ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: κόντρα στις αντιμαρξιστικές παμπάλαιες τροτσκιστικές αντιλήψεις περί «Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου»(!) με τα κραυγαλέα ιδεολογικο-πολιτικά αδιέξοδα της αντισταλινικής- αντιζαχαριαδικής σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ των ΠΑΠΑΡΗΓΑ-ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

Η περσινή «Ανακοίνωση» του «Γραφείου τύπου του ΚΚΕ» («Ρ» 28/10/2021, σελ. 3) έμεινε ασχολίαστη, λόγω έλλειψης χώρου και πληθώρας επίκαιρης ύλης, παρόλο που ήταν ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΤΑΤΗ, επειδή σ’αυτή εκφράζονταν ανοιχτά και ολόγυμνη – με τη χειρότερη και πιο ακραία μορφή: εκείνη της πλήρους ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗΣ δηλ. σαν να μην είχαν ΠΟΤΕ υπάρξει ιστορικά (ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ-ΓΡΑΜΜΑ) – η πραγματική πολιτική στάση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας απέναντι στο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, δηλ. δίνονταν κατακάθαρα η αντιζαχαριαδική στάση και το υπερδιπλάσιο: ΤΑΞΙΚΟ Χρουστσοφικό-Τροτσκιστικό ΜΙΣΟΣ με την ανάλογη χρουστσοφική τροτσκιστική ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ στο μεγάλο επαναστάτη κομμουνιστή ηγέτη, αφού σ’ αυτή ΔΕΝ αναφέρονταν ΟΥΤΕ το Ιστορικό Γράμμα του 1940, ΟΥΤΕ και το όνομα του, μα ΟΥΤΕ γίνονταν έστω κάποια αναφορά στις συνήθεις αστικορεφορμιστικές στήλες «Σαν σήμερα» της 2 ης σελίδας του «Ριζοσπάστη», στην οποία μνημονεύονταν μόνο η στάση του φασίστα Μεταξά (ασχολίαστη). Η «απρόσεκτη» (από πλευράς δημαγωγίας) αυτή «παράλειψη» προκάλεσε ακραίο εκνευρισμό στην ηγεσία του «Κ»ΚΕ, με τον αστικο-ρεφορμιστικό «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» να ξεσπά, 3 μέρες αργότερα, οργισμένα παριστάνοντας τον δήθεν κληρονόμο του παλιού επαναστατικού «Ριζοσπάστη» του ΚΚΕ Επιτίθεται λάβρος στην ιδεολογικο-πολιτική του «αδελφούλα» «ΑΥΓΗ» (δίδυμα του σοσιαλδημοκρατικού «20 ου Συνεδρίου ΚΚΣΕ»), γράφοντας ωρυόμενος σ’ ένα ακραίας γελοιότητας σχόλιο: «Ντράπηκε και η ντροπή με το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου. Η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφόρησε με ολοσέλιδη την αφίσα που είχε στο εξώφυλλό του ο «Ριζοσπάστης» στις 28 Οκτωβρίου 1945, με απόσπασμα από το πρώτο γράμμα του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη για την έναρξη του ιταλο-ελληνικού πολέμου. Μιλάμε για λαθροχειρία ολκής! Τι σχέση έχουν οι χιλιάδες λαού και οι σκοποί του αγώνα τους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…»(«Ρ» 30-31/10/1021, σελ.2). Δηλαδή δεν φτάνει που ΔΕΝ δημοσίευσε το Ιστορικό Γράμμα μα ούτε ανέφερε το όνομα του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, προκαλεί κιόλας αντιδραστικά, με απύθμενο τροτσκιστικό θράσος, «ζητώντας και τα ρέστα» από πάνω, όταν αυτό το πράττουν, δηλ. αναφέρουν το όνομα του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, άλλες εφημερίδες (παραδοσιακά αστικές ή αστικο-ρεφορμιστικές), μεταξύ των οποίων και η αστικο-ρεφορμιστική «ΑΥΓΗ».

Όμως και στη φετινή «Ανακοίνωση» («Ρ» 28-30/10/2022, σελ. 19) ΔΕΝ αναδημοσιεύτηκε το Ιστορικό Γράμμα, ούτε αναφέρεται το όνομα του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, απλά «διορθώθηκε»(!)–επιστρέφοντας μόνο η γνωστή αφίσα του 1945 (για δημαγωγικούς λόγους–καπηλεία ολκής!), που όμως κι’ αυτή είναι-βρίσκεται σε σφοδρότατη ΑΝΤΙΘΕΣΗ με την αντιμαρξιστική τροτσκιστική φιλο-Χτλερική θέση περί «Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου»(!). Επίσης στο «κείμενο» ΔΕΝ αναφέρεται το όνομα του ΣΤΑΛΙΝ.

Ακόμα, η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία των ΠΑΠΑΡΗΓΑ-ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ κουβαλάει στους ώμους της, εθελοντικά προφανώς, ως μόνιμη κληρονομιά και βαρύτατο φορτίο το ΜΙΣΟΣ των ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ της αποστάτριας προδοτικής κλίκας των ΦΛΩΡΑΚΗ-ΛΟΥΛΕ-ΤΣΟΛΑΚΗ-ΚΟΥΚΟΥΛΟΥ, πιστών υπηρετών των συμφερόντων του ντόπιου μεγάλου Κεφαλαίου α) και του «σοβιετο»-ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού (η σταδιακή παλινόρθωση του καπιταλισμού, με έναρξη τον Ιούλη 1953, μετά την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της Δικτατορίας του Προλεταριάτου, ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950-αρχές της δεκαετίας του 1960, και επικυρώθηκε-επισφραγίστηκε στο «22 ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ», Οκτώβρης 1961).

Ας ΠΡΟΣΕΧΘΕΙ όλως ιδιαιτέρως το ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ: η αντικομμουνιστική φασιστική ομάδα των ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ την ίδια στιγμή που ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΙ την παλινόρθωση του καπιταλισμού ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΕΙ στο «22ο Συνέδριο» τη ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ιδεολογικο-οικονομικο-πολιτική ΑΠΑΤΗ της Ιστορίας: ότι η Σοβιετική Ένωση μπήκε ΤΑΧΑ στην «περίοδο της αναπτυγμένης οικοδόμησης του κομμουνισμού»(!) (σελ. 349) και ότι στη δεκαετία του 1980-1990 «το κόμμα διακηρύσσει θριαμβευτικά: η σημερινή γενιά των σοβιετικών ανθρώπων θα ζήσει στον κομμουνισμό»(!) (σελ. 357). Ταυτόχρονα απομακρύνει από το Μαυσωλείο το φέρετρο του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ (σελ.360), και την ίδια στιγμή, 10 μέρες αργότερα (10 Νοέμβρη 1961) προχώρησε στην ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΑΤΗ, για ΟΛΟΥΣ τους λαούς του κόσμου που πολέμησαν το φασισμό, ΦΙΛΟ-ΧΙΤΛΕΡΙΚΗ ΠΡΑΞΗ μετονομασίας του “STALINGRAD” σε “VOLGOGRAD”, αυτο-αποκαλύπτοντας έτσι το πραγματικό της πρόσωπο: το υπεραντιδραστικό πρόσωπο της ΠΡΩΤΗΣ φιλο-Χιτλερικής ομάδας μετά τον πόλεμο, αφού η ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ χαροποίησε ΜΟΝΟ τους Χιτλερικούς Ναζι-φασίστες ανά τον κόσμο.

Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο ότι ο μεγάλος κομμουνιστής ηγέτης ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ απ’ τη σοσιαλφασιστική κλίκα ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΦΛΩΡΑΚΗ το 1973, δηλ. παραμονές της πολιτικής «αλλαγής» στην Ελλάδα. Έτρεμαν το ανάστημα του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ οι νάνοι προδότες ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΦΛΩΡΑΚΗΣ, γι’ αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ και τον δολοφόνησαν ώστε να μην επιστρέψει ζωντανός στην πατρίδα του και τους χαλάσει τα αντεπαναστατικά τους σχέδια. Ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι όπως είχε πει ο ΣΤΑΛΙΝ για το ανάστημα του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ στο παλιό μπολσεβίκο ΝΙΓΙΑΖΟΦ, κατά τη διάρκεια των εργασιών του «19 ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ» (1952): «τον βλέπεις αυτόν; Αυτός είναι μεγάλος ηγέτης. Θα κάνει την επανάσταση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη» (Π. Δημητρίου: ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ, σελ. 202-203, Αθήνα 1997).

Οι λακέδες του καπιταλισμού ΦΛΩΡΑΚΗΣ-ΛΟΥΛΕΣ-ΤΣΟΛΑΚΗΣ-ΚΟΥΚΟΥΛΟΥ ΔΕΝ δίστασαν – μ’ εντολή της φασιστικής KGB – να διασύρουν και ΝΕΚΡΟ, το ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟ απ’ τους ίδιους ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ με τον πιο ελεεινό και τρισάθλιο τρόπο, που μπορούσε να επινοήσει κανείς, ισχυριζόμενοι ότι τα τελευταία χρόνια ήταν ΔΗΘΕΝ μια «διαταραγμένη προσωπικότητα»(!), ανακηρύσσοντας τον εαυτό τους σε μεγαλο-«ψυχιάτρους»(!) μαθητές 

της     KGB. Η μεγαλο-«κυρά» υπηρετριούλα του ντόπιου μεγάλου Κεφαλαίου, αποστάτρια σοσιαλδημοκράτισσα ΚΟΥΚΟΥΛΟΥ, λέει το 1995 στην κόρη του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, Όλγα που την επισκέφθηκε στην Αθήνα: «την είδα μια και μοναδική φορά. Νομίζω ότι ήταν το 1995, όταν με κάλεσε στην Αθήνα με τα παιδιά μου ο Λιόσια για διακοπές. Ο Κύρος μου είπε να μην πάω. Δεν τον άκουσα, πήγα: « Ώστε εσύ είσαι η κόρη, μου λέει. Άκου να δεις, ό,τι σου είπε όταν τον είδες ήταν χαζομάρες, τα’χε πια χ α μ έ ν α τ α λ ο γ ι κ ά τ ο υ» (υπογρ. «Α») Μετάνιωσα που

πήγα και την είδα» (ΑΥΓΗ 31/7/2022, σελ. 49).

Φαίνεται πως αυτή η τερατώδης αθλιότητα της ΛΑΣΠΟΛΟΓΙΑΣ «προσθέτει»(!) κάποια χιλιοστά στο νανοειδές «ανάστημα»(!) αυτών των τεσσάρων (4) αδίστακτων και θρασύδειλων ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ του μεγάλου κομμουνιστή ηγέτη, που διέπραξαν αυτό το μεγάλο ειδεχθέστατο έγκλημα, συμπράττοντας με ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-KGB. Όμως δυστυχώς γι’ αυτούς, αν συγκεντρώσει κανείς 2 δωδεκάδες απ’ τους γνωστούς δεξιούς οπορτουνιστές και τους τοποθετήσει τον έναν πάνω στον άλλο, το συνολικό ύψος-ανάστημά τους (σε κάθε κατεύθυνση) ΔΕΝ φτάνει ούτε στον αστράγαλο του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ.

