αυτή την εβδομάδα, ο νεαρός έχει συναντήσει ελάχιστους άλλους ανθρώπους. Δε φοίτησε σε νηπιαγωγείο, σχολείο, πανεπιστήμιο.
της Άννα ΛιέσοβσκαEnglish-speaking 'forest boy' nicknamed 'Siberian Mowgli' born and raised in the Altai wilderness - © The Siberian Times, 11 Σεπτεμβρίου 2013
Πώς μειώνεται η παιδική ευφυία στο μισό μέσω της σχολικής εκπαίδευσης (ΒΙΝΤΕΟ)
Δείτε πως μειώνουμε την παιδική ευφυία στο μισό με την σχολική εκπαίδευση...
Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο έχουν ευφυία που φτάνει στο 98%.
Με τη συνεχή εκπαίδευση πάνω σε συγκεκριμένα πρότυπα μειώνεται στο 50% Άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα βασισμένο σε καταστροφική μεθοδολογία.
Ο Σερ Κεν Ρόμπινσον κάνει μια διασκεδαστική και έντονα συγκινητική πρόταση για τη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού συστήματος που να ενισχύει (αντί να υπονομεύει) τη δημιουργικότητα…
Πηγή
Παρακολουθήστε το βίντεο
10 Οκτωβρίου 2013
Η Μαρία πολεμά ακόμα στις Πλαταιές
"Τα γενέθλια της δασκάλας", 1956, έργο του αμερικανού Norman Rockwell. Ένα σχολείο που φθήνηνε πολύ, έφθιναν οι αξίες, έφθιναν και κάμποσοι από τους αγαπημένους μας δασκάλους, λίγοι πια όσοι μοιράζονται το δια βίου παράδειγμα.
Όλα τούτα τα θυμήθηκα διότι έπεσα πάνω σε μία συγκλονιστική επιστολή παραίτησης που έστειλε μια δασκάλα από τη Θήβα (πλάι στις Πλαταιές) η οποία σε μερικές μόνο λέξεις κλείνει όσα θα έπρεπε η Ακαδημία Αθηνών να τα κάνει πλακάτ, να τα κρατήσουν σε “Παρουσιάστε!” γυμνόποδες οι σοφοί της χώρας, και να πάρουν τους δρόμους από την Αλεξανδρούπολη ως τα Χανιά μπας και αναδυθεί επιτέλους το φιλότιμο του λαού κι η ντροπή των χαχόλων που μας συγ-κυβερνούν.
3 Οκτωβρίου 2013
«Πότε ανοίγουμε;» Γράμμα νεοεισερχόμενης στο ΕΜΠ προς τους συμφοιτητές της
Έκλεισε το ΕΜΠ και ξαφνικά όλοι ενδιαφέρθηκαν για τις εγγραφές μας. Σε αυτή την αγωνία μας «προσφέρθηκε» να μας βοηθήσει ο Υπουργός Παιδείας, υποχρεώνοντας τα πανεπιστήμια να αρχίσουν να μας εγγράφουν κανονικά.
2 Σεπτεμβρίου 2013
Σχολείο τιμωρίας παιδιών και καθηγητών φτιάχνει η κυβέρνηση
Έξω οι μαθητές "nullo labore" και οι καθηγητές τους από το λύκειο!
11 Αυγούστου 2013
Τάϊλερ Ντεγοϋίτ: Εϊ..καθηγητές των επιστημών - κάντε το διασκεδαστικό
Σουγκάτα Μίτρα: Φτιάξτε ένα Σχολείο στο Σύννεφο (αυτο-οργανωμένα περιβάλλοντα μάθησης)
Στη σκηνή του TED2013, ο Σουγκάτα Μίτρα, διατυπώνει την τολμηρή ευχή του -βραβευμένη με το Βραβείο TED: Βοηθήστε με να σχεδιάσω το Σχολείο στο Σύννεφο, ένα εργαστήριο μάθησης στην Ινδία, όπου τα παιδιά μπορούν να διερευνούν και να μαθαίνουν το ένα από το άλλο -με τη χρήση μέσων και καθοδήγησης από το σύννεφο. Ακούστε την εμπνευσμένη ομιλία του για τα Αυτο-οργανωμένα Περιβάλλοντα Μάθησης (SOLE) και μάθετε περισσότερα στο tedprize.org
19 Ιουνίου 2013
Κατασκευή ανθρώπων του Μανώλη Σκαρσούλη
Είναι συνηθισμένο να πραγματοποιεί κανείς προθέσεις χωρίς να γνωρίζει. Καθημερινά συμβαίνει ν’ αγνοούν οι δάσκαλοι το μάθημα που διδάσκουν. Το γεγονός ότι κάποιος κάνει κάτι δεν αποδείχνει ότι ξέρει τι κάνει.
Γράφει ο Μανώλης Σκαρσούλης
Ο ΣΚΟΠΟΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ
Στο σχολείο κατασκευάζονται άνθρωποι. Η διαδικασία της
κατασκευής ανθρώπων λέγεται εκπαίδευση. Η οικογένεια, ο κινηματογράφος, η
τηλεόραση, το θέατρο, το ραδιόφωνο, οι εφημερίδες, τα βιβλία και τα πλακάτ
είναι σχολεία με την ευρύτερη έννοια. Όλα τα κέντρα που μεταδίδουν πληροφορίες
είναι σχολεία.
Για την κατασκευή πραγμάτων χρησιμοποιούνται εργαλεία.
31 Μαΐου 2013
Ο Αναρχικός δάσκαλος
Δεκάδες άνθρωποι συνωστίζονταν γύρω από το δάσκαλο. Κατάπιε το σάλιο του, πήρε μια βαθιά ανάσα και μίλησε. Να τι είπε:
«Οι πλειοψηφίες είναι ικανές μόνο για να ρίχνουν στην πυρά τις πιο πρωτότυπες ιδέες. Και μετά από καιρό να φτιάχνουν βωμούς και αγάλματα με τα αποκαΐδια τους. Αν η πλειοψηφία είναι στοιχείο δημοκρατίας, τότε η μειοψηφία ή ακόμα η μονάδα, είναι στοιχείο ανατροπής του σκοταδισμού που δημιουργούν χρόνιες πλειοψηφίες.
Ωραία η δημοκρατία, σοφή η δικαιοσύνη, αλλά πού είναι; Αν μου τις βρείτε θα τις προσκυνήσω πρώτος. Κανείς δεν μας απαγορεύει να διαβάσουμε την εφημερίδα της αρεσκείας μας, αλλά ρωτώ.
Οι εφημερίδες που ελεύθερα επιλέγουμε, μας λένε την αλήθεια; Κανείς δεν μας διώχνει από το σπίτι μας με τη βία, αλλά δεν μας το παίρνουν κομμάτι-κομμάτι με τα δάνεια που έμμεσα μας αναγκάζουν να πάρουμε; Κανείς δε μας συλλαμβάνει, δε μας δένει, δε μας ανακρίνει για τις απόψεις μας, αλλά δεν ξέρουν ανά πάσα στιγμή τι γράφουμε στο διαδίκτυο, τι ψωνίζουμε, τις αξίες που ενστερνιζόμαστε;
Πόσους ενόχους βλέπουμε, νιώθουμε ή φανταζόμαστε ότι κυκλοφορούν ελεύθεροι, είτε γιατί έχουν ψηφίσει άσυλο για τον εαυτό τους, είτε γιατί εξαγοράζουν την ελευθερία τους;
Δεν υπάρχει δικαιοσύνη και δημοκρατία στην πρωτότυπη, στην πλατωνική μορφή τους. Κάθε εποχή μεταφράζει τη δικαιοσύνη, μεταφράζει τη δημοκρατία, κατά πώς βολεύει αυτούς που ασκούν την εξουσία. Τους άρχοντες, τους βασιλείς, τους πολιτικούς.
Η πλειοψηφία έχει λάθος, γιατί ακολουθεί τις αξίες, - μάλλον - την μετάφραση των αξιών, που εξυπηρετούν τους λίγους. Αυτοί οι ίδιοι είναι που επέβαλλαν την κρίση, για να πλουτίσουν σε βάρος των πολλών. Σε βάρος μας».
Ποτέ ξανά μια τόσο ξεκάθαρη άποψη ενάντια στη μορφή που έχει πάρει η σύγχρονη δημοκρατία, δεν έβρισκε τόση αποδοχή. Αξίες που χτίζονται χίλια χρόνια μπορεί να καταπέσουν σε μια μέρα, φτάνει αυτός που τις αμφισβητεί να απευθύνεται στο κατάλληλο κοινό. Σε ανθρώπους με ψαλιδισμένους μισθούς και κομματιασμένα όνειρα.
