https://www.defence-point.gr/news/toyrkiki-eisvoli-sti-syria-kai-i-diachroniki-igemonia-ton-anoiton-stin-ellada
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ραγιαδισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ραγιαδισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2019
Τουρκική εισβολή στη Συρία και η διαχρονική ηγεμονία της ανοησίας στην Ελλάδα
Οι τουρκικές δικαιολογίες
Η επιχείρηση της Τουρκίας στη βόρεια Συρία είναι μια εξέλιξη εξαιρετικά διδακτική για την Ελλάδα. Βοηθάει ακόμα και τους πιο θετικά προδιατεθειμένους απέναντι στη χώρα του Ερντογάν να αντιληφθούν – επιτέλους – τη φύση του καθεστώτος και της ίδιας της χώρας με την οποία η γεωγραφία έχει καταδικάσει την Ελλάδα να ζει μαζί και όχι μόνο…
Αρχικά θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει, ότι τις δυο τελευταίες μέρες η τουρκική δραστηριότητα στο Αιγαίο είναι σχεδόν μηδενική. Αυτό μπορεί να σημαίνει δύο και μόνο πράγματα: Είτε η Τουρκία αισθάνεται απόλυτα εξασφαλισμένη από Δυσμάς και έχει στρέψει δικαιολογημένα την προσοχή της στο νέο μέτωπο που άνοιξε, είτε η στρατιωτική ισχύς της είναι υπερεκτιμημένη και οι πραγματικές δυνατότητες εφαρμογής δογμάτων όπως αυτά περί δυόμιση… και βάλε μετώπων, έχουν μόνο επικοινωνιακή χρησιμότητα.
Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι η Τουρκία κάνει τα πάντα για να πείσει και τους πλέον “τουρκολάγνους” πολιτικούς αυτής της χώρας, ότι δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για διπλωματική διευθέτηση προβλημάτων με τους γείτονες. Το μόνο που κάνει είναι να χρησιμοποιεί τον στρατιωτικό καταναγκασμό για να εισπράξει τη μερίδα του λέοντος, σε μια διαπραγμάτευση “με το πιστόλι του αντιπάλου στον κρόταφο”, από την οποία θα εξέλθει εάν έχει λάβει τη μερίδα του λέοντος.
Με απλά λόγια και αυτό αφορά τους πολιτικούς και στην Ελλάδα και την Κύπρο, η “εξημέρωση του θηρίου” είναι απλώς αδύνατη και όποιος εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί αν υπάρξει μια ορθολογική διαπραγμάτευση είτε για το Κυπριακό και την κυπριακή ΑΟΖ είτε για τα ελληνοτουρκικά, φαίνεται πως είναι είτε διεθνολογικά “περιορισμένης ευθύνης” είτε ανθελληνικά υστερόβουλος.
Είναι εκπληκτικό να μη μπορούμε να δούμε ως κοινωνία και πολιτική ελίτ, ότι απέναντι έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια χώρα που αδιαφορεί παντελώς για το ότι το σύνολο της διεθνούς κοινότητας βρίσκεται απέναντί της. Εάν δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει, καμία χώρα δεν συντάσσεται με τα ναζιστικής εμπνεύσεως επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας, ενώ η διεθνής κοινότητα παρουσιάζεται ανίκανη να την ελέγξει.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε παρατεταμένη νιρβάνα παρακμής
Οι ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι βαρύτατες, καθώς οι ενέργειες της Τουρκίας δεν στρέφονται εναντίον του Ελληνισμού, Ελλάδας και Κύπρου δηλαδή, αλλά εναντίον της ίδιας! Εναντίον ζωτικών της συμφερόντων, όπως για παράδειγμα η ενεργειακή της ασφάλεια!
Και μια ολόκληρη Ένωση ψελλίζει την αντίθεσή της, με τον Γερμανό υπουργό Εσωτερικών όμως, συνοδευόμενο από τον Έλληνα Επίτροπο, αρμόδιο για θέματα μετανάστευσης, να πηγαίνουν στην Άγκυρα κάνοντας τεμενάδες και υποσχόμενοι περισσότερο χρήμα για τον καταφανέστατα υπέρμαχο του ναζιστικού “ζωτικού χώρου” που κυβερνά την Τουρκία! Πόσο πιο χαμηλά!
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιήσει μια ηχηρή επίδειξη ισχύος και αποτροπής απέναντι στην Τουρκία και να της θυμίσει την εξάρτηση που έχει από το διμερές εμπόριο. Η Ένωση οφείλει να απειλήσει άμεσα την Τουρκία με πλήρη διακοπή των οικονομικών σχέσεων εάν συνεχίσει.
Κι επειδή τις τελευταίες ώρες ο στριμωγμένος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να καταστρέψει την τουρκική οικονομία (σ.σ. θα τα κατάφερνε κι από μόνος του ο “οικονομολόγος” Ερντογάν), η Ευρώπη θα πρέπει αν αναλογιστεί εάν είναι σοφή η στάση της να κρύβεται ουσιαστικά πίσω από τις ΗΠΑ.
Για ποιον λόγο να χαθεί ξανά μια ευκαιρία να νιώσει στο “πετσί” του ο Ερντογάν την ευρωπαϊκή αποτρεπτική ισχύ; Όχι τη στρατιωτική αποτροπή, αλλά αυτή που συνδέεται με την οικονομία που καθορίζει τα περιθώρια κινήσεων όλων…
Επίσης, να δηλώσει έτοιμη να στείλει ακόμα και στρατιωτική αεροναυτική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, καλώντας να συμμετάσχουν σε αυτή και χώρες οι οποίες διατηρούν πολύ καλές σχέσεις με αυτή και προσβλέπουν στην εμβάθυνση των σχέσεων σε όλα τα επίπεδα, όπως για παράδειγμα η Αίγυπτος και το Ισραήλ.
Για πόσο θα ανέχονται τους ταπεινωτικούς εκβιασμούς του ενός ηγέτη ισλαμοφασιστικής νοοτροπίας; Στην περίπτωση του κατευνασμού του Χίτλερ, η ναζιστική Γερμανία διέθετε συμμάχους, όπως αποδείχθηκε και αργότερα. Στην περίπτωση της Τουρκίας, δεν υπάρχει επισήμως ούτε μία χώρα που να έχει ταχθεί υπέρ της!
Κακοποίηση του διεθνούς δικαίου και κοροϊδία της Τουρκίας προς τη διεθνή κοινότητα
Είναι εκπληκτική η σιωπή ή απλά η έμμεση καταδίκη της κακοποίησης κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου από την Τουρκία! Όσον αφορά το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, η Τουρκία θέλει να επιβάλει τη δική της ιδιοτελή ερμηνεία και να στερήσει από τις κατοικημένες και με οικονομική δραστηριότητα νήσους τις θαλάσσιες ζώνες.
Πριν από λίγες ώρες ήρθε και το “κερασάκι στην τούρτα”: Τούρκοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, έφθασαν σε σημείο της απόλυτης κοροϊδίας απέναντι στη διεθνή κοινότητα, λέγοντας ξεδιάντροπα ότι η εισβολή απέναντι σε ένα κυρίαρχο κράτος, όπως η Συρία, καλύπτεται και αυτή από το διεθνές δίκαιο!
Έναντι αυτής της κατάστασης, η διεθνής κοινότητα είτε παρακολουθεί αποσβολωμένη, είτε περιορίζεται σε… εκκλήσεις και προτροπές στην Τουρκία να αποχωρήσει από τη Συρία, λες και υπάρχει καμία περίπτωση να το πράξει, όταν δεν καταβάλει κανένα κόστος!
Κοροϊδεύει τους πάντες ότι θα “καθαρίσει” αυτή το θέμα των μαχητών του ISIS, ενώ ήταν αυτή που χρηματοδοτούσε και εξόπλιζε συμμάχους τους, ενώ και οι οι ίδιοι οι μαχητές του δεν αντιμετώπιζαν και κάποια ιδιαίτερη πίεση από την πλευρά των τουρκικών συνόρων!
Σαν να μην έφτανε αυτό, επιτίθεται στο Κομπάνι, σύμβολο του αγώνα κατά του ISIS, ενώ όταν οι Κούρδοι μάχονταν να μην πέσει στα χέρια των εγκληματιών του Ισλαμικού Κράτους, οι Τούρκοι που κόπτονται σήμερα για τους τζιχαντιστές, παρακολουθούσαν με τα κιάλια από τα σύνορα, χωρίς να ρίχνουν ούτε για δείγμα κάποια βολή πυροβολικού κατά των θέσεών τους.
Πώς να πλήξουν τους συμμάχους τους! Άρα και σήμερα, ισχυριζόμενοι ότι θα τους ελέγξουν, θέλουν να τους αποσπάσουν από τα χέρια των Κούρδων για να τους αφήσουν ελεύθερους και προφανώς αυτοί θα συνεχίσουν ελεύθεροι τις “θεάρεστες” πράξεις. Στη Συρία ή σε κάποια μεγαλούπολη της Δύσης.
Θα αναδιοργανωθούν και εμείς θα κάτσουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις, ενδεχομένως σκεπτόμενοι πόσο εγκληματικές είναι οι ενέργειες του επικίνδυνου για τη διεθνή ασφάλεια, λόγω ισχυρότατων ενδείξεων “αστάθειας” υπαγορευμένης ή ψυχογενούς, Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Ο οποίος δεν θα μπορούσε να “καρφωθεί” χειρότερα ανακοινώνοντας ότι οι αμερικανικές δυνάμεις, αποχωρώντας πήραν και ορισμένους από τους πιο επικίνδυνους τρομοκράτες μαζί τους. Γιατί τους πήραν αν όντως πίστευαν ότι η Τουρκία μπαίνει στη Συρία για να τους εξουδετερώσει; Καλά που το Κογκρέσο στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και διασώζει την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή την τιμή των ΗΠΑ στον κόσμο…
Κατά τα άλλα… restart στα ελληνοτουρκικά
Αυτό το θέατρο του παραλόγου πρέπει να σταματήσει και η Ελλάδα δεν μπορεί να περιορίζεται σε ευγενικές και καθυστερημένες διατυπώσεις καταδίκης. Οφείλει να πει τα πράγματα με το όνομά τους στην ΕΕ, θέτοντας τους πάντες ενώπιον των ευθυνών τους.
Για να το κάνουμε όμως αυτό, θα έπρεπε πρώτα να έχουμε συναίσθηση πόσο γελοίες και αφελείς είναι προσεγγίσεις περί “restart” στα ελληνοτουρκικά. Όταν ο Ερντογάν αποδεικνύει καθημερινά ότι είναι αδίστακτος, διακηρύσσοντας ότι στόχος του είναι να κερδίσει εδάφη… διότι αλλιώς θα χάσει εδάφη, στο μυαλό έρχεται η προσδοκία των Σοβιετικών και του Στάλιν να αποφύγουν περιπέτειες, υπογράφοντας το σύμφωνο μη επίθεσης (Ρίμπεντροπ-Μολότοφ).
Όπως αυτό το Σύμφωνο δεν απέτρεψε την εισβολή των ναζιστικών στρατευμάτων στη Ρωσία, καλά θα κάνουν και οι Έλληνες υπεύθυνοι να πάψουν να έχουν ψευδαισθήσεις, ότι η Τουρκία του Ερντογάν δεν θα στραφεί εναντίον της Ελλάδας όταν έρθει η ώρα, επειδή χαριεντιζόμενοι… έκαναν restart, χωρίς φυσικά η Άγκυρα να υποχωρήσει κατ’ ελάχιστον στις διεκδικήσεις της.
