Περί Ουκρανίας και άλλων τινών…

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης 27-2-2022

Ουδέποτε συμπάθησα τους Ρώσσους, για συγκεκριμένους ιστορικούς λόγους, που σχετίζονται με την πολιτική τους απέναντι στην πατρίδα μας. Όσοι μελετούν Ιστορία τους γνωρίζουν. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι του σημείου να προσπαθούν να με πείσουν κάποιοι ότι το μαύρο είναι άσπρο υπάρχει διαφορά και επί πλέον εξοργίζομαι διότι υποτιμούν την νοημοσύνη μου.

Επιδιώκω λοιπόν, όταν επιχειρώ να αναλύσω γεγονότα και καταστάσεις να είμαι αντικειμενικός όσο μπορώ. Δυστυχώς, διαπιστώνω ότι πολλοί γίνονται εύκολα θύματα της πλύσης εγκεφάλου που ασκείται από την ακατάσχετη προπαγάνδα αυτών των ημερών, διότι αγνοούν βασικές πληροφορίες για τα γεγονότα και τις εξελίξεις που είχαν προηγηθεί ή κάποιοι άλλοι κάνουν απλώς την δουλειά τους ακολουθώντας εντολές και οδηγίες. Έτσι, η παραπληροφόρηση οργιάζει για μια προαναγγελθείσα σύγκρουση ενεργειακών συμφερόντων, που μεθοδεύτηκε να εξελιχθεί σε πολεμική σύγκρουση.

Το άρθρο μου που ακολουθεί και στο οποίο αναφερόμουν στα γεγονότα της Ουκρανίας το είχα αναρτήσει στις 27 Φεβρουαρίου 2022 σε άλλη ιστοσελίδα. Πιστεύω ότι καλό θα είναι να μελετηθεί.

Ουκρανία: Να θυμηθούμε τα γεγονότα

Με το πέρας του Ψυχρού Πολέμου το 1989, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους (ο πρεσβύτερος), ανέλαβε το δύσκολο έργο της επιτήρησης και ολοκλήρωσης της συντεταγμένης διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης. Η σύνθετη αυτή αποστολή περιλάμβανε την σταθερή άσκηση πίεσης προς τους Σοβιετικούς έτσι ώστε να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους για διάλυση, δίχως όμως να ασκείται τόσο έντονη πίεση που θα μπορούσε να θίξει την εθνική υπερηφάνεια των Ρώσσων. Υπενθυμίζεται το πραξικόπημα κατά του Γκορμπατσόφ από αξιωματούχους που τον θεωρούσαν προδότη, γεγονός που καθιστούσε σαφές στον Μπους ότι έπρεπε να εμμένει στη στάση του, δίχως όμως να επαίρεται ή να γίνεται πιεστικός. Παρά τα όποια μειονεκτήματά του, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον πατέρα Μπους πως κατάφερε να επιτύχει τον στόχο του.

Τον πρόεδρο Μπους αντικατέστησε ο «ολετήρας» της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, ο απερίγραπτος Μπιλ Κλίντον (1993-2001), γνωστός για τις μετέπειτα εγκληματικές πολιτικές του στην Γιουγκοσλαβία.

Ο Κλίντον θεώρησε ότι δεν δεσμευόταν από τις ρητές διαβεβαιώσεις του Μπους προς τους Σοβιετικούς, πως δηλαδή οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθούν περαιτέρω ανατολικά, εις βάρος των περιοχών επιρροής της Ρωσίας.

Έκτοτε ξεκίνησε η άκρατη επέκταση του ΝΑΤΟ (βλ. εικόνα με το σαρκαστικό σχόλιο) και η γεωπολιτική περικύκλωση της Ρωσίας, γεγονός που ενοχλούσε αφάνταστα τον πρόεδρο Πούτιν και το καθεστώς του τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Αξιοποιώντας τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας του και τις γεωπολιτικές συνθήκες και συγκυρίες, ο Πούτιν ισχυροποίησε κατά το δυνατόν την Ρωσσία και, καθώς διέκρινε τη δεδομένη χρονική στιγμή την μείωση της αμερικανικής επιρροής και γοήτρου, αποφάσισε να δράσει.

Δυστυχώς, όπως και σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση αυτοί που πληρώνουν το τίμημα είναι ο απλός λαός της Ουκρανίας οι οποίοι για ακόμα μια φορά θα βρεθούν πρόσφυγες στην ίδια τους την χώρα. Αυτό συνέβη και το 2014 όταν 2 εκ. άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Για ακόμα μια φορά οι μόνοι χαμένοι από την κρίση στην Ουκρανία είναι οι Ουκρανοί πολίτες, με δικιά τους ευθύνη. Εξηγώ το γιατί.

Το 1994, ο πρώτος πρόεδρος της Ουκρανίας, Leonid Kravchuk (1991-1994), παύθηκε από τα καθήκοντά του υπέρ του Leonid Kuchma (1994-2004), ο οποίος υποσχέθηκε καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσσία και να δώσει στη ρωσσική γλώσσα ισότιμο καθεστώς στην Ουκρανία.

Το 2005, ο διάδοχός του, Βίκτορ Γιανουκόβιτς (2004-2005), καθαιρέθηκε μετά από μαζικές διαμαρτυρίες ενάντια σε νοθευμένες εκλογές, υπέρ ενός πιο εθνικιστή και φιλοευρωπαϊκού υποψηφίου, του Βίκτορ Γιούσενκο (2005-2010). Το 2010, ο Γιούσενκο έχασε από έναν αναγεννημένο Γιανουκόβιτς που έλαβε 48% των ψήφων. Όμως, ο Γιανουκόβιτς αποβλήθηκε με το πραξικόπημα μελών της Βουλής από την διαβόητη «επανάσταση» του Μαϊντάν και τις μαζικές διαδηλώσεις του 2013-2014.

Ένας εθνικιστής υποψήφιος και δισεκατομμυριούχος σοκολάτας, ο Πέτρο Ποροσένκο, έγινε ο επόμενος πρόεδρος (2014-2019), αλλά αντικαταστάθηκε από τον Βολοντίμιρ (Βλαντίμιρ) Ζελένσκι, έναν ρωσσόφωνο υποψήφιο υπέρ της ειρήνης, το 2019. Ο Ζελένσκι, στην τηλεοπτική εκπομπή που τον έκανε διάσημο στην Ουκρανία και τελικά τον εκτόξευσε στην προεδρία, έπαιξε έναν ρωσσόφωνο καθηγητή ιστορίας γυμνασίου που γίνεται ξαφνικά πρόεδρος.

Τελικά, και εν αντιθέσει με τις πρώτες εντυπώσεις, οι ΗΠΑ αναδεικνύονται μάλλον ως οι μεγάλοι κερδισμένοι της παρούσας κατάστασης. Οι λόγοι είναι δύο: Αρχικά, μετά την ρωσσική επέμβαση, οι ΗΠΑ μπορούν να χρησιμοποιήσουν την Ουκρανία ως ένα παράδειγμα προς αποφυγή, υπενθυμίζοντας την μοίρα των χωρών που δεν δέχονται να ενσωματωθούν στη στρατιωτική συμμαχία ή την κηδεμονία τους. Και ο δεύτερος και βασικότερος λόγος είναι πως μετά το πάγωμα του αγωγού «Nord Stream 2» από τους Γερμανούς, ανοίγει πλέον διάπλατα ο δρόμος για την εξαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη.

Αυτός ήταν άλλωστε ο πραγματικός στρατηγικός στόχος της Ουάσινγκτον στην εν λόγω κρίση. Ούτε η Ουκρανία, ούτε η ασφάλεια της Ευρώπης, ούτε η εξάπλωση της ρωσικής επιρροής, αλλά τα αμερικανικά ενεργειακά συμφέροντα. Αυτά φαίνεται να εξυπηρετούνται πλήρως από τις τελευταίες εξελίξεις, και το γεγονός αυτό μπορεί να προσφέρει απαντήσεις στα ερωτήματα σχετικά με την αρχική αμερικανική αδράνεια και τις μετέπειτα αμφιλεγόμενες κυρώσεις εναντίον της ρωσσικής επιθετικότητας.

ΔΕΕ
 

Το Αφγανιστάν στα χέρια των Ταλιμπάν

Μια ακόμη χώρα καλείται να «πληρώσει» τα αποτελέσματα της εγκληματικά ανίκανης εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ -

Οι επιπτώσεις σε Ελλάδα και Κύπρο

Ο Άντονι Μπλίνκεν, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, δήλωσε στις 15 Αυγούστου 2021 στο πρόγραμμα «Meet the Press» του καναλιού NBC ότι οι Αμερικανοί ξόδεψαν ένα τρισεκατομμύριο δολάρια και περισσότερες από 2.300 ζωές στο Αφγανιστάν. Εύλογα λοιπόν θα αναρωτηθεί ο καθένας: «Και πώς κατάφερε η άλλοτε μοναδική παγκόσμια υπερδύναμη να υποστεί μια τέτοιου μεγέθους ταπεινωτική ήττα;».

Η απάντηση είναι ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική δεν πρέπει να ερμηνεύεται απλοϊκά με βάση κάποια οικονομικά ή άλλα «συμφέροντα», κάποια κακόβουλη ιμπεριαλιστική στρατηγική, αγνοώντας τις πολιτικές και οικονομικές δομές των ΗΠΑ και δεν κατανοεί πώς λειτουργούν οι συσχετισμοί των δυνάμεων στο εσωτερικό τους. Όπως έχει γραφτεί: «Η αμερικανική πολιτική δεν είναι ορθολογική: μερικές φορές επηρεάζεται από μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, πάντοτε από το δόγμα “ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου” και κατά καιρούς από κάποια μορφή αφελούς ιδεαλισμού».

Όλα αυτά αποδείχθηκαν στην πράξη εντελώς αναποτελεσματικά, παρά τα ιλιγγιώδη ποσά που δαπανήθηκαν, την συντριπτική τεχνολογική και στρατιωτική υπεροχή της αμερικάνικης πολεμικής μηχανής, αλλά και τις τεράστιες δυνατότητες μιας χώρας με άριστα εκπαιδευμένες ( ; ) Ένοπλες Δυνάμεις. Μιας χώρας που αποφάσισε αυθαίρετα να διαδραματίσει τον ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα ανάλογα με τα συμφέροντά της.

Αποδείχθηκε τελικά ότι οι εσωτερικές της αντιφάσεις και ανταγωνισμοί, η νοοτροπία του «παλικαρά καουμπόη» που εισβάλλει σε ένα μπαρ διαλύοντας τα πάντα, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις συνέπειες, καθώς και η ανάγκη επίδειξης παγκόσμιας πρωτιάς και ισχύος, θα οδηγούσαν νομοτελειακά τα πράγματα εκεί που κατέληξαν. Μετά από 46 χρόνια και την αλήστου μνήμης εκκένωση της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Σαϊγκόν στις 30 Απριλίου 1975 με την βοήθεια ελικοπτέρων και «την ουρά στα σκέλια», η ιστορία επαναλαμβάνεται με την εσπευσμένη εκκένωση της αμερικανικής πρεσβείας στην Καμπούλ.

Αν θυμηθούμε το τι συνέβη στο Ιράκ, την Συρία, την Λιβύη, παρ’ ολίγον στην Αίγυπτο και σε άλλες χώρες, θα διαπιστώσουμε ότι οι επεμβάσεις των ΗΠΑ εδώ και μισό αιώνα κατέληξαν σε παταγώδεις αποτυχίες που τις πλήρωσαν και τις πληρώνουν οι λαοί αυτών των χωρών και όχι μόνον.

Όπως γράφτηκε πρόσφατα: «Όλα αυτά σηματοδοτούν ένα ιδιότυπο τέλος εποχής. Μια ολόκληρη στρατηγική και “αφήγηση” των ΗΠΑ για την ικανότητά τους να έχουν σχεδόν “αυτοκρατορική” παρουσία και ισχύ σε πολύ μεγάλο μέρος του πλανήτη, να μπορούν να συντρίβουν όποιον τις αμφισβητεί και να μπορούν να “ανοικοδομούν” κράτη και κυβερνήσεις, έδειξε τα όριά της και την πραγματική αποτυχία της.

