Στον Αλέκο Παναγούλη

Έφυγες...

Με δάκρυ σε χαιρετάμε

Έφυγες...

με πόνο χωρίζουμε

Έφυγες...

Το πόνο κάνουμε κραυγή

το δάκρυ μας τραγούδι...

Έφυγες...

μα ποιος τό 'πε;

ποιος μπόρεσε να το πιστέψει;

Πώς μπορούν να πεθάνουν οι Ιδέες;

Πώς να σκοτώσουν τους Αετούς;

ΖΕΙΣ!...

Δεν πεθαίνουν οι Ήρωες

ΖΕΙΣ!...

Ποιος είπε ότι έσβησες

Σβήνει ποτέ ο Ήλιος;

ΖΕΙΣ!...

Ο θάνατος έγινε πνοή..

και χάιδεψε την ψυχή μας,

γ έ ν ν η σ ε... μέσα μας φωτιά

κι επιθυμία Αγώνα!

ΖΕΙΣ!..

Το αίμα σου φλόγα που υψώθηκε

κι έκαψε φόβους... δειλίες...

κι ανάσανε η καρδιά μας!

ΖΕΙΣ!..

Μέσα στις φλέβες μας...

Μέσα στη σκέψη μας...

Μες στη καρδιά μας...

κι έγινες... Είναι μας!

ΖΕΙΣ!.. και θα ΖΕΙΣ μαζί μας!

Lunapiena

(Napoli, 1-5-1976)

*********

Είχα κατέβη τότε.. για την Πορεία της Πρωτομαγιάς, 

στη ΝΑΠΟΛΙ... ήμουν φοιτήτρια, στα πρώτα βήματα 

της γνώσης του Αγώνα... για της Ζωής την Αξιοπρέπεια.. 

και τ' Ανθρώπου τη Λευτεριά... και με περίμεναν οι φίλοι 

μ'ένα γαρύφαλλο στο πέτο.. και δάκρυα στα μάτια..

"Τον σκότωσαν.. τον σκότωσαν οι τύραννοι" 

έλεγαν μες το λυγμό τους

Εκείνη τη μέρα... έγραψα τα λόγια που Σου λέγαμε...

σ' ένα χαρτάκι που'χα στην τσέπη μου.. 

και το κρατώ σαν φυλαχτό... για π ά ν τ α...

κι ήταν ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ... όπως Σήμερα!

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ.. στον τόπο 

που Σ' αγκάλιασε με σεβασμό

ανάμεσα σε φίλους.. που Σ' αγάπησαν 

και.. Σ' αγαπούνε πάντα...

Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΛΕΚΟ...

Α. ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ: ΠΑΛΗΣ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Οι Πρώτοι νεκροί

Π ά λ η ς ξεκίνημα... Ν έ ο ι αγώνες

οδηγοί της ελπίδας..... οι πρώτοι νεκροί.

Όχι άλλα δάκρυα.... κλείσαν οι τάφοι

Λ ε υ τ ε ρ ι ά ς λίπασμα.... οι πρώτοι νεκροί.

Λουλούδι φωτιάς.... βγαίνει στους τάφους

μ ή ν υ μ α στέλνουν.... οι πρώτοι νεκροί.

Απάντηση θα πάρουν....Ενότητα κι Αγώνα

για νά 'βρουν ανάπαυση.... οι πρώτοι νεκροί.

^

Στίχοι: Αλέκος Παναγούλης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη

^

http://youtu.be/Q8lo9oxpiJ0

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ: ΥΠΟΣΧΕΣΗ

ΥΠΟΣΧΕΣΗ

Τα δάκρυα που στα μάτια μας

θα δείτε ν'αναβρύζουν

ΠΟΤΕ... μην τα πιστέψετε

απελπισιά σημάδια.

ΥΠΟΣΧΕΣΗ είναι μοναχά

γι'Αγώνα Υπόσχεση.

