Νόαμ Τσόμσκι: Θα ξεπεράσουμε την κρίση του κορωνοϊού...

Νόαμ Τσόμσκι: «Θα ξεπεράσουμε την κρίση του κορωνοϊού, αλλά έχουμε μπροστά μας πιο σοβαρές κρίσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουμε»

29 ΜΑΡΤΙΟΥ, 2020

Ο Νόαμ Τσόμσκι, ο γνωστός 91χρονος Αμερικανός γλωσσολόγος και πολιτικός αναλυτής, μίλησε στον Σρέτσκο Χόρβατ στο DiEM25 TV από την Αριζόνα των ΗΠΑ, όπου βρίσκεται σε αυτό-απομόνωση λόγω της πανδημίας. Ο Τσόμσκι επισήμανε ότι η υγειονομική κρίση του κορωνοϊού είναι πολύ σοβαρή και θα έχει σοβαρές επιπτώσεις αλλά θα είναι παροδική, ενώ υπάρχουν δύο πιο σοβαρές υπαρξιακές απειλές που έχει να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα, ο πυρηνικός πόλεμος και η υπερθέρμανση του πλανήτη. Στην ανάλυσή του επισημαίνει πώς όλες οι απειλές αυτές επιδεινώνονται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και μετά το τέλος αυτής της κρίσης η επιλογή θα είναι είτε πιο αυταρχικά, βίαια κράτη είτε ριζική ανασυγκρότηση της κοινωνίας με πιο ανθρώπινες συνθήκες

---

Για τον Τσόμσκι είναι σοκαριστικό αυτή την κρίσιμη στιγμή να ηγείται ο Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο χαρακτηρίζει ως κοινωνιοπαθή καραγκιόζη. «Η πανδημία του κορωνοϊού είναι αρκετά σοβαρή, αλλά αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν δύο τεράστιες απειλές που αντιμετωπίζουμε, οι οποίες είναι πολύ χειρότερες από οτιδήποτε έχει συμβεί στην ανθρώπινη ιστορία: Η μία είναι ο αυξανόμενος κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου και η άλλη είναι φυσικά η αυξανόμενη απειλή της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ο κορωνοϊός είναι κάτι άσχημο και μπορεί να έχει τρομακτικές συνέπειες, αλλά θα υπάρξει ανάκαμψη. Ενώ οι άλλες δύο απειλές αν δεν αντιμετωπιστούν θα είναι το τέλος μας».

Η εξουσία των ΗΠΑ είναι τόσο μεγάλη, που είναι η μοναδική χώρα που όταν επιβάλλει κυρώσεις σε άλλα κράτη όπως το Ιράν και η Κούβα, όλοι οι υπόλοιποι την ακολουθούν μαζί με την Ευρώπη που παίζει τον ρόλο του υποτακτικού, υποστηρίζει ο Τσόμσκι. Οι χώρες αυτές υποφέρουν από τις αμερικανικές κυρώσεις αλλά παρόλα αυτά «ένα από τα πιο ειρωνικά στοιχεία της σημερινής κρίσης του κορωνοϊού είναι ότι η Κούβα βοηθάει την Ευρώπη. Η Γερμανία δεν μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα, αλλά η Κούβα μπορεί να βοηθήσει τις ευρωπαϊκές χώρες». Προσθέτοντας και τους θανάτους στη Μεσόγειο χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, ο Τσόμσκι θεωρεί ότι η πολιτισμική κρίση της Δύσης είναι συγκλονιστική.

Η σημερινή ρητορική που παραπέμπει σε φρασεολογία πολέμου έχει κάποια σημασία, σύμφωνα με τον Τσόμσκι. Για να αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίση χρειάζεται κάτι όπως μια πολεμική κινητοποίηση.

Παράδειγμα φέρνει τις ΗΠΑ και την άμεση οικονομική κινητοποίηση για τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία οδήγησε τη χώρα σε μεγαλύτερο χρέος και τετραπλασιάστηκε η παραγωγή και η ανάπτυξη. Αυτή τη νοοτροπία χρειαζόμαστε και τώρα για να ξεπεράσουμε αυτή τη βραχυπρόθεσμη κρίση και η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί από τις πλούσιες χώρες. «Σε έναν πολιτισμένο κόσμο, οι πλούσιες χώρες θα βοηθούσαν μετά τις χώρες που έχουν ανάγκη, αντί να τις στραγγαλίζουν». «Η κρίση του κορωνοϊού μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να σκεφτούν “τι είδους κόσμο θέλουμε;”».

Ο Τσόμσκι πιστεύει ότι η προέλευση αυτής της κρίσης ήταν η παταγώδης αποτυχία των αγορών και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εντείνουν τα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα. «Ήταν γνωστό εδώ και πολύ καιρό ότι οι πανδημίες είναι κάτι πιθανό να συμβούν και έγινε κατανοητό με την πανδημία του κορωνοϊού SARS. Θα μπορούσαν να έχουν εργαστεί πάνω σε εμβόλιο για αυτόν, στην ανάπτυξη προστασίας από πανδημίες του κορωνοϊού, και με μικρές τροποποιήσεις να έχουμε σήμερα διαθέσιμο εμβόλιο». Για τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες (Big Pharma), ιδιωτικές τυραννίες που είναι αδύνατο για τις κυβερνήσεις να παρέμβουν σε αυτές, η ανάπτυξη εμβολίων δεν είναι τόσο επικερδής όσο οι κρέμες σώματος. Η απειλή της πολιομυελίτιδας τερματίστηκε με το εμβόλιο του Σαλκ, από κυβερνητικό θεσμό, χωρίς ευρεσιτεχνία, και έγινε διαθέσιμο σε όλους. «Αυτό θα μπορούσε να γίνει και τώρα, αλλά η νεοφιλελεύθερη πανούκλα το έχει εμποδίσει».

Οι πληροφορίες υπήρχαν, αλλά δεν δώσαμε σημασία.

«Τον Οκτώβριο του 2019 έγινε μια προσομοίωση μεγάλης κλίμακας στις ΗΠΑ, με το σενάριο μιας πιθανής παγκόσμιας επιδημίας, αλλά για αυτό δεν έκαναν τίποτα. Δεν δώσαμε προσοχή στις πληροφορίες, καθώς στις 31 Δεκεμβρίου η Κίνα ενημέρωσε τον ΠΟΥ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) για την πνευμονία και μία εβδομάδα αργότερα αναγνώρισαν κινέζοι επιστήμονες τον ιό δίνοντας όλες τις πληροφορίες στον κόσμο. Μερικές χώρες οργανώθηκαν, όπως η Κίνα, η Νότια Κορέα, η Ταϊβάν και φαίνεται να το έχουν περιορίσει τουλάχιστον στην πρώτη έξαρση. Η Ευρώπη επίσης έκανε βήματα. Η Γερμανία, η οποία κινήθηκε εγκαίρως, έχει το νοσοκομειακό σύστημα ώστε να το αντιμετωπίσει αν και ενήργησε με εξαιρετικά εγωιστικό τρόπο χωρίς να βοηθά άλλους. Άλλες χώρες το αγνόησαν με τις χειρότερες να είναι το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες».

Όταν ξεπεράσουμε αυτή την κρίση, οι επιλογές που θα έχουμε θα είναι είτε άκρως αυταρχικά και βίαια κράτη ή η ριζική ανασυγκρότηση με πιο ανθρώπινες συνθήκες, που οι ανθρώπινες ανάγκες θα έρχονται πρώτες αντί του ιδιωτικού κέρδους. 

«Υπάρχει η δυνατότητα να οργανωθούν οι άνθρωποι, να εμπλακούν, όπως κάνουν πολλοί, και να φέρουν έναν πολύ καλύτερο κόσμο, ο οποίος θα αντιμετωπίσει επίσης τα τεράστια προβλήματα που βρίσκονται ακριβώς μπροστά μας, τα προβλήματα του πυρηνικού πολέμου, ο οποίος είναι πιο κοντά από ποτέ και τα προβλήματα της περιβαλλοντικής καταστροφής από τα οποία δεν θα υπάρχει ανάκαμψη αν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο, που δεν απέχει πολύ, εκτός αν ενεργήσουμε αποφασιστικά».

«Επομένως, είναι μια κρίσιμη στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας, όχι μόνο λόγω του κορωνοϊού, αλλά μπορεί να αποκτήσουμε επίγνωση των βαθιών αδυναμιών, τα βαθιά, δυσλειτουργικά χαρακτηριστικά ολόκληρου του κοινωνικοοικονομικού συστήματος, το οποίο πρέπει να μεταμορφωθεί, αν πρόκειται να υπάρξει ένα βιώσιμο μέλλον. Επομένως, αυτό θα μπορούσε να είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι και ένα μάθημα για να το αντιμετωπίσουμε σήμερα ή να το αποφύγουμε και να εκραγεί. Αλλά να σκεφτείτε τις ρίζες του και πώς οι ρίζες αυτές θα οδηγήσουν σε περισσότερες κρίσεις, χειρότερες από αυτές».

Για την κατάσταση καραντίνας στην οποία σήμερα βρίσκονται περίπου 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι πάνω στον πλανήτη, ο Τσόμσκι επισημαίνει ότι μια μορφή κοινωνικής απομόνωσης υπήρχε εδώ και χρόνια και η οποία είναι πολύ επιζήμια.

«Βρισκόμαστε τώρα σε μια κατάσταση πραγματικής κοινωνικής απομόνωσης. Πρέπει να το ξεπεράσουμε με την αναδημιουργία των κοινωνικών δεσμών με οποιονδήποτε τρόπο, ανεξάρτητα από το είδος, που μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Επικοινωνώντας με αυτούς, αναπτύσσοντας οργανισμούς, επεκτείνοντας την ανάλυση, ώστε να είναι λειτουργικοί, κάνοντας σχέδια για το μέλλον, ενώνοντας τους ανθρώπους όπως μπορεί να γίνει στην εποχή του διαδικτύου ώστε να βρουν απαντήσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και να εργαστούν πάνω σε αυτά, τα οποία μπορούν να γίνουν. Δεν είναι επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο που για τον άνθρωπο είναι απαραίτητη. Αλλά θα τη στερηθούμε για λίγο και είναι σε αναμονή».

Ο Νόαμ Τσόμσκι κλείνει λέγοντας: «Να βρείτε άλλους τρόπους και να συνεχίσετε και να επεκτείνετε και να εμβαθύνετε τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται. Μπορεί να γίνει, δεν πρόκειται να είναι εύκολο, αλλά οι άνθρωποι έχουν αντιμετωπίσει πολλά πρόβλημα».

https://independentnews.gr/apopseis/noam-tsomski-tha-xeperasoyme-tin-krisi-toy-koronoioy-alla-echoyme-mprosta-mas-pio-sovares-kriseis-poy-prepei-na-antimetopisoyme-video/?fbclid=IwAR0r9NQyHObuZLtYeuejG5enFl7p0KhVbKClHrMopJiTF-62kwsfR4mpVfk

Προς διάλυση η Ε.Ε. ;

Ινστιτούτο Jacques Delors: 

Ο κορωνοϊός απειλεί την ΕΕ, 

σοβαρός κίνδυνος Italexit

Τη θέση ότι η πανδημία του κορωνοϊού απειλεί τη συνοχή της Ευρώπης διατυπώνει ο Sebastien Maillard, διευθυντής του Ινστιτούτου Jacques Delors προειδοποιώντας ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος αποχώρησης της Ιταλίας από την ΕΕ.

«Η πανδημία του κορωνοϊού, με τις σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειές της, μπορεί να κλονίσει τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ειδικά στην ιδιαίτερα πληγείσα Ιταλία, οι πολίτες αισθάνονται ότι δεν μπορούν πλέον να βασίζονται στην αλληλεγγύη των παραδοσιακών εταίρων.
Οι Ιταλοί έχουν ήδη γίνει πολύ καχύποπτοι με την Ευρώπη.

Υπάρχει ο κίνδυνος να προκληθεί ένα “Italexit”» υποστήριξε μιλώντας στο Γερμανικό Πρακτορείο o Maillard, τονίζοντας ότι «μια Ευρώπη χωρίς την Ιταλία είναι ένας θανάσιμος κίνδυνος».

«Μετά το Brexit, την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ουδείς μπορεί να διανοηθεί ότι ακόμα μια χώρα  θα αποχωρήσει από την ΕΕ, ειδικά ένα ιδρυτικό μέλος. Εκτός από την Ιταλία, απειλούνται και οι υπόλοιπες χώρες της ΕΕ με οικονομική στασιμότητα. Η αναμενόμενη ύφεση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες θα μπορούσε να προκαλέσει κοινωνική κρίση και τελικά να ενισχύσει τις εθνικιστικές δυνάμεις» είπε ο Maillard.

Υπενθυμίζεται πως Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία που πλήττονται ιδιαίτερα από την πανδημία -είναι οι χώρες με τους περισσότερους νεκρούς στην Ευρώπη- ζητούν την έκδοση των λεγόμενων corona bonds, πρόταση στην οποία αντιτίθεται σφόδρα η Γερμανία, η Ολλανδία και άλλα κράτη.

Κίνδυνος κατακερματισμού της ευρωζώνης

Για τον κίνδυνο κατακερματισμού της ευρωζώνης ως συνέπεια της πανδημίας του κορωνοϊού έχει προειδοποιήσει και ο πρόεδρος του Eurogroup, Mario Centeno. «Αναπόφευκτα θα βγούμε από την κρίση με ένα επίπεδο χρέους πολύ υψηλότερο» ανέφερε ο Centeno σε πρόσφατη επιστολή προς τους υπουργούς των 19 κρατών-μελών της ευρωζώνης αλλά και στους υπουργούς της ΕΕ που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη. «Υπάρχει μια συναίνεση στα κύρια στοιχεία της πολιτικής απάντησης σε αυτή τη φάση της κρίσης του κορωνοϊού: βελτίωση των συστημάτων υγείας, παροχή ρευστότητας την οποία χρειάζονται οι επιχειρήσεις για να συνεχίσουν να λειτουργούν και κάλυψη των εισοδημάτων των εργαζομένων που έχουν απολυθεί», εξήγησε.

«Οφείλουμε να διερευνήσουμε μέτρα εφαρμογής των υφιστάμενων εργαλείων, αλλά πρέπει να είμαστε ανοικτοί στο να εξετάσουμε άλλες λύσεις, όταν τα πρώτα αποδειχθούν ανεπαρκή», πρόσθεσε.

Μία από αυτές τις νέες «λύσεις» διχάζει ιδιαίτερα τους Ευρωπαίους: η δημιουργία ενός «εργαλείου» για την έκδοση ευρωομολόγου -γνωστού ως «κορονο-ομολόγου»- που ζητούν η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία καθώς και έξι ακόμα χώρες της ευρωζώνης. Η αμοιβαιοποίηση χρέους από τις ευρωπαϊκές χώρες είναι κάτι που εδώ και καιρό ζητούν χώρες με υψηλό χρέος στη νότια Ευρώπη, όπως η Ιταλία, αλλά τη λύση αυτή απορρίπτουν οι χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά.
Αυτές τίθενται υπέρ της αξιοποίησης του ESM, που μπορεί να προσφέρει πιστωτική γραμμή στις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

www.bankingnews.gr

Ο κόσμος μετά την πανδημία

Οι πρόεδροι Xi και Diaz–Canel το Νοέμβριο 2018. Η Κούβα εγκατέστησε το εργαστήριο ChangHeber στη Jilin, το οποίο παράγει ένα από τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία εναντίον του SARS–CoV-2 (Severe Acute Respiratory Syndrome Corona Virus υπ’ αριθ. 2). Έτσι λοιπόν οι  δύο «κομμουνιστές δικτάτορες» κατάφεραν να προστατεύσουν τους πολίτες τους καλύτερα από τους «φιλελεύθερους δημοκράτες».

Το απροσδόκητο γενικό κλείσιμο των συνόρων και, σε πολλές χώρες, των σχολείων, πανεπιστήμιων, επιχειρήσεων και των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και η απαγόρευση των συναθροίσεων, αλλάζουν βαθιά τις κοινωνίες. Σε λίγους δεν θα είναι αυτό που ήταν πριν από την πανδημία.

Κατ αρχήν, αυτή η πραγματικότητα τροποποιεί την αντίληψή μας για την Ελευθερία, μια έννοια υπαρξιακής σημασίας για τις ΗΠΑ.  Σύμφωνα με τις ΗΠΑ,  δεν μπορεί να υπάρξει όριο στην ελευθερία, αντίθετα,  όλα τα άλλα κράτη παραδέχονται ότι δεν υπάρχει Ελευθερία χωρίς Ευθύνη, κατά συνέπεια, ισχυρίζονται ότι δεν μπορεί να ασκηθεί η ελευθερία χωρίς να καθοριστούν τα όριά της. Σήμερα, ο πολιτισμός των ΗΠΑ ασκεί αποφασιστική επιρροή λίγο πολύ σε όλο τον κόσμο. Μόλις αντικρούστηκε από την πανδημία.

Δεν υπάρχει πλέον πλήρως ανοικτή κοινωνία

Για τον φιλόσοφο Karl Popper, η ελευθερία σε μια κοινωνία μετριέται από το μέγεθος ανοίγματος  της. Η ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, αγαθών και κεφαλαίων είναι το χαρακτηριστικό της νεωτερικότητας.  Αυτή η άποψη επικράτησε κατά τη διάρκεια της κρίσης των προσφύγων του 2015, σύμφωνα με την οποία, τα σύνορα και επομένως και τα κράτη πρέπει να εξαφανιστούν προς όφελος μιας μελλοντικής παγκόσμιας υπερεθνικής κυβέρνησης.

Ωστόσο, δεν είναι λίγοι, αυτοί που από καιρό επισημαίνουν  ότι τα ανοιχτά σύνορα  επιτρέπουν  στους κερδοσκόπους όπως ο Τζορτζ Σόρος να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους στις φτωχότερες χώρες. 

Ο αγώνας κατά της πανδημίας μας υπενθύμισε ξαφνικά ότι τα κράτη υπάρχουν για να προστατεύσουν τους υπηκόους τους. Στον κόσμο μετά την Covid-19, οι «ΜΚΟ χωρίς σύνορα» θα πρέπει να εξαφανιστούν σταδιακά και οι υποστηρικτές του πολιτικού φιλελευθερισμού θα πρέπει να θυμούνται ότι χωρίς κράτος «ο άνθρωπος δεν είναι παρά μόνο λύκος για τον άνθρωπο», σύμφωνα με το τσιτάτο του Thomas Hobbes. Εν συνεχεία, για παράδειγμα, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο θα εμφανιστεί ως παραλογισμός σε σχέση με το διεθνές Δίκαιο.

Η αλλαγή πορείας κατά 180 μοιρών του προέδρου Emmanuel Macron καταδεικνύει αυτή την ευαισθητοποίηση. Μέχρι πρόσφατα κατάγγελλε την «εθνικιστική λέπρα», την οποία συσχέτιζε με «τις ωδίνες του λαϊκισμού», ενώ σήμερα δοξάζει το έθνος, το μόνο νόμιμο πλαίσιο συλλογικής κινητοποίησης.

Γενικό συμφέρον

Η έννοια του γενικού συμφέροντος, την οποία η αγγλοσαξονική κουλτούρα αμφισβητεί από της τραυματικής εμπειρίας του Oliver Cromwell, είναι απαραίτητη για να προστατευτούμε από μια πανδημία.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον, δυσκολεύεται να θεσπίσει αυταρχικά μέτρα για χάρη της υγείας, καθώς ο λαός του δέχεται αυτή τη μορφή εξουσίας μόνο σε περίπτωση πολέμου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ομοσπονδιακός πρόεδρος Donald Trump δεν έχει την εξουσία να διατάξει περιοριστικά μέτρα μετακίνησης του πληθυσμού σε ολόκληρη την επικράτεια, γιατί  αυτό το ζήτημα είναι αυστηρή αρμοδιότητα των ομόσπονδων κρατών. Αναγκάζεται να τροποποιήσει τα κείμενα, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου Stafford  Disaster  Relief  and Emergency Assistance Act.