Οι ΗΠΑ δεν μπόρεσαν ούτε την “κοινωνία των πολιτών” του Αφγανιστάν να ενδυναμώσουν, ούτε θεσμούς διακυβέρνησης να εγκαθιδρύσουν ικανούς να αντέξουν, ούτε καν τις ένοπλες δυνάμεις να καταστήσουν αρκούντως αξιόμαχες, παρά τα τεράστια ποσά που ξόδεψαν σε εκπαίδευση και εξοπλισμό. Και βέβαια πολύ νωρίς φάνηκε ότι δεν είχαν τη δυνατότητα να κάνουν την τεράστια μεταφορά πόρων που θα διαμόρφωνε όρους μιας άλλης οικονομικής ανάπτυξης…».

Και για να προλάβουμε αφελή σχόλια του τύπου: «Τι μας νοιάζει εμάς τι γίνεται στο μακρινό Αφγανιστάν;» υπενθυμίζουμε ότι ενώ η παρουσία Τούρκων στρατιωτών στο αεροδρόμιο της Καμπούλ έχει προκαλέσει αντιπαραθέσεις εδώ και μέρες, ωστόσο τράβηξε την προσοχή η δήλωση των Ταλιμπάν ότι: «Δεν βλέπουμε την Τουρκία ως εχθρό, αλλά ως σύμμαχο», όπως κατέγραψε δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Independent Türkçe».

Τα κύματα λοιπόν Αφγανών προσφύγων που θα φθάσουν στην Τουρκία ας μη καταλήξουν στην Ελλάδα (και στην Κύπρο) και τελικά τα «σπασμένα» της αμερικάνικης πολιτικής να κληθεί να τα υποστεί ο ελληνικός λαός.

Δυστυχώς με τις υπάρχουσες ξενόδουλες κυβερνήσεις δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι, οπότε ας προετοιμαζόμαστε…

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης, 16-8-2021

 

Ελληνογαλλική Φιλία και Ελληνικοί Εξοπλισμοί

Του Ιωάννη Μάζη, Καθηγητή Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
15 Αυγούστου 2019

Ξαναέρχεται το «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία»;

Στον κρίσιμο ρόλο των γαλλικών οπλικών συστημάτων στη διατήρηση του πλεονεκτήματος έναντι της Τουρκίας, καθώς και στις σημερινές στρατηγικές δυνατότητες στρατηγικής συνεργασίας της Ελλάδας με τη Γαλλία στον τομέα της άμυνας, εστιάζει ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Ιώαννη Μάζης.

Ο κ. Μάζης σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «αποτελεί αναντίρρητο γεγονός ότι μεγάλο κομμάτι των ελληνικών αποτρεπτικών ικανοτήτων έναντι της Τουρκίας βασίστηκε σε γαλλικά οπλικά συστήματα και τις μοναδικές τους επιχειρησιακές δυνατότητες. Ήδη από το 1974 οι πυραυλάκατοι Combattante, εφοδιασμένοι με πυραύλους επιφανείας – επιφανείας Exocet καθιστούσαν τον τουρκικό στόλο έναν μεγάλο στόχο για το Πολεμικό Ναυτικό. Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα υπήρξε ο πρώτος εξαγωγικός πελάτης των Exocet, ο οποίος κατέστη μετά διεθνές best seller. Επίσης, από το 1975 και για μία δεκαετία περίπου, τα μαχητικά αεροσκάφη Mirage F1 προσέφεραν αναντίρρητη αεροπορική κυριαρχία στην Ελληνική Αεροπορία πάνω από το Αιγαίο. Αξίζει να σημειωθεί ότι η υπογραφή της συμφωνίας για την προμήθεια των Mirage F1 έγινε στις αρχές του Καλοκαιριού του 1974. Οι παραδόσεις για την Ελληνική Αεροπορία προβλεπόταν για το Καλοκαίρι του 1978. Όμως, χάρη σε προσωπική παρέμβαση του Γάλλου Προέδρου Ζισκάρ Ντε Εσταίν κατόπιν αιτήματος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, οι παραδόσεις στην Ελλάδα απέκτησαν προτεραιότητα και έτσι στα τέλη της Άνοιξης του 1975 η Ελληνική Αεροπορία ξεκίνησε να παραλαμβάνει μαχητικά τα οποία προορίζονταν για τη Γαλλική Αεροπορία. Έτσι, η Ελλάδα βρέθηκε εκείνη την εποχή με ένα από τα πιο προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη παγκοσμίως με μοναδικές ικανότητες εναέριας μάχης».

Συμπληρώνει δε ότι «στη δεκαετία του 80, στο πλαίσιο της περιβόητης Αγοράς του Αιώνα, η ΠΑ απέκτησε 40 μαχητικά αεροσκάφη Mirage 2000EG. Εξαιτίας της ελληνικής εμμονής σε ένα ραντάρ «πολλαπλών ρόλων» για το αεροσκάφος, επιλέχθηκε το προβληματικό ραντάρ RDM – 3, αντί για το εξειδικευμένο σε ρόλους αέρος – αέρος RDI που είχε επιλέξει η Γαλλική Αεροπορία για τα δικά της Mirage 2000C. Το RDI ήταν ένα από τα αξιόλογα ραντάρ για εναέρια μάχη εκείνον τον καιρό, περίπου ισάξιο του αμερικανικού APG – 63 που χρησιμοποιούσαν τα μαχητικά F – 15A/B και C και ανώτερο από το APG – 68 των F – 16. Ακόμη όμως και με το RDM – 3 τα Mirage 2000 είχαν σαφές πλεονέκτημα στην εναέρια μάχη έναντι των τουρκικών F – 16, όντας καλύτερες πλατφόρμες για μεσαία και μεγάλα ύψη και με μικρότερο στιγμιαίο ρυθμό στροφής αλλά και οπλισμένα με τον πύραυλο αέρος – αέρος για κλειστές αερομαχίες (WVR) R550 Magic – 2, ο οποίος ήταν ανώτερος από τις εκδόσεις L και M των αμερικανικών AIM – 9 Sidewinder, έχοντας μεταξύ των άλλων και πολύ μεγαλύτερες ικανότητες εγκλωβισμού του στόχου εκτός του διαμήκους άξονα του αεροσκάφους (HOB). Επίσης, το σύστημα αυτοπροστασίας ICMS 2000 Mk1 ήταν κατά πολύ ανώτερο του ASPIS Ι που εξόπλισε στα F – 16».

Ακολούθως ο κ. Μάζης αναφέρεται στην αγορά των βελτιωμένων Mirage 2000 – 5 Mk 2 στα τέλη της δεκαετίας του 90 που «προσέφερε στην Ελλάδα ένα μοναδικό πακέτο προβολής ισχύος στον αέρα, τη στεριά και τη θάλασσα που δεν είχε υπάρξει ξανά». «Κατ’ αρχάς, η αντικατάσταση του προβληματικού RDM με το RDY – 2, που ήταν ένα από τα καλύτερα ραντάρ αεροσκαφών στην εποχή του, προσέφερε νέες δυνατότητες στο αεροσκάφος, ενώ το σύστημα αυτοπροστασίας ICMS2000 Mk 5 ήταν ότι πιο επιτυχημένο έχει τοποθετηθεί σε ελληνικό μαχητικό», τονίζει.

«Όσον αφορά τις ικανότητες εναέριας μάχης, οι πύραυλοι MICA προσέφεραν πολύ μεγάλες δυνατότητες τόσο σε κοντινές όσο και αποστάσεις πέραν του οπτικού ορίζοντος (BVR). Αξίζει να επισημανθεί ότι οι πύραυλοι MICA έχουν ένα χαρακτηριστικό που δεν υπάρχει σε κάποιο άλλο ελληνικό όπλο αέρος – αέρος. Συγκεκριμένα, διατίθενται σε έκδοση μεγάλου βεληνεκούς, που φθάνει τα 70 χλμ, χρησιμοποιώντας όμως κεφαλή θερμικής απεικόνισης για τον εγκλωβισμό του στόχου και όχι μέσω καθοδήγησης ραντάρ. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι η παθητική μέθοδος εντοπισμού δεν προσφέρει κανένα περιθώριο προειδοποίησης, σε αντίθεση με την καθοδήγηση με ραντάρ που θα ενεργοποιούσε το δέκτη προειδοποίησης εγκλωβισμού από ραντάρ (RWR) του συστήματος αυτοπροστασίας του αεροσκάφους – στόχου. Το δεύτερο είναι πως ένας παρόμοιος πύραυλος μπορεί να αντιμετωπίσει τα αεροσκάφη stealth, όπως είναι το F – 35 ή το ρωσικό Sukhoi Su – 57. Ειδικά το F – 35 παρουσιάζει πολύ μεγάλο θερμικό ίχνος, μεγαλύτερο από αυτό των «κανονικών» αεροσκαφών, εξαιτίας του πολύ ισχυρού κινητήρα του και πιθανώς και λόγω της αεροδυναμικής τριβής (aerodynamic heating). Έτσι, στοχοποιείται πιο εύκολα από παρόμοια όπλα σε σχέση με τα «κανονικά» αεροσκάφη. Παρόμοιοι πύραυλοι, σε συνδυασμό με συστήματα υπέρυθρης έρευνας και ιχνηλάτησης (IRST), που μπορούν να τοποθετούνται και σε ατρακτίδια (pods) και να μεταφέρονται ως εξωτερικό φορτίο για τα μαχητικά, αποτελούν μεγάλη απειλή για τα μαχητικά stealth», εξηγεί.

Όσον αφορά στην αγορά των νέων Mirage 2000 – 5 ο κ. Μάζης εκτιμά ότι «επέτρεψε σε κάποια από τα παλαιότερα Mirage 2000 EG να εφοδιαστούν με πυραύλους αέρος – επιφανείας Exocet, μετατρεπόμενα σε στρατηγική απειλή για τον τουρκικό στόλο επιφανείας».

«Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η αγορά των Mirage 2000 – 5 συνδυάστηκε με την απόκτηση περίπου εκατό αεροεκτοξευόμενων πυραύλων cruise Scalp EG. Το επίσημο βεληνεκές των πυραύλων αυτών είναι 250 χλμ. Στην πραγματικότητα, όμως, όπως αναφέρει ο έγκυρος οίκος αμυντικών αξιολογήσεων Jane’s αλλά και άλλες πηγές, φθάνει ή και ξεπερνά τα 500 χλμ. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να προσβάλουν σχεδόν οποιοδήποτε σημείο της τουρκικής επικράτειας με σημειακή ακρίβεια που φθάνει το ένα μέτρο, ενώ εφοδιασμένα με τη διατρητική κεφαλή BROACH μπορούν να καταστρέψουν στόχους υψηλής προστασίας. Ο συνδυασμός μεγάλου βεληνεκούς, υψηλής ακρίβειας και μεγάλης καταστρεπτικής ικανότητας, καθιστούν τους Scalp EG όπλα στρατηγικών εφαρμογών. Επισημαίνεται ότι μόνο η Γαλλία προσέφερε όπλα τέτοιων δυνατοτήτων στην Ελλάδα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αρνηθεί επανειλημμένως να το πράξουν», σημειώνει.

«Εν κατακλείδι λοιπόν, σε αντίθεση με τα αμερικανικά ή άλλα δυτικοευρωπαϊκά ή ρωσικά οπλικά συστήματα, τα γαλλικά όπλα δεν προσέφεραν στην Ελλάδα κάποια ισορροπία έναντι της Τουρκίας αλλά σαφή υπεροπλία», επεσήμανε.

Ο κ. Μάζης υπογραμμίζει ότι «σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας φάσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις πιθανώς πιο επικίνδυνης σε σχέση με το παρελθόν και χρειαζόμαστε άμεσα και επιτακτικά ενίσχυση των ελληνικών αποτρεπτικών ικανοτήτων, με τρόπο ώστε να εξασφαλίσουμε πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας ώστε να αδρανοποιήσουμε τον τουρκικό επεκτατισμό. Και η Γαλλία προσφέρει ξανά λύσεις στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, γαλλικές φρεγάτες εφοδιασμένες με πυραύλους αεράμυνας Aster 30 και με πυραύλους cruise Scalp Naval με βεληνεκές μεγαλύτερο των 1000 χλμ θα προσφέρουν στο Πολεμικό Ναυτικό δυνατότητες στρατηγικής κρούσης εις βάθος. Επίσης, η Ελλάδα μπορεί να συμμετάσχει στην προσπάθεια για το ευρωπαϊκό μαχητικό αεροσκάφος του μέλλοντος, της οποίας ηγείται η Γαλλία.