Μαζί ας αναλογιστούμε πόσο εγκληματήσαμε κατά της πατρίδας μας, αφήνοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις και τους τρεις Κλάδους επί μια δεκαετία χωρίς υποστήριξη, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σήμερα τρομερά προβλήματα, πολυδάπανα στην επίλυσή τους.
Ωστόσο, ακόμα και σήμερα υπάρχουν πρόσωπα που όχι μόνο δε βλέπουν την ανάγκη αποκατάστασης της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας, το μόνο με το οποίο ασχολείται ο Ερντογάν, αλλά επιθυμούν και περεταίρω μειώσεις στον προϋπολογισμό τους.
Κάποτε γράφαμε στερεοτυπικά, κινδυνεύοντας να γίνουμε γραφικοί, ότι οι στρατιωτικές ικανότητες παίρνουν χρόνια για να δημιουργηθούν, ενώ οι προθέσεις του όποιου αντιπάλου μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια νύχτα. Κανείς εκ των κρατούντων δεν έδινε σημασία. Μια στάση που λίγο πολύ αφορά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Δεν αποτελεί προνομιακό πεδίο κανενός.
Η ηγεμονία όμως των ανόητων και πολλαπλώς ιδεοληπτικών στην Ελλάδα, οδήγησε σε αμυντικές επενδύσεις μόνο μετά από εθνικές τραγωδίες τύπου Ιμίων, εξαιτίας της οργής του κόσμου για να ξεχάσουμε στη συνέχεια πολύ σύντομα, ότι η άμυνα είναι μια ακριβή υπόθεση και χρειάζεται όχι “εξάρσεις”, αλλά σχέδιο, συνέπεια και συνέχεια.
Ήρθε και η εποχή του φθηνού χρήματος και καταφέραμε να ρίξουμε “το καράβι έξω”, με αποτέλεσμα όλη αυτή την πλούσια εμπειρία της τελευταίας δεκαετίας, που όμως έχει αφήσει βαθιές πληγές στο “σώμα” της χώρας μας. Το αν θα σοβαρευτούμε στις διεθνείς μας σχέσεις και στην άμυνά μας, δεν μπορούμε εμείς να το απαντήσουμε. Ίσως διότι δεν είμαστε διόλου αισιόδοξοι…
ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
https://www.defence-point.gr/news/toyrkiki-eisvoli-sti-syria-kai-i-diachroniki-igemonia-ton-anoiton-stin-ellada
https://www.defence-point.gr/news/toyrkiki-eisvoli-sti-syria-kai-i-diachroniki-igemonia-ton-anoiton-stin-ellada
Ετικέτες
Εθνική Άμυνα,
Νεο-Οθωμανισμός,
Ραγιαδισμός,
Τουρκικές προκλήσεις
Τετάρτη 31 Αυγούστου 2016
Ο Πύργος των Κρανίων στη Σερβία και οι "πολιτισμένοι" Οθωμανοί
Ο Πύργος των Κρανίων στη Σερβία και
το «πολιτιστικό» αποτύπωμα των Οθωμανών
Αν και η σερβική μεσαιωνική κρατική υπόσταση πληγώθηκε θανάσιμα στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου (1389), οι τελευταίες της στάχτες έσβησαν το 1459, καθώς οι βάρβαροι Οθωμανοί Τούρκοι κατακτητές σάρωναν και πάλι την Ευρώπη μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης. Για τους επόμενους τρεις αιώνες, οι Σέρβοι θα ζούσαν κάτω από τον οθωμανικό ζυγό. Κάποιοι αλλαξοπίστησαν για να σώσουν τις ζωές τους και τις περιουσίες τους. Μερικοί ζήτησαν καταφύγιο σε απομακρυσμένες περιοχές ή κοντά στα σύνορα της Αυστρίας και της Ουγγαρίας. Άλλοι βάδισαν το σκληρό μονοπάτι της σκλαβιάς, υπέκυψαν, αλλά δεν έσπασαν, έχοντας ζωντανή μέσα τους την ελπίδα της ελευθερίας.
Αν υπήρχαν προηγούμενες προσπάθειες για την απελευθέρωση της Σερβίας, καμία δεν κράτησε τόσο καιρό, μέχρι την εξέγερση που έγινε με επικεφαλής τον Καρατζιόρτζιε (Карађорђе, Καραγιώργης = Μαύρος Γεώργιος Πέτροβιτς) το 1804, γνωστή ως Πρώτη Σερβική Εξέγερση. Δεν ήταν παρά το 1813 που οι Τούρκοι ήταν σε θέση να τερματίσουν την εξέγερση – την έπνιξαν στο αίμα, ως συνήθως.
Τον Μάιο του 1809 στο αποκορύφωμα της εξέγερσης, η δύναμη των Σέρβων αγωνιστών προχωρούσε στο Νις, που τότε ήταν οθωμανικό οχυρό. Ακούγοντας για την προσέγγιση της τουρκικής δύναμης που ερχόταν να βοηθήσει, οι Σέρβοι έσκαψαν μέσα στους λόφους βορειοανατολικά της πόλης. Στις 31 Μαΐου, οι Τούρκοι επιτέθηκαν στο οχυρό στον λόφο Čegar και έσπασαν τις σερβικές γραμμές. Ως τελευταία απελπισμένη πράξη αντίστασης, ο Σερβοβόσνιος διοικητής Stevan Sinđelić (Стеван Синђелић) πυροβόλησε σε βαρέλια πυρίτιδας στο οχυρό, ανατινάζοντας τον εαυτό του και την οπισθοφυλακή, αλλά και τους Τούρκους που εφορμούσαν. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στους εναπομείναντες Σέρβους να αποσυρθούν.
Ο Οθωμανός διοικητής της Νις, Χουρσίτ Αχμέτ Πασά (Χριστιανός από τον Καύκασο, που υποδουλώθηκε ως παιδί και τον έκαναν γενίτσαρο), πρόσφερε ένα βραβείο για να του φέρουν τα κεφάλια των επαναστατών, που στη συνέχεια, γδαρθήκαν, γεμιστήκαν και απεστάλησαν στο σουλτάνο ως τρόπαια. Στη συνέχεια, έχτισε έναν πύργο από τούβλα και κονίαμα, και τοποθέτησε τα γδαρμένα κρανία σε παράθυρα που κατασκευάστηκαν για το σκοπό αυτό. Το αποτέλεσμα ήταν ο Πύργος των Κρανίων (σερβικά: Ћеле-кула), με σκοπό να ενσπείρει το φόβο στις καρδιές των Σέρβων.
Δεκαπέντε πόδια (4,65 μ) ψηλός και με περίπου 13 μέτρα μήκος και πλάτος, ο πύργος είχε 56 σειρές κρανίων και στις τέσσερις όψεις του, 17 κρανία σε κάθε σειρά (και συνολικά 952 κρανία). Αρχικά οι Τούρκοι φρουρούσαν στενά τον πύργο, για να αποτρέψουν τους συγγενείς να πάρουν τα κρανία για να θαφτούν χριστιανικά. Αργότερα, όμως, τον εγκατέλειψαν. Λέγεται ότι μεταξύ 1861 και 1864, ο Μιντάτ Πασάς ήθελε να διαλύσει τον πύργο, αλλά οι ντόπιοι Τούρκοι τον ανέτρεψαν.
Όταν η Νις έγινε μέρος της Σερβίας το 1878, ξεκίνησε η κατασκευή παρεκκλησίου προκειμένου να προστατευθεί ο πύργος από περαιτέρω διάβρωση. Το εκκλησάκι ολοκληρώθηκε το 1938, και ανακαινίστηκε το 1989. Από τα κρανία που χτίστηκαν αρχικά στον πύργο, μόνο τα 58 παραμένουν. Ένα κρανίο λέγεται ότι ανήκει στον Sinđelić και διατηρείται χωριστά, σε ένα γυάλινο κουτί.
Ο διάσημος Γάλλος ποιητής, πολιτικός και ταξιδευτής Alphonse de Lamartine (γνωστός και ως Λαμαρτίνος, 1790 – 1869, επισκέφτηκε και την Ελλάδα), είχε περάσει από τη Νις στις αρχές της δεκαετίας του 1830, και άφησε αυτή την περιγραφή του πύργου:
«Ο ήλιος τσουρούφλιζε. Όταν ήμουν σε απόσταση περίπου μιας ώρας δρόμου από την πόλη, είδα ένα μεγάλο πύργο να υψώνεται στη μέση του κάμπου, λευκός σαν το μάρμαρο της Πάρου. Πήρα το δρόμο που οδηγούσε σε αυτόν ... κάθισα κάτω από την σκιά του πύργου για να αναπαυθώ για λίγο. Δεν είχα καλά-καλά καθίσει όταν σηκώνοντας τα μάτια μου στο μνημείο, ανακάλυψα ότι οι τοίχοι, οι οποίοι υποτίθεται ότι έπρεπε να είναι κατασκευασμένοι από μάρμαρο ή άσπρη πέτρα, αποτελούνταν από κανονικές σειρές από ανθρώπινα κρανία. Αυτά τα κρανία που είχαν λευκανθεί από τη βροχή και τον ήλιο και ήταν στερεωμένα με λίγη άμμο και ασβέστη, σχημάτιζαν εξ ολοκλήρου την αψίδα του θριάμβου που με προστάτευε τώρα από τη θερμότητα του ήλιου ... σε ορισμένες περιοχές κομμάτια από μαλλιά κρέμονταν ακόμη και ανέμιζαν, σαν λειχήνες ή βρύα, με κάθε ανάσα του ανέμου. Το αεράκι του βουνού, το οποίο φυσούσε φρέσκο, διείσδυε στις αναρίθμητες κοιλότητες των κρανίων, και ακουγόταν ένας ήχος σαν ένας πένθιμος και παραπονεμένος αναστεναγμός...»
(από το «Ένα προσκύνημα στους Αγίους Τόπους ... που έγινε κατά τη διάρκεια της περιοδείας στην Ανατολή 1832-1833» και δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο, το 1835, τομ. 3, σελ 105-106).
Οι Τούρκοι πίστευαν ότι η κυριαρχία τους θα διαρκέσει για πάντα. Αλλά το 1815, ξεκίνησε άλλη μια εξέγερση από τους Σέρβους. Μέχρι το 1830, η Σερβία ήταν ένα αυτόνομο πριγκιπάτο. Το 1878 αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο κράτος. Και το 1912, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, επιτέλους, είχε εκδιωχθεί από τα Βαλκάνια.
Ο Πύργος των Κρανίων δεν είναι απλά μια υπενθύμιση για το σκληρό αλλά αναγκαίο τίμημα της ελευθερίας. Είναι, επίσης, ένα μνημείο για την κτηνωδία της δήθεν «ανεκτικής» και «πολυπολιτισμικής» Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του φρικτού θεσμού του παιδομαζώματος* που παρήγαγε ψυχοπαθείς όπως ο Χουρσίτ Αχμέτ Πασάς.
Ένα άλλο μέρος που αναδεικνύει την «ανθρωπιστική», «πολιτιστική» κληρονομιά των Οθωμανών είναι το Μπατάκ στη Βουλγαρία με την εκκλησία του Αγίου Nedelya όπου οι φρικαλεότητες και οι ανατριχιαστικές σκηνές του τουρκικού σαδισμού από το 1876 φαίνεται να στοιχειώνουν τους επισκέπτες μέχρι σήμερα. Εκεί περισσότεροι από 5.000 από τους συνολικά 7.000 κατοίκους της πόλης Μπατάκ (βουλγαρικά: Батак), μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, βιάστηκαν, σφάχτηκαν, αποκεφαλίστηκαν ή κάηκαν ζωντανοί από τους Οθωμανούς άτακτους που άφησαν σωρούς πτωμάτων γύρω από την πλατεία και την εκκλησία το 1876. Η σφαγή αυτή οδήγησε στην έναρξη της βουλγαρικής Εξέγερσης του Απριλίου, (μεταξύ Απριλίου – Μαΐου του 1876) και είχε ως αποτέλεσμα την αποκατάσταση της Βουλγαρίας το 1878.
Στην Ιταλία στο Otranto** υπάρχει η ιστορική καθολική εκκλησία La chiesa di Santa Maria Maddalena dei Martiri. (Η Εκκλησία της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής των Μαρτύρων). Είναι εκεί όπου ευλαβικά διατηρούνται κοντά στο άγαλμα της Παναγίας, τα οστά 800 χριστιανών Ιταλών που αποκεφαλίστηκαν από τους Τούρκους επειδή αρνήθηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Ιταλία. Το καλοκαίρι του 1480 οι Τούρκοι υπό τον Αχμέτ Πασά έκαναν το πρώτο τους προγεφύρωμα στην Ιταλία. Από τους περίπου 20.000 κατοίκους, βάναυσα σφαγιάστηκαν οι 12 000. Ο αρχιεπίσκοποςStefano Agricoli, όλοι οι επίσκοποι και ο κόμης Largo, σαδιστικά δολοφονήθηκαν καθώς οι βάρβαροι τους πριόνισαν στη μέση μέσα στον καθεδρικό ναό τον οποίο είχαν μετατρέψει σε στάβλο, πιθανώς επηρεαζόμενοι από τις υποσχέσεις του αφεντικού τους (Μωάμεθ Β΄) που υπόσχονταν να κάνει το ίδιο σύντομα με τον Άγιο Πέτρο στη Ρώμη. Τους υπόλοιπους κατοίκους τους απήγαγαν και τους οδήγησαν σκλάβους στην Αλβανία. 800 χριστιανοί άνδρες οδηγήθηκαν στο λόφο της Αθηνάς, έχοντας την επιλογή είτε να ασπαστούν το Ισλάμ είτε να αποκεφαλιστούν. Καθώς κανείς τους δεν αλλαξοπίστησε τους αποκεφάλισαν όλους και πέταξαν τα σώματά τους να τα φάνε τα σκυλιά. Τα λείψανα των θυμάτων αυτών της τουρκικής βαρβαρότητας, διατηρούνται στην προαναφερθείσα εκκλησία στο Otranto και στη Νάπολη στην Santa Caterina του Formiello, ενώ η ημέρα του μαρτυρίου τους, γιορτάζεται στο Οτράντο από τους καθολικούς στις 14 Αυγούστου.
Ένα άλλο ενδιαφέρον μνημείο της τουρκικής «κουλτούρας» είναι επίσης το πρώην παρεκκλήσι (τεκές) του «αγίου» του μυστικού μουσουλμανικού τάγματος σιϊτικής επιρροής των δερβίσηδων (μπεκτασήδων), Χασάν Μπαμπά (Hasan Baba) στην κοιλάδα Τεμπών στη Θεσσαλία. (Το «Μπαμπάς» θα πει «πατέρας» και είναι βαθμός της ανώτερης τάξης των μπεκτασήδων. Ήταν αντιγραφή του όρου «πατέρες» της χριστιανικής εκκλησίας. Ο ισχυρός βραχίονας των Μπαμπάδων - μπεκτασήδων ήταν το Γενιτσαρικό σώμα του οποίου ήταν οι πνευματικοί ηγέτες. Μάλιστα την ονομασία Γενίτσαροι» [= νέοι στρατιώτες] την έδωσε ο ιδρυτής του τάγματος Χατζή Μπεκτάς, ο όποιος «ευλόγησε» το πρώτο παιδομάζωμα των Χριστιανοπαίδων το 1366, με χίλια παιδιά βιαίως εξισλαμισθέντα. Για αυτό έκτοτε το γενιτσαρικό σώμα έτρεφε απόλυτο σεβασμό προς τους «μπαμπάδες».

Οι «μπαμπάδες» και οι Δερβίσηδες [= Τουρκοκαλόγηροι] με τον ερχομό τους κατέλαβαν όλες τις βυζαντινές εκκλησίες και τις μετέτρεψαν σε Οθωμανικούς τεκέδες).Το πρώην χριστιανικό μοναστήρι της περιοχής των Τεμπών (της οποίας η μεσαιωνική ονομασία ήταν Λυκοστόμιον με έδρα επισκόπου υπαγομένου στη μητρόπολη Θεσσαλονίκης), βεβηλώθηκε και βίαια άλλαξε σε τεκέ (μοναστήρι τέμενος) τον 14ο αιώνα με την εισβολή των Τούρκων. Μουσουλμάνοι, συμπεριλαμβανομένων των νομάδων Γιουρούκων που μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλία από την Ανατολία, θεώρησαν τα ακόλουθα τρία λείψανα «ιερά», για τα οποία ο τεκές έγινε ιδιαίτερα γνωστός, ως «θαυματουργός»: δύοπράσινες σημαίες με την επιγραφή "Θάνατος στους απίστους!"(Έλληνες), ένα πρωτότυπο γκλομπ (τοπούζι δηλ. ρόπαλο) το οποίο ο Χασάν Μπαμπά χρησιμοποίησε για να συνθλίψει 100 κρανία «απίστων» μια μέρα και το υπέροχο γιαταγάνι που χρησιμοποίησε για να κόψει τα σπασμένα κεφάλια των «απίστων». Τα ακέφαλα σώματα τα έριχνε στο κοντινό ποταμό Πηνειό.
Αυτόν λοιπόν τον Μπαμπά = τέρας τον λάτρευαν οι Οθωμανοί Τούρκοι σαν «άγιο». Και πίστευαν ακόμη ότι αυτός θαυματούργησε και «άνοιξε» την κοιλάδα των Τεμπών.
Να σημειωθεί ότι πριν τρία χρόνια, το ελληνικό κράτος, δια του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, ενέκρινε δαπάνη ώστε να αποκατασταθεί το «μαυσωλείο του Χασάν Μπαμπά». Ο τεκές του σφαγέα «αγίου» Μπαμπά ονομάστηκε «ακόμη ένα μνημείο της πλούσιας κληρονομιάς μας»…
Αναρίθμητα τέτοια απομεινάρια οθωμανικού «πολιτισμού» υπάρχουν διάσπαρτα στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη - που ισλαμοποιείται πλέον ραγδαία - και στην πραγματικότητα ούτε ένα τετραγωνικό μίλι δεν υπάρχει που να πάτησε το πόδι του ο Τούρκος βάρβαρος και να γλύτωσε τη φρίκη που μαρτυρούν τα τέσσερα προαναφερθέντα μνημεία. Πέρα από τα παραμύθια Τούρκων και νέο-Ραγιάδων περί τουρκικής "ανθρωπιάς", "ανοχής", "αρμονικής συνύπαρξης" και "κουλτούρας", η τρομακτική ιστορική πραγματικότητα είναι αυτή της κτηνώδους βαρβαρότητας, της υποβάθμισης και της οπισθοδρόμησης που κατάφερε να επιφέρει ο ζοφερός μουσουλμανικός τους πρωτογονισμός.
* «…σύμφωνα με τουρκική πηγή του τέλους του 16ου αι., 200.000 παιδιά χριστιανών ήταν ήδη θύματα του παιδομαζώματος, χωρίς να υπολογίζονται στον αριθμό αυτό οι αιχμάλωτοι πολέμου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν, όπως είναι φυσικό, και πολλοί νέοι.
Μόνο στην Τραπεζούντα, όταν περιήλθε στην κατοχή των Τούρκων το 1461, αναφέρεται ότι εξισλαμίσθηκαν 800 «παλληκαρόπουλα», ενώ στη Νέα Φώκαια 100.
Χρονικό των αρχών του 16ου αι. αναφέρει ότι κατά την κατάκτηση της Πελοποννήσου ο Μεχμέτ Β’ πήρε σε μια περίπτωση 300 και σε άλλη 900 «παιδιά αρσενικά και τα έκαμε δια γενιτζάρους» (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, εκδοτικής Αθηνών Α.Ε., τόμος Ι΄ σ. 65).
** Το Οτράντο είναι μικρή πόλη της Ιταλίας στον ομώνυμο πορθμό του Ιονίου πελάγους. Η πόλη ιδρύθηκε στην Ελληνική αρχαιότητα με το όνομα Υδρούς. Αργότερα οι Ρωμαίοι την μετονόμασαν σε Hydruntum. Ήταν η πρώτη (και τελευταία) πόλη στην Ιταλία που κατακτήθηκε από τους Τούρκους. Την εγκατέλειψαν μετά από λίγο.
Ετικέτες
Βαλκάνια,
Νεώτερη Ιστορία,
Ραγιαδισμός,
Τουρκικές βαρβαρότητες
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2016
Φάκελλος Φετουλάχ Γκιουλέν (2)
Φάκελλος
Φετουλάχ Γκιουλέν (2)
Ο ΦΕΤΟΥΛΑΧ ΓΚΙΟΥΛΕΝ ΣΠΟΝΣΟΡΑΣ
ΤΟΥ ΟΥ ΤΣΕ ΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ
ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης,
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Την εντυπωσιακή αποκάλυψη ότι ο σημαντικός ισλαμιστής
ηγέτης Φετουλάχ Γκιουλέν, πνευματικός πατέρας του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ και
του κόμματος του Ερντογάν, είναι ο μεγάλος σπόνσορας του αλβανικού ΟΥ ΤΣΕ KA
ενώ με δικά του κεφάλαια δημιουργήθηκε το τεράστιο δίχτυο των Αλβανών
λαθρέμπορων ναρκωτικών στην βαλκανική και σε προέκταση σε όλη την Ευρώπη, κάνει
η τουρκική εφημερίδα Aydınlık, στο φύλλο της 4/7/2013.
Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της τουρκικής εφημερίδας,
ο Wayne Madsen, πρώην υψηλόβαθμος πράκτορας της αμερικανικής NSA,
αναφέρει σε απόρρητη αναφορά του για τις δραστηριότητες της Αλ Καιντα ότι ο
γνωστός Τούρκος ισλαμιστής ηγέτης Φετουλάχ Γκιουλέν ήταν και εξακολουθεί να
είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός σπόνσορας του γνωστού αλβανικού Ου Τσε Κα ενώ ήταν αυτός που στήριξε οικονομικά την ανεξαρτησία του Κοσσόβου. Παράλληλα,
όπως αναφέρεται στη ίδια αναφορά, ο Γκιουλέν έχει στηρίξει τα τεράστια κυκλώματα
του αλβανικού λαθρεμπορίου ναρκωτικών που έχει απλωθεί σχεδόν σε όλη την Ευρώπη
με εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ετήσιο τζίρο. Δεν είναι άσχετο με την μεγάλη στήριξη του
Γκιουλέν προς το Κόσσοβο ότι όταν το 2008 ανακήρυξε επίσημα τη ανεξαρτησία του
με προτροπή του ο Ερντογάν και η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα που έσπευσε να
αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσόβου. Επίσης πάλι με προτροπή του Γκιουλέν
το καθεστώς των Αδελφών Μουσουλμάνων της Αιγύπτου έσπευσε μετά την επικράτηση
του να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσόβου. Στην ίδια αναφορά
επισημαίνεται και η άμεση ανάμειξη του Γκιουλέν στην πολυδιαφημιζόμενη made in
USA «Αραβική Άνοιξη» στηρίζοντας τα ισλαμιστικά κινήματα, καθώς και στον
εμφύλιο πόλεμο της Συρίας υπέρ των ισλαμιστών
Αλλά για τον Γκιουλέν και για τον ρόλο του στα
παγκόσμια ισλαμικά πράγματα έχουν γραφτεί κατά καιρούς στον ξένο τύπο εκτενή
άρθρα. Τον έχουν αποκαλέσει «Απόστολο του Ισλάμ», «Μεσσία του Ισλάμ», Τούρκο
Χομεϊνί», «Αναμορφωτή των Μουσουλμάνων». Απo το 2000 κυνηγημένος τότε από τους
Τούρκους στρατηγούς ζει στις ΗΠΑ, όπου έχει τιμηθεί από πολλά αμερικανικά
πανεπιστήμια. Γεγονός είναι απετέλεσε όμως μια από τις
σημαντικότερες προσωπικότητες των θρησκευτικών κινημάτων της Τουρκίας. Είχε τις
δικές του θεωρίες για το Ισλάμ και είχε υποστηρίξει στην εφημερίδα
«Σαμπάχ», ότι «το Ισλάμ δεν εδραιώθηκε και δεν διαδόθηκε στην Τουρκία από τους
Άραβες, αλλά κατά την 50η επέτειο του εορτασμού της μετάβασης του Μωάμεθ από
την Μέκκα προς την Μεδίνα, (έτος εγίρας), χίλιες περίπου οικογένειες Τούρκων
που ζούσαν στην κεντρική Ασία, ασπάστηκαν τον μουσουλμανισμό». Αυτή η θεωρία
είναι η απαρχή της τουρκικής εκδοχής για την ισλαμική θρησκεία, σε αντιδιαστολή
με την καθαρά αραβική.
Το μεγάλο του «όπλο» είναι τεράστιο δίχτυο ΜΜΕ και
εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην Τουρκία και σε άλλες χώρες που δραστηριοποιούνται
για την προβολή της ισλαμικής του προπαγάνδας. Σύμφωνα με
δημοσιεύματα της εφημερίδα Μιλιέτ, ο Γκιουλεν έχει υπό τον έλεγχο
σε 80 περιοχές της Τουρκίας: 45 βακούφια, (δηλαδή οικονομικά
εκμεταλλεύσιμα ιδρύματα), 18 οίκους προσευχής, 89 ειδικά κατηχητικά σχολεία,
207 εμπορικές εταιρείες, 373 διδασκαλεία και 500 μαθητικές εστίες. Στο εξωτερικό
υπό την διοίκηση των Φετουλαχτσιλάρ δραστηριοποιούνται 6 θρησκευτικά
πανεπιστήμια, 236 Λύκεια, 2 δημοτικά σχολεία, 2 κέντρα διδασκαλίας τουρκικής
γλώσσας, 6 προπαρασκευαστικά φροντιστήρια για το πανεπιστήμιο και 21 μαθητικές
εστίες. Το τάγμα του Φετουλάχ (εφημερίδα Χουριέτ), εξέδιδε 14
περιοδικά με 300 χιλιάδες φύλλα, ελέγχει την εφημερίδα «Ζαμάν», πρώτη σε
κυκλοφορία στην Τουρκία, δύο εθνικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και τον
δορυφορικό τηλεοπτικό σταθμό «Σαμάνγιολού ή STV». Εκτός από τις χώρες της
δυτικής Ευρώπης, ο Γκιουλέν είχε δραστηριοποιηθεί στις δημοκρατίες της τέως
Σοβιετικής ένωσης, στην Βουλγαρία, Αλβανία, Ρουμανία, Σκόπια, Κριμαία, Γεωργία,
Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Πολλοί πολιτικοί παράγοντες των χωρών αυτών όπου είχαν
ιδρυθεί τα σχολεία του Γκιουλέν, δεν είχαν κρύψει την ανησυχία τους, (όπως στην
Βουλγαρία), και σχολίαζαν αρνητικά τις ενέργειες αυτές υποστηρίζοντας ότι πίσω
από όλα αυτά κρύβονταν πολιτικές σκοπιμότητες και μια γενικότερη προσπάθεια
αποσταθεροποίησης. Πολλά από τα ιδρύματα αυτά επιχορηγούνταν από Τούρκους
επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνταν από τον Γκιουλέν.
Πάγια επιθυμία του είναι η άμεση δραστηριοποίηση του
και στην Ελλάδα και μάλιστα έχει επανειλημμένα εκφραστεί υπέρ του ανοίγματος
σχολής Ισλαμικών σπουδών στην Θεσσαλονίκη, (σίγουρα θα βρει ένθερμο
συμπαραστάτη του τον τουρκολάγνο δήμαρχο της). Γι αυτό και η σύνδεση του με
αλβανικούς εθνικιστικούς κύκλους αποκτά ιδιαίτερη διάσταση για την χώρα μας.
Παράλληλα οι πληροφορίες αναφέρουν για οικονομική στήριξη εκ μέρους του
Γκιουλέν στις τελευταίες προσπάθειες της Τουρκίας να δημιουργήσει μειονοτικό
πρόβλημα στην Ρόδο και γενικότερα στα Δωδεκάνησα ενώ τα κεφάλαια του Γκιουλέν
εισρέουν για άνοιγμα εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην περιοχή τα οποία θα
προπαγανδίζουν τις ισλαμιστικές του θέσεις.
Στην Τουρκία θεωρείται ότι είναι ο πνευματικός
πατέρας του Ερντογάν και του Γκιούλ, αλλά τον τελευταίο καιρό έχουν διαρραγεί οι
σχέσεις τους καθώς κάποιες προθέσεις του Ερντογάν να αυτονομηθεί από την
αμερικανική πολιτική στην περιοχή της Μέσης Ανατολής έχουν προκαλέσει την
αντίδραση του Γκιουλέν που ακολουθεί φανερά φιλοαμερικανική στάση. Έτσι τα ΜΜΕ
του Γκιουλέν έχουν κατηγορήσει τον Ερντογάν για αλαζονεία και έχουν ασκήσει
έντονη κριτική κατά της κυβέρνησης του χωρίς όμως να προχωρήσουν σε ανοιχτή
σύγκρουση μαζί του.
Ο επικίνδυνος ισλαμιστής Γκιουλέν προσπαθεί να εκπορθήσει και τη Θράκη!
Είναι ο άνθρωπος που ανέδειξε και στήριξε τον Ερντογάν. Ο γνωστός
χρηματοδότης μουσουλμανικών παραστρατιωτικών ομάδων στη Βοσνία, αλλά και του
UCK, ο ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν, δημιουργεί μία νέα βόμβα στην ελληνική Θράκη.
Ακατανόητη η «ανοχή» των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι σε έναν «καθαρό» εθνικό
κίνδυνο.
ΔΕΕ
Δίκτυο Γκιουλέν στην Ελλάδα! 27.01.2014
Του Δημητρη Μαρκόπουλου, εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ
Είναι ο ισχυρότερος εχθρός του Ταγίπ Ερντογάν. Ο άνθρωπος που μετά από μια δεκαετή πορεία οικονομικής και κοινωνικής εκτόξευσης της Τουρκίας οδηγεί τη χώρα στον διχασμό, αξιοποιώντας τα σκάνδαλα των υπουργών και της οικογένειας Ερντογάν. Από το σπίτι του στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, ο «πατερούλης» του παντουρκισμού, ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν, επιχειρεί συστηματικά την τελευταία δεκαετία κι ένα άλλο «μπάσιμο». Πρόκειται για το μυστικό σχέδιο πολιτιστικής «άλωσης» της Θράκης μέσω των περίφημων θρησκευτικών φροντιστηρίων των «Νουρτζού», που έχουν κατακλύσει τον μουσουλμανικό κόσμο και ως πέμπτη φάλαγγα επιδιώκουν να μεταφέρουν παντού το μήνυμα του παντουρκισμού. Ταυτόχρονα, με έντυπά του ο Γκιουλέν καλλιεργεί ένα «πολυπολιτισμικό κλίμα» για τη Θεσσαλονίκη, ζητώντας την τοποθέτησή της στο κέντρο του ισλαμικού κόσμου.
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ. Μπλεγμένος με χρηματοδότηση μουσουλμανικών
παραστρατιωτικών ομάδων στον πόλεμο της Βοσνίας, καταγγελθείς για αφανή ρόλο
στη χρηματοδότηση των Αλβανών μουσουλμάνων του Κοσόβου, αλλά και της
μειονότητας των Βούλγαρων μουσουλμάνων, ο Φετουλάχ Γκιουλέν ξεκίνησε τον
σχηματισμό και του ελληνικού δικτύου στα τέλη της δεκαετίας του '90. Σύμφωνα με
έγκυρες πηγές των «Παραπολιτικών», τότε, μέσα από ένα δίκτυο βασισμένο σε
άδηλους πόρους και με βάση τον φιλοτουρκικό πυρήνα της μουσουλμανικής
μειονότητας, δημιούργησε ερείσματα στη Ροδόπη, την Ξάνθη, τη Θεσσαλονίκη, τα
Δωδεκάνησα και τη Νότια Ελλάδα. Ήδη, υπ' όψιν των ελληνικών Αρχών βρίσκονται καταγγελίες
ότι στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών «Ελίτ» της Κομοτηνής μουσουλμάνοι της
μειονότητας έχουν κρυφή πρόσβαση στις εθνικιστικές-θρησκευτικές διδαχές του
ιμάμη, την ίδια ώρα που σε όλη τη χώρα λειτουργούν περί τα πέντε βιβλιοπωλεία
του και περισσότερα από τρία ανάλογα μυστικά «ιδρύματα-φροντιστήρια».
Πηγές αναφέρουν ότι τα φροντιστήρια των «Νουρτζού», τα οποία η επιθετική τουρκική πολιτική θεωρεί κρίσιμα λόγω των «γκρίζων» ζωνών, έχουν εξαπλωθεί και στα Δωδεκάνησα. Σύμφωνα με πληροφορίες, εκτός των φροντιστηρίων «Ελίτ», το δίκτυο Γκιουλέν αξιοποιεί και το δίκτυο βιβλιοπωλείων στη Βόρεια Ελλάδα, με αφετηρία το κατάστημα «Οραμα» στην Κομοτηνή, ενώ παράνομα μαθήματα γίνονται σε διαμερίσματα και μονοκατοικίες της πόλης. Τα βιβλιοπωλεία πουλάνε, μεταξύ άλλων βιβλίων, τις διδαχές του Γκιουλέν (σ.σ.: «Παράθυρο στην πίστη»), ενώ δεν είναι τυχαίο ότι τον ανθελληνικό αγώνα του δικτύου έχει αναλάβει η εφημερίδα «Zaman», ιδιοκτησίας Γκιουλέν.
ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ. Οι
προκλήσεις κατά του ελληνικού κράτους συνεχίζονται ακόμα και σήμερα.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τα φροντιστήρια «Ελίτ» συμμετέχουν με προκάλυψη την ελληνική σημαία σε Φεστιβάλ Γλώσσας και Πολιτισμού στην Τουρκία.
Μια τέτοια συμμετοχή ήταν αυτή στην Ολυμπιάδα Τουρκικής Γλώσσας, όπου
εξυμνούνταν η τουρκική κουλτούρα ως συνεκτικός δεσμός μεταξύ των κρατών! Πέρυσι
η διοργάνωση, που έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη, δέχτηκε 600.000 επισκέπτες,
ενώ φέτος το «πολιτιστικό φεστιβάλ» θα γίνει στη Σμύρνη, από 24 έως 26 Μαΐου.
Τα φροντιστήρια «Ελίτ» εκπροσώπησαν τη μουσουλμανική-τουρκική, όπως
αυτοπροσδιορίστηκε, μειονότητα της Θράκης. Μάλιστα, κοπέλες με μαντήλα σήκωσαν
μετά την επιτυχία τους και την ελληνική σημαία ως δείγμα της εκπροσώπησής τους.
Αγνωστο παραμένει το ότι οι διοργανωτές μιλούν για συμμετοχή όλων των πρώην
«οθωμανικών επαρχιών» στους διαγωνισμούς, άρα η ελληνικότητα της συμμετοχής δεν
αφορά κάποιο κυρίαρχο κράτος, όπως η Ελλάδα, αλλά επαρχία της νεο-οθωμανικής
πολιτείας (!), που κάποιοι ακραίοι οραματίζονται.
Με την περίπτωση του Γκιουλέν έχει ασχοληθεί επισταμένως ο βουλευτής Ροδόπης Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο οποίος έχει κινητοποιηθεί για τα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα. Παλιότερα, και ο πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ Ηλίας Πολατίδης είχε καταθέσει σχετική ερώτηση στη Βουλή, αναφερόμενος συγκεκριμένα στο ισλαμικό κίνημα των «Νουρτζού» του Φετουλάχ Γκιουλέν. Παρά τα ευρήματα της ΕΥΠ, τα υπουργεία Εξωτερικών και Δημόσιας Τάξης είχαν αρνηθεί τη δράση της οργάνωσης. Όλοι όμως γνωρίζουν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Με την περίπτωση του Γκιουλέν έχει ασχοληθεί επισταμένως ο βουλευτής Ροδόπης Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο οποίος έχει κινητοποιηθεί για τα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα. Παλιότερα, και ο πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ Ηλίας Πολατίδης είχε καταθέσει σχετική ερώτηση στη Βουλή, αναφερόμενος συγκεκριμένα στο ισλαμικό κίνημα των «Νουρτζού» του Φετουλάχ Γκιουλέν. Παρά τα ευρήματα της ΕΥΠ, τα υπουργεία Εξωτερικών και Δημόσιας Τάξης είχαν αρνηθεί τη δράση της οργάνωσης. Όλοι όμως γνωρίζουν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Στη
Θράκη, τα πρώτα δύο σχολεία του Γκιουλέν είναι γνωστά από το 2006. Παράλληλα,
πληροφορίες αναφέρουν προσπάθεια ανέγερσης εκ μέρους του κ. Γκιουλέν και ενός
μοντέρνου κτιρίου σε ακίνητο της Διαχειριστικής Επιτροπής Μουσουλμανικής
Περιουσίας, στο κέντρο της Κομοτηνής, αλλά και περίεργο ενδιαφέρον που
επιδεικνύει η οργάνωση για ιστορικό χώρο πέριξ του Μοναστηρακίου στην Αθήνα,
για τον οποίο μάλιστα μίλησε και ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν στην τελευταία
του επίσκεψη στην Ελλάδα. Όμως και το περιοδικό «Aksiyon» (σ.σ.: συμφερόντων
Γκιουλέν και αυτό) το 2011 σε οδοιπορικό με τίτλο «Η Θεσσαλονίκη αναζητά το
πνεύμα της» ανέφερε ότι «πριν από 100 χρόνια ήταν η δεύτερη (σ.σ.: η
Θεσσαλονίκη), μετά την Κωνσταντινούπολη, μεγαλύτερη πόλη των Οθωμανών και τώρα
θέλει να συμφιλιωθεί με την ιστορία της και να επιστρέψει στο ένδοξο παρελθόν
της. και την πολυπολιτισμική της ταυτότητα». Στο ρεπορτάζ γίνεται αναφορά και
στην ομιλία του ιδρυτή της αδελφότητας «Νουρτζού», των «Πεφωτισμένων», Σαΐντ
Νουρσί, στη Θεσσαλονίκη, προσκεκλημένου της οργάνωσης «Κομιτάτο για την Ενωση
και την Πρόοδο», προκειμένου να μιλήσει για την «ελευθερία» το 1908.
Διεθνής ταραχοποιός και «ισλαμικός ιησουίτης»
Ο Φετουλάχ Γκιουλέν είναι ο υπ' αριθμόν ένα προπαγανδιστής του παντουρκισμού -του ιδεολογήματος που αποτελεί κινητήριο δύναμη της κυβέρνησης Ερντογάν. Αυτό το δόγμα επιδιώκει την επανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα από τη δημιουργία ανθρώπινων δικτύων στις περιοχές όπου έφθασαν οι στρατιωτικές δυνάμεις του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς.
Στη Ρωσία, οι Αρχές έκλεισαν όλα του τα σχολεία. Στην Ολλανδία, με το έντονο μουσουλμανικό στοιχείο, βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για τον ρόλο των «φροντιστηρίων» του. Στο Ουζμπεκιστάν θεωρείται προδότης, ενώ βρίσκεται στο στόχαστρο των μυστικών υπηρεσιών όλων των παρακαυκάσιων δημοκρατιών. Μόνο στην Ελλάδα ο διαβόητος Γκιουλέν εδώ και χρόνια ασκεί τις παράνομες και «περίεργες» δραστηριότητές του σχεδόν ανενόχλητος.
Ο Γκιουλέν διατηρεί περισσότερα από 1.000 σχολεία σε 130 χώρες, με περίπου 140 στις ΗΠΑ. Σε έγγραφα του WikiLeaks θεωρείται ως ιδιαίτερα επικίνδυνος. Τα ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήριά του φέρουν πάντα τοπικά ονόματα, όπως «Ελίτ», «Science Academy», «Noble», «Dove Academy», για να μην κινούν υποψίες. Ενδεικτικό των κεκαλυμμένων σκοπών και της δράσης του κινήματος είναι ότι, σύμφωνα με τους «Financial Times», οι οπαδοί του αποκαλούνται «ισλαμικοί ιησουίτες». Τις ανά τον πλανήτη παράνομες δραστηριότητές του καλύπτουν συχνά μεγάλες τουρκικές πολυεθνικές, όπως η αλυσίδα σούπερ μάρκετ στην Τασκένδη «Turkuaz», η «Tukson» κ.ά. Αν δει κανείς τις δραστηριότητες των «Νουρτζού» γύρω και μέσα από τα ελληνικά σύνορα, δεν θα νιώσει ασφαλής. Η κεμαλική εφημερίδα «Aydinlik» αποκάλυψε το καλοκαίρι ότι ο Γκιουλέν είναι ο μεγάλος «σπόνσορας» του UCK και πως με τουρκικά κεφάλαια στήθηκε το τεράστιο δίκτυο των Αλβανών εμπόρων ναρκωτικών στη Βαλκανική. Ενας πρώην πράκτορας της αμερικανικής NSA ονόματι Wayne Madsen μίλησε για όλα αυτά, γεγονός που προκάλεσε σάλο στην Τουρκία. Μια ματιά στο δίκτυο του Γκιουλέν στα Βαλκάνια πείθει για το πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει σύντομα η Ελλάδα. Το ίδρυμα Γκιουλέν διατηρεί στην Αλβανία ένα πανεπιστήμιο και δέκα σχολεία, στο Κόσοβο δύο σχολεία, στη Βουλγαρία σχολεία, μορφωτικά κέντρα, οικοτροφείο και φροντιστήριο ξένων γλωσσών, στα Σκόπια τέσσερα σχολεία, ενώ στη Βοσνία ετοιμάζεται να ιδρύσει πανεπιστήμιο.
Ετικέτες
Βαλκάνια,
Ισλαμ,
Νεο-Οθωμανισμός,
Ραγιαδισμός,
Τουρκικές προκλήσεις
Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2015
ΡΟΔΟΠΗ: ΑΠΟΗΧΟΣ ΤΟΥ 0 -3
Οι μουσουλμάνοι βουλευτές της Θράκης
ΔΕΕ
ΡΟΔΟΠΗ: ΑΠΟΗΧΟΣ ΤΟΥ 0 -3
Γιά πρώτη φορά λοιπόν ἀπό τό 1946 ἡ Θράκη ἔχει 4 μουσουλμάνους βουλευτές. Ἡ ἐκλογή τοῦ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ μέ τόν ΣΥΡΙΖΑ στήν Ξάνθη ἦταν βεβαίως ἀναμενόμενη καί λογική, ἐφόσον ἦταν στήν πραγματικότητα ὁ μοναδικός μειονοτικός ὑποψήφιος καί ἡ πρωτιά του ἀδιαμφισβήτητη. Ὅμωςστή Ροδόπη τό τελικό αποτέλεσμα ἐξέπληξε: πέραν τῶν δύο ἤδη ἐκλεγμένων βουλευτῶν τοῦ κυβερνῶντος κόμματος (Μουσταφά Μουσταφά καί Ἀιχάν Καραγιουσούφ), μπῆκε στή Βουλή καί ὁ Ἰλχάν Ἀχμέτ μέ τό «Ποτάμι», παρότι τό κόμμα του ἦταν τρίτο στόν νομό. Ἔτσι, ἡ δεύτερη ΝΔ μέ τόν Εὐριπίδη Στυλιανίδη ἐπικεφαλῆς, ἔμεινε ἐκτός νυμφῶνος, παρότι κι αὐτή αὔξησε θεαματικά τό ποσοστό της (καί ὁριακά τίς ψήφους της). Μάλιστα ἄν δέν ἐπέμενε ὁ Ζεϊμπέκ στήν Ξάνθη νά εἶναι ὁ μοναδικός ὑποψήφιος βουλευτής ἀπό τήν μειονοτική κοινωνία, θά μπορούσαμε νά ἔχουμε κάλλιστα 5 μουσουλμάνους στούς 6 βουλευτές Ξάνθης καί Ροδόπης. Αὐτό δείχνει ἡ ἐκλογή τῶν δύο ἑπόμενων συνυποψηφίων του, Γιαννακίδη καί Στογιαννίδη, πού πῆραν συνολικά τόν Γενάρη κάπου 6.000 σταυρούς (ἔναντι …16.000 τοῦ Ζεϊμπέκ!).
Ἔχουμε λοιπόν ἕνα ἐκλογικό ἀποτέλεσμα πού σέ πρώτη ματιά σοκάρει: ὁ κεντρικός νομός τῆς Θράκης, ὅπου καί ἡ ἕδρα τῆς Περιφέρειας, δέν ἔχει οὔτε ἕναν χριστιανό βουλευτή. Ἤ, γιά νά τό ποῦμε πιό εὐθέως, δέν ἔχει ἕναν βουλευτή πού νά μήν δηλώνει τουρκικῆς καταγωγῆς! Πρόκειται βεβαίως γιά μαγική εἰκόνα, πού διαγράφει τόν μισό πληθυσμό, ἀφοῦ τόν ἀφήνει δίχως δικό του ἐκπρόσωπο στή Βουλή τῶν Ἑλλήνων. Ποιοί εἶναι οἱ λόγοι καί πόσο σοβαρό εἶναι αὐτό ἐπί τοῦ πρακτέου;
Πρῶτα πρῶτα πρόκειται γιά ἕνα ἄσχημο παιχνίδι τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Δέν μπορεῖ αὐτό τό νομοθετικό ἔκτρωμα μέ τά 50εδρα μπόνους στό πρῶτο κόμμα νά παραχαράσσει ἔτσι τήν βούληση τοῦ τοπικοῦ πληθυσμοῦ (ἀκόμη πιό χαρακτηριστικά στόν Ἕβρο, ὅπου ἡ πρώτη ΝΔ ἐκλέγει ἕναν βουλευτή καί ὁ δεύτερος ΣΥΡΙΖΑ ἐκλέγει …τρεῖς!). Μάλιστα ἡ πολυπλοκότητα τοῦ συστήματος καί ὁ ἀποκλειστικός χειρισμός του ἀπό τήν Singular Logic ἀπαγορεύει ὁποιονδήποτε ἔλεγχο τοῦ τελικοῦ ἀποτελέσματος ἀπό τόν πολίτη. Δεύτερον εἶναι μιά ἀποτυχία τῆς τοπικῆς ΝΔ νά πείσει πώς ἡ ἐκλογή πλειονοτικοῦ βουλευτῆ (δηλαδή τοῦ Ε. Στυλιανίδη) εἶναι ζωτικῆς σημασίας γιά τά ἐθνικά μας συμφέροντα. Μπορεῖ οἱ λόγοι τῆς ἀποτυχίας αὐτῆς νά συνδέονται καί μέ εὐρύτερα θέματα, πάντως φαίνεται ὅτι ἡ θέση αὐτή ἀδυνατίζει σύν τῷ χρόνῳ μέσα στό ἐκλογικό σῶμα. Καί τρίτον εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς προξενικῆς παρέμβασης ὑπέρ τοῦ Ἰλχάν Ἀχμέτ, καθώς μόνον αὐτός μποροῦσε νά κάνει τήν διαφορά καί τήν ζημιά στόν Εὐριπίδη – καί πράγματι τό πέτυχε. Ἡ σημαντική αὔξηση τῶν ψήφων τοῦ «Ποταμιοῦ» στή Ροδόπη (1.777 ψῆφοι ἤ 21%!), παρά τήν πανελλαδική πτώση τοῦ κόμματος καί παρά τήν ἀποχώρηση τοῦ ἰσχυρότερου συνυποψηφίου του (Στ. Κουρούδης μέ 2.143 ψήφους τόν Γενάρη) ἀπό τό τοπικό ψηφοδέλτιο, εἶναι σαφέστατη ἔνδειξη γιά τό τί παίχτηκε.
