Άγιος Βησσαρίων Αγαθωνίτης, Τα χρήματα που μας έδωσε ήταν ευλογημένα και έδωσαν μεγάλη ανάσα στο φτωχό σπιτικό μου!

 

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

 

Την Κυριακή των Αγίων Πάντων, του έτους 2013, μπροστά στο καθολικό της μονής, η κυρία Σ.Κ., από τη Γραμμένη Φθιώτιδος, μας διηγήθηκε τα εξής:

Το έτος 1990 ήρθα στο μοναστήρι σας, για να προσκυνήσω τη μεγάλη Χάρη. Εδώ, στο προαύλιο, με συνήντησε ο πατήρ Βησσαρίων, ο εξομολόγος, ο οποίος με ρώτησε από που είμαι και τι οικογένεια έχω. Του είπα ότι είμαι χήρα, μάνα πέντε παιδιών.

Το μεγαλύτερο από τα παιδιά μου, συνέχισε είναι στην Αστυνομία και υπηρετεί στα Καμένα Βούρλα. Έβγαλε τότε από την τσέπη του ένα χιλιάρικο και μου το έδωσε. Αντέδρασα, γιατί τον είδα να είναι φτωχότερος από μένα. Φορούσε ένα τρύπιο παλιό ράσο, ξεθωριασμένο από την πολυκαιρία. Ντράπηκα και κινήθηκα να φύγω. Με ακολούθησε και επέμεινε να πάρω τα χρήματα. Τα πήρα, του φίλησα το χέρι και έφυγα.

Τα χρήματα αυτά τα έδωσα στο γιο μου, τον Αστυνομικό, για να πληρώσει κάποιες υποχρεώσεις του, λέγοντάς του ότι μου τα έδωσε ο εξομολόγος της Αγάθωνος.

Το παιδί μου, με αυτά που του περίσσευαν, αγόρασε ένα κοστούμι γι’ αυτόν και ένα λαχείο. Το λαχείο κέρδισε 30.000 δραχμές!

Αυτά τα χρήματα, Πατέρες μου, είπε η γυναίκα, ήταν ευλογημένα και έδωσαν μεγάλη ανάσα στο φτωχό σπιτικό μου.

Απόσπασμα από κείμενο του μακαριστού Καθηγουμένου της Ιερά Μονής Αγάθωνος π. Δαμασκηνού Ζαχαράκη όπως δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος: http://www.imfth.gr/news_events/apo-ti-zoi-kai-drasi-toy-osioy-gerontos-vissarionos-toy-agathonitoy

 Άγιος Βησσαρίων Αγαθωνίτης, Τα χρήματα που μας έδωσε ήταν ευλογημένα και έδωσαν μεγάλη ανάσα στο φτωχό σπιτικό μου! | Πεμπτουσία (pemptousia.gr)

Πνευματικά μηνύματα Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020

Πολυκάρπου επισκόπου Σμύρνης και Οσίας Γοργονίας

 

          Όταν συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι για τίποτε, αφήνεσαι στον Θεό, και τα κάνει όλα του Θεού, ως δωρεά, ως χάρη του Θεού. Είναι, τρόπον τινά, σαν να λέει ο Θεός: “ Όλα τα δικά μου και δικά σου”. Μας κάνει κληρονόμους του, όπως λέει ο απόστολος Παύλος, και συγκληρονόμους  του Χριστού. Πόσα θα μπορούσε να πει κανείς από κει και πέρα! Με την έννοια αυτή βέβαια, ότι όλα είναι του Θεού, όλα τα κάνει ο Θεός. Και αυτό είναι ωραίο. Όχι ότι σκέπτεσαι εσύ να κάνεις το άλφα- βέβαια, το θεωρείς καλό, γι’ αυτό το σκέπτεσαι, αλλά το σκέπτεσαι  εσύ, το θέλεις εσύ – και αρχίζεις ύστερα  να προσεύχεσαι να βοηθήσει ο Θεός να γίνει. Και βοηθάει ο Θεός να γίνει. Βαθύτερα όμως κινδυνεύει κανείς έτσι, χωρίς να το καταλάβει, να επαρθεί, να υπερηφανευθεί, με την έννοια ότι ενεργεί σαν να έχει δούλο τον Θεό, και τον βοηθάει ο Θεός. Να τα αφησουμε όλα στον Θεό, και να κάνει ο Θεός ό, τι θέλει.

          π. Σ. Κ.

Πνευματικά μηνύματα

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2020

                   Παρθενίου Λαμψάκου και Λουκά του οσίου του εν Στειρίω 

          Να θυμάστε πάντα τη φράση: Να βλέπει κανείς τα πάντα κάτω από την πρόνοια του Θεού. Όχι γενικά, αλλά κατά πολύ ψηλαφητό και αισθητού τρόπο. Με πολλή πίστη να αφήνεις τον εαυτό σου κάτω από την πρόνοια του Θεού και να τον βλέπεις και να τον αξιολογείς μέσα στο όλο σχέδιο του Θεού.