Τέρμα στην απεριόριστη ελευθερία της επιχειρηματικότητας

Η  θεωρία του Adam Smith σχετικά με το « Laisser-faire, laisser-aller »,  ξεθωριάζει αφού έκλεισαν αυταρχικά πολλές επιχειρήσεις, από τα εστιατόρια έως τα γήπεδα ποδοσφαίρου. Θα πρέπει να αποδεχτούμε όρια στην ιερή-ελεύθερη-επιχείρηση.

Ο αγώνας κατά της πανδημίας μας υπενθύμισε ότι το δημόσιο συμφέρον μπορεί να δικαιολογήσει την αμφισβήτηση οποιασδήποτε ανθρώπινης δραστηριότητας.

Δυσλειτουργίες

Αντιλαμβανόμαστε επίσης, με την ευκαιρία αυτής της κρίσης, τις δυσλειτουργίες των κοινωνιών μας. Για παράδειγμα, όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι η πανδημία ξεκίνησε πρώτα στη Κίνα, αλλά ότι η χώρα αυτή κατάφερε να την τιθασεύσει και ότι άρθηκαν τα αυταρχικά περιοριστικά μέτρα που είχαν επιβληθεί στην αρχή. Λίγοι όμως γνωρίζουν πώς οι Κινέζοι νίκησαν την Covid-19.

Ο διεθνής Τύπος αγνόησε τις ευχαριστίες του προέδρου Xi Jinping στον Κουβανέζο ομόλογό του, Miguel Díaz-Canel, στις 28 Φεβρουαρίου, ούτε ανέφερε τον ρόλο του Interferon Alfa 2B (IFNrec), ούτε κάτι  σχετικό με την έρευνα  για εμβόλιο. Αντίθετα ανέφερε τη χρήση της φωσφορικής χλωροκίνης, η οποία χρησιμοποιείται ήδη κατά της ελονοσίας. Η Κίνα αναμένεται να διεξάγει τις πρώτες δοκιμές στον άνθρωπο στα τέλη Απριλίου, ενώ  παράλληλα το εργαστήριο του Ινστιτούτου Ερευνών για τα Εμβόλια και τους Ορρούς της Αγίας Πετρούπολης έχει ήδη αναπτύξει πέντε πρωτότυπα εμβολίου.

Αυτές οι παραλείψεις εξηγούνται από την ομφαλοσκόπηση των μεγάλων πρακτορείων ειδήσεων. Ενώ πιστεύουμε ότι ζούμε σε ένα “παγκόσμιο χωριό” (σύμφωνα με τον Marshall McLuhan), είμαστε ενημερωμένοι μόνο για τον δυτικό μικρόκοσμο.

Αυτή την  άγνοια εκμεταλλεύονται τα μεγάλα δυτικά εργαστήρια τα οποία ασκούν ανεξέλεγκτο ανταγωνισμό όσον αφορά στα εμβόλια και τα φάρμακα. Όλα συμβαίνουν όπως έγιναν στη δεκαετία του ‘80. Την εποχή εκείνη, μια επιδημία «ομοφυλοφιλικής πνευμονίας», που αναγνωρίστηκε το 1983 ως AIDS, προκάλεσε σφαγή σε ομοφυλόφιλους κύκλους στο Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη. Όταν πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη, ο Γάλλος πρωθυπουργός Laurent Fabius καθυστέρησε τη χρήση του αμερικανικού τεστ εντοπισμού, έτσι ώστε το Ινστιτούτο Pasteur να είχε το χρόνο να αναπτύξει το δικό του σύστημα και να το κατοχυρώσει με πατέντα. Η υπόθεση αυτή των πολλών εκατομμυρίων είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες περισσότερους θανάτους.

Η γεωπολιτική μετά τη πανδημία

Η επιδημία υστερίας που συνοδεύει αυτή της Covid-19 κρύβει την πολιτική επικαιρότητα. Όταν θα τελειώσει η κρίση και ανακτήσουν το πνεύμα τους οι λαοί, ο κόσμος μπορεί να είναι πολύ διαφορετικός. 

Την περασμένη εβδομάδα αναφερθήκαμε στην υπαρξιακή απειλή που έθεσε το Πεντάγωνο στη Σαουδική Αραβία και τη Τουρκία, που και οι δύο προορίζονται να εξαφανιστούν. [ 1 ] Η απάντηση και των δύο ήταν να απειλήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες με τις χειρότερες καταστροφές – την κατάρρευση της βιομηχανίας σχιστολιθικού πετρελαίου για τη πρώτη, έναν πόλεμο με τη Ρωσία για την τελευταία -, δύο πολύ επικίνδυνα στοιχήματα. Αυτές οι απειλές είναι τόσο σοβαρές ώστε πρέπει να απαντηθούν γρήγορα και είναι απίθανο να περιμένουν τρεις μήνες.

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά

Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)

[ 1 ] «  Ποιος ο στόχος μετά τη Συρία; », του Τιερί Μεϊσάν, μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα),  Δίκτυο Βολταίρος, 15 Μαρτίου 2020.

https://www.voltairenet.org/article209486.html

Ο επερχόμενος λοιμός: Νεοεμφανιζόμενες ασθένειες σε έναν κόσμο εκτός ισορροπίας

Ένα εκπληκτικά ενημερωτικό έργο, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί προφητικό, με ένα πλήθος πληροφοριών για τις επιδημίες που μαστίζουν τον κόσμο, αλλά και τις παλιές ασθένειες που επανεμφανίζονται, γραμμένο το 1994 και το οποίο έπρεπε να διδάσκεται στις Ιατρικές Σχολές.

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Λώρη Γκάρρετ - Ο επερχόμενος λοιμός: Νεοεμφανιζόμενες ασθένειες σε έναν κόσμο εκτός ισορροπίας 

(Laurie Garrett - The Coming Plague: Newly Emerging Diseases in a World Out of Balance)

Σελίδες 750

Κυκλοφόρησε: Οκτώβριος 1995

Εκδοτικός Οίκος: “Farrar, Straus and Giroux, New York U.S.A.

Table of Contents

Preface

Introduction
1. Machupo: Bolivian Hemorrhagic Fever
2. Health Transition: The Age of Optimism—Setting Out to Eradicate Disease
3. Monkey Kidneys and the Ebbing Tides: Marburg Virus, Yellow Fever, and the Brazilian Meningitis Epidemic
4. Into the Woods: Lassa Fever
5. Yambuku: Ebola
6. The American Bicentennial: Swine Flu and Legionnaires' Disease
7. N'zara: Lassa, Ebola, and the Developing World's Economic and Social Policies
8. Revolution: Genetic Engineering and the Discovery of Oncogenes
9. Microbe Magnets: Urban Centers of Disease
10. Distant Thunder: Sexually Transmitted Diseases and Injecting Drug Users
11. Hatari: Vinidogodogo (Danger: A Very Little Thing): The Origins of AIDS
12. Feminine Hygiene (As Debated, Mostly, by Men): Toxic Shock Syndrome
13. The Revenge of the Germs, or Just Keep Inventing New Drugs: Drug-resistant Bacteria, Viruses, and Parasites
14. Thirdworldization: The Interactions of Poverty, Poor Housing, and Social Despair with Disease
15. All in Good Haste: Hantaviruses in America
16. Nature and Homo sapiens: Seal Plague, Cholera, Global Warming, Biodiversity, and the Microbial Soup
17. Searching for Solutions: Preparedness, Surveillance, and the New Understanding
Afterword
Notes
Acknowledgments
Index

Βιβλιοκριτική του Pinguin books

Ακάθαρτο πόσιμο νερό. Ακατάλληλη χρήση αντιβιοτικών. Τοπικός πόλεμος. Μαζική μετανάστευση προσφύγων. Η αλλαγή των κοινωνικών και περιβαλλοντικών συνθηκών σε όλο τον κόσμο προκάλεσε την εξάπλωση νέων και δυνητικά καταστροφικών ιών και ασθενειών-HIV, Lassa, Ebola και άλλων. Η Laurie Garrett σας ταξιδεύει σε όλον τον πλανήτη, στα τελευταία πενήντα χρόνια των μαχών με τα μικρόβια και εξετάζει τις παγκόσμιες συνθήκες που έχουν κορυφωθεί σε επαναλαμβανόμενα κρούσματα νεοεμφανιζόμενων ασθενειών, επιδημίες ασθενειών που μεταναστεύουν σε νέες περιοχές και μεταλλαγμένες παλιές ασθένειες που δεν είναι πλέον θεραπευσιμες. Υποστηρίζει ότι δεν είναι τόσο αργά, αρκεί να αναλάβουμε δράση για να αποτρέψουμε την περαιτέρω επίθεση ιών και μικροβίων και προτείνει πιθανές λύσεις για ένα πιο υγιές μέλλον.

Βιβλιοκριτική του Amazon.com

Από πού θα εμφανιστεί η επόμενη ασθένεια; Από οπουδήποτε στον κόσμο - από υπερχείλιση λυμάτων στο Κάιρο, από μια ζώνη πολέμου στη Ρουάντα, από ένα ενεργειακά αποδοτικό κτίριο γραφείων στην Καλιφόρνια, από κάποιο αγρόκτημα χοίρων στην Κίνα ή τη Βόρεια Καρολίνα.

"Η ετοιμότητα απαιτεί κατανόηση", γράφει η δημοσιογράφος Λώρη Γκάρρετ (Laurie Garrett) που κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ (Pulitzer) και σε αυτό το βιβλίο, πρόδρομο του επόμενου έργου της: «Η προδοσία της Εμπιστοσύνης: Η κατάρρευση της Παγκόσμιας Δημόσιας Υγείας» (Betrayal of Trust: The Collapse of Global Public Health) δείχνει σαφή κατανόηση των μοτίβων που βρίσκονται κάτω από τις νέες ασθένειες στους τίτλους των εφημερίδων (AIDS, Ebola), όπως και τις παλιές που αναζωπυρώνονται (φυματίωση, χολέρα).

Καθώς ο ανθρώπινος πληθυσμός εκρήγνυται, οι οικολογίες καταρρέουν και απλοποιούνται, οι μικρο-οργανισμοί διαφόρων ασθενειών διεισδύουν κινούνται στα κενά.

Καθώς η παγκοσμιοποίηση συνεχίζεται, οι ασθένειες μπορούν να μετακινούνται από τη μια χώρα στην άλλη όσο πιο γρήγορα μπορεί να πετάξει ένα αεροπλάνο.