Καί τώρα; Ὅπως καί πρίν. Ἔχοντας περάσει ἐποχές μέ Χατζηοσμάν – Μάντατζη στή Βουλή καί τό βοθροΠαΣοΚ στήν ἐξουσία νά ὑποκύπτει σέ κάθε τους ὄρεξη, δέν μᾶς σκιάζει τό σήμερα. Ἄλλωστε γιά νά εἴμαστε δίκαιοι πρέπει νά ποῦμε πώς οἱ Μουσταφά καί Καραγιουσούφ στό παρελθόν ἑπτάμηνο δέν ἔδωσαν ἄσχημα δείγματα γραφῆς. Ὁ Ζεϊμπέκ στήν Ξάνθη, πού ἐξακολουθεῖ νά κρατάει ἐπαφή μέ τό κύκλωμα τῶν φανατικῶν Τούρκων τῆς περιοχῆς, εἶναι διαφορετική περίπτωση. Οὔτε καί ὁ Ἰλχάν, πού θά βρίσκεται στήν ἀντιπολίτευση, μπορεῖ νά χαρακτηριστεῖ ἐπικίνδυνος μόνο λόγῳ θρησκεύματος ἤ καταγωγῆς. Γιά μᾶς πολύ πιό …ἐπιβαρυντικό στοιχεῖο εἶναι ἡ σχέση του μέ τό μητσοτακέικο καί μέ ἐκφραστές τῆς διαπλοκῆς. Βεβαίως σέ κάποιαν διαφορετική συγκυρία (ἔντασης) μπορεῖ ὁ τουρκοτσομπάνος νά μαζέψει πάλι τά πρόβατα πού ἀπομακρύνονται ἀπό τό κοπάδι του καί νά δοῦμε ξανά μιά ἑνιαία γραμμή ἀπό τήν μειονοτική ἡγεσία, σάν τίς γνωστές τοῦ παρελθόντος. Ἀλλά ἀκριβῶς γιαυτό ζητᾶμε ἀπό χρόνια νά ξηλωθεῖ ἀπό τήν Κομοτηνή τό τουρκικό Προξενεῖο: νά λείψει ἀπό τόν τόπο μας ὁ βασικός παράγοντας πολιτικῆς ἀνωμαλίας καί ἐξωτερικῆς παρέμβασης. Εἴτε ἔχουμε τρεῖς μουσουλμάνους βουλευτές εἴτε κανέναν.
Αίσθηση προκάλεσε η εκλογή για πρώτη φορά και των 3 μουσουλμάνων βουλευτών στη Ροδόπη. Τρία κόμματα , από τα 19 που συμμετείχαν στις εκλογές, είχαν επικεφαλής στο ψηφοδέλτιό τους μουσουλμάνο υποψήφιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΟΤΑΜΙ και η Λαϊκή Ενότητα. Τα 2 πρώτα εξέλεξαν βουλευτές. Είναι φανερό με ποια κριτήρια προσέρχεται ο μουσουλμανικός πληθυσμός στην κάλπη αλλά και ποια είναι τα κριτήρια ανάδειξης υποψηφίων των κομμάτων αυτών.
Εκ πρώτης όψεως δεν θα έπρεπε να προκαλεί εντύπωση. Οι υποψήφιοι είναι Έλληνες πολίτες και το θρήσκευμα δεν αποτελεί κανένα κριτήριο διάκρισης. Στην ουσία όμως υπάρχει σοβαρό πολιτικό ζήτημα με εθνικές προεκτάσεις . Αν δεν απλωνόταν η σκιά της Τουρκίας , ιδίως τα τελευταία χρόνια, πάνω από τη Θράκη και αν δεν υπήρχε το προηγούμενο Ελλήνων μουσουλμάνων βουλευτών να κραυγάζουν εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου ότι είναι Τούρκοι δεν θα προκαλούσε καμία εντύπωση.
Και όμως στις εκλογές που πέρασαν ήταν μοναδική ευκαιρία να μην υπάρχει ούτε ένας βουλευτής μουσουλμάνος . Διότι υπήρχε η λίστα. Σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο κάθε αρχηγός κόμματος ή συνασπισμού έχει το δικαίωμα να θέτει υποψηφιότητα σε 2 εκλογικές περιφέρειες και σε περίπτωση εκλογής και στις 2 επιλέγει τη μία. Αν οι αρχηγοί των κομμάτων έθεταν υποψηφιότητα στη Ροδόπη τότε αυτοί σε κάθε περίπτωση θα εξελέγοντο και θα είχαμε βουλευτές Έλληνες χριστιανούς και όχι μουσουλμάνους. Δυστυχώς οι αρχηγοί των κομμάτων δεν διακατέχονται από τέτοιες ευαισθησίες. Υπερβολές θα πεί κανείς. Και πότε υπήρξαν υποψήφιοι αρχηγοί κομμάτων υποψήφιοι στη Ροδόπη για να είναι τώρα;
Ο Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας συμμετείχε σε εθνικές εκλογές μια φορά. Το Μάιο του 2012. Στις εκλογές αυτές ο Πρόεδρος του κόμματος έθεσε υποψηφιότητα στη Ροδόπη. Επέλεξε με τιμή την περιφέρεια αυτή όχι διότι υπήρχε η ελαχίστη πιθανότητα εκλογής (σε μια τριεδρική περιφέρεια με 50% μουσουλμανικό πληθυσμό) αλλά διότι ήθελε να υπογραμμίσει πως το πατριωτικό καθήκον του κάθε αρχηγού κόμματος επιβάλει να είναι υποψήφιος στη Ροδόπη. Να ενισχύει και να τονώνει με την παρουσία του τον τοπικό πληθυσμό .Να θυσιάζει τις προσωπικές και κομματικές εκλογικές σκοπιμότητες αλλά και να στέλνει ένα ολοφάνερο μήνυμα προς την Τουρκία. Εκεί έπρεπε να βρίσκονται κάθε φορά όλοι οι Πρόεδροι των κομμάτων. Αυτή την πατριωτική επιλογή υποστήριζε τότε η υποψηφιότητα του Προέδρου του Συνδέσμου.
Οι σημερινοί αρχηγοί των κομμάτων, όλοι ανεξαιρέτως, στάθμισαν τα προσωπικά και κομματικά τους οφέλη και έθεσαν τις υποψηφιότητές τους εκεί που έκριναν ότι είναι εκλογικά πιο συμφέρον. Δεν μας κάνει εντύπωση διότι έτσι είναι οι επαγγελματίες πολιτικοί.
Τι να περιμένει κανείς από τον κο Τσίπρα, ο οποίος έθεσε πρώτους, όχι μόνο έναν, αλλά 2 μουσουλμάνους υποψηφίους επικεφαλής στη Ροδόπη.
Τι να περιμένει κανείς από τον κο Θεοδωράκη ο οποίος επέλεξε υποψήφιο μουσουλμάνο στη Ροδόπη - τον τρίτο βουλευτή που εξελέγη - προς τον οποίο ο πρόεδρος του κόμματος DEB ευχήθηκε, όταν τον επεσκέφθη στα γραφεία του κόμματος, «οι μειονοτικοί να ψηφίσουν ώστε να εκλέξουν νικητές τούρκους υποψηφίους».
Τι να περιμένει από τον κο Λαφαζάνη ο οποίος αναπολεί το ΕΑΜ και την επανάσταση του προλεταριάτου.
Τι να περιμένει κανείς από τον κο Μεϊμαράκη, παλιά καραβάνα της πολιτικής, ο οποίος έχει εξασκηθεί χρόνια τώρα να ζυγίζει τα δράμια των ψήφων στην εκλογική ζυγαριά. Επέλεξε το Ηράκλειο της Κρήτης, για να πάρει την ψήφο των Κρητών και τη Β’ Αθηνών.
Θα σταθούμε όμως στην περίπτωση του υπέρ εθνικιστή και υπέρ πατριώτη της σημερινής ελληνικής πολιτικής σκηνής. Αυτόν ο οποίος οραματίζεται « την αυτοκρατορία της πόλεως των Κωνσταντίνων». Τον κο Νίκο Μιχαλολιάκο. Δεν μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα ο ίδιος ως αρχηγός κόμματος στη Ροδόπη; Να μείνει περιοδεύων σε όλη τη Θράκη καθ’ όλη τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα και να ενθαρρύνει κάθε Έλληνα χριστιανό στον τόπο αυτό; Να αποδείξει ότι δεν τον ενδιαφέρουν οι σκοπιμότητες αλλά η Πατρίδα του. Επέλεξε όμως να είναι υποψήφιος στην Α΄ και στη Β΄ Αθηνών. Πολυεδρικές περιφέρειες που εκλέγουν οπωσδήποτε βουλευτές όλα τα κόμματα. Ήθελε να σιγουρέψει την εκλογή τη δική του στις 2 αυτές περιφέρειες και μάλιστα να σιγουρέψει με μεθοδεύσεις και την εκλογή της συζύγου του. Για να δέχεται ίσως τα θερμά φιλιά της μέσα στην αίθουσα του Κοινοβουλίου. Η παρακμή σ’ αυτόν τον τόπο και η έλλειψη δημόσιας αγωγής δεν έχει πλέον όρια. Όλα για το προσωπικό συμφέρον.
Η αγάπη όμως για την Πατρίδα δεν φαίνεται από τις κραυγές και τις τσιρίδες πίσω από τα αναλόγια και τα μικρόφωνα αλλά από τις επιλογές που παίρνει κανείς στα διλήμματα όπου περιέχεται το προσωπικό, κομματικό ή και οικογενειακό όφελος. Και ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής απέδειξε ποιος είναι. Ας ανοίξουν τα μάτια τους και οι τετρακόσιες χιλιάδες Έλληνες εκλογείς που τον εμπιστεύονται.
Νίκος Αλικάκος
Πρόεδρος του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας
22/9/2015
Ετικέτες
Εθνικές μειοδοσίες,
Θράκη,
Νεο-Οθωμανισμός,
Ραγιαδισμός,
Χειραγώγηση
Τετάρτη 12 Αυγούστου 2015
Κωστής Παλαμάς προφητικός...
Κωστής Παλαμάς προφητικός...
