Μια σταγόνα λογική και δυο σταγόνες ιστορία για το Ισλάμ

Μια σταγόνα λογική και 

δυο σταγόνες ιστορία για το Ισλάμ

Του Πάνου Μητρονίκα

"Θα σπείρω τον τρόμο στις καρδιές των απίστων.. θα κόψω τα κεφάλια τους, θα κόψω τα ακροδάχτυλα τους" (Κοράνι 8:12)

Ξεκίνησα την έρευνα μου πάνω στο Ισλάμ πριν 2 χρόνια σε μια προσπάθεια τότε να κατανοήσω το φαινόμενο της «Αραβικής Άνοιξης». Ήταν μια εποχή που οι περισσότερες αναλύσεις γεωπολιτικής δεν έβγαζαν κανένα νόημα και οι απόψεις των ειδικών έδειχναν να αλλάζουν από την μια μέρα στην άλλη. Ήταν κάτι τόσο νέο για τον τρόπο σκέψης μας που είχε ξαφνιάσει τους πάντες, για αυτό και αποφάσισα ότι έπρεπε να ξεκινήσω από την βάση του φαινομένου. Και η βάση ήταν το ίδιο το Ισλάμ.

Από τότε και μέχρι σήμερα αναζητώ το «μετριοπαθές Ισλάμ» και κατάφερα να το βρω μόνο σε ένα σημείο.

Το «μετριοπαθές Ισλάμ» δεν βρίσκεται ούτε στα Τζαμιά, ούτε στην Μέκκα. Δεν το βρίσκει κανείς ούτε στο Κοράνι, τα Χαντίθ, και τα υπόλοιπα ιερά ή θεολογικά Ισλαμικά κείμενα. Αν θέλει κάποιος να το βρει πρέπει να ψάξει τα δυτικά ΜΜΕ μετά από Ισλαμικές τρομοκρατικές επιθέσεις.

Δεν υπάρχει «μετριοπαθές Ισλάμ» στην Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο, το Ιράκ και το Ιράν. Υπάρχει όμως σε αμέτρητα βιβλία και άρθρα που αφορούν αυτές τις χώρες και την θρησκεία τους. Δεν υπάρχει στα βιβλία που μελετούν ευλαβικά οι Μουσουλμάνοι αλλά υπάρχει σε εκατοντάδες δυτικά βιβλία για το Ισλάμ.

Το «μετριοπαθές Ισλάμ» δεν είναι η θρησκεία στην οποία πιστεύουν οι Μουσουλμάνοι. Είναι αυτό το οποίο οι περισσότεροι δυτικοί, φαντασιώνονται ότι πιστεύουν οι Μουσουλμάνοι. Είναι μια φαντασίωση της δυτικής φιλελεύθερης διανόησης.

Αν πάρεις το Ισλάμ και το γυρίσεις τα μέσα έξω τότε θα έχεις το «μετριοπαθές Ισλάμ». Αν βρεις έναν Μουσουλμάνο που δεν έχει πάει σε Τζαμί τα τελευταία χρόνια και μπορεί να σου πει την δισκογραφία των Beatles ενώ δεν ξέρει να σου πει τους συντρόφους του Μωάμεθ, τότε έχεις βρει έναν «μετριοπαθή» Μουσουλμάνο. Έναν κοσμικό Μουσουλμάνο. Στην πράξη έναν άθεο που δηλώνει μουσουλμάνος γιατί αλλιώς εκτός από άθεος θα μείνει και ακέφαλος όπως ορίζει το κανονικό και καθόλου μετριοπαθές Ισλάμ.

Το «μετριοπαθές Ισλάμ» είναι η φανταστική θρησκεία των πολυπολιτισμικών δυτικών κοινωνιών. Είναι η ίδια η πολυπολιτισμικότητα αναγραμματισμένη. Χωρίς το «μετριοπαθές Ισλάμ» όλο το πολυπολιτισμικό-διεθνιστικό οικοδόμημα καταρρέει και μαζί με αυτό και όλο το σύστημα αξιών και πεποιθήσεων όλων όσων το πιστεύουν.

Χωρίς «μετριοπαθές Ισλάμ» επιστρέφει ο Σωβινισμός, τα σύνορα κλείνουν και κερδίζει ο «μπαμπούλας της ακροδεξιάς». Αυτός είναι ο μεγάλος φόβος της σημερινής δύσης.

Δεν μας περνάει ούτε καν από το μυαλό ότι η άνοδος της ακροδεξιάς σε μια φιλελεύθερη κοινωνία είναι σαν τον πυρετό. Είναι ένα σύμπτωμα, μια προειδοποίηση ότι κάτι άλλο πάει στραβά. Ότι κάπου ελλοχεύει κάποια αρρώστια. Αντί να κοιτάξουμε λοιπόν να βρούμε και να διορθώσουμε το πρόβλημα, παίρνουμε την ασπιρίνη που ακούει στο όνομα «μετριοπαθές Ισλάμ» και αφήνουμε την αρρώστια να υπάρχει. Μέχρι να μας φάει από μέσα.

Όταν κάποιος προβάλλει το «μετριοπαθές Ισλάμ» δεν υπερασπίζεται το Ισλάμ. Υπερασπίζεται τις δικές του φαντασιώσεις. Υπερασπίζεται την δική του «πίστη», την «κοσμική θεολογία» των πολυπολιτισμικών κοινωνιών όπου κοσμικοί χριστιανοί συνυπάρχουν με κοσμικούς μουσουλμάνους.

Όταν το Ισλάμ δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, όπως πριν λίγες μέρες στο Παρίσι, τότε ο «πολυπολιτισμικός» δυτικός βρίσκεται σε «γνωστική ασυμφωνία» - όπως την ορίζει η ψυχολογία - και τρέχει στον μύθο του «μετριοπαθούς Ισλάμ» ώστε να μειώσει την σύγκρουση της πραγματικότητας με την φαντασία του.

Το «μετριοπαθές Ισλάμ» είναι μια πολύ δύσκολη θρησκεία

Για να πιστέψει κάποιος στο «μετριοπαθές Ισλάμ» πρέπει να αγνοήσει επιδεικτικά ή ακόμα και να διαστρεβλώσει 1400 χρόνια ιστορίας, θεολογίας, γεωπολιτικής, και δημογραφικών. Πρέπει να παραβλέψει επίσης όλη την αρχαιολογία και σχεδόν τα πάντα πριν από τον πόλεμο των 6 ημερών.

Πρέπει να αγνοήσει όλους όσους κόβουν κεφάλια σήμερα στην Συρία γιατί δεν μπορεί να εκπροσωπούν την πλειονότητα των μουσουλμάνων. Το ίδιο φυσικά πρέπει να ισχύει και για τον Μωάμεθ που ξεκίνησε τους αποκεφαλισμούς αυτοπροσώπως τον 7ο αιώνα.

Πρέπει να αγνοήσει όλα τα ιερά κείμενα του Ισλάμ και το πώς ζουν οι μουσουλμάνοι σήμερα, όχι μόνο στις χώρες τους αλλά και στις δυτικές κοινωνίες. Πρέπει να παραβλέψει ότι το πραγματικό Ισλάμ είναι κατά κύριο λόγω πολιτικής φύσης και όχι θρησκευτικής. Ότι η συντριπτική πλειονότητα των ιερών του κειμένων ασχολούνται με το τι έκανε και πως το έκανε ο Προφήτης. Ότι από αυτά τα κείμενα, περισσότερα από τα μισά ασχολούνται όχι με το τι πρέπει να κάνει ο καλός μουσουλμάνος για τον εαυτό του, αλλά με το πώς πρέπει να αντιμετωπίζει τους άπιστους.

Είναι αναγκαίο να ξεχάσει ότι το Ισλάμ ήταν μια θρησκεία που είχε σαν στόχο να ενώσει τις φυλές της πιο απολίτιστης και άγονης περιοχής του γνωστού κόσμου του 7ου αιώνα. Και ότι έχει μείνει σε αυτόν τον αιώνα και τον ηθικό κώδικα και τρόπο λειτουργίας αυτών ακριβώς των φυλών.

Πρέπει να αγνοήσει παντελώς την έννοια της «κατάργησης» (Abrogation) και το πώς διαβάζονται τα Ισλαμικά ιερά κείμενα. Να αγνοήσει ότι το Κοράνι έχει δύο χρονολογικές εποχές (της Μέκκας και της Μεδίνας) και ότι η δεύτερη σχεδόν καταργεί την πρώτη και όποια μηνύματα αγάπης και ανοχής περιείχε αυτή. Πρέπει να αγνοήσει βασικές αρχές και υλικό που μπορεί να βρει ο καθένας σε οποιοδήποτε Ισλαμικό βιβλιοπωλείο ανά τον κόσμο.

Το Ισλάμ των οπαδών της πολυπολιτισμικότητας δεν είναι η θρησκεία του Μωάμεθ, το Κοράνι, τα Χαντίθ, τα χαλιφάτα ή οι μουσουλμάνοι που ζουν στις μουσουλμανικές χώρες. Το Ισλάμ της δυτικής «διανόησης» είναι μια θρησκεία που δεν υπάρχει αλλά πιστεύουμε τυφλά ότι πρέπει να υπάρχει γιατί χωρίς αυτή καταρρέει όλο το φιλοσοφικό και πολιτικό μας οικοδόμημα.

Από την φαντασία στην πραγματικότητα

Η εμπειρία μου μέχρι τώρα δείχνει ότι οι οπαδοί του «μετριοπαθούς Ισλάμ» δίνουν διαλέξεις για το Ισλάμ χωρίς να γνωρίζουν τίποτε απολύτως για αυτό. Μιλάνε για ένα Ισλάμ βγαλμένο από τις ταινίες του Χόλιγουντ όπου ευγενείς Σαρακηνοί βοηθούν τον Ρομπέν των Δασών στον ταξικό του αγώνα, ή συμμαχούν με τον καλό χριστιανό πρωταγωνιστή κατά των κακών σταυροφόρων που βασανίζουν κακόμοιρους ευγενικούς Άραβες. Μια θρησκεία «ευγενών» βαρβάρων βγαλμένων μέσα από την θεωρία του “Orientalism” και το ομότιτλο βιβλίο του Edward Said.

Δεν έχουν διαβάσει ποτέ το Κοράνι ή άλλα Ισλαμικά κείμενα αλλά έχουν διαβάσει δεκάδες άρθρα «γνώμης» για το πώς οι Μουσουλμάνοι καταπιέζονται διαχρονικά από παντού.

Στο μυαλό τους ο Χριστιανισμός είναι το μεγαλύτερο κακό που βρήκε την ανθρωπότητα ενώ το Ισλάμ διέσωσε τον Ελληνικό πολιτισμό και μας έδωσε τους «αραβικούς» (στην ουσία Ινδικούς) αριθμούς! Στην στρεβλωμένη φαντασία τους οι Σταυροφόροι ήταν κακοί Ιμπεριαλιστές και για τον Μεσαίωνα φταίνε οι Γερμανοί που κατέλαβαν την Ρώμη. Μια πολύ βολική πολιτικά, αγγλοσαξονική θεώρηση της Ιστορίας κατά τις αρχές του 20ου αιώνα.

Αγνοούν ότι το Ισλάμ έχει την δουλεία στον πυρήνα του δόγματος του και την κρατάει ακόμα ζωντανή (ήταν επίσημη στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘60 και οι κακοί Ιμπεριαλιστές ήταν αυτοί που έκαναν την Σαουδική Αραβία να κλείσει τα δικά της σκλαβοπάζαρα). Αγνοούν ότι οι σκλάβοι που πήγαν στην Αμερική ήταν λιγότεροι από αυτούς που πήγαν στην Βαγδάτη και ότι οι δουλέμποροι και στις δύο περιπτώσεις ήταν Άραβες μουσουλμάνοι. Αγνοούν ότι εκτός της Αφρικής, η άλλη μεγάλη πηγή σκλάβων για το Ισλάμ ήταν τα Ευρωπαϊκά παράλια, τα οποία είχαν ερημώσει από την Ισλαμική πειρατεία στην Μεσόγειο.

Αγνοούν ότι πριν τις σταυροφορίες η Ευρώπη και το Βυζάντιο ήταν σε σχεδόν 4 αιώνες αμυντικού πολέμου με το Ισλάμ το οποίο είχε φτάσει στην σημερινή νότια Γαλλία. Αγνοούν επίσης και ότι οι πρώτοι Σταυροφόροι ήταν Γάλλοι Ιππότες που είχαν πολεμήσει το Ισλάμ πρώτα στα ίδια τους τα χώματα.

Υποθέτουν μάλλον ότι το Ισλάμ κατάφερε να φτάσει από την Ισπανία μέχρι την Κίνα μέσα σε 150 χρόνια λόγω την πνευματικής του ανωτερότητας που μάγεψε τους βάρβαρους Βυζαντινούς, Πέρσες, Ινδούς και Ευρωπαίους. Τι και αν άφησε και 350 εκατομμύρια αποκεφαλισμένους στο διάβα του ανά τους αιώνες… με τέτοιες λεπτομέρειες θα ασχολούμαστε τώρα;

Αγνοούν ότι η Ευρώπη της Μεροβίγγιας δυναστείας μετά την πτώση της Ρώμης από τα Γερμανικά φύλα λειτουργούσε κανονικά με δομές, παιδεία, οικονομία και πολιτισμό, παρότι η Ιστορία μας την τοποθετεί στον Μεσαίωνα. Μετά την άνοδο του Ισλάμ είχαμε την πραγματική κατάρρευση της δύσης και την είσοδο στον μεσαίωνα. Ανάλογη μάλιστα πτώση είχε την ίδια εποχή και το Βυζάντιο. Τουλάχιστον αυτό μας λέει η αρχαιολογία που όσο να’ναι είναι πιο έγκυρη από την εν πολύς προφορικά μεταδιδόμενη μέχρι τον 18ο αιώνα ιστοριογραφία, που οδήγησε στις περισσότερες σύγχρονες θεωρίες της λεγόμενης «καταγεγραμμένης ιστορίας».

Εστιάζουν στον κακό χριστιανισμό της μετά-ισλαμικής Ισπανίας και δεν αναρωτιούνται τι το ιδιαίτερο είχε η Ισπανία που την ώθησε στο να εφαρμόσει ένα Χριστιανισμό που είχε πολλά κοινά με το Ισλάμ στις πρακτικές του. Μήπως την Αραβική Ισλαμική κατοχή αιώνων;

Παραβλέπουν ότι όλα γύρω μας εξελίσσονται - ακόμα και οι θρησκείες - ενώ το Ισλάμ παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο ενώ απαγορεύεται δια θανάτου η όποια αλλαγή του. Η όποια αλλαγή σε κείμενα που έκλεισαν τον 14ο αιώνα και που στο σύνολο τους αναφέρονται σε γεγονότα και πρακτικές του 7ου αιώνα και των Αραβικών φυλών του.

Τέλος αγνοούν ότι το Ισλάμ και η βία είναι ένα και το αυτό. Η βία τρέφει το Ισλάμ και το Ισλάμ υπάρχει μόνο και μόνο για να επεκτείνει την παρουσία του μέσω της βίας. Αυτός είναι ο μόνος σκοπός του, αυτό έκανε και αυτό κάνει 14 αιώνες τώρα σχεδόν αποκλειστικά.

Είναι μια θρησκεία βίαιη και υλιστική, φτιαγμένη για να προβάλει τον ανάλογο χαρακτήρα των Αραβικών φυλών που είχε σαν στόχο να ενώσει. Τόσο υλιστική όσο και ο παράδεισος της που δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια υπερβολή της λείας που περιμένει κάθε πολεμιστής από τις επιδρομές του.

Η όλη «κοσμική» ουσία του Ισλάμ είναι δύο στοίχοι από το Κοράνι:

«Αυτός (Αλλάχ) είναι που έστειλε τον Αγγελιοφόρο του (Μωάμεθ) και την θρησκεία της αλήθειας (Ισλάμ) για να την οδηγήσει νικηφόρα απέναντι σε όλες τις άλλες θρησκείες ακόμα και αν οι άπιστοι αντισταθούν» (Κοράνι 61:9)

«Μην κάνετε φιλίες με τους Εβραίους και του Χριστιανούς» (Κοράνι 5:51)

http://www.liberal.gr/arthro/23092/amyna--diplomatia/2015/mia-stagona-logiki-kai-duo-stagones-istoria-gia-to-islam.html

Αμερικανιές...

ΗΠΑ: Πόσο ρατσιστικός είναι ο όρος 

«ερυθρόδερμοι» για τους αυτόχθονες;

Ουάσινκτων

Ερυθρόδερμοι ή Ινδιάνοι; Ή μήπως Αυτόχθονες Αμερικανοί; Ποια είναι τελικά η πολιτικά ορθή ονομασία των πρώτων κατοίκων της Βόρειας Αμερικής; Και με ποιον όρο κινδυνεύει κάποιος να χαρακτηριστεί ρατσιστής; 

Το BBC επισκέφτηκε καταυλισμούς Ινδιάνων στη Βόρεια Ντακότα, όπως και πολλά καζίνα από αυτά που συνηθίζεται να είναι ιδιοκτησίες ινδιάνων και μίλησε μαζί τους σχετικά με το τι είναι σωστό και τι λάθος. 

Οι ίδιοι θεωρούν τον όρο Redskins (Ερυθρόδερμοι) ξεκάθαρα προσβλητικό. Για το λόγο αυτό πολλές οργανώσεις Ινδιάνων της Αμερικής πιέζουν εδώ και λίγα χρόνια τη διοίκηση της ομάδας των Washington Redskins (Οι Ερυθρόδερμοι της Ουάσινγκτον), μια από τις παλαιότερες και πιο γνωστές ομάδες αμερικανικού ποδοσφαίρου (ράγκμπι) των ΗΠΑ, να αλλάξουν το δεύτερο συνθετικό της ονομασίας τους. 

Το Μάιο του 2013 δέκα μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσου έστειλαν επιστολή στον ιδιοκτήτη της ομάδας, Ντάνιελ Σνάιντερ, απαιτώντας την άμεση αλλαγή του «ρατσιστικού ονόματος» της ομάδας. «Το όνομα δεν θα αλλάξει ποτέ», ήταν η σαφής απάντηση του 49χρονου ιδιοκτήτη των Redskins, ο οποίος επικαλέσθηκε και δημοσκοπήσεις που αποκάλυπταν την συνεχόμενη δημοφιλία τόσο του συγκεκριμένου ονόματος, όσο και του εμβλήματος της με τον τίτλο και την εικόνα του Ινδιάνου.

«Αν δεν βρίσκετε εσείς υποτιμητικό τον χαρακτηρισμό «ερυθρόδερμος», πηγαίνετε σε έναν αυτόχθονα Αμερικανό και αποκαλέστε τον 'ερυθρόδερμο' κατάμουτρα, να δούμε τι αντίδραση θα λάβετε» λέει, ανώνυμα, στο βρετανικό δίκτυο ένας οπαδός της ομάδας που επιθυμεί την αλλαγή στο όνομα των Redskins. 

«Ο ίδιος ο όρος είναι προσβλητικός, είναι απάνθρωπος, μας υποβαθμίζει και είναι καιρός να αλλάξει επειδή στέλνει ένα λανθασμένο μήνυμα σε όλη την υφήλιο» λέει ο, αυτόχθονας Αμερικανός στην καταγωγή, Ρέι Χαλμπρίτερ. Ο ίδιος ηγείται των ινδιάνικων οργανώσεων που έκαναν επίσημη διαμαρτυρία στην διοίκηση των Washington Redskins. 

«Μας πληγώνει να ακούμε να μας αποκαλούν έτσι», σημειώνει ο Χαλμπρίτερ και καταλήγει: «Στο ζήτημα αυτό δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες. Είναι κακό για την εικόνα της Εθνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΝFL) να χρησιμοποιεί έναν ρατσιστικό και προσβλητικό χαρακτηρισμό και μάλιστα να βγάζει και κέρδος απ' αυτόν».

Υπάρχει βέβαια και ο αντίλογος όσων θεωρούν πως ο επίμαχος αυτός τίτλος, που αναγάγεται στον 19ο αιώνα, υποδηλώνει τιμή, ανδρεία και σεβασμό για όλους τους Ινδιάνους. Όπως αντίστοιχα υπάρχουν κι όσοι πιστεύουν πως γίνεται… πολύ κακό για το τίποτα και πως οι αυτόχθονες πληθυσμοί των ΗΠΑ έχουν στην πραγματικότητα να αντιμετωπίσουν πολύ σοβαρότερα ζητήματα απ’ ό,τι το όνομα μιας ομάδας ράγκμπι.

«Δεν με απασχολεί καθόλου το ζήτημα», επισημαίνει ο Ρόμπερτ Γκριν, πρώην αρχηγός της φυλής Παταγουόμεκ στη Βιρτζίνια, προσθέτοντας πως «το 98% της φυλής μου είναι οπαδοί των Washington Redskins και επίσης δεν τους νοιάζει καθόλου το πώς ονομάζονται». 

«Αντιμετωπίζουμε απτά προβλήματα στην καθημερινότητά μας εμείς οι αυτόχθονες κάτοικοι της Αμερικής. Θέλουμε καλύτερη εκπαίδευση για τα παιδιά μας, καλύτερη στέγαση για τις φυλές μας κι ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τα ηλικιωμένα μέλη μας. Προσπαθούμε επί 400 χρόνια να επιβιώσουμε με κάθε τρόπο, ενάντια σε κάθε αντιξοότητα. Είναι δυνατόν να μας νοιάζει το πώς θα ονομάζεται μια ομάδα ποδοσφαίρου;» καταλήγει η Αν Ρίτσαρντσον, εκπρόσωπος της φυλής Ραπαχάνοκ στη Βιρτζίνια. 

Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Τσάβαλος

http://news.in.gr/features/article/?aid=1231370437

Το αίμα κυλάει στην Γάζα...

Το αίμα κυλάει στην Γάζα...

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Για «αντισημιτική έκρηξη μίσους» στις διαδηλώσεις για τη Γάζα κάνει λόγο το Συμβούλιο των Εβραίων της Γερμανίας. Φαίνεται οι φίλοι μας περίμεναν «έκρηξη αγάπης» προς τους Εβραίους για τη συνεχιζόμενη σφαγή στη Γάζα, το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην ιστορία.

Δίπλα, στη Γαλλία, από τότε που εξελέγη ο Σαρκοζί και ακόμα περισσότερο επί των αξιοθρήνητων «Σοσιαλιστών» του Ολλάντ, στην εξωτερική πολιτική και τα ΜΜΕ έχει καθοριστική επιρροή – και δεν την κρύβει, όπως αλλού - το Συμβούλιο Εβραϊκών Θεσμών (CRIF). Σύμφωνα με τη Monde, το CRIF ανάγκασε τον Σαρκοζί να επιλέξει τον Κουσνέρ αντί του Βεντρίν ως ΥΠΕΞ. Ο «αρχιτέκτων» του πολέμου στη Λιβύη Μπερνάρ-Ανρί Λεβί καυχήθηκε δημοσίως ότι τόκανε για το Ισραήλ. Λογική άρα η απαγόρευση διαδηλώσεων για τη Γάζα. Ενδεικτική όμως των προόδων του ολοκληρωτισμού στην Ευρώπη. 'Οσο για τον γράφοντα παραμένει «συνωμοσιολόγος», σε αντίθεση με ορισμένους «φίλους» της αριστεράς, που νομίζουν ότι τους σέβονται όταν καλοπιάνουν τους δυνατούς (κούνια που τους κούναγε!).

Διερωτάται κάποιος γιατί ένας λαός με την κολοσσιαία ιστορική πείρα και την τεράστια συμβολή των Εβραίων στον πολιτισμό (κυρίως βέβαια οι «αιρετικοί» μεταξύ τους), λαός που θα μπορούσε να είναι πόλος ακτινοβολίας στη Μέση Ανατολή και όλη την υφήλιο, δεν καταλαβαίνει τις ενδεχόμενες μακροχρόνιες συνέπειες των εγκλημάτων. Ο Νετανιάχου κινδυνεύει να αποδειχθεί Αλκιβιάδης των Εβραίων και η Γάζα Μήλος τους. Αλλά και δεν είναι εντέλει προσβολή στα θύματα ενός φοβερού ολοκαυτώματος να χρησιμοποιείται η μνήμη τους ως «άδεια σφαγής»;

Ελλάδα, Κύπρος, Γάζα

Δεν τιμά (ούτε συμφέρει!) την Ελλάδα και την Κύπρο η αιδήμων «σιωπή των αμνών» για τα συμβαίνοντα. Δεν θα αναφερθούμε στη γνωστή ιστορία των ελληνοαραβικών και κυπροαραβικών σχέσεων. Είναι κάτι βαθύτερο, που δεν καταλαβαίνουν τα λαμόγια. Είναι η ηθική σημασία των θέσεων που παίρνει μια χώρα σαν την Ελλάδα ή την Κύπρο. Η Ελλάδα είναι ο εφευρέτης της δημοκρατίας – βρωμίζεται παρακολουθώντας άφωνη το έγκλημα (ή στηρίζοντας ξεδιάντροπα την αιματηρή αιγυπτιακή δικτατορία). Μπορούμε να μιλάμε για τουρκική κατοχή στην Κύπρο κλείνοντας το μάτι στον άλλο κατακτητή δίπλα; Ο κυνισμός μικραίνει έθνη και ανθρώπους. Και η ιστορία βρίσκει τελικά τρόπους επαναφοράς της ισορροπίας!

Σχεδόν όλοι στην Κύπρο ορκίζονται στη «συμμαχία» με το Ισραήλ, που μονομερώς ανακήρυξαν. Δεν είμαστε αντίθετοι με την ανάπτυξη σχέσεων με το Τελ Αβίβ, αν στηρίζονται σε ισοτιμία και αμοιβαίο συμφέρον. Φοβούμεθα ότι οι Κύπριοι θέλουν τη «συμμαχία» μάλλον για να αποφύγουν παρά να δώσουν τον αγώνα της ανεξαρτησίας. 'Άλλο προστάτες, άλλο σύμμαχοι. Συμ-μάχους χρειάζεσαι όταν δίνεις μάχες. Δίνει τώρα αγώνα η Κύπρος κατά της τουρκικής κατοχής; Γιατί με το ζόρι καταφέραμε ως τώρα, και δεν ξέρω αν θα το καταφέρουμε στο μέλλον, να εμποδίσουμε τους προύχοντες να πουλήσουν και το ελεύθερο κομμάτι του νησιού στις ξένες δυνάμεις που το εποφθαλμιούν (σχέδιο Ανάν 2004, «Αναστασιάδη-'Αδη» 2014).

«Παγκόσμιος πόλεμος»;

Είστε χειρότεροι από τον Χίτλερ, είπε στους Εβραίους ο Ερντογάν. Ασκώντας δριμεία κριτική σε Ισραήλ και ΗΠΑ ανεβάζει εντυπωσιακά τις μετοχές του στον αραβομουσουλμανικό κόσμο και την τουρκική κοινή γνώμη. Μόνο που δεν είναι μόνο το Ισραήλ, ούτε μόνο η Γάζα. Παρά την τρομακτική φιλοισραηλινή μεροληψία των δυτικών, ολοκληρωτικών ΜΜΕ, η Γάζα «ψιλοκαλύπτεται» δημοσιογραφικά. 'Όπως όμως σημειώνει ο κορυφαίος αμερικανός ρωσολόγος Στέφεν Κοέν, λαμπρό παράδειγμα της απερχόμενης, υπό εξαφάνιση, γενηάς σπουδαίων Εβραίων διανοούμενων, που λάμπρυναν τον 20ό αιώνα, καθιστώντας πιο εντυπωσιακό το σημερινό γλίστρημα των ομοφύλων τους στη βαρβαρότητα, δεν καλύπτεται καθόλου η κατάσταση στην Ουκρανία, ιδίως οι σφαγές, τα ωμά εγκλήματα εις βάρος ρωσικών πληθυσμών της «Νέας Ρωσίας», που πραγματοποιούνται από το καθεστώς του Κιέβου, μαριονέττα Αμερικανών και Γερμανών.

'Όπως δεν καλύπτεται η απίστευτη καταστροφή που ΗΠΑ και Ισραήλ προκάλεσαν με άμεσες ή έμμεσες (τζιχαντιστές) επεμβάσεις στο σύνολο σχεδόν της Μέσης Ανατολής, η καταστροφή κρατών που δεν ήταν δημοκρατίες (τι δημοκρατία να ανθίσει κάτω από τη μπότα του ανθύπατου;), πραγματοποίησαν όμως σημαντικότατες κοινωνικές προόδους (Ιράκ, Συρία, Λιβύη). 'Όπως διαμάντι ήταν, παρά τα προβλήματα, η Γιουγκοσλαβία που κομμάτιασαν και ερείπωσαν. Ούτε καν οι διωγμοί των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή δεν καλύπτονται από τα όλο και πιο ολοκληρωτικά εργαλεία που ελέγχουν την παγκόσμια (παρα)πληροφόρηση. Και τα ελληνικά μέσα δεν κάνουν λόγο ούτε για τους ελληνικούς πληθυσμούς που σε όλο και μεγαλύτερους αριθμούς γίνονται πρόσφυγες εγκαταλείποντας την Ουκρανία.

Να «ξεσκίσουν» όλο τον πλανήτη θέλουν τώρα οι δυνάμεις του διεθνούς κεφαλαίου, των ΗΠΑ, της Δύσης, του Ισραήλ... Οι συγκρίσεις με τον Χίτλερ τους αδικούν. Η ναζιστική Γερμανία διέπραξε τρομερά εγκλήματα, αλλά ως απάντηση σε 15 χρόνια ταπεινώσεων του γερμανικού έθνους. Ποιος πείραξε τους Αμερικανούς και ματοκυλάνε όλη την ανθρωπότητα ή ξοδεύουν για εξοπλισμούς όσο όλες οι χώρες μαζί;

'Οπου κι αν κυττάξεις, το Χάος συντρίβει την ανθρωπότητα: αποσύνθεση, αιματηρή καταστροφή της Μέσης Ανατολής (Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αίγυπτος, Γάζα), τεράστιες καταστροφές στην Αφρική, ιδίως μετά την πτώση Καντάφι και τη διάλυση του Σουδάν, πόλεμος στην καρδιά της Ευρώπης, «πραξικόπημα βραδείας καύσεως» στη Βενεζουέλα, προπομπός επίθεσης κατά της αριστερής Λατινκής Αμερικής.

Εικοσιπέντε χρόνια μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ και ως αποτέλεσμά της τρεις ήπειροι καταστρέφονται στρατιωτικά, η Νότια Ευρώπη, με πρώτες Ελλάδα και Κύπρο, με λιγότερο θεαματικά, αλλά εξίσου καταστρεπτικά μέσα κοινωνικο-οικονομικού πολέμου. Η δημοκρατία επίσης. Σε όλα σχεδόν τα πόστα «υπάλληλοι» τραπεζών. Καταστρέφουμε το περιβάλλον. Τελευταίο κρούσμα η εγκληματική ρίψη χημικών στη Μεσόγειο, που δεν κινητοποίησε καθόλου τις κυβερνήσεις Ελλάδας-Κύπρου, και πολύ περιορισμένα τις κοινωνίες, εκτός Κρήτης ίσως. Πότε θα ξυπνήσουμε να διαδηλώσουμε για Γάζα και χημικά; 'Οταν θα βομβαρδίσουν την Αθήνα ή θα πεθάνει το παιδί μας από καρκίνο;

Από τον ιμπεριαλισμό στον ολοκληρωτισμό

Το φαινόμενο του ιμπεριαλισμού είναι συνυφασμένο με την ανθρώπινη ιστορία, και ιδίως με την ανάπτυξη του καπιταλισμού. Η ιστορία όμως των δύο τελευταίων αιώνων, με την εξαίρεση ίσως της περιόδου της Ιεράς Συμμαχίας, χαρακτηρίστηκε επίσης από την ύπαρξη διαρκών, ισχυρών κινημάτων αμφισβήτησης και επανάστασης που αποτελούσαν φρένο στις διαθέσεις του κεφαλαίου και της Αυτοκρατορίας. Ολόκληρος ο πλανήτης ξεσηκώθηκε εναντίον της επέμβασης των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Τα δίκτυα του Κυριέλ και του Μιχάλη Ράπτη (Pablo), δηλαδή η διεθνής και γαλλική ακόμα «επαναστατική αριστερά», εφοδίασαν με κάθε τρόπο, ακόμα και με όπλα, την αλγερίνικη επανάσταση. Η ευρωπαϊκή αριστερά και η Σοβιετική 'Ενωση, παρά τα όσα, πολύ σημαντικά, μπορεί να τους προσάψει κανείς, λειτούργησαν ως ισχυρά αναχώματα στη βαρβαρότητα. Οι ιδέες τους, ακόμα κι όταν ματαιώνονταν στην πράξη, λειτουργούσαν ως Κιβωτός της ανθρώπινης συνείδησης.

Σήμερα ζούμε την κατάρρευση της ανατολικής «σοσιαλιστικής» τάξης, της δυτικοευρωπαϊκής «δημοκρατικής-σοσιαλδημοκρατικής», της τριτοκοσμικής, των ανεξαρτήτων πρώην αποικιών, αλλά επίσης το τέλος του νοήματος (μεταμοντερνισμός) και του ανθρωπισμού (νεοφιλελευθερισμός). Παρακολουθώντας με αγαλλίαση την εκτέλεση του Μπιν Λάντεν ή το λυντσάρισμα του Καντάφι, η Χίλλαρυ-Χίτλερυ, εκπρόσωπος ενός «τεχνομεσαίωνα» που δεν έχει να ζηλέψει από τον «πολιτισμό» του Νέρωνα και του Ηλιογάβαλου, θέλει να βυθίσει όλη την ανθρωπότητα στη βαρβαρότητα, να την κάνει συνένοχη. Η ιστορία άρχισε το 1993, όταν το CNN έκανε τον πλανήτη ρωμαϊκή αρένα παρουσιάζοντας ζωντανά τον βομβαρδισμό από τον Γέλτσιν του ρωσικού κοινοβουλίου - και έκτοτε συνεχίζεται.

Η βαρβαρότητα δεν είναι κάτι καινούριο στην ιστορία. Οι διαφορές όμως είναι τώρα δύο: πρώτον, υπάρχουν τεχνολογίες ικανές να τερματίσουν τη ζωή πάνω στη Γη, τουλάχιστον την ανθρώπινη ζωή με τη μορφή που την ξέρουμε. Δεύτερον, δεν πρόκειται απλώς για κατακτήσεις και για σφαγές τώρα. Θέλουν να ελέγξουν τα πάντα, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, το DNA το δικό μας και όλης της χλωρίδας και της πανίδας, την εξέλιξη και την ιστορία με έναν τρόπο που δεν ήταν ποτέ πριν δυνατός στην ιστορία του Γένους μας.

Για αυτό τον λόγο οι μάχες που δίνονται στο Ντονμπάς προπάντων, αλλά και στη ίδια τη Μόσχα για την κατεύθυνση που θα πάρει η Ρωσία, η προσπάθεια μιας σύμπηξης οικονομικής αντιπολίτευσης στην παγκοσμιοποίηση, οι αντιστάσεις στην Αραβία και αλλού, έχουν ίσως μεγαλύτερη σημασία για το μέλλον και τον πολιτισμό μας, και από αυτή ακόμα που είχαν, τα αρχαία χρόνια, οι μάχες του Μαραθώνα και της Σαλαμίνας.

Konstantakopoulos.blogspot.com
Δημοσιεύτηκε στα Επίκαιρα, στις 24.7.2014

Οι άλλοι και οι άλλες ''Σαμπιχά'' της Θράκης

Οι άλλοι και οι άλλες ''Σαμπιχά'' της Θράκης

Αποστολή Παναγιώτης Σαββίδης

10/05/2014

Σε πείσμα εκείνων που ισχυρίζονται πως η μειονότητα στην Θράκη είναι «ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα», όπως ο τουρκόφιλος υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ.Δημήτρης Χριστόπουλος, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Πομάκοι και ρομά της μειονότητας, που κλείνουν επιδεικτικά τα αυτιά τους στον φανατισμό και στη μισαλλοδοξία των τουρκοφρόνων και βέβαια του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής, που αυθαίρετα και καταχρηστικά επιχειρεί να «βαφτίσει» κάθε μουσουλμάνο της Θράκης ως Τούρκο.

Το ΘΕΜΑ βρέθηκε στην Ξάνθη και στην Κομοτηνή και συνάντησε Πομάκους και Ρομά, που δίνουν τον δικό τους προσωπικό αγώνα, για να αποδείξουν το αυτονόητο. Το δικαίωμα τους να αποφασίζουν οι ίδιοι για την ταυτότητά τους και πως θέλουν να ζήσουν, διεκδικώντας καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Στα χνάρια που έχει χαράξει η ρομά ακτιβίστρια κυρία Σαμπιχά Σουλεϊμάν, από το Δροσερό Ξάνθης, που έδωσε μαθήματα συμπεριφοράς στους απείρως πιο καλλιεργημένους επικριτές της. 

Δελτίο Ειδήσεων στα ... πομακικά

Ο κ. Σεμπαϊδήν Καραχότζα, κατάγεται από το πομακοχώρι Προσήλιο, στην ορεινή Ροδόπη. Σπούδασε νομική, αλλά τον κέρδισε η δημοσιογραφία. Είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε την πομακική σε δελτίο ειδήσεων σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό της Ροδόπης, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τουρκόφρονες. «Στην άρχη ήταν παράξενο για τους Πομάκους να ακούν και αν βλέπουν ένα δελτίο ειδήσεων στη γλώσσα τους. Μετά όλο και περισσοτεροι το παρακολουθύσαν. Είχε γίνει μια «αγαπημένη» συνήθεια για αυτούς, προκαλώντας όμως αντδράσεις από τους τουρκόφρονες». Ο κ.Καραχότζα είναι από τους ανθρώπους που λέει τα πράγματα με το όνομά τους και δεν χαϊδεύει αυτιά. «Είμαι Ελληνας, Πομάκος, μουσουλμάνος και για μένα αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο» λέει στο ΘΕΜΑ, ζητώντας από την πολιτεία να σταθεί με ενδιαφέρον στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συμπατριώτες του, με σημαντικότερο αυτό της ανεργίας αλλά και της εκπαίδευσης στην Ορεινή Ροδόπη, επαναφέροντας το αίτημα για περισσότερα δημόσια ελληνόφωνα σχολεία.

 
Η πρώτη Πομάκα υποψήφια

Η κυρία Φατμέ Μολλάογλου, είναι η πρώτη Πομάκα που ασχολείται με τα κοινά, θέτοντας υποχηφιότητα για Περιφερειακός Σύμβουλος, με τον συνδυασμό των ΑΝ.Ελ του κ.Τέρενς Κουϊκ. Η ίδια «γράφει ιστορία», αφού πρόκειται για ένα μεγάλο βήμα για τις γυναίκες της ορεινής Ροδόπης. «Πήρα την απόφαση να θέσω υποψηφιότητα, προκειμένου να ακουστεί και η δική μας ξεχασμένη φωνή. Είμαστε  Έλληνες, πληρώνουμε κανονικά τους φόρους μας και τα χαράτσια μας και θέλουμε να ενδιαφερθεί και για εμάς η πατρίδα μας, εξασφαλίζοντας σε εμάς και τα παιδιά μας τα βασικά, όπως η σωστή εκπαίδευση». Στο πλευρό της, έχει τον συζυγό της κ.Χουσεϊν Μολλάογλου, ο οποίος συμφωνεί απόλυτα με τα λεγομενά της. «Ο σύζυγός μου με στηρίζει απόλυτα. Οι γυναίκες Πομάκες, πρέπει να αγωνιστούμε για τα δικαιώματά μας. Η κυρία Σουλεϊμάν Σαμπιχά μας δείχνει το δρόμο. Θέλει οργάνωση και θέληση. Αν δεν αγωνιστούμε εμείς, δεν πρόκειται να μας βοηθήσει κανείς» καταλήγει με νόημα.

Στις ... φαβέλες της Κομοτηνής

Ο πρόεδρος του οικισμού Αλάν Κουγιού ή Τενεκέ Μαχαλά, κυριολεκτικά, της Κομοτηνής κ. Αχμέτ Μουφίτ, έχει βάλει ως στόχο ζωής τη μετεγκατάσταση των ομοφύλων του σε έκταση που τους έχει παραχωρηθεί αλλά εδώ και χρόνια έχει «κολλήσει» στη γραφειοκρατία. Ο οικισμός, που θυμίζει φαβέλα της Βραζιλίας, απέχει μόλις μισό χλμ από το κέντρο της πόλης. Σπίτια από λαμαρίνες, χωρίς αποχέτευση και πόσιμο νερό, με στενά λασπωμένα δρομάκια. «Δεν μπορούμε να στήσουμε τα καινούργια σπιτικά μας στην έκταση που μας παραχωρήθηκε, γιατί υπάρχουν αντιδράσεις από τουρκογενείς μειομοτικούς που μένουν δίπλα» λέει ο κ. Αχμέτ συμπληρώνοντας με νόημα «Το προξενείο, όταν θέλει να «μεγαλώσει» τον αριθμό της μειονότητας μας συμπεριλαμβάνει και εμάς μέσα. Την ίδια στιγμή βέβαια μας αποκαλούν υποτιμητικά «τσιγγανέ». Για άλλη μια φορά, θα ήθελα να παρακαλέσω τους αρμόδιους να δώσουν άμεσα λύση για να φύγουμε απο τον οικισμό αυτό, που οι συνθήκες διαβίωσης είναι άθλιες για εμάς και τα παιδιά μας».

Πολιτευτής άνευ «ευλογίας» 

Στις εκλογές του 2012, ο  Ιρφάν Μεχμέτ Αλή ήταν ο μοναδικός μουσουλμάνος υποψήφιος, που δεν είχε την «ευλογία» του Τουρκικού Προξενείου. Πολιτευτής και στέλεχος των ΑΝ.ΕΛ με έντονη δράση. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαίου, είναι υποψήφιος με τον συνδυασμό του κ.Τέρενς Κουίκ. Η προεκλογική του αφίσα με τον χάρτη της Θράκης και το σύνθημα «Δεν πωλείται» προκάλεσε αίσθηση και συζητήθηκε. «Όλο και περισσότεροι Πομάκοι, κόβουν τον «γόρδιο δεσμό» με το Προξενείο της Κομοτηνής. Που μας θεωρεί Τούρκους» λέει. Μιλάει με πάθος για τα Πομακοχώρια και τον ιδιαίτερο πολιτισμό τους, που κινδυνεύει να χαθεί. «Μπορούμε να αξιοποιήσουμε την παράδοση μας, για να φέρουμε τουρίστες στα χωριά μας. Αν υπάρξει ανάπτυξη θα μείνει ο κόσμος στην περιοχή και θα αποδυναμωθούν αυτοί που μοιράζουν επιταγές για να αγοράσουν συνειδήσεις» λέει. Στα άμεσα σχεδιά του είναι, η λειτουργία μιας παραδοσιακής πομαμικής ταβέρνας στο χωριό του, αλλά και η δημιουργία ενός μικρού πομακικού λαογραφικού μουσείου.