Συγκεκριμένα, στις 17 Ιουνίου 2019 κατά τη διάρκεια της αεροδιαστημικής έκθεσης Paris Air Show 2019 η γαλλική εταιρεία Dassault παρουσίασε το μαχητικό αεροσκάφος νέας γενεάς (NGF), το οποίο αναπτύσσει σε συνεργασία με την Airbus ως μέρος του ευρύτερου προγράμματος για το «μελλοντικό αεροπορικό σύστημα μάχης» (Future Combat Air System  / FCAS). Το αεροσκάφος θα επιχειρεί από κοινού με ένα μη επανδρωμένο μαχητικό (UCAV)». Και καταλήγει:

«Η Ελλάδα βρίσκεται ήδη με το ένα πόδι στο πολυπρόγραμμα αυτό ως συμπαραγωγός του μη επανδρωμένου μαχητικού (UCAV) Neuron, πάνω στο οποίο φαίνεται πως θα βασιστεί το ρομποτικό απάρτιο του νέου ευρωπαϊκού συστήματος εναέριας μάχης. Μένει λοιπόν να αποφασίσει αν θα ενταχθεί πλήρως, μετατρεπόμενη για πρώτη φορά στην ιστορία της από πελάτη σε παραγωγό και αποκτώντας πρόσβαση σε κρίσιμες τεχνολογίες και ικανότητες οι οποίες θα προσφέρουν στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας στα χρόνια που έρχονται».

Πηγή: in.gr

Ματιές στην νεώτερη Ιστορία της πατρίδας μας

Ισπανικός Εμφύλιος, 4η Αυγούστου και Γ΄ Ράιχ

Του Αλέξανδρου Ζώρη

Μέσα στην ατελείωτη κριτική που ασκείται στο πρόσωπο του Ιωάννου Μεταξά, όπου κυρίως διάφοροι είτε μαρξιστές, είτε ούλτρα εθνικοσοσιαλιστές (1) βρίσκουν αρνητικά επί παντός επιστητού, πολλές φορές αναδεικνύεται και το ζήτημα του Ισπανικού Εμφυλίου και της στάσης που κράτησε τότε ο Ιωάννης Μεταξάς έναντι των δύο αντιμαχόμενων πλευρών. Συγκεκριμένα οι ούλτρα εθνικοσοσιαλιστές προκειμένου να αποδείξουν ότι ο Μεταξάς δεν ήταν «πραγματικός φασίστας», με σχεδόν ιερή αγανάκτηση μας πληροφορούν ότι το τότε ελληνικό καθεστώς πουλούσε όπλα και στήριζε τους κομμουνιστές της Ισπανίας!

Ας δούμε λοιπόν μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες επί του θέματος. Στο βιβλίο του Ιωάννη Κολιόπουλου «Η Δικτατορία του Μεταξά και ο Πόλεμος του ’40», σελίδα 88 της εκδόσεως της εφημερίδας «Βήμα» διαβάζουμε (2):

«Οι φόβοι των Βρετανών αυξήθηκαν, όταν έφτασε στα χέρια τους έκθεση του διευθυντή του εργοστασίου, βασισμένη σε πληροφορίες από το ελληνικό Υπουργείο της Αεροπορίας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, καταδιωκτικά αεροπλάνα συναρμολογούνταν σε εργοστάσιο που αποτελούσε τμήμα του πυριτιδοποιείου-καλυκοποιείου του Μποδοσάκη Αθανασιάδη, από ανταλλακτικά που προέρχονταν από το εξωτερικό. Το προσωπικό, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αποτελούσαν τρείς ή τέσσερις Γερμανοί μηχανικοί και ειδικευμένοι τεχνίτες του καλυκοποιείου. Δέκα τέτοια αεροπλάνα είχαν φύγει από την Ελλάδα προς άγνωστη κατεύθυνση, πιθανότατα προς την Ισπανία, με Γερμανούς πιλότους και άλλα τέσσερα βρίσκονταν υπό συναρμολόγηση (F.O. 371/21144, έκθεση του διευθυντή του εργοστασίου, συνημμένη σε επιστολή του πρεσβευτή προς τον διευθυντή του Νοτίου Τομέως, 26 Απριλίου 1937). Αργότερα, τον ίδιο χρόνο, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Εμμανουήλ Τσουδερός πληροφόρησε τη βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα ότι η Ελλάς είχε εισπράξει τον χρόνο αυτό πάνω από 600.000 στερλίνες από τον στρατηγό Φράνκο (F.O. 371/21146, έκθεση του Ουοτερλόου, με ημερομηνία 7 Οκτωβρίου 1937). Κυκλοφορούσαν επίσης φήμες ότι η ελληνική κυβέρνηση βοηθούσε τους Ισπανούς επαναστάτες από τον προηγούμενο χρόνο (Σύμφωνα με πληροφορίες του Σιμόπουλου, ο πλοίαρχος του ελληνικού α.π. ΣΥΛΒΙΑ, μολονότι το πλοίο του ήταν ναυλωμένο από την ισπανική κυβέρνηση να μεταφέρει πυρομαχικά, ειδοποίησε τους Ισπανούς επαναστάτες να αιχμαλωτίσουν το πλοίο έναντι αδράς αμοιβής-έκθεση του Σιμόπουλου αριθμός 3048/Στ/36, 25 Νοεμβρίου 1936. Αργότερα, στις 17 Ιουλίου 1938, ο Έλληνας πρεσβευτής έγραφε στον βασιλιά ότι οι δραστηριότητες των ελληνικών πλοίων στην Ισπανία προκαλούσαν δυσμενή σχόλια στην βρετανική πρωτεύουσα, Αρχείο Σιμόπουλου). Το αποτέλεσμα όλων αυτών των πληροφοριών και των φημών ήταν να καταστεί η βρετανική κυβέρνηση καχύποπτη για τις συναλλαγές της ελληνικής κυβερνήσεως και ορισμένων επιχειρήσεων που είχαν κάποια σχέση με την Γερμανία».

Συνεχίζουμε με κάποιες ακόμη πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες από το βιβλίο του τέως πρέσβη Αννίβα Βελλιάδη, με τίτλο «Μεταξάς-Χίτλερ, Ελληνογερμανικές Σχέσεις στην Μεταξική Δικτατορία 1936-1941», εκδόσεις Ενάλιος 2003 (3). Αφού λοιπόν ο Βελλιάδης στις σελίδες 57-59 παραθέτει στοιχεία (τηλεγραφήματα από την ελληνική πρεσβεία στο Βερολίνο και την γερμανικη πρεσβεία Αθηνών) για το ότι η Γερμανία γνώριζε (και δυσαρεστούνταν) για το λαθρεμπόριο όπλων που διεξήγαγε η Ελλάς με την ισπανική κυβέρνηση, στην σελίδα 59 διαβάζουμε και το εξής αποκαλυπτικό!

«Το εμπόριο όπλων προς την Ισπανία, κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας, είχε προσλάβει «μαφιόζικη» μορφή. Έλληνες επιχειρηματίες και εφοπλιστές με επικεφαλής τον Μποδοσάκη, που είχε στενές σχέσεις με τον Μεταξά, πωλούσαν και μετέφεραν στην Ισπανία όπλα και πολεμικό υλικό από τα αποθέματα του ελληνικού στρατού και προς τους δύο αντιμαχομένους στον εμφύλιο πόλεμο (η έντονη υπογράμμιση από τον αρθρογράφο του παρόντος), κυρίως, όμως, στη νόμιμη δημοκρατική κυβέρνηση. Το εμπόριο αυτό διεξαγόταν μέσω εικονικών εταιρειών, είχε δε ανάμειξη και η Γερμανία -και κυρίως ο Γκαίρινγκ- που απέβλεπε εκτός από την ενίσχυση του Φράνκο και στον προσπορισμό ξένου συναλλάγματος. Η Γερμανία ανεχόταν το λαθρεμπόριο όπλων και στους δημοκρατικούς (η έντονη υπογράμμιση από τον αρθρογράφο του παρόντος), υπό την προυπόθεση ότι δεν θα βελτίωνε τη στρατιωτική τους θέση και ότι η πληρωμή θα γινόταν σε συνάλλαγμα» (Έγγραφα γερμανικής εξωτερικής πολιτικής, DGFP, Τόμος ΙΙΙ, Νο 336).

Να τονίσουμε επίσης ότι για το συγκεκριμένο ζήτημα υπάρχει ολόκληρο βιβλίο με τίτλο «Η Ελλάδα και ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, Ιδεολογία-Διπλωματία-Οικονομία» του συγγραφέα Θανάση Σφήκα, το οποίο συνέγραψε κατόπιν επισταμένης μελέτης ελληνικών και βρετανικών διπλωματικών αρχείων και άλλων επισήμων πηγών και κυκλοφόρησε το 2000 από τις εκδόσεις Στάχυ. Ο γράφων δεν έχει μελετήσει μέχρι στιγμής το συγκεκριμένο βιβλίο, αλλά κάνοντας έρευνα στο διαδίκτυο σχετικά με αυτό, εντόπισε άρθρο του συγγραφέα του, με τίτλο «Το ελληνικό λαθρεμπόριο όπλων στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο», δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα barikat.gr με ημερομηνία 03/05/2015. Εκεί ο συγγραφέας τονίζει σαφώς ότι η ελληνική πλευρά πουλούσε όπλα και στις δύο πλευρές!!!

Συνοψίζοντας και με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, θα μπορούσαμε να πούμε τα εξής:

1) Κατά την διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, Έλληνες εφοπλιστές και επιχειρηματίες με επικεφαλής τον Μποδοσάκη, πουλούσαν όπλα και στις δύο αντιμαχόμενες πλευρές, με τους λεγόμενους όμως «δημοκρατικούς» (την νόμιμη κυβέρνηση δηλαδή) να κατέχει την μερίδα του λέοντος. Η κυβέρνηση Μεταξά γνώριζε και ανεχόταν αυτό το διπλό παιχνίδι, δημοσίως φυσικά εμφανιζόταν ουδέτερη, αλλά από διάφορα διαθέσιμα στοιχεία, γνωρίζουμε ότι επιθυμούσε την νίκη του Φράνκο (βλ πχ, το άρθρο «Μια Δικτατορία Που Δεν Είναι Δικτατορία – Οι Ισπανοί Εθνικιστές και η 4η Αυγούστου», του Κωνσταντίνου Κατσούδα, το οποίο αποτελεί επεξεργασμένη μορφή ενός μερους της μεταπτυχιακής του εργασίας με τίτλο «Spain, Greece and the Sephardic Jews 1936-1944» την οποία εκπόνησε στο τμήμα Νεώτερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης το 2001).

Αντίστοιχα εκείνη την εποχή, η εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία ήταν επισήμως παρά το πλευρό του Φράνκο και των άλλων Ισπανών εθνικιστών-επαναστατών, τους προμήθευε με όπλα, αλλά ταυτόχρονα ανεχόταν από γερμανικούς κύκλους στους οποίους ήταν αναμεμιγμένος ο Γκαίρινγκ και εμπόριο όπλων προς τους δημοκρατικούς, αρκεί να μην βελτιωνόταν η στρατιωτική τους θέση. Την «ευγνωμοσύνη» του προς τον Αδόλφο Χίτλερ και την Γερμανία, την έδειξε ο Φράνκο κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν παρέμεινε ουδέτερος πάρα τις εκκλήσεις του Χίτλερ για συμμαχία μαζί του…

Κλείνοντας, αφιερώνω στους ούλτρα εθνικοσοσιαλιστές το παρακάτω κείμενο του Αδόλφου Χίτλερ από την «Πολιτική Διαθήκη» του. Διαβάζουμε λοιπόν στην εγγραφή της 10ης Φεβρουαρίου 1945:

«Δεν μπορώ να συγχωρήσω στον Φράνκο το γεγονός ότι δεν προχώρησε στην ομόνοια των Ισπανών, αφότου τελείωσε ο εμφύλιος πόλεμος, καθώς και ότι εκτόπισε τους Φαλαγγίτες, προς χάριν των οποίων παρείχαμε την βοήθειά μας στην Ισπανία, αντιμετωπίζοντας τους ως ληστές και πρώην εχθρούς. Δεν αποτελεί λύση για μία χώρα το να τεθεί ο μισός πληθυσμός της υπό την σπάθη της δικαιοσύνης, ενώ την ίδια στιγμή μία μειοψηφία πλιατσικολόγων πλουτίζουν με τις ευχές του διεφθαρμένου κλήρου. Υπέστημεν εξαπάτηση διότι αν γνώριζα την αληθινή κατάσταση, ουδέποτε θα επέτρεπα στην αεροπορία μας να βομβαρδίσει έναν πεινασμένο και εξουθενωμένο πληθυσμό, αποκαθιστώντας ταυτόχρονα τον κλήρο σε όλα τα προκλητικά του προνόμια».

Σημειώσεις:

1. Με τον όρο «ούλτρα εθνικοσοσιαλιστές» ο γράφων εννοεί όσους είναι τυφλωμένοι από την λατρεία τους για τον Χίτλερ και το Γ΄ Ράιχ.

2. Ο Ιωάννης Κολιόπουλος είναι πανεπιστημιακός καθηγητής Ιστορίας και δεν θα λέγαμε ότι συμπαθεί ιδιαίτερα τον Μεταξά. Το βιβλίο του είναι πολύτιμο διότι εξετάζει τις σχέσεις Ελλαδος-Βρετανίας της περιόδου 1935-1941 και πέρα από την γνωστή και πλούσια διαθέσιμη βιβλιογραφία επί του θέματος την οποία χρησιμοποίησε, μελέτησε και τα αδημοσίευτα έως τότε, βρετανικά διπλωματικά αρχεία.

3. Το συγκεκριμένο βιβλίο του Βελλιάδη, όπως φαίνεται και από τον τίτλο του, εξετάζει τις σχέσεις (οικονομικές, διπλωματικές, πολιτικές, στρατιωτικές) Ελλάδος-Γερμανίας εκείνη την περίοδο και αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη μελέτη επί του θέματος. Βασίζεται κι αυτό σε πλουσιότατη βιβλιογραφία και κυρίως στα γερμανικά διπλωματικά αρχεία. Ο συγγραφέας είναι σε σημεία αρκετά επικριτικός απέναντι στον Μεταξά, αποτιμώντας την πολιτική του απέναντι στην Γερμανία ως «ανεδαφική». Έχει ενδιαφέρον ότι ο ίδιος συγγραφέας κυκλοφόρησε το 2017 βιβλίο με τίτλο «Προ της Θυέλλης, Μεταξάς-Μουσολίνι-Ελληνοιταλικές Σχέσεις 1939-1940». Είναι φανερό από το περιεχόμενο του νέου βιβλίου, ότι ο συγγραφέας, μελετώντας τις ελληνο-ιταλικές σχέσεις εκείνης της περιόδου και την πολιτική Μουσολίνι, έχει αναθεωρήσει κάπως την αρχική οπτική του και δικαιώνει τις επιλογές Μεταξά! Πολύ καλή απάντηση στο αρχικό βιβλίο του Βελλιάδη, πέρα από το ίδιο το μεταγενέστερο βιβλίο του, ειναι και το έργο του Αναστασίου Ζολώτα «Γερμανικαί Προτάσεις Ειρήνης Διαρκούντος του Ελληνο-ιταλικού Πολέμου», εκδόσεις Ερωδιός, όπου δικαιώνονται σαφώς οι επιλογές του Ιωάννου Μεταξά.

4. (Από το άρθρο του  Θανάση Σφήκα) Στην ετήσια έκθεσή του για το 1937 ο Βρετανός πρέσβης παρατήρησε ότι η κύρια φροντίδα της [ελληνικής] κυβέρνησης φαίνεται να είναι να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα πωλώντας πολεμικό υλικό και στις δύο πλευρές, και πρωτίστως στους Δημοκρατικούς. Σε αυτό πέτυχαν πλήρως. Οι εξαγωγές όπλων και πυρομαχικών αυξήθηκαν αλματωδώς, και αναδείχθηκαν πλούσια πηγή ξένου συναλλάγματος. (FO 371/22371 R2032: Waterlow προς Eden, 19 Φεβρουαρίου 1938.)

Στα απομνημονεύματά του ο Μποδοσάκης δεν άφησε την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Μεταξάς ανεπιφύλακτα ενέκρινε το εμπόριό του με την Ισπανία, εφόσον τα οικονομικά οφέλη συνέβαλαν σημαντικά στην αύξηση των συναλλαγματικών αποθεμάτων της χώρας. Η υποστήριξη εκ μέρους του Μεταξά του επέτρεψε να εφοδιάζει τους Δημοκρατικούς και με βαρέα όπλα. Στην περίπτωση αυτή τα παρήγγειλε από μια τρίτη χώρα, κυρίως τη Γερμανία, με εικονικό προορισμό τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Τα απαραίτητα έγγραφα γι’ αυτές τις μεγάλες αγορές υπογράφονταν από μέλη της ελληνικής κυβέρνησης και, μερικές φορές, από τον ίδιο τον Μεταξά. (Β. Σωτηρόπουλος, ό.π., σσ. 153-156· Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), Αθήνα: Αρχείο Ιωάννη Μεταξά, Φάκελος 14: Αργυρόπουλος προς Μεταξά (Σαν Σεμπαστιάν, 30 Μαϊου 1938)

Μολονότι η πλειονότητα του πολεμικού υλικού που ο Μποδοσάκης κατασκεύαζε ή αγόραζε και έστελνε στην Ισπανία προοριζόταν για τους Δημοκρατικούς, μερικά φορτία κατέληγαν στους Εθνικιστές. Οι Βρετανοί γνώριζαν ότι αν και η ελληνική κυβέρνηση εμπορευόταν κυρίως με τους Δημοκρατικούς, στην πραγματικότητα πωλούσε «και στις δύο πλευρές». Τον Δεκέμβριο του 1936 οι Ισπανοί Εθνικιστές ζήτησαν από την ελληνική κυβέρνηση την προμήθεια οβίδων πυροβολικού Schneider, τις οποίες κατασκεύαζε η ΕΕΠΚ.21 Απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης δεν υπάρχει στα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών, αλλά μεταγενέστερα στοιχεία υποδηλώνουν ότι τελικά οι Εθνικιστές κάτι θα πρέπει να αγόρασαν από την Ελλάδα. Τον Οκτώβριο του 1937 ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Εμμανουήλ Τσουδερός είπε στο Βρετανό πρέσβη ότι, όσον αφορά τα συναλλαγματικά αποθέματα της Τραπέζης, «αυτή η χρονιά ευνοήθηκε από αναπάντεχη τύχη, πάνω από 600.000 αγγλικές λίρες από τον στρατηγό Φράνκο». Ο Τσουδερός δεν διευκρίνισε για ποιά εμπορεύματα ή υπηρεσίες το ποσό αυτό αποτελούσε πληρωμή, ίσως επειδή δεν γνώριζε ούτε ο ίδιος.22 Αν όχι για οβίδες πυροβολικού, ένας άλλος λόγος ίσως υπήρξε η προμήθεια αεροπλάνων. Στις 17 Φεβρουαρίου 1937 ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Lincoln MacVeagh ενημέρωσε τον πρόεδρο Ρούσβελτ ότι η ελληνική κυβέρνηση εξήγαγε στην Ισπανία μεγάλο μέρος του πολεμικού υλικού που εισήγαγε από τη Γερμανία, γεγονός το οποίο εξηγούσε εν μέρει τη ραγδαία αύξηση των ελληνικών εισαγωγών πολεμικού υλικού από τη χώρα αυτή.

Α.Ζ.

https://ethnikonkratos.gr/2019/08/11/ispanikos-emfulios-4h-augoustou-g-raix/?fbclid=IwAR2u61LTSIMq7HFuvg4KvcdXDl4FcuiB_fyL67tJ3iONVsyVHV1T8i8TaKA

27-2-1953, όταν η Ελλάδα διέγραψε το χρέος της Γερμανίας

Η διαγραφή του γερμανικού χρέους

Το χρέος της χώρας είναι υπέρογκο. Ο λόγος όχι για την Ελλάδα, αλλά για τη Γερμανία. Πριν από 66 χρόνια υπογράφηκε στο Λονδίνο η συμφωνία για τη διαγραφή του γερμανικού χρέους.

Με την υπογραφή της συμφωνίας για την διαγραφή του γερμανικού χρέους στο Λονδίνο στις 27 Φεβρουαρίου του 1953 η γερμανική μεταπολεμική οικονομία έθετε τα θεμέλια του μετέπειτα «οικονομικού θαύματος», πιστεύει η Γερμανίδα ιστορικός Ούρσουλα Ρόμπεκ- Γιασίνσκι από το Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης:

«Η συμφωνία του Λονδίνου έπαιξε σημαντικό ρόλο στο λεγόμενο οικονομικό θαύμα της Γερμανίας. Μπορεί μάλιστα να υποστηριχθεί ότι χωρίς τη διαγραφή του χρέους δεν θα υπήρχε οικονομικό θαύμα».

Ο Γερμανός ειδικός σε ζητήματα χρέους Γιούργκεν Κάιζερ, μέλος του συνδέσμου erlassjahr.de για τη μείωση του χρέους των υπό ανάπτυξη χωρών, δηλώνει στην DW ότι για χρόνια οι Γερμανοί απωθούσαν το γεγονός ότι η χώρα τους μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν υπερχρεωμένη, όπως σήμερα η Ελλάδα ή κάποιες υπό ανάπτυξη χώρες:

«Μαθαίναμε τότε ότι το οικονομικό θαύμα οφειλόταν στην εργατικότητα του λαού μας και στους Αμερικανούς, οι οποίοι μας βοήθησαν με χρήματα και για αυτό εμείς τους στηρίζουμε όπου μπορούμε. Αυτά γνώριζα για τη περίοδο αυτή. Δυστυχώς ένα κομμάτι της ιστορίας μας αγνοήθηκε επιμελώς».

H Γερμανία δεν ήθελε λιτότητα και αποπληρωμή

Περίπου 70 χώρες είχαν απαιτήσεις έναντι της Γερμανίας τόσο από την προπολεμική, όσο και από την μεταπολεμική περίοδο. Το συνολικό χρέος της Γερμανίας ανέρχονταν γύρω στα 30 δισ. μάρκα. Ας σημειωθεί ότι το γερμανικό χρέος το 1953 αντιστοιχούσε μόλις στο 23% του ΑΕΠ. Ακόμα και για τις υπό ανάπτυξη χώρες ισχύει σήμερα ότι βρίσκονται σε κίνδυνο μόνο όταν το χρέος τους ξεπερνά το 40% του ΑΕΠ. Σήμερα το ελληνικό χρέος βρίσκεται στο 160% και μόνο οι πολύ αισιόδοξοι ευελπιστούν ότι θα μειωθεί στο 120%.

Για την Γερμανία του 1953 όμως η λιτότητα και η επιστροφή των δανείων δεν αποτελούσε επιλογή. Το αντίθετο! Η γερμανική οικονομία χρειαζόταν «φρέσκο» χρήμα για την ανοικοδόμηση της χώρας και την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης. Μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις οι πιστώτριες χώρες συμφώνησαν στη διαγραφή σχεδόν του 50% του χρέους, ενώ για το υπόλοιπο προέβλεψαν τη μακροπρόθεσμη αναδιάρθρωσή του.

Η Ελλάδα συμφώνησε στη διαγραφή του γερμανικού χρέους

Παράλληλα η συμφωνία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να γίνει η Γερμανία εξαγωγική δύναμη. Διότι η Γερμανία ήταν υποχρεωμένη να εξυπηρετεί το χρέος της, μόνο αν κέρδιζε χρήματα από τις εξαγωγές. «Οι δανειστές της είχαν λοιπόν συμφέρον να αγοράζουν γερμανικά προϊόντα», λέει ο Γιούργκεν Κάιζερ. Κατά την άποψή του μια παρόμοια ρύθμιση θα μπορούσε να βοηθήσει και την Ελλάδα, η οποία όπως υπενθυμίζει ο Γερμανός ειδικός, λίγο πριν το ξέσπασμα της κρίσης δαπανούσε δισεκατομμύρια για γερμανικά τανκς.

«Αν εφαρμόσουμε κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα τότε οι Γερμανοί θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους μόνο αν επιτρέψουν ένα πλεόνασμα στο ελληνικό εμπορικό ισοζύγιο. Και οι Έλληνες θα εξάγουν προϊόντα και θα φιλοξενούν στα ξενοδοχεία τους Γερμανούς τουρίστες μέχρι που να ξεπληρώσουν αυτά τα καταραμένα τεθωρακισμένα».

Η ιστορικός Ούρσουλα Ρόμπεκ-Γιασίνσκι τονίζει ότι δεν είναι εύκολη η σύγκριση της μεταπολεμικής Γερμανίας με τη σημερινή Ελλάδα. Παρόλα αυτά οι Γερμανοί, λέει, δεν θα έπρεπε να ξεχνούν στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα ότι κάποτε και η Γερμανία ήταν υπερχρεωμένη και χρειάζονταν βοήθεια. Πόσο μάλλον που τότε στο Λονδίνο η Ελλάδα ανήκε στους δανειστές και αποδέχθηκε και εκείνη τη διαγραφή του χρέους της τότε Δυτικής Γερμανίας.

ΠΗΓΗ: dw.de

Από το 1977 είχαν αποφασίσει τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας!

Αποκαλυπτικό Έγγραφο : 

Από το 1977 είχαν αποφασίσει 

τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας!

Ο Γραμματέας της CIA το είχε χαρακτηρίσει ως «εμπιστευτικό» και φέρεται να συντάχθηκε στο Μόναχο το 1977, σε συνάντηση πρακτόρων της αμερικανικής CIA και της γερμανικής BND.

Το σχέδιο προέβλεπε τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας σε δύο μεγάλα μπλοκ.

Το ένα θα ήταν υπό γερμανική επιρροή και το άλλο θα ήταν υπό αμερικανική επιρροή. Και αν αναλογισθούμε τη σημερινή κατάσταση, όλα συνέβησαν όπως αναφέρει το σχέδιο, τονίζει η σερβική εφημερίδα.

 

Το έγγραφο, το οποίο πρωτοδημοσιεύθηκε από τη βρετανική Telegraph, δείχνει ότι η CIA και η BND χωρίζουν τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας σε τρεις αποικίες ή περιοχές ενδιαφέροντος.

Ο διαμελισμός

Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, οι μεγάλες δυνάμεις θα μοιράζονταν τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ως εξής:

Η Σλοβενία, η ηπειρωτική Κροατία, η Ιστρια, η βόρεια και δυτική Βοσνία-Ερζεγοβίνη θα γίνονταν μέρος της γερμανικής ζώνης επιρροής, ενώ η Δαλματία, το Μαυροβούνιο, το Κόσοβο, μέρος της Ράσκας, η Κοιλάδα του Πρέσεβο και η πΓΔΜ θα ανήκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα βρίσκονταν άμεσα υπό την επιρροή της, η Βοϊβοντίνα και το νότιο Βανάτο θα ανήκε στην Ουγγαρία και θα βρίσκονταν υπό την εξουσία της.

Η Σερβία ως ανεξάρτητο κράτος θα είχε τα σημερινά εδάφη, αλλά χωρίς το Κοσσυφοπέδιο και ολόκληρο το νότιο τμήμα της Σερβίας και χωρίς τη Βοϊβοντίνα που θα ήταν ουγγρικό προτεκτοράτο.

Η CIA είχε προγραμματίσει να διαμελίσει τη Γιουγκοσλαβία στις αρχές της δεκαετίας του ’70, 10 χρόνια πριν τον θάνατο του ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας, Γιόσιπ Μπροζ Τίτο.

Οπως επισημαίνει το δημοσίευμα, ήδη από το προηγούμενο έτος, τα παλιά έγγραφα της CIA έχουν αποχαρακτηρισθεί και τα διάφορα σχέδια και σενάρια είναι πλέον προσβάσιμα στο κοινό, αλλά και σε ιστορικούς και δημοσιογράφους.

Πηγή: echedoros-a.gr

Οι επιδιώξεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα

Ολοκληρωμένη Στρατηγική 

για την Ελλάδα

Η τιτλοφορούμενη ως «Integrated Country Strategy» του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για την Ελλάδα, αποτελεί κείμενο το οποίο εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2018 από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αποδεσμεύτηκε προς δημοσιοποίηση από την αμερικανική πλευρά πριν μερικούς μήνες στην αγγλική γλώσσα. 

Η έκθεση αποτελεί ένα κείμενο – ντοκουμέντο που καταγράφει τις επιδιώξεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα, το ρόλο και την αποστολή της Αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, το επίπεδο συνεργασίας μεταξύ της ελληνικής και της αμερικανικής κυβέρνησης, το περιεχόμενου του λεγόμενου «Στρατηγικού Διαλόγου» μεταξύ των δύο κυβερνήσεων. 

Ιδιαίτερης, δε, σημασίας όσον αφορά τις τρέχουσες εξελίξεις, είναι το γεγονός ότι ο κυνισμός των συντακτών της έκθεσης δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας ως προς τον Αμερικανο-ΝΑΤΟικό χαρακτήρα της συμφωνίας των Πρεσπών ως μέρος της συνολικότερης αποστολής που έχει ανατεθεί στην Ελλάδα για την ΝΑΤΟποίηση των Βαλκανίων. 

Το σημαντικότερο κομμάτι όπως θα διαβάσετε είναι αυτό: 

Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα προτρέψει την Ελλάδα να εφαρμόσει τη συμφωνία για το θέμα της ονοματοδοσίας της Μακεδονίας και θα ενθαρρύνει την αδιάλειπτη κοινή συμμετοχή στο Κυπριακό ζήτημα.

Μετάφραση: imerodromos.gr

STATE DEPARTMENT

Ολοκληρωμένη Στρατηγική για την Ελλάδα

Προτεραιότητες Υπευθύνου Αποστολής

Η Ελλάδα, μέλος της ΕΕ και σύμμαχος του ΝΑΤΟ, είναι πυλώνας σταθερότητας σε μία πολύπλοκη περιοχή. Η θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο σε στενή γειτνίαση με τα Βαλκάνια, τη Μαύρη Θάλασσα, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή αναβαθμίζει τη σημασία της Ελλάδας για την αντιμετώπιση των προτεραιοτήτων των ΗΠΑ σε επίπεδο εθνικής ασφάλειας και ενέργειας. Η δημόσια και ιδιωτική υποστήριξη που προσέφεραν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα κατά τα εννέα χρόνια της οικονομικής κρίσης και της πιο πρόσφατης μεταναστευτικής κρίσης πυροδότησε την αναστροφή του επί δεκαετίες αντιαμερικανικού αισθήματος και μια πιο ανοικτή θεώρηση για τη συμμετοχή σε σημαντικές πρωτοβουλίες.

Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα αξιοποιήσει αυτήν την ευκαιρία για να διευρύνει και να εμβαθύνει τη διμερή μας σχέση, ειδικότερα στον τομέα της ασφάλειας, των επενδύσεων, του εμπορίου και των δεσμών μεταξύ των ατόμων, αλλά και μέσω της καθιέρωσης ενός Στρατηγικού Διαλόγου Υψηλού Επιπέδου μεταξύ ΗΠΑ – Ελλάδας. Η Αποστολή θα ζητήσει στην Ελλάδα να συνεχίσει να επεκτείνει το ρόλο της στην ασφάλεια και την άμυνα στην περιοχή και θα αναζητήσει νέες εμπορικές και επενδυτικές ευκαιρίες για τις ΗΠΑ. Με την ενθάρρυνση της Ελλάδας να αυξήσει τον ρόλο της στον ευρωπαϊκό ενεργειακό τομέα και να προωθήσει τη μεταρρύθμιση της Παιδείας, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα καταπολεμήσει τις προσπάθειες εκμετάλλευσης της γεωπολιτικής θέσης και των δομικών αδυναμιών της Ελλάδας που αποβλέπουν στην αποσταθεροποίηση της περιοχής και την υποδαύλιση του αντιδυτικού αισθήματος.

Ενθάρρυνση της ενεργού συμμετοχής της Ελλάδας στην ενίσχυση της περιφερειακής και παγκόσμιας ασφάλειας για την προστασία της Αμερικανικής πατρίδας και των συμφερόντων της.

Η εξαιρετική διμερής μας σχέση σε επίπεδο άμυνας και ασφάλειας είναι ζωτικής σημασίας για την αξιοποίηση της ελληνικής υποστήριξης στις στρατιωτικές δραστηριότητες και στα ζητήματα επιβολής του νόμου. Η Ελλάδα είναι ένας αφοσιωμένος εταίρος στην προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων εντός και εκτός Ελλάδας μέσω της Αμερικανικής Ναυτικής Δραστηριότητας Υποστήριξης στον κόλπο της Σούδας, στην Κρήτη.

Με τις αμερικανο-ελληνικές σχέσεις να βρίσκονται σε υψηλό σημείο, η Αποστολή θα δώσει ώθηση στην επέκταση της διμερούς συνεργασίας και της συνεργασίας με το ΝΑΤΟ προς όφελος της στήριξης της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή. Η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας και το υπουργείο Άμυνας πρόσφερε πρόσθετες εγκαταστάσεις, εκτός του Κόλπου της Σούδας, για την υποστήριξη των αμερικανικών επιχειρήσεων στην περιοχή, επιτρέποντας σε αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται καθ'οδόν προς ασκήσεις του ΝΑΤΟ να εισέρχονται και να εξέρχονται και από άλλους λιμένες. Σε εξέλιξη βρίσκεται επίσης ο σχεδιασμός μιας κοινής, διυπηρεσιακής άσκησης καταπολέμησης της τρομοκρατίας και η κυβέρνηση ενέκρινε το αίτημά μας για ανάπτυξη μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων και ενός νέου σκάφους ειδικών δυνάμεων και προσωπικού στην Ελλάδα.

Αν και η Ελλάδα παραμένει μία από τις οκτώ χώρες του ΝΑΤΟ που δαπανούν τουλάχιστον δύο τοις εκατό του ΑΕΠ για την άμυνα, τα οικονομικά μέτρα λιτότητας έχουν περιορίσει σημαντικά τις αμυντικές ικανότητες της χώρας. Η ελληνική κυβέρνηση αναζήτησε τη χρηματική συνδρομή των ΗΠΑ για την εξισορρόπηση παλαιότερων χρεών από συμβάσεις για την προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού, διατηρώντας και εκσυγχρονίζοντας ταυτόχρονα τα υφιστάμενα συστήματα και τις πλατφόρμες της.

Παρά τα γεμάτα προκλήσεις δημοσιονομικά προβλήματα, η Ελλάδα δεσμεύτηκε να επενδύσει στην αναβάθμιση των αεροσκαφών F-16 και να συνεχίσει να στηρίζει και να φιλοξενεί ασκήσεις του ΝΑΤΟ, έχοντας δαπανήσει πάνω από 2 δις δολάρια από το 2015.Τα νέα προγράμματα ελικοπτέρων Kiowa θα διευρύνουν τις δυνατότητες της Ελλάδας και θα δημιουργήσουν νέες προοπτικές ώστε η Ελλάδα να γίνει περιφερειακό κέντρο για την επιχειρησιακή ικανότητα των ελικοπτέρων του ΝΑΤΟ. Ομοίως, η χρηματοδότηση 333 των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων της Ακτοφυλακής βελτίωσε τη διαλειτουργικότητα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και της θαλάσσιας ασφάλειας.

Η ελληνική κυβέρνηση είναι ένας ισχυρός, αξιόπιστος εταίρος σε θέματα επιβολής του νόμου, ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη συνεργασία για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την ασφάλεια των συνόρων. Το 2017, η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα της ΕΕ που εγκατέστησε την Ασφαλή Πλατφόρμα Πραγματικού Χρόνου (SRTP) του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στις ελληνικές αρχές να ελέγχουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες χρησιμοποιώντας τις βάσεις δεδομένων των Η.Π.Α.

Επιπλέον, οι ελληνικές αρχές χρησιμοποιούν τα εργαλεία ανταλλαγής πληροφοριών του FBI και του Κέντρου Ελέγχου της Τρομοκρατίας για να βελτιώσουν τις ελεγκτικές τους ικανότητες. Στηριζόμενη στη δύναμη αυτής της ανταλλαγής πληροφοριών, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα επιδιώξει να επεκτείνει τις ελληνικές ικανότητες επιβολής του νόμου και να αναπτύξει μακροχρόνια συνεργασία με σκοπό τη διεξαγωγή κοινών ερευνών και τη συνεργασία στον τομέα της επιβολής του νόμου προκειμένου να αντιμετωπίσουν από κοινού την εσωτερική και παγκόσμια τρομοκρατία και το διεθνικό έγκλημα. Η ενθάρρυνση της Ελλάδας να επικυρώσει και να υιοθετήσει διεθνή εργαλεία, ιδίως όσον αφορά τα δικαστικά μέτρα, και να ενισχύσει μακροπρόθεσμα τον έλεγχο της ασφάλειας των συνόρων θα δώσει ώθηση στην ικανότητα της Ελλάδας να ανιχνεύει και να παρεμποδίζει την εγκληματική και τρομοκρατική δραστηριότητα.

Η Αποστολή θα συνεχίσει να ενθαρρύνει την Ελλάδα να υποστηρίξει και να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ενσωμάτωση των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και στην ειρηνική επίλυση περιφερειακών διαφορών και συγκρούσεων. Οι σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία επιδεινώθηκαν μετά την απόπειρα του τουρκικού πραξικοπήματος το 2016 και παραμένουν τεταμένες λόγω των συνεχιζόμενων μεταναστευτικών ροών και των μόνιμων εναέριων και θαλάσσιων διαφορών. Θα ενισχύσουμε τη συνεχή σύμπραξη της Ελλάδας με την Τουρκία για να βελτιώσουμε τις διμερείς σχέσεις και να αποτρέψουμε μια ακούσια στρατιωτική αντιπαράθεση.

Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα προτρέψει την Ελλάδα να εφαρμόσει τη συμφωνία για το θέμα της ονοματοδοσίας της Μακεδονίας και θα ενθαρρύνει την αδιάλειπτη κοινή συμμετοχή στο Κυπριακό ζήτημα.

Υποστήριξη της μακροπρόθεσμης οικονομικής σταθερότητας της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης και αύξηση των εμπορικών και επενδυτικών ευκαιριών για τις εταιρείες των ΗΠΑ, ενισχύοντας ταυτόχρονα τον ρόλο της Ελλάδας στην προώθηση της ενεργειακής ασφάλειας στην Ευρώπη.

Η Ελλάδα αποτελεί μια αναξιοποίητη αγορά, καθώς εξέρχεται από μια δεκαετή οικονομική κρίση και από οκτώ χρόνια πενιχρών επενδύσεων. Σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα οικονομικό μοντέλο όχι κρατικά καθοδηγούμενο αλλά στραμμένο προς την επιχειρηματικότητα, ιδίως μεταξύ των νέων, που αποτελούν σημαντικό στόχο για την αύξηση των εξαγωγών των ΗΠΑ και μια ευκαιρία για την προώθηση ενός επιχειρηματικού μοντέλου στον ιδιωτικό τομέα.

Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Αθήνα διοργάνωσε πολυάριθμες εκδηλώσεις που συγκέντρωσαν επιχειρηματίες, βουλευτές και κυβερνητικούς αξιωματούχους τα τελευταία χρόνια, πολλοί από τους οποίους συμμετείχαν σε προγράμματα ανταλλαγών χρηματοδοτούμενα από τις ΗΠΑ. Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα αξιοποιήσει τις σχέσεις της με την ελληνική κυβέρνηση, με τις ομάδες της διασποράς και τον αμερικανικό κλάδο της τεχνολογίας, προκειμένου να προωθήσει συνέργιες με μεγάλη εισροή κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου (ενδεχομένως 1 δις ευρώ σε μία δεκαετία) από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και να λειτουργήσει ως καταλύτης στις μεταβαλλόμενες στάσεις πολλών Ελλήνων όσον αφορά το ρόλο του δημόσιου τομέα.

Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας την καθιστά βασικό παίκτη στις προσπάθειες των ΗΠΑ-ΕΕ να προωθήσουν την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια διαφοροποιώντας τις πηγές φυσικού αερίου στις χώρες του Βορρά, οι οποίες βασίζονται κυρίως στο ρωσικό αέριο. Η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει σχέδια που φέρνουν μη ρωσικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη και είναι πρόθυμη να δημιουργήσει τα δικά της αποθέματα υδρογονανθράκων από κοιτάσματα που ανακαλύφθηκαν σε άλλες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου. Η Αποστολή θα αναζητήσει επενδυτικές ευκαιρίες για τις αμερικανικές εταιρείες, οι οποίες θα μειώσουν την εξάρτηση της περιοχής από τη Ρωσία, όσον αφορά τις ενεργειακές της ανάγκες, και θα αντλήσουν οφέλη από την εμπειρία των ΗΠΑ στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα συνεχίσει να στηρίζει τη μεγαλύτερη διαφάνεια, τη μειωμένη γραφειοκρατία, τη δίκαιη φορολογική διοίκηση και τις ισότιμες συνθήκες ανταγωνισμού για τις αμερικανικές εταιρείες ώστε να προσελκύσουν περαιτέρω επενδύσεις. Ενόψει των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών, η Αποστολή θα ενθαρρύνει την κυβέρνηση να παραμείνει φιλική προς την αγορά και ανοιχτή στην συμμετοχή των ΗΠΑ, αναδεικνύοντας τις επενδυτικές ευκαιρίες και προωθώντας την ανθεκτικότητα του ελληνικού τομέα της τεχνολογίας.

Ενδυνάμωση και ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών, των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων μέσω της προαγωγής κοινών αξιών, προκειμένου να μειωθεί η ξένη επιρροή σε πολιτιστικό και θρησκευτικό επίπεδο, να καταπολεμηθεί η παραπληροφόρηση και να διαμορφωθεί μια νέα γενιά ηγετών φίλα προσκείμενη στις Ηνωμένες Πολιτείες και τις αξίες που οι τελευταίες πρεσβεύουν.

Η Αποστολή για την Ελλάδα θα εξακολουθήσει να ενδυναμώνει τις διμερείς σχέσεις στον τομέα της ενέργειας, των στρατιωτικών υποθέσεων, της επιβολής του νόμου και της συνεργασίας ενάντια στην τρομοκρατία, ενώ ταυτόχρονα θα επικεντρωθεί σε δύο πρωταρχικούς διπλωματικούς στόχους, προκειμένου να προωθηθεί η μεγέθυνση και η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα – τη μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό του τομέα της εκπαίδευσης και την καταπολέμηση της κακοήθους Ρωσικής και Κινεζικής επιρροής. Η παιδεία είναι το κλειδί της μελλοντικής ευημερίας της Ελλάδας. Το σημερινό σύστημα δρα περιοριστικά στην πρόσβαση των φοιτητών σε προγράμματα συνεργασίας με διεθνή ιδρύματα και σε τίτλους υψηλότερου επιπέδου στο εξωτερικό. Η Αποστολή θα ενθαρρύνει μια βελτιωμένη διακυβέρνηση και διαχείριση – αποκομμένη από την πολιτική – και θα διευκολύνει την ανάπτυξη ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα.

Προκειμένου να αναχαιτιστούν απόπειρες αποσταθεροποίησης της περιοχής, η Αποστολή για την Ελλάδα θα υποστηρίξει τους δημοκρατικούς θεσμούς, τη διαφάνεια στη διακυβέρνηση και πρωτοβουλίες οι οποίες αποσκοπούν στη μείωση της εξωτερικής επιρροής στα θρησκευτικά και πολιτιστικά πράγματα. Η Αποστολή θα εξακολουθήσει να προάγει ισχυρές σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Ελλάδας μέσω δεσμών ανάμεσα σε πρόσωπα. Τα εκπαιδευτικά και πολιτιστικά προγράμματα της Αποστολής για την Ελλάδα στοχεύουν στη νεολαία, τα κορίτσια και τη νέα γενιά ηγετών στο επιχειρείν και στην κοινωνία των πολιτών, αποσκοπώντας να προωθήσουν μια θετική άποψη για τους δεσμούς ΗΠΑ – Ελλάδος και να ενθαρρύνουν μια βαθύτερη κατανόηση των πολιτών. Η Πρεσβεία στην Αθήνα θα επικεντρωθεί στα προγράμματα δημόσιας διπλωματίας που προσελκύουν επενδύσεις στην έρευνα και την τεχνολογία και προάγουν την επιχειρηματικότητα, ώστε να βοηθήσει την Ελλάδα να επιμείνει στο δρόμο της οικονομικής ανάκαμψης, με σταθερό γνώμονα τους διατλαντικούς οργανισμούς και διαδραματίζοντας έναν σταθεροποιητικό ρόλο στην περιοχή.

Η Αποστολή για την Ελλάδα θα αξιοποιήσει την ώθηση που θα προκύψει από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (στο πλαίσιο της οποίας οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η τιμώμενη χώρα), προκειμένου να προωθήσει την Αμερικανική παρουσία σε οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδo στο βόρειο τμήμα της χώρας, το οποίο εκτίθεται όλο και περισσότερο στην κακοήθη επιρροή της Ρωσίας και την οικονομική εισβολή της Κίνας. Επιπλέον, η Αποστολή θα προσπαθήσει να επαναφέρει στο Γενικό Προξενείο Θεσσαλονίκης (το οποίο επί του παρόντος είναι επανδρωμένο με έναν μόλις απευθείας προσληφθέντα Αμερικανό πολίτη) μια θέση που θα αποσκοπεί να παρακολουθεί και να στηρίζει τις οικονομικές εξελίξεις και να αναχαιτίζει την επιρροή των παγκόσμιων αντιπάλων μας, εντείνοντας την παρουσία και τη εμπλοκή μας.

Παροχή υπηρεσιών για την ασφάλεια και την ευημερία των Αμερικανών πολιτών

Σύμφωνα με Έλληνες αξιωματούχους αρμόδιους για τον τομέα του τουρισμού, περισσότεροι από 900.000 Αμερικανοί πολίτες επισκέπτονται την Ελλάδα ετησίως για να απολαύσουν τους αρχαίους θησαυρούς και τα μοναδικά νησιά της. Ο τουριστικές ροές από τις ΗΠΑ αναμένεται να ξεπεράσουν το ένα εκατομμύριο επισκέπτες τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με τις καταγραφές των προξενικών αρχών, περίπου 106.000 Αμερικανοί πολίτες, κυρίως Ελληνοαμερικανοί, διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα. Θα υποστηρίξουμε και θα προστατεύσουμε τους πολίτες μας, παρέχοντας μία σειρά από υπηρεσίες σχετικές με Ομοσπονδιακές Παροχές, με θέματα Ιθαγένειας και Μετανάστευσης καθώς και προξενικές υπηρεσίες. Θα επεκτείνουμε τη χρήση της τεχνολογίας, με σκοπό να παρέχουμε πρόσβαση σε αμερικανικές πληροφορίες και πόρους, να διευρύνουμε την επικοινωνία με τους πολίτες, κυρίως την επικοινωνία έκτακτης ανάγκης, και θα εμβαθύνουμε τις σχέσεις με τις ελληνικές αρχές και τους τοπικούς παρόχους, οι οποίοι διασφαλίζουν στους πολίτες υποστήριξη σε κανονικές αλλά και έκτακτες συνθήκες.

Στρατηγικό Πλαίσιο της Αποστολής

Σκοπός της Αποστολής 1:Ενθάρρυνση της ενεργούς συμμετοχής της Ελλάδος στην ενίσχυση της περιφερειακής και παγκόσμιας ασφάλειας, προκειμένου να διαφυλαχθεί η πατρίδα μας και τα συμφέροντά της.

Στόχος της Αποστολής 1.1:Η Ελλάδα να ενισχύσει την ικανότητα να στηρίζει τις στρατιωτικές και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στόχος της Αποστολής 1.2: Να βελτιώσει η Ελλάδα την ασφάλεια των συνόρων και των αερομεταφορών, την ικανότητα επιβολής του νόμου και την αποτελεσματικότητα στην ταυτοποίηση, διερεύνηση και ποινική δίωξη της παράτυπης μετανάστευσης, του λαθρεμπορίου, της εγχώριας και παγκόσμιας τρομοκρατίας και του διεθνικού εγκλήματος.

Στόχος της Αποστολής 1.3: Η Ελλάδα να ενισχύσει τον περιφερειακό της ρόλο ως σταθερής δημοκρατίας σε μια πολύπλοκη γειτονιά, μέσω και της πλήρους υλοποίησης της συμφωνίας για το όνομα της ΠΓΔΜ και της συνεχιζόμενης στήριξης για την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Σκοπός της Αποστολής 2: Υποστήριξη της μακροπρόθεσμης οικονομικής σταθερότητας της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης, προώθηση των εμπορικών και επενδυτικών ευκαιριών για τις αμερικανικές εταιρείες, με ταυτόχρονη ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας στην προαγωγή της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης.

Στόχος της Αποστολής 2.1: Να υλοποιήσει η Ελλάδα τις απαιτούμενες διοικητικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις και να υιοθετήσει διαφανείς επιχειρηματικές πρακτικές, οι οποίες θα διαφυλάξουν την οικονομική ανάκαμψη της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης στην επιχειρηματικότητα και της προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Στόχος της Αποστολής 2.2: Υποστήριξη των επενδύσεων των ΗΠΑ σε στρατηγικούς τομείς και προώθηση των ενεργειακών έργων που εμβαθύνουν την περιφερειακή ενεργειακή διαφοροποίηση και ασφάλεια.

Σκοπός της Αποστολής 3: Ενδυνάμωση και ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών, των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων μέσω της προαγωγής των κοινών αξιών, προκειμένου να μειωθεί η ξένη επιρροή σε πολιτιστικό και θρησκευτικό επίπεδο, να καταπολεμηθεί η παραπληροφόρηση και να διαμορφωθεί μια νέα γενιά ηγετών φίλα προσκείμενη στις Ηνωμένες Πολιτείες και τις αξίες που οι τελευταίες πρεσβεύουν.

Στόχος της Αποστολής 3.1: Η ελληνική κοινωνία των πολιτών είναι καλύτερα προετοιμασμένη στη διαχείριση των ανθρωπιστικών προσπαθειών, την προώθηση του κράτους δικαίου και της κοινωνικής σταθερότητας, την υπεράσπιση περιθωριοποιημένων ομάδων του πληθυσμού και την αύξηση της δημόσιας συμμετοχής τους, καθώς και την ενδυνάμωση της εταιρικής σχέσης ΗΠΑ – Ελλάδος.

Στόχος της Αποστολής 3.2: Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδος να ενισχύσουν τις διασυνδέσεις με εταίρους από τις ΗΠΑ και να εκσυγχρονίσουν τις δομές τους ενσωματώνοντας βέλτιστες πρακτικές από τις ΗΠΑ, ώστε οι μελλοντικοί πτυχιούχοι να είναι σε θέση να μπουν άμεσα στην αγορά εργασίας και να συμβάλουν στην οικονομική ανάπτυξη.

Στόχος της Αποστολής3.3:Να κατανοήσουν οι Έλληνες πολίτες τις προτεραιότητες των ΗΠΑ στην περιοχή και να στηρίξουν την συνεργασία για την ασφάλεια, τους οικονομικούς δεσμούς και την πολιτική εμπλοκή των ΗΠΑ. Οι ελληνικές ΜΚΟ και τα ΜΜΕ είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την κρατική παραπληροφόρηση.

Σκοπός της Αποστολής 4: Παροχή υπηρεσιών που εγγυώνται την ασφάλεια και την ευημερία των Αμερικανών πολιτών

Στόχος της Αποστολής 4.1: Οι Αμερικανοί πολίτες που διαμένουν μόνιμα ή επισκέπτονται την Ελλάδα να απολαμβάνουν την προστασία και υποστήριξη μέσω της προσεκτικής, αποτελεσματικής και έγκαιρης παροχής προξενικών και συναφών ομοσπονδιακών υπηρεσιών.

Στόχος της Αποστολής 4.2: Η Αποστολή να ενισχύσει τη συνεργασία με τις αρχές της χώρας, τους παρόχους υπηρεσιών και άλλες πρεσβείες στην Αθήνα, προκειμένου να διασφαλίσει την ευημερία των Αμερικανών πολιτών.

Διαχειριστικός Στόχος 1: Οι υπηρεσίες ICASS (International Cooperative Administrative Support Services) και η εποπτεία της διαχείρισης να υλοποιούνται αποτελεσματικά καθ' όλη τη διάρκεια του πενταετούς έργου αποκατάστασης του κτηρίου της Αμερικανικής Πρεσβείας «Chancery».

Διαχειριστικός Στόχος 2: Η Αποστολή να διασφαλίσει ένα εργασιακό περιβάλλον που να χαρακτηρίζεται από ασφάλεια, παραγωγικότητα και σεβασμό, ώστε να μπορούν τα στελέχη να υπηρετήσουν με το βέλτιστο τρόπο τους σκοπούς της αμερικανικής πολιτικής.

Σκοποί και Στόχοι της Αποστολής

Σκοπός της Αποστολής 1: Ενθάρρυνση της ενεργούς συμμετοχής της Ελλάδος στην ενίσχυση της περιφερειακής και παγκόσμιας ασφάλειας, προκειμένου να διαφυλαχθεί η πατρίδα μας και τα συμφέροντά της.

Περιγραφή και Συνδέσεις: Ο εν λόγω σκοπός αντανακλά τους Πυλώνες 1 και 3 της Στρατηγικής Εθνικής Ασφαλείας του 2017. Επιπλέον, υποστηρίζει το Κοινό Στρατηγικό Πλάνο State-USAID 2018-2022, Σκοπός 1, Στόχοι 1.3 και 1.4 και τις Σκοποί 1 και 3 της Κοινής Περιφερειακής Στρατηγικής EUR. Σύμφωνα με την Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας και την Κοινή Περιφερειακή Στρατηγική EUR, η Αποστολή θα ενισχύσει την ικανότητα της Ελλάδος να ενεργεί ως ισχυρός σύμμαχος όσον αφορά την ασφάλεια και την άμυνα. Θα ενισχύσουμε την ικανότητα της Ελλάδος να υπερασπίζεται τα σύνορά της και να στηρίζει τις στρατιωτικές δραστηριότητες των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή.

Στόχος της Αποστολής 1.1: Η Ελλάδα να ενισχύσει την ικανότητα να στηρίζει τις στρατιωτικές και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αιτιολόγηση: Η Ελλάδα είναι άξιος σύμμαχος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και μέλος της ΕΕ, ιδίως δεδομένης της θέσης της στην Ανατολική Μεσόγειο σε άμεση γειτνίαση με τα Βαλκάνια, τη Μαύρη Θάλασσα, την Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή και λαμβανομένης υπόψη της μοναδικής συνεισφοράς της στο πλαίσιο της Δραστηριότητας Ναυτιλιακής Υποστήριξης των ΗΠΑ (U.S. Naval Support Activity) που παρέχεται στις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ στον Κόλπο της Σούδας στην Κρήτη. Η σχέση στον τομέα της άμυνας καθίσταται ολοένα και πιο σημαντική, καθώς οι επιχειρησιακές απαιτήσεις των ΗΠΑ στην περιοχή διευρύνονται, ενώ βοηθά στην εξυπηρέτηση των απαιτήσεων των τεσσάρων Διοικήσεων Μάχης: EUCOM, CENTCOM, AFRICOM και SOCOM.

Στόχος της Αποστολής 1.2: Να βελτιώσει η Ελλάδα την ασφάλεια των συνόρων της και των αερομεταφορών, την ικανότητα επιβολής του νόμου και την αποτελεσματικότητα στην ταυτοποίηση, διερεύνηση και ποινική δίωξη της παράτυπης μετανάστευσης, του λαθρεμπορίου, της εγχώριας και παγκόσμιας τρομοκρατίας και του διεθνικού εγκλήματος.

Αιτιολόγηση: Δεδομένης της θέσης της Ελλάδος στο σταυροδρόμι της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής και με περισσότερους από ένα εκατομμύριο μετανάστες και πρόσφυγες να έχουν αφιχθεί στις ακτές της από το 2015, οι ελληνικές αρχές έρχονται αντιμέτωπες με μια τεράστια πρόκληση στην προσπάθεια να διασφαλίσουν ότι η πύλη εισόδου στην Ευρώπη παραμένει ασφαλής.

Στόχος της Αποστολής 1.3: Η Ελλάδα να ενισχύσει τον περιφερειακό της ρόλο ως σταθερής δημοκρατίας σε μια πολύπλοκη γειτονιά, μέσω και της πλήρους υλοποίησης της συμφωνίας για το όνομα της ΠΓΔΜ και της συνεχιζόμενης στήριξης για την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Αιτιολόγηση: Οι βελτιωμένες σχέσεις μεταξύ της Ελλάδος και των γειτόνων της θα ενισχύσουν την σταθερότητα, θα αυξήσουν την οικονομική δραστηριότητα και θα μειώσουν το βαθμό έκθεσης στην κακοήθη Ρωσική επιρροή.

Σκοπός της Αποστολής 2: Υποστήριξη της μακροπρόθεσμης οικονομικής σταθερότητας της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης, προώθηση των εμπορικών και επενδυτικών ευκαιριών για τις αμερικανικές εταιρείες, με ταυτόχρονη ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας στην προαγωγή της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης.

Περιγραφή και Συνδέσεις: Ο παρών σκοπός αντανακλά τους πυλώνες I, III και IV της Στρατηγικής Εθνικής Ασφαλείας του 2017 και το Κοινό Στρατηγικό Πλάνο State-USAID 2018-2022, Σκοπός 1, Στόχος 1.4 και Σκοπός 2, Στόχοι 2.2 και 2.3. Επιπλέον ο εν λόγω σκοπός υποστηρίζει τους Στρατηγικούς Σκοπούς 1 έως 4 του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων και το Σκοπό 2 της Κοινής Περιφερειακής Στρατηγικής EUR. Η Αποστολή θα συνηγορήσει υπέρ της υλοποίησης οικονομικών μεταρρυθμίσεων και μεταρρυθμίσεων διακυβέρνησης προσανατολισμένων στην αγορά και θα προωθήσει την περιφερειακή ενεργειακή διαφοροποίηση, με σκοπό να μειώσει την έκθεση στον οικονομικό καταναγκασμό από κακοήθεις επιρροές, ενώ παράλληλα θα ανοίξει νέες επενδυτικές ευκαιρίες για τις αμερικανικές εταιρείες.

Στόχος της Αποστολής 2.1: Να υλοποιήσει η Ελλάδα τις απαιτούμενες διοικητικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις και να υιοθετήσει διαφανείς επιχειρηματικές πρακτικές, οι οποίες θα διαφυλάξουν την οικονομική ανάκαμψη της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης στην επιχειρηματικότητα και της προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Αιτιολόγηση: Καθώς η Ελλάδα βγαίνει από μια σχεδόν δεκαετή οικονομική κρίση και χρόνια αναιμικών επενδύσεων, αποτελεί μια γοργά αναπτυσσόμενη αγορά στα πρώτα στάδια της μετάβασης προς ένα μοντέλο βασισμένο στον ιδιωτικό τομέα. Αξιοποιώντας τη θέση των ΗΠΑ ως τιμώμενης χώρας στην ΔΕΘ 2018 και την ολοκλήρωση των διεθνών προγραμμάτων διάσωσης της Ελλάδος, η Αποστολή θα ταχθεί υπέρ μιας νομοθεσίας για το άνοιγμα της αγοράς και την εισροή κεφαλαίων, προκειμένου η Ελλάδα να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της οικονομικά και να αναλάβει έναν διευρυμένο γεωπολιτικό ρόλο στη Μεσόγειο.

Στόχος της Αποστολής 2.2: Υποστήριξη των επενδύσεων των ΗΠΑ σε στρατηγικούς τομείς και προώθηση των ενεργειακών έργων που εμβαθύνουν την περιφερειακή ενεργειακή διαφοροποίηση και ασφάλεια.

Αιτιολόγηση: Η Ελλάδα διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο στον Ευρωπαϊκό ενεργειακό χάρτη λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Η Αποστολή θα αναζητήσει επενδυτικές ευκαιρίες για τις αμερικανικές εταιρείες που θα αυξήσουν την ενεργειακή ασφάλεια, ενώ ταυτόχρονα θα μειώσουν την εξάρτηση της περιοχής από το φυσικό αέριο που προέρχεται από τις βορειοανατολικές χώρες. Έπειτα από χρόνια ανεπαρκών επενδύσεων, η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα ενθαρρύνει την Ελλάδα να αναπτύξει άλλες αγορές, όπως εκείνη τη τεχνολογίας, ώστε να θέσει τα θεμέλια για να αναλάβει στο μέλλον ηγετικό ρόλο στην περιοχή.