Ενώ η ανθρώπινη φυλή μάχεται μεταξύ της, η υπεροχή μετακινείται στην πλευρά των μικροβίων. Είναι οι θηρευτές μας και θα νικήσουν εάν εμείς, ο Homo sapiens, δεν μάθουμε να ζούμε σε ένα λογικό παγκόσμιο χωριό που προσφέρει στους μικροοργανισμούς λίγες ευκαιρίες.

Η εικόνα της δεν είναι εντελώς ζοφερή. Οι επιδημίες μεγαλώνουν όταν ενισχύεται το ξέσπασμα μιας ασθένειας - από τις μολυσμένες πηγές νερού, τις κοινόχρηστες βελόνες, τον ανακυκλούμενο αέρα, με την πορνεία. Ο έλεγχος των ενισχυτών των ασθενειών είναι μέσα στις δυνάμεις μας. Είναι θέμα χρημάτων, ανθρώπων και θέλησης.

– Μαίρη Έλλεν Κέρτιν (Mary Ellen Curtin)

Βιογραφικά

Η Laurie Garrett είναι η μοναδική συγγραφέας που της έχουν απονεμηθεί την ίδια χρονιά (1977) και τα τρία μεγάλα "P's" της δημοσιογραφίας: το Peabody, το Polk και το Pulitzer.

Η Laurie Garrett γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας το 1951. Αποφοίτησε με τιμητική διάκριση από το Merrill College στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Σάντα Κρουζ, όπου έλαβε B.A. στην Βιολογία το 1975.  Παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Βακτηριολογίας και Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϊ και έκανε έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ με τον Leonard Herzenberg.Κατά τη διάρκεια των διδακτορικών σπουδών της, η Garrett άρχισε να μεταδίδει επιστημονικές ειδήσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό KPFA. Το χόμπι έγινε σύντομα πολύ πιο ενδιαφέρον από το μεταπτυχιακό και πήρε άδεια απουσίας για να ασχοληθεί με την δημοσιογραφία. Η Garrett δεν ολοκλήρωσε ποτέ το διδακτορικό της. Στην KPFA, η Garrett εργάστηκε στην διοίκηση, στις ειδήσεις και στην παραγωγή ραδιοφωνικών ντοκιμαντέρ.

Μια σειρά ντοκιμαντέρ με συμπαραγωγό τον Adi Gevins κέρδισε το Βραβείο Peabody Ραδιοφωνίας του 1977 ενώ άλλες παραγωγές του KPFA από την Garrett κέρδισαν το βραβείο Edwin Howard Armstrong.

Η Garrett κέρδισε το βραβείο George Polk για τις ξένες ανταποκρίσεις το 1997 για το «Διαλυμένη Αυτοκρατορία, κατακερματισμένη Υγεία» (Crumbled Empire, Shattered Health) μια "σειρά 25 άρθρων σχετικά με την κρίση δημόσιας υγείας στην πρώην Σοβιετική Ένωση" στην εφημερίδα Newsday.

Κέρδισε ένα άλλο βραβείο της Polk το 2000 για το βιβλίο της "Betrayal of Trust" (Η προδοσία της Εμπιστοσύνης), "ένα σχολαστικά ελεγμένο απολογισμό των καταστροφών στην υγεία που συμβαίνουν ταυτόχρονα σε διαφορετικά μέρη και ισοδυναμεί με καταστροφή παγκόσμιων διαστάσεων". Το 2004, ο Garrett προσχώρησε στο «Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων» ως βασική συνεργάτις του Παγκόσμιου Προγράμματος Υγείας. Έχει εργαστεί σε μια ευρεία ποικιλία θεμάτων, όπως το SARS, η γρίπη των πτηνών, η φυματίωση, η ελονοσία, οι μεταφορές εμπορευματοκιβωτίων κλινικών και η αλληλοσύνδεση του HIV / AIDS και της εθνικής ασφάλειας.

Δ.Ε.Ε.

Περί επαγγελματικού Στρατού και άλλων καινών δαιμονίων…

Περί επαγγελματικού Στρατού και άλλων καινών δαιμονίων…

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Σύμφωνα με πληροφορίες και τις εκτιμήσεις μου, καθώς και τα προσωπικά μου βιώματα και εμπειρίες, ισχυρίζομαι ότι τις τελευταίες δεκαετίες γινόμαστε μάρτυρες μιας ολοένα και αυξανόμενης υποβάθμισης των Ε.Δ. της πατρίδας μας, τόσο σε επίπεδο ανθρωπίνου δυναμικού, όσο και από πλευράς υλικών και εξοπλισμού. 

Οι λόγοι και τα βαθύτερα αίτια είναι πολλά και εδώ θα αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Παλαιότερα οι αριστούχοι των ελληνικών σχολείων συνωστίζονταν, στην μεγάλη τους πλειονότητα, για να λάβουν μέρος στις εξετάσεις των Στρατιωτικών Σχολών (Ευελπίδων, Ικάρων και Ναυτικών Δοκίμων), ενώ οι λιγότερο καλοί στις Σχολές Υπαξιωματικών. 

Το «γιατί», θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο μιας ή περισσοτέρων κοινωνιολογικών Μελετών και δεν είναι του παρόντος. Αυτά ανήκουν στο Παρελθόν και σήμερα είναι πεποίθηση πολλών ότι οι τωρινές Ε.Δ. δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στην Αποστολή τους, παρά τις επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις των πολιτικάντηδων περί του αξιόμαχου του στρατεύματος. Έχω γίνει κατά καιρούς αποδέκτης επαναλαμβανόμενων πληροφοριών για συζητήσεις που ακούγονται συχνά τόσο μεταξύ οπλιτών, όσο και μεταξύ νεώτερων αξιωματικών και υπαξιωματικών, που υποστηρίζουν ότι ουδείς πολιτικός μπορεί να τους υποχρεώσει να πολεμήσουν (και πιθανόν να σκοτωθούν) εάν δεν τους εξηγήσει το γιατί πρέπει να εμπλακούμε σε πόλεμο για ξένα συμφέροντα. Βεβαίως, αυτές οι απόψεις εκπορεύονται και προπαγανδίζονται από μέλη και στελέχη ακροαριστερών οργανώσεων και αναρχοαυτόνομων κινήσεων, αλλά εάν συμβεί το απευκταίο, αγνοώ πόσοι τελικά θα συμφωνήσουν μαζί τους. 

Είναι διαπιστωμένο όμως από παλιά και παραδείγματα υπάρχουν αρκετά ότι Στρατοί που πρέπει να πεισθούν για να πολεμήσουν είναι ήδη μέτριοι Στρατοί. Βεβαίως, υπάρχουν και χειρότερα: Στρατοί που πρέπει να πεισθούν ότι η αιτία για την οποία πολεμούν είναι η «σωστή», οτιδήποτε και αν σημαίνει αυτό. Υπάρχουν και ακόμη χειρότερα: Στρατοί που πολεμούν μόνον όταν είναι σίγουροι ότι θα νικήσουν. Τέλος, υπάρχει και το τελευταίο σκαλοπάτι: Στρατοί που έχουν πεισθεί ότι είναι ανίκανοι να πολεμήσουν και ικανοί μόνον για συμμετοχή σε κατάσβεση πυρκαγιών, για βοήθεια σε πλημμυροπαθείς ή να οδηγούν λεωφορεία σε περίπτωση απεργιών. Θα προσθέταμε και Στρατοί που ασχολούνται με κατασκευή χοτ-σποτ και εξυπηρέτηση λαθρομεταναστών. 

Τα παραπάνω δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Παρόμοιες διαπιστώσεις και συζητήσεις γίνονται και σε άλλες χώρες με αποτέλεσμα να διατυπώνονται αναλύσεις και θεωρίες, κυρίως από νεοφιλελεύθερους κύκλους, ότι οι μεγάλοι Στρατοί που συγκροτούνται από νεοσύλλεκτους πολίτες, πλαισιούμενοι από μικρό αριθμό επαγγελματιών (Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί), ανήκουν οριστικά στο Παρελθόν, πέρα από το γεγονός ότι είναι και αντι-οικονομικοί. 

Δεν θα ασχοληθώ με αυτές τις «μπακαλίστικες» θεωρήσεις και υπολογισμούς περί «φθηνών» και «ακριβών» Στρατών, αλλά μπαίνω στον πειρασμό να υπενθυμίσω ότι στην αρχαία Ελλάδα ήταν ΔΙΚΑΙΩΜΑ του πολίτη και όχι υποχρέωσή του να στρατευθεί. Αυτό το δικαίωμα δεν το είχαν οι δούλοι και οι μέτοικοι, όσοι δηλ. στερούνταν πολιτικών δικαιωμάτων. 

Ως λύση οι προαναφερθέντες κύκλοι προτείνουν την αντικατάσταση των παραδοσιακού τύπου Στρατών με καθαρά «επαγγελματικό» Στρατό, ο οποίος θα μπορούσε σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης να πλαισιωθεί ίσως από κάποιες βοηθητικές Μονάδες Εφέδρων. 

Αν λάβουμε υπ’ όψη ότι επαγγελματίες στρατιωτικοί (αξιωματικοί και υπαξιωματικοί) υπάρχουν σε όλους τους τακτικούς Στρατούς του πλανήτη, ο όρος «επαγγελματικοί» αναφέρεται προφανώς σε επαγγελματίες οπλίτες, δηλ. σε μισθοφόρους. 

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα ιδιαίτερα κατατοπιστικό άρθρο Ταξιάρχου ε.α. που αναλύει το θέμα, απαντώντας στις δηλώσεις του γνωστού και μη εξαιρετέου Π. Μπαλτάκου και το παραθέτω στην συνέχεια:

«Κατά τον κ. Παναγιώτη Μπαλτάκο η υποχρεωτική στράτευση είναι επικίνδυνος αναχρονισμός γιατί δεν έχει καμία λογική σε μια σύγχρονη  ευρωπαϊκή χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ. Αντί αυτής προτείνει την καθιέρωση της εθελοντικής στράτευσης ανδρών - γυναικών σε ποσοστό 50-50% για 34-36 μήνες, με μοριοδότηση μετά την απόλυση για προσλήψεις στο Δημόσιο (Στρατό, Αστυνομία κλπ.). Η πρόταση αυτή είναι βούτυρο στο ψωμί κάθε αντιδραστικής δύναμης και των "λυκοσυμμαχιών" αφού το ζητούμενο γι' αυτούς είναι να υλοποιήσουν τη δέσμευσή τους για συγκρότηση επαγγελματικού στρατού δηλαδή μισθοφόρων - πραιτωριανών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, ενώ το τελευταίο που τους απασχολεί είναι η στρατιωτική θητεία των νέων μας.

