Αίνος διαχρονικός

              

                   Δάσκαλε της οικουμένης

                   με της σοφίας το σκήπτρο.

                   Εσύ που θα ποιμάνεις τα ανθρώπινα με οικτιρμούς

                   Στα σπλάχνα σου βρέθηκε η αγάπη.

                   Στο αίμα σου η σωτηρία.

                   Στο βλέμμα σου η λύτρωση.

                   Έγινες μύρο που αναβλύζει δίχως τέλος.

                   Παραμυθία στους εκλεκτούς

                   Ρίζα βλαστάνουσα στα χέρια των προφητών

                   Λόγος ζωής για τους αδέκαστους.

                   Ακοίμητη κανδήλα για τους ελπίζοντες.

                   Μην πάψεις να ενδιαφέρεσαι για τα ποιήματα

                   Μην πάψεις να μεριμνάς, φρουρέ των ψυχών.

                   Γαλάτεια Βέρρα, “ΧΡΩΜΑΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ”

Πένθιμες φωνές

                            Πένθιμες φωνές γέμισε

                             η οικουμένη.

                             Πλησίασε επικίνδυνα

                             η δυστυχία.

                             Αιχμάλωτη ανθρωπότητα

                             σε κρατητήρια θηριωδίας.

                             Η ειρωνεία των ισχυρών βαρύτατη

                             εξανθηματική νόσος.

                   Βέρα Γαλάτεια, από τη νέα ποιητική συλλογή “Υπερβατική Αφή”

Ερώτημα ζωής

                        

                            Έψαξες καλά;

                             Βρήκες πετράδια σε βλέμματα τυχαία;

                             γύρω μας θησαυροί σιωπής.

                             Άσπρα πουκάμισα πολλά

                             σε αυλές μυστικές.

                   ΓΑΛΑΤΕΙΑ Ι. ΒΕΡΡΑ, «ΑΧΡΟΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ»

Ας πάψουν

Ας πάψουν οι ήχοι του θανάτου.

Νεκρές μελωδίες ας μην ακουστούν πια.

Γέμισαν οι πόλεις αρμονίες δυσώδεις.

Είναι η στιγμή της γλυκιάς ανατροπής.

Αυτής που θα επαναφέρει το καλαίσθητο

στην ανθρώπινη ακοή.

Πηγή: ΓΑΛΑΤΕΙΑ Ι. ΒΕΡΡΑ, «ΑΧΡΟΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ»

Όταν η ηλικία προχωρά...

Όταν η ηλικία προχωρά,

εσύ μη σταματήσεις.

Γενναία συνέχισε το βήμα.

Σαν έμπειρος στρατιώτης

με της σοφίας τα όπλα.

Σαν δυνατός,

με το αδιάψευστο άρωμα

της παλαιότητας

ΓΑΛΑΤΕΙΑ Ι. ΒΕΡΡΑ, «ΑΧΡΟΝΑ ΧΡΟΝΙΑ»

Η ισχύς των δακρύων

Έγινα όλη ένα δάκρυ.

Έτσι θα ξεπλύνω οδούς

ψυχών βεβαρημένων.

Θα αναπαύω

σώματα εξέγερσης.

Θα ανακουφίζω

            Πόνους φρικτούς μαρτυρίου.         

                ΓΑΛΑΤΕΙΑ Ι. ΒΕΡΡΑ, «ΑΧΡΟΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ»       

Τι ζητούμε;

Τί ζητούμε;

Λίγο ψωμί από τις αποθήκες

των δικαίων.

Λίγο κρασί από τους αμπελώνες

του ελέους.

Λίγο λάδι από τα καρποφόρα δένδρα

των ψυχών.

Γαλάτεια Ι. Βέρρα, « ΑΧΡΟΝΑ ΠΡOΣΩΠΑ»

 

Το μένος των καιρών

                             Καιροί διαβήκαν.

                             Ράγισα.

                             Κομμάτια που σκορπίστηκαν

                             σε πελάγη δακρυσμένα.

                             Αγέρας να φυσά

                             πιο αποφασισμένος από ποτέ.

                             Και εγώ ύφασμα στερνό στο σώμα

                             ίππων αφηνιασμένων.

                             Με δρασκελιά κυκλώπων και γιγάντων.

                             Με ανάσα μυρτιών και ελάτων.

                             Σουραύλι στα χέρια τραγοπόδαρων θεών.

                             Ας βρέξει επιείκεια.

                             Όχι άλλο μένος. Μόνο έλεος.

                             Γαλάτεια Βέρρα, «ΑΧΡΟΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ»