Μηνύματα από τον Απόστολο

Ἀπόστολος τῆς ἁγίας, (Γαλ. γ΄ 23-δ΄ 5)

25 ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. 26 πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· 27 ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύ­σασθε. 28 οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. 29 εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.(…)

3 οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· 4 ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, 5 ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱο­θε­σίαν ἀπολάβωμεν.

Ερμηνεία Π.Ν.Τρεμπέλα

25 Ὅταν λοιπόν ἦλθε ἡ νέα κατάσταση, στήν ὁποία ἰσχύ­ει ἡ πίστη, δέν εἴμαστε πλέον κάτω ἀπό τήν παιδα­γω­γία τοῦ νόμου. 26 Διότι μέ τήν πίστη στόν Ἰησοῦ Χριστό ὅλοι γίνατε καί εἶστε υἱοί Θεοῦ ἐνήλικες, ὥριμοι καί χειραφετημένοι. 27 Καί εἶστε υἱοί τοῦ Θεοῦ, διότι ὅσοι βαπτισθήκατε στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ πιστεύοντας σ’ αὐτόν ὡς σωτήρα, ντυθήκατε τόν Χριστό καί ἑνωθήκατε μαζί του. 28 Δέν ὑπάρχουν πλέον διαφορές ἐθνικότητος, κοινω­νικῆς τάξεως καί φύλου. Δέν ὑπάρχει διαφορά Ἰου­δαί­ου καί Ἕλληνα, δέν ὑπάρχει διάκριση δούλου καί ἐλεύ­θε­ρου, δέν ὑπάρχει διάκριση ἄνδρα καί γυναίκας. Διότι ὅλοι ἐσεῖς γίνατε ἕνας νέος ἄνθρωπος μέ τήν ἕνωσή σας μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό. 29 Ἐάν λοιπόν ἐσεῖς πού εἶστε ἐθνικοί Χριστιανοί ἀνή­κε­τε στό Χριστό, ἄρα διαμέσου τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ὁ εὐλογημένος ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ, εἶστε κι ἐσεῖς ἀπό­­­γονοι τοῦ Ἀβραάμ· καί σύμφωνα μέ τήν ὑπόσχεση εἶστε καί κληρονόμοι τῆς εὐλογίας. (…)

3 Ἔτσι κι ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, ὅταν ἤμασταν σέ νηπιώδη πνευματική κατάσταση, ἤμασταν ὑποδουλωμένοι στή στοιχειώδη καί ἀνεπαρκή θρησκευτική γνώση τοῦ κόσμου πού βρίσκεται στήν ἄγνοια καί τήν ἀμάθεια. 4 Ὅταν ὅμως συμπληρώθηκε ὁ χρόνος πού εἶχε ὁρίσει ἡ πανσοφία τοῦ Θεοῦ, ἀπέστειλε ὁ Θεός στόν κόσμο τόν Υἱό του, ὁ ὁποῖος ἔγινε ἄνθρωπος ἀπό γυναίκα καί ὑποτάχθηκε στό Μωσαϊκό νόμο, 5 προκειμένου νά ἐξαγοράσει ἐκείνους πού ἦταν ὑποδουλωμένοι στήν κατάρα τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, γιά νά λά­βουμε τήν υἱοθεσία πού ὁ Θεός μᾶς εἶχε ὑποσχεθεῖ.

Πηγή: http://www.osotir.org/

Μηνύματα από τον Απόστολο

ι΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Β΄ Κορ. α΄ 1-7)

3 Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ πα­τὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως, 4 ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐν πά­σῃ τῇ θλίψει ἡμῶν, εἰς τὸ δύ­­νασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ τῆς πα­ρακλήσεως ἧς παρακα­λού­­­μεθα αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ Θε­οῦ· 5 ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς, οὕτω διὰ Χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν. 

3 Ἄς εἶναι εὐλογημένος καί δοξασμένος ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος εἶναι Πατέρας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς πρός τή θεία του φύση, ἀλλά καί Θεός του ὡς πρός τήν ἀνθρώπινη φύση του. Ἄς εἶναι δοξασμένος, διότι αὐτός εἶναι Πατέρας καί πηγή ἐλέους καί εὐσπλαχνίας, καί Θεός πού χορηγεῖ κάθε παρηγοριά. 4 Αὐτός μᾶς παρηγορεῖ σέ κάθε θλίψη μας, γιά νά μπο­ροῦμε κι ἐμεῖς μέ τήν παρηγοριά πού μᾶς δίνει ὁ Θεός νά παρηγοροῦμε τούς ἄλλους, σέ ὁποιαδήποτε θλίψη κι ἄν βρίσκονται. 5 Τόν δοξάζουμε λοιπόν καί τόν εὐχαριστοῦμε, διότι, ὅπως πάρα πολλά εἶναι τά παθήματα καί οἱ θλίψεις πού πάσχουμε σάν τόν Χριστό καί γιά τή δόξα του, ἔτσι ὑπεράφθονη εἶναι καί ἡ παρηγοριά πού δεχόμαστε διαμέσου τοῦ Χριστοῦ.

Μηνύματα από τον Απόστολο

Β΄ Τιμ. α΄ 3-9

6 δι’ ἣν αἰτίαν ἀναμιμνήσκω σε ἀναζωπυρεῖν τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου· 7 οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ.

6 Ἐπειδή ἔχω τή βεβαιότητα ὅτι ἔχεις ἀνυπόκριτη πίστη, γι’ αὐτό σοῦ ὑπενθυμίζω καί πάλι, ὅπως σέ προέτρεψα καί στό παρελθόν, νά ἀνανεώνεις τό πῦρ τοῦ χαρίσματος τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο ἔλαβες στή χειροτονία σου, ὅταν ἔθεσα τά χέρια μου στό κεφάλι σου. 7 Νά διατηρεῖς ἀναμμένο τό χάρισμα αὐτό, πού σέ κάνει ἄφοβο καί θαρραλέο στό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Διότι ὁ Θεός δέν μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δειλίας, ὥστε νά μᾶς φοβίζουν οἱ ἀπειλές καί οἱ διωγμοί, ἀλλά μᾶς ἔδωσε πνεῦμα καί χάρισμα δυνάμεως, γιά νά ἀντέχουμε στούς πειρασμούς· μᾶς ἔδωσε καί πνεῦμα ἀγάπης καί πνεῦμα πού μᾶς σωφρονίζει, ὥστε νά κυβερνοῦμε συνετά καί τόν ἑαυτό μας καί τούς ἄλλους