Ο επαγγελματικός στρατός, αν υλοποιηθεί, θα κάνει τις Ένοπλες Δυνάμεις μία ιδιαιτέρως αντιδραστική δύναμη. Οι μισθοφόροι είναι ένα άθλιο ένοπλο σώμα τους οποίους το 356 π.Χ. ο ρητοροδιδάσκαλος Ισοκράτης χαρακτήριζε "κοινούς εχθρούς όλης της ανθρωπότητας".

Ο στρατός, ως επαγγελματικός θα μεταβληθεί σε έναν οργανισμό με δημοσιο-υπαλληλική νοοτροπία, θα γεμίσει με άτομα χωρίς επαγγελματικά προσόντα και χωρίς προοπτική με μοναδικό ιδανικό να υπηρετήσουν σε ΝΑΤΟικές θέσεις του εξωτερικού για το διπλό μισθό. Θα δημιουργηθεί έτσι μια νέα τάξη νέων συνταξιούχων που θα επιβαρύνει τα ταμεία του κράτους, δηλαδή το λαό, ενώ η μικρή σύνταξη, αν πάρουν, θα τους αναγκάσει να αναζητήσουν μετά την απόλυση δουλειά εκτός των ΕΔ  χωρίς ιδιαίτερα προσόντα.

Η κατάργηση της υποχρεωτικής στράτευσης των νέων είναι κατεύθυνση προς τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, προκειμένου να μετέχουν στις αποστολές επιβολής. Θέλουν έναν άλλο στρατό με προσωπικό εντελώς ξεκομμένο από το λαό. Θα λειτουργεί χωρίς εμπόδια ως διεθνής κατασταλτικός μηχανισμός εναντίον των λαών που αντιστέκονται. […] Αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλουμε να μετέχουν στις αποστολές αυτές τα στρατευμένα μας παιδιά, αλλά και οι συνάδελφοί μας. Οι μισθοφόροι δεν έχουν ούτε γη ούτε πατρίδα και καμιά σχέση με την άμυνα της χώρας».      

Είναι νομίζω περιττό να προσθέσω περισσότερα επιχειρήματα για την «περίεργη» αυτή πρόταση Μπαλτάκου. Μια «γεύση» με πλήθος αρνητικές εμπειρίες είχαμε εξ άλλου με τον περιβόητο θεσμό των ΕΠΟΠ που «πάγωσε» από το 2010. Απλώς θα ήθελα να επισημάνω ότι εάν ο ελληνικός λαός εκχωρήσει την υπεράσπιση της εθνικής του ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας σε μισθοφόρους και αρνηθεί να πολεμήσει ο ίδιος για την χώρα του, είναι προφανές ότι αυτός ο Στρατός θα καταλήξει έρμαιο του κάθε πλειοδότη, εσωτερικού ή εξωτερικού. Θα είναι τότε ο λαός αυτός άξιος της μοίρας του και των επιλογών του… 

ΔΕΕ

Οι πίθηκοι της Σαντορίνης

Μπορεί οι κυανοπίθηκοι της διάσημης τοιχογραφίας από το Ακρωτήρι της Θήρας να «έφτασαν» στο Αιγαίο από το Νεπάλ; Αυτό υποστηρίζει μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στη διεθνή επιθεώρηση «Primates» για τη βιολογία πρωτευόντων θηλαστικών και φέρει την υπογραφή της Μαρί Νικόλ Παρέχα που ειδικεύεται στις τοιχογραφίες του προϊστορικού Αιγαίου από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τον γκρίζο λανκούρ των βόρειων πεδιάδων - η επιστημονική ονομασία του είναι σεμνοπίθηκος - είδε η ερευνήτρια στην τοιχογραφία που εντόπισε ο Σπυρίδων Μαρινάτος στον βόρειο και τον δυτικό τοίχο του δωματίου Β6 του κτιρίου Β του Ακρωτηρίου, του προϊστορικού οικισμού που είναι γνωστός και ως η «Πομπηία του Αιγαίου» καθώς «πάγωσε» κάτω από την καυτή λάβα και την ηφαιστειακή τέφρα της έκρηξης του ηφαιστείου της Θήρας στο τέλος του 17ου αι. π.Χ.

Στην τοιχογραφία - η οποία εκτίθεται στο Μουσείο Προϊστορικής Θήρας και έχει διαστάσεις 2,70x2,76 μ. - απεικονίζονται ηφαιστειακοί βράχοι στους οποίους έχει σκαρφαλώσει μια αγέλη κυανοπιθήκων, οι οποίοι ενδεχομένως - σύμφωνα με την περιγραφή του πρώτου συστηματικού ανασκαφέα του Ακρωτηρίου, του ακαδημαϊκού Σπυρίδωνα Μαρινάτου -, αφού λεηλάτησαν κήπους, έφυγαν με τη λεία τους καταδιωκόμενοι και αναζήτησαν ασφαλές καταφύγιο στα βράχια.

Η Μαρί Νικόλ Παρέχα, παρατηρώντας την τοιχογραφία, αναρωτήθηκε πώς μπορεί οι κάτοικοι του προϊστορικού Αιγαίου να ζωγράφισαν ένα ζώο που δεν είχαν δει, καθώς δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το συγκεκριμένο είδος πιθήκου ενδημούσε στην περιοχή. Απευθύνθηκε σε πρωτευολόγους (βιολόγους πρωτευόντων θηλαστικών) οι οποίοι αναγνώρισαν στις τοιχογραφίες το γκρίζο λανκούρ, όχι μόνο λόγω του χαρακτηριστικού του τριχώματος, αλλά και επειδή η ουρά του σχηματίζει ένα χαρακτηριστικό S.

Νότια Ασία

Οι σεμνοπίθηκοι ζουν στη Νότια Ασία και συγκεκριμένα στην κοιλάδα του Ινδού, στις περιοχές όπου σήμερα εκτείνονται το Νεπάλ, το Μπουτάν και η Ινδία, και δεν έχουν κοινά χαρακτηριστικά με εκείνους που ενδημούν στη Μέση Ανατολή ή στη Βόρεια Αφρική, περιοχές με τις οποίες οι κάτοικοι του Αιγαίου διατηρούσαν στενές σχέσεις. Πώς τους γνώριζαν λοιπόν οι καλλιτέχνες του Ακρωτηρίου; «Δεν θα εκπλαγώ αν κάποια μέρα στο μέλλον βρεθούν στοιχεία που θα αποδεικνύουν την απευθείας επαφή» λέει η Παρέχα στο «New Scientist» και εκτιμά ότι είχαν μεταφερθεί σε περιοχές με τις οποίες επικοινωνούσαν οι καλλιτέχνες του Ακρωτηρίου.

«Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα θεωρία και ενδεχομένως μεθοδολογικά σωστή, όμως δεν μπορούμε να μιλάμε για ταυτίσεις στις τοιχογραφίες της προϊστορικής Θήρας, καθώς δεν πρόκειται για ρεαλιστική ζωγραφική» λέει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής καθηγητής Προϊστορικής Aρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και μελετητής των θηραϊκών τοιχογραφιών Ανδρέας Βλαχόπουλος. «Η τέχνη του προϊστορικού Αιγαίου έχει αναπαραστατικές αρετές που μας εκπλήσσουν, αλλά αν οι μεγάλοι καλλιτέχνες του Ακρωτηρίου ζωγράφιζαν ό,τι είχαν δει τότε θα έπρεπε να πετάνε γρύπες (σ.σ. μυθολογικό ον με σώμα λιονταριού, κεφάλι και φτερά αετού και ουρά φιδιού) πάνω από τη Θήρα κάθε απόγευμα».

Στη διατριβή της ειδικά για τις τοιχογραφίες του κτιρίου Β του Ακρωτηρίου η Φραγκούλα Γεώρμα υποστηρίζει ότι πρόκειται για κερκοπιθήκους (όπως π.χ. οι μακάκοι) οι οποίοι ζούσαν στη Βόρεια Αφρική και στους οποίους θα είχαν ευκολότερη πρόσβαση οι κάτοικοι του προϊστορικού Αιγαίου. «Δεν μπορούμε, ωστόσο, να προσεγγίζουμε την τέχνη με όρους θετικών επιστημών» σχολιάζει η αρχαιολόγος.

«Οποιαδήποτε θεωρία είναι καλοδεχούμενη, αλλά όχι όταν εκτρέπεται του ερμηνευτικού πλαισίου της τέχνης της εποχής. Έχει ενδιαφέρον μια διεπιστημονική προσέγγιση σε θέματα εικονογραφίας, αλλά το θέμα μας είναι μια ζωγραφική απεικόνιση, όχι ένα λείψανο. Κατά συνέπεια η έρευνα αυτή δεν φωτίζει την ουσία των αναζητήσεών μας για τον κόσμο της 2ης χιλιετίας π.Χ., αλλά μένει σε ένα πυροτέχνημα» καταλήγει ο Ανδρέας Βλαχόπουλος.

Αδαμοπούλου Μαίρη   13 Δεκεμβρίου 2019
https://www.tanea.gr/2019/12/13/people/irthan-oi-pithikoi-tis-santorinis-apo-to-nepal/

Οι όμορφες χώρες όμορφα καίγονται...

Με τον συγγραφέα του άρθρου που ακολουθεί έχουμε σημαντικές ιδεολογικο-πολιτικές διαφορές, αλλά δεν μπορούμε παρά να τον συγχαρούμε για την εξαιρετικά εύστοχη και τεκμηριωμένη προσέγγιση ενός προβλήματος, το οποίο εξαπλώνεται σαν καρκίνος με ευθύνη ανίκανων η κακόβουλων πολιτικάντηδων και απειλεί να μας καταστρέψει ως κοινωνία, ως λαό, ως έθνος...

ΔΕΕ 

Φαντάσου τη σκηνή: ένας Έλληνας πηγαίνει για να εξυπηρετηθεί σε γραφείο δημόσιας υπηρεσίας. Διαπιστώνει ότι η υπάλληλος είναι γυναίκα. Δηλώνει πως αρνείται να μιλήσει σε γυναίκες και ζητάει να τον εξυπηρετούν μόνο άντρες. Ποια νομίζεις θα ήταν η συνέχεια;

Φαντάσου, τώρα, τη σκηνή ανάποδα: μια γυναίκα να λέει “εγώ δεν μιλάω σε άντρες”. Ο νέος νόμος για την παροχή ασύλου απαντάει: το σεβόμαστε, θα ψάξουμε να σας βρούμε γυναίκα υπάλληλο και γυναίκα διερμηνέα! Να τι προβλέπει το άρθρο 77, παράγραφος 5:

Όπως βλέπεις, το επεκτείνει σε κάθε περίπτωση, και όταν ο αιτών είναι άντρας. Με ένα νόμο κι ένα άρθρο, η βάση του νομικού μας πολιτισμού καταργήθηκε. Το συνειδητοποιούμε; Δεν είναι ρατσισμός αυτό; Δεν μιλάμε για σωματική έρευνα, αλλά για απλή συνομιλία! Δίνεις το δικαίωμα σε κάποια ή κάποιον, που βρίσκεται σε ελληνικό έδαφος και εξυπηρετείται από ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες, να ορίζει εκείνη ή εκείνος το φύλο των υπαλλήλων στους οποίους δέχεται να μιλήσει; Ανήκουστο!

Όμως αυτό δεν είναι τίποτε μπροστά στο άρθρο 46, παράγραφος 1, με τα άθλια Ελληνικά του οποίου η χώρα μας γίνεται το πρώτο κράτος στον κόσμο που καταργεί αυτοβούλως τα σύνορά του!

Εφόσον η παράνομη είσοδος (που ο νόμος την ονομάζει παράτυπη, λες και ο εισβολέας δεν παραβαίνει νόμους αλλά… τύπους) δεν συνεπάγεται καμμία ποινή, το αδίκημα παύει να υφίσταται. Κι έτσι, ο Κυριάκος απαντάει τελεσίδικα στην απορία του Τσίπρα για το αν έχει η θάλασσα σύνορα: όχι μόνο η θάλασσα, ούτε η στεριά έχει! Δες τι ίσχυε μέχρι την ψήφιση του νέου νόμου:

Ο προηγούμενος νόμος (3907/2011) μιλούσε ξεκάθαρα για σύλληψη όσων έμπαιναν στη χώρα παράνομα. Γενικός κανόνας η σύλληψη, εξαίρεση η ελευθερία. Ο νέος νόμος τα αντέστρεψε: γενικός κανόνας η ελευθερία, εξαίρεση η σύλληψη.

Το πρόβλημα δεν λέγεται “μεταναστευτικό”. Η σωστή ονομασία είναι “εισβολικό”. Είναι η πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, που μια χώρα και μια ήπειρος που υφίστανται εισβολή διευκολύνουν και χρηματοδοτούν τους εισβολείς, έχοντας μετατρέψει τον στρατό τους σε ορντινάτζα των εισβολέων και το ναυτικό τους σε θαλάσσιο ταξί.

Έχει και άλλα ανατριχιαστικά ο νέος νόμος, όπως το ότι κάποιος μπορεί να θεωρηθεί δικαιούχος ασύλου, αν ισχυριστεί ότι στην πατρίδα του υφίσταται… ψυχολογική βία ή ότι, μολονότι εγκλημάτησε, η τιμωρία που του επεβλήθη δεν ήταν… αναλογική!

Όμως, όλα αυτά είναι το δέντρο. Ας δούμε το δάσος.

Η πολιτική της Ε.Ε. “ανοίξαμε και σας περιμένουμε” βασίζεται στη διαπίστωση ότι οι Ευρωπαίοι δεν γεννούν αρκετά και ο πληθυσμός της Ε.Ε. μειώνεται. Όσοι αρθρογραφούν για το θέμα διεκτραγωδούν το ευρωπαϊκό μέλλον, περιγράφοντας μια ήπειρο γερόντων. Και ως λύση προτείνεται η αθρόα εισαγωγή Αφρικανών και Ασιατών, οι οποίοι, κατά… σύμπτωση, είναι στη συντριπτική πλειονότητά τους μουσουλμάνοι.

Δεν σου λένε την πραγματική αιτία του πανικού τους: την αδυναμία του ασφαλιστικού συστήματος, που στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. έχει στηθεί ως πυραμίδα, να πληρώνει παχυλές συντάξεις στους «γέρους του ’68». 
Η μείωση πληθυσμού σε μια χώρα δεν είναι απαραίτητα κάτι το κακό. Είναι δυνατόν για πάντα να αυξάνεται ο πληθυσμός της γης; 370 εκατομμύρια λιγότεροι ήμασταν στην Ευρώπη τη δεκαετία του ’50. Πάθαμε κάτι; Λιγότεροι κάτοικοι σημαίνει μεγαλύτερο επίπεδο ευημερίας για τον καθένα. Η Ευρώπη δεν είναι περιοχή φτηνού εργατικού δυναμικού, αλλά υψηλής προστιθέμενης αξίας, λόγω τεχνολογίας. Το αν κρατήσει αυτή τη θέση και στο μέλλον δεν εξαρτάται από τον αριθμό των πολιτών της, αλλά από τις ευκαιρίες που δίνει στα καλύτερα μυαλά της να μείνουν και να εργαστούν στις πατρίδες τους. Ένα δημιουργικό καινοτόμο μυαλό υψηλής εξειδίκευσης μπορεί να παραγάγει πολύ περισσότερο πλούτο από 100 χειρώνακτες.  Αυτό που απειλεί την Ευρώπη είναι η σοσιαλμανία των περισσότερων κυβερνήσεων της Ε.Ε. που συνεπάγεται υψηλή φορολόγηση και προκαλεί brain drain προς χώρες με χαμηλότερη φορολογία με μικρότερη ανάμειξη του κράτους στην Οικονομία, άρα και με περισσότερες ευκαιρίες να εξελιχθεί κάποιος και να πλουτίσει.

Γιατί δεν γεννούν οι Ευρωπαίοι; Τζούφιασε το… ευρωσπέρμα; Όχι βέβαια. Δεν γεννούν κυρίως λόγω του παράλογα χουβαρδάδικου ασφαλιστικού προνοιακού συστήματος. Για χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος έκανε πολλά παιδιά για να τον γηροκομήσουν. Όταν το ασφαλιστικό σύστημα σού υπόσχεται πως θα σε γηροκομήσουν πλουσιοπάροχα με τις εισφορές τους τα παιδιά των άλλων, κι αυτό το υπόσχεται και στους άλλους, η συνολική ροπή προς τεκνοποίηση μειώνεται. Ούτε το κυνήγι της καριέρας φταίει. Μπορεί η μέση μητέρα σήμερα να είναι εργαζόμενη αλλά το ίδιο έκανε το 1950 μια αγρότισσα που κατάφερε, δουλεύοντας στα χωράφια να αναθρέψει 7 παιδιά, σε συνθήκες πολύ δυσκολότερες. Το οξύμωρο είναι ότι το ασφαλιστικό σύστημα της Ευρώπης, αντί να αιμοδοτείται, αιμορραγεί λόγω της μετανάστευσης. 
Εκτός από τα τεράστια ποσά που δαπανώνται για φιλοξενία και εκπαίδευση, οι έρευνες αποδεικνύουν 
(https://ec.europa.eu/eurostat/web/products-eurostat-news/-/DDN-20180730-1) ότι ο 1 στους 3 μετανάστες δεν εργάζεται και ζει από τα κοινωνικά επιδόματα, γκετοποιημένος, με κύρια ή αποκλειστική δραστηριότητα την τεκνοποίηση, για να πάρει περισσότερα επιδόματα.

Θέλει άλλους μετανάστες η Ευρώπη; Δεν έχει αποφασίσει ακόμα. Οι περισσότερες κυβερνήσεις φλερτάρουν με το «ναι», ποντάροντας στην τόνωση των ασφαλιστικών εισφορών, οι αριστεροί είναι ενθουσιασμένοι καθώς μυρίζονται εξαθλιωμένο προλεταριάτο, δηλαδή πελάτες, τα κυκλώματα προώθησης τρίβουν τα χέρια τους, ζεστό μαύρο χρήμα γαρ, και μένει ο απλός πολίτης να διαμαρτύρεται για τον βιασμό της ζωής του και για το εφιαλτικό του μέλλον, με όλα τα ΜΜΕ της πολιτικής ορθότητας να τον δαιμονοποιούν ως ακροδεξιό και ρατσιστή.

Για πολλά χρόνια τού ρίχναν στάχτη στα μάτια: «Θα ενσωματωθούν, θα γίνουν Ευρωπαίοι, είναι θέμα Παιδείας. Μόλις πάν στα ευρωπαϊκά σχολεία δεν θα διαφέρουν από σένα». Πήγαν όμως στα σχολεία και δεν ενσωματώθηκαν. Αντιθέτως, έγιναν περισσότερο φανατικοί. Τα αποτελέσματα των ερευνών γνώμης ανάμεσα στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς είναι φρικιαστικά!

Ας δούμε μερικά, με επίκεντρο τη Βρετανία. Σήμερα στο UK ζουν πάνω από 3.200.000 μουσουλμάνοι, διπλάσιοι απ’ όσους ήταν πριν μία δεκαετία. Στο διαμέρισμα του Ανατολικού Λονδίνου Tower Hamlets το 45.6% του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι. Το 78% (2.496.000) θεωρούν ότι η θρησκεία είναι πολύ σημαντική για αυτούς, ενώ το 40% (1.280.000) θέλουν η σαρία να εφαρμοστεί στο U.K. ως παράλληλο νομικό σύστημα. Τo 28% (896.000) θέλουν η Βρετανία να γίνει ενα Ισλαμικό κράτος και η σαρία να επιβληθεί σε όλους, μουσουλμάνους και μη. Κι όταν μιλάνε για σαρία δεν εννοούν θέματα αστικού δικαίου, αλλά λιθοβολισμό για μοιχεία, μαστιγώσεις και ακρωτηριασμούς.

To 9% (288.000) ανήκουν στον σκληρό πυρήνα των ισλαμιστών και δηλώνουν ότι οι βομβιστές αυτοκτονίας είναι δικαιολογημένοι. Την σφαγή της 7/7/2005, όταν 4 εκρήξεις στο μετρό του Λονδίνου, έργο τζιχαντιστών, σκότωσαν 56 και τραυμάτισαν 700, την επιδοκιμάζει ο 1 στους 4 Βρετανούς μουσουλμάνους! Μάλιστα, τα ποσοστά είναι μεγαλύτερα (31%) στους νεαρούς μουσουλμάνους σε σχέση με τις ηλικίες πάνω από 45 (14%). Οι νεότεροι είναι περισσότερο φανατικοί, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι 2 στους 3 μουσουλμάνους στη Βρετανία, αν ήξεραν για κάποιο τρομοκρατικό σχέδιο δεν θα ανέφεραν τίποτε στην αστυνομία και το 50% (1.600.000) υποστηρίζει το ISIS το οποίο έχει σφάξει on camera Βρετανούς πολίτες.

Τι πιστεύουν σε σχέση με τις ατομικές ελευθερίες; Ο 1 στους 3 μουσουλμάνους της Βρετανίας υποστηρίζει ότι αυτός που εγκαταλείπει την πίστη στο Ισλάμ πρέπει να θανατώνεται. Το ποσοστό είναι 19% στους μεγαλύτερους (άνω των 55 ετών) αλλά 36% στους νέους! Το 78% των Βρετανών μουσουλμάνων θέλει να τιμωρούνται (χωρίς να διευκρινίζει το είδος της τιμωρίας) όσοι δημοσιεύουν αρνητικά σχόλια ή σκίτσα για τον Μωάμεθ. Μετά την επίθεση στην εφημερίδα Charlie Hebdo, το 27% των Βρετανών μουσουλμάνων (στο οποίο πρέπει να προστεθεί και το 8% που αρνήθηκε να απαντήσει) υποστήριξε τους δολοφόνους.

Τι πιστεύουν για τον έρωτα, τις σχέσεις και την ελευθερία του λόγου; Ο 1 στους 3 μουσουλμάνους της Βρετανίας θεωρεί σωστό η γυναίκα να εξαναγκάζεται να υπακούει στις διαταγές του άντρα της, στις οποίες περιλαμβάνεται (ως διαταγή) και το σεξ. Ο 1 στους 10 θα σκότωνε ένα μέλος της οικογένειάς του για λόγους τιμής. Το ποσοστό στους νέους διπλασιάζεται: 1 στους 5. Το 51% πιστεύουν ότι μια μουσουλμάνα δεν μπορεί να παντρευτεί έναν μη μουσουλμάνο και το 52% ότι είναι φυσιολογικό ένας μουσουλμάνος να έχει μέχρι 4 γυναίκες. Το 74% των νέων (ανδρών και γυναικών) μουσουλμάνων θέλουν η γυναίκα να φοράει τουλάχιστον νικάμπ. Στις ηλικίες πάνω από 55 το ποσοστό είναι «μόνο” 28%! Μόνο το 3% του συνόλου δηλώνουν καθαρά υπέρ της ελευθερίας του λόγου. Το 61% πιστεύουν ότι η ομοφυλοφιλία πρέπει να τιμωρείται. (Τα links των ερευνών από τις οποίες αντλήθηκαν αυτά τα στοιχεία υπάρχουν στο τέλος του άρθρου.)

Το 60% των Ευρωπαίων μουσουλμάνων πιστεύει ότι «όλοι οι μουσουλμάνοι πρέπει να επανέλθουν στις ρίζες του Ισλάμ», το 75% ότι «υπάρχει μόνο μία ερμηνεία του Κορανίου την οποία όλοι οι πιστοί πρέπει να ακολουθούν» και το 60% ότι «οι θρησκευτικοί κανόνες είναι πιο σημαντικοί από τους κρατικούς νόμους» (δημοσκόπηση του 2013 του γερμανικού ινστιτούτου ερευνών WZB, σε συνεργασία με τον Ολλανδό κοινωνιολόγο Ruud Koopmans, σε δείγμα 9.000 Ευρωπαίων μουσουλμάνων τουρκικής και μαροκινής καταγωγής σε Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Αυστρία και Σουηδία). 

https://www.wzb.eu/en/press-release/islamic-fundamentalism-is-widely-spread

Γιατί δεν μπόρεσε η ευρωπαϊκή παιδεία να τους κάνει Ευρωπαίους; Διότι το Ισλάμ δεν είναι μόνο θρησκεία. Είναι ένα νομικό, κοινωνικό, πολιτικό και στρατιωτικό σύστημα, με το προκάλυμμα της θρησκείας, απολύτως ασύμβατο με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό που έχει συγκεκριμένο και εκπεφρασμένο, από πλήθος ηγετών του, στόχο: τον εξισλαμισμό της Ευρώπης εκ των έσω. Εκμεταλλευόμενο την ανεκτικότητα της Ευρώπης επιδιώκει να την καταλύσει. Ό,τι δεν κατάφεραν τα σπαθιά των οθωμανών στη Βιέννη και στην Ισπανία θα καταφέρουν, σε καμμιά τριανταριά χρόνια, οι ψήφοι των “θαλασσοπνιγμένων” εισβολέων της Σάμου και των απογόνων τους. Χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Βλέπε Ιράν και Λίβανος.

Το γενικό κουμάντο σ΄ αυτή την εισβολή το κάνει μια υπηρεσία του ΟΗΕ, που έχει εξελιχθεί σε άντρο διαφθοράς: η Ύπατη Αρμοστεία. Η Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες ιδρύθηκε το 1950, για να βοηθήσει τα εκατομμύρια των Ευρωπαίων, που ο Β’ ΠΠ είχε αναγκάσει να εκτοπιστούν, να επιστρέψουν στα σπίτια τους ή να ριζώσουν σε μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα λόγω της υπαγωγής της Ανατολικής Ευρώπης στη σοβιετική σφαίρα επιρροής. Αυτή υποτίθεται είναι η λαχτάρα του πρόσφυγα: να γυρίσει στο σπίτι του, μόλις τα πράγματα στρώσουν. Όμως από τα 8,7 δισεκατομμύρια δολάρια που ήταν ο προϋπολογισμός της Ύπατης Αρμοστείας το 2019 μόνο το 2% διατέθηκε για επαναπατρισμούς. Γιατί τόσο λίγο; Διότι η Υ.Α. δεν ασχολείται πλέον με πρόσφυγες αλλά… με τον εαυτό της! Οι 15.500 υπάλληλοί της σε 130 χώρες του κόσμου σπεύδουν να χαρακτηρίσουν πρόσφυγα κάθε τυχοδιώκτη για να σιγουρέψουν την καλοπληρωμένη καρέκλα τους και να αυξήσουν το budget που διαχειρίζονται.

Νομικό υπόβαθρο σ΄ αυτή την εισβολή είναι η σύμβαση της Γενεύης, ένα κείμενο του 1951, κυρίως για τους πρόσφυγες του Β’ ΠΠ. Το 1951 ο παγκόσμιος πληθυσμός ήταν 2,5 δισεκατομμύρια. Είναι δυνατόν το ίδιο κείμενο να παραμένει εργαλείο διαχείρισης κρίσεων, πολύ πιο σύνθετων και πολύ ευρύτερων, σε έναν κόσμο του οποίου ο πληθυσμός κοντεύει τα 8 δισεκατομμύρια; Το 1951 δεν υπήρχε ISIS. Ο ηττημένος τζιχαντιστής του ISIS δεν θα έρθει κρατώντας κομμένα κεφάλια. Ως πρόσφυγας θα έρθει, μπορεί και με καναδυό κουτσούβελα στην αγκαλιά, κατατρεγμένος δήθεν οικογενειάρχης. Πώς θα τον ξεχωρίσεις από τους υπόλοιπους; Τι θα κάνεις αν μια ωραία πρωία χτυπήσουν την πόρτα της Ελληνικής Πρεσβείας στην Ινδία, με όλα τα χαρτιά τους στα χέρια, οι 200 εκατομμύρια Ντάλιτ; Δεν υφίστανται διακρίσεις, αδικίες, κοινωνικό αποκλεισμό, μόνο και μόνο εξαιτίας του ότι γεννήθηκαν στην κατώτερη κάστα της ινδικής κοινωνίας; Καραμπινάτο! Άρα, μπορούν να πάρουν το status του πολιτικού πρόσφυγα και με τη βούλα! Οι μισοί Ντάλιτ είναι μουσουλμάνοι. Πού θα τους φιλοξενήσεις, «ευαίσθητε» πολυπολιτισμικάριε μου;

Νομίζω είναι καιρός να πούμε μερικά πράγματα έξω από τα δόντια, κι ας ελπίσουμε ότι κάποιοι θα τα ακούσουν και θα τα εφαρμόσουν γιατί η Ελλάδα και η Ευρώπη που ξέραμε αυτοκτονούν:

1.     Δεν φταίει ο δυτικός κόσμος για την υπανάπτυξη των ισλαμικών χωρών. Όταν από την οικογένεια εργάζεται μόνο ο πατέρας – αφέντης και μία έως τέσσερις γυναίκες είναι στο σπίτι και γεννοβολάν, αυτό το μοντέλο παράγει φτώχεια και εξαθλίωση. To (δυτικό) Πακιστάν, όταν έφυγαν οι Άγγλοι το 1948, είχε 33 εκατομμύρια κατοίκους. Σήμερα έχει 217! Αυξάνεται βέβαια το ΑΕΠ, κυρίως λόγω δυτικών επενδύσεων, αλλά το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι καθηλωμένο. Πώς να αυξηθεί όταν ο μέσος όρος παιδιών ανά γυναίκα ήταν μέχρι το 1990 πάνω από 6; Το Ισλάμ εξάγει στη δύση τα κοινωνικοοικονομικά του αδιέξοδα. Δεν θα γίνουμε «πελάτες». Ας τα λύσουν μόνοι τους ή ας σφαχτούν μεταξύ τους, σουνίτες, σιίτες, σαλαφιστές και λοιπές σχολές για το ποιος είναι γνήσιος εκπρόσωπος του προφήτη. Διότι στη Δύση κάνουμε το λάθος να αντιμετωπίζουμε το Ισλάμ ως ενιαίο. Δεν είναι. Το διαπιστώνουμε όταν οι εισβολείς αλληλομαχαιρώνονται στα hot spots. Ας περάσει το Ισλάμ από τον μεσαίωνα στην αναγέννηση, ας γίνει μόνο θρησκεία όπως τη βιώνουμε στη Δύση και το ξανασυζητάμε. Τώρα όχι, λυπάμαι πολύ.

