Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χατζημιχαήλ Θεόφιλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χατζημιχαήλ Θεόφιλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

theofilos xatzimixahl-katsimixa



ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ


Θα πούμε το τραγούδι του

που ξεκινά απ' τον ήλιο

με την απόκρημνη λαλιά του τηλεβόα

...Ολκάδος που συνάντησε το νεαρό  τ ι τ ά ν α

με ρίγανη στα χείλη του

κι ολόκληρη τη χώρα

μες στο στήθος του... στο στήθος του...

Το ρήμα κρουσταλλώθηκε και φέγγει

κι ακόμα τρέχουν τα κορίτσια

Μες στα πλατιά φουστάνια τους

στις δροσερές μαρμαρυγές της άσπιλης ημέρας

Μέσα στο ρίγος που γελά καθώς ξανθή γοργόνα

σ' ένα καράβι ορθόπλωρο που πλέχει

στον ουρανό της θάλασσας με τα μεγάλα μάτια



Φωνές θερμές, γλυκές παιδίσκες των ερώτων

πάνω στη γη κι επί των χόρτων ή στα φύλλα

βιβλίου γιομάτου δένδρα πράσινα σαν παραθύρια

που βλέπουν προς την ʼΑνοιξη

προς την Άνοιξη... προς την Άνοιξη...



Χωρίς απροσδιόριστη φενάκη

μα με πλήθος πολύχρωμων παλμών

μεταξωτής αιώρας

Σε κάστρο δόξας μυρμηκιάς με πλούσια ζώνη

σφυγμένα δυνατά στη μέση της ημέρας



Πλατιά στα στέρνα μας

και τα πουλιά μας τρέχουν στον αέρα



ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

από τη συλλογή του "ΕΝΔΟΧΩΡΑ"

μελοποιήθηκε από τους εκλεκτούς... Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα

Σάββατο 22 Μαΐου 2010

ΛΕΣΒΟΣ, Το Νησί των Ποιητών

Λέσβος: το Νησί των Π ο ι η τ ώ ν
Το πανέμορφο Νησί του Απόλλωνα, η Αιολική Γη..
γέννησε και.. κράτησε στην αγκαλιά του και...
μας χάρισε.. σημαντικούς Π ο ι η τ έ ς
Ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών
από την αρχαιότητα.. μέχρι τις μέρες μας.
*****
Η μεγάλη Μούσα των αιώνων Σαπφώ,
ο Λυρικός Ποιητής Αλκαίος,
ο Έλληνας πεζογράφος Στρατής Μυριβήλης,
ο λαϊκός Ζωγράφος της νεοελληνικής Τέχνης,
Χατζημιχαήλ Θεόφιλος,
ο Συγγραφέας Ηλίας Βενέζης,
που μεγάλωσε στην Μυτιλήνη,
ο Νομπελίστας και σύγχρονος Ποιητής
Οδυσσέας Ελύτης
ο σύγχρονος Ζωγράφος Γιώργος Βακιρτζής
και ο Δάσκαλος - Ποιητής Μιχάλης Χατζηπροκοπίου
***

Πουθενά σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου,

ο ήλιος και η Σελήνη

δε συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά,

δε μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους,

όσο επάνω σε αυτό το κομμάτι της γης

που κάποτε, ποιος ξέρει,

σε τι καιρούς απίθανους,

ποιος θεός, για να κάνει το κέφι του,

έκοψε και φύσηξε μακριά

ίδιο πλατανόφυλλο

καταμεσής του πελάγους."

Οδυσσέας Ελύτης