ΜΗΠΩΣ ΖΟΥΜΕ Σ' ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ;

ΜΗΠΩΣ ΖΟΥΜΕ Σ' ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ;

01. ΚΟΣΜΕ ΑΣΩΤΕ 00:00 

02. ΜΗΠΩΣ ΖΟΥΜΕ Σ' ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ; 02:52 

03. ΤΟ ΣΑΡΑΚΙ 07:37

04. ΜΕ ΤΗ ΖΥΓΑΡΙΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ 10:55 

05. ΣΤΟΥ ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΝ ΑΥΛΗ 14:33

06. ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ 18:00

07. ΣΤΟ ΜΠΑΡ 23:16

08. ΖΟΥΣΑ ΜΙΑ ΧΑΡΤΙΝΗ ΖΩΗ

 - Μαρία Δημητριάδη - Μίκης Θεοδωράκης 27:09 

09. ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΗ 31:32

10. ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΟΓΔΟΝΤΑ ΕΞΙ 36:08

11. ΕΙΝΑΙ ΦΤΩΧΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ 38:53

12. ΕΜΑΛΩΣΑ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ 42:11

1991 

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης 

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου 

Τραγουδάει 

Μαρία Δημητριάδη & Μίκης Θεοδωράκης

Απρίλη μου, ΑΠΡΙΛΗ μου Ξανθέ

Απρίλη μου, Απρίλη μου ξανθέ

και Μάη μυρωδάτε, καρδιά μου πώς αντέ-

Καρδιά μου πώς, καρδιά μου πώς αντέχεις

μέσα στην τόση αγάπη και στις τόσες ομορφιές

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ,

μα το 'χω μυστικό

Αστέρι μου, αστέρι μου χλωμό

του φεγγαριού αχτίδα στο γαϊτανόφρυδο

Στο γαϊτανο-, στο γαϊτανοφρυδό σου

κρεμάστηκε η καρδιά μου 

σαν το πουλάκι στο ξόβεργο

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ,

μα το 'χω μυστικό

Λουλούδι μου, λουλούδι μυριστό

και ρόδο μυρωδάτο, στη μάνα σου θα 'ρθω

στη μάνα σου, στη μάνα σου θα 'ρθω

να πάρω την ευχή της 

και το ταίρι που αγαπώ

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ

Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ,

μα το 'χω μυστικό.

Στίχοι - Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Mikis Theodorakis - Antigone - Act 1

Mikis Theodorakis - Antigone - Act 2

Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ

 Κ ρ ά τ η σ α τη ζ ω ή μου

ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα,

κάτω απ’το πλάγιασμα της βροχής,

σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες

με τα φύλλα της οξιάς..

Κ α μ ι ά φ ω τ ι ά

στην κορυφή τους βραδιάζει.

Στην μνήμη του Σωτήρη Πέτρουλα

Δακρυσμένα μάτια...

"Καλύτερα μάτια δ α κ ρ υ σ μ έ ν α..

 

παρά μάτια κ λ ε ι σ τ ά"

Μ. Λουντέμης

^

Δακρυσμένα μάτια

Δακρυσμένα μάτια... νυσταγμένοι κήποι

όνειρα κομμάτια... ας ήτανε να ζω

στους μεγάλους δρόμους... κάτω απ' τις αφίσες

στα χιλιάδες χρώματα... ας ήταν να βρεθώ.

Να 'ταν η καριδά μου... λαμπερό αστέρι

να 'ταν η ματιά μου... δίκοπο μαχαίρι

αστραφτερό σπαθί... μες το μεσημέρι

αστραφτερό σπαθί... μες το μεσημέρι


Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

^

http://youtu.be/Xzwr4pF1WMI

Erga Miki Theodoraki, Afieroma ston Gianni Ritso

ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ

Το  Σ π ί τ ι  αυτό π ώ ς θα χτιστεί
τις πόρτες π ο ι ο ς θα βάλει
που ναι τα χέρια λιγοστά
κι  α σ ή κ ω τ ε ς οι πέτρες.

ΣΩΠΑ... τα χέρια στη δουλειά
τ ρ α ν ε ύ ο υ ν  κι.. α υ γ α τ α ί ν ο υ ν
και ΜΗΝ ξεχνάς ολονυχτίς
β ο η θ ά ν... κι οι  αποθαμένοι

Στίχοι: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
Μουσική: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
με... τον Δημήτρη Μπάση

ΣΕ ΤΟΥΤΑ ΕΔΩ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ

ΕΔΩ το ΦΩΣ

Σε Τούτα Εδώ τα Μάρμαρα


κακιά σκουριά... δεν π ι ά ν ε ι


Μ η δ έ αλυσίδα στου Ρωμιού


και στ'αγεριού το πόδι.


ΕΔΩ το ΦΩΣ... Εδώ ο γιαλός


Χρυσές γαλάζιες γλώσσες


στα βράχια ε λ ά φ ι α πελεκάν


τα σίδερα... μασάνε.


Ποίηση: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Μουσική:  ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

με... τον Πέτρο Πανδή

Μητροπάνος ερμηνεύει Θεοδωράκη - ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ (1966)

ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ

Ενα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή

για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή

Θέλει νεκροί χιλιάδες να 'ναι στους τροχούς

Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.

Θε μου Πρωτομάστορα μ' έχτισες μέσα στα βουνά

Θε μου Πρωτομάστορα μ' έκλεισες μες στη θάλασσα!

Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού

Το 'χουνε θάψει σ' ένα μνήμα του πέλαγου

σ' ένα βαθύ πηγάδι το 'χουνε κλειστό

μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσος

Θε μου Πρωτομάστορα μέσα στις πασχαλιές και Συ

Θε μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση

 

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης

Από το λαϊκό ορατόριο "ΆΞΙΟΝ ΕΣΤΙ"

Με τη φωνή του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΥ

Μίκης Θεοδωράκης.Raven .Γιώργου Σεφέρη,Συμφωνικό 1970

RAVREN - Το Κοράκι

(εις μνήμην του Edgar Allan Poe)

Χρόνια σαν τα φτερά. Τι θυμάται τ' ακίνητο κοράκι;

τι θυμούνται οι πεθαμένοι κοντά στις ρίζες των δέντρων;

Είχαν ένα χρώμα τα χέρια σου σαν το μήλο που πέφτει.

Κι αυτή η φωνή που ξαναγυρίζει πάντα, χαμηλή.

Εκείνοι που ταξιδεύουν

κοιτάζουν το πανί και τ' αστέρια

ακούνε τον αγέρα..

ακούνε πέρα απ' τον αγέρα την άλλη θάλασσα

σαν ένα κοχύλι κλειστό κοντά τους,

δεν ακούνε τίποτε άλλο,

δεν ψάχνουν μέσα στους ίσκιους των κυπαρισσιών

ένα χαμένο πρόσωπο, ένα νόμισμα,

δε γυρεύουν κοιτάζοντας ένα κοράκι

σ' ένα ξερό κλωνί, τι θυμάται.

Μένει ακίνητο πάνω στις ώρες μου λίγο πιό ψηλά

σαν την ψυχή ενός αγάλματος που δεν έχει μάτια

είναι ένα πλήθος μαζεμένο μέσα σ' αυτό το πουλί

χίλιοι άνθρωποι ξεχασμένοι σβησμένες ρυτίδες

ερειπωμένες αγκαλιές και γέλια που δεν τέλειωσαν

έργα σταματημένα σιωπηλοί σταθμοί

ένας ύπνος βαρύς από  χρυσά  ψιχαλίσματα.

Μένει ακίνητο. Κοιτάζει τις ώρες μου. Τι θυμάται;

Είναι πολλές πληγές μέσα στους αόρατους ανθρώπους,

μέσα του πάθη μετέωρα

περιμένοντας τη δεύτερη παρουσία

επιθυμίες ταπεινές που κόλλησαν πάνω στο χώμα

σκοτωμένα παιδιά και γυναίκες

που κουράστηκαν την αυγή.

Τάχα να βαραίνει πάνω στο ξερό κλωνί

τάχα να βαραίνει πάνω στις ρίζες του κίτρινου δέντρου

πάνω στους ώμους των άλλων ανθρώπων,

τις παράξενες φυσιογνωμίες

που δεν τολμούν να 'γγίξουν μια στάλα νερό

βυθισμένοι στο χώμα τάχα να βαραίνει πουθενά;

Είχαν ένα βάρος τα χέρια σου όπως μέσα στο νερό

μέσα στις θαλασσινές σπηλιές,

 ένα βάρος αλαφρύ χωρίς συλλογή

με την κίνηση κάποτε που διώχνουμε την άσκημη σκέψη

στρώνοντας το πέλαγο ως πέρα στον ορίζοντα στα νησιά.

Είναι βαρύς ο κάμπος ύστερ' απ' τη βροχή· τι θυμάται

η μαύρη στεκάμενη φλόγα πάνω στον γκρίζο ουρανό

σφηνωμένη ανάμεσα στον άνθρωπο

και στην ανάμνηση του ανθρώπου

ανάμεσα στην πληγή

και το χέρι που πλήγωσε μαύρη λόγχη,

σκοτείνιασε ο κάμπος πίνοντας τη βροχή,

έπεσε ο αγέρας δε σώνει η δική μου πνοή,

ποιός θα το μετακινήσει;

ανάμεσα στη μνήμη,

χάσμα—ένα ξαφνισμένο στήθος

ανάμεσα στους ίσκιους που μάχουνται

να ξαναγίνουν άντρας και γυναίκα

ανάμεσα στον ύπνο και στο θάνατο

στεκάμενη ζωή.

Είχαν μια κίνηση τα χέρια σου πάντα

προς τον ύπνο του πελάγου

χαϊδεύοντας τ' όνειρο που ανέβαινε ήσυχα

τη μαλαματένια αράχνη

φέρνοντας μέσα στον ήλιο

το πλήθος των αστερισμών

τα κλεισμένα βλέφαρα.. τα κλεισμένα φτερά...

Γιώργος Σεφέρης - 1937
Μουσική: Μίκη Θεοδωράκη - 1970
^
Αφιερωμένο στον ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Κάποτε θα΄ρθουν -Γιάννης Λεκόπουλος

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν

πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν

και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο.. Παιδί,

κλείσε την πόρτα με κλειδί

ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,

λογάδες και γραμματικοί

για να σε πείσουν

Έχε το νου σου... στο Παιδί

κλείσε την πόρτα με κλειδί,

θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί

που θα 'χει σβήσει το κερί

στην καταιγίδα

Υπερασπίσου... το Παιδί

γιατί αν γλιτώσει το Παιδί

υπάρχει  ε λ π ί δ α....

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος