«Κινηματογραφιστές σε κρίση» «Ικέτες»

Είμαστε οι «Κινηματογραφιστές σε κρίση», μια ομάδα ηθοποιών και καλλιτεχνών.
Αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε ένα όνειρο χρόνων,
(μιας και τώρα λόγω ανεργίας έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο)
και να φτιάξουμε τις δικές μας κινηματογραφικές ταινίες.

Πρώτη μας απόπειρα οι «Ικέτες». (24')

http://www.youtube.com/watch?v=T9lStFmrHWI

και η αγγλική έκδοση:

http://www.youtube.com/watch?v=QekZ5KD2zds

Η ταινία αφορά το πολιτικό σύστημα,  τις επιλογές που κάνουμε ελεύθερα(;) 

και ...τις σχέσεις!

Σενάριο: Iωάννα Γεροκωνσταντή
Σκηνοθεσία: Λάζαρος Ανδριώτης
Δ/νση φωτογραφίας - Mοντάζ: Νίκος Βουρλιώτης

Αν η ταινία σας αρέσει, θα μας βοηθήσει πραγματικά να την προβάλετε μέσα από το site σας.

www.cineincrisis.gr
Facebook: cineincrisis
Email: info@cineincrisis.gr


Με εκτίμηση
«Κινηματογραφιστές σε κρίση»

Γ. Σταθάκης: Η ατελέσφορη διαχείριση της Ελληνικής κρίσης (video)

ΠΗΓΗ: aformi



Λόγω παράβλεψης αργήσαμε πολύ να ανεβάσουμε στο σάιτ την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία του Γιώργου Σταθάκη (καθηγητή πολιτικής οικονομίας και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ). Παρακολουθήστε την ομιλία (και τις απαντήσεις στις ερωτήσεις), ακόμα και αν διαφωνείτε, πιστέψτε μας, θα μάθετε πολλά. Μεγάλης σημασίας είναι η περιγραφή του της αλλαγής της ελληνικής οικονομίας από τη δεκαετία του 1990. Την εκδήλωση διοργάνωσε η Επιτροπή για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας.

Απαντήσεις σε ερωτήσεις

Stratfor: Έκθεση για την Ευρώπη για το 2012

ΠΗΓΗ: Stratfor

Europe

The European Union and eurozone will survive 2012, and Europe's financial crisis will stabilize, at least temporarily. However, Stratfor expects Europe to continue its long, painful slide into deepening recession. We expect accelerating capital flight out of peripheral European countries as investors in Europe and farther afield lose confidence in the European system. We expect financial support measures to be withdrawn on occasion to maintain pressure on governments to implement fiscal reforms, which will lead to financial scares.

However, the driving force behind developments in Europe in 2012 will be political, not economic. Germany, seeing an opportunity in the ongoing financial crisis, is using its superior financial and economic position to attempt to alter the eurozone's structure to its advantage. The core of this "reform" effort is to hardwire tight financial controls into as many European states as possible, both in a new intergovernmental treaty and in each state's national constitution. Normally, we would predict failure for such an effort: Sacrificing budgetary authority to an outside power would be the most dramatic sacrifice of state sovereignty yet in the European experiment -- a sacrifice that most European governments would strongly resist. However, the Germans have six key advantages in 2012.

First, there are very few scheduled electoral contests, so the general populace of most European states will not be consulted on the exercise. Of the eurozone states, only France, Slovakia and Slovenia face scheduled national elections. Out of these three, France is by far the most critical: The Franco-German partnership is the core of the European system, and any serious breach between the two would herald the end of the European Union. If Germany is to compromise on its efforts for anyone, it will be for France, and if France needs another country in order to secure its own position in Europe, it needs Germany. Consequently, the two have chosen to collaborate rather than compete thus far, and we expect their partnership to survive the year. Luckily for the German effort, French elections will be at the very beginning of the ratification process, so any possible modifications to the German plan will come early.

Second, Germany only needs the approval of the 17 eurozone states -- rather than the 27 members of the full European Union -- to forward its plan with credibility. That the United Kingdom has already opted out is inconvenient for those seeking a pan-European process, but it does not derail the German effort.

Third, the process of approving a treaty such as this will take significant time, and some aspects of the reform process can be pushed back. European leaders are expected to sign the new treaty in March, and the rest of the year and some of 2013 will be used to seek ratification by individual countries. Amending national constitutions to satisfy Germany will be the bitterest part of the process, but much of that can be put off until 2013, and judgment by European institutions over how the revision process was handled comes still later. Such delays allow political leaders the option of pushing back the most politically risky portions of the process for months or years.

Fourth, the Germans are willing to apply significant pressure. Nearly all EU states count Germany as the largest destination for their exports, and such exports are critical for local employment. In 2011, Germany used its superior economic and financial position as leverage to help ease the elected leaderships of Greece and Italy out of office, replacing them with unelected former EU bureaucrats who are now working to implement aspects of the German program. Similar pressures could be brought to bear against additional states in 2012.

Those most likely to clash with Germany are Ireland, Finland, the Netherlands and Spain. Ireland wants the terms of its bailout program to be softened and is threatening a national referendum that could derail the ratification process. Finland's laws require parliamentary approval by a two-thirds majority for some aspects of ratification. The normally pro-European government of the Netherlands is a weak coalition that can only rule with the support of other parties, one of which is strongly euroskeptic. Spain must attempt the most painful austerity efforts of any non-bailout state if the reform process is to have credibility -- and it must do so amid record-high unemployment and a shrinking economy. Also, if Greece decides to hold new elections in 2012, European stakeholders will attempt to ensure that the new government in Athens does not end its collaboration with the European Central Bank (ECB), European Commission and International Monetary Fund. None of these issues will force an automatic confrontation, but all will have to be managed to ensure successful ratification, and the Germans have demonstrated that they have many tools with which to compel other governments.

Fifth, the Europeans are scared, which makes them willing to do things they would not normally do -- such as implementing austerity and ratifying treaties they dislike. Agreeing to sacrifice sovereignty in principle to maintain the European economic system in practice will seem a reasonable trade. The real political crisis will not come until the sacrifice of sovereignty moves from the realm of theory to application, but that will not occur in 2012. In many ways, the political pliability of European governments now is all about staving off unbearable economic catastrophe for another day.

The economic deferment of that pain is the sixth German advantage. Here, the primary player is the ECB. The financial crisis has two aspects: Over-indebted European governments are lurching toward defaults that would collapse the European system, and European banks (the largest purchasers of European government debt) are broadly insolvent -- their collapse would similarly break apart the European system. In December, the ECB indicated that it was willing to put up 20 billion euros ($28 billion) a week for sovereign bond purchases on secondary markets to support struggling eurozone governments, while extending low-interest, long-term liquidity loans to European banks in unlimited volumes. The bond program is large enough to potentially purchase three-fourths of all expected eurozone government debt issuances for 2012, while the first day of the loan program extended 490 billion euros in fresh credit to ailing banks.

Together these two measures make a eurozone financial meltdown highly unlikely in 2012, but they will greatly degrade European competitiveness and efficiency. That will be a problem for another time, though. For now, ECB actions are buying economic and political breathing room: economic in that austerity efforts can be somewhat softer than they would otherwise need to be, and political in that there is a feeling that Germany is willing to compromise somewhat on the issues of budgetary discipline today in order to achieve its broader goals of budgetary control tomorrow. Therefore, while the financial support is not exactly buying good will from other European states, it is certainly buying time.

As the ratification process proceeds, European hostility toward Germany and Brussels will increase. Internationally, the key theme will be states attempting to protect themselves from what they see as a growing -- and unwelcome -- German intrusion into their internal affairs. At the national level, the deepening recession will translate into general anger toward the government's announced austerity measures. The relative dearth of elections will deny that anger its normal release valve of centrist opposition parties, emboldening nationalist and extremist movements and leading to social unrest.

Political and financial turbulence will persist within this framework as Germany negotiates the new treaty with other eurozone countries. Though the core of these negotiations is a highly contentious abdication of national fiscal sovereignty, Europe is highly likely to adopt the new treaty since a perceived failure would dramatically accelerate the collapse of EU political structures and implementation will not happen in 2012.

Η Ευρωπαϊκή κρίση χρέους στρέφει τη Γερμανία ενάντια στην Ελλάδα

Από τον Guardian

του Larry Elliott

μετφ: CYNICAL

Οι Γερμανοί θέλουν την Ελλάδα έξω. Αυτό είναι το καθαρό μήνυμα από την απόφαση του Eurogroup να αρνηθεί την προσφορά ενός φρέσκου πακέτου μέτρων λιτότητας σε αντάλλαγμα για τα 130 δις ευρώ του bail-out. Τις προηγούμενες μέρες έγινε φανερό με οδυνηρό τρόπο ότι η κυβέρνηση συνασπισμού της Ελλάδας είχε πραγματικό πρόβλημα στο να εξασφαλίσει τη συμφωνία, αλλά τώρα της ζητήθηκε να κόψει κι άλλα. Το Βερολίνο επιθυμεί περισσότερο πόνο και θυσίες.

Οι Γερμανοί θα μπορούσαν να πουν ότι η σκληρή προσέγγιση δικαιολογείται από το ιστορικό της Ελλάδα να δίνει υποσχέσεις και μετά να τις αθετεί. Μετά τη μαζική υποβάθμιση των ευρωπαϊκών κρατών από την S&P τον προηγούμενο μήνα, οι λοιπές χώρες με το τριπλό ΑΑΑ, είναι περισσότερο από ποτέ αποφασισμένες να δείξουν την οικονομική τους πυγμή. Στη Γερμανία, υπάρχει βαθύ μίσος ενάντια στην Ελλάδα.

Αλλά και οι Έλληνες δεν πάνε πίσω. Πιστεύουν ότι τα δρακόντεια μέτρα καταδικάζουν την οικονομία σε μόνιμη ύφεση και ότι σκοτώνουν την ανάπτυξη, όντας βέβαιοι ότι το πρόβλημα χρέους δεν θα θεραπευτεί. Το να σου ζητάνε να κόψεις παραπάνω, γνωρίζοντας ότι αυτό είναι μάταιο, είναι κάτι παραπάνω από ταπεινωτικό.

Το ερώτημα είναι πλέον αν οι Έλληνες σπρώχνονται σε μια κατάσταση να αρνηθούν τους βάρβαρους όρους της ειρήνης που τους προσφέρονται (Carthaginian peace terms) και να αποφασίσουν ότι η σκληρή ζωή που συνεπάγεται έξω από το ευρώ (η οποία και θα είναι σίγουρα), δεν θα είναι χειρότερη από την παρούσα, που τους προσφέρεται.

Με μια σημαντική προειδοποίηση, αυτό θα είναι ένα καλό αποτέλεσμα για την Μέρκελ. Εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να αποχωρήσει από το ευρώ με τη θέλησή της, τότε η Μέρκελ θα μπορούσε να πει ότι έκανε όσα ήταν να κάνει για να κρατήσει το κοινό νόμισμα ανέπαφο, αλλά στο τέλος ήταν οι έλληνες αυτοί που αποφάσισαν ότι ήταν η ώρα να φύγουν.

Η εξήγηση είναι φυσικά ότι η αποχώρηση της Ελλάδας θα γινόταν με ομαλό παρά με άτακτο τρόπο. Αν οι Γερμανοί και οι υπόλοιπο σκληροπυρηνικοί τραβάνε το σκοινί είναι γιατί πιστεύουν ότι τους προηγούμενους μήνες οι ενέργειες της ΕΚΤ ήταν αρκετές ώστε να εξασφαλίσουν τη μη μετάδοση της μόλυνσης και στις άλλες υπερχρεωμένες χώρες και στο εύθραυστο τραπεζικό σύστημα της ΕΕ.

Αυτό είναι η μια πλευρά του παιχνιδιού και μην εκπλαγείτε αν αποτύχει. Από τότε που κατέστη φανερό στο τέλος του 2009 ότι η Ελλάδα έχει ένα ηχηρό χρέος, ο χειρισμός της κρίσης ήταν πολύ αδέξιος. Και όπως είναι πασιφανές τίποτε δεν μάθανε στο δρόμο, όλον αυτό τον καιρό.

Σάββατο 15 Γενάρη: Αντιρατσιστικές και Αντιφασιστικές εκδηλώσεις

Η "Πρωτοβουλία των Οικονομολόγων και των Πανεπιστημιακών"

στηρίζει τις Αντιρατσιστικές και Αντιφασιστικές εκδηλώσεις που γίνονται το Σάββατο 15 Γενάρη στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα, την Πάτρα, τα Χανιά, το Ηράκλειο, την Αλεξανδρούπολη, την Ξάνθη και τα Γιαννιτσά.

Θεωρούμε ότι το κλίμα του ρατσισμού που καλλιεργεί η κυβέρνηση είναι πρώτα και κύρια μια προσπάθεια μετατόπισης των ευθυνών για την θλιβερή οικονομική κατάσταση που κυριαρχεί πλέον στη χώρα μας από τον ίδιο της τον εαυτό στους εξαθλιωμένους μετανάστες που καταφθάνουν στην χώρα μας κυνηγημένοι κατά κανόνα από την φτώχια και τον πόλεμο.

Τον 13ο και τον 14ο μισθό δεν τον περιέκοψε η "ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών". Τον έκοψαν ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου με τις "συμβουλές" της Τρόικα και του μνημονίου.

Ούτε για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων ευθύνεται η "λαθραία μετανάστευση". Ούτε για την αύξηση του ΦΠΑ, ούτε για το πάγωμα των προσλήψεων που έχει αφήσει τα σχολεία χωρίς καθηγητές και να νοσοκομεία χωρίς γιατρούς, ούτε για τη διάλυση των συγκοινωνιών, ούτε για τα διόδια, ούτε για την Κερατέα.

Ούτε για το κλείσιμο των επιχειρήσεων, τις περικοπές θέσεων εργασίας και τη μαζική ανεργία ευθύνονται οι μετανάστες. Τις δουλειές των χιλιάδων εργαζομένων στα σούπερ μάρκετ Ατλάντικ δεν τις πήραν οι "ξένοι". Ούτε τις δουλειές των εργαζομένων στην Απογευματινή. Ούτε στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.

Το "τείχος του αίσχους" που ετοιμάζεται να ορθώσει ο Παπουτσής στον Έβρο δεν έχει σαν στόχο να μας σώσει από τους "λαθρομετανάστες" αλλά να σώσει την ίδια την κυβέρνηση από την οργή των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που πλημύρισαν τους δρόμους την ημέρα της γενικής απεργίας στις 15 Δεκέμβρη. Η κυβέρνηση, συνειδητά, κατασκευάζει έναν "εχθρό". Και ελπίζει να αξιοποιήσει την όποια "εθνική συναίνεση" μπορεί αυτή η εχθρότητα να οικοδομήσει για να περάσει τα νέα πακέτα μέτρων που απεργάζεται όσο το δυνατόν πιο εύκολα.

Ένα από τα πιο επικίνδυνα παραπροϊόντα αυτής της ρατσιστικής πολιτικής -και της ρατσιστικής προπαγάνδας που καλλιεργούν, σε συνεργασία με την κυβέρνηση τα ΜΜΕ- είναι η αναβίωση των φασιστικών συμμοριών. Οι "κάτοικοι" του Αγίου Παντελεήμονα που τριγυρνάνε τα κανάλια για να μας περιγράψουν "πως δεν αντέχουν άλλο" είναι κατά κανόνα γνωστά και μη εξαιρετέα μέλη των ακροδεξιών και νεοναζιστικών οργανώσεων της χώρας μας.

Η λύση στην αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους, χωρίς διακρίσεις ανάμεσα σε “ντόπιους” και “ξένους”. Και στον κοινό αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση, την Τρόικα και το μνημόνιο. Θέλουμε αυξήσεις και όχι περικοπές -και στους μισθούς, και στις συντάξεις, και στα επιδόματα ανεργίας και στα κονδύλια για την υγεία, τις συγκοινωνίες, την παιδεία.

Λεφτά υπάρχουν. Το μόνο που χρειάζεται είναι να σταματήσει το δημόσιο να εξυπηρετεί τις παρανοϊκές “υποχρεώσεις του” απέναντι στους κάθε λογής κερδοσκόπους. Τα λεφτά δεν τα φάγαμε μαζί. Ούτε τα λεφτά της Τρόικα τα μοιραζόμαστε όλοι μαζί.

Θα χρεοκοπήσουν οι τράπεζες; Ετσι και αλλιώς μόνο χάρη στις κρατικές επιδοτήσεις επιβιώνουν. Να εθνικοποιηθούν. Και να φύγουμε εδώ και τώρα από την Ευρωζώνη της ατέρμονης λιτότητας και της χρεοκοπίας.

Χιλιάδες μετανάστες πήραν μέρος σε όλες τις μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις της περασμένης χρονιάς. Ηταν εκεί, μαζικά, στις 5 Μάη. Και ξανά στις 15 Δεκέμβρη. Μαζί είμαστε πιο δυνατοί. Αυτή την ενότητα δεν θα αφήσουμε κανέναν να την υπονομεύσει. Ολοι στις αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις του Σαββάτου.

Ψηφοδέλτιο Νεας Κυβερνησης: (dikaioma.gr)

Πηγή:www.dikaioma.gr ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – Ε.Ε. – Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ΕΠΑΡΧΙΑ: Ελλάδα ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ Στρος - Καν Ντομινίκ του Δ.Ν.Τ. (επικεφαλής) Άκερμαν Γιόζεφ της Deutsche Bank Αλμούνια Χοακίν της Commission (Ε.Ε.) Βαντεβέλντε Λυκ του ομίλου Carrefour Βαρδινογιάννης Γεώργιος του Ιωάννου Βγενόπουλος Ανδρέας του ομίλου M.I.G. Βουρλούμης Παναγής του ΟΤΕ και της Deutsche Telecom Γιούνκερ Ζαν - Κλοντ του Eurogroup Γουέι - Τζια - Φου (captain) της Cosco (βλέπε λιμάνι Πειραιά) Δασκαλάκη – Αγγελοπούλου Ιωάννα της Ολυμπιάδας Δασκαλόπουλος Δημήτριος του Σ.Ε.Β. Εφραίμ (αγνώστων λοιπόν στοιχείων) του Πατρός Θάιν Τζον της Merrill Lynch Καϊτέλ Χανς – Πέτερ της Hochtief (βλέπε Ελ. Βενιζέλος, Αττική Οδός) Καραμανλής Κωνσταντίνος της επανίδρυσης (πρώην συνεργαζόμενος) Καρατζαφέρης Γεώργιος του Ιωάννου (συνεργαζόμενος) Κόκκαλης Σωκράτης του Πέτρου Κον Γκάρι της Goldman Sachs Λάτσης Σπύρος της Eurobank Μακ Τζον της Morgan Stanley Μέρκελ Άνγκελα - Δωροθέα της Γερμανίας Μητσοτάκης Κωνσταντίνος του Κυριάκου (επίτιμος) Μίχαλος Κωνσταντίνος του Χρήστου και της Αγοράς Μπαρόζο Ζοζέ Μανουέλ της Commission (Ε.Ε.) Μπόμπολας Γεώργιος του Άκτορα Παπανδρέου Γεώργιος του Ανδρέα (συνεργαζόμενος) Παπαχελάς Αλέξης του ομίλου Αλαφούζου Πρετεντέρης Ιωάννης του Mega Channel Προβόπουλος Γεώργιος της Τράπεζας (κατά) της Ελλάδος Ρεν Όλι της Commission (Ε.Ε.) Σαμαράς Αντώνιος του Κωνσταντίνου (συνεργαζόμενος) Σαρκοζί Νικολά της Γαλλίας Σημίτης Κωνσταντίνος της "ισχυρής Ελλάδας" (πρώην συνεργαζόμενος) Σπίνερ Ρικ του Alpha TV Σόρος Τζορτζ του Soros Fund Management Τρισέ Ζαν - Κλοντ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Χριστοφοράκος Μιχάλης του ομίλου Μίζενς Ψυχάρης Σταύρος του Δ.Ο.Λ.

Έκκληση Γονέων 3ου Γυμνασίου Ν. Φιλαδέλφειας

Αναδημοσιεύω από το bloghttp://nellys-logia.blogspot.com/2009/12/blog-post_9864.html
----------------------------------------------------
ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ Β/ΒΑΘΜΙΑΣ Α' ΑΘΗΝΑΣ

ΜΕΡΟΣ Β'

Προς την Υπουργό Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου

Προς τον Περιφερειακό Διευθυντή Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής

Κύριο Παρασκευά Γιαλούρη

Προς την Διευθύντρια του Α' ΠΥΣΔΕ Αττικής

Κυρία Πολυξένη Ζαβού-Ράδου

Προς όλα τα μέλη του ΠΥΣΔΕ

Προς όλους τους Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες των Καθηγητών

Προς όλους τους Εκπαιδευτικούς

Προς όλους τους Γονείς

Προς όλους τους Μαθητές

Προς κάθε ενδιαφερόμενο

Έχω την χαρά και την τιμή να είμαι Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας.

Παίρνω το θάρρος να σας γράψω ζητώντας τη βοήθειά σας για ένα θέμα, που μας καίει όλους πολύ, τις κρίσεις των διευθυντών.

Στο καταταλαιπωρημένο σχολείο μας που υπέφερε από δεινά τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία είχαμε την τύχη, μετά τις κρίσεις του 2007, να έρθει μια Διευθύντρια, η κυρία Μαρία Χατζηιωάννου, που κατάφερε το ακατόρθωτο: Από αχούρι, με μορφή εγκαταλελειμμένου, ξεχαρβαλωμένου αναμορφωτηρίου να το μετατρέψει σε σχολείο- αγκαλιά για όλα τα παιδιά.

Το σχολείο μας δεν είχε τίποτα σωστό. Ηταν όλα ξεχαρβαλωμένα, δεν παρείχε ούτε τα στοιχειώδη και επιπλέον λειτουργούσε και υπό ένα καθεστώς τρομοκρατίας και χαφιεδισμού. Τα παιδιά έκαναν συνεχώς καταλήψεις διεκδικώντας τα αυτονόητα. Μέχρι και το βάψιμο των αιθουσών το κάναμε οι γονείς κάποιες Κυριακές.

Και ήρθε αυτή η γυναίκα και έβαλε τάξη σε όλα, μα κυρίως έβαλε αγάπη.

Και το σχολείο μας έγινε αυτό, που έπρεπε να είναι τα σχολεία όλου του κόσμου.

Μια κυψέλη δημιουργίας και αγάπης.

Τέρμα τα προβλήματα, τέρμα η παραβατικότητα, τέρμα οι καταλήψεις.

Τα παιδιά ξεκίνησαν δράσεις και προγράμματα, που θα ζήλευε και το καλύτερο ιδιωτικό σχολείο.

Τα παιδιά αγάπησαν αυτήν, αγάπησαν τα μαθήματα, αγάπησαν το σχολείο τους σαν το σπίτι τους.

Το φροντίζουν. Το προσέχουν.

Και τώρα έρχεται το Α' ΠΥΣΔΕ, μ΄αυτήν την παράνομη, όπως διαβάζω, διαδικασία και τα ακυρώνει όλα.

Θέλει να μας πάρει την Διευθύντρια, παρόλο που η ίδια δήλωσε ότι δεν θέλει να μετακινηθεί, άλλωστε σε λίγο μπορεί να συνταξιοδοτηθεί, αν θέλει.

Και ερωτώ, μήπως τηρώντας τους τύπους χάνουμε την ουσία;

Ποιός ο ρόλος του εκπαιδευτικού;

Ποιός ο ρόλος του σχολείου;

Ποιός ο ρόλος όλων αυτών, που διορίζονται ή εκλέγονται για να καλύψουν θέσεις καίριες, όπως αυτές των ΠΥΣΔΕ;

Πώς τιμάται ένας επιτυχημένος Διευθυντής; Με το να τον αλλάζετε πόστο παρά τη θέλησή του;

Προσπάθησα να επικοινωνήσω με την Διευθύντρια του ΠΥΣΔΕ και τηλεφωνικά, να της εκφράσω την αγωνία μας και την επιθυμία μας, όμως αν και κατανοώ την έντασή της και τις πιέσεις που δέχεται πανταχόθεν, δεν μπορώ να κατανοήσω την αντίληψή της, πως "οι γονείς δεν έχουν κανένα λόγο για τα παιδιά τους και ουδείς αναντικατάστατος"!!!!

Πώς μπορεί κάποιος που ασχολείται με την εκπαίδευση, να γελοιοποιεί την αγωνία ενός γονιού, εκλεγμένου στη θέση του Προέδρου του ΔΣ του Συλλόγου μας κλείνοντάς του το τηλέφωνο;

Ουδείς αναντικατάστατος, μου είπε! Μα, είμαστε όλοι ίδιοι; Δεν υπάρχουν καλοί, καλύτεροι και χειρότεροι;

Η ίδια η διαδικασία των κρίσεων δεν το αποδεικνύει αυτό;

Και αν εμείς οι γονείς δεν έχουμε λόγο για το καλό των παιδιών μας, τότε ποιός έχει;

Το άρθρο 3 της χάρτας για τα δικαιώματα και τα καθήκοντα των γονέων της ευρωπαϊκής κοινότητας, ορίζει πως:

"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ ΤΟΥΣ.

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΗΚΟΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΩΣ ΕΤΑΙΡΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ."

Και το άρθρο 8:

"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΨΉ ΤΟΥΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΖΗΤΑΤΑΙ ΕΝΕΡΓΑ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ."

Και ναι, η Διευθύντριά μας είναι αναντικατάστατη!!!

Μα και όλα τα σχολεία θα αναστατωθούν με τις μετακινήσεις στη μέση της χρονιάς. Από τη μια η γρίπη, από την άλλη οι καταλήψεις, τώρα συμβαίνει και αυτό, τί θα πάρουν τα παιδιά από τη φετινή χρονιά; Γιατί δεν έγιναν οι κρίσεις το καλοκαίρι, που μας πέρασε ή γιατί δεν γίνονται το καλοκαίρι που θα έρθει;

Γιατί δεν ζητάτε εκ νέου δηλώσεις προτίμησης σχολείων;

Οι προτιμήσεις των υποψηφίων είναι φυσικό να έχουν αλλάξει σε αυτά τα δυο χρόνια. Γιατί έγινε καταμέτρηση μορίων χωρίς δηλώσεις; Και οι συνεντεύξεις τι νόημα είχαν;

Σας παρακαλώ λοιπόν θερμά, βοηθήστε μας να κρατήσουμε τη Διευθύντριά μας!

Μην αφήσετε να αναστατωθούν τόσα σχολειά στο μέσον της χρονιάς!

Αφουγκραστείτε τις αγωνίες των γονιών!

Τις επιθυμίες των παιδιών!

Αυτά είναι το μέλλον της Ελλάδας.

Πάρτε τα στα σοβαρά!

Ας μην χάνουμε την ουσία και ας δούμε το θέμα προς όφελος των παιδιών μας.

