ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ - Hadrien

^

ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ - Hadrien-ven
Αρχαιολογικό Μουσείο Βενετία

«Ο Λεωτυχίδης (αρχαίος Έλλην Ιατρός),
 κοφτερό μυαλό, 

μου είχε μάθει να π ρ ο τ ι μ ώ
απ' τα λόγια.. τα πράγματα, 

να δυσπιστώ προς τα αποφθέγματα,
να παρατηρώ μάλλον παρά να κρίνω...»

«'Οσο για μένα, αναζήτησα την Ελευθερία
πιο πολύ από τη δύναμη, και τη δύναμη μόνο.. 

γ ι α τ ί... ως ένα σημείο ευνοεί την E λ ε υ θ ε ρ ί α...»

«Από τη στιγμή...
που άρχισε να μετράει στη ζωή μου η Tέχνη 

έπαψε να ΄ναι πολυτέλεια
 και... έγινε καταφύγιο, μορφή α γ ω γ ή ς»

M. Yourcenar: «ΑΔΡΙΑΝΟΥ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ»

ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ

ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ - Bust_Hadrian_Musei_Capitolini_MC817

Ο Πόπλιος Αίλιος Τραϊανός Αδριανός
(24 Ιανουαρίου 76 - 10 Ιουλίου 138),
στα λατινικά Publius Aelius Traianus Hadrianus, 
ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας κατά τα έτη 117–138

Σύμφωνα με την Historia Augusta 

ο αυτοκράτορας Αδριανός,
λίγο πριν πεθάνει... 

συνέθεσε το ακόλουθο  π ο ί η μ α:

«Animula, vagula, blandula
Hospes comesque corporis
Quae nunc abibis in loca
Pallidula, rigida, nudula,
Nec, ut soles, dabis iocos...»

P. Aelius Hadrianus Imperator

^
«Μικρή ψυχή... περιπλανώμενη και γητεύτρα
Φιλοξενούμενη... και σύντροφε του σώματος
Που σύντομα θα αναχωρήσεις για τόπους
Σκοτεινούς, παγωμένους και ομιχλώδεις
Ένα τέλος σε όλα σου τα αστεία...»

Gianni Morandi - Ho visto un film

1972 -  Ho visto un film (Here's to you)

Nicola Sacco e Bartolomeo Vanzetti 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.... στις 9 Απρίλη του 1927...

Οι.. Νίκολα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντζέτι 

κ α τ α δ ι κ ά ζ ο ν τ α ι σε θάνατο για "φόνο" 

Η δίωξή τους ήταν πολιτική...

Η ιστορία τους έγινε..

Κινηματογραφική Ταινία και... Τραγούδι
^

ΕΙΔΑ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ - Ho visto un film

Ζείς, περπατάς, εργάζεσαι, 

βλέπεις, τραγουδάς... 

μετά έρχεται κάποιος... 

και σε δένει χεροπόδαρα, 

και σου κλείνει το στόμα... 

και σου δένει τα μάτια.

Είδα μια Ταινία: Νικόλα και Μπάρτ 

Την ζ ω ή... του Νικόλα και του Μπάρτ 

Το θ ά ν α τ ο... του Νικόλα και του Μπάρτ 

Σας Α γ α π ώ... Νικόλα και Μπάρτ.

Άν το να πεθαίνεις... σημαίνει αγαπάς, 

αν το να πεθαίνεις... σημαίνει αγωνίζεσαι, 

Τον θανατό σ α ς... τον χαρίζουμε, 

στον "άνθρωπο" που άνθρωπος δεν είναι.

Αυτά τα χέρια... είναι για να δουλεύουν, 

Αυτά τα μάτια... είναι για να βλέπουν, 

Αυτά τα πόδια... είναι για να περπατούν, 

Αυτό το στόμα... είναι για να τραγουδά.

Τραγουδώ για Σ α ς... Νικόλα και Μπάρτ, 

για ό π ο ι ο ν... μισεί την σκλαβιά, 

για ό π ο ι ο ν... αγαπά την Αλήθεια 

Τραγουδώ δυνατά... για τη Λ ε υ τ ε ρ ι ά. 

Με τα χέρια δεν ικετεύω 

Με τα μάτια μου δεν κλαίω, 

με τα πόδια δεν δραπετεύω, 

με το στόμα θα τραγουδώ.

Τραγουδώ για Σ α ς... Νικόλα και Μπάρτ, 

για ό π ο ι ο ν... μισεί την σκλαβιά, 

για ό π ο ι ο ν... αγαπά την Αλήθεια 

Τραγουδώ δυνατά για τη Λ ε υ τ ε ρ ι ά . 

Δεν είναι μόνο δύο, ο Νικόλα και ο Μπάρτ, 

ό λ ο ι... είμαστε Νικόλα και Μπάρτ 

ό λ ο ς... ο κόσμος είναι Νικόλα και Μπάρτ 

Ας τραγουδήσουμε τη Λ Ε Υ Τ Ε Ρ Ι Α.

Τραγουδά: Gianni Morandi 

Μετάφραση: Lunapiena
^Ho visto un film

Tu vivi, cammini lavori, guardi, parti, canti 
poi viene qualcuno e ti lega le mani e i piedi
e ti chiude la bocca e ti chiude gli occhi.
Ho visto un film: Nicola e Bart
la vita di Nicola e Bart
la morte di Nicola e Bart
amo voi Nicola e Bart.

Se morir vuol dire amare
se morir vuol dire lottar
la vostra morte la regaliam
all'uomo che uomo non è.

Queste mani per lavorar
questi occhi per guardar
questi piedi per camminar
questa bocca per cantar.
Canto a voi Nicola e Bart
per chi odia la schiavitù
per chi ama la verità
canto forte libertà.

Con le mani non supplicherò
con i miei occhi non piangerò
con i piedi non fuggirò
con la bocca canterò.
Canto a voi Nicola e Bart
per chi odia la schiavitù
per chi ama la verità
canto forte libertà.

Non più due Nicola e Bart
tutti siam Nicola e Bart
tutto il mondo è Nicola e Bart
su cantiamo libertà.

canta: Gianni Morandi
per Nicola Sacco e Bartolomeo Vanzetti

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ... Δάσκαλε

UMBERTO ECO: 

«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και απελευθέρωση

είναι ένα Κ Α Θ Η Κ Ο Ν που δεν έχει τέλος»

Καθηγητής ΣΗΜΕΙΩΤΙΚΗΣ στο Πανεπιστήμιο της Bologna, 

και Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μελετών Σημειωτικής. 

Γεννήθηκε στην Alessandria του Piemonte το 1932. 

Επέλεξε να Σπουδάσει Φιλοσοφία και Λογοτεχνία 

στο Πανεπιστήμιο του Torino, παρά την επιθυμία 

του πατέρα του να σπουδάσει Νομική. 

Εργάστηκε αρχικά σαν δημοσιογράφος
αλλά από το 1959, ασχολήθηκε
με τη Λογοτεχνία και την Φιλοσοφία.

Μελετητής σε βάθος των κοινωνικών θεμάτων, 

ανέπτυξε τη Θεωρία της Σημειολογίας,
από το 1962 και το 1966 έγινε καθηγητής
της Σημειολογίας στο Milano 

και το 1971 τακτικός Καθηγητής
στο Πανεπιστήμιο της Bologna.

Το 1974 οργάνωσε
το Διεθνή Σύνδεσμο Σημειολογικών Μελετών.

Παγκόσμια αναγνωρισμένος σαν Στοχαστής 

και Συγγραφέας πολλών Δοκιμίων και Φιλοσοφικών Μελετών. 

Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. 

Σημαντική η προσφορά του «ενάντια στο λήθαργο της σκέψης" 

του καιρού μας. Τα Λογοτεχνικά του έργα είναι... 

μια «ευχάριστη περιπλάνηση" του ανθρώπινου πνεύματος,

όπου συνδυάζεται με Τέχνη, η Φιλοσοφία, η Πολιτική,

η Κοινωνιολογία και η Ψυχολογία.

από τα Λογοτεχνικά έργα του ας θυμηθούμε:

Il nome della rosa 

(Το όνομα του Ρόδου) 

Il pendolo di Foucault 

(To Εκκρεμές του Φουκώ) 

L’ isola del giorno prima 

(Το νησί της προηγούμενης ημέρας) 

Baudolino 

(Μπαουντολίνο) 

La misteriosa fiamma della regina Loana 

(Η μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα)

ΔΟΚΙΜΙΑ και ΜΕΛΕΤΕΣ

Opera aperta

(Ανοιχτή Μελέτη) 

Apocalittici e integrati
 (Αποκαλυπτικά και ακέραια) 

La poetiche di Joyce 

(Η ποιητική του Τζόυς) 

La struttura assente 

(Η απούσα δομή) 

Il problema estetico in Tommaso d’ Aquino 

(Το αισθητικό πρόβλημα του Θωμά του Ακινάτη) 

βασισμένο στη Διδακτορική του Εργασία για τον Θωμά Ακινάτη. 

