Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Aλέξανδρος Στεφόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Aλέξανδρος Στεφόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 15 Ιουνίου 2014
Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010
Της καλημέρας τα πουλιά__a.στεφόπουλος-κ.παρίσσης
ΤΗΣ ΚΑΛΗΜΕΡΑΣ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ
Τα πόδια στο κεφάλι μου και ποιος με κυνηγάει
Στην άκρη της ανάγκης μου μια θάλασσα γελάει
Μια πολιτεία έρημη κι ένα χωριό χαμένο
Αυτά που εγώ πεθύμησα, αυτά που περιμένω
Να βγαίνει ο ήλιος το πρωί και να ναι πάντα ήλιος
Να ναι η σκέψη μου παιδί και η καρδιά μου κήπος
Να τρέχουν μέσα μου νερά σαν πάντα έτσι και τώρα
Της καλημέρας τα πουλιά να μου χαρίζουν δώρα
Τα πόδια στο κεφάλι μου και η ψυχή στο στόμα
Καινούριο δρόμο τράβηξα, καινούριο βρήκα χώμα
Να σπείρω τις αγάπες μου να γίνουν όλες δέντρα
Να κρύβομαι στα φύλλα τους, να χω την τρέλα αφέντρα
adri
Άνοιξη 2001
Etichette:
Μουσική,
ΠΟΙΗΣΗ,
Τραγουδι,
Aλέξανδρος Στεφόπουλος,
MUSICA,
Musica e Passione
Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
Για Σένα --- v.allagianni(svarno)-a.stefopoulos
Για Σένα.. ετοιμάζεται η θάλασσα
Για Σένα.. φτερουγίζουν τα πουλιά...
Χτυπιούνται οι σειρήνες μες στα βράχια
Ζαχαρωμένα λόγια και καλέσματα
μια στάλα αίμα στα φιλιά..
Θεοί που συναντήθηκαν
και ποιός θα τους χωρίσει..
Αυτοί που αγαπήθηκαν
το Φως έχουν μυρίσει....
Χτυπιούνται οι σειρήνες μες στα βράχια
Ζαχαρωμένα λόγια και καλέσματα
μια στάλα αίμα στα φιλιά..
Θεοί που συναντήθηκαν
και ποιός θα τους χωρίσει..
Αυτοί που αγαπήθηκαν
το Φως έχουν μυρίσει....
Στίχοι: adri Στεφόπουλος
Μουσική: Βάσω Αλλαγιάννη-svarno
Ερμηνεία: Λιζέττα Καλημέρη
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
Της καλημέρας τα πουλιά__a.στεφόπουλος-κ.παρίσσης
ΤΗΣ ΚΑΛΗΜΕΡΑΣ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ
Τα πόδια στο κεφάλι μου και ποιος με κυνηγάει
Στην άκρη της ανάγκης μου μια θάλασσα γελάει
Μια πολιτεία έρημη κι ένα χωριό χαμένο
Αυτά που εγώ πεθύμησα, αυτά που περιμένω..
Να βγαίνει ο ήλιος το πρωί και να ναι πάντα ήλιος
Να ναι η σκέψη μου παιδί και η καρδιά μου κήπος
Να τρέχουν μέσα μου νερά σαν πάντα έτσι και τώρα
Της καλημέρας τα πουλιά να μου χαρίζουν δώρα..
Τα πόδια στο κεφάλι μου και η ψυχή στο στόμα
Τα πόδια στο κεφάλι μου και η ψυχή στο στόμα
Καινούριο δρόμο τράβηξα, καινούριο βρήκα χώμα
Να σπείρω τις αγάπες μου να γίνουν όλες δέντρα
Να κρύβομαι στα φύλλα τους, να χω την τρέλα αφέντρα
adri Στεφόπουλος
Άνοιξη 2001
Etichette:
Αγαπη και Ερως,
ΖΩΗ,
Νοσταλγία,
ΠΟΙΗΣΗ,
Τραγουδι,
ΦΥΣΗ,
Aλέξανδρος Στεφόπουλος,
MUSICA
Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010
θέλω να βγω στον ήλιο - a.στεφόπουλος - δ.ζερβουδάκης
ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΓΩ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ
Θ αφήσω τις δουλειές και τις αναβολές
Θα πάρω τη ζωή μου να πάω στις εξοχές
Στα καθαρά νερά, σε ρέματα βαθιά
Θ ανοίξω τα φτερά μου πάν 'απ'τη θάλασσα
Θα πάρω τον καιρό σα βήμα τυχερό
Χειμώνες καλοκαίρια με βλέμμα καθαρό
Μη με ρωτάς που ζεις για να ρθεις να με βρεις
Τα σύνορα του κόσμου μονάχη να διαβείς..
Κουράστηκε η ψυχή μου ελπίδες να μετρά
Να βλέπει τα καράβια κρυμμένη στη στεριά
Θέλω να βγω στον ήλιο, στο φλογισμένο φως
Στο γέλιο των ανόμων, αθώος και μικρός
Θα γίνω του νερού μια στάλα ουρανού
Που χάνεται στο κύμα μ' απόκληρο τον νου
Θα γίνω στον καιρό ένα πουλί μικρό
Της Άνοιξης τα χείλη γλυκά να τα φιλώ
Στην άλλη τη μεριά βουίζουν τα παιδιά
Μελίσσι που γεννάει το γέλιο στην καρδιά
Όταν θα βγούμε εκεί με σώμα και ψυχή
Πιασμένοι χέρι, χέρι σ' ατέλειωτη γιορτή
Adri Στεφόπουλος
Καλοκαίρι-2005
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
