Η ελεεινή συμμορία της "Ευρωζώνης των εκβιασμών"

Η Κύπρος σήμερα με μια μόνο ψήφο διαφορά, καθ' ότι η ψήφος του προέδρου της βουλής Γιαννάκη Ομήρου (ΕΔΕΚ), ο οποίος ψήφισε κατά, σε περίπτωση ισοψηφίας προσμετράται ως δυο, έχωσε το κεφάλι της στο λάκκο με τα φίδια, πράξη για την οποία σύντομα θα μετανοιώσει. Ευτυχώς, οι συσχετισμοί στο κοινοβούλιο είναι τόσο εύθραυστοι, που μια μεταγενέστερη ψηφοφορία από τις πολλές που θα έρθουν, ελπίζουμε ότι θα καταφέρει να ανατρέψει τη σημερινή απόφαση.

Αξίζει, όμως να θυμηθούμε πώς, μετά τις κωλυσιεργίες του Χριστόφια, επιταχύνθηκε η επιβολή του μνημονίου στην Κύπρο, με όρους μάλιστα πρωτόφαντους, ( bail-in), σε σύγκριση  με τους προγενέστερους χειρισμούς της ευρωζώνης, ( bail-out), στις υπόλοιπες χώρες του Νότου. Κεντρικό και ιδιαίτερα βρώμικο ρόλο στην υπόθεση αυτή έπαιξε το γερμανικό περιοδικό Spiegel το οποίο ήταν και το πρώτο που ανακίνησε θέμα ρωσικού μαύρου χρήματος σε μαι σειρά δημοσιευμάτων του, από το φθινόπωρο της προηγούμενης χρονιάς. Λέγεται, πως την ιστορία των ρώσων ολιγαρχών ανακίνησε ο γελοίος αρχηγός της αντιπολίτευσης, Στάινμπρικ, θέλοντας να κάνει το κομμάτι του στους Γερμανούς ψηφοφόρους εν όψει των εκλογών. 

Ο επιθετικός προσδιορισμός "γελοίος" δεν δίνεται τυχαία, αλλά προκύπτει από μια σειρά δηλώσεών του αμέσως μετά την εκλογή του ως προέδρου του SPD, οι οποίες είχαν ηχήσει άσχημα ακόμα και εντός των γραμμών του δικού του κόμματος. Για παράδειγμα, από τη μια είχε σπεύσει τότε να αποδώσει τη δημοφιλία της Μέρκελ στο φύλο της, ενώ από την άλλη είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για τις χαμηλές απολαβές του καγκελαρίου, τη στιγμή που ο ίδιος είναι εκατομμυριούχος, πουλώντας, αλά ΓΑΠ, δεξιά κι αριστερά, κι  ενώπιον ηλιθίων ακροατηρίων τις σοφίες του για τις οποίες πληρώνεται αδρά.

Επανερχόμενοι στο Spiegel, βλέποντας το περιοδικό ότι οι νύξεις του περί βρώμικου χρήματος δεν έφερναν το επιθυμητό αποτέλεσμα, ώστε οι Κύπριοι να τρέξουν να παραδοθούν αμαχητί, χόντρυνε το παιχνίδι, βγάζοντας στην επιφάνεια αμφιβόλου προέλευσης μαρτυρίες Γερμανών πρακτόρων για του λόγου το αληθές. Δείτε για παράδειγμα το δημοσίευμα "German intelligence report warns cyprus not combating money laundering". Δεν πέρασε πολύς καιρός και τα πράγματα, μέσα από ένα κρεσέντο μαφιόζικων εκβιασμών, πήραν το δρόμο τους με το σημερινό αποτέλεσμα.

Σήμερα, 30-4-2013, και αφού το Μνημόνιο και η Δανειακή Σύμβαση πέρασαν πια απ' τη βουλή, διαβάζουμε στον "Φιλελεύθερο" της Κύπρου τα εξής: 

Επιβεβαιώνουν τις κυπριακές Αρχές, Moneyval και Deloitte. Καθαρή η Κύπρος από ξέπλυμα χρήματος

Λευκωσία: Εκπληρώθηκαν οι όροι για το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, διαβεβαίωσε ο υπουργός Οικονομικών τονίζοντας ότι έχουν ολοκληρωθεί οι έρευνες της Moneyval και της Deloitte και έχουν ήδη σταλεί τα πρώτα προκαταρκτικά αποτελέσματα. Όπως λέχθηκε ενώπιον της κοινής συνεδρίας των Επιτροπών Οικονομικών και Εξωτερικών της Βουλής, δεν επιβεβαιώνονται οι ισχυρισμοί και οι επιθέσεις κατά της Κύπρου περί ξεπλύματος χρήματος, σύμφωνα με την προκαταρτική έκθεση Moneyval και Deloitte.

Συγκεκριμένα ο κ. Γεωργιάδης υπογράμμισε ότι τα αποτελέσματα για την Κύπρο είναι πολύ καλύτερα από ό,τι ίσως κάποιοι εκτός Κύπρου θα ήθελαν να παρουσιάζουν.  Πρόσθεσε πως πριν την εκταμίευση της πρώτης δόσης θα ετοιμαστεί το πλήρες πόρισμα και θα δοθεί στην Τρόικα. Η Κύπρος, τόνισε, είναι δεσμευμένη και ταυτόχρονα είναι και πολιτική της Κυβέρνησης, άσχετα με το αποτέλεσμα των ερευνών, όποιο κενό εντοπίζεται να διορθώνεται. Υπέδειξε, επίσης, ότι «θέλουμε να το καταπολεμήσουμε και να κλείσουμε και το τελευταίο παραθυράκι σε αυτό το ζήτημα», προσθέτοντας ότι «εκείνη η υπόθεση είχε στηθεί με τις υπερβολές»

Πάμε τώρα παρακάτω, στη Σλοβενία. 

Τα όργανα άρχισαν να χτυπούν για τη Σλοβενία την ίδια εποχή που η Κύπρος σερνόταν ατιμασμένη από Eurogroup σε Eurogroup, έχοντας ως στόχο να βάλουν στο χέρι και τις δικές της καταθέσεις. Η Πρωθυπουργός Alenka Bratusek αρνείται σθεναρά ότι η χώρα της έχει πρόβλημα καταβάλλοντας απεγνωσμένες προσπάθειες να κρατήσει μακριά τους εισβολείς. Όχι πλέον. Το ρόλο του Spiegel στην περίπτωση αυτή τον έπαιξε τώρα η Moody's η οποία μόλις σήμερα ανακοίνωσε την υποβάθμιση της χώρας σε "σκουπίδι". Αν δεν συμμορφωθεί θα ακολουθήσει οσονούπω και η S&P, κι αν χρειαστεί και η Fitch.

Για ακόμα μια φορά, λοιπόν, ζωντανά και μπροστά στα μάτια μας παρακολουθούμε την εξέλιξη ενός ακόμα εκβιασμού. Προσέξτε όμως ότι ο εκβιασμός αυτός στρέφεται μόνο προς τις πλέον αδύναμες και μικροσκοπικές χώρες, σε αντίθεση με τη συμπεριφορά του Βερολίνου προς τις μεγαλύτερες Ιταλία και Ισπανία όπου και το τραπεζικό πρόβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο. Παρεμπιπτόντως σήμερα (30/4) οι κάτοχοι ομολόγων μειωμένης εξασφάλισης σε τέσσερις ισπανικές τράπεζες, (Bankia, Catalunya Banc, Banco Gallego and NCG Banco), υπέστησαν κούρεμα 61% - 100%.  

Τελευταίος (προς το παρόν) σταθμός η Συρία.

Ψάχνοντας εδώ και καιρό κάποιο καλό πρόσχημα για εισβολή, οι ανθρωπιστικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, θυμήθηκαν το κόλπο που τους είχε εξασφαλίσει το άλλοθι για την επέμβαση στο Ιράκ με τις γεμάτες αποθήκες του Σαντάμ από κάθε λογής χημικά, βιολογικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής. Τέτοια όπλα ουδέποτε ευρέθηκαν, αλλά ποιος ασχολείται τώρα με τον Μπλερ και τον Μπους και τις δορυφορικές τους φωτογραφίες, τις οποίες ασθμαίνοντες γύριζαν από κανάλι σε κανάλι ως αδιάψευστα πειστήρια.  

Εδώ και μέρες βλέπουμε τον διεθνή τύπο να πολλαπλασιάζει τα δημοσιεύματα, προσέξτε, για "τυχόν χρήση χημικών όπλων" στη Συρία. Δεν παρουσιάζει "αποδείξεις", αλλά "ενδείξεις", και όλοι είμαστε πλέον υποψιασμένοι πώς η ποσοτική συσσώρευση "ενδείξεων", δεν θέλει και πολύ ώστε κάποια στιγμή να υποστεί ποιοτική μεταβολή και να μετατραπεί σε "αποδείξεις". Πάνω σ' αυτό, διαβάστε το άρθρο "Syria and sarin gas: US claims have a very familiar ring" του διακεκριμένου πολεμικού ανταποκριτή Robert Fisk στoν Independent.

Με τις πρόσφατες λεκτικές αψιμαχίες ανάμεσα σε Γαλλία-Γερμανία και με τις ευθείες βολές της Γερμανίας για το "χάλι" της Γαλλίας θα ασχοληθούμε στα προσεχώς.

Τα νέα παγκόσμια πρότυπα για τη μη ασφάλεια των καταθέσεων

από το bail-out στο bail-in

Είναι οι καταθέσεις πράγματι σε κίνδυνο στην Ελλάδα;

Ούτε συζήτηση!

Αν τις μεταφέρω σε άλλες τράπεζες στην Ευρωζώνη κινδυνεύουν κι εκεί;

Ούτε συζήτηση!

Εκτός Ευρωζώνης, στη Μ. Βρετανία, στον Καναδά, στις ΗΠΑ, στη Ν. Ζηλανδία; Κι εκεί;

Ούτε συζήτηση!

Δεν ήταν λοιπόν η Κύπρος μια μοναδική περίπτωση, μια ανωμαλία, μια γκάφα, μια παρέκκλιση, ή έστω μια εξαίρεση στα μέχρι τώρα σχέδια διάσωσης κρατών και τραπεζών;

Ούτε συζήτηση!

Δεν θα σταθούμε στα είπα-ξείπα του Ντάισελμπλουμ για τη μοναδικότητα του εγχειρήματος και στα ήξεις-αφήξεις του Μπαρόζο και των άλλων παιδιών για το απαραβίαστο της ιερής γραμμής των 100,000 ευρώ της Ευρωζώνης, αλλά σε ντοκουμέντα, ντιρεκτίβες και νομοσχέδια που λίγο αργά και εκ των υστέρων αρχίζουν ένα-ένα να αναδύονται απ’ το βυθό του διαδικτύου σε Ευρώπη, Β. Αμερική και Ωκεανία, και να ξερνάνε το βρώμικο μυστικό:

Ότι η Κύπρος ήταν η πρώτη επίσημη εφαρμογή της ήδη από καιρό προσυμφωνημένης μετάβασης από την εποχή του bail-out των τραπεζών στην εποχή του bail-in. Το δόγμα bail-out, που υιοθετήθηκε σαν εργαλείο πυρόσβεσης της κρίσης με τη χορήγηση αμύθητων ποσών, ($1.45 τρις για τις ΗΠΑ, κι αυτά είναι μόνο τα φανερά), στα ξοφλημένα τραπεζικά ιδρύματα, ποσά που επωμίστηκαν οι πολίτες μέσα από θηριώδεις ασκήσεις λιτότητας, μετατρέπεται πλέον σε δόγμα bail-in, όπου τη διάσωση των τραπεζών-ζόμπι αναλαμβάνουν με το στανιό οι καταθέτες, χάνοντας όλες ή μέρος των αποταμιεύσεών τους. Κι αυτό στο όνομα πάλι του «μέσου φορολογούμενου πολίτη», για να ελαφρυνθεί υποτίθεται από το βάρος μιας περαιτέρω λιτότητας, ως εάν ο «μέσος φορολογούμενος πολίτης» και ο αποταμιευτής να είναι δυο εντελώς διαφορετικές και αποκλίνουσες οντότητες. Κοντολογίς, αφού τον ξεζούμισε το bail-out, έρχεται τώρα καπάκι το bail-in να τον αποτελειώσει.

Δεν χρειάζονται βαθυστόχαστοι συλλογισμοί για να κατανοήσει κανείς ότι το δυτικό παρακλάδι του παγκόσμιου καπιταλισμού έχει ξεμείνει από πυρομαχικά, οι φούσκες που πρέπει να μαζέψει ανέρχονται σε εκατοντάδες τρις, οπότε από δω και πέρα για να κρατηθεί στον αφρό, και στην αναμονή μιας επικείμενης οικονομικής κατάρρευσης, όλα γίνονται δυνατά, από τα πλέον εξωφρενικά έως τα άκρως αδιανόητα.

