Sahim Kasem:
Λόγος στην αγορά της ανεργίας
Ίσως... να στερηθώ και το ψωμί μου.
Ίσως... το στρώμα ξεπουλήσω
και τα ρούχα μου.
Ίσως... δουλέψω σκουπιδιάρης,
πετροκόπος και χαμάλης.
Ίσως... να σωριαστώ γυμνός
και πεινασμένος εχθρέ του ήλιου
α λ λ ά.... ΔΕΝ παζαρεύω
κι ως... τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου...
θ’ α ν τ ι σ τ έ κ ο μ α ι!
Ίσως... αρπάξεις απ’ τη γη μου
και την τελευταία σπιθαμή.
Ίσως... ταΐσεις στις φυλακές τη νιότη μου
Ίσως...
μου κλέψεις την κληρονομιά του παππού μου
-πιθάρια, έπιπλα και σκεύη-.
Ίσως... καθίσεις παν’ απ’ το χωριό μας
σαν εφιάλτης τρόμου... ε χ θ ρ έ του ήλιου
α λ λ ά ΔΕΝ παζαρεύω
κι ως ...τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου
θα α ν τ ι σ τ έ κ ο μ α ι!
Ίσως...
από τις νύχτες μου να σβήσεις κάθε φως.
Ίσως... να στερηθώ της μάνας το φιλί.
Ίσως... κι ένα παιδί να βρίσει τον λαό μου,
τον πατέρα μου.
Ίσως... να κλέψεις μια στιγμή απροσεξίας
από τον φύλακα των πόνων μου.
Ίσως... πλαστογραφήσει την Ιστορία μου
ένας δειλός, μυθομανής, θρησκόληπτος.
Ίσως.... στερήσεις στα παιδιά μου
καινούριο ρούχο στη γιορτή.
Ίσως.... με δανεισμένο πρόσωπο
τους φίλους μου πλανέψεις.
τους φίλους μου πλανέψεις.
Ίσως.... υψώσεις γύρω μου
τειχιά… τειχιά… τειχιά…
Ίσως.... τις μέρες μου καρφώσεις
στο σταυρό του εξευτελισμού
...εχθρέ του ήλιου
α λ λ ά... ΔΕΝ παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου
Θ’ Α ν τ ι σ τ έ κ ο μ α ι!
Εχθρέ του ήλιου
στο λιμάνι στολίσματα, χαιρετισμοί,
φωνές χαράς και αχολόι
και τα πολεμικά τραγούδια...
μας φλογίζουν τα λαρύγγια
κι ένα πανί μες στον ορίζοντα...
που προκαλεί τον άνεμο
και τη φουρτούνα....
και ξ ε π ε ρ ν ά ε ι.... τον κίνδυνο
Είναι του Οδυσσέα που επιστρέφει
απ’ του χαμού τη θάλασσα
Ε π ι σ τ ρ ο φ ή του ήλιου, του ξενιτεμένου
και... ό ρ κ ο βάνω στα μάτια τους
ΔΕΝ π α ζ α ρ ε ύ ω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου
Θ’ α ν τ ι σ τ έ κ ο μ α ι… θ’ αντιστέκομαι…
ΘΑ Α Ν Τ Ι Σ Τ Ε Κ Ο Μ Α Ι...!!!
Σαμίχ Κάσεμ: Παλαιστίνιος Ποιητής
