Rabindranath Tagore - Λωτός

Την ημέρα που άνθισε ο λωτός, αλίμονο, 

το μυαλό μου ήταν αφηρημένο,

και δεν το ήξερα.

Το καλάθι μου ήταν άδειο 

και το λουλούδι παρέμεινε απαρατήρητο.

Μόνο τώρα που έπεσε πάλι μια θλίψη επάνω μου, 

ξεκίνησα από το όνειρό μου

και αισθάνθηκα τη γλυκιά έκσταση 

ενός παράξενου αρώματος στο νοτιά.

Εκείνη η ασαφής γλυκύτητα.. έκανε 

την καρδιά μου να πονέσει από νοσταλγία

και μου φάνηκε πως ήταν... 

η ανυπόμονη πνοή του καλοκαιριού

που έ ψ α χ ν ε... την ολοκλήρωσή της.

Τότε δεν ήξερα πως ήταν τόσο κοντά, 

πως ήταν δικιά μου, και πως.. 

αυτή η τέλεια γλυκύτητα.. είχε ανθίσει 

στο  β ά θ ο ς... της ίδιας της καρδιάς μου.

Rabindranath Tagore

Rabindranath Tagore - India

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ
( 06/05/1861 - 07/08/1941)
^

Σκέψεις δειλές, μη με φοβάστε.

Εγώ 'μαι ποιητής

Rabindranath Tagore:Σήκωσε τη Ζωή μου

Σήκωσε τη ζωή μου απ' τη σκόνη

κράτησέ την

Κράτησέ την κάτω απ' τα μάτια σου

στη παλάμη του δεξιού σου χεριού

κράτησέ την

Κράτησε την στο φως

κρύψε την κάτω απ' τη σκιά του θανάτου

κράτησέ την

Κράτησέ την στο κασκέτο της νύχτας

με τ' αστέρια σου

και το πρωί άφησέ την 

Άφησέ την να πάει ανάμεσα στα λουλούδια

που ανθίζουν γεμάτα λατρεία

άφησέ την

Ποίηση: Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ
Μουσική: Γιώργος Στεφανάκης
Ερμηνεία: Κώστας Καράλης
Από τον δίσκο:
"ΕΛΑ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΑΝΤΙΚΡΥ" 1980

Natya Shastra: ΧΟΡΟΣ

ΧΟΡΟΣ

"Όπου κατευθύνεται η κίνηση… 

ακολουθεί το βλέμμα 

κι όπου πάει το βλέμμα… 
ακολουθεί η καρδιά 

κι όπου πάει η καρδιά… 
εκεί γεννιέται και το συναίσθημα."

Natya Shastra
το πιο αρχαίο κείμενο για τον Χορό 

Μεταφρ. Lunapiena

^ 

DANZA 

"Là dove si dirige il gesto, 

segue lo sguardo. 

E dove va lo sguardo, 

va il cuore. 

E dove va il cuore, 

là nasce il sentimento".

Natya Shastra

,
il piu antico trattato sulla danza

Mahatma Gandhi: Κραυγές και Ψίθυροι

Κραυγές και Ψίθυροι..

Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος 

έκανε την παρακάτω ερώτηση 

στους μαθητές του:

-"Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν

όταν εξοργίζονται;"

-"Γιατί χάνουν την ηρεμία τους"

απάντησε ο ένας.

-"Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν

παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;"

ξαναρωτά ο σοφός.

-"Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε 

να μας ακούσει ο άλλος"

είπε ένας άλλος μαθητής

Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση: 

"Μα τότε δεν είναι δυνατόν 

να του μιλήσει
με χαμηλή φωνή;

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά..

καμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..

"Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά 

όταν είμαστε θυμωμένοι;

Γιατί όταν θυμώνουν δυο άνθρωποι,

οι  κ α ρ δ ι έ ς  τους.. απομακρύνονται πολύ..

και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει 

τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, 

για να καλύψει την απόσταση.. 

Όσο πιο οργισμένοι είναι, 

τόσο πιο δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν 

για ν’ακουστούν.

Ενώ αντίθετα 

τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;

 Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, 

κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά..

 Γιατί;

 Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. 

Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. 

Μερικές φορές είναι τόσο κοντά 

που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν… 

παρά μονάχα ψιθυρίζουν.

Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή

 δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, 

τους αρκεί να κοιταχθούν. 

Έτσι συμβαίνει 

όταν δυό άνθρωποι που αγαπιούνται 

πλησιάζουν... ο ένας προς τον άλλον.

Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:

"Οταν συζητάτε μην αφήνετε 

τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, 

μην λέτε λόγια που σαν απομακραίνουν,

γιατί θα φτάσει μια μέρα 

που η α π ό σ τ α σ η  θα γίνει τόσο μεγάλη 

που δεν θα βρίσκουν πια τα λόγια σας 

το δρόμο του γυρισμού"

                                                    

Mahatma Gandhi
μετ. Lunapiena

Arundhati Roy

Η ΑΞΙΑ της ΖΩΗΣ

«Ν’ α γ α π ά ς και να σ’ αγαπάνε. 
Να μην ξεχνάς ποτέ πόσο ασήμαντος είσαι. 

Να μη συνηθίσεις π ο τ έ την ανείπωτη βία 
και τη χυδαία ανισότητα της ζωής γύρω σου.
Ν’ αναζητάς τη χ α ρ ά στα πιο θλιβερά μέρη.
Να κυνηγάς την ομορφιά μέσα στη φωλιά της.

Να μην απλοποιείς π ο τ έ ό,τι είναι περίπλοκο
και να μην περιπλέκεις ό,τι είναι α π λ ό.

Να σέβεσαι τη δ ύ ν α μ η. Την εξουσία ποτέ.

Πάνω απ’ όλα, να παρακολουθείς
τι συμβαίνει γύρω σου
και να προσπαθείς να κ α τ α λ ά β ε ι ς.

Να μη γυρίζεις ποτέ αλλού το βλέμμα σου.
Και ποτέ μα ποτέ, να μην ξεχνάς»
^
http://www.psichogios.gr/site/Books/show?cid=21401

Κραυγές και Ψίθυροι...

Un giorno, un pensatore indiano

fece la seguente domanda ai suoi discepoli:

"Perché le persone gridano quando sono arrabbiate?"

-Gridano perché perdono la calma" rispose uno di loro.

-"Ma perché gridare se la persona sta al suo lato?"

disse nuovamente il pensatore.

-"Bene, gridiamo perché desideriamo che l'altra persona ci ascolti"

replicò un altro discepolo.

E il maestro tornò a domandare: "Allora non è possibile parlargli a voce bassa?"

Varie altre risposte furono date ma nessuna convinse il pensatore. Allora egli esclamò: "Voi sapete perché si grida contro un'altra persona quando si è arrabbiati? Il fatto è che quando due persone sono arrabbiate i loro cuori si allontanano molto. Per coprire questa distanza bisogna gridare per potersi ascoltare.

Quanto più arrabbiati sono tanto più forte dovranno gridare per sentirsi l'uno con l'altro. D'altra parte, che succede quando due persone sono innamorate? Loro non gridano, parlano soavemente.

E perché? Perché i loro cuori sono molto vicini. La distanza tra loro è piccola. A volte sono talmente vicini i loro cuori che neanche parlano, solamente sussurrano. E quando l'amore è più intenso non è necessario nemmeno sussurrare, basta guardarsi. I loro cuori si intendono.

E' questo che accade quando due persone che si amanosi avvicinano. Infine il pensatore concluse dicendo: "Quando voi discuterete non lasciate che i vostri cuori si allontanino, non dite parole che li possano distanziare di più, perché arriverà un giorno in cuila distanza sarà tanta che non incontreranno mai piùla strada per tornare."

Mahatma Gandhi

**********

Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:

-"Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουνόταν εξοργίζονται;"

-"Γιατί χάνουν την ηρεμία τους" απάντησε ο ένας.v

-"Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;" ξαναρωτά ο σοφός.

-"Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος"

είπε ένας άλλος μαθητής.

Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση:

"Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..

"Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;

Γιατί όταν θυμώνουν δυό άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ.. και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση..

Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιό δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν'ακουστούν.Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι; Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά.. Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν... παρά μονάχα ψιθυρίζουν.Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν. Έτσι συμβαίνει όταν δυό άνθρωποι που αγaπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον. Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:

"Οταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σαν απομακραίνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πιά τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού" Mahatma Gandhi

Rabindranath Tagore

SE TU NON PARLI

Se tu non parli

riempirò il mio cuore

del tuo silenzio

e lo sopporterò.

Resterò qui fermo ad aspettare

come la notte nella sua veglia stellata

con il capo chino a terra paziente.

Ma arriverà il mattino

le ombre della notte svaniranno

e la tua voce in rivoli dorati

inonderà il cielo.

Allora le tue parole nel canto

prenderanno ali da tutti

i nidi di uccelli

e le tue melodie spunteranno

come fiori su tutti gli alberi

della mia foresta.

Rabindranath Tagore

********

Αν Δεν Μιλάς

Αν δεν μου μιλάς

θα γεμίσω την καρδιά μου

με την σιωπή σου και θα το αντέξω.

Θα μείνω ακίνητος να περιμένω την νύχτα

ξαγρυπνώντας με τ'άστρα

και θα γύρω το κεφάλι μου

στη γη με υπομονή.

Μα θα'ρθει το πρωί

και θα σβήσουν οι σκιές της νύχτας

και η φωνή σου σε χρυσά ρυάκια

θα πλημμυρίσει τον ουρανό.

Και τα λόγια σου στο τραγούδι

θα πάρουν φτέρα

απ'τις φωλιές των πουλιών

και οι μελωδίες σου

θα ξεπροβάλλουν σαν άνθη

σ'όλα τα δένδρα του δάσους μου.

Rabindranath Tagore

Trad. Lunapiena

Rabindranath Tagore

Non abbandonarti

Non abbandonarti,

tienti stretto e vincerai.

Vedo che la notte se ne va:

Coraggio, non aver paura.

Guarda, sul fronte dell'oriente

tra l'intrico della foresta

si è levata la stella del mattino.

Coraggio, non aver paura.

Son figli della notte,

che del buio battono le strade

la disperazione, la pigrizia, il dubbio:

sono fuori d'ogni certezza,

non son figli dell'aurora..

Corri, vieni fuori; guarda,

leva lo sguardo in alto,

il cielo s'è fatto chiaro.

Coraggio, non aver più paura.

Rabindranath Tagore

******

Μην αφήνεσαι...

Μην αφήνεσαι, κρατήσου γερά

και θα νικήσεις.

Βλέπω τη νύχτα να φεύγει:

Κουράγιο, μη φοβάσαι.

Κοίτα μπροστά σου προς την ανατολή

σε μια διασταύρωση του δάσους

φαίνεται τ'άστρο της αυγής.

Κουράγιο, μη φοβάσαι.

Είναι παιδιά της νύχτας,

που απ'το σκοτάδι βγαίνουν στο δρόμο:

η απελπισία, η τεμπελιά, η αμφισβήτηση,

δεν είναι παιδιά της αυγής.

Τρέξε, έλα έξω...

Κοίτα, στρέψε το βλέμμα σου ψηλά,

ο ουρανός ξaστέρωσε.

Κουράγιο, μη φοβάσαι.

Rabindranath Tagore

Trad. Lunapiena

Rabindranath TAGORE

SE TU NON PARLI

Se tu non parli

riempirò il mio cuore

del tuo silenzio

e lo sopporterò.

Resterò qui fermo ad aspettare

come la notte nella sua veglia stellata

con il capo chino a terra paziente.

*******

Ma arriverà il mattino

le ombre della notte svaniranno

e la tua voce in rivoli dorati

inonderà il cielo.

Allora le tue parole nel canto

prenderanno ali da tutti i nidi di uccelli

e le tue melodie spunteranno come fiori

su tutti gli alberi della mia foresta.

Rabindranath Tagore

********

Αν Δεν Μιλάς

Αν δεν μου μιλάς

θα γεμίσω την καρδιά μου με την σιωπή σου

και θα το αντέξω.

Θα μείνω ακίνητος να περιμένω την νύχτα

ξαγρυπνώντας με τ'άστρα

και θα γύρω το κεφάλι μου στη γη με υπομονή.

Μα θα'ρθει το πρωί

και θα σβήσουν οι σκιές της νύχτας

και η φωνή σου σε χρυσά ρυάκια

θα πλημμυρίσει τον ουρανό.

Και τα λόγια σου στο τραγούδι

θα πάρουν φτέρα απ'τις φωλιές των πουλιών

και οι μελωδίες σου θα ξεπροβάλλουν σαν άνθη

σ'όλα τα δένδρα του δάσους μου.

Rabindranath Tagore

Trad. Lunapiena

ΣΟΦΙΑ ΙΝΔΙΑΝΩΝ

....lavoro di Kurtz

Sul ponte - Πάνω στη Γέφυρα

Un ponte. Un fiume. Due personaggi che si incontrano, uno viene da una sponda, l'altro dall'altra. Si incontrano, si guardano, sorridono, e poi si girano e guardano l'acqua del fiume. E mentre guardano l'acqua dall'alto del ponte, uno dei due dice: "Mah" e l'altro risponde: "Mah" E poi uno dei due si gira e dice: "Ora io me ne vado…Mi hai detto troppe cose; Forse non ho capito bene. Ma me ne vado. Me ne vado contento. Contento di aver visto l'acqua che scorre, nel fiume della vita"

Μια γέφυρα. Ένας ποταμός. Δυό άνθρωποι συναντιούνται, ο ένας ήλθε από το ένα άκρο και ο άλλος από τό άλλο. Συναντήθηκαν, κοίταξε ο ένας τον άλλο, χαμογέλασαν και μετά γύρισαν και κύτταζαν το νερό του ποταμού. Και ενώ κοίταζαν από ψηλά το νερό που κυλούσε, ο ένας από τους δύο είπε: "μα..." και ο άλλος απάντησε: "μα..."Κατόπιν ο ένας γύρισε και είπε: "Τώρα εγώ φεύγω... Μου είπες τόσα πράγματα. Ίσως να μη κατάλαβα και καλά.Αλλά φεύγω. Φεύγω ευχαριστημένος. Ευχαριστημένος γιατί είδα το νερό να κυλά, στο ποτάμι της ζωής"

Allora l'altro risponde: "Ora noi siamo insieme. Eravamo due estranei, venivamo da due sponde diverse. Abbiamo trovato un ponte e incuriositi da questo ponte, ognuno di noi ha cercato di andare sull'altra sponda. Ma mentre andavamo sull'altra sponda io ho incontrato te, Tu hai incontrato me. E allora abbiamo capito... Ηo capito che non conta su che sponda tu cammini, perché ciò che conta nella vita è fermarsi a vedere l'acqua che scorre"

Τότε ο άλλος απάντησε: Τώρα είμαστε μαζί. Είμασταν δυό ξένοι. Ήλθαμε από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Συναντήσαμε μια γέφυρα, που μας τράβηξε την προσοχή, καθένας μας θέλησε να την διαβεί και να περάσει απέναντι. Μα την στιγμή που περπατούσαμε για να περάσουμε στην άλλη όχθη, εγώ συνάντησα Εσένα και Εσύ εμένα. Και τότε καταλάβαμε... Κατάλαβα ότι δεν έχει σημασία προς ποιά κατεύθυνση πορεύεσαι, γιατί αυτό που μετρά στη ζωή είναι να σταματάς για να βλέπεις το νερό που κυλά."

Saggezza Indiana - Σοφία Ινδιάνων

Trad. Lunapiena

ΠΟΙΗΣΗ ΙΝΔΙΑΝΩΝ

Stelle nel cielo

- Canto Apache-

Guardale mentre sorgono

sopra la linea d' incontro

tra cielo e terra.

Nella vostra ascesa, o Stelle,

fateci da guida, siateci maestre

insegnateci a essere,come voi, UNITE.

**********

ΑΣΤΡΑ τ'ΟΥΡΑΝΟΥ

-Canto Apache-

Κοιτάχτε τα μόλις προβάλλουν

πάνω από την γραμμή που συναντιούνται

η γη και ο ουρανός,

Στην άνοδό σας, ω! 'Αστρα!

γίνετε οδηγοί μας, γίνετε μέντορες,

μάθετέ μας να είμαστεσαν και σας ΕΝΩΜΕΝΟΙ.

R. TAGORE

Trad. Lunapiena

R. TAGORE

Il mio Viaggio

Το Ταξίδι μου

A lungo durerà il mio viaggio

e lunga è la via da percorrere.

Θα κρατήσει πολύ το ταξίδι μου

και είναι μακρύς ο δρόμος που θα διανύσω.

Uscii sul mio carro ai primi albori del giorno,

e proseguii il mio viaggio

attraverso i deserti del mondo

lasciai la mia traccia su molte stelle e pianeti.

Με το πρώτο χάραμα της μέρας,

ξεκίνησα με τ'αμάξι μου

και συνέχισα το ταξίδι

μες απ'του κόσμου τις ερήμους,

αφήνοντας τα ίχνη μου

πάνω σε τόσα άστρα και πλανήτες.

Sono le vie più remote

che portano più vicino a te stesso;

è con lo studio più arduo che si ottiene

la semplicità d'una melodia.

Οι πιό απομακρυσμένοι δρόμοι είναι αυτοί

που σε φέρνουν πιό κοντά στον εαυτό σου,

με την πιό επίπονη μελέτη κατακτιέται

η απλότητα μιας μελωδίας.

Il viaggiante deve bussare

a molte porte straniere

per arrivare alla sua,

e bisogna viaggiare

per tutti i mondi esteriori

per giungere infine al sacrario

più segreto all'interno del cuore...

Ο ταξιδιώτης πρέπει να χτυπήσει

πολλές ξένες πόρτες

για να φτάσει στην δική του,

και πρέπει να ταξιδεύσει

σε όλους τους έξω κόσμους

για να φτάσει τελικά στο ιερό

το πιό μυστικό στο εσωτερικό της καρδιάς.

R. TAGORE

Trad. Lunapiena

Τα Δένδρα στην ΠΟΙΗΣΗ των ΙΝΔΙΑΝΩΝ

...dipinto: Christos Bokoros

**************

Sai che gli alberi parlano?

Si parlano.

Parlano l'un con l'altro,

e parlano a te,

se li stai ad ascoltare.

Ma gli uomini non ascoltano.

Io stesso ho imparato molto dagli alberi:

talvolta qualcosa sul tempo,

talvolta qualcosa sugli animali.

***************

Ξέρεις ότι τα δέντρα μιλούν?

Ναι μιλούν.

Μιλούν το ένα στο άλλο,

μιλούν και σε σένα,

αν μείνεις και τ'ακούσεις με προσοχή.

Έχω μάθει πολλά από τα δέντρα,

άλλοτε κάτι για τον καιρό

και άλλοτε κάτι για τα ζώα.