Για να γίνουμε συγκεκριμένοι:

1. Στις 10 Δεκεμβρίου 2012, (δηλαδή πριν από την κυπριακή «διάσωση»), η Κεντρική τράπεζα της Αγγλίας (BOE), και το Αμερικάνικο Ταμείο Εγγυοδοσίας Καταθέσεων (Federal Deposit Insurance Corporation), δημοσίευσαν κοινή 15-σελιδη ντιρεκτίβα [1], υπό τον τίτλο «Resolving Globally Active, Systemically Important Financial Institutions», σχετικά με τον τρόπο διάσωσης από δω και πέρα των τραπεζών, μέσα από τη μετατροπή των καταθέσεων σε ευτελούς αξίας ριψοκίνδυνο μετοχικό κεφάλαιο, προφανώς ανασφάλιστο. Καλά θα μου πείτε, οι καταθέσεις δεν είναι ασφαλισμένες μέχρι ενός ορισμένου ποσού, €100,000 στην ΕΖ, ₤85,000 στη Μ. Βρετανία, $250,000 στις ΗΠΑ και $250,000 στην Αυστραλία; Αυτά, «last year», καθότι στο εν λόγω ντοκουμέντο δεν γίνεται καμιά διάκριση από την αμερικάνικη πλευρά ανάμεσα σε ασφαλισμένες και ανασφάλιστες καταθέσεις, φυσικά όχι από αβλεψία, ενώ από τη βρετανική, ενώ γίνεται μνεία περί ορίου ασφάλισης στην υπάρχουσα νομοθεσία, εν τούτοις υπάρχει συμπλήρωση για τροποποίηση αυτής ή ακόμα και κατάργησή της.

2. Παρ’ όλα αυτά οι καταθέτες των κυπριακών τραπεζών θα πρέπει να αισθάνονται πιο τυχεροί από τους αμερικανούς ομολόγους τους, ιδίως αυτούς που εμπιστεύθηκαν μεγάλες συστημικές τράπεζες, με τεράστια όμως έκθεση σε παράγωγα. Για παράδειγμα η έκθεση της Bank of America ανέρχεται στα $75 τρις, ενώ της JP Morgan στα $79 τρις, όταν το παγκόσμιο ΑΕΠ δεν ξεπερνάει τα $70τρις! Σύμφωνα, λοιπόν, με τις τροπολογίες του νόμου περί πτωχεύσεων του 2005 [2], οι κάτοχοι παραγώγων σε περίπτωση πτώχευσης μιας τράπεζας, αποζημιώνονται κατά προτεραιότητα σε σχέση με τους καταθέτες, οι οποίοι θεωρούνται ανασφάλιστοι.

3. Η πλέον ειλικρινής ομολογία της δήμευσης καταθέσεων ως μέσον διάσωσης τραπεζών διατυπώνεται σε πρόσφατο ντοκουμέντο (21/3/2013) της Καναδικής κυβέρνησης με τίτλο «Jobs, Growth and Long Term Prosperity: Economic Action Plan 2013» [3], όπου ως αιτιολογία προβάλλεται η προστασία του «μέσου Καναδού φορολογούμενου»! Επιπλέον τονίζεται ότι με το εν λόγω νομοσχέδιο για το bail-in εναρμονίζονται οι καναδικές μεταρρυθμίσεις με αυτές άλλων χωρών, σύμφωνα με τα νέα διεθνή πρότυπα, γεγονός που φανερώνει ότι το σχέδιο «Κύπρος» βρισκόταν στα σκαριά εδώ και πολύ καιρό και μάλιστα σε συντονισμό με τις περισσότερες κυβερνήσεις της Δύσης. Το νομοσχέδιο έχει πολλές πιθανότητες να ψηφιστεί από την καναδική βουλή, όπου οι συντηρητικοί κατέχουν την πλειοψηφία.

4. Στο χορό και η Ν. Ζηλανδία. Η εθνική κυβέρνηση προωθεί μια παρόμοια λύση σε περίπτωση τραπεζικής χρεοκοπίας, όπου τη ζημιά των συστημικών τραπεζών προβλέπεται να την επωμιστούν, στη σειρά μετά τους μετόχους, οι μικρο-καταθέτες με αυτόματη και οριζόντια μείωση των αποταμιεύσεών τους κατά ένα συγκεκριμένο ποσοστό. Το νομοσχέδιο με την επωνυμία «Οpen Bank Resolution» [4], βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο προετοιμασίας και με μερικές πινελιές ακόμα θα είναι έτοιμο να έρθει στη βουλή. Σύμφωνα δε με απόφαση του υπουργού οικονομικών το προσωρινό πλάνο προστασίας των καταθέσεων που είχε τεθεί σε ισχύ λόγω της κρίσης από τον Μάρτιο του 2011, παύει να υφίσταται οριστικά.

Τα συμπεράσματα: Η μεγάλη έκρηξη της φούσκας των εκατοντάδων τρισεκατομμυρίων βρίσκεται μπροστά μας. Οι κυβερνήσεις, λακέδες των τραπεζών, θα φτάσουν στα άκρα για να προφυλάξουν τους μεγάλους τραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο. Οι αποταμιεύσεις των πολιτών, ανεξαρτήτως ποσού, δεν προστατεύονται πλέον πουθενά. Τι κάνουμε;

[1] http://www.fdic.gov/about/srac/2012/gsifi.pdf (credit to Ellen Brown)

[2]http://www.nakedcapitalism.com/2013/03/when-you-werent-looking-democrat-bank-stooges-launch-bills-to-permit-bailouts-deregulate-derivatives.html

[3]http://www.budget.gc.ca/2013/doc/plan/budget2013-eng.pdf (credit to Prof. Michel Chossudovsky)

[4] http://www.rbnz.govt.nz/finstab/banking/4368385.html

Εκτελούνται Μεταφοραί Ευρώ, εκτός Κύπρου

Το γραφείο μας CYNICAL SA EURO-TRANSFERS, διαθέτοντας μεγάλη πείρα σε μεταφορά χρημάτων εκτός χωρών στις οποίες έχουν επιβληθεί περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, αναλαμβάνει να μεταφέρει τα χρήματά σας εκτός Κύπρου σε unlimited ποσότητες.

Λειτουργούμε ανελλιπώς από το 1898 με αντιπροσώπους σε όλα τα μικρά και μεγάλα χρηματο-οικονομικά κέντρα. Την περίοδο 2001-2002, για παράδειγμα, μεταφέραμε με απόλυτη ασφάλεια δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια εκτός Αργεντινής, όπως μπορούν να μαρτυρήσουν οι καταγεγραμμένες εισροές αργεντίνικων κεφαλαίων στις μεγαλύτερες τράπεζες των ΗΠΑ, καθώς και οι μαρτυρίες χιλιάδων ευχαριστημένων σημαντικών αξιωματούχων, ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια που δραστηριοποιούμαστε στην Ισλανδία, στην οποία  βρίσκονται ακόμα σε ισχύ περιοριστικά μέτρα, καταφέραμε να εξυπηρετήσουμε χιλιάδες εγκλωβισμένους καταθέτες και επιχειρηματίες, ώστε να μεταφέρουν τα χρήματά τους σε άλλους εξωτερικούς προορισμούς.

Στην Κύπρο, μπορούμε να υπερηφανευτούμε, ότι με τη δική μας διαμεσολάβηση και ενώ οι τράπεζες ήταν κλειστές μπορέσαμε να μεταφέρουμε στην Ελβετία εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, όπως αποκάλυψε το Reuters, επαινώντας μας μάλιστα ανοιχτά για την επιτυχία μας αυτή.

Δεν χρειάζεται να πούμε ότι πελάτες μας βρίσκονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, με έμφαση στην Αφρική, όπου την τελευταία δεκαετία ο όγκος της μεταφορικής μας δραστηριότητας ανήλθε στα 160 δις δολάρια. 

Λειτουργούμε με ταχύτητα, ασφάλεια, αποτελεσματικότητα και προπαντός εχεμύθεια. Συνεργαζόμαστε με τους περισσότερους προέδρους δοκιμαζόμενων χωρών, με μεγάλο αριθμό κοινοβουλευτικών αντιπροσώπων, όπως και με αναρίθμητα δίκτυα τελωνειακών υπαλλήλων, ώστε να άρουν κάθε εμπόδιο στην όποια μεταφορά ακόμα και με δική σας πρωτοβουλία.

Στις περιπτώσεις αυτές, ελάτε σε επαφή μαζί μας, να σάς προμηθεύσουμε  βαλίτσες με διπλούς πάτους, τελευταίας τεχνολογίας και υψηλής αισθητικής.

Επίσης, εταιρίες μας ανα τον κόσμο αναλαμβάνουν εντός ολίγων ωρών να εκδώσουν υπερτιμολογημένα ή εικονικά τιμολόγια σε κάθε κύπριο επιχειρηματία και έμπορο που δραστηριοποιείται στις εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών μέσω του δικού μας δικτύου.

Ενεργούμε αποτελεσματικά με ταχύτητα, 100% ασφάλεια και με απόλυτη εχεμύθεια.

Τιμές λογικές, που προσαρμόζονται αναλόγως του μεταφερόμενου ποσού.

Πληροφορίαι Εντός

Ανοίξαμε και Σας περιμένουμε!

Το μέλλον της Κύπρου είναι με τη Ρωσία!

Ο τρόπος διαχείρισης της Κυπριακής κρίσης παρουσιάζει δυο πολύ σημαντικές πτυχές με εμβέλεια τόσο στο χώρο όσο και χρόνο. Η μια είναι η εμφάνιση στο προσκήνιο της επιθετικής στροφής εκ μέρους της Γερμανίας στον τρόπο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης  από ‘δω και πέρα και η δεύτερη, αφορά στο ρόλο της Ρωσίας και τη σχέση της με την ΕΖ γενικότερα και την Κύπρο ειδικότερα. Πριν προχωρήσουμε, ένα άλλο θέμα, όχι λιγότερο σημαντικό που αναδείχτηκε αυτές τις μέρες, ήταν η επισκίαση από τη Γερμανία όλων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, τόσο της ευρωπαϊκής επιτροπής, του ευρωπαϊκού συμβουλίου, για το κοινοβούλιο δεν έχουμε να περιμένουμε έτσι κι αλλιώς τίποτε περισσότερο πέρα από το διακοσμητικό του ρόλο, απαραίτητο ώστε να κρατούνται τα δημοκρατικά προσχήματα, όσο και των άλλων ηγετών, κυρίως της Γαλλίας και Ισπανίας, καθ’ ότι η Ιταλία παραμένει ακέφαλη και καλώς πράττει. Η 25^η Μαρτίου ξημέρωσε σε μια γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, γεγονός που προκάλεσε μούδιασμα, ρίγη και κακούς συνειρμούς. «Το τζίνι βγήκε έξω απ’ το μπουκάλι», σχολίασαν μερικοί ξένοι αναλυτές.

Δεν είχα γεννηθεί τις εποχές όταν ανέβαινε ο Χίτλερ, αλλά φαντάζομαι ότι παρόμοια συναισθήματα θα επικρατούσαν και τότε: μούδιασμα, ρίγη, χωρίς ακόμα τους κακούς συνειρμούς, αλλά και κοντή φαντασία να προεκτείνει στο μέλλον αυτό που επωαζόταν εκείνες τις μέρες.

Για το bail-in που επιβλήθηκε σχολιάσαμε σε δυο προηγούμενα κείμενα ΕΔΩ, κι ΕΔΩ και δεν θα ασχοληθούμε άλλο προς το παρόν. Η στάση όμως της Ρωσίας σε σχέση με την ΕΖ, τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον, η εμπλοκή της, δια της Κύπρου, στις κινήσεις της, καθώς και ο είδος των σχέσεών της με αυτή, αξίζουν μεγαλύτερης προσοχής. Πριν από καιρό, και προτού η Κύπρος μπει στη δίνη της τωρινής κρίσης είχαμε γράψει ένα σχόλιο σχετικά με το θρυλούμενο ρωσικό δάνειο, κατά πόσον δηλαδή η Ρωσία θα δεχόταν να δανειοδοτήσει εκ νέου το κυπριακό κράτος. Η άποψή μας ήταν ότι αυτό δεν θα ήταν δυνατόν, εφ’ όσον η Κύπρος παρέμενε δεμένη στην ΕΖ, καθ’ ότι στοιχειωδώς, όπως κάθε πουτάνα, έτσι και κάθε κράτος θα πρέπει να διαλέξει τον νταβατζή του. Τουτέστιν, δεν μπορεί κάποιος να προσβλέπει ταυτόχρονα σε δυο. Και η Κύπρος είχε ήδη διαλέξει να παραμένει εξαρτημένη από τον έναν, τον συγκεκριμένο.

