Καλώς τονα τον Μανιτάκη με τα κόλπα του!

Όταν τα νομοσχέδια έρχονται στις επιτροπές της βουλής για διαβούλευση (τρομάρα τους, η διαβούλευση τους μάρανε!), συνήθως έχουν μοιραστεί στους βουλευτές που συμμετέχουν, μια με μιάμιση μέρες πριν, έτσι ώστε και το τυπικό της δημοκρατίας να τηρείται στα χαρτιά, και παράλληλα η δημοκρατία επί της ουσίας να παρακάμπτεται.  Διότι, όταν θέλεις να κάνεις τη βρομοδουλειά η διαφάνεια και η δημοκρατία, παρά τα χαριεντίσματα με δαύτες στα τηλεοπτικά παράθυρα και στους δεκάρικους του κώλου στα κομματικά ακροατήρια, οι δυο αυτές κυρές παραμένουν εντελώς ανεπιθύμητες. Όσο δε πιο κάλπικο είναι το νομοσχέδιο τόσο πιο σύντομος είναι και ο χρόνος ανάμεσα στο μοίρασμα και τη διαβούλευση. 

Σ’ ένα νομοσχέδιο 500-700 σελίδων, όπως είναι αυτά που κατεβάζει προσφάτως η κυβέρνηση, με τροπολογίες επί τροπολογιών της τελευταίας κυριολεκτικά στιγμής, αλλά και με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου να περιμένουν στη γωνιά για τα ακόμα πιο άθλια και βρομερά που δεν τολμά ούτε σε μια τυπική και ακίνδυνη διαβούλευση να βάλει, είναι εντελώς φυσιολογικό μέσα σ’ ένα τέτοιο νομοθετικό λαβύρινθο, κάποια χέρια να βρίσκουν την ευκαιρία να σπρώχνουν στη λάθρα και άρθρα όχι εντελώς αθώα, όσον αφορά τουλάχιστον κάποιες επιμέρους εκδουλεύσεις προς ημετέρους και εξυπηρετήσεις. Άλλωστε, οι πιθανότητες να αποκαλυφθούν πριν από την ψήφιση είναι μηδαμινές. Για μετά, δεν έχει πια σημασία, αφού η τσίπα και το φιλότιμο έχουν πάρει διαζύγιο απ’ την πολιτική.

Ας δώσουμε λοιπόν ένα παράδειγμα, για να μη μιλάμε στο βρόντο. Και δώστε λίγη προσοχή, γιατί η μπαγαμποντιά έχει πυκνο-υφασμένο φερετζέ.

Στο νομοσχέδιο για την «Κατάργηση και Συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημοσίου τομέα», που όπου να ‘ναι θα κατατεθεί στη βουλή από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, με Υπουργό τον κ. Μανιτάκη, ανάμεσα στα άλλα περιλαμβάνονται και άρθρα για τη συγχώνευση 4 ερευνητικών ιδρυμάτων σε δύο· συγκεκριμένα, του «Κέντρου Έρευνας, Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Θεσσαλίας» με το «Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης, Ε.Κ.Ε.Τ.Α.» και του «Εθνικoύ Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, Ε.Κ.Κ.Ε» με το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ε.Ι.Ε.». 

Με το πώς και γιατί γίνονται αυτές οι συγχωνεύσεις, και τι κενά αφήνει το προβλεπόμενο νομοσχέδιο, θ’ ασχοληθούμε άλλη φορά. Εδώ θα στήσουμε το μικροσκόπιο και θα εστιάσουμε σ’ αυτό που λέγαμε προηγουμένως για εσκεμμένες παραλείψεις, που παραπέμπουν σε συγκεκριμένες «μικρο-εξυπηρετήσεις». 

Στη δεύτερη από τις δύο συγχωνεύσεις, αυτή του Ε.Κ.Κ.Ε με το Ε.Ι.Ε., όπως προβλέπεται στο Άρθρο 9, το πρώτο εντάσσεται στο δεύτερο, με το προσωπικό του πρώτου να μεταφέρεται στον δεύτερο φορέα, δηλαδή το Ε.Ι.Ε., ο οποίος θα είναι και ο μοναδικός που θα υφίσταται εφ εξής. 

Επειδή όμως το Ε.Κ.Κ.Ε είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (νπδδ) και το Ε.Ι.Ε. ιδιωτικού δικαίου (νπιδ), ένα απλό τσούλημα του προσωπικού από το ένα στο άλλο κολλάει νομικά, παρά μονάχα αν πρώτα γίνει κατάργηση του Ε.Κ.Κ.Ε όπως προβλέπεται στην πρώτη παράγραφο του Άρθρου 9, αλλά παραλείπεται από τον τίτλο του άρθρου που μιλάει μόνο για ένταξη.

Και είναι όλως τυχαία η απάλειψη της λέξης κατάργηση από τον τίτλο του Άρθρου 9;

Καλέ τι μας λέτε!

Θα πρέπει να πηδήξουμε κάμποσες σελίδες και να πάμε στο σωτήριο Άρθρο 15, όπου κάτω από τον τίτλο «Γενικές διατάξεις», διακρίνεις, (φυσικά άμα έχεις μάτι αετού πονηρεμένου), ότι υπάρχει κάποιος τυχερός από το Ε.Κ.Κ.Ε, που διασώζεται. 

Πώς;

Κάθε άρθρο που σέβεται τον εαυτό του έχει μια και δυο και τρεις και χίλιες δεκατρείς παραγράφους, όπου γίνεται και το παιχνίδι. Η παράγραφος (δ) του άρθρου 15 ασχολείται αποκλειστικά με τους δικηγόρους των υπό κατάργηση οργανισμών, στην οποία και αναφέρεται ρητά η λύση κάθε έμμισθης σχέσης με αυτούς. Λογικό, αφού το μαγαζί κλείνει. 

Αμ δε!

Ενώ, λοιπόν, αραδιάζονται ένα-ένα τα Άρθρα των καταργούμενων οργανισμών, από τους οποίους οι δικηγόροι θα πάρουν πόδι, απουσιάζει, σαν ν’ άνοιξε στα ξάφνου μια τρύπα ανάμεσα στα άρθρα 8 και 10, το Άρθρο 9.  Κάπως, σαν να γλίστρησε και άθελά του να παράπεσε, ρίχνοντας έτσι σκοινί διάσωσης προς έναν και μοναδικό δικηγόρο, αυτόν του Ε.Κ.Κ.Ε.

Το ξέρω, ότι ο νους σας θα πάει στο πονηρό, και θα σκεφτείτε διάφορα κακόβουλα για τον Υπουργό. Αλλά, όχι, όχι δεν πρέπει. Αφού η καλή νεράιδα Μανιτάκης δυσκολεύεται να διασώσει τις δεκάδες χιλιάδες απολύσεις που ήρθαν και έρχονται, τώρα που βρήκε τη φόρμουλα για να διασώσει τουλάχιστον έναν, θ’ αρχίσουμε να στραβομουτσουνιάζουμε; Ποτέ! Μη γινόμαστε και αχάριστοι!

Γαλάζιες Παράνομες Προσλήψεις

Αναδημοσιεύω ανακοίνωση/καταγγελία της Πανελληνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Ερευνητικά Κέντρα της χώρας, σχετικά με την πρόσληψη, άνευ προκήρυξης του νομικού συμβούλου του Γενικού Γραμματέα Ερευνας και Τεχνολογίας (Φ. Τσαλίδη), στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών.

Τον κ. Τσαλίδη τον είχαμε γνωρίσει από τις πρωτοβουλίες του για την αναμόρφωση/διάλυση των υπαρχόντων ερευνητικών κέντρων, προς όφελος νέων, που σκόπευε να ιδρύσει στην ιδιαίτερή του πατρίδα Ξάνθη/Κομοτηνή. Η προσπάθεια αυτή δεν τελεσφόρησε. Όχι εξ αιτίας των εκλογών, αλλά λόγω της σθεναρής αντίδρασης που συνάντησε από όλον τον ακαδημαικό κόσμο για το παράλογο του εγχειρήματος.

Ο κ. Τσαλίδης, αποτυχών να εκληγεί στις προηγούμενες εκλογές (2007), δεν περιελήφθη στα ψηφοδέλτια των τωρινών. Παρ' όλα αυτά, έστω και την τελευταία στιγμή, λίγες μέρες πριν παραδώσει το δημόσιο πνεύμα του, και απομείνει από δω και πέρα μόνο με το ιδιωτικό, προσπαθεί να "τακτοποιήσει" όπως-όπως τους κλώνους του. Απ' ότι ακούγεται τριγύρω δεν είναι και ο μόνος. Μέχρι και φήμες για πλιάτσικο από τους αποχωρούντες διευθυντές του Υπ. Παιδείας, έφτασαν στ' αυτιά μου.