Με εκτίμηση

Η Πρόεδρος του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Kηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας

Ευρωπαϊκή Διαβούλευση Πολιτών για το 2009

Χθες έλαβα ενα e-mail από το Ινστιτούτο Στατιστικής Τεκμηρίωσης, Ανάλυσης και Έρευνας (ΙΣΤΑΕΡ), του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, σχετικά με την Ευρωπαική Διαβούλευση των Πολιτών για το 2009, και το οποίο συνοδευόταν από την παράκληση να δημοσιευθεί στο blog μου.

Πραγμα και το οποίο πράττω με ευχαρίστηση!

Το περιεχόμενο έχει ως ακολούθως:

--------------------------------------------------------------------------

Ευρωπαϊκές Διαβουλεύσεις Πολιτών 2009

Οι "Ευρωπαϊκές Διαβουλεύσεις Πολιτών 2009" (ECC09), είναι μια πρωτοβουλία που σε μεγάλο βαθμό θα στηριχθεί στην ηλεκτρονική διαβούλευση.

Πρόκειται για ένα Πανευρωπαϊκό πρόγραμμα στα πλαίσια του οποίου πολίτες από κάθε μία από τις 27 χώρες μέλη της Ε.Ε. θα έχουν την ευκαιρία να συζητήσουν για το μέλλον της Ευρώπης στην Εθνική Διαβούλευση Πολιτών στην χώρα τους, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Ελλάδας. Οι συμμετέχοντες σε αυτόν τον μοναδικό και χωρίς πολιτικές δεσμεύσεις διάλογο θα έχουν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις, να διαμορφώσουν κοινά οράματα για το μέλλον της Ευρώπης και να καταλήξουν σε προτάσεις προς αυτούς που παίρνουν τις πολιτικές αποφάσεις.

Την ευθύνη για την διεξαγωγή του Προγράμματος στην Ελλάδα έχει το Ινστιτούτο Στατιστικής Τεκμηρίωσης Ανάλυσης και Έρευνας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.Αντίστοιχη διαδικασία θα γίνει σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την παρουσία πρωθυπουργών, επιτρόπων και άλλων ηγετών. Η διαδικασία στην Αθήνα θα γίνει ταυτόχρονα με άλλες επτά χώρες της Ένωσης με πανευρωπαϊκή προβολή. Η κατ' αρχήν ημερομηνία διεξαγωγής είναι το διήμερο 14-15 Μαρτίου.

Η ECC09)- θα δώσει σε όλους τους ευρωπαίους πολίτες την ευκαιρία να συμμετάσχουν στην συζήτηση για το πώς μπορεί η ΕΕ να διαμορφώσει το οικονομικό και κοινωνικό μας μέλλον σε έναν παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, λαμβάνοντας μέρος σε μία συζήτηση σε απ' ευθείας σύνδεση στους εθνικούς δικτυακούς τόπους που ξεκίνησαν την λειτουργία τους στις 3 Δεκεμβρίου ταυτόχρονα σε κάθε κράτος-μέλος της Ε.Ε. Αυτό αποτελεί το πρώτο στάδιο μιας διαδικασίας που θα κορυφωθεί με μια σύνοδο κορυφής των Ευρωπαίων πολιτών τον Μάϊο του 2009.

Για τον σκοπό αυτό, όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν μπορούν να επισκεφθούν την εθνική μας ιστοσελίδα.

Επιπροσθέτως, μπορούν να αποστείλουν μια σύντομη πρόταση για συζήτηση (π.χ. γενικές παρατηρήσεις σχετικά με το ερώτημα: Τι πρέπει να κάνει η ΕΕ για να διαμορφώσει το οικονομικό και κοινωνικό μας μέλλον σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον) ή/και να συνεισφέρουν με κάποιες συγκεκριμένες προτάσεις για το οικονομικό και κοινωνικό μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για οποιαδήποτε διευκρίνιση ή περαιτέρω πληροφορία, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στον εκτελεστικό υπεύθυνο του προγράμματος κ. Βαλάντη Μαλέσιο τηλ. 210-8210509 , diavoulefsi09@gmail.com