Ο κόσμος μετά την πανδημία

Οι πρόεδροι Xi και Diaz–Canel το Νοέμβριο 2018. Η Κούβα εγκατέστησε το εργαστήριο ChangHeber στη Jilin, το οποίο παράγει ένα από τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία εναντίον του SARS–CoV-2 (Severe Acute Respiratory Syndrome Corona Virus υπ’ αριθ. 2). Έτσι λοιπόν οι  δύο «κομμουνιστές δικτάτορες» κατάφεραν να προστατεύσουν τους πολίτες τους καλύτερα από τους «φιλελεύθερους δημοκράτες».

Το απροσδόκητο γενικό κλείσιμο των συνόρων και, σε πολλές χώρες, των σχολείων, πανεπιστήμιων, επιχειρήσεων και των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και η απαγόρευση των συναθροίσεων, αλλάζουν βαθιά τις κοινωνίες. Σε λίγους δεν θα είναι αυτό που ήταν πριν από την πανδημία.

Κατ αρχήν, αυτή η πραγματικότητα τροποποιεί την αντίληψή μας για την Ελευθερία, μια έννοια υπαρξιακής σημασίας για τις ΗΠΑ.  Σύμφωνα με τις ΗΠΑ,  δεν μπορεί να υπάρξει όριο στην ελευθερία, αντίθετα,  όλα τα άλλα κράτη παραδέχονται ότι δεν υπάρχει Ελευθερία χωρίς Ευθύνη, κατά συνέπεια, ισχυρίζονται ότι δεν μπορεί να ασκηθεί η ελευθερία χωρίς να καθοριστούν τα όριά της. Σήμερα, ο πολιτισμός των ΗΠΑ ασκεί αποφασιστική επιρροή λίγο πολύ σε όλο τον κόσμο. Μόλις αντικρούστηκε από την πανδημία.

Δεν υπάρχει πλέον πλήρως ανοικτή κοινωνία

Για τον φιλόσοφο Karl Popper, η ελευθερία σε μια κοινωνία μετριέται από το μέγεθος ανοίγματος  της. Η ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, αγαθών και κεφαλαίων είναι το χαρακτηριστικό της νεωτερικότητας.  Αυτή η άποψη επικράτησε κατά τη διάρκεια της κρίσης των προσφύγων του 2015, σύμφωνα με την οποία, τα σύνορα και επομένως και τα κράτη πρέπει να εξαφανιστούν προς όφελος μιας μελλοντικής παγκόσμιας υπερεθνικής κυβέρνησης.

Ωστόσο, δεν είναι λίγοι, αυτοί που από καιρό επισημαίνουν  ότι τα ανοιχτά σύνορα  επιτρέπουν  στους κερδοσκόπους όπως ο Τζορτζ Σόρος να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους στις φτωχότερες χώρες. 

Ο αγώνας κατά της πανδημίας μας υπενθύμισε ξαφνικά ότι τα κράτη υπάρχουν για να προστατεύσουν τους υπηκόους τους. Στον κόσμο μετά την Covid-19, οι «ΜΚΟ χωρίς σύνορα» θα πρέπει να εξαφανιστούν σταδιακά και οι υποστηρικτές του πολιτικού φιλελευθερισμού θα πρέπει να θυμούνται ότι χωρίς κράτος «ο άνθρωπος δεν είναι παρά μόνο λύκος για τον άνθρωπο», σύμφωνα με το τσιτάτο του Thomas Hobbes. Εν συνεχεία, για παράδειγμα, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο θα εμφανιστεί ως παραλογισμός σε σχέση με το διεθνές Δίκαιο.

Η αλλαγή πορείας κατά 180 μοιρών του προέδρου Emmanuel Macron καταδεικνύει αυτή την ευαισθητοποίηση. Μέχρι πρόσφατα κατάγγελλε την «εθνικιστική λέπρα», την οποία συσχέτιζε με «τις ωδίνες του λαϊκισμού», ενώ σήμερα δοξάζει το έθνος, το μόνο νόμιμο πλαίσιο συλλογικής κινητοποίησης.