Le forme del contenuto 

(Οι μορφές του περιεχομένου) 

Trattato di semiotica generale 

(Πραγματεία γενικής Σημειωτικής) 

Come si fa una tesi di laurea 

(Πώς γίνεται μια διδακτορική διατριβή) 

Il superuomo di massa 

(Ο υπεράνθρωπος της μάζας) 

A passo di gambero 

(Με το βήμα του κάβουρα)

Άλλα έργα του:

Arte e bellezza nell'estetica medievale

Sviluppo dell'estetica medievale

Diario minimo

Appunti per una semiologia delle comunicazioni visive

La definizione dell'arte

Le forme del contenuto

Il segno

Il costume di casa

Beato di Liébana

Il superuomo di massa

Trattato di semiotica generale

A Theory of Semiotics

Dalla periferia dell'impero

The Role of the Reader

Lector in fabula

Σημειολογία στη Καθημερινή Ζωή

Sette anni di desiderio

Sugli specchi e altri saggi

Streit der Interpretationen

Notes sur la sémiotique de la réception

Im Labyrinth der Vernunft

I limiti dell' interpretazione

Interpretation and overinterpretation

La ricerca della lingua perfetta
 nella cultura europea

Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν Ειδήσεις

In cosa crede chi non crede?

Cinque scritti morali

(Πέντε Μαθήματα Ηθικής

Riflessioni sulla bibliofilia

POESIE (2000)

και

STORIA della BELLEZZA (2004)

STORIA della BRUTTEZZA (2007)

Dall'Albero al Labirint" (2007)

Lunapiena - 2008

FABRIZIO De André: La canzone di Marinella

FABRIZIO De André:
La canzone di Marinella

Questa di Marinella è la storia vera 

Αυτή είναι η Ιστορία της Marinella

che scivolò nel fiume a primavera 

που έπεσε στο ποτάμι την Άνοιξη

ma il vento che la vide così bella

μα ο άνεμος που την είδε τόσο όμορφη

dal fiume la portò sopra a una stella 

απ' το ποτάμι την άρπαξε και την πήγε στ' άστρα

sola senza il ricordo di un dolore 

Μόνη... χωρίς την ανάμνηση του Πόνου

vivevi senza il sogno di un amore 

Ζούσε χωρίς τ' όνειρο της Αγάπης

ma un re senza corona e senza scorta 

αλλά... ένα πρίγκηπας χωρίς στέμμα και συνοδεία

bussò tre volte un giorno alla sua porta 

χτύπησε τη πόρτα της μια μέρα...

bianco come la luna il suo cappello 

Λευκό σαν το φεγγάρι το καπέλο του

come l'amore rosso il suo mantello 

σαν Έρωτας κόκκινος ο μανδύας του

tu lo seguisti senza una ragione 

κι εσύ τον ακολούθησες χωρίς αντίδραση

come un ragazzo segue un aquilone 

όπως το παιδί ακολουθεί το χαρταετό του...

e c'era il sole e avevi gli occhi belli 

Έλαμπε ο Ήλιος κι είχες μάτια όμορφα

lui ti baciò le labbra ed i capelli 

Εκείνος σε φίλησε στα χείλη και στα μαλλιά

c'era la luna e avevi gli occhi stanchi 

Ήλθε το φεγγάρι κι είχες τα μάτια κουρασμένα

lui pose la mano sui tuoi fianchi 

κι εκείνος σ' αγκάλιασε στη μέση...