"Όταν τους συμφέρει, μας λένε «Τούρκους»"

Αγωνίζεται για να εξασφαλίσει στα παιδιά του, καλύτερες συνθήκες ζωής και ίσες ευκαιρίες. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 18ης Μαίου, ο 27χρονος κ.Αχμέτ Τζέμ από τον οικισμό του Αλάν Κουγιού της Κομοτηνής, θα είναι εκ νέου υποψήφιος με τον ανεξάρτητο συνδυασμό «Σπάρτακος». Όπως λέει : «και το 2010 και σήμερα, συμμετέχω στις εκλογές με μοναδικό στόχο να ακουστούν δημόσια κάποιες αλήθειες για τους μουσουλμάνους Ρομά, που όλοι μας θυμούνται μόνο στις εκλογές ή όταν προκύπτει κάποιο θέμα με τη μειονότητα, όπως πρόσφατα με την περίπτωση της κ.Σουλεϊμάν απο την Ξάνθη, την οποία θαυμάζω για το έργο και την προσφορά της». Ο 27χρονος ρομά, φαντάζεται καλύτερο το μέλλον των παιδιών του. «Θα πάνε στρατιώτες για την Ελλάδα» λέει με καμάρι. «Οι τουρκογενείς μειονοτικοί απαξιούν «καλημέρα» να μας πουν. Αν ψάχνουν εργάτες, μόλις ακούν πως είμαστε ρομά μας διώχνουν. Κατα τα άλλα όταν τους συμφέρει μας εμφανίζουν ως «Τούρκους» για ευνόητους λόγους και για να κάνουν πολιτική» καταλήγει.

Τραγουδάει την παράδοση των Πομάκων

Η κυρία Εμινέ Μπουρουντζή, είναι μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ξάνθης και ασχολείται με τη διάσωση και διάδοση της πομακικής μουσικής παράδοσης. Το 2006 κυκλοφόρησε τον πρώτο της CD με τα ιδιαίτερα τραγούδια των Πομάκων της ορεινής Ροδόπης. «Είμαι περήφανη για τον πολιτισμό και την παράδοση των προγόνων μας, που σαφώς δεν έχει καμία σχέση με τους Τούρκους και την Τουρκία» λέει, καυτηριάζοντας την προσπάθεια τουρκόφρονων της περιοχής, να παρουσιάσουν παραδοσιακά πομακικά πανηγύρια, που η ιστορία τους χάνεται στα βάθη των αιώνων, ως τουρκικά. «Ξέρετε πως και οι Πομάκοι στην ιστορία μας έχουμε το δικό μας Ζάλογγο. Λίγοι ξέρουν για το Μόμτσκι Κάμεν (Βράχο των κοριστιών) και τις Πομακοπούλες που έπεσαν στο γκρεμό για να μην τουρκέψουν. Η πολιτεία δείχνει να έχει αποδεχτεί τον εκτουρκισμό των Πομάκων. Κάποτε έκανε λάθος με τις μπάρες που είχε βάλει στα χωριά μας. Ας μη συνεχίσει το ίδιο λάθος, με «μπάρες» στις ψυχές μας αυτή τη φορά» κατέληξε.

http://www.protothema.gr/greece/article/377640/oi-alloi-kai-alles-sabiha-tis-thrakis/

«ΛΑΤΣΟ ΚΕΡΝΤΑΝ»= Μπράβο ρε Σαμπιχά!

«ΛΑΤΣΟ ΚΕΡΝΤΑΝ»= Μπράβο ρε Σαμπιχά!

Του Κ.Μ. Βολιώτη από τη Ρήξη φ. 104

Η Σαμπιχά Σουλεϊμάν είναι η πρόεδρος του Πολιτιστικού – Μορφωτικού Συλλόγου Γυναικών η Ελπίδα, των Τσιγγάνων γυναικών στον οικισμό Δροσερού του Δήμου Ξάνθης. Αυτή που το τελευταίο διάστημα έχει γίνει πρώτο όνομα στην ειδησεογραφία, λόγω της αποπομπής της από το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ για τις επικείμενες εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο, διότι, αν και μουσουλμάνα της Δυτικής Θράκης, δεν είναι τουρκόφρων.

Πράγματι η Σαμπιχά είναι μια υπέροχη γυναίκα, ένας αλέγκρος τύπος, που μάλλον μόνον μια Ελληνίδα Τσιγγάνα θα μπορούσε να ήταν έτσι. Πείσμων, επίμονη, δημιουργική και με πίστη στο επιδιωκόμενο. Η Σαμπιχά, που είναι κάτω των σαράντα ετών, πέρασε τα μικρά της χρόνια όπως όλα τα Τσιγγανόπουλα, πουλώντας λουλούδια σε διάφορες πόλεις με βάση την Πελοπόννησο. Ζορίστηκε πολύ στην πατρική της οικογένεια και ο γάμος ήταν αφορμή να ξεφύγει και να κάνει δική της οικογένεια και επέστρεψε στα πατρογονικά, στο Δροσερό της Ξάνθης.

Εκεί διαπίστωσε ότι τα μικρά παιδιά του οικισμού, όσα πήγαιναν σχολείο, συχνά τα μάζευαν από τα σοκάκια οι δάσκαλοι και άλλα κάνανε την ίδια δουλειά που έκανε κι αυτή είκοσι χρόνια πριν, ή βολόδερναν όλη την ημέρα. Αρχικά γράφτηκε η ίδια στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, συνειδητοποίησε τα οφέλη και γρήγορα αντιλήφθηκε ότι, τους Τσιγγάνους της περιοχής του Δροσερού, μόνον η παιδεία και η μόρφωση θα τους βγάλει από το γκέτο και την απομόνωση. Μια απομόνωση, που πολλούς βολεύει, για να τους έχουν υπό πλήρη έλεγχο. Να σημειωθεί ότι, στον οικισμό του Δροσερού του Δήμου Ξάνθης, ζουν περίπου 4000-4500 Τσιγγάνοι. Ο αριθμός είναι στο περίπου, διότι πολλοί είναι μετακινούμενοι. Κανείς από τους οικιστές σε σπίτια ή καταστήματα (να τα κάνει ο Θεός τέτοια) δεν έχει τίτλους ιδιοκτησίας…

Οργάνωσε λοιπόν το 2006 τον Σύλλογο Γυναικών η Ελπίδα και έβαλε ως στόχο να μορφώσει τα μικρά παιδιά. Στην αρχή δεν υπήρχε νηπιαγωγείο. Μάζευε τα παιδιά στο γραφείο του συλλόγου και, με εθελοντές νηπιαγωγούς και δασκάλους τα απασχολούσαν, παράλληλα έκανε ενέργειες για τη σύσταση νηπιαγωγείου, κατασκευής κι άλλων αιθουσών στο δημοτικό, ενώ παρακινούσε τους γονείς να στέλνουν τα παιδιά τους στο γυμνάσιο. Όλα αυτά με πολύ κόπο, αναμονή σε προθαλάμους, φιλίες που δημιουργούνταν, αξιοποίηση των γνωριμιών, και όλοι βοηθούσαν, βλέποντας την ανιδιοτέλεια των προθέσεων της Σαμπιχά. Έτσι βρέθηκε να είναι ο άνθρωπος που είχε μια καθαρή άποψη για τους Έλληνες Τσιγγάνους της Θράκης, ιδιαίτερα τους Δροσερίτες. Δηλαδή, να αγωνίζεται ώστε να πάψει η απομόνωση και η εκμετάλλευση των Τσιγγάνων και να αποκτήσουν πρόσβαση και δικαίωμα στη μόρφωση. Τα αυτονόητα ζητάει. Για τον σκοπό αυτό ταξίδευσε από τις Βρυξέλες, για την Ευρωπαϊκή Ένωση και Ε. Επιτροπή, μέχρι τη Νέα Υόρκη, στον ΟΗΕ (να σημειωθεί ότι τα περισσότερα έξοδά της καλύπτονται από τον μισθό του ναυτικού συζύγου της), σε πολιτικά γραφεία, υπουργικά, πρεσβείες, ΜΚΟ κ.λπ. Πάρα πολλοί άνθρωποι την πίστεψαν και τη βοήθησαν. Θα αναφέρω μόνο δύο: τον πρέσβη Β. Μπ., που υπηρέτησε στο Γραφείο Μορφωτικών Υποθέσεων στη Θράκη, και τον Αλέκο Τσολάκη, που είναι στέλεχος στη Διεύθυνση Περιφερειακής Ανάπτυξης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και πίστεψε πολύ στην Σαμπιχά και την ανιδιοτέλειά της. Ίσως να βοήθησαν και οι ίδιοι στην πρόταση προς την ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ της υποψηφιότητας της Σαμπιχά για το ευρωψηφοδέλτιο, που υπερψηφίστηκε.

Τα γεγονότα μετά από αυτό γνωστά: επαναλήφθηκε η υπόθεση Καρυπίδη. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έδειξε ότι είναι έτοιμο να κυβερνήσει και άρχισε τις υποχωρήσεις στους ισχυρούς… Βέβαια, για τη Σαμπιχά πέρα βρέχει… έτρεχε και θα τρέχει. «Έχω εγκεκριμένο ένα διακρατικό πρόγραμμα διά βίου μάθησης με τους Ισπανούς και πρέπει να βρω ανθρώπους που ξέρουν ξένες γλώσσες για να το υλοποιήσουμε», και, «παράλληλα να επανακινήσουμε το πρόγραμμα για τα προνήπια που χρηματοδότησε το Ίδρυμα Νιάρχου και μας ο διέκοψε ο δήμος, επειδή δεν είχαμε άδεια παιδικού σταθμού» (!;). Στο Δροσερό, βέβαια, η λέξη «άδεια» δεν υπάρχει στο λεξικό, εφόσον δεν υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας για κανένα κτίσμα!

Συγκεκριμένα, για περισσότερα από εφτά χρόνια η Σαμπιχά, με προσωπικό αγώνα και τη στήριξη πολιτών με κοινωνική υπόληψη και επαγγελματική καταξίωση, παρέχει στους κατοίκους του οικισμού τις υπηρεσίες προληπτικής ιατρικής, εκπαίδευσης, κοινωνικής φροντίδας. Η δομή προσχολικής και σχολικής αγωγής, που λειτούργησε με χρηματοδότηση ιδρυμάτων, παρείχε καθημερινά μόρφωση, κοινωνικοποίηση και ένα πιάτο φαγητό σε 60-70 περίπου Τσιγγανόπουλα. Η λειτουργία της σταμάτησε πέρσι τον Ιούνιο με παρέμβαση του ανεκδιήγητου δημάρχου Ξάνθης, μετά από μεθοδευμένη καταγγελία της Διεύθυνσης Πρόνοιας, με την αιτιολογία της έλλειψης σχετικής άδειας λειτουργίας της αρμόδιας αρχής.

Όλα αυτά σε έναν οικισμό εξ ολοκλήρου εκτός σχεδίου πόλης, που αποτρέπει τη δημιουργία κάθε δομής. Η κτηνώδης αυτή συμπεριφορά από τη δημοτική αρχή έγινε δεκτή χωρίς αντιδράσεις από όλες τις πλευρές και με ικανοποίηση από το τουρκικό προξενείο. Κάτι είχε αρχίσει να κινείται στο Δροσερό και το σύστημα, που έλεγχε έναντι 20 ευρώ την ψήφο των Ρομά, είχε αρχίσει να ανησυχεί.

Τώρα, ο άνθρωπος που κόπτεται ότι την εκδίωξε από τη λίστα είναι ο καθηγητής του Παντείου Δ. Χριστόπουλος, ο οποίος ισχυρίζεται ότι η μειονότητα στη Θράκη είναι μία και συμπαγής και είναι τουρκική. Επικαλείται μάλιστα και τη Συνθήκη της Λωζάννης. Δεν είναι πρώτη φορά που πανεπιστημιακός είναι τόσο απόλυτος και επιπόλαιος, εάν δεν το κάνει επίτηδες. Η εν λόγω συνθήκη μιλάει για «μουσουλμανικές μειονότητες» στη Θράκη και εννοεί την τουρκική, την πομακική και την τσιγγάνικη. Αλλά ο καθηγητής λέει αυτό που θέλει και αδιαφορεί για την αλήθεια.

Και να κλείσω με ένα σχόλιο και μια κουβέντα της Σαμπιχά: «Οι πανηγυρισμοί τους για την κατάληξη της υποψηφιότητάς μου μπορεί να προκαλούν προσωρινά θλίψη στους Ρομά της χώρας, αλλά δεν μας απογοητεύουν. Νίκησαν μια γυναίκα Τσιγγάνα που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των Ρομά, αλλά δεν θα σταματήσουν τον αγώνα μας. Προτίμησαν να μη διαταράξουν τις σχέσεις τους με το τουρκικό προξενείο, που είναι πιο σημαντικό από εμάς τους ασήμαντους Τσιγγάνους της Θράκης. Ρομ νάι κολάι του τε αβές» (Τσιγγάνος δεν είναι εύκολο να είσαι).

http://ardin-rixi.gr/archives/17455

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βγάζει την κουκούλα: Υπόθεση Σαμπιχά Σουλεϊμάν

Δύο καταπληκτικά και επίκαιρα άρθρα 

του Γιώργου Καραμπελιά

Σαμπιχά Σουλεϊμάν versus Δημήτρης Χριστόπουλος

Λαϊκή διεύρυνση ή εθνομηδενιστική περιχαράκωση;

Η σύγκρουση γύρω από τον προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ προσλαμβάνει έναν εξαιρετικά συμβολικό χαρακτήρα, αντιπαραθέτοντας δύο «πρωταγωνιστές», που εκφράζουν απόλυτα ανταγωνιστικές μεταξύ τους κατευθύνσεις: Τη Σαμπιχά Σουλεϊμάν, Ρομά ακτιβίστρια, μουσουλμάνα, γυναίκα, που προσπαθεί να εκφράσει την ιδιαίτερη ταυτότητά της τόσο απέναντι στον γενικό περιρρέοντα ρατσισμό όσο και στον κατ’ εξοχήν τουρκικό ρατσισμό, που επιθυμεί να εξαφανίσει την ιδιαίτερη ταυτότητά της, εντάσσοντάς την βίαια στην τουρκική ταυτότητα και στους σχεδιασμούς της Τουρκίας για τη Θράκη.

Από την άλλη, ο Δημήτρης Χριστόπουλος, υπεύθυνος του ΚΕΜΟ (Κέντρο Ερεύνης Μειονοτικών Ομάδων), χρηματοδοτούμενος από το υπουργείο Εξωτερικών, σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, συνδεδεμένος με τις ΜΚΟ που συμμετείχαν στην κατεδάφιση της Γιουγκοσλαβίας, σημιτικός, μνημονιακός και, εσχάτως… αντιμνημονιακός.

Δροσερό Ξάνθης, στο γκέτο των Ρομά – Αθήνα, Κολωνάκι, Φίλιον, στο γκέτο των αρχουσών τάξεων και του εθνομηδενισμού. Δύο κόσμοι τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ αρχικώς προσπάθησε να συμπεριλάβει, ως δύο διαφορετικές όψεις και πτέρυγές του, στο ψηφοδέλτιό του και επομένως στην απεύθυνσή του. Από τη μια πλευρά, σε ό,τι πιο λαϊκό και περιθωριοποιημένο έχει η χώρα, και από την άλλη σε ό,τι πιο ψευδο-εκσυγχρονιστικό, παγκοσμιοποιητικό και εθνομηδενιστικό διαθέτει. Επρόκειτο για ένα εγχείρημα ακραίου ισορροπισμού, που προσπαθούσε να συνδυάσει τα χαρακτηριστικά του αρχικού σκληρού εθνομηδενιστικού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ με την προσπάθεια διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ του 3% προς τα πλατειά λαϊκά στρώματα και τις ευαισθησίες του λαϊκού σώματος – προϋπόθεση για τη μετατροπή ενός μικρού κόμματος, εν μια νυκτί, στον κυριότερο μνηστήρα της εξουσίας, χάρη στη λαίλαπα του Μνημονίου.

Από τις εκλογές του 2012, και μετά την αποτυχία των Αγανακτισμένων –κυρίως με ευθύνη της Σπίθας του Μίκη Θεοδωράκη και του μονολιθικού δεινοσαυρισμού του ΚΚΕ– να εκφράσουν τη νέα λαϊκή πλειοψηφία που διαμορφωνόταν στις πλατείες, η «ιστορική μοίρα» πρόσφερε στον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως, αλλά και στη Χ.Α. από την άλλη, την ευκαιρία να αναδειχθούν σε πολιτικές δυνάμεις πρώτου μεγέθους και να εκφράσουν, με τον ένα ή άλλο τρόπο, αυτή τη νέα πολιτική πραγματικότητα που αναδυόταν. Προϋπόθεση όμως γι’ αυτό αποτελούσε η προσαρμογή και ο μετασχηματισμός αυτών των δύο σχετικά μικρών κομμάτων σε κόμματα με πλειοψηφικά χαρακτηριστικά.

Αυτό το παράδοξο, το γεγονός δηλαδή ότι στο πολιτικό προσκήνιο, μέσα από την πολιτική επιτάχυνση που έφερε η σαρωτική κρίση του μνημονίου, αναδείχθηκαν δυνάμεις που δεν διέθεταν τις ιδεολογικές προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο, έχει αναλυθεί από εμάς πολλές φορές. Η πολιτική επιτάχυνση δεν επέτρεψε να γίνουν οι αναγκαίοι ιδεολογικοί μετασχηματισμοί, οι οποίοι πραγματοποιούνται πολύ πιο αργά στο σώμα της κοινωνίας. Γι’ αυτό και μια χιτλερική ομάδα μερικών εκατοντάδων ανθρώπων ψηφίστηκε από πεντακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας, ένα μεγάλο μέρος των οποίων αδιαφορούσαν για την ιδεολογία του κόμματος που ψήφιζαν. Τους αρκούσε η βίαιη αντιμνημονιακή και «εθνική» πολιτική τους. Το ίδιο, σε μεγαλύτερη κλίμακα, συμβαίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο δεκαπλασιασμός σχεδόν της εκλογικής του επιρροής αποτελεί το σύμπτωμα αυτής της πολιτικής επιτάχυνσης, το ότι δηλαδή οι πολίτες αναζήτησαν το προσφορότερο όχημα για να εκφράσουν την πολιτική τους αντίθεση στα μνημόνια.

Όμως, όσο περνάει ο χρόνος, η ιδεολογική ταυτότητα, αργά ή γρήγορα, αναδύεται και, σε βάθος χρόνου, η ιδεολογία τελικά επικαθορίζει την πολιτική κατεύθυνση.

Η μία περίπτωση, της Χ.Α., απέδειξε ήδη στην πράξη την αδυναμία της να μεταβληθεί, από μία συμμορίτικη νεοναζιστική ομάδα, σε ένα «σοβαρό» ακροδεξιό κόμμα. Η Χ.Α. δεν άντεξε ούτε ενάμιση χρόνο μετά τις εκλογές του Ιούνη του 2012 και, μεθυσμένη από την επιτυχία της, βυθίστηκε στο δολοφονικό παραλήρημά της, που με τον Παύλο Φύσσα την οδήγησε στην αναπόφευκτη περιθωριοποίησή της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, είχε μπροστά του μια σειρά από δοκιμασίες και «εξετάσεις» για να δείξει αν μπορεί να υπερβεί τον δομικό και μειοψηφικό εθνομηδενισμό του και να εκφράσει τις πλατειές λαϊκές δυνάμεις, συνδυάζοντας την κοινωνική ευαισθησία με τον πατριωτισμό. Μία από αυτές τις εξετάσεις, και πολύ σημαντική, υπήρξε η συγκρότηση του ευρωψηφοδελτίου του εν όψει ευρωεκλογών, που ήθελε να τις μετατρέψει σε ένα δημοψήφισμα-προάγγελο της ανόδου του στην πολιτική εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όλη την περίοδο μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012, ταλαντευόταν ανάμεσα στην πατριωτική πλειοψηφική απεύθυνση, την οποία απαιτούσαν τα εκατομμύρια των νέων ψηφοφόρων, και την περιχαράκωση στα εθνομηδενιστικά ιδεολογήματα, τα οποία ενστερνίζεται η πλειοψηφία του κεντρικού στελεχιακού δυναμικού του κόμματος. Η ηγετική ομάδα και ο πρόεδρος του κόμματος, αντί να επιλέξουν ανοικτά τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, έπαιξαν ένα παιχνίδι ισορροπιών. Οι συχνές αναφορές στην «πατρίδα» έρχονταν να καλύψουν τις γενικόλογες τοποθετήσεις πάνω σε εθνικά θέματα, σε κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα ή και στην ίδια την αντίληψη σχετικά την Ευρώπη. Έτσι, ακραίες τοποθετήσεις, όπως διαφόρων συνιστωσών για το μακεδονικό ή για τα ανοικτά σύνορα στους μετανάστες, καθώς και ένα γενικότερο «άρωμα» εκσυγχρονιστικών και παγκοσμιοποιητικών αντιλήψεων για εθνικά θέματα, ζητήματα ασφάλειας κ.λπ., καλύπτονταν μεν, αλλά εμπόδιζαν την αθρόα και απρόσκοπτη συμμετοχή των λαϊκών μαζών στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ και δεν του επέτρεπαν να σπάσει το όριο του 25 με 30%.

Ο Τσίπρας και οι «προεδρικοί» προσπαθούσαν να υπερβούν το ζήτημα χωρίς να το λύνουν, μέσα από μια προσωπική στρατηγική επαφών με τμήματα του παλιού ΠΑΣΟΚ και μιας διεύρυνσης που δεν περνούσε μέσα από τα κομματικά όργανα αλλά επιβαλλόταν από τα πάνω, με μηντιακό και τηλεοπτικό τρόπο. Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε ανοίγματα προς τον Λαζόπουλο, ηθοποιούς και άλλες περσόνες της ζωής του τόπου και όχι, όπως θα έπρεπε, με μια ενσωμάτωση της παρουσίας των λαϊκών στρωμάτων στην ίδια την ιδεολογία του κόμματος. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε τομές και ρήξεις με ένα κοινωνικά μεσοστρωματικό και ιδεολογικά παγκοσμιοποιητικό, πλειοψηφικό τμήμα της ηγεσίας. Ωστόσο, επειδή ο σκληρός πυρήνας του παλιού ΣΥΡΙΖΑ έβλεπε με τρόμο αυτά τα ανοίγματα, και τα δεχόταν μόνο με μια εκλογικίστικη ψηφοθηρική λογική, το ζήτημα παρέμενε εκκρεμές μέχρις ότου, με την ευκαιρία των επερχόμενων εκλογών και της πιθανής προοπτικής της εξουσίας, οι αντιθέσεις εξερράγησαν.

Αρχικώς, στην περίπτωση του Καρυπίδη και του Βουδούρη, όπου στην μεν πρώτη απορρίφθηκε μια λαϊκιστική, πλειοψηφικού χαρακτήρα, πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ και στη δεύτερη επιλέχθηκε με επιμονή μια φιλοπαπανδρεϊκή μερίδα του ΠΑΣΟΚ! Και αυτή η επιλογή προς το εκσυγχρονιστικό, παπανδρεϊκό, σημιτικό ΠΑΣΟΚ, φάνηκε να θριαμβεύει και στην επιλογή του ευρωψηφοδελτίου, με περιπτώσεις όπως ο Κρίτων Αρσένης, ο Χριστόπουλος κ.ά., ενώ αντίθετα το λαϊκό ΠΑΣΟΚ υποαντιπροσωπεύεται.

Αλλά ο «πυρήνας Εξαρχείων-Κολωνακίου», που ελέγχει τα κομματικά όργανα, έκανε ένα βήμα παραπέρα. Ένα βήμα που ήρθε να αποκαλύψει τη ρήξη ανάμεσα στη μαζική πολιτική απεύθυνση και την κυρίαρχη ιδεολογία του κόμματος. Με βάρβαρο και ανοίκειο τρόπο εκπαραθύρωσε μια υποψήφια, η οποία είχε μάλιστα εκλεγεί τρίτη σε αριθμό ψήφων από την κεντρική επιτροπή (έλαβε 152 ψήφους στους 180). Παράλληλα, ανέδειξε και πρόβαλε ως κεντρική επιλογή του κόμματος ένα καθαρό δημιούργημα του πασοκικού εθνομηδενιστικού συστήματος, όπως τον Χριστόπουλο, που μετεβλήθη στο αντίπαλο δέος και στον κυρίαρχο ιδεολογικά πόλο του κόμματος.

Αλλά αυτή η αντιπαράθεση δεν διεξήχθη σε κλειστά γραφεία, όπως φαντάζονταν και ήλπιζαν, αλλά πήρε δημοσιότητα και αποκάλυψε τη θεμελιώδη αντίφαση πολιτικής και ιδεολογίας που χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ και κινδυνεύει να αναδειχθεί στο αντίστοιχο της υπόθεσης Μπαλτάκου για τη Ν.Δ. και να αποτελέσει την αχίλλειο πτέρνα της λογικής του κουκουλώματος των αντιθέσεων που επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Εξ ου και ο λυσσαλέος και αστείος τρόπος με τον οποίο διάφοροι Σκουρλέτηδες επικρίνουν τη δημοσιοποίηση του ζητήματος, αποφεύγοντας το ίδιο το ζήτημα! Και όμως, την ίδια στιγμή, έρχεται μια δεύτερη, ακόμα πιο φρικτή, αποκάλυψη, η παρουσία ενός ενεργούμενου του τουρκικού προξενείου και των γκρίζων λύκων, του Αχμέτ Κουρτ, στο περιφερειακό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, στη Θράκη!

Κατά την άποψή μου, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εκπαραθυρώσει τον Χριστόπουλο και το ενεργούμενο του τουρκικού προξενείου, πραγματοποιώντας μια ρήξη με την εθνομηδενιστική ομάδα, θα σφραγιστεί τελεσίδικα από μία ενέργεια που θα τον ξαναφέρνει οριστικά, από τις πλατείες και τα λαϊκά ακροατήρια, στο Φίλιον και τα μπαρ των Εξαρχείων. Η προσπάθεια συγκάλυψης των αντιθέσεων έχει εκραγεί και φορέας της υπήρξε μια απόκληρη των αποκλήρων, μια Ελληνίδα μουσουλμάνα Ρομά.

Το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ ή 

η επιτομή του εθνομηδενισμού

Του Γιώργου Καραμπελιά

Το σκανδαλώδες «κόψιμο» της Σαμπιχά Σουλεϊμάν από τα ευρωψηφοδέλτια του Σύριζα δεν αποτελεί παρά την τελική πινελιά στην ολοκλήρωση ενός ψηφοδελτίου, το οποίο σηματοδοτεί και μία ρεβάνς –ή αποκάλυψη;– των απροκάλυπτα εθνομηδενιστικών κύκλων στο εσωτερικό του κόμματος.

Διότι το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ήδη σκανδαλώδες –και απολύτως μονομερές ως προς την κύρια κατεύθυνσή του, τόσο ως άνοιγμα προς το εκσυγχρονιστικό ΠΑ.ΣΟ.Κ. όσο και ιδιαίτερα βεβαρυμμένο σε μια απολύτως εθνομηδενιστική κατεύθυνση. Οι παρουσίες ανθρώπων όπως ο Δημήτρης Χριστόπουλος, διαβόητο μέλος του ΚΕΜΟ (Κέντρου Ερεύνης Μειονοτικών Ομάδων) και απροκάλυπτου υποστηρικτή των Σκοπίων και των νατοϊκών επεμβάσεων στη Γιουγκοσλαβία˙ η παρουσία της πασίγνωστης ανανικής Σίας Αναγνωστοπούλου· η υποψηφιότητα του Σημιτογιωργακικού Στέλιου Κούλογλου, θα ήταν ήδη αρκετές, με το ειδικό βάρος τους και την κατεύθυνση την οποία σηματοδοτούν, για να σφραγίσουν αυτό το ψηφοδέλτιο. Όμως δεν έμειναν μόνον εκεί οι φωστήρες της πλειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ενέταξαν στο ψηφοδέλτιο και το αγαπημένο παιδί του ΓΑΠ, Κρίτωνα Αρσένη, που, όπως δηλώνει στο βιογραφικό του, υπήρξε «ο μόνος μη Τούρκος εργαζόμενος στο υπουργείο Οικονομικών της Τουρκίας» (σημειωτέον αυτή η επαγγελματική του δραστηριότητα δεν περιλαμβάνεται στο σημερινό του βιογραφικό το οποίο έχει αλλοιώσει) και ο Αντώνης Κανάκης, υπαρχηγός της Λούκας Κατσέλη, σημιτικός και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, το 2004. Αυτοί ήρθαν να προστεθούν σε πολλούς άλλους γνωστούς και μη εξαιρετέους «αντιεθνικιστές», όπως ο Γιάννης Μηλιός, ο Δημήτρης Παπαδημούλης, και άλλοι ών ουκ έστιν αριθμός.

Διότι το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ήδη σκανδαλώδες –και απολύτως μονομερές ως προς την κύρια κατεύθυνσή του, τόσο ως άνοιγμα προς το εκσυγχρονιστικό ΠΑ.ΣΟ.Κ. όσο και ιδιαίτερα βεβαρυμμένο σε μια απολύτως εθνομηδενιστική κατεύθυνση.

Η προσπάθεια μιας φαινομενικής εξισορρόπησης αυτής της κυρίαρχης επιλογής, με την παρουσία και κάποιων διαφορετικών φωνών, όπως του Νίκου Ξυδάκη, της Πέπης Ρηγοπούλου ή της Σοφίας Σακοράφα, αποτελούσε τη στάχτη στα μάτια των αφελών. Ωστόσο, το έσχατο επιχείρημα όλων εκείνων των φίλων μας, που είτε συμμετέχουν, είτε ερωτοτροπούν με τον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν η παρουσία –όντως εμβληματική– της Σαμπιχά Σουλεϊμάν, μιας Ρομά μουσουλμάνας που αντιστρατευόταν την πολιτική ενσωμάτωσης της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης στην Τουρκία, διακηρύσσοντας πως είναι Ελληνίδα και όχι Τουρκάλα μουσουλμάνα. Αυτή η υποψηφιότητα αποτελούσε την πέτρα του σκανδάλου για όλους τους υποταγμένους στην τουρκική πολιτική και τους κήνσορες του αντιεθνικισμού. Γι’ αυτό και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να την εκδιώξουν από το ψηφοδέλτιο. Και το πέτυχαν. Διότι, όπως δήλωσε ο Δημήτρης Χριστόπουλος, που φαίνεται πως είναι αυτός που καθορίζει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και όχι ο Τσίπρας, αυτός δεν μπορούσε να είναι συνυποψήφιος με μια υποψήφια που αρνείται ότι «η μειονότητα είναι ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα», και «δούλεψε» για να διωχθεί! Εξάλλου, προχθές μόλις, ο Κούλογλου επιτέθηκε στον φίλο του Σταύρο Θεοδωράκη, γιατί δεν υπερασπίστηκε όπως όφειλε τον Νίκο Δήμου, υποχωρώντας στον «λαϊκισμό», σε μια χώρα που ο Κούλογλου χαρακτήρισε σαν το «Ιράν της Ευρώπης»!

Έτσι, ολοκληρώθηκε μια πορεία αποκάλυψης του βαθειά ριζωμένου, στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, εθνομηδενισμού, που δεν μπορεί να θεραπευτεί με την συχνή επανάληψη της λέξης «πατρίδα» από τον Τσίπρα. Εξάλλου, και ένας γνωστός προδότης –που κυβέρνησε, για κακή μας τύχη, και τη χώρα – μιλούσε συχνά-πυκνά για την «πατρίδα». Χρειάζεται ρήξη με τα κυκλώματα του εκσυγχρονισμού και του εθνομηδενισμού, τα οποία ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την σημερινή κατάντια της χώρας και τα οποία αποδεικνύεται ότι είναι κυρίαρχα σε αυτό το κόμμα, γι’ αυτό και το εμποδίζουν να μεταβληθεί σε ηγεμονική πολιτική δύναμη.

Διότι, στην Ελλάδα της κρίσης, της πείνας των μνημονίων και του τσαλαπατήματος της αξιοπρέπειάς μας, από Δύση και Ανατολή, δεν μπορεί να υπάρξει αυθεντική αντιμνημονιακή δύναμη αν δεν είναι ταυτόχρονα πατριωτική. Και ακριβώς γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αποπνέει αυτό το ισχυρό «άρωμα» του εθνομηδενισμού, δεν κατορθώνει να μεταβληθεί σε πραγματικά πλειοψηφική πολιτική δύναμη. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να ξεκολλήσει από τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά, γι’ αυτό και είναι συνυπεύθυνος, όπως όλοι οι εθνομηδενιστές, για την γιγάντωση της Χρυσής Αυγής, διότι εγκαταλείπει τον πατριωτισμό και τα εθνικά συμφέροντα στη ρητορική των φασιστών.

Αν στην Ελλάδα υπήρχε σήμερα μια αντιμνημονιακή πατριωτική δύναμη, θα μπορούσε να συσπειρώσει την πλειοψηφία του λαού. Και αυτή η δύναμη δεν είναι ούτε μπορεί να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ.  Και, πάντως, σε καμία περίπτωση δεν είναι το ευρωψηφοδέλτιό του.

Λύση στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης!

Gordon O'Connor, Υπουργός Εθνικής Άμυνας

Εκπληκτική απάντηση του Καναδικού κράτους

προς "ευαίσθητους" πολίτες του

Ίσως είναι η λύση στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα. Όλοι αυτοί που διαδηλώνουν και συμπαραστέκονται ενεργά υπέρ των παρανόμως εισερχομένων και παραμενόντων στην Ελλάδα μεταναστών, θα πρέπει να αποδείξουν ενεργά και στην πράξη το ενδιαφέρον για αυτούς. Η λύση έρχεται από τον Καναδά και δείτε γιατί.

Μια ελευθερόφρων Καναδή κυρία, έγραψε πολλές επιστολές προς την Καναδική κυβέρνηση, διαμαρτυρόμενη για την αντιμετώπιση των αιχμάλωτων ανταρτών (τρομοκρατών) που κρατούνται στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Σωφρονιστικού Συστήματος στο Αφγανιστάν. Απαίτησε δε μια απάντηση στις επιστολές της και τελικά έλαβε την ακόλουθη απάντηση από τον ίδιο Υπουργό Άμυνας του Καναδά:

National Defence Headquarters

M Gen George R. Pearkes Bldg., 15 NT
101 Colonel By Drive
Ottawa, ON K1A 0K2
Canada

Αγαπητή ενδιαφερόμενη συμπολίτισσα,

Σας ευχαριστούμε για την πρόσφατη επιστολή σας, στην οποία εκφράζετε την έντονη ανησυχία σας για την αντιμετώπιση των τρομοκρατών Ταλιμπάν της Αλ Κάιντα που συλλαμβάνονται από τις Καναδικές δυνάμεις, και στη συνέχεια παραδίδονται στην Κυβέρνηση του Αφγανιστάν και σήμερα κρατούνται από Αφγανούς υπαλλήλους στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Σωφρονιστικού Συστήματος του Αφγανιστάν.

Η Διοίκηση μας λαμβάνει σοβαρά υπ όψιν αυτά τα θέματα και οι απόψεις σας έχουν ακουστεί δυνατά και ξεκάθαρα εδώ στην Οττάβα. Θα ικανοποιηθείτε όταν πληροφορηθείτε, ότι χάρη στις ανησυχίες πολιτών, όπως εσείς, δημιουργήσαμε ένα νέο τμήμα, εδώ στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το οποίο ονομάζεται πρόγραμμα «Προοδευτικών Αποδεχόμενων την Ευθύνη για Δολοφόνους», ή ΠΑΕΔ για συντομία.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του νέου αυτού προγράμματος, έχουμε αποφασίσει να μεταφέρουμε έναν τρομοκράτη και να τον θέσουμε υπό την προσωπική σας φροντίδα. Ο προσωπικός σας κρατούμενος έχει επιλεγεί και έχει προγραμματιστεί για μεταφορά, υπό την συνοδεία βαριά οπλισμένου φρουρού στην κατοικία σας στο Τορόντο την ερχόμενη Δευτέρα.

Ο Ali Mohammed Ahmed bin Mahmud (μπορείτε απλά να τον φωνάζετε Ahmed) πρέπει να τύχει φροντίδας, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που απαιτείτε στην προσωπική σας επιστολή διαμαρτυρίας!

Είναι πιθανόν να χρειαστεί να προσλάβετε κάποιους βοηθούς επιβλέποντες. Εμείς θα διενεργούμε εβδομαδιαίες επιθεωρήσεις ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα πρότυπα φροντίδας σας για τον Ahmed είναι ανάλογα με αυτά που τόσο έντονα συνιστάτε στην επιστολή σας.

Αν και ο Ahmed είναι αντικοινωνική προσωπικότητα και εξαιρετικά βίαιος, ελπίζουμε ότι η ευαισθησία σας σε αυτό που περιγράφεται ως “πρόβλημα συμπεριφοράς” θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει αυτά τα ελαττώματα του χαρακτήρα του. Ίσως έχετε δίκιο στην περιγραφή των προβλημάτων αυτών ως “απλές πολιτιστικές διαφορές”.

Αντιλαμβανόμαστε ότι σχεδιάζετε να του προσφέρετε συμβουλευτικές υπηρεσίες και εκπαίδευση στο σπίτι. Ο τρομοκράτης που υιοθετήσατε είναι εξαιρετικά ικανός στην μάχη σώμα με σώμα και μπορεί να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή με τόσο απλά αντικείμενα όπως ένα μολύβι ή ένας νυχοκόπτης. Σας συμβουλεύουμε να μην του ζητήσετε να επιδείξει αυτές τις δεξιότητες στην επόμενη συνεδρίαση της ομάδας σας γιόγκα. Παρακαλείστε να ενημερώσετε τυχόν φίλους, γείτονες ή συγγενείς για τον φιλοξενούμενό σας, εφόσον θα μπορούσε να ταραχθεί ή ακόμα και να καταστεί βίαιος. Αλλά είμαστε σίγουροι ότι μπορείτε να τον κατανοήσετε. Είναι επίσης ειδικός στο να κατασκευάζει μια ευρεία ποικιλία εκρηκτικών μηχανισμών από κοινά προϊόντα οικιακής χρήσης, οπότε μπορείτε, αν θέλετε, να διατηρήσετε τα στοιχεία αυτά κλειδωμένα, εκτός αν (κατά τη γνώμη σας) αυτό μπορεί να προσβάλει την προσωπικότητά του.

Ο Ahmed δεν θα επιθυμούσε πολλά πάρε-δώσε με εσάς ή τις κόρες σας (εκτός από τη σεξουαλική εκμετάλλευση) από τη στιγμή που βλέπει τις γυναίκες ως υπανθρώπους, μορφή ιδιοκτησίας που ως εκ τούτου δεν έχουν δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της άρνησης στις σεξουαλικές του απαιτήσεις. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα για τον ίδιο και έχει το χαρακτηριστικό γνώρισμα να δείχνει βίαιες τάσεις γύρω από τις γυναίκες που αποτυγχάνουν να συμμορφωθούν με το νέο ενδυματολογικό κώδικα που θα "συστήσει" ως πιο κατάλληλη ενδυμασία.

Είμαστε βέβαιοι ότι με αυτή την συγκυρία και με την πάροδο του χρόνου θα απολαύσετε την ανωνυμία που προσφέρει η μπούρκα. Απλά θυμηθείτε ότι όλα είναι μέρος της «κουλτούρας του σεβασμού των θρησκευτικών του πεποιθήσεων», όπως περιγράφεται στην επιστολή σας.

Ευχαριστούμε και πάλι για το ενδιαφέρον σας.

Εκτιμούμε πραγματικά όταν οι πολίτες μας ενημερώνουν με τον κατάλληλο τρόπο για να κάνουμε τη δουλειά μας και να παρέχουμε φροντίδα για τους συνανθρώπους μας. Παρακαλούμε να προσέχετε τον Ahmed και να θυμάστε ότι θα σας παρακολουθούμε.

Καλή τύχη.

Φιλικά,

Gordon O'Connor,

Υπουργός Εθνικής Άμυνας

Ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο για του λόγου το αληθές:

National Defense Headquarters

M Gen George R. Pearkes Bldg., 15 NT

101 Colonel By Drive

Ottawa, ON K1A 0K2

Canada

Dear Concerned Citizen,

Thank you for your recent letter expressing your profound concern of

treatment of the Taliban and Al Qaeda terrorists captured by

Canadian Forces who were subsequently transferred to the Afghanistan

Government and are currently being held by Afghan officials in

Afghanistan National Correctional System facilities.

Our administration takes these matters seriously and your opinions

were heard loud and clear here in Ottawa. You will be pleased to

learn, thanks to the concerns of citizens like yourself; we are

creating a new department here at the Department of National Defense,

to be called 'Liberals Accept Responsibility for Killers' program, or L.A.R.K. for short.

In accordance with the guidelines of this new program, we have decided

to divert one terrorist and place him in your personal care.

Your personal detainee has been selected and is scheduled for

transportation under heavily armed guard to your residence in Toronto

next Monday.

Ali Mohammed Ahmed bin Mahmud (you can just call him Ahmed) is to be

cared for pursuant to the standards you personally demanded in your letter of complaint!

It will likely be necessary for you to hire some assistant caretakers.

We will conduct weekly inspections to ensure that your standards of care for Ahmed are commensurate with those you so strongly recommended in your letter. Although Ahmed is a sociopath and extremely violent, we hope that your sensitivity to what you described as his 'attitudinal problem' will help him overcome these character flaws.

Perhaps you are correct in describing these problems as mere cultural differences.

We understand that you plan to offer counseling and home schooling. Your adopted terrorist is extremely proficient in hand-to-hand combat and can extinguish human life with such simple items as a pencil or nail clippers. We advise that you do not ask him to demonstrate these skills at your next yoga group. Please advise any friends, neighbors or relatives about your houseguest, as he might get agitated or even violent, but we are sure you can reason with him. He is also expert at making a wide variety of explosive devices from common household products, so you may wish to keep those items locked up, unless (in your opinion) this might offend him.

Ahmed will not wish to interact with you or your daughters (except sexually) since he views females as a subhuman form of property thereby having no rights, including refusal of his sexual demands. This is a particularly sensitive subject for him and he has been known to show violent tendencies around women who fail to comply with the new dress code that he will "recommend" as more appropriate attire.

I'm sure you will come to enjoy the anonymity offered by the burka over time. Just remember that it is all part of 'respecting his culture and religious beliefs' as described in your letter.

Thanks again for your concern.

We truly appreciate it when folks like you keep us informed of the proper way to do our job and care for our fellow man. You take good care of Ahmed and remember we'll be watching.

Good luck.
Cordially,
Gordon O'Connor
Minister of National Defense

http://efimeridapolis.blogspot.gr/