Σκοπός της Αποστολής 3: Ενδυνάμωση και ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών, των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων μέσω της προαγωγής των κοινών αξιών, προκειμένου να μειωθεί η ξένη επιρροή σε πολιτιστικό και θρησκευτικό επίπεδο, να καταπολεμηθεί η παραπληροφόρηση και να διαμορφωθεί μια νέα γενιά ηγετών φίλα προσκείμενη στις Ηνωμένες Πολιτείες και τις αξίες που οι τελευταίες πρεσβεύουν.

Περιγραφή και Συνδέσεις: Ο παρών σκοπός αντανακλά τους πυλώνες 3 και 4 της Στρατηγικής Εθνικής Ασφαλείας του 2017. Επίσης υποστηρίζει το Κοινό Στρατηγικό Πλάνο State-USAID 2018-2022 και συγκεκριμένα τους Σκοπούς 2 και 3, Στόχους 2.2 και 3.3 και τους Σκοπούς 3 και 4 της Κοινής Περιφερειακής Στρατηγικής EUR. Σύμφωνα με την Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας, το Κοινό Στρατηγικό Πλάνο και την Κοινή Περιφερειακή Στρατηγική EUR, η Αποστολή θα ενισχύσει το σεβασμό προς τις ατομικές ελευθερίες, το κράτος δικαίου, τον διαχωρισμό των εξουσιών, τους δημοκρατικούς θεσμούς, την ανεξαρτησία των ΜΜΕ και της κοινωνίας των πολιτών και θα ενθαρρύνει τον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης, προκειμένου να προωθηθεί μία βιώσιμη ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς. Η Αποστολή θα ενδυναμώσει επιπρόσθετα την ικανότητα της ελληνικής κοινωνίας των πολιτών να ανθίσταται σε κακοήθεις επιρροές και να αντιμετωπίζει την παραπληροφόρηση.

Στόχος της Αποστολής 3.1: Η ελληνική κοινωνία των πολιτών είναι καλύτερα προετοιμασμένη στη διαχείριση των ανθρωπιστικών προσπαθειών, την προώθηση του κράτους δικαίου και της κοινωνικής σταθερότητας, την υπεράσπιση περιθωριοποιημένων ομάδων του πληθυσμού και την αύξηση της δημόσιας συμμετοχής τους, καθώς και την ενδυνάμωση των διμερών σχέσεων ΗΠΑ – Ελλάδος.

Αιτιολόγηση: Πολλοί από τους φορείς της ελληνικής κοινωνίας των πολιτών έχουν έλθει κατά καιρούς αντιμέτωποι με ισχυρισμούς περί οικονομικής κακοδιαχείρισης και επιχειρησιακών κενών λόγω της ασυνεχούς χρηματοδότησης. Οι εν λόγω οργανώσεις συχνά έχουν την αναγκαία τεχνογνωσία που τους επιτρέπει να είναι επιτυχείς στο πεδίο, αλλά στερούνται των διαχειριστικών δεξιοτήτων που θα τους καθιστούσαν αξιόπιστους εταίρους.

Στόχος της Αποστολής 3.2: Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδος να ενισχύσουν τις διασυνδέσεις με εταίρους από τις ΗΠΑ και να εκσυγχρονίσουν τις δομές τους ενσωματώνοντας βέλτιστες πρακτικές από τις ΗΠΑ, ώστε οι μελλοντικοί πτυχιούχοι να είναι σε θέση να μπουν άμεσα στην αγορά εργασίας και να συμβάλουν στην οικονομική ανάπτυξη.

Αιτιολόγηση: Τα γραφειοκρατικά εμπόδια δυσχεραίνουν την συνεργασία στον τομέα της εκπαίδευσης και εμποδίζουν τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να διαμορφώσουν μακροπρόθεσμες συνέργειες. Η απηρχαιωμένη εκπαιδευτική προσέγγιση που υιοθετείται «παράγει» νέους πτυχιούχους οι οποίοι ναι μεν έχουν την απαιτούμενη θεωρητική κατάρτιση, αλλά δεν είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της σύγχρονης οικονομίας.

Στόχος της Αποστολής 3.3Να κατανοήσουν οι Έλληνες πολίτες τις προτεραιότητες των ΗΠΑ στην περιοχή και να στηρίξουν την συνεργασία για την ασφάλεια, τους οικονομικούς δεσμούς και την πολιτική εμπλοκή των ΗΠΑ. Οι ελληνικές ΜΚΟ και τα ΜΜΕ είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την κρατική παραπληροφόρηση.

Αιτιολόγηση: Κάποια τμήματα της ελληνικής κοινωνίας είναι διαχρονικά δύσπιστα προς τη συνεργασία ΗΠΑ – Ελλάδας στον τομέα της άμυνας, της οικονομίας και των πολιτικών υποθέσεων. Η παραπληροφόρηση που υποκινείται από το κράτος τρέφει τον αντιαμερικανισμό.

Σκοπός της Αποστολής 4: Παροχή υπηρεσιών που εγγυώνται την ασφάλεια και την ευημερία των Αμερικανών πολιτών.

Περιγραφή και Συνδέσεις: Ο παρών σκοπός αντανακλά τον Πυλώνα 1 της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας του 2017 και το Σκοπό 1, Στόχο 1.5 και Σκοπό 4, Στόχο 4 του Κοινού Στρατηγικού Σχεδίου State-USAID 2018-2022. Επιπλέον υποστηρίζει τη Στρατηγική του Υπηρεσιακού Γραφείου Προξενικών Υποθέσεων, συγκεκριμένα τους Στρατηγικούς Σκοπούς 1-3. Η Αποστολή θα παρέχει στους Αμερικανούς πολίτες που διαμένουν ή επισκέπτονται την Ελλάδα ολόκληρο το φάσμα των σχετικών υπηρεσιών, τόσο τις συνήθεις όσο και τις έκτακτες, και θα συνεχίσει να διευρύνει και να ενισχύει τις σχέσεις με τη χώρα και τις λοιπές πρεσβείες, προκειμένου να διασφαλίσει την ευημερία των Αμερικανών πολιτών.

Στόχος της Αποστολής 4.1 Οι Αμερικανοί πολίτες που διαμένουν μόνιμα ή επισκέπτονται την Ελλάδα να απολαμβάνουν την προστασία και στήριξη μέσω της προσεκτικής, αποτελεσματικής και έγκαιρης παροχής προξενικών και συναφών ομοσπονδιακών υπηρεσιών.

Αιτιολόγηση: Η εξυπηρέτηση και προστασία των Αμερικανών πολιτών στο εξωτερικό αποτελεί την κύρια μέριμνα του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Σύμφωνα με Έλληνες αξιωματούχους αρμόδιους για τον τουρισμό, περισσότεροι από 800.000 Αμερικανοί επισκέπτονται την Ελλάδα ετησίως, ενώ ο αριθμός αυτός αναμένεται να υπερβεί το ένα εκατομμύριο τα προσεχή έτη. Σύμφωνα με τις καταγραφές των προξενικών αρχών, περίπου 106.000 Αμερικανοί πολίτες, κυρίως Ελληνοαμερικανοί, διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα. Θα υποστηρίξουμε και θα προστατεύσουμε τους πολίτες μας, παρέχοντας μία σειρά από υπηρεσίες σχετικές με Ομοσπονδιακές Παροχές, με θέματα Ιθαγένειας και Μετανάστευσης καθώς και προξενικές υπηρεσίες σε περίπτωση θανάτου, ένδειας, καταστροφής ή ιατρικών επειγόντων περιστατικών.

Στόχος της Αποστολής 4.2: Η Αποστολή να ενισχύσει τη συνεργασία με τις αρχές της χώρας, τους παρόχους υπηρεσιών και άλλες πρεσβείες στην Αθήνα, προκειμένου να διασφαλίσει την ευημερία των Αμερικανών πολιτών.

Αιτιολόγηση: Το προξενικό τμήμα πρέπει να εξακολουθήσει να διευρύνει τις οργανωτικές επαφές σε κυβερνητικό και μη κυβερνητικό επίπεδο, να προσλαμβάνει Αμερικανούς υπαλλήλους-συνδέσμους (American Liaisons) και να οικοδομεί σχέσεις με τις υπόλοιπες Πρεσβείες των Αθηνών, προκειμένου να διασφαλίσει την ευημερία των Αμερικανών πολιτών στις συνήθεις συνθήκες αλλά και σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Οι κυβερνητικές αρχές, συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας, μετακινούνται τακτικά ανά τα γραφεία, έτσι ώστε η ανάπτυξη επαφών να είναι συνεχής. Οι χρηματοδοτικές πιέσεις που αποτέλεσαν απόρροια της οικονομικής κρίσης οδήγησαν στο κλείσιμο ορισμένων ΜΚΟ, οι οποίες στο παρελθόν επικουρούσαν τους Αμερικανούς πολίτες. Η νησιωτική μορφολογία της Ελλάδος αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη επαφών του προξενικού τμήματος στις περιοχές που αποτελούν τους κύριους προορισμούς των Αμερικανών πολιτών. Το προξενικό τμήμα θα επικεντρωθεί στην ανάπτυξη και διατήρηση σχέσεων καθώς και στην ετοιμότητα σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.

Διαχειριστικοί Στόχοι

Διαχειριστικός Στόχος 1: Προσαρμογή των δραστηριοτήτων, με σκοπό να διασφαλιστεί η αποτελεσματική παροχή των υπηρεσιών ICASS (International Cooperative Administrative Support Services – Διεθνείς Υπηρεσίες Συνεργασίας στον τομέα της Διοικητικής Υποστήριξης) και εποπτεία καθ' όλη τη διάρκεια του σημαντικού πενταετούς έργου αποκατάστασης του κτηρίου της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα «Chancery».

Αιτιολόγηση: Η Πρεσβεία στην Αθήνα και το OBO (Bureau of Overseas Buildings Operations – Γραφείο Υπερπόντιων Κατασκευαστικών Δραστηριοτήτων) εγκαινίασαν ένα μεγάλης κλίμακας έργο ανακαίνισης και κατασκευής στο πλαίσιο του οποίου προβλέπεται η διαμόρφωση προσωρινού χώρου εργασίας, προκειμένου να φιλοξενηθούν κάποια από τα στελέχη της Αποστολής. Η ανάγκη για τον εν λόγω προσωρινό χώρο εργασίας αναμένεται να διαρκέσει για αρκετά έτη και παρόλο που θα βρίσκεται πλησίον του κτηρίου Chancery, θα δοκιμάσει σημαντικά την ικανότητα της Διοίκησης να παρέχει υπηρεσίες στους δικαιούχους. Στο συγκεκριμένο χώρο έχουν συγκεντρωθεί οι περισσότερες λειτουργίες της Διοίκησης, ώστε να παρέχονται οι υπηρεσίες στους πελάτες ICASS όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται και να εξισορροπείται κατά τον τρόπο αυτό η ανάγκη παροχής υπηρεσιών, όπως λ.χ. υπηρεσιών ταμείου και αλληλογραφίας, σε δύο διαφορετικούς χώρους, ώστε να τονωθεί το ηθικό εν μέσω της εκτεταμένης περιόδου διαχωρισμού των δομών.

Διαχειριστικός Στόχος 2: Διασφάλιση ενός εργασιακού περιβάλλοντος που να χαρακτηρίζεται από ασφάλεια, παραγωγικότητα και σεβασμό, ώστε να μπορούν τα στελέχη να υπηρετήσουν με το βέλτιστο τρόπο τους σκοπούς της αμερικανικής πολιτικής.

Αιτιολόγηση: Η Διοίκηση οφείλει να παρέχει στα στελέχη της Αποστολής την απαραίτητη υποδομή, προκειμένου αυτά να είναι σε θέση να επιτυγχάνουν τους στόχους της Αμερικανικής πολιτικής. Η Αποστολή θα επικεντρωθεί στην ασφάλεια τόσο στο συγκρότημα και στις κατοικίες όπου διαμένει το προσωπικό του United States Direct Hire, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των εργασιών οι απειλές για την ασφάλεια είναι αυξημένες και θα εκπαιδεύσει το προσωπικό της Πρεσβείας στις διαδικασίες εκκένωσης και ετοιμότητας για την αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων. Επιπροσθέτως, η διοίκηση θα προβεί σε πολλαπλές τεχνολογικές αναβαθμίσεις, προκειμένου να θωρακιστούν τα δεδομένα και οι άνθρωποί μας, καθώς οι απειλές, όπως λ.χ. η κυβερνοασφάλεια, πολλαπλασιάζονται, ενόσω αναπτύσσεται μια μέθοδος μέτρησης της αποτελεσματικότητάς μας.