          Μέσα στην πρόνοια του Θεού δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ξέρει ο Θεός πως σε έκανε και τι ζητάει από σένα. Δεν χρειάζεται καμιά σύγκριση. Καθένας έχει τα πάντα μέσα στην όλη οικονομία του Θεού. Και εκείνος που έχει τα πέντε τάλαντα και εκείνος που έχει τα δύο και εκείνος πού έχει το ένα τάλαντο είναι το ίδιο ενώπιον του Θεού. Γιατί από αυτόν που έχει τα πέντε θέλει ο Θεός άλλα πέντε, από τον άλλο θέλει άλλα δύο και από τον τρίτο άλλο ένα. Οπότε ενώπιον του Θεού είναι ίδιοι, εφόσον ανταποκρίνονται το ίδιο.

          π. Σ. Κ.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 18-12-19, Άγιου Σεβαστιανού

Όλος ο αγώνας του καθενός είναι να τον αναγνωρίζουν, να τον παραδέχονται, να αισθάνεται ότι είναι κάποιος, μη τυχόν τον απορρίψουν. Αυτή είναι  η τυραννία του ανθρώπου, και δεν καθόμαστε λίγο να φιλοσοφήσουμε γιατί να είναι έτσι. Οι άγιοι δεν τα πήραν έτσι. Οι μαθητές του Χριστού, οι απόστολοι τι έκαναν; Δέχτηκαν την απόρριψη. Γι’ αυτό λένε: Ως μηδέν έχοντες και τα πάντα κατέχοντες. Την ώρα ακριβώς που δεν έχεις τίποτε, τα έχεις όλα. Την ώρα που απορρίπτεις εντελώς τον εαυτό σου ή δέχεσαι να απορριφθεί εντελώς ο εαυτός σου, την ώρα εκείνη έχεις τον εαυτό σου, και γίνεσαι άνθρωπος του Θεού. Απαρνησάσθω εαυτόν, είπε ο Κύριος. Πως δεν πιανόμαστε από μερικές λέξεις τόσο ξεκάθαρες; “Ος δ’ αν απολέσει την εαυτού ψυχήν.... ούτος σώσει αυτήν”. Όποιος χάσει τον εαυτό του ζώντας την απόρριψη, αυτός θα βρει τον εαυτό του.

          π. Σ. Κ.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Πάντοτε οι άγιες ψυχές έπιαναν την ουσία της όλης πνευματικής ζωής και δεν τους επηρέαζαν άλλα πράγματα. Ας είχαν και προσόντα και τάλαντα (όπως ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός). Τίποτε δεν τους επηρέαζε. Όλα τα άφηναν στον Θεό- δια της υπακοής στο μοναστήρι, στην Εκκλησία- ώστε, όταν και αν ήθελε ο Θεός, να τα χρησιμοποιήσει. Και όταν αφήνει κανείς δια της υπακοής απλώς τα πάντα, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό του, το θέλημά του, ακόμη κι αν είναι άγιο θέλημα, όπως ήταν το θέλημα του Χριστού.

          Κάθε μέρα γιορτάζουμε οσίους, μάρτυρες. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι διαβάζουμε, ακούμε τους βίους τους, και μας συγκινούν, μας θέλγουν, αλλά δεν  το λέει η καρδιά μας να τους μιμηθούμε Μας αφήνουν τελικά ανέγγιχτους όχι απλώς η διδασκαλία, αλλά η ζωή, τα βιώματα των αγίων. Και πονάει κανείς, καθώς βλέπει τις ψυχές σκληρές και παγωμένες. Έως πότε;

          π. Σ. Κ.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

          Ο Χριστός έγινε άνθρωπος, για να σώσει τον άνθρωπο. Όλο το θέμα είναι να ενωθεί κανείς με τον Χριστό και συνεχώς να προοδεύει μέχρι που να μπει στον παράδεισο. Τα μυστήρια (Βάπτισμα και Χρίσμα, θ. Ευχαριστία) είναι το παν, αλλά αν δεν ζήσει ο  άνθρωπος σύμφωνα με αυτά, είναι σαν να μην έγινε τίποτε. Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα είναι εις βάρος μας τα μυστήρια εν ημέρα κρίσεως. Είναι ασφαλής και βεβαία η σωτηρία, αλλά για όποιον αγαπά τον Χριστό και ενώνεται μαζί του. Ο Θεός έκανε και κάνει από την πλευρά του το έργο του, αλλά δεν απαλλάσσεται ο άνθρωπος. Όποιος αγνοήσει όλα αυτά και ξεφεύγει απ/ο εδώ και από εκεί, δεν μπορεί να έχει ελπίδα σωτηρίας. Δυστυχώς, οι σημερινοί χριστιανοί τηρούν απλώς ορισμένα τυπικά. Δεν τους καίει: “Τι θέλει ο Χριστός; Είναι καθαρή η καρδιά μου;” Δεν τους νοιάζει. Βολεμένοι χριστιανοί. Ας προσέξουμε, αδελφοί μου.

          π. Σ. Κ.