Γενικό συμφέρον

Η έννοια του γενικού συμφέροντος, την οποία η αγγλοσαξονική κουλτούρα αμφισβητεί από της τραυματικής εμπειρίας του Oliver Cromwell, είναι απαραίτητη για να προστατευτούμε από μια πανδημία.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον, δυσκολεύεται να θεσπίσει αυταρχικά μέτρα για χάρη της υγείας, καθώς ο λαός του δέχεται αυτή τη μορφή εξουσίας μόνο σε περίπτωση πολέμου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ομοσπονδιακός πρόεδρος Donald Trump δεν έχει την εξουσία να διατάξει περιοριστικά μέτρα μετακίνησης του πληθυσμού σε ολόκληρη την επικράτεια, γιατί  αυτό το ζήτημα είναι αυστηρή αρμοδιότητα των ομόσπονδων κρατών. Αναγκάζεται να τροποποιήσει τα κείμενα, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου Stafford  Disaster  Relief  and Emergency Assistance Act.

Τέρμα στην απεριόριστη ελευθερία της επιχειρηματικότητας

Η  θεωρία του Adam Smith σχετικά με το « Laisser-faire, laisser-aller »,  ξεθωριάζει αφού έκλεισαν αυταρχικά πολλές επιχειρήσεις, από τα εστιατόρια έως τα γήπεδα ποδοσφαίρου. Θα πρέπει να αποδεχτούμε όρια στην ιερή-ελεύθερη-επιχείρηση.

Ο αγώνας κατά της πανδημίας μας υπενθύμισε ότι το δημόσιο συμφέρον μπορεί να δικαιολογήσει την αμφισβήτηση οποιασδήποτε ανθρώπινης δραστηριότητας.

Δυσλειτουργίες

Αντιλαμβανόμαστε επίσης, με την ευκαιρία αυτής της κρίσης, τις δυσλειτουργίες των κοινωνιών μας. Για παράδειγμα, όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι η πανδημία ξεκίνησε πρώτα στη Κίνα, αλλά ότι η χώρα αυτή κατάφερε να την τιθασεύσει και ότι άρθηκαν τα αυταρχικά περιοριστικά μέτρα που είχαν επιβληθεί στην αρχή. Λίγοι όμως γνωρίζουν πώς οι Κινέζοι νίκησαν την Covid-19.

Ο διεθνής Τύπος αγνόησε τις ευχαριστίες του προέδρου Xi Jinping στον Κουβανέζο ομόλογό του, Miguel Díaz-Canel, στις 28 Φεβρουαρίου, ούτε ανέφερε τον ρόλο του Interferon Alfa 2B (IFNrec), ούτε κάτι  σχετικό με την έρευνα  για εμβόλιο. Αντίθετα ανέφερε τη χρήση της φωσφορικής χλωροκίνης, η οποία χρησιμοποιείται ήδη κατά της ελονοσίας. Η Κίνα αναμένεται να διεξάγει τις πρώτες δοκιμές στον άνθρωπο στα τέλη Απριλίου, ενώ  παράλληλα το εργαστήριο του Ινστιτούτου Ερευνών για τα Εμβόλια και τους Ορρούς της Αγίας Πετρούπολης έχει ήδη αναπτύξει πέντε πρωτότυπα εμβολίου.

Αυτές οι παραλείψεις εξηγούνται από την ομφαλοσκόπηση των μεγάλων πρακτορείων ειδήσεων. Ενώ πιστεύουμε ότι ζούμε σε ένα “παγκόσμιο χωριό” (σύμφωνα με τον Marshall McLuhan), είμαστε ενημερωμένοι μόνο για τον δυτικό μικρόκοσμο.

Αυτή την  άγνοια εκμεταλλεύονται τα μεγάλα δυτικά εργαστήρια τα οποία ασκούν ανεξέλεγκτο ανταγωνισμό όσον αφορά στα εμβόλια και τα φάρμακα. Όλα συμβαίνουν όπως έγιναν στη δεκαετία του ‘80. Την εποχή εκείνη, μια επιδημία «ομοφυλοφιλικής πνευμονίας», που αναγνωρίστηκε το 1983 ως AIDS, προκάλεσε σφαγή σε ομοφυλόφιλους κύκλους στο Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη. Όταν πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη, ο Γάλλος πρωθυπουργός Laurent Fabius καθυστέρησε τη χρήση του αμερικανικού τεστ εντοπισμού, έτσι ώστε το Ινστιτούτο Pasteur να είχε το χρόνο να αναπτύξει το δικό του σύστημα και να το κατοχυρώσει με πατέντα. Η υπόθεση αυτή των πολλών εκατομμυρίων είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες περισσότερους θανάτους.

Η γεωπολιτική μετά τη πανδημία

Η επιδημία υστερίας που συνοδεύει αυτή της Covid-19 κρύβει την πολιτική επικαιρότητα. Όταν θα τελειώσει η κρίση και ανακτήσουν το πνεύμα τους οι λαοί, ο κόσμος μπορεί να είναι πολύ διαφορετικός. 

Την περασμένη εβδομάδα αναφερθήκαμε στην υπαρξιακή απειλή που έθεσε το Πεντάγωνο στη Σαουδική Αραβία και τη Τουρκία, που και οι δύο προορίζονται να εξαφανιστούν. [ 1 ] Η απάντηση και των δύο ήταν να απειλήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες με τις χειρότερες καταστροφές – την κατάρρευση της βιομηχανίας σχιστολιθικού πετρελαίου για τη πρώτη, έναν πόλεμο με τη Ρωσία για την τελευταία -, δύο πολύ επικίνδυνα στοιχήματα. Αυτές οι απειλές είναι τόσο σοβαρές ώστε πρέπει να απαντηθούν γρήγορα και είναι απίθανο να περιμένουν τρεις μήνες.

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά

Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)

[ 1 ] «  Ποιος ο στόχος μετά τη Συρία; », του Τιερί Μεϊσάν, μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα),  Δίκτυο Βολταίρος, 15 Μαρτίου 2020.

https://www.voltairenet.org/article209486.html

Ο επερχόμενος λοιμός: Νεοεμφανιζόμενες ασθένειες σε έναν κόσμο εκτός ισορροπίας

Ένα εκπληκτικά ενημερωτικό έργο, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί προφητικό, με ένα πλήθος πληροφοριών για τις επιδημίες που μαστίζουν τον κόσμο, αλλά και τις παλιές ασθένειες που επανεμφανίζονται, γραμμένο το 1994 και το οποίο έπρεπε να διδάσκεται στις Ιατρικές Σχολές.

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Λώρη Γκάρρετ - Ο επερχόμενος λοιμός: Νεοεμφανιζόμενες ασθένειες σε έναν κόσμο εκτός ισορροπίας 

(Laurie Garrett - The Coming Plague: Newly Emerging Diseases in a World Out of Balance)

Σελίδες 750

Κυκλοφόρησε: Οκτώβριος 1995

Εκδοτικός Οίκος: “Farrar, Straus and Giroux, New York U.S.A.