Αυτό φάνηκε και στις απελπισμένες, αλλά ερασιτεχνικές κινήσεις του κύπριου ΥΠΟΙΚ Σαρρή προσφάτως, όπου, εντελώς δικαιολογημένα συνάντησε την άρνηση της ρωσικής βοήθειας, μιας και επίκειτο η απόφαση της Γερμανίας. Ορθώς η Ρωσία αρνήθηκε την εξαγορά των κυπριακών τραπεζών, διότι μιας και το κούρεμα ήταν ήδη από καιρό στο τραπέζι, αυτό θα σήμαινε ότι από την άλλη κιόλας μέρα θα έβγαινε κι αυτή κουρεμένη, οπότε το ζητούμενο της διάσωσης ήταν εξ αρχής καταδικασμένο. Άσε που υπήρχε και η απειλή της ΕΚΤ για το κλείσιμο της στρόφιγγας ρευστότητας προς τις κυπριακές τράπεζες. Όσον δε, αφορά τις ναυτικές βάσεις και το ενεργειακό, αυτά αποτελούν πολύ σοβαρά θέματα για να συζητηθούν εντός τριών ημερών, και μάλιστα εν θερμώ, και να ληφθούν αποφάσεις, με μεγάλο μάλιστα διεθνή αντίκτυπο.

Επόμενο ήταν η Ρωσία να μείνει στην άκρη και να παρακολουθεί τις γερμανικές κινήσεις, προειδοποιώντας όμως για τυχόν αντιδράσεις όταν και όπως αυτή αποφασίσει μετά από σκέψη και σχεδιασμό. Ας μην ξεχνάμε τις παραδόσεις της ρωσικής διπλωματίας καθώς και τις σκακιστικές επιδόσεις του ίδιου του Πούτιν. Αυτό βέβαια καθόλου δεν σημαίνει ότι η Κύπρος δεν αποτελεί ενεργειακό και γεωστρατηγικό έπαθλο σε όποιον την διεκδικήσει. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, το μοίρασμα των χαρτιών δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Αν εκείνη τη στιγμή, η Κύπρος αποφάσιζε να γυρίσει την πλάτη στην ΕΖ τότε θα μπορούσε να ελπίζει σε μια ενδυνάμωση της συμμαχίας με τη Ρωσία και σε πρακτικό επίπεδο.  Χωρίς φυσικά κι αυτό να είναι βέβαιο, μιας και μια αλλαγή φρουράς στην Κύπρο θα έβαζε σε δοκιμασία τις Ρωσικές σχέσεις με την Ευρώπη και την Αμερική, ενδεχομένως. Επομένως, αμφότερες οι πλευρές θα έπρεπε να ζυγίσουν καλά τις κινήσεις τους, πράγμα που κάτω από καθεστώς ασφυκτικής πίεσης δεν ήταν καθόλου εφικτό.

Η Κύπρος βρίσκεται σε αδιέξοδο και η λύση που επιλέχτηκε δεν έχει μακρύ ορίζοντα. Η Κύπρος, αφού κάπως καταλαγιάσει η ένταση των ημερών θα πρέπει να δει με καθαρότερο μάτι το μέλλον της και να καθίσει να σχεδιάσει προσεκτικά τις επόμενες κινήσεις της, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα και επανεξετάζοντας τις παραδοσιακές της συμμαχίες, συγκεκριμένα με τους Ρώσους.

Μια έξοδος της Κύπρου από την ΕΖ θα έλυνε εν πολλοίς και τα χέρια των Ρώσων να αναλάβουν ενεργητικότερο ρόλο στο νησί. Μια ιδέα, ήρθε αναπάντεχα χτες από τον Anatole Kaletsky σε άρθρο του στο Reuters, προτείνοντας μετατροπή του ευρώ στην Κύπρο σε ρούβλι για τη σωτηρία των καταθέσεων και των τραπεζών του νησιού!

Η μετατροπή αυτή, γράφει ο Κaletsky, θα μπορούσε να επιτευχθεί εντός 24-ώρου εφ’ όσον οι ρώσοι, απαλλαγμένοι πλέον από τα δεσμά της ΕΖ και ΕΚΤ, θα μπορούσαν να διοχετεύσουν μεγάλες ποσότητες  στις κυπριακές τράπεζες και να τις διασώσουν. Το ρούβλι είναι ένα ισχυρό νόμισμα, ισχυρότερο μάλιστα του ευρώ, και συναλλαγματικά μετατρέψιμο. Επιπλέον, θα απέτρεπε τον κίνδυνο ενός bank-run τόσο στην Κύπρο, όσο και αλλού, στο παρόν ή στο μέλλον και όσες αναλήψεις σημειώνονταν θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με παροχή άφθονης ρευστότητας από την κεντρική τράπεζα της Ρωσίας.  

Η οικονομία της Κύπρου, έτσι θα ανέκαμπτε γρήγορα, και η καθημερινότητα θα συνεχιζόταν όπως και πριν. Αυτό φυσικά θα σήμαινε αλλαγή φρουράς, μιας το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου θα ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου ρωσικό. Η Κύπρος, φεύγοντας από την ΕΖ θα λειτουργούσε σαν ρωσικό προκεχωρημένο φυλάκιο, λίγο πολύ όπως λειτουργεί το Hong Kong και η Σιγκαπούρη σε σχέση με την Κίνα, και το γεωπολιτικό στάτους της Ρωσίας, αλλά και η εικόνα του Πούτιν θα αναβαθμιζόταν παγκοσμίως κερδίζοντας την εκτίμηση τόσο της Ουάσιγκτον όσο και του Πεκίνου.

Με το χρόνο, οι Κύπριοι θα έβλεπαν ότι δεν θα χρειάζονταν πλέον ούτε τις Βρετανικές βάσεις, θα έδιναν ένα γερό χαστούκι στην υπόλοιπη ανίκανη και τιμωρητική Ευρώπη, και το μέλλον τους θα προοιωνίζονταν λαμπρό!

Μέσα στους επόμενους μήνες έχουν όλο τον καιρό να σκεφτούν μια τέτοια λύση. Η Ευρώπη, όπως την ξέραμε έχει πεθάνει, και όποιος βλέπει μπροστά, οφείλει να λάβει αποφάσεις και να πορευτεί αλλιώς, όσο είναι καιρός…

Οι επιπτώσεις της συμφωνίας για την Κύπρο στην Ευρωζώνη

Η απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο, δείχνει καθαρά ότι η ΕΖ αρχίζει και ξεμένει από πυρομαχικά. Η κρίση δεν φαίνεται να υποχωρεί, τουναντίον επελαύνει. Ήδη το συμβούλιο των «σοφών» οικονομολόγων της Μέρκελ αναθεώρησε προς τα κάτω για το τρέχον έτος τις προοπτικές ανάπτυξης της Γερμανίας, από το 0.8% στο 0.3%. και πού είσαι ακόμα.

Με τον τελευταίο πια κάτοικο, τουλάχιστον των περιφερειακών χωρών της ΕΖ, (διότι των υπολοίπων δεν τους συμφέρει), να κατανοεί πώς παίχτηκε και πώς παίζεται το παιχνίδι, καθώς και ποιος είναι ο στόχος της Γερμανίας, και να αντιδρά πλέον δυναμικά, (δες Ιταλία), η ενωμένη Ευρώπη είναι ένα project τελειωμένο. Αν όχι ακόμα σε επίπεδο κορυφής, αλλά στις συνειδήσεις και τις καρδιές των θυμάτων αυτής της ένωσης. Κανείς νότιος πλέον δεν τρέφει τα ίδια αισθήματα, όπως προτού ξεσπάσει η κρίση, απέναντι στους πολίτες των βοριότερων χωρών, και αν αυτή τη φορά η δυσαρέσκεια δεν θα εκδηλωθεί πολεμικά, όπως παλιά, εν τούτοις η εχθρότητα που επωάζεται, θα την κάνει τη ζημιά.

Όταν ένα σύστημα βρίσκεται σε οριακή κατάσταση μεγάλης αστάθειας, (tipping point), αρκεί μια μικρή αστοχία για να το γκρεμίσει με πάταγο. Το φαινόμενο της πεταλούδας που λέγαμε. Η πεταλούδα στη συγκεκριμένη φάση λέγεται Dijsselbloem, επιλογή της Γερμανίας να αντικαταστήσει τον παραιτηθέντα Γιουνκέρ, μιας και ο Σόιμπλε αν αναλάμβανε θα ήταν μια κραχτή περίπτωση, ενώ ένας Ολλανδός ήταν, όπως και να το κάνουμε, μια σιγουριά, καθώς ποτέ του δεν θα τολμούσε να σηκώσει κεφάλι στα μεγάλα αφεντικά.

Παρά τους γερμανικούς υπολογισμούς, ο εκλεκτός τους από γκανιάν, αποδεικνύεται όμως μουλάρι, για να το πω κομψά και για να αποφύγω περισσότερο έντονους, μα ακριβέστερους χαρακτηρισμούς. Στην πρώτη σοβαρή υπόθεση που πήγε να χειριστεί, τα έκανε επιεικώς μούσκεμα.

Η πρώτη γκάφα ήταν η απόφασή του για επιδρομή στις καταθέσεις. Η δεύτερη, η επιδρομή στις ασφαλισμένες καταθέσεις, η τρίτη, η σημερινή, με την ανακοίνωσή του για εφαρμογή του ίδιου σχεδίου της Κύπρου και σε όσες άλλες χώρες αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τις τράπεζές τους, δηλαδή όλες, και της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης, και η τέταρτη, με το να κατονομάσει αυτές που κινδυνεύουν περισσότερο, όπως Λουξεμβούργο, Σλοβενία και Μάλτα. Ξέχασε την Ελλάδα, αλλά στην ίδια θέση θα βρεθούμε πολύ σύντομα κι εμείς. Πώς;

Όταν μετά τις γερμανικές εκλογές θα γίνει το επόμενο κούρεμα του χρέους μας, στο οποίο τόσο πολύ βασιζόμαστε και τόσο πολύ επιθυμούμε, ποιος νομίζετε ότι θα πληρώσει τα σπασμένα; Πάντως όχι ο γερμανός φορολογούμενος. Η Κύπρος πλέον μας δείχνει το δρόμο. Για να το κάνω λιανά, το επόμενο κούρεμα του ελληνικού χρέους θα "πληρωθεί" από τις καταθέσεις των ελλήνων και ξένων καταθετών στις ελληνικές τράπεζες.

Τα θέλει ο τσόγλανος ή του ξεφεύγουν; Ιδού το ερώτημα! Η άποψή μου είναι ότι συμβαίνει το δεύτερο. Ενώ, κανείς πλέον δεν αμφιβάλει ότι η νέα στρατηγική «αντιμετώπισης» της τραπεζικής κρίσης, (διότι επιτέλους και οι τελευταίοι το κατάλαβε ότι η κρίση είναι οι τράπεζες και όχι οι δημόσιοι υπάλληλοι), είναι είτε ανακεφαλαιοποιώντας τις με τα χρήματα των καταθετών, είτε αφήνοντάς τις να καταρρεύσουν, εν τούτοις μεγάλη σημασία έχει η στιγμή, το timing, των ανακοινώσεων, οι οποίες στοιχειωδώς ποτέ δεν διατυμπανίζονται, ούτε ανακοινώνονται εκ των προτέρων, καθότι με τον τρόπο αυτό φέρνουν αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Ποιες θα είναι οι συνέπειες της τραγικής αφροσύνης, για να μην πω τίποτε περισσότερο, του Dijsselbloem;

Πρώτα, ένα ξεγυρισμένο bank run όχι μόνο στις τρεις προηγούμενες χώρες που σημαδεύτηκαν εξ αρχής, αλλά κυρίως στις παραπαίουσες τράπεζες της Ισπανίας, Ιταλίας, αλλά και Γαλλίας, για να μείνουμε μόνο στις τρεις μεγάλες οικονομίες. Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με το Reuters, ο ευρωπαϊκός τραπεζικός τομέας είναι υπερμεγεθυμένος κατά …μόνο 5 τρισεκατομμύρια ευρώ, όπερ σημαίνει ότι τα κεφάλαια που θα πρέπει να καταστραφούν θα είναι αντίστοιχα. Αν νομίζετε ότι κάτι τέτοιο είναι απλό χωρίς κάθε λογής πόλεμο, είστε γελασμένοι.

    

Δεύτερον, η επιτάχυνση της χρεοκοπίας τραπεζών που είτε κρέμονται, είτε δεν κρέμονται από μια κλωστή. Για παράδειγμα, σήμερα οι μετοχές της Bankia έπεσαν με μιας κατά 50%, της Soc Gen κατά 5.9%, της Intesa κατά 5.7%, της Unicredit κατά 5.3% και της Credit Agricole κατά 4.9%. Αν υπήρχε μια περίπτωση να εξυγιανθούν σταδιακά, αυτή πλέον εξανεμίζεται.

Τρίτον, η ουσιαστική κατάργηση του ESM το οποίο κρίνεται ανεπαρκές για ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών, καθότι το πρόβλημα είναι μεγάλο και απλά δεν φτάνει. Τούτο μπορεί να ερμηνευτεί σαν προεξόφληση ότι η κρίση στην Ιταλία, Ισπανία και στη συνέχεια Γαλλία θα οξυνθεί περαιτέρω, γεγονός που δεν θα μπορεί να αντιμετωπιστεί με καμιά ευρεσιτεχνία τύπου μπαζούκας.