πηγή
17 Μαΐου 2013
Η επιστολή του Πειραιώτη μαθητή που άφησε άφωνο όλο το facebook
"Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο Δραπετσώνας...
Με αυτά τα λόγια αρχίζει η επιστολή ενός μαθητή η οποία κάνει το γύρο του Facebook και αναφέρεται στις απεργίες των καθηγητών εν μέσω Πανελληνίων εξετάσεων. Μάλιστα με την επιστολή η οποία έχει "ανέβει" σε χιλιάδες προφίλ, και της οποίας την αυθεντικότητα πολλοί αμφισβητούν, επισυνάπτεται και ένας σχολικός έλεγχος του προηγούμενου έτους.
Διαβάστε την ολόκληρη και δείτε τον έλεγχο:
Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο Δραπετσώνας...
Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.
Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου , μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου ,που «κινδυνεύει» απ αυτήν.
Τι λέτε;;;;;
Τι μέλλον έχω , -εξαιτίας σας – κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;
Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.
- Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;
- Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο;
- Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ, που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό , δεν περισσεύουν –όχι για να μου πάρει παπούτσια- αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;;
- Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου;
- Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση , απόλυση -αυτόν και όλους τους συναδέλφους του στις μεταφορές- όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια;
- Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο;
- Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία;
- Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου;
- Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα;
- Ποιος άφησε τόσους άνεργους;
- Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία;
- Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα;
Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;
Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα μου.
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων ανέργων;
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για 350 ευρώ το μήνα –όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία-;
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης ;
Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy;
Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου , σ όλη τη χώρα.
Δάσκαλοι μου , έχετε υποχρέωση απέναντι σ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ .
Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει.
Όποια υποχώρηση και να κάνετε , όποια νίκη της κυβέρνησης , θα μου στερήσει το δικαίωμα να χαμογελάω , να ονειρεύομαι , να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.
Στους γονείς , τους συμμαθητές μου και σ' όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής:
Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση;
Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες;
Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές;
Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα;
Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη;
Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού, αξιοπρέπειας, μαχητικότητας ή παράδειγμα υποδούλωσης;;;
Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι;
Από αύριο κιόλας, καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ' ένα τραγούδι, ένα σύνθημα: «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες»
Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία.
Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας, το γέλιο των παιδιών σας.
ΥΓ. όχι από ματαιοδοξία, αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα», παραθέτω τους βαθμούς μου...
30 Απριλίου 2013
Ένα σχολείο στη Σουηδία (Απαγορεύονται οι συγκρίσεις)
Ένα καινούργιο σχολικό σύστημα στη Σουηδία εξαφανίζει τη σχολική αίθουσα όπως τη γνωρίζαμε και την αντικαθιστά μ’ ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει την “περιέργεια και τη δημιουργικότητα” των μαθητών.
Η εταιρεία Vittra, η οποία λειτουργεί 30 σχολεία στη Σουηδία, θέλησε να γίνεται η εκπαιδευτική διαδικασία παντού μέσα στα σχολεία της – κι έτσι απέσυρε εντελώς την παλαιά λογική της σχολικής αίθουσας των τεσσάρων τοίχων με τα θρανία στη σειρά. Πριν από λίγο καιρό εγκαινίασε το σχολείοTelefonplan, στη Στοκχόλμη.
Η αρχιτέκτονας Rosan Bosch σχεδίασε έτσι το σχολείο ώστε τα παιδιά να μπορούν να εργάζονταιανεξάρτητα σε ανοιχτούς χώρους καθώς χαλαρώνουν, ή να πηγαίνουν στο “χωριό” για να δουλέψουν σε ομαδικά σχέδια.
Όλη η επίπλωση του σχολείου, που μοιάζει με τυχαίες γραμμές σε χαρτί, επιχειρεί να βοηθήσει τους μαθητές να εμπλακούν σε συζητήσεις καθώς θα εργάζονται σε σχέδια.
Το σχολείο είναι μη-παραδοσιακό με κάθε έννοια: δεν υπάρχουν βαθμολογίες και οι μαθητές μαθαίνουν μέσα σε ομάδες, που δεν σχηματίζονται απαραίτητα με βάση την ηλικία.
Η φοίτηση στο σχολείο είναι δωρεάν, εφόσον το παιδί έχει προσωπικό αριθμό (κάτι σαν ΑΜΚΑ) κι αν ένας απ’ τους γονείς του είναι Σουηδός φορολογούμενος.
Πηγή: Bussines Insider
1 Απριλίου 2013
Κι όμως η εκπαίδευση θα μπορούσε να είναι κι έτσι!
Κι όμως θα μπορούσε να είναι κι έτσι. Θα μπορούσαν τα σχολεία να μη φτιάχνουν στρατιές αμόρφωτων, θα μπορούσαν οι δάσκαλοι να μην είναι οι πιο ανοργασμικοί άνθρωποι επί γης, θα μπορούσαν οι λέξεις, τα νούμερα και οι κινήσεις, τα αισθήματα να κάνουν κουμπαριές αρμονικές, εξαίσια ζευγαρώματα. Κι όμως θα μπορούσε να είναι κι έτσι. Θα μπορούσαν οι τάξεις να μη μοιάζουν με κελιά φυλακών, τα θρανία να είχαν σχεδιαστεί από μικρούς Gropius και Kadinsky, θα μπορούσαν εσωτερικές αυλές και κρεμαστοί κήποι να έκαναν παιδικά κι εφηβικά στόματα να χάσκουν από ικανοποίηση κι όχι από ανία. Κι όμως θα μπορούσε να είναι κι έτσι. Σε μιαν άλλη γη, σε έναν άλλον κόσμο, από κάποιους άλλους ανθρώπους. Γιατί εμείς, γιατί εμείς γαμώτο, αναπόδραστα θα προσπαθούμε να γίνουμε οικονομολόγοι, να δημιουργούμε τίποτα, να ασχολούμαστε με το τίποτα, να καταστρέφουμε τη ζωή μας βάζοντας στη θέση της το τίποτα.
Ο καταπληκτικός εκπαιδευτικός –και δυστυχώς τρανταχτή εξαίρεση- Ken Robinson, δίνει μια 15λεπτη σχεδόν διάλεξη για το πώς θα μπορούσε να είναι η εκπαίδευση. Μη διστάσετε να ξεκινήσετε το βίντεο εξαιτίας του χρόνου του, κάντε το και δε θα χάσετε. Ουσιαστικά θα σας συγκινήσει, θα σας σημαδέψει, θα το θυμάστε για πολύ καιρό.
8 Μαρτίου 2013
Ζητούμε την άμεση υποστήριξή σας για τη διατήρηση του Προγράμματος Ψυχολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ζητούμε την άμεση υποστήριξή σας για τη διατήρηση του Προγράμματος Ψυχολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών που απειλείται με κατάργηση και απορρόφηση από άλλο Πανεπιστημιακό Τμήμα. Σας αποστέλλω δύο link, ένα που ξεκίνησε με πρωτοβουλία των φοιτητών και ένα που συντάχθηκε από το διδακτικό προσωπικό του Τμήματος (το δεύτερο είναι μετεφρασμένο στα αγγλικά). Σας παρακαλούμε να μας βοηθήσετε υπογράφοντας ηλεκτρονικά αν συμφωνείτε και προωθώντας το στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
www.clud7.com/athina
και
https://www.change.org/petitions/k-arvanitopoulos-min-education-κ-αρβανιτόπουλος-υπ-παιδείας-psychology-not-abolished-at-uoa-να-μην-καταργηθει-η-ψυχολογια-στο-εκπα?utm_campaign=share_button_action_box&utm_medium=facebook&utm_source=share_petition#
Σας ευχαριστούμε θερμά
17 Φεβρουαρίου 2013
UNESCO: 21 Ώρες Διδασκαλίας = 84 Ώρες Δουλειάς Γραφείου
UNESCO: 21 ώρες διδασκαλίας = 84 ώρες δουλειάς γραφείου
Σύμφωνα με πρόσφατη (2012) μελέτη της UNESCO κάθε ώρα διδακτικού έργου ενός καθηγητή αντιστοιχεί σε 4 ώρες εργασίας γραφείου!
5 Φεβρουαρίου 2013
Κραυγή αγωνίας φοιτήτριας ΤΕΙ που η σχολή της καταργείται
Την απόγνωση και την απογοήτευση της μέσω επιστολής της προς το protothema.gr εκφράζει φοιτήτρια του τμήματος Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας του ΤΕΙ Ιωνίων Νήσων, τμήμα το οποίο καταργείται με το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ»!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)