Table of Contents

Preface

Introduction
1. Machupo: Bolivian Hemorrhagic Fever
2. Health Transition: The Age of Optimism—Setting Out to Eradicate Disease
3. Monkey Kidneys and the Ebbing Tides: Marburg Virus, Yellow Fever, and the Brazilian Meningitis Epidemic
4. Into the Woods: Lassa Fever
5. Yambuku: Ebola
6. The American Bicentennial: Swine Flu and Legionnaires' Disease
7. N'zara: Lassa, Ebola, and the Developing World's Economic and Social Policies
8. Revolution: Genetic Engineering and the Discovery of Oncogenes
9. Microbe Magnets: Urban Centers of Disease
10. Distant Thunder: Sexually Transmitted Diseases and Injecting Drug Users
11. Hatari: Vinidogodogo (Danger: A Very Little Thing): The Origins of AIDS
12. Feminine Hygiene (As Debated, Mostly, by Men): Toxic Shock Syndrome
13. The Revenge of the Germs, or Just Keep Inventing New Drugs: Drug-resistant Bacteria, Viruses, and Parasites
14. Thirdworldization: The Interactions of Poverty, Poor Housing, and Social Despair with Disease
15. All in Good Haste: Hantaviruses in America
16. Nature and Homo sapiens: Seal Plague, Cholera, Global Warming, Biodiversity, and the Microbial Soup
17. Searching for Solutions: Preparedness, Surveillance, and the New Understanding
Afterword
Notes
Acknowledgments
Index

Βιβλιοκριτική του Pinguin books

Ακάθαρτο πόσιμο νερό. Ακατάλληλη χρήση αντιβιοτικών. Τοπικός πόλεμος. Μαζική μετανάστευση προσφύγων. Η αλλαγή των κοινωνικών και περιβαλλοντικών συνθηκών σε όλο τον κόσμο προκάλεσε την εξάπλωση νέων και δυνητικά καταστροφικών ιών και ασθενειών-HIV, Lassa, Ebola και άλλων. Η Laurie Garrett σας ταξιδεύει σε όλον τον πλανήτη, στα τελευταία πενήντα χρόνια των μαχών με τα μικρόβια και εξετάζει τις παγκόσμιες συνθήκες που έχουν κορυφωθεί σε επαναλαμβανόμενα κρούσματα νεοεμφανιζόμενων ασθενειών, επιδημίες ασθενειών που μεταναστεύουν σε νέες περιοχές και μεταλλαγμένες παλιές ασθένειες που δεν είναι πλέον θεραπευσιμες. Υποστηρίζει ότι δεν είναι τόσο αργά, αρκεί να αναλάβουμε δράση για να αποτρέψουμε την περαιτέρω επίθεση ιών και μικροβίων και προτείνει πιθανές λύσεις για ένα πιο υγιές μέλλον.

Βιβλιοκριτική του Amazon.com

Από πού θα εμφανιστεί η επόμενη ασθένεια; Από οπουδήποτε στον κόσμο - από υπερχείλιση λυμάτων στο Κάιρο, από μια ζώνη πολέμου στη Ρουάντα, από ένα ενεργειακά αποδοτικό κτίριο γραφείων στην Καλιφόρνια, από κάποιο αγρόκτημα χοίρων στην Κίνα ή τη Βόρεια Καρολίνα.

"Η ετοιμότητα απαιτεί κατανόηση", γράφει η δημοσιογράφος Λώρη Γκάρρετ (Laurie Garrett) που κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ (Pulitzer) και σε αυτό το βιβλίο, πρόδρομο του επόμενου έργου της: «Η προδοσία της Εμπιστοσύνης: Η κατάρρευση της Παγκόσμιας Δημόσιας Υγείας» (Betrayal of Trust: The Collapse of Global Public Health) δείχνει σαφή κατανόηση των μοτίβων που βρίσκονται κάτω από τις νέες ασθένειες στους τίτλους των εφημερίδων (AIDS, Ebola), όπως και τις παλιές που αναζωπυρώνονται (φυματίωση, χολέρα).

Καθώς ο ανθρώπινος πληθυσμός εκρήγνυται, οι οικολογίες καταρρέουν και απλοποιούνται, οι μικρο-οργανισμοί διαφόρων ασθενειών διεισδύουν κινούνται στα κενά.

Καθώς η παγκοσμιοποίηση συνεχίζεται, οι ασθένειες μπορούν να μετακινούνται από τη μια χώρα στην άλλη όσο πιο γρήγορα μπορεί να πετάξει ένα αεροπλάνο.