Τέταρτον, η παραδοχή περί της ανεπαρκούς δύναμης πυρός του LTRO Ντράγκειου όπλου.

Και πέμπτον και σπουδαιότερο, το πλήγμα της αξιοπιστίας του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος, και η άρση της εμπιστοσύνης προς αυτό. Εφ εξής κανείς δεν θα μπορεί να κοιμάται ήσυχος, διότι αν μέσα σε μια νύχτα μπορούν να απαλλοτριώνουν αυθαίρετα ιδιωτικό πλούτο, προφανώς θα μπορούν και να κατεβάζουν ή και να ακυρώνουν ακόμα, το όριο των δήθεν «εξασφαλισμένων» 100,000. Είναι τόσο απλό!

Κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες, οι εξελίξεις στην ΕΖ θα είναι καταιγιστικές. Όπως έγραφε χθες και ο Paul Mason του ΒΒC, στο δρόμο για την Κύπρο: 

On a plane to #Cyprus - its the "Last Days of Something" but I'm not sure what

Bail-in: Μετάβαση στην εποχή της απόλυτης ανασφάλειας και της νόμιμης κλοπής

Η κλοπή ιδιωτικού πλούτου από το κράτος, όπως συμβαίνει αυτές τις ώρες στην Κύπρο, όταν μάλιστα ως πρώτη και ύψιστη αρχή στα καταστατικά του αναφέρεται η άνευ όρων προστασία του, αποτελεί μια πρωτάκουστη στροφή της Ευρώπης από τα προτάγματα του φιλελευθερισμού στα οποία για αιώνες γαλουχήθηκε, στην αυθαιρεσία των δικτατοριών και ακόμα πιο πίσω, σε εποχές ασύντακτες και πολιτειακά αδιευκρίνιστες.

Αν οι περισσότεροι έπεσαν από τα σύννεφα, θα πρέπει να είχαν προσέξει τα συνεχόμενα δημοσιεύματα, εδώ και μήνες του Reuters για το ενδεχόμενο αυτό, τα οποία έρχονταν, διαψεύδονταν, αποσύρονταν και επανέρχονταν. Και πριν από αυτά, ήταν και τα δημοσιεύματα του Spiegel, ήδη από το τέλος της προηγούμενης χρονιάς, που δρώντας ξεκάθαρα σαν το λαγό του Βερολίνου, έθεταν για πρώτη φορά θέμα ανόσιων ρωσικών κεφαλαίων τα οποία, για λόγους που συγκρούονταν με την πρωσική «ηθική» δεν θα έπρεπε να διασωθούν με τα τίμια χρήματα του μέσου σκληρά εργαζόμενου Γερμανού φορολογούμενου, αποκρύπτοντας φυσικά το γεγονός ότι μέρος των χρημάτων αυτών προέρχονταν από τα ίδια αυτά ανίερα ρωσικά χρήματα, μόνο, που αντί της Λαϊκής στην Κύπρο ήταν παρκαρισμένα στα βάθη της Deutsche Bank. Πάντως το ίδιο περιοδικό, σε χρόνο ανύποπτο, (Σεπτέμβριος του 2009), όταν μπορούσε ακόμα, ως φαίνεται, να αρθρογραφεί ελεύθερα, δημοσίευσε άρθρο με τον εύγλωττο τίτλο «Germany Becomes Tax Haven for Firms and Wealthy», παραθέτοντας ποικίλες λεπτομέρειες για το τραπεζικό σύστημα της Γερμανίας, στην ένατη μόλις θέση από άποψη εχεμύθειας, σύμφωνα με την κατάταξη του Tax Justice Netowrk.

Τώρα πλέον που εμπεδώθηκε η καταστρατήγηση της αρχής προστασίας της ιδιωτικής περιουσίας, ανακαλύπτουμε σιγά-σιγά ότι η Κύπρος δεν αποτελεί μια στιγμιαία ανωμαλία και εξαίρεση της καπιταλιστικής τάξης, αλλά στην πραγματικότητα τον κανόνα για ό,τι πρόκειται να επακολουθήσει.  Και τούτο επιβεβαιώνεται από μια πλειάδα συναφών, και απ’ ότι φαίνεται συντονισμένων κινήσεων και από διάφορες άλλες χώρες. Διότι, πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί ότι,

πριν ο «αλέκτωρ φωνήσαι τρις», βλέπουμε την Ισπανία, χωρίς ίχνος ενοχής, να σπάει το ταμπού, όπως ας πούμε η παρθένα κόρη μετά την πρώτη της φορά, και να κάνει το ίδιο ακριβώς, όπως και η Κύπρος. Σε μικρότερη, προς το παρόν κλίμακα, με ένα μικρό μόνο ξάφρισμα στην αρχή, αλλά είπαμε, έτσι και αρχίσει η κόρη να της καλαρέσει, δύσκολα θα βάλει φρένο, άσε που κάποια μέρα μπορεί να βγει και στο καλντερίμι.

Τα ίδια ακριβώς μαντάτα μας έρχονται και από άλλο γεωγραφικό χώρο, τη μακρινή μας Νέα Ζηλανδία, η οποία ετοιμάζοντας εδώ και καιρό την εφαρμογή ενός πανομοιότυπου σχεδίου, (Open Bank Resolution Policy το ονομάζει), απαλλοτρίωσης ιδιωτικού πλούτου, συγκεκριμένα των καταθέσεων, διευκρινίζει την αλλαγή παραδείγματος ως προς τις υφιστάμενες εγγυήσεις, οι οποίες παύουν πλέον να ισχύουν. Οι τράπεζες θα μπορούν εφ εξής να παίζουν, να χάνουν και λογαριασμό να μην δίνουν, αφού πλέον τις ζημιές θα τις καλύπτουν οι καταθέτες, υποχρεωτικά και με το νόμο. Αν αυτό δεν είναι ο θρίαμβος και η αποκορύφωση της ισχύος των τραπεζιτών, τότε τι άλλο να ‘ναι!  

Και νάταν μόνο η Νέα Ζηλανδία; Πίσω στον Δεκέμβρη του 2012, η Τράπεζα της  Αγγλίας εκπόνησε σχέδιο για τη διάσωση των Too-Big-To-Fail τραπεζών, στο οποίο προβλέπεται και η συμμετοχή των καταθετών στην ανακεφαλαιοποίησή τους, κάτω από τη λογική ότι αν δεν αναλάβουν οι καταθέτες, η τράπεζα θα χρεοκοπήσει, οπότε…Έκτακτα!

Ο ιδιωτικός πλούτος όμως δεν συνίσταται μόνο σε αποταμιεύσεις, αλλά περιλαμβάνει και ακίνητα και κινητά και μετοχές, ομόλογα, αξιόγραφα, και άλλα πολλά που μπορούν να αποτιμηθούν. Τον τελευταίο καιρό βλέπω διάφορα δημοσιεύματα, γερμανικής προέλευσης, όπως αυτό στη Handelsblatt από τον chief economist της Commerzbank, γεμάτα από προσθαφαιρέσεις και συγκρίσεις του ιδιωτικού πλούτου ανάμεσα στη Γερμανία και τις χώρες της περιφέρειας, τα οποία συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι οι φτωχοί της παρέας, συγκρινόμενοι με τους Κύπριους, αλλά και τους Ιταλούς, οι οποίοι εσχάτως μπαίνουν κι αυτοί στο στόχαστρο, είναι οι Γερμανοί! Χωρίς να δηλώνεται ακόμα ρητά, η σκοπιμότητα μιας τέτοιας σύγκριση είναι πασιφανής. Bουρ, για φόρο περιουσίας λοιπόν στους Ιταλούς, μιας και τα περιουσιακά στοιχεία της Ιταλίας αποτιμώνται στο 173% του ΑΕΠ, ενώ της Γερμανίας μόλις στο 124%!

Όλα πλέον δείχνουν ότι το τέρας όπως το γνωρίσαμε τις τελευταίες δεκαετίες, πληγωμένο πλέον βαριά και ανεπανόρθωτα, κάνοντας απεγνωσμένες κινήσεις για να σωθεί, καταστρέφει, καίει και καίγεται.

Τι παθαίνει όποιος τα βάζει με Ρώσους ολιγάρχες;

Όταν κάποιες νοικοκυρούλες από καπρίτσιο και με το έτσι θέλω αποφασίζουν, στο τέλος μιας κουραστικής νύχτας να απαλλοτριώσουν μερικά δις από πανίσχυρους Ρώσους ολιγάρχες, θα πρέπει να ξέρουν και να προφυλάγονται, γιατί υπάρχουν πολλές πιθανότητες το μέλλον τους να αποδειχτεί λίαν βραχύ, και όχι από γλίστρημα στη σκάλα.

Κάποιοι που τα έβαλαν μαζί τους δεν είχαν και το καλύτερο τέλος, όπως λένε οι ειδήσεις. Όποιοι και να ήταν αυτοί. Αυτουργοί ή συνεργοί. Ντόπιοι ή ξένοι

Την πρώτη φορά που κάποιοι δεν θα εμφανιστούν στην ώρα τους στις θέσεις τους στα κοινοβούλια, ας ρίξουν  μια ματιά οι φίλοι τους πρώτα στους σκουπιδοτενεκέδες.

Η Κύπρος και το Δάνειο της Ρωσίας

Η άρνηση της Ρωσίας να χορηγήσει για δεύτερη φορά δάνειο στην Κύπρο έδωσε ένα πρώτης τάξεως επιχείρημα στις εγχώριες μνημονιακές δυνάμεις για να συνεχίζουν να θριαμβολογούν κατά το πρότυπο των μωρών, ότι το να φιλάς κατουρημένες ποδιές δεν είναι παρά ο μόνος δρόμος, ο ορθός, και ότι το να νομίζεις ότι υπάρχει ζωή και έξω απ' το μαντρί δεν αποτελεί παρά πλάνην οικτράν. Δεν είναι όμως έτσι, αν έτσι νομίζουν.

Πρώτον, διότι κανείς δεν γνωρίζει τι ειπώθηκε και ποιοι ήταν οι λόγοι της άρνησης, καθώς επίσης  ποια τα ανταλλάγματα ή οι υποσχέσεις που δόθηκαν.

Και κατά δεύτερον υπάρχει και μια άλλη εξήγηση ότι η Ρωσία δεν θα είχε κανένα λόγο να το αρνηθεί αν δεν ακολουθούσε τους κανόνες του καλού νταβατζή, σύμφωνα με τους οποίους, για λόγους κοινωνικής ειρήνης, κανένας νταβατζής δεν τολμά να αναμειχθεί στην επικράτεια του άλλου, αρμέγοντας πέρα από τις δικές του και τις ξένες πουτάνες. 

Μιας και η χορήγηση δανείου ενός κάποιου όχι τόσου ευκαταφρόνητου ποσού, δίνει αμέσως το δικαίωμα στο χορηγό να συμπεριφέρεται σαν νταβατζής, αν, υπό τις παρούσες συνθήκες, το έκανε η Ρωσία, θα έπρεπε πάραυτα και παραχρήμα να έρθει σε άμεση σύγκρουση με την Ε.Ε. η οποία και δικαίως θα ερμήνευε τη ρωσική κίνηση ως πρόθεση ανάμιξης σ' ένα μπουρδέλο που κείτεται εκτός της δικής της δικαιοδοσίας. 

Αν  τα πράγματα ήταν διαφορετικά με την Κύπρο, αν δεν αποτελούσε μέλος των ΕΖ και ΕΕ, και αν η Ρωσία δεν προτίθετο στη φάση αυτή να έρθει σε άμεση ρήξη με αυτές, τότε όχι μόνο θα έσπευδε να χρηματοδοτήσει το νησί, αλλά και θα το θερμοπαρακαλούσε, για λόγους που σχετίζονται με τον προσεταιρισμό ενός τόπου υψίστης γεωπολιτικής και στρατηγικής σημασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, πλούσιου μάλιστα και σε υδρογονάνθρακες, αλλά και για λόγους που έχουν να κάνουν με τα άφθονα ρωσικά κεφάλαια που είναι παρκαρισμένα εκεί. 

Μα θα μου πείτε ότι είτε έτσι, είτε αλλιώς  το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Η Ρωσία δεν έδωσε το δάνειο και φάνηκε ν' αφήνει την Κύπρο έκθετη. Κι όμως δεν είναι.

Διότι η Ρωσία θα το δώσει το δάνειο. Όχι όμως απ' ευθείας. Θα το δώσει μέσω ΔΝΤ, όπως άλλωστε το ζήτησε και η Κριστίν. Εδώ είμαστε, και θα το δούμε. Αφού φυσικά παρακαμφθούν οι γερμανικές αντιρρήσεις, που κάθε άλλο θα ήθελαν να δουν την πολική αρκούδα ν' απλώνει την αρίδα της στα υποτροπικά ακρογιάλια της μεγαλονήσου.