Ιδού πώς!

Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ – ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ (Π.Ο.Ε.Ε.Κ.- Ι)

Η πρόσφατη απόφαση του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.) στην συνεδρίασή του στις 11-9-2009 να προσλάβει τέσσερεις υπαλλήλους καθ΄ υπόδειξιν του Γενικού Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ), (Φ. Τσαλίδη) μεταξύ των οποίων είναι και ο κ. Ηλίας Γιάτσιος, νομικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα Ε&Τ, καταπατώντας κάθε ηθικό και νομικό κανόνα εν μέσω προεκλογικής περιόδου και χωρίς να προηγηθούν οι απαραίτητες προκηρύξεις, είναι πρόκληση και προσβολή για τον χώρο των Ερευνητικών Κέντρων-Ινστιτούτων.
Ωστόσο, περισσότερο κατακριτέα είναι η στάση του Γενικού Γραμματέα Ε&Τ, ο οποίος με εκβιασμούς και με προφανή προσωπικά κίνητρα, όπως η εκλογή του στο βουλευτικό αξίωμα και το βόλεμα ημετέρων, απαξιώνει τον μόχθο και τα επιτεύγματα των εργαζομένων στα ΕΚ-Ι.
Εδραιωμένη αντίληψη της Ομοσπονδίας μας είναι ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης και της ΓΓΕΤ δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά με τα θέματα της Έρευνας και Τεχνολογίας διότι θεωρούσε τα Ερευνητικά Κέντρα-Ινστιτούτα ως ένα κομμάτι του «σπάταλου κράτους» το οποίο έπρεπε να διαλύσει.
Αυτή η αλλοπρόσαλλη και παλαιοκομματική αντίληψη των κων Κωστή Χατζηδάκη και Φίλιππου Τσαλίδη θα μας βρει διαμετρικά αντίθετους.
Η αξιοκρατία και η επιστημονική προσφορά στον τόπο μας είναι δύο από τους θεμέλιους λίθους του αγώνα μας που δεν θα αφήσουμε κανένα να τα υπονομεύσει και να τα καταστρατηγήσει.
Καταγγέλουμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τα φαινόμενα αυτά και καλούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης να ακυρώσει με παρέμβαση της τις προσλήψεις αυτές.

Με εκτίμηση για το Γενικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.Ε.Κ-Ι,

Ο Πρόεδρος
Πάνος Γεωργίου

Ο Γεν. Γραμματέας
Κώστας Τουρναβίτης

Πώς η Διάλυση Ερευνητικών Ινστιτούτων Εξυπηρετεί το Πολιτικό Μέλλον του κ. Τσαλίδη

Επανέρχομαι στο θέμα της «αναδιάταξης», βλέπε διάλυσης των ερευνητικών κέντρων της χώρας και συγκεκριμένα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, (ΕΙΕ). Οι λόγοι εντελώς προσχηματικοί και υποκριτικά ευγενείς, όπως εξορθολογισμός, αποτελεσματικότητα, καλύτερη διαχείριση πόρων και άλλα φληναφήματα, που μπορεί κανείς να τραβήξει άκοπα πλέον και στην τύχη από το σακούλι της νεοφιλελεύθερης μπουρδολογίας και να ντύσει με αυτά οποιοδήποτε εγχείρημα.

Το πρώτο όμως και τελευταίο κρατούμενο, είναι ότι η κυβέρνηση αυτή δρα ιδιοτελώς και μόνον ιδιοτελώς είτε πρόκειται για την αναδιανομή δημοσίων χρημάτων σε ιδιωτικές τσέπες, είτε πρόκειται για το άμεσο κομματικό όφελος. Οι αποφάσεις της δεν έχουν κανέναν άλλο στόχο, πέραν των δυο αυτών.

Έτσι, η επικείμενη διάλυση του ΕΙΕ δεν θα μπορούσε παρά να ενταχθεί και αυτή στο στενό αυτό πλαίσιο. Και πράγματι ο Νόμος κίνησης της αθλίας αυτής κυβέρνησης, και αυτή τη φορά επαληθεύεται και στα δυο του σκέλη.

Πρώτον, με την εκδίωξη του ΕΙΕ από το κτήριο της Βασ. Κνσταντίνου, το οποίο χτίστηκε το 1958 από τον Δοξιάδη, με πόρους του Ιδρύματος Ford, για να στεγάσει το νεο-ιδρυθέν ερευνητικό κέντρο και μόνο αυτό, παραμένει έκθετο, βορά στα χέρια άπληστων για οποιαδήποτε αλλότρια χρήση ή «ανταλλαγή» πατέντας Βατοπεδίου.

Δεύτερον, όσον αφορά το στενό κομματικό συμφέρον, τα στοιχεία είναι καινούργια και προέρχονται από τοπικές εφημερίδες της Καβάλας, Ξάνθης και από δημοσίευμα του δημοσιογράφου Σ. Κασιμάτη στην Καθημερινή της 22/07.

Σύμφωνα με αυτό, ο Γενικός γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας Τσαλίδης, καθηγητής του Παν. Θράκης και ΑΠΟΤΥΧΩΝ να εκλεγεί βουλευτής στις τελευταίες εθνικές εκλογές στο ιδιαίτερό του φέουδο στην Ξάνθη, παράλληλα με τη διάλυση μεγάλων και με κάθε έννοια επιτυχημένων ερευνητικών ινστιτούτων (όπως συνάγεται από διεθνείς αξιολογήσεις, από αριθμό και σημαντικότητα ερευνητικών προγραμμάτων, από αριθμό μεταπτυχιακών και μεταδιδακτορικών συνεργατών από όλο τον κόσμο κ.λ.π.), εξαγγέλλει τη σύσταση 15 ακόμη νέων ινστιτούτων, με ιδιόρρυθμες μάλιστα ονομασίες, όπως π.χ. το «Ινστιτούτο Ευ Ζην» ή το «Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Καινοτομίας», εκ των οποίων τα 4 στην ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗ του περιφέρεια, στην ΞΑΝΘΗ!!

Σε ανακοίνωσή του δε αναφέρει και τη μεθόδευση: «Συμφωνήσαμε να το κάνουμε με νομοθετική ρύθμιση (σ.τ.σ.: δηλαδή, με τροπολογία) ώστε να μην καθυστερήσει, διότι στην περίπτωση που γινόταν με Προεδρικό Διάταγμα θα απαιτούνταν 10 - 12 μήνες αναμονής».

Προς τι τέτοια σπουδή; Διότι οι εκλογές είναι προ των πυλών και ο κ. Τσαλίδης πρέπει οπωσδήποτε να εκλεγεί! Έτσι εκπονούνται, αγαπητοί μου οι πολιτικές μεταρρυθμίσεις: Με γνώμονα πάντα το συμφέον της χώρας!

Για το τι εστί Τσαλίδης, δείτε κάποια σχόλια στο site "Αξιολόγηση Βουλευτών"

Όλα τα δημοσιεύματα που αφορούν στη διάλυση του ΕΙΕ βρίσκονται στην ιστοσελίδα του Ερευνητικού Ιδρύματος ΕΔΩ.

Οι Καρκινοπαθείς Καταναλωτές του κ. Χατζηδάκη

Θα επανέλθω και σήμερα στην προβληματική και εσπευσμένη απόφαση του Χατζηδάκη (ΥΠΑΝ), την οποία είχα σχολιάσει σε προηγούμενη ανάρτηση, για το κλείσιμο ορισμένων ερευνητικών κέντρων και τη συγχώνευση αναδιάταξη άλλων, μια απόφαση αυθαιρεσίας, απύθμενης άγνοιας, (αλλά και σκοπιμότητας που διαφεύγει του καθαρά ερευνητικού αντικειμένου), για το ποια είναι τα ερευνητικά ιδρύματα, για το είδος της έρευνας που επιτελούν, για το ποια είναι η θέση τους στην παγκόσμια ερευνητική κοινότητα, και κυρίως για την αναγκαιότητα της διάλυσής τους, καθώς και για τις επιπτώσεις εξ αυτού τόσο στην οικονομία, όσο και στην ομαλή διεξαγωγή των τρεχουσών ερευνητικών δραστηριοτήτων οι οποίες και βιαίως θα διακοπούν.

Η ολοκληρωτική υπαγωγή των ερευνητικών κέντρων, και εν μέρει των πανεπιστημίων στην υπηρεσία των εταιριών και της βιομηχανίας είναι ένας καθαρά διακηρυγμένος στόχος του ΥΠΑΝ, ο οποίος απορρέει από την διαστροφική νοοτροπία των καιρών ότι τίποτε δεν νοείται ότι κατέχει και παράγει αξία αφ΄ εαυτού, παρά μόνον εφ’ όσον καταλήγει σε εμπορεύσιμο προϊόν και αποφέρει χρήμα (στις εταιρίες). Είχαμε τονίσει και σε προηγούμενο σημείωμα πώς οι εταιρίες φειδώμενες ιδίων πόρων για την οργάνωση και στελέχωση δικών τους ερευνητικών τμημάτων, προσβλέπουν στην ποδηγέτηση και εκμετάλλευση των ήδη υπαρχόντων δημόσιων ερευνητικών κέντρων, προσπάθεια που σήμερα ενορχηστρώνεται από τον συγκεκριμένο υπουργό, αλλά και που ομοίως θα ενορχηστρωθεί και αύριο από τον όποιον άλλον τυχάρπαστο επόμενο.

Αφορμή για τούτο δω το κείμενο, στάθηκε απόσπασμα ομιλίας του Χατζηδάκη στις 29/06 στο συνέδριο για τους Συνεργατικούς Σχηματισμούς (Clusters) Επιχειρήσεων, οι οποίοι πιστές στο Χατζηδάκειο όραμα θα δημιουργούν «...στρατηγικές συμμαχίες με άλλους οργανισμούς, όπως για παράδειγμα πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, φορείς μεταφοράς τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών κλπ... με κοινές εγκαταστάσεις, υποδομές και υπηρεσίες...»


Ως επίρρωση των λεχθέντων στην προηγούμενη παράγραφο περί του σφετερισμού των δημοσίων ερευνητικών κέντρων από τον ιδιωτικό τομέα, στο συγκεκριμένο cluster μικροηλεκτρονικής (Corallia) στο οποίο αναφερόταν ο υπουργός, συμμετέχουν συνολικά 70 επιχειρήσεις, 36 πανεπιστημιακά εργαστήρια και ινστιτούτα ηλεκτρονικής από όλη την Ελλάδα και προσέξτε, μόνο 3 ερευνητικά τμήματα πολυεθνικών εταιρειών, δηλαδή σε αναλογία 3/36.

Στη συνέχεια, επιδιώκοντας τη γενίκευση του μοντέλου αυτού των clusters και σε περισσότερα θεματικά πεδία, φαίνεται καθαρά ότι η μόνη μεταφορά γνώσης που αντιλαμβάνεται ο υπουργός είναι αυτή που αφορά μόνο στις επιχειρήσεις, εκμηδενίζοντας οποιαδήποτε άλλη και μερικεύοντας την κοινωνία σε ένα ελάχιστο τμήμα της μόνο.

Η νέα γνώση που παράγει η έρευνα οφείλει να διαχέεται σε ολόκληρη την κοινωνία, η οποία είναι κάτι παραπάνω από την οικονομία. Η γνώση αυτή είναι ελεύθερη και στη διάθεση του καθενός τολμηρού να την αξιοποιήσει κατά το δοκούν. Η ελεύθερη και ακηδεμόνευτη έρευνα έδωσε όλες τις μεγάλες ανακαλύψεις, όπως το transistor και το laser, για ν’ αναφερθούμε σε δυο από τις πιο σημαντικές. Αντίθετα, η στοχευμένη έρευνα ουδόλως παράγει καινούργια γνώση, παρά μόνον εφαρμογές πάνω σε χιλιοπατημένα μονοπάτια. Με τον τρόπο λοιπόν αυτό μπορεί να γίνεται οικονομικά αποτελεσματική, γιατί το διακύβευμα είναι μικρό, αλλά παράλληλα αποτελεί και φραγμό στο να ανοιχτούν καινούργιοι δρόμοι. Μόνο κοντόφθαλμες κοινωνίες σκέφτονται και λειτουργούν με τον τρόπο αυτό.

Η κορύφωση όμως της ξετσιπωσιάς και της ποταπότητας έρχεται λιγάκι παρακάτω όταν μέσα στο παραλήρημα των οραματισμών για τη δημιουργία βιοτεχνολογικών πάρκων, προβάλει ως στόχο «...την παραγωγή εξειδικευμένων προϊόντων σε διαφορετικές μεγάλες καταναλωτικές ομάδες, όπως αυτές των νεφροπαθών, διαβητικών, ηλικιωμένων, καρκινοπαθών, εγκύων...» οι οποίοι και θα συμβάλουν (ΝΑΙ μα τω Θεώ) στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Μετά από αυτό νομίζω ότι πρέπει να σταματήσω από σεβασμό και μόνο προς τους ανθρώπους που ποδοπατά.

Ναι αγαπητοί καρκινοπαθείς, νεφροπαθείς, διαβητικοί και λοιποί αναξιοπαθούντες, δεν είστε τίποτε άλλο παρά εύρωστοι καταναλωτές προϊόντων υγείας, βιοτεχνολογίας, κ.λ.π., είστε εσείς το μέλλον της χώρας, είστε εσείς αυτοί που τρέφετε τα όρνια που σας ξεσκίζουν, είστε σεις αυτοί που δίνετε ψωμί σ’ ό,τι πιο σάπιο ανδρώνεται σ’ αυτή η χώρα, είστε εσείς αυτοί που με τις λιωμένες απο την αρρώστια σάρκες και την αξιοπρέπειά σας στο ναδίρ, δίνετε την ευκαιρία σε κάποιους ανόητους να οραματίζονται το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ζήτω οι καρκινοπαθείς καταναλωτές!

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι από τo citypress-gr 1/10/2008

Ο Νοικοκύρης Χατζηδάκ-Αφέντης: (Η Διάλυση της Έρευνας)

Στις 3 Ιουνίου, ημέρα Τετάρτη και λίγες μέρες πριν τις ευρωεκλογές, εμφανίστηκε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης (ΥΠΑΝ), out of the blue, ανακοίνωση, στην ουσία φετφάς, σύμφωνα με την οποία ο Αγιατολάχ Χατζηδάκης απεφάσιζε για λόγους οικονομίας, αλλά κυρίως λόγω στριγμώματος να αποδείξει στους ψηφοφόρους ότι η Κυβέρνηση ακόμα κι όταν καταποντίζεται μεριμνά και παράγει έργο, απεφάσιζε ξαναλέω, να προβεί στη γνωστική και χωροταξική αναδιάταξη του ερευνητικού ιστού της χώρας. Και όχι μόνο.

Μαζί λοιπόν με την κατάργηση ενός αριθμού εποπτευόμενων φορέων του ΥΠΑΝ, τη συγχώνευση των Λαϊκών Αγορών της Αθήνας-Πειραιά και Μαγαδασκάρης, και τη συγχώνευση του ελληνικού κέντρου Γούνας με αυτό του Καναδά, στο ίδιο ακριβώς κείμενο αποφάσιζε τη διάλυση και το σκόρπισμα στους πέντε ανέμους μιας σειράς ιστορικών ερευνητικών ιδρυμάτων της χώρας με σκοπό τον επανακαθορισμό του ερευνητικού χάρτη.

Μιας λοιπόν και η Κυβέρνηση απεδείχθη, τότε που ήταν στα ντουζένια της, άκρως αποτελεσματική στην επιχείρηση «Επανίδρυση του Κράτους», η οποία χαιρετίστηκε με ιαχές θριάμβου από τα άνεργα κομματικά της στελέχη και τους άνεργους ψηφοφόρους της, τους οποίους ξοφλούσε με τον τρόπο αυτό για τη νομιμοφροσύνη τους, σήμερα, που πνέει τα λοίσθια, αποφασίζει ένα εξ ίσου «μεγαλειώδες» έργο, αυτό της «Επανίδρυσης της Έρευνας». Για την υστεροφημία που λένε, ρε ...γαμώτο!

Ας αρχίσουμε με το τι διαλύει: Στην ουσία, όλα τα ινστιτούτα της Αττικής.
1. Το Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ). Το παίρνει ο διάολος, τα μαζεύει και πάει στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ).

2. Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών αφήνει κάτι τις πίσω του, κάποια δηλαδή ινστιτούτα, που εν καιρό θα τα πάρει κιαυτά ο διάολος για Σίνα μεριά, ενώ από τα υπόλοιπα άλλα τα μαζεύουν και φεύγουν για Δημόκριτο, άλλα για το Φλέμινγκ στη Βάρη, και άλλα σε ένα νέο κέντρο-φαντομά που μπορεί να είναι ακόμα στα χαρτιά , αλλά έχει ήδη όνομα, «Αθηνά» το λένε, οπότε και θεωρείται ότι υπάρχει.

3. Η ίδια κατάσταση και στον Δημόκριτο, άλλα έρχονται, άλλα φεύγουν.

3. Και στο Ινστιτούτο Φλέμιγκ το ίδιο.

4. Και το Αστεροσκοπείο το πιάνει η σκούπα, καταργώντας το, και άλλα για να μην μακρηγορώ.

Μια γιγαντιαία επιχείρηση δηλαδή, τού στυλ «μπες εσύ – βγες εσύ» που για να καταλάβετε δεν διαφέρει σε σύλληψη από το γνωστό μας «παιχνίδι με τις καρέκλες». Και ο Χατζηδάκης στο ρόλο του πρώτου βιολιτζή.

Το σκεπτικό του νοήμονος υπουργού είναι σύμφωνα με την πάγια γραμμή της Κυβέρνησης, το νοικοκύρεμα και η διασφάλιση των δημόσιων πόρων. Θα σας αποκαλύψω κι έναν άλλο λόγο στο τέλος, έτσι για να έχετε αγωνία. Ο δε στόχος της γιγαντιαίας αυτής επιχείρησης είναι να μειώσει, όπως γράφει και στην αρχή του φετφά, τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των Ερευνητικών Ινστιτούτων από 192 σε 66, αγνοώντας φυσικά ότι εδώ, σε αντίθεση με τα χρυσοπληρωμένα ΔΣ των ΔΕΚΟ, τα μέλη είναι παντελώς άμισθα. Τόσα ξέρει τόσα λέει!

Ενώ λοιπόν ο υπουργός φρόντισε να μετρήσει με ακρίβεια των αριθμό των μελών των ήδη υπαρχόντων ΔΣ, παρέλειψε να μετρήσει το κόστος της συγχώνευσης/μετεγκατάστασης δεκάδων ινστιτούτων και εκατοντάδων ερευνητών, τεχνικών και διοικητικών υπαλλήλων, σαν κάτι το ανάξιο λόγου. Πουθενά λοιπόν, δεν αναφέρεται σε αυτό.

Για να τον βοηθήσω όμως θα του αποκαλύψω ένα μονάχα νουμεράκι, (εν καιρώ έρχονται και άλλα), ότι μόνο η μετεγκατάσταση των εργαστηρίων του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, θα κοστίσει γύρω στα 6,000,000 ευρώ, χώρια που απαιτούνται και νέες κτηριακές εγκαταστάσεις μερικών χιλιάδων τ.μ. (6,000 για την ακρίβεια). Σε ερώτηση του γενικού Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας, (ΓΓΕΤ), πού θα βρεθούνε τα λεφτά, ο κ. Τσαλίδης απάντησε με τη γαλήνια σιγουριά του Καίσαρα ότι «τα λεφτά υπάρχουν». Μάλιστα κ. Παπανδρέου, που συνέχεια αναρωτιέστε «Πού πήγαν τα λεφτά!». Εδώ είναι λοιπόν τα λεφτά, καλά φυλαγμένα στο χρηματοκιβώτιο του ΥΠΑΝ για το καλό του τόπου και της Έρευνας!

Ο οικονόμος όμως Χατζηδάκης μαζί με την παρέα του αμέλησε να κάνει και κάτι άλλο, το οποίο σε μια δημοκρατική χώρα λογίζεται σαν σπουδαίο, και το οποίο ονομάζεται διάλογος, διαβούλευση, ή όπως διάολο αλλιώς το λένε. Ο αφέντης λοιπόν του ΥΠΑΝ παρέλειψε να έρθει σε επαφή, να ζητήσει τη γνώμη τους για κάτι που τους αφορά άμεσα και να ενημερώσει τους αρμόδιους φορείς, όπως τους προέδρους των Ιδρυμάτων, τους οποίους, για να μην ξεχνιόμαστε, το ίδιο το υπουργείο τούς διόρισε όταν ο χαλίφης Καραμανλής επανίδρυε το κράτος, όπως επίσης και τα όργανα των ερευνητών και των εργαζομένων. Πλήρης απαξίωση και παράκαμψη, αγνοώντας φυσικά ο αλαζών, ότι αυτό κάποια μέρα θα του γυρίσει μπούμερανγκ.

Η συγχώνευση μετά μετεγκαταστάσεως, δεν είναι απλώς παίρνω την καρέκλα μου και τα βιβλία μου και αλλάζω δωμάτιο. Εργαστήρια και βαρύτατος εξοπλισμός δεκαετιών δεν μπαίνουν σε τρίκυκλο μαζί με τα στρώματα και τις καρέκλες και δεν μεταφέρονται σε μια νύχτα. Θέλουν χρόνο, θέλουν δουλειά, χρονοδιάγραμμα και κυρίως πλήρη και τεκμηριωμένη απάντηση στο ερώτημα του γιατί γίνονται όλα αυτά. Χώρια που σε κάθε συγχώνευση κάποιοι πέφτουν από το τρίκυκλο και χάνουν τη δουλειά τους. Α!, παρεμπιπτόντως, χάνονται και τα περιουσιακά στοιχεία , όπως κτήρια, των Ιδρυμάτων που μετακομίζουν.

Πού είναι το χρονοδιάγραμμα, κ. Χατζηδάκη και κ. Τσαλίδη (ΓΓΕΤ);
«Δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα», απήντησε ο δεύτερος.

Ποια είναι η ανάλυση κόστους της μεταφοράς, κ. Χατζηδάκη και κ. Τσαλίδη;
«Δεν υπάρχει αυτό το είδος», απάντησε ευθαρσώς ο κ. Χατζηδάκης.

Ποια είναι τα οφέλη από τη συγχώνευση, ποιοτικά και οικονομικά;
«Καλά μαλάκες είστε, αφού δεν υπάρχει μελέτη και έκθεση εμπειρογνωμόνων, περιμένετε να σάς δώσω απάντηση; Γιατί; Χρειάζεται;».

Μα γιατί το κάνετε τότε κ. Χατζηδάκη;
«Είπαμε, για να δείξουμε ότι κάνουμε έργο και ότι φροντίζουμε να περιορίσουμε τις σπατάλες στο σπίτι μας στην Ελλάδα. Και ποιος σας είπε ότι η συγκατοίκηση είναι a priori κακό πράγμα;».

Μόνο γιαυτό;
«Ε, είναι και κάτι ωραία κτήρια-φιλέτο στο κέντρο της Αθήνας, Μεσογείων χαμηλά, και Βας. Κωνσταντίνου κέντρο (πίσω από Ρηγίλλης), που αν πάρετε τον πούλο, και μάς αδειάζει τη γωνιά το ΕΚΚΕ και το ΕΙΕ, θα μας μείνουνε ατόφια να τα φτιάξουμε να τα νοικοκυρέψουμε και να τα κάνουμε ξενοδοχεία για πουτάνες πολυτελείας. Καταλάβατε ζωντόβολα;».

Καταλάβαμε, καταλάβαμε!

Υ.Γ. Τα ερευνητικά ινστιτούτα, σε αντίθεση με τα πανεπιστήμια είναι τα μόνα που από το 1995 αξιολογούνται από διεθνείς επιστημονικές επιτροπές. Κάποια δε από αυτά έχουν αναδειχθεί σε κέντρα αριστείας, αν αυτό λέει κάτι. Η χρηματοδότηση της έρευνας γίνεται κατά κύριο λόγο από ανταγωνιστικά προγράμματα της ευρωπαϊκής ένωσης. Μόνο στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών αυτή τη στιγμή το ύψος των εξωτερικών χρηματοδοτήσεων ανέρχεται στα 30,000,000 ευρώ. Τα υπό διάλυση Ινστιτούτα (ΕΚΚΕ-ΕΙΕ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ) έχουν πενηντάχρονη παρουσία και έχουν αποκτήσει σημαντικές υποδομές για τις οποίες η παρούσα κυβέρνηση δεν φέρει καμιά ευθύνη.

Σαν νέοι Ηρόστρατοι λοιπόν αντί να οικοδομούν, καίνε! Άλλωστε και τώρα δεν κάνουν τίποτε παραπάνω από αυτά που ήδη έχουν αποδείξει οτι ξέρουν να κάνουν καλά και με συνέπεια. Α! και με υπευθυνότητα, προπαντός!