Ενώ η ανθρώπινη φυλή μάχεται μεταξύ της, η υπεροχή μετακινείται στην πλευρά των μικροβίων. Είναι οι θηρευτές μας και θα νικήσουν εάν εμείς, ο Homo sapiens, δεν μάθουμε να ζούμε σε ένα λογικό παγκόσμιο χωριό που προσφέρει στους μικροοργανισμούς λίγες ευκαιρίες.

Η εικόνα της δεν είναι εντελώς ζοφερή. Οι επιδημίες μεγαλώνουν όταν ενισχύεται το ξέσπασμα μιας ασθένειας - από τις μολυσμένες πηγές νερού, τις κοινόχρηστες βελόνες, τον ανακυκλούμενο αέρα, με την πορνεία. Ο έλεγχος των ενισχυτών των ασθενειών είναι μέσα στις δυνάμεις μας. Είναι θέμα χρημάτων, ανθρώπων και θέλησης.

– Μαίρη Έλλεν Κέρτιν (Mary Ellen Curtin)

Βιογραφικά

Η Laurie Garrett είναι η μοναδική συγγραφέας που της έχουν απονεμηθεί την ίδια χρονιά (1977) και τα τρία μεγάλα "P's" της δημοσιογραφίας: το Peabody, το Polk και το Pulitzer.

Η Laurie Garrett γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας το 1951. Αποφοίτησε με τιμητική διάκριση από το Merrill College στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Σάντα Κρουζ, όπου έλαβε B.A. στην Βιολογία το 1975.  Παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Βακτηριολογίας και Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϊ και έκανε έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ με τον Leonard Herzenberg.Κατά τη διάρκεια των διδακτορικών σπουδών της, η Garrett άρχισε να μεταδίδει επιστημονικές ειδήσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό KPFA. Το χόμπι έγινε σύντομα πολύ πιο ενδιαφέρον από το μεταπτυχιακό και πήρε άδεια απουσίας για να ασχοληθεί με την δημοσιογραφία. Η Garrett δεν ολοκλήρωσε ποτέ το διδακτορικό της. Στην KPFA, η Garrett εργάστηκε στην διοίκηση, στις ειδήσεις και στην παραγωγή ραδιοφωνικών ντοκιμαντέρ.

Μια σειρά ντοκιμαντέρ με συμπαραγωγό τον Adi Gevins κέρδισε το Βραβείο Peabody Ραδιοφωνίας του 1977 ενώ άλλες παραγωγές του KPFA από την Garrett κέρδισαν το βραβείο Edwin Howard Armstrong.

Η Garrett κέρδισε το βραβείο George Polk για τις ξένες ανταποκρίσεις το 1997 για το «Διαλυμένη Αυτοκρατορία, κατακερματισμένη Υγεία» (Crumbled Empire, Shattered Health) μια "σειρά 25 άρθρων σχετικά με την κρίση δημόσιας υγείας στην πρώην Σοβιετική Ένωση" στην εφημερίδα Newsday.

Κέρδισε ένα άλλο βραβείο της Polk το 2000 για το βιβλίο της "Betrayal of Trust" (Η προδοσία της Εμπιστοσύνης), "ένα σχολαστικά ελεγμένο απολογισμό των καταστροφών στην υγεία που συμβαίνουν ταυτόχρονα σε διαφορετικά μέρη και ισοδυναμεί με καταστροφή παγκόσμιων διαστάσεων". Το 2004, ο Garrett προσχώρησε στο «Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων» ως βασική συνεργάτις του Παγκόσμιου Προγράμματος Υγείας. Έχει εργαστεί σε μια ευρεία ποικιλία θεμάτων, όπως το SARS, η γρίπη των πτηνών, η φυματίωση, η ελονοσία, οι μεταφορές εμπορευματοκιβωτίων κλινικών και η αλληλοσύνδεση του HIV / AIDS και της εθνικής ασφάλειας.

Δ.Ε.Ε.