2.     Η ευρωπαϊκή βοήθεια η οποία έρρευσε άφθονη στον τρίτο κόσμο τις τελευταίες δεκαετίες επιδείνωσε το πρόβλημα. Πρώτον διότι μεγάλο μέρος της κατέληξε σε τσέπες διεφθαρμένων ηγετών χρηματοδοτώντας εκατοντάδες τοπικές διαμάχες με χιλιάδες νεκρούς και πολύ περισσότερους εκτοπισμένους και δεύτερον διότι στο ποσοστό που έγινε «κοινωνική βοήθεια» αντιμετώπισε μόνο τα συμπτώματα, χωρίς να αγγίξει την αρρώστεια.

3.     Στο σπίτι μου εγώ αποφασίζω ποιους θα φιλοξενήσω και εγώ θέτω τους όρους της φιλοξενίας. Ακόμα και η (ξεπερασμένη πλέον) Σύμβαση της Γενεύης δεν υποχρεώνει ένα κράτος να δώσει το status του πρόσφυγα σε κάποιον, ακόμα κι αν έχει τις προϋποθέσεις, αν κρίνει ότι απειλείται η τάξη και η ασφάλειά του. Ολόκληρη η Σύμβαση (και το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης που τη συμπλήρωσε το 1967) ασχολείται με τα δικαιώματα που έχει κάποιος εφόσον τού αναγνωρισθεί το status του πρόσφυγα, όχι με τη διαδικασία αναγνώρισης. Επιπλέον, πολύ λογικά, θεωρεί πρόσφυγα όποιον μπαίνει σε μια χώρα απ’ ευθείας από αυτή που τον απειλεί. Όχι όποιον έκανε το γύρο του κόσμου ψάχνοντας ποια κορόιδα τού δίνουν τις περισσότερες παροχές. Κι επειδή έχουμε μπερδέψει το δικαίωμα με τη δυνατότητα, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να φιλοξενηθεί στο σπίτι μου. Έχει τη δυνατότητα, αν θελήσω.

Όμως μια σοβαρή εθνική κυβέρνηση έχει κάθε δικαίωμα να πει, και να διαφημίσει διεθνώς, μερικά απλά πράγματα που θα έκοβαν τις εισβολικές ροές, μαχαίρι:

«Μπήκες παράνομα στη χώρα και δεν είσαι υπήκοος όμορων χωρών; Η αίτησή σου απορρίπτεται ασυζητητί. Συλλαμβάνεσαι, προφυλακίζεσαι, δικάζεσαι καταδικάζεσαι και εκτίεις την ποινή με μοναδική προοπτική την απέλαση. Αν θες να γλυτώσεις την ταλαιπωρία, επιστρέφεις στην πατρίδα σου με προσωρινά ταξιδιωτικά έγγραφα που θα σου εκδώσουμε το πολύ σε μία βδομάδα. Δώρο το one-way εισιτήριο και ένα κουτί λουκούμια.»

Οι εισβολικές ροές δεν κόβονται στο Αιγαίο.  Κόβονται στο τηλέφωνο. Κόβονται όταν ο Αχμέτ πει στον ξάδελφο στο Μπαγκλαντές: «αλλιώς μας τα είπαν οι διακινητές, ξάδερφε, κι αλλιώς τα βρήκα – είμαι στη φυλακή και θα με απελάσουν – μην έρθεις ξάδερφε, τζάμπα τα λεφτά». (Το πού βρίσκουν 3.500 δολάρια το κεφάλι άνθρωποι που στην πατρίδα τους αμείβονται με 2 δολάρια τη μέρα, δεν το θίγω διότι το γνωρίζουμε.) Αν αυτή η πολιτική ανακοινωθεί σήμερα, αύριο κιόλας δεν θα έρθει ούτε μισή βάρκα. Το ίδιο πρέπει να εφαρμοστεί και σε όσους μπήκαν ήδη παράνομα, από το 2015 και μετά τουλάχιστον: κράτηση σε ακατοίκητα νησιά με μόνη προοπτική την απέλαση. Σε 2 μήνες ο οικισμός είναι έτοιμος, με λεφτά της Ε.Ε. Κοντέινερς, γεννήτρια ηλεκτρικού, δεξαμενές νερού και όλα τα λεβεντόπαιδα των ΜΚΟ και της Αρμοστείας εκεί. Όχι σουλάτσο και ντόλτσε βίτα στη Μυτιλήνη. Για να δούμε πόσο ανθρωπιστές είναι. Για όσες ΜΚΟ αρνούνται να μείνουν στον οικισμό, κλείσιμο και απέλαση πάραυτα.

Όσοι έχουν έρθει για να γλυτώσουν από τον φασισμό της ισλαμικής θεοκρατίας, για να κυκλοφορούν οι γυναίκες τους ασυνόδευτες, για να πάνε τα κορίτσια τους σχολείο, για να ζήσουν υιοθετώντας τις δικές μας αξίες, είναι ευπρόσδεκτοι. Αλλά πρέπει να το αποδείξουν. Χωρίς μαντίλα, χωρίς Αλλάχ ακμπάρ, χωρίς χαλάκια για προσευχή, χωρίς κοράνι παραμάσχαλα, χωρίς χαλάλ, χωρίς σαρία, με δυτικές φουστίτσες και μαγιώ στις ζέστες και πρώτο πιάτο στο κέντρο υποδοχής χοιρινό γύρο, άντε μπιφτέκια σόγιας αν είναι βήγκαν. Σπίτι μου είναι, εγώ ορίζω τους κανόνες. Αν δεν σ΄ αρέσει, δεν είσαι υποχρεωμένος να μείνεις.

Και μετά, σήκωμα τα μανίκια, και χοντρή δουλειά στην Ευρώπη για να υποχρεωθεί η ασπόνδυλη, ευνουχισμένη (ή/και εξωνημένη) ηγεσία της να αλλάξει πολιτική. Η ήπειρός μας δεν πρέπει να αυτοκτονήσει. Ευτυχώς, οι λαοί της Ευρώπης φαίνεται να ξυπνούν.

Θάνος Τζήμερος  15/11/2019 - 16:26

Πηγές:

https://ckan.publishing.service.gov.uk/dataset/attitudes_values_and_perceptions-muslims_and_the_general_population

http://www.comres.co.uk/polls/bbc-radio-4-today-muslim-poll/

http://english.dohainstitute.org/content/6a355a64-5237-4d7a-b957-87f6b1ceba9b

http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/12132641/Number-of-UK-Muslims-exceeds-three-million-for-first-time.html

https://www.gatestoneinstitute.org/7861/british-muslims-survey

http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1510866/Poll-reveals-40pc-of-Muslims-want-sharia-law-in-UK.html

http://www.cbsnews.com/stories/2006/08/14/opinion/main1893879.shtml&date=2011-04-06

http://www.webcitation.org/5xkMGAEvY

http://www.policyexchange.org.uk/images/publications/living%20apart%20together%20-%20jan%2007.pdf

http://www.hln.be/hln/nl/1275/Islam/article/detail/1619036/2013/04/22/Zestien-procent-moslimjongens-vindt-terrorisme-aanvaardbaar.dhtml

http://www.danielpipes.org/blog/2005/07/more-survey-research-from-a-british-islamist

http://www.pewforum.org/uploadedFiles/Topics/Religious_Affiliation/Muslim/worlds-muslims-religion-politics-society-full-report.pdf

http://www.pewglobal.org/2013/09/10/muslim-publics-share-concerns-about-extremist-groups/

http://www.pewglobal.org/2014/07/01/concerns-about-islamic-extremism-on-the-rise-in-middle-east/

http://www.thetimes.co.uk/tto/news/uk/article4730825.ece

https://www.thesun.co.uk/news/2308529/half-british-muslims-would-not-report-is-supporters/

http://www.torontosun.com/2011/11/01/strong-support-for-shariah-in-canada

http://www.worldpublicopinion.org/pipa/pdf/feb09/STARTII_Feb09_rpt.pdf

http://pewglobal.org/2010/12/02/muslims-around-the-world-divided-on-hamas-and-hezbollah/

http://www.breitbart.com/national-security/2015/05/25/shock-poll-81-of-al-jazeera-arabic-poll-respondents-support-isis/

http://www.centerforsecuritypolicy.org/category/shariah/

http://www.mirror.co.uk/news/uk-news/muslim-leader-isis-supporting-brits-disenfranchised-6018357

http://www.trust.org/item/20160112154230-7c2sb/ 

http://www.newsweek.com/16-french-citizens-support-isis-poll-finds-266795 

http://www.algemeiner.com/2015/05/25/al-jazeera-survey-shows-

http://www.alarabiya.net/articles/2011/09/10/166274.html

http://www.washingtoninstitute.org/templateC06.php?CID=1154

http://pewresearch.org/pubs/2066/muslims-westerners-christians-jews-islamic-extremism-september-11

http://www.dailymail.co.uk/news/article-3992304/Only-one-25-British-Muslims-believe-Al-Qaeda-carried-9-11-terror-attack-says-think-tank.html

http://www.civitas.org.uk/pdf/ShariaLawOrOneLawForAll.pdf

http://www.cbsnews.com/stories/2006/08/14/opinion/main1893879.shtml&date=2011-04-06

Το πήραμε από εδώ: 
https://www.thepresident.gr/2019/11/15/oi-omorfes-chores-omorfa-kaigontai-grafei-o-th-tzimeros/?fbclid=IwAR3dpygJDai3ZFbVyLhaiYmeoarJuzHZwvg5dXMSl2RRI8-oPS36gvEd78M

Οι επισημάνσεις με μαύρα είναι δικές μας και δεν υπάρχουν στο αρχικό κείμενο.