Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα online θεατρικές παραστάσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα online θεατρικές παραστάσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

4 Φεβρουαρίου 2012

ΛΙΒΙΝΓΚ ΡΟΥΜ. ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ


Το «ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ» προβάλλει το θεατρικό έργο «ΛΙΒΙΝΓΚ ΡΟΥΜ» του Άγγλου Συγγραφέα ΓΚΡΑΧΑΜ ΓΚΡΗΝ. Το έργο παρουσιάζει το ερωτικό δράμα μιας νεαρής κοπέλας που εκτυλίσσεται σε θρησκόληπτο περιβάλλον. Η υπόθεση διαδραματίζεται στο ΛΙΒΙΝΓΚ – ΡΟΥΜ της Οικογένειας ΜΠΡΑΟΥΝ. Η ΡΟΖ (ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΡΡΑ), η ορφανή ανιψιά τους, χάνει τους γονείς της και εγκαθίσταται στο σπίτι των θείων της. Οι τρεις ηλικιωμένοι θείοι της ζουν με τον φόβο του θανάτου και την προκατάληψη, κλειδώνοντας κάθε φορά τους χώρους του σπιτιού που έχει συμβεί το αναπόφευκτο γεγονός. Ο μόνος χώρος που δεν θυμίζει δυσάρεστες αναμνήσεις είναι το ΛΙΒΙΝΓΚ – ΡΟΥΜ του σπιτιού. Ο παράνομος έρωτας της νεαρής ΡΟΖ με τον ήδη παντρεμένο ΜΑΪΚΛ ΝΤΕΝΝΙΣ (ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΣΔΑΓΛΗΣ), Ψυχολόγος και Διαχειριστής της διαθήκης της, ωθεί τη θεία ΕΛΕΝ (ΡΙΤΑ ΜΟΥΣΟΥΡΗ) να χρησιμοποιήσει όλα τα τεχνάσματα προκειμένου η ανιψιά της να παραμείνει στο σπίτι. Συλλογισμοί, για την ύπαρξη του Θεού και τον ανθρώπινο πόνο, οδηγούν την ΡΟΖ σε πράξη απελπισίας,. Οι τρεις ηλικιωμένοι εγκαταλείπουν το ΛΙΒΙΝΓΚ ΡΟΥΜ, όταν η νεαρή ανιψιά τους επιλέγει να αφήσει εκεί την τελευταία της πνοή. Την σκηνοθεσία υπογράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ 1
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ 2

Λοκαντιέρα του Κάρλο Γκολντόνι (2011). ΘΕΑΤΡΙΚΟ



Η Λοκαντιέρα, είναι μια από τις σημαντικότερες και διασημότερες κωμωδίες του αναγεννησιακού θεάτρου και έχει ως θέμα της την αιώνια διαμάχη μεταξύ των δύο φύλλων.Η ιστορία διαδραματίζεται στην λοκάντα (πανδοχείο)της Μιραντολίνας. Όλα ξεκινούν όταν ο Ιππότης Ριπαφράτα, ως γνήσιος μισογύνης, περιφρονεί και προσβάλλει την λοκαντιέρα. Τότε εκείνη αποφασίζει να τον εκδικηθεί, προκειμένου να αποδείξει πως κάθε γυναίκα, αν το θέλει πραγματικά, μπορεί να κάνει οποιοδήποτε άντρα να την ερωτευτεί . Το διασκευασμένο κείμενο επιχειρεί να δώσει μια νέα οπτική στο έργο, εστιάζοντας κυρίως στην εκδίκηση της Λοκαντιέρας και στις συνέπειες που αυτή επιφέρει στη ζωή και στην ψυχή των ηρώων.

Σκηνοθεσία: Χρήστος Ν. Καρακάσης
Μετάφραση-Διασκευή: Μαριάννα Κυριακάκη
Μουσική Επιμέλεια: Μιχάλης Γκλιάτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Λαμπρινή Παπαδημητρίου, Δέσποινα Καλαφάτη

Διανομή
Φαμπρίτσιο…...ΙΩΣΗΦ ΚΑΓΙΑΥΤΑΚΗΣ

Κόμης Αλμπαφιορίτα…..ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΟΥΔΟΥΡΗΣ

Μαρκήσιος Ντι Φορλιπόπολι…...ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ

Ιππότης Ριπαφράτα…..ΚΩΣΤΑΣ ΠΛΑΤΙΩΤΗΣ

Μιραντολίνα…...ΤΖΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Υπηρέτρια Α΄.....ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΛΑΦΑΤΗl

Υπηρέτρια Β΄…..ΕΙΡΗΝΗ ΣΚΟΡΔΟΥ

Κλαούντιο…..ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΑΝΟΥΣΟΣ

Ορτενσία…...ΒΙΒΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ντεγιανίρα…...ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Υπηρέτης του κόμη…..ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ

Υπηρέτης του Μαρκήσιου….ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΛΑΦΑΤΗ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ 1
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ 2

23 Δεκεμβρίου 2011

"ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ" Federico García Lorca (πρωτ. Άννα Συνοδινού)


Σύντομη περιγραφή
Μετά την επιστροφή του από την Αμερική, ο Λόρκα γράφει τον “Ματωμένο Γάμο” που πρωτοανέβηκε το 1933 σε θέατρο της Μαδρίτης. Θέμα του το αιμοσταγές “δράμα τιμής” του κλασικού ισπανικού θεάτρου. Ο ισπανικος κάμπος γίνεται φοβερή αρένα του έρωτα και του θανάτου, οι άντρες πεθαίνουν πριν μαραθούν και οι γυναίκες απομένουν θλιβερές λαβωμένες εκπρόσωποι του στείρου καθολικισμού και της σκληρής συντήρησης που χαρακτήριζε την προπολεμική Ισπανία. Εμβόλιμες οι ποιητικές φιγούρες του Φεγγαριού με τη μορφή νεαρού ξυλοκόπου και της Ζητιάνας – μεταφυσικής ενσάρκωσης της Κακίας. Το έργο είναι μέρος της τριλογίας “Ματωμένος Γάμος”, “Γέρμα”, και “Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα” και η αποθέωση του ποιητικού ρεαλισμού που τόσο πιστά υπηρετεί ο Λόρκα.

ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ / Federico García Lorca

ΑΝΝΑ ΣΥΝΟΔΙΝΟΥ (ΜΑΝΑ)
ΝΙΚΟΣ ΤΖΟΓΙΑΣ (ΦΕΓΓΑΡΙ)
ΣΤΡΑΤΗΣ ΤΣΟΠΑΝΕΛΗΣ (ΓΑΜΠΡΟΣ)
ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (ΛΕΟΝΑΡΔΟ)
ΤΑΣΣΩ ΚΑΒΒΑΔΙΑ (ΔΟΥΛΑ)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ (ΠΑΤΕΡΑΣ)
ΕΛΕΝΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ (ΝΥΦΗ)
ΟΛΓΑ ΤΟΥΡΝΑΚΗ (ΖΗΤΙΑΝΑ)
Τραγουδάει η ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ

Μετάφραση: ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ
Μουσική: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
Από το Θέατρο της Δευτέρας της ΕΡΤ

"Εκάβη" Ευριπίδη- ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ (πρωτ. Άννα Συνοδινού)


Ο Ευριπίδης (480 π.χ. – 406 π.χ.), γιος του Μνήσαρχου και της Κλειτώς, κατάγονταν από τη Φλύα του δήμου της Κεκρωπίας. Ως τόπος γέννησής του προσδιορίζεται κατά πάσα πιθανότητα το νησί της Σαλαμίνας. Εκτός από τη συγγραφή τραγωδιών ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική και τη φιλοσοφία. Σχεδόν όλη του τη ζωή την πέρασε στην Αθήνα. Ο θάνατος τον βρήκε στη Μακεδονία, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια του βίου του κατόπιν προσκλήσεως του βασιλιά Αρχέλαου. Από το πλήθος των τραγωδιών που έχει συγγράψει, δεκαεννιά σώζονται
πλήρεις μέχρι σήμερα. Αρκετά από τα έργα του έργα του, όπως είναι η Εκάβη (425
π.χ.), η Ανδρομάχη (420 π.χ.), οι Ικέτιδες (420 π.χ.), οι Τρωάδες (415 π.χ.), η Ηλέκτρα
(413 π.χ.), η Ελένη (412 π.χ.), ο Ορέστης (408 π.χ.), αποτελούν πανανθρώπινα
μνημεία της παγκόσμιας δραματουργικής μας κληρονομιάς.

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Σκηνικά: Γιάνης Τσαρούχης
Σκηνοθεσία: Αλέξης Σολωμός

“Ο ΠΑΤΕΡΑΣ” του Στρίντμπεργκ (Μινωτής – Αγγελίδου)




“Ο ΠΑΤΕΡΑΣ” του Στρίντμπεργκ (Μινωτής – Αγγελίδου)

Ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ, χαρισματικός προφήτης του θεάτρου του 20ου αι. που άνοιξε ορίζοντες καλλιτεχνικής έκφρασης και ανθρώπινης ειλικρίνειας γεφυρώνοντας τον 19ο με τον 20ο αιώνα με ένα ακροβατικό, θανάσιμο άλμα, έγραψε τον «Πατέρα» στη Βαυαρία το 1887.

«Ο Πατέρας» είναι μια θανάσιμη αναμέτρηση ανάμεσα στον Ίλαρχο (Άντολφ), στρατιωτικό και σεβαστό επιστήμονα, και τη σύζυγό του Λάουρα σχετικά με την ανατροφή και μόρφωση της κόρης τους Βέρθας.  Η υπόθεση παίρνει πολύ σοβαρή τροπή όταν η Λάουρα «υποβάλλει» στον άντρα της πώς μπορεί να μην είναι αυτός ο φυσικός πατέρας.  Μέσα στη δίνη της αμφιβολίας και του πάθους, ο «πατέρας», νικημένος, οδηγείται στην παραφροσύνη…

Όλο το δράμα ξετυλίγεται στο σπίτι του Ίλαρχου, στο οποίο βασιλεύει γυναικοκρατία και κρυφή διακυβέρνηση από τη γυναίκα. Στον «Πατέρα», ο συγγραφέας σκιαγραφεί με ψυχογραφική μαεστρία τη σύγκρουση των φύλων βλέποντας στην πάλη άντρα-γυναίκας μια στοιχειακή αναμέτρηση που παίρνει διαστάσεις φυσικού νόμου.

Η γυναίκα άσκησε πάνω στη ζωή του Στρίντμπεργκ μια αντιφατικά μαγνητική έλξη… Θεωρήθηκε μισογύνης… Για τον μισογυνισμό του, την πιο διάσημη «ασθένειά» του, ο συγγραφέας έχει πει πως είναι «η άλλη όψη της έντρομης έλξης που νιώθω για το αντίθετο φύλο».  Ο Στρίντμπεργκ – που παντρεύτηκε τρεις φορές – έχει συνειδητοποιήσει όσο κανείς άλλος το μοιραίο βάρος της γυναίκας μέσα στη ζωή. Η γυναίκα, κάποτε στο προσκήνιο της ιστορίας, έχει αποσυρθεί ηττημένη στα παρασκήνια.  Μια πανάρχαιη ήττα που δεν ξεχάστηκε ποτέ…
www.thebest.gr




back to top