furono baci furono sorrisi 

κι άρχισε να σε φιλά... και να σου χαμογελά

poi furono soltanto i fiordalisi 

κι ύστερα ήλθαν οι κένταυροι

che videro con gli occhi delle stelle 

και είδαν με τα μάτια των άστρων

fremere al vento e ai baci la tua pelle 

να τρέμει απ' τον άνεμο και τα φιλιά... η σάρκα σου

dicono poi che mentre ritornavi 

είπαν... πως ενώ επέστρεφες

nel fiume chissà come scivolavi 

χωρίς λόγο γλίστρησες στο ποτάμι

e lui che non ti volle creder morta 

κι Εκείνος δεν ήθελε να πιστέψει ότι πέθανες

bussò cent' anni ancora alla tua porta 

χτυπούσε για χρόνια... τη πόρτα σου

questa è la tua canzone Marinella 

Αυτό είναι το Τραγούδι σου Marinella

che sei volata in cielo su una stella 

που πέταξες στον ουρανό... στ' αστέρια

e come tutte le più belle cose 

και όπως όλα τα όμορφα πράγματα

vivesti solo un giorno , come le rose

Έζησε μόνο μια μέρα... όπως τα Ρόδα 

............................

e come tutte le più belle cose 

και όπως όλα τα όμορφα πράγματα

vivesti solo un giorno come le rose.

Έζησε μόνο μια μέρα... όπως τα Ρόδα

Μετάφραση: Lunapiena

Αttilio Bertolucci - L'ultima Rosa

«Μη ρωτήσεις π ο τ έ ένα ρόδο
γ ι α τ ί.. άνθισε στον κήπο σου»

Θα κόψω για σένα
το τ ε λ ε υ τ α ί ο ρόδο του κήπου,
ένα λευκό τριαντάφυλλο
που ά ν θ ι σ ε.. στη πρώτη ομίχλη.
Λαίμαργες οι μέλισσες
το τριγύριζαν μέχρι χθες,
αλλά.. έχει ακόμα τόση ομορφιά
που φέρνει ανατριχίλα.

Αttilio Bertolucci
Μετάφραση Lunapiena
^
«Non chiedere m a i alla rosa
p e r c h è... si è sbocciata nel tuo giardino»

Coglierò per te
l’u l t i m a rosa del giardino,
la rosa bianca che f i o r i s c e
nelle prime nebbie.
Le avide api l’hanno visitata
sino a ieri,
ma è ancora così dolce
che fa tremare.

Attilio Bertolucci

Antonello Venditti: Settembre

Settembre

 
Stai con me... com'è difficile
stringerti a me...con tutta l'anima
r e s t i a m o... insieme 
fino a quando gli occhi tuoi
ancora chiusi troveranno gli occhi miei.

Stai con me per ogni lacrima
che cade giù da questa nuvola
quando la notte piano piano finirà
chissà chi è il primo di noi due che parlerà.

S e t t e m b r e... poi ci prenderà,
coi suoi venti di pioggia vincerà.
Adesso no, ferma il tuo attimo,
stringiti a me per questo secolo
quando la musica pian piano finirà,
come un miracolo poi l'alba nascerà.

Restiamo insieme... 
fino a quando gli occhi tuoi
ancora chiusi troveranno gli occhi miei.
S e t t e m b r e... non ci troverà,
coi suoi venti non può, non vincerà.
Adesso si... t u t t o... è possibile
farlo così con tutta l'anima
quando la musica pian piano finirà,
chissà chi è il primo... 
di noi due che parlerà
Antonello Venditti

ΚΟΚΚΙΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ.. Για Σένα

Κάποια μέρα… μια όμορφη νεαρή κοπέλα

έλαβε ένα ωραιότατο μπουκέτο από τριαντάφυλλα

με μια καρτούλα.... που έγραφε:

"Από κάποιον άνθρωπο, που σ’αγαπάει πολύ" 

χωρίς καμμιά υπογραφή ή όνομα…

Ξαφνιάστηκε… κι άρχισε να σκέφτεται

ό λ ο υ ς.. εκείνους που στο παρελθόν… 

την είχαν φλερτάρει… κι έπειτα 

έναν έναν... ό λ ο υ ς τους φίλους της..

Μήπως τα έστειλε κάποιος απ’τη δουλειά της

ή κάποια αγαπημένη φίλη?

κι ο κατάλογος στο μυαλό της μεγάλωνε…

Στο τέλος… σκέφτηκε να τηλεφωνήσει 

σε μια από τις φίλες της για να την βοηθήσει

να βρουν μαζί… τη λύση!

ήταν παράξενη… όμως της φίλης της η στάση… 

και με διάθεση διερευνητική της λέει:

"Θα μου πεις την αλήθεια? 