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

(Μπογιάτι, Φλεβάρης 1972)

PROMESSA

Le lacrime che vedrete scorrere

dai nostri occhi,

non dovrete m a i pensare

che sono dei segni di disperazione.

Promesse sono

assolutamente,

Promesse di Lotta.

Αλέκος Παναγούλης

Trad. Lunapiena

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

Έλληνας Πολιτικός, Ποιητής, Ήρωας και Αγωνιστής

Πιστός Εραστής της Ελευθερίας

(2 Ιουλίου 1939 – 1 Μαΐου 1976)

κι ήταν ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ... όπως Σήμερα

Napoli, 1-5-1976

Είχα κατέβη τότε.. για την Πορεία της Πρωτομαγιάς,

στη ΝΑΠΟΛΙ, ήμουν φοιτήτρια,

στα πρώτα βήματα της γνώσης του Αγώνα,

για της Ζωής την Αξιοπρέπεια

και.. του Ανθρώπου την Ελεύθερη Πορεία....

και με περίμεναν οι φίλοι

μ'ένα γαρύφαλλο στο πέτο και δάκρυα στα μάτια...

"Τον σκότωσαν.. τον σκότωσαν... οι τύρρανοι"

έλεγαν μες το λυγμό τους...

Εκείνη τη μέρα έγραψα τα λόγια που Σου λέγαμε...

σ'ενα χαρτάκι που'χα στην τσέπη μου..

και το κρατώ σαν φυλαχτό για πάντα.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ...

στον τόπο που Σ'αγκάλιασε με σεβασμό

ανάμεσα σε φίλους που Σ'αγάπησαν

και Σ'αγαπούνε πάντα.

Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΛΕΚΟ!

ΑΥΡΙΟ ΦΩΣ... του ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ

Αύριο ΦΩΣ

Γέλια ζωής

Χαρὲς μακρυνές

Σκέψεις Αγάπης

Στιγμὲς φωτεινές

Ἐλπίδες θρεμμένες

Πίστης δουλειά

Μνήμες κρυμμένες

Πόνου Φωτιά

Λεύτερη σκέψη

Δούλο κορμί

Θλιμμένη όψη

Χαρούμενη ορμὴ

Τέτοιο σημάδι

Αγώνα αδελφός

Τώρα σκοτάδι

ΑΥΡΙΟ ΦΩΣ


Αλέκος Παναγούλης

 

"Αγάπησα το ΦΩΣ πολύ

Ετσι κατόρθωσα ένα κερί ν'ανάψω.. "
ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΟΥ

Ένα σπιρτόξυλο για πέννα

αίμα χυμένο στο πάτωμα για μελάνι

το ξεχασμένο περιτύλιγμα

της γάζας για χαρτί.

Μα τι να γράψω;

Τη Διεύθυνσή μου

μονάχα ίσως προφτάσω.

Παράξενο και πήζει το μελάνι

Μέσ' από φυλακή

σας γράφω στην Ελλάδα.

Αλέκος Παναγούλης

5 Ιουνίου 1971

ΥΠΟΣΧΕΣΗ

Τα δάκρυα που στα μάτια μας

θα δείτε ν'αναβρύζουν

ποτέ μην τα πιστέψετε απελπισιάς σημάδια.

Υπόσχεση είναι μοναχά

γι'Αγώνα Υπόσχεση.

Αλέκος Παναγούλης

Μπογιάτι, Φλεβάρης 1972

Αγάπησα το Φως πολύ

Ετσι κατόρθωσα ένα κερί ν'ανάψω..

*****

«Αγάπης λέξεις ξεχασμένες

αναστημένες με φέρνουν πάλι στη ζωή».

Αλέκος Παναγούλης

*****

ΚΑΛΗ Π Ρ Ω Τ Ο Μ Α Γ Ι Α  σε  ΟΛΟΥΣ σας

Ο Θάνατος του Αγωνιστή...

Ο Θάνατος του Αγωνιστή

Έφυγες..

Με δάκρυ σε χαιρετάμε

Έφυγες..

με πόνο χωρίζουμε

Έφυγες..

Το πόνο κάνουμε κραυγή

το δάκρυ μας τραγούδι..

Έφυγες..

μα ποιός το'πε?

ποιός μπόρεσε να το πιστέψει?

Πως μπορούν να πεθάνουν οι Ιδέες..

Πως να σκοτώσουν τους Αετούς!

ΖΗΣ!..

Ποτέ δεν πεθαίνουν οι Ήρωες

ΖΗΣ!..

Ποιός είπε ότι έσβησες

Σβήνει ποτέ ο Ήλιος?

ΖΗΣ!..

Ο θάνατος έγινε πνοή..

και δρόσισε την ψυχή μας,

γέννησε μέσα μας φωτιά

κι επιθυμία Αγώνα!

ΖΗΣ!..

Το αίμα σου φλόγα που υψώθηκε

κι έκαψε φόβους.. δειλίες..

κι ανέπνευσε η καρδιά μας!

ΖΗΣ!..

Μέσα στις φλέβες μας..

Μέσα στη σκέψη μας..

Μες στη καρδιά μας..

κι έγινες Είναι μας!

ΖΗΣ!.. και θα ΖΗΣ μαζί μας!

Lunapiena

(Napoli, 1-5-1976)

*********

Είχα κατέβη τότε.. για την Πορεία της Πρωτομαγιάς, στη ΝΑΠΟΛΙ, ήμουν φοιτήτρια, στα πρώτα βήματα της γνώσης του Αγώνα,

για της Ζωής την Αξιοπρέπεια και την Λευτεριά του Ανθρώπου...

και με περίμεναν οι φίλοι μ'ένα γαρύφαλλο στο πέτο και δάκρυα στα μάτια,

"Τον σκότωσαν.. τον σκότωσαν... οι τύρρανοι" έλεγαν μες το λυγμό τους... Εκείνη τη μέρα έγραψα τα λόγια που Σου λέγαμε...

σ'ενα χαρτάκι που'χα στην τσέπη μου.. και το κρατώ σαν φυλαχτό για πάντα...

κι ήταν ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ... όπως Σήμερα!

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ στον τόπο που Σ'αγκάλιασε με σεβασμό

ανάμεσα σε φίλους που Σ'αγάπησαν και Σ'αγαπούνε πάντα...

Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΛΕΚΟ...

Lunapiena

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

(Έλληνας Πολιτικός, Ήρωας και Αγωνιστής

Πιστός Εραστής της Ελευθερίας)

ΥΠΟΣΧΕΣΗ

Τα δάκρυα που στα μάτια μας

θα δείτε ν'αναβρύζουν

ποτέ μην τα πιστέψετε

απελπισιά σημάδια.

Υπόσχεση είναι μοναχά

γι'Αγώνα Υπόσχεση.

*******

PROMESSA

Le lacrime che vedrete scorrere dai nostri occhi,

non dovrete mai pensare

che sono dei segni di disperazione.

Promesse sono assolutamente,

Promesse di Lotta.

Αλέκος Παναγούλης (Μπογιάτι, Φλεβάρης 1972)

Trad. Lunapiena

ΝΑ ΤΟ ΠΟΤΙΖΕΙΣ!

ΝΑ ΤΟ ΠΟΤΙΣΕΙΣ Μη κλαις για μένα ας ξέρεις πως πεθαίνω να με βοηθήσεις δε μπορείς Μα δες εκείνο το λουλούδι για κείνο που μαραίνεται σου λέω. Να το ποτίσεις. Αλέκος Παναγούλης Innaffialo Non piagere per me pur sapendo che morrirò Non puoi aiutarmi.. Ma guarda quel fiore quello che sta per appassire, Innaffialo! Alekos Panagoulis