Το 1908 η Ελλάδα γι άλλη μια φορά είναι ταπεινωμένη. Μετά την πτώχευση του Τρικούπη και τις ήττες, οι δανειστές ελέγχουν την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Ίντριγκες, ψέμματα, φόροι και χαράτσια. Ο λαός πεινάει. Όχι όπως σήμερα, αλλά σαφώς χειρότερα. Δεν υπάρχει καμία αισιοδοξία και ο Κωστής Παλαμάς γράφει το ποίημα «Γύριζε». Με ποιητική ακρίβεια, μιλάει ευθέως για «την πόρνη Ρωμιοσύνη, τον περίγελο των Ευρωπαίων, τους στέρφους μανταρίνους και το ρωμιό που ξανάσκυψε να γίνει σκλάβος». Ύστερα από 107 χρόνια ο ποιητής είναι πιο επίκαιρος από ποτέ...
Γύριζε (1908)
ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια
η Αλήθεια τόπο να σταθή για μια στιγμή δε θάβρη.
Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.
Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη
κάθε σπαθί κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι
στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.
Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους,
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρήδες! Χαρά στους Αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα
ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι
και Μαμμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι
λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
και οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!
Κωστής Παλαμάς...
Ετικέτες
Παρακμή,
Πατριωτισμός,
Ποίηση και ποιητές,
Ραγιαδισμός
Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014
Ο Χαλίφης, το καθήκον και τα άλογα της Ιστορίας
Ο Χαλίφης, το καθήκον και τα άλογα
της Ιστορίας
Ο αληθινός χαλίφης του ISIS, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αφού εγκαινίασε το αυθαίρετο Λευκό Σαράϊ του με τα 1000 δωμάτια, προχωράει ακάθεκτος σε βάρος του Ελληνισμού. Πολύ σωστά ανέλυε πρόσφατα ο Σάββας Καλεντερίδης στην αρθρογραφία του την μεθόδευση, επιβεβαιωνόμενος από τα γεγονότα κι από όποιον παρακολουθεί τι κάνουν οι Τούρκοι όλα αυτά τα χρόνια. Ενώ ναυπηγούν μεγάλο ερευνητικό πλοίο πήγαν και έσκασαν ζεστό χρήμα κι αγόρασαν το Μπαρμπαρός. Ο λόγος ήταν πως θα ήταν απίθανο να βρουν ιδιωτική εταιρεία, που θα δεχόταν να τους νοικιάσει σκάφος για παράνομες έρευνες και με κίνδυνο θερμού επεισοδίου.
Το κίνητρο τους είναι να ανεβάσουν την θερμοκρασία στο σημείο βρασμού, και ή να μας υποχρεώσουν σε άκαπνη ταπεινωτική υποχώρηση και συμβιβασμό ή να προκαλέσουν πολεμικό επεισόδιο κι έτσι, με την παρέμβαση των ΗΠΑ, να μπλοκάρουν κάθε εξέλιξη στην προσπάθεια της Κύπρου για εκμετάλλευση της ΑΟΖ της και οικοδόμησης συμμαχιών και πάλι να υποχωρήσουμε.
Έτσι το παιχνίδι θα έρθει στο γνωστό κι αγαπημένο πεδίο των Τούρκων, αυτό του τσαμπουκά και της άμεσης απειλής αφανισμού και το ταχύ επόμενο βήμα θα είναι η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας κι η αντικατάσταση της, ελέω ενός Σχεδίου τύπου Ανάν, από ένα αφελληνισμένο τουρκικό προτεκτοράτο κι η υφαρπαγή όλου του ενεργειακού πλούτου της Κύπρου από την Τουρκία, που αυτή πια θα κάνει τις συμφωνίες με τις εταιρείες.
Έτσι, αφού Κύπρος δεν θα υπάρχει, αλλά στη θέση της θα είναι μια Σιγκαπούρη οδαλίσκη της Άγκυρας, θα πάει περίπατο ο άξονας Αθήνα, Λευκωσία, Τελ Αβίβ, θα πάει περίπατο η τετραμερής Αθήνας, Καΐρου, Τελ Αβίβ, Λευκωσίας κι ενώ οι φωνές στις ΗΠΑ για αλλαγή πολιτικής κι απομόνωση της Τουρκίας όλο δυναμώνουν, πολύ απλά θα μείνουν στον αέρα. Δεν θα προλάβουμε και τα ψοφίμια των αλόγων της Ιστορίας θα πλέουν τουμπανιασμένα νοτίως της Κύπρου.
Έχουμε ξαναπεί, πως η ανακάλυψη των ενεργειακών αποθεμάτων της Κύπρου, οι συμφωνίες της με ξένες εταιρείες και χώρες για την εκμετάλλευση τους, η πολιτική που ξεκίνησε ο Τάσσος Παπαδόπουλος και συνέχισαν οι επίγονοί του, δημιούργησαν άλλα δεδομένα στην συμμορία της Άγκυρας, που είχε επαναπαυτεί, θεωρώντας, πως με την κατοχή του 40% της Κύπρου και την ισχυρή παρουσία του ισλαμικού στρατού κατοχής, κρατάει εκείνη το γκάζι και το φρένο στις διαδικασίες του Κυπριακού. Έπρεπε λοιπόν να το φέρουν ξανά στο πεδίο της βίας και της ανομίας, της απειλής του ολέθρου για να «ισιώσει».
Η Άγκυρα δεν πρόκειται ποτέ να υποχωρήσει στους σχεδιασμούς της με ρηματικές διακοινώσεις, διαβήματα, δηλώσεις κυβερνήσεων, αποφάσεις διεθνών οργάνων. Η Κύπρος είχε μαζέψει πολλά κωλόχαρτα από τον ΟΗΕ, το Συμβούλιο Ασφαλείας και δυο φορτηγά δηλώσεις καταδίκης, συμπάθειας κι από την κουτσή Μαρία. Ο Ερντογάν το πολύ πολύ να τα χρησιμοποιήσει όλα αυτά για κωλόχαρτο στις πολυάριθμες τουαλέτες του Παλατιού του Ταμτάκου που έχτισε.
Με τις γενικότερες ενέργειες του, ο αληθινός Χαλίφης του ISIS, στην «δημοκρατικότητα» του οποίου διάφοροι δικοί μας ανόητοι κι ανόητες πόνταραν κι έχτιζαν κάστρα «φιλίας» στην άμμο, θίγει πολλά συμφέροντα. Όλοι όμως πια γνωρίζουν την πολλαπλή οικονομική, στρατιωτική και πολιτική στήριξη της Άγκυρας στους πλέον επικίνδυνους τρομοκράτες που αντίκρυσε ο κόσμος κι εμείς βιώνουμε πάλι την τυχοδιωκτική επιθετικότητα του.
Με την υποστήριξη στα ψυχοπαίδια του, τους ψυχάκηδες αποκεφαλιστές του ISIS και το διαλυμένο σωματείο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) ο Ερντογάν επιδιώκει την ανατροπή του Άσαντ, θίγει τα συμφέροντα της Ρωσίας, που έχει ναυτική βάση στη Λατάκεια αλλά και σουνιτικούς πληθυσμούς μέσα και γύρω στην επικράτεια της, όπου ήδη εμφανίζονται διάφοροι κατσαπλιάδες να δηλώνουν θαυμασμό και στήριξη στο ISIS. Θυμίζω δε πως οι πλέον λυσσασμένες ανθρωποφάγες ύαινες σε όσα συμβαίνουν στην Συρία και στο Ιράκ είναι Τσετσένοι μισθοφόροι.
Με την υποστήριξη του στην τρομοκρατική οργάνωση της Χαμάς και στο ISIS, αγκαλιά με το Κατάρ κι άλλους συνεργούς, θίγει τα συμφέροντα κι απειλεί την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ. Το Τελ Αβίβ επίσης δεν θέλει σε καμμία περίπτωση ο αγωγός των δικών του αποθεμάτων να περάσει μέσα από την εχθρική Τουρκία κι έτσι να εξαρτάται από τα κέφια του όποιου Ερντογάν. Έχει δε αντιληφθεί πλήρως, πως η στάση της τουρκικής κυβέρνησης έναντι των Παλαιστινίων, πέραν της ισλαμοφασιστικής αλληλεγγύης, είναι νεοοθωμανικός μεγαλοοϊδεατισμός. «Δικά μας εδάφη» χαρακτήρισε τις παλαιστινιακές περιοχές ο Νταβούτογλου.
Με την υποστήριξη στους Αδελφούς Μουσουλμάνους και την τρομοκρατική δράση τους στην Αίγυπτο θίγει την εθνική ασφάλεια της Αιγύπτου. Ο Πρόεδρος Σίσι, που αποδεικνύεται μια στιβαρή και ιδιαίτερα ικανή ηγετική προσωπικότητα, επανειλημμένα κατήγγειλε ευθέως, ακόμη κι απ΄ το βήμα του ΟΗΕ, τον Ερντογάν για την υποστήριξη στους τρομοκράτες.
Ο αληθινός χαλίφης του ISIS όμως, ευθέως, πάση δυνάμει, αδιάλειπτα κι ολοφάνερα, αντιστρατεύεται επιπλέον την ασφάλεια και τα συμφέροντα των ΗΠΑ κι όλης της Δύσης. Στις ΗΠΑ οι φωνές και τα πρωτοσέλιδα σε κορυφαίες εφημερίδες του κατεστημένου, όπως οι New York Times, Wall Street Journal, Washington Times, στα πλέον σημαντικά περιοδικά, διαδικτυακούς τόπους, ινστιτούτα και δεξαμενές σκέψεις, όπως το Hudson Institute, δυναμώνουν για αυστηρή και δυναμική αντιμετώπιση της Τουρκίας. Τίτλοι όπως «Η Τουρκία δεν είναι πια σύμμαχος μας», προτάσεις για την μεταφορά της βάσης του Ιντσιρλίκ στο Ερμπίλ του αυτόνομου Κουρδιστάν, πριν λίγα χρόνια θα ήταν επιστημονική φαντασία. Ειδικά στον χώρο της Άμυνας, στις Αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις ακούγονται πλέον φωνές για αποβολή της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ (!!), ενώ σύσσωμο το εβραϊκό λόμπυ πολεμάει τα τουρκικά συμφέροντα. Ειδικά το Υπουργείο Άμυνας και το Γενικό Επιτελείο ποτέ δεν ξέχασαν το πούλημα που έφαγαν από τους Τούρκους στον Πόλεμο του Κόλπου και πως αναγκάστηκαν να αλλάξουν κι επεκτείνουν «μέσω Λαμίας» τις γραμμές εφοδιασμού και μεταφορών, κατόπιν της άρνησης της Τουρκίας να διαθέσει το έδαφος της. Πλήθος πρώην υπουργών κι υφυπουργών Άμυνας, ηγετών των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά κι εν ενεργεία πολιτικοί πρώτης γραμμής, όπως ο Μενέντεζ, στρέφονται ευθέως κατά της Τουρκίας, ενώ επισημαίνεται η ανάγκη για στήριξη στην Κύπρο και την Ελλάδα.
Θεωρώ πολύ κοντινή την στιγμή που κάποιος σοβαρός αμερικανός πολιτικός ή στρατιωτικός θα σηκωθεί και θα πει «βομβαρδίστε την Τουρκία για να πάψει να υποστηρίζει τους τρομοκράτες».
Η κυβέρνηση Ομπάμα όμως τα έχει χαμένα. Η δράκα των ηλιθίων του «πνεύματος Κλίντον» στο State Department ακόμη κωλυσιεργεί κι επιτείνει την σύγχυση και το όλο και δυνατότερο μήνυμα παρακμής της αμερικανικής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο. Άλλωστε αυτή η εξαγορασμένη από καταριανούς και σαουδάραβες κλίκα ευθύνεται για την παράδοση της Λιβύης και της Συρίας στο χάος, για τις περιπέτειες της Αιγύπτου και την γενοκτονία στο Ιράκ και τη Συρία.
Η αλλαγή όμως στην αμερικανική πολιτική έρχεται. Είναι τόσα τα πλήγματα στα αμερικανικά συμφέροντα, τόσο προφανής ο κίνδυνος από τα τέρατα που εξέθρεψαν οι αντιαμερικανικές πολιτικές της ίδιας της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, που θα ‘ρθουν τα πάνω κάτω κι ο εξορθολογισμός της.
Η δε, Ε.Ε., με την σημαία αντιπροσωπείας αυτοκινήτων, χωρίς εγγυημένα σύνορα, χωρίς ευρωπαϊκό στρατό, όπου ο Βορράς κι ο Νότος σε λίγο θα παίζουν ξύλο, με μόνιμο ρουφιάνο, αντιευρωπαίο κι αντζέντη των Τούρκων ισλαμοφασιστών την δόλια Αλβιώνα, μέχρι να σηκώσει το ένα πόδι, έχει βρωμίσει το άλλο. Όπως πάντα.
Οι μεσογειακές ναυτικές δυνάμεις, όπως η Ιταλία κι η Γαλλία, έχουν λόγο και συμφέροντα στο να παραμείνουν ανοιχτές οι γραμμές μεταφοράς ενέργειας και ναυσιπλοΐας, να προστατευθούν αυτά που συνιστούν στην ουσία ενεργειακά αποθέματα κι εναλλακτικές της Ευρώπης.
Οι Τούρκοι όμως κινούνται αποφασισμένα και γρήγορα. Αδίστακτα.
Συμφώνησαν με τους Αζέρους να τους δώσουν εξέδρα, την οποία θέλουν να μεταφέρουν νοτίως της Κύπρου, μέσα στην Κυπριακή ΑΟΖ και ως τον Φεβρουάριο ν’ αρχίσουν εξορύξεις, με τα πολεμικά τους πλοία κι αεροπλάνα γύρω – γύρω.
Τί τεχνολογία χρησιμοποιούν οι Αζέροι στο θέμα, με ποιους έχουν κολλεγιά; British Petroleum. Να ‘τοι πάλι οι «φίλοι» μας, τα τσιμπούρια της υφηλίου. Πρώτη στην βρωμιά κατά της Σερβίας, στο Κόσσοβο, στη Συρία κι αλλού. Εμείς είμαστε βετεράνοι. Τους ξέρουμε από την δολοφονία του Καποδίστρια ως τα Φυλακισμένα Μνήματα στην Κύπρο και στην πρόσφατη προσπάθεια του Κάμερον να γλυκάνει την ανακοίνωση της Ε.Ε. κατά της Τουρκίας, που προκάλεσε την μετωπική κόντρα του με τον Έλληνα Πρωθυπουργό .
Είναι λοιπόν χρέος του Αντώνη Σαμαρά, όλης της κυβέρνησης, να κινηθούμε γρήγορα, σε ένα ζήτημα στο οποίο δεν υπάρχει κανένα άλλοθι να μην βάλουν πλάτη όλοι. Αλλιώς κατά τον Φεβρουάριο θα μάθουμε άπαντες, πως όσα μας θύμωναν ως τώρα είναι απλές οδοντόκρεμες, πως υπάρχουν πολύ χειρότερα, πως η προεδρική εκλογή, οι ίδιες οι εκλογές θα είναι κάτι αδιάφορο. Θα έχουμε μπροστά μας μια απειλή, μια ενδεχόμενη ταπείνωση, που αν περάσει, θα συνταράξει όλη την κοινωνία, θα απονομιμοποιήσει όλο το πολιτικό σύστημα αλλά πάνω απ’ όλα, κι αυτό έχει σημασία, θα χαθεί η Κύπρος, μετατρεπόμενη σε Ηγεμονία της Βλαχίας υπό την Υψηλή Πύλη. Θα χαθεί η μεγαλύτερη γεωπολιτική ευκαιρία που μας έδωσε μετά τον Β΄ ΠΠ η Ιστορία κι ετοιμαστείτε γι’ άλλα στην Θράκη, στο Αιγαίο.
Ενώ λοιπόν τα συμφέροντα Ρώσων, Ισραηλινών, Αιγυπτίων, ΗΠΑ κι ΕΕ συναντώνται με τα δικά μας, είναι σφόδρα πιθανό, επειδή κανείς δεν θα πολεμήσει για μας, αν δεν κινηθούμε άμεσα και δυναμικά, να μην προλάβουμε και να μην μπορέσουμε να ανατρέψουμε τους τουρκικούς σχεδιασμούς.
Επί του πρακτέου:
Το πρώτιστο κι αυτονόητο. Να εκπέμψουμε σαφώς και παντοιοτρόπως το μήνυμα προς την Άγκυρα, πως παρ’ όλα τα οικονομικά μας προβλήματα, η Ελλάδα δεν θα επιτρέψει την επιβολή με τα όπλα μιας τέτοιας ληστρικής ενέργειας, πως η Κύπρος δεν θα μπορούσε να είναι πιο κοντά για τους σχεδιασμούς και την αποφασιστικότητα μας και πως το μέτωπο αντιπαράθεσης θα είναι από το τριεθνές στη Θράκη, ως όλη την Κυπριακή ΑΟΖ και δεν θα καταπιούμε «μεμονωμένο επεισόδιο».
Να δοθεί στους Αζέρους το σαφές κι αυστηρό μήνυμα πώς να ξεχάσουν τα συμφωνηθέντα, παγώνουν όλα, για ΤΑΡ, ΔΕΣΦΑ, αν συνεργήσουν, παρέχοντας εξέδρα, σε μια τέτοια εχθρική ενέργεια. Χωρίς εξέδρα, ας κόβουν βόλτες τα μεμέτια να καίνε πετρέλαιο από αυτό που αγοράζουν από το λαθρεμπόριο με τα ψυχοπαίδια τους του ISIS κι εμείς θα καταγγέλουμε, επιδιώκοντας οικονομικές κυρώσεις.
Να προχωρήσουμε με δικές μας επιταχυνόμενες πρωτοβουλίες την τετραμερή (Ελλάδα – Κύπρος – Αίγυπτος – Ισραήλ) συνάπτοντας ένα συνολικό πακέτο ενεργειακής, πολιτικής και στρατιωτικής συνεργασίας για τις ΑΟΖ μας και όχι μόνο.
Να ξυπνήσουμε την κοιμισμένη Ευρώπη, ιδιαίτερα τις ναυτικές μεσογειακές δυνάμεις Γαλλίας και Ιταλίας αλλά και την ατμομηχανή της Ευρώπης, την Γερμανία, απαιτώντας κοινή στάση στην προστασία των ευρωπαϊκών ενεργειακών πηγών και πρακτικά μέτρα, που να ανεβάζουν το κόστος στην Άγκυρα, μετρημένο όχι μόνο πολιτικά αλλά και σε χρήμα, επιδιώκοντας την στρατιωτική παρουσία τους στην περιοχή. Επίσης, από κοινού με την Κύπρο να θέσουμε θέμα απομάκρυνσης των αγγλικών βάσεων από την Κύπρο και αντικατάσταση τους από νατοϊκές βάσεις, με έντονη παρουσία των ευρωπαϊκών μεσογειακών ναυτικών δυνάμεων.
Να κάνουμε μια συντονισμένη και σε βάθος χρόνου εκστρατεία μέσα στις ΗΠΑ, αναδεικνύοντας αυτά που ήδη επισημαίνει το πλέον σοβαρό κομμάτι του αμερικανικού κατεστημένου και των ΜΜΕ, για την απειλή που συνιστά για τα αμερικανικά συμφέροντα κι όλη την Δύση η πολιτική της Τουρκίας στην όλη περιοχή.
Κι επειδή όλα αυτά, πλην του πρώτου που εξαρτάται μόνο από μας, μπορεί να καθυστερήσουν από την βούληση τρίτων, υπάρχει τέλος αυτό που ήταν και είναι το μεγάλο ισοδύναμο. Αυτό που πονάει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο την ληστρική συμμορία που κυβερνάει την Τουρκία. Υπάρχει το ζήτημα, που σήμερα η σημαία του κυματίζει στο Μεσολόγγι του Κουρδικού Έθνους, στο ηρωϊκό Κομπάνι, ζήτημα για το οποίο η κυβέρνηση, το κόμμα μας, η νεολαία μας, δεν έχει κάνει αυτό που πρέπει. Η κ. Νάντια Βαλαβάνη, η οποία ορθώς και άξια έπραξε, δεν έπρεπε να ήταν μόνη της εκεί. Στις αχανείς μάζες των Κούρδων πατριωτών, στα εκατομμύρια, περισσότερα από όλο το λεκανοπέδιο Αττικής, που ζουν μόνο στην Πόλη αλλά και στα πλήθη συνειδητοποιημένων Κούρδων σε όλες τις μητροπόλεις της Τουρκίας, μια ελληνική πολιτική και διπλωματική πρωτοβουλία θα είναι πολύ σημαντική. Να προσκληθεί ο κ. Ντεμιρτάς, ο ηγέτης του κουρδικού HADEP στην Αθήνα και να τον υποδεχτεί ο πρωθυπουργός με τιμές ηγέτη και να συναντηθεί με όλες τις πολιτικές ηγεσίες. Κι αυτό να γίνει ΧΤΕΣ. Ο Πρωθυπουργός θα μιλήσει με εκπρόσωπο του Έθνους που είναι ο πιο αξιόπιστος σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή. Θα μιλήσουν για ανθρώπινα δικαιώματα, για εθνικά δικαιώματα, για την ασφάλεια στην περιοχή, για πράγματα που είναι στο αξιακό πλαίσιο της Δύσης και υπέρ των συμφερόντων της. Ια μιλήσουν για τους λόγους που αμερικανικά και άλλα συμμαχικά βομβαρδιστικά χτυπούν ανελέητα τους τζιχαντιστές γύρω από το Κομπάνι και ποιοι τους υποστηρίζουν. Κι εμείς να πάρουμε τον κ. Ντεμιρτάς από το χέρι και να τον πάμε στην Ευρώπη και παντού. Αφού οι ΗΠΑ μιλούν πλέον απευθείας με το ένοπλο ΡΚΚ, γιατί εμείς να μην μιλήσουμε με έναν δημοφιλή εκλεγμένο πολιτικό, που ήταν και υποψήφιος για πρόεδρος της Τουρκίας;
Εδώ φαίνεται πόσο υπονόμευσε σε βάθος χρόνου την εθνική ασφάλεια όλου του Ελληνισμού η κυβέρνηση Σημίτη με την άθλια στάση της στην παράδοση του Οτσαλάν στην Άγκυρα το 1999, όταν η Τουρκία ήταν στο χείλος του γκρεμού. Ο «αστικός μύθος» λέει, πως οι Τούρκοι απείλησαν με κατάληψη ενός νησιού μας. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια. Ο ηγέτης πάντως μπορεί να έχει διάφορα ελαττώματα. Ένα απαγορεύεται να έχει: να τρέμουν τα γόνατα του. Ο βασικός λόγος να μην υποκύψεις σε έναν εκβιασμό, είναι πως αν υποκύψεις, ο εκβιαστής θα ξανάρθει. Να λοιπόν που ο εκβιαστής ξανάρθε και κόβει βόλτες νοτίως της Κύπρου. Να πως η Ιστορία δικαιώνει, όσους κρατήσαμε μια στάση υπέρ του εθνικού συμφέροντος, του εθνικού και διεθνούς δικαίου και να πως ξεβρακώνει όσους επέλεξαν ή υποστήριξαν δημοσιολογούντες την «ρουφιανιά», τους σκοτεινούς διαδρόμους, εκτός νομιμότητας κι εκ του αποτελέσματος αντίθετα στα εθνικά συμφέροντα.
Φαήλος Κρανιδιώτης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)