Tatanga Mani

Trad. Lunapiena

ΣΑΝΣΚΡΙΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ

Σανσκριτικός Μύθος

Ο Δημιουργός του κόσμου

μετά την δημιουργία του άνδρα

παίρνει την στρογγυλάδα του φεγγαριού,

τις καμπύλες του φιδιού,

την φωτεινότητα του φρέσκου πράσινου φύλλου,

την θλίψη από το γκρίζο νέφος,

την αγριάδα της τίγρης,

το λίκνισμα της φλόγας απ'τη φωτιά,

την ψυχρότητα του χιονιού,

την μελωδία της φωνής των πουλιών

κι έκανε την ΓΥΝΑΙΚΑ!

και την πρόσφερε στον άνδρα.....

μετά από 3 μέρες όμως ο άνδρας,

την επέστρεψε θυμωμένος στο Δημιουργό

λέγοντας:

-Αυτή η Γυναίκα που μου χάρησες

μιλά συνέχεια, χωρίς τελειωμό

και δεν μ'αφήνει στιγμή να ησυχάσω...

συχνά κλαίει και συνεχώς παραπονείται,

μου κλέβει όλο μου το χρόνο...

έτσι ο Δημιουργός την πήρε πάλι πίσω.

Τρις μέρες όμως μετά, ο άνδρας ξαναγύρισε

ικετεύοντας τον Δημιουργό

να του επιστρέψει τη Γυναίκα του,

λέγοντας:

Η Γυναίκα μου ήξερε τόσο καλά να τραγουδά

και να χορεύει σαν θεά,

έμπαινε και χανόταν στην αγκαλιά μου όταν είχε φόβο,

το γέλιο της ηχούσε σαν μουσική στ'αυτιά μου

και δεν μπορώ την ομορφιά της να ξεχάσω.

Ο Δημιουργός του επέτρεψε για μια ακόμα φορά

να πάρει τη γυναίκα πάλι μαζί του.

Όταν όμως μετά από τρις μέρες την επέστεψε

λέγοντας με κλάμματα

ότι δεν τα καταφέρνει να μένει μαζί της πιά...

ο Δημιουργός του απάντησε:

Εσύ, γιέ μου, δεν μπορείς ακόμα να είσαι μαζί της,

αλλά ούτε... και να ζήσεις χωρίς αυτή.

Πρόσεχε... σκέψου καλά... και ψάξε να βρείς

τον καλύτερο δυνατό τρόπο να υπάρχεις... γιέ μου!

Από το βιβλίο: "Το Τραγούδι της Θεάς Εύας"

της M.D.Mascetti

.......................................................

Una Favola Sanscritica

Il Creatore del Mondo dopo fatto l' uomo...

prende il cerchio luminoso della luna,

le curve del serpente,

lo spledore del verde di foglia fresca,

il lutto delle nuvole,

la selvagita' della tigre,

il ballo delle fiamme,

la crudelta' della neve,

il canto del uccello

ed ha fatto la donna!

e l'ha portata come regalo all' uomo...

dopo 3 giorni pero'...

l'uomo la riportò al Creatore dicendo:

Questa donna che mi hai regalato,

parla in continuazione,

non mi lascia mai solo!

piange spesso... e si lamenta...

vuole tutto il mio tempo!!!

Cosi il creatore la allontano' da lui.

Ma... dopo 3 giorni l'uomo... è ritornato...

chiedendo di riprendere la sua donna...

dicendo:

La mia donna sapeva cantare...

ballava divinamente...

si attacava al mio corpo quando aveva paura!

rideva come una musica

e la sua bellezza...non.... la posso scordare.

Il Creatore ha permesso che la prendesse indietro...

Quando dopo di 3 giorni... la riportò piangendo,

e si lamenta che non se la fa più a stare con lei...

Dio allore gli ha risposto...

Ma, tu figlio mio, non puoi ancora stare con lei

ma nemmeno... puoi vivere senza di lei.

Stai Attento... pensaci Bene...

e cerca di trovare il miglior dei modi

per Esistere... figlio mio!!!

(dal libro :"Il canto della Dea EVA" di M.D.Mascetti

Trad. Lunapiena