Εσύ μου έστειλες τα λουλούδια!"

ΝΑΙ! απαντά η φίλη της…

και ΓΙΑΤΙ?…

Ρωτάς γιατί?… απαντά η φίλη της…

μα ήσουν.. τόσο θλιμμένη και άκεφη 

τις τελευταίες μέρες.. που θέλησα…

να σε κάνω… να σκεφτείς για λίγο..

ΟΛΟΥΣ εμάς που σ’Αγαπάμε,,,

Una Storia di… B. Ferrero

απόδοση στα Ελληνικά: Lunapiena

Luciano Pavarotti: ΜΑΜΜΑ

ΜΑΜΜΑ

ΜΑΜΜΑ, είμαι τόσο ευτυχής.. γιατί γυρίζω κοντά σου

και το τραγούδι μου, σου λέει.. είναι η καλύτερή μου μέρα

ΜΑΜΜΑ είμαι τόσο χαρούμενος.. που κι αν ζω μακρυά σου

ΜΑΜΜΑ... μόνο για Σένα το τραγούδι μου ηχεί

ΜΑΜΜΑ θα είσαι κοντά μου... και δεν θα'σαι πια μόνη

Πόσο Σ'αγαπώ... αυτά τα λόγια Αγάπης

που σου ψιθυρίζει η καρδιά μου,

...ίσως δεν ακούγονται πια

ΜΑΜΜΑ,.. το πιο όμορφο τραγούδι μου είσαι Συ

Είσαι εσύ η Ζωή,...και σ'όλη μου τη ζωή...

δεν θα σ'αφήσω ποτέ πια..


Νοιώθω το χέρι σου κουρασμένο.. να ψάξει τις μπούκλες μου

και την φωνή σου ασθενική... για το παλιό νανούρισμα.

Σήμερα θέλω εγώ την λευκή κεφαλή σου... να σφίξω 

πάνω στην καρδιά.

ΜΑΜΜΑ... μόνο για Σένα το τραγούδι μου ηχεί

ΜΑΜΜΑ θα είσαι κοντά μου... και δεν θα'σαι πια μόνη

Πόσο σ'αγαπώ... αυτά τα λόγια Αγάπης

που σου ψιθυρίζει η καρδιά μου,

...ίσως δεν ακούγονται πια

ΜΑΜΜΑ,.. το πιο όμορφο τραγούδι μου είσαι Συ

Είσαι εσύ η Ζωή,...και σ'όλη μου τη ζωή...

δεν θα σ'αφήσω ποτέ πια

ΜΑΜΜΑ... ΠΟΤΕ ΠΙΑ...

Μετάφραση: Lunapiena

ΣΑΚΗΣ ΜΠΟΥΛΑΣ: Caruso

Caruso

Qui dove il mare luccica,

E tira forte il vento

Sulla vecchia terazza

Davanti al golfo di surriento

Un uomo abbraccia una ragazza

Dopo che aveva pianto

Poi si sciarisce la voce

E ricomincia il canto

Te voglio bene assai

Ma tanto tanto bene sai

e΄ una catena ormai

Che sciogliei sangue dint'e vene sai...

Vide le luci in mezzo al mare

Pens' alle notti la' in àmerica

Ma erano solo le lampare

E la bianca scia di un'elica

Sent il dolore nella musica

E si alz dal pianoforte

Ma quando vide uscire

La luna da una nuvola

Gli sembro piu' dolce anche la morte

Guardo negli occhi la ragazza

Quegli occhi verdi come il mare

Poi all'improvisso usci una lacrima

E lui credette di affogare

Te voglio bene assai

Ma tanto tanto... bene sai

e' una catena ormai

Che sciogliei sangue dint'e vene sai...

Potenza della lirica

Dove ogni dramma un falso

Che con un po'di trucco e con la mimica

Puoi diventare un altro

Ma due occhi che ti guardano

Cosi vicini e veri

Ti fan scordare le parole

Confondono i pensieri

Cosi diventa tutto piccolo

Anche le notti la in àmerica

Ti volti e vedi la tua vita

Dietro la scia di un'elica

Ma si la vita che finisce

E non ci penso poi tanto

Anzi si sentiva gia felice

E ricomincio il suo canto

Te voglio bene assai

Ma tanto tanto... bene sai

e' una catena ormai

Che sciogliei sangue dint'e vene sai...