
"Ο χαρακτήρας μιας γυναίκας δε φαίνεται εκεί που ο έρωτας ξεκινά αλλά εκεί που τελειώνει".
"Θα 'θελα να φωνάξω δυνατά πάνω απ' τους τοίχους: Προσέξτε, σας παρακαλώ, αυτήν την υπέροχη μέρα! Μην ξεχνάτε, ακόμα κι όταν είστε τόσο απασχολημένοι, να σηκώνετε το κεφάλι σας και να ρίχνετε μια ματιά στα πελώρια, ασημένια σύννεφα και στον ήρεμο γαλάζιο ωκεανό, όπου κολυμπάτε. Προσέξτε ακόμη τον αέρα, που είναι βαρύς από την ανάσα της ανθισμένης φλαμουριάς. Προσέξτε και τη λάμψη και το μεγαλείο αυτής της μέρας, γιατί αυτή η μέρα δε θα έρθει ποτέ πια ξανά".
"Αισθάνομαι μέσα σ' ολόκληρο τον κόσμο σα στο σπίτι μου, όπου υπάρχουν σύννεφα και πουλιά κι ανθρώπινα δάκρυα".

"Η ελευθερία νοείται πάντοτε ως ελευθερία γι' αυτόν που σκέφτεται διαφορετικά (Freiheit ist immer Freiheit der Andersdenkenden)".
"Αν η ελευθερία γίνει προνόμιο, παύει να είναι ελευθερία".
"Μόνον όποιος κινείται αισθάνεται τις αλυσίδες του".
"Η τάξη βασιλεύει στο Βερολίνο!"
"Ανόητοι δήμιοι! Η "τάξη" σας είναι χτισμένη πάνω στην άμμο. Η επανάσταση αύριο κιόλας θ' "ανυψωθεί ξανά με βροντές" και θα ανακοινώσει, σαλπίζοντας, στον τρόμο σας: Είμαι, ήμουν, θα είμαι".

Σημειώσεις: Η Ρόζα Λούξεμπουργκ δολοφονήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1919 στο Βερολίνο. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι εμπνευσμένος από το τραγούδι του Ζακ Μπρελ, που κλίνει το όνομα Ρόζα (τριαντάφυλλο) στις 6 πτώσεις της λατινικής ενώ στην κλητική έχω βάλει το: Ω κόκκινη Ρόζα. Το κείμενο του Μπάουμαν είναι από συνέντευξή του στον Γ. Τριανταφύλλου (Ελευθεροτυπία 19/3/09). Οι "αφορισμοί" είναι αποσπασμένοι από διάφορα κείμενά της σε μετάφραση του Ναυτίλου, κυρίως από τα γερμανικά. Ο τελευταίος προέρχεται από το τρίτο και σημαντικότερο μέρος του βιβλίου της, "Η συσσώρευση του κεφαλαίου", του οποίου δυστυχώς κυκλοφορούν στα ελληνικά μόνο τα δύο πρώτα μέρη. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον κείμενο για την επικαιρότητα της σκέψης της είναι το: "Rosa Luxemburg and the Global Violence of Capitalism" του Paul Le Blanc (προσβάσιμο από το διαδίκτυο).