Αλλά προς τι, αλήθεια, αυτός ο πρωτοφανής εκτραχηλισμός, η άφθαστη εξαχρείωση, ο ακρότατος αντιδραστικός αστικός αμοραλισμός και ο σπάνιος στην ιστορία ξεπεσμός; Ποιος ήταν ο πολιτικός στόχος; Αυτό έγινε για να συγκαλυφθεί το μεγάλο έγκλημα και να καταστεί «πιστευτή» σε αφελείς η ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΗ 2 η εκδοχή της φασιστικής KGB: εκείνη της «αυτοκτονίας»(!). Αυτό το ΟΜΟΛΟΓΕΙ άθελά του ο άθλιος δημοσιογραφίσκος Θεοχαράτος στο ψευδολόγο-λασπολόγο πόνημά του για τον αποστάτη σοσιαλδημοκράτη ΦΛΩΡΑΚΗ (δολοφόνο του Ν.Ζ.), όταν γράφει, αφού πρώτα πιπιλίζει τη «γλυκιά» ΛΑΣΠΗ της KGB περί «διαταραγμένης προσωπικότητας»(!) συμπεραίνει: «το καλοκαίρι του 1973 ήταν, ήδη, πολύ αργά για να «σωθεί» ο Ν. Ζαχαριάδης» (Χρ. Θεοχαράτου: Χαρίλαος Φλωράκης, τόμ. Α΄ σελ. 624-625, Αθήνα 2001). Άρα: «ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ» !!! (θα επανέλθουμε αργότερα).

***

Όπως διαπιστώνει κανείς και στις δυο «Ανακοινώσεις» επαναλαμβάνονται τα περί «Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου»(!) του αρχιπροδότη ΤΡΟΤΣΚΙ πράκτορα-συνεργάτη του Χιτλερικού Ναζι-φασισμού. Έτσι επιβάλλεται μια εκ νέου επαναπροβολή: πρώτο, της επαναστατικής μαρξιστικής γραμμής της Γ’ΚΔ για τον «Αντιφασιστικό-Απελευθερωτικό» ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ του Β’ Παγκόσμιου πολέμου, σ’ αντιπαράθεση με την αντιμαρξιστική τροτσκιστική θέση, δεύτερο, αντίκρουση των προκλητικότατων διαστρεβλώσεων των ιστορικών

γεγονότων, τρίτο, αποκατάσταση της ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

1. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ένας ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ: κι αυτό επειδή ΑΚΡΙΒΩΣ διεξάγονταν από ΔΥΟ ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της εποχής και τους συμμάχους της καθεμιάς. Γι’ αυτό ο ΛΕΝΙΝ είχε προσδιορίσει όχι μόνο το χαρακτήρα του ως «ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ» αλλά και συνάμα τα καθήκοντα του ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ: μετατροπή

του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε επαναστατικό εμφύλιο πόλεμο για την κατάκτηση της πολιτικής Εξουσίας και την εγκαθίδρυση της Διχτατορίας του Προλεταριάτου: «το σωστό προλεταριακό σύνθημα είναι η μετατροπή του σημερινού ιμπεριαλιστικού πολέμου σε εμφύλιο πόλεμο» (ΛΕΝΙΝ: τ. 26, σελ. 370), σε σαφέστατη και σφοδρότατη αντιπαράθεση με την προδοτική άποψη των ρεφορμιστών (KAUTSKY, κλπ.) «υπεράσπισης της πατρίδας»(!) και την «παπαδίστικη ειρήνη»(!) του μενσεβίκου «καουτσκιστή Τrotsky»(ΛΕΝΙΝ).

2. ΑΝΤΙΘΕΤΑ, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε μεν, όπως και ο Α’ , ωςΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ, όμως στην πορεία πήρε χαρακτήρα, ιδιαίτερα μετά την είσοδο της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο, ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ: «ηείσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο ενάντια στα κράτη του άξονα δε μπορούσε παρά να δυναμώσει –και πραγματικά δυνάμωσε – τον αντιφασιστικό και απελευθερωτικό χαρακτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου» (Ι.Β. ΣΤΑΛΙΝ: «ΛΟΓΟΣ στους ΕΚΛΟΓΕΙΣ ΜΟΥ», 9 Φλεβάρη 1946).

Η άποψη ότι «ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος» ήταν «ιμπεριαλιστικός»(!), θεωρητικά είναι μια εντελώς ατεκμηρίωτη και αντιμαρξιστική τροτσκιστική άποψη, αφού για τους επαναστάτες μαρξιστές μια σοσιαλιστική-κομμουνιστική χώρα, όπως η τότε Σοβ. Ένωση του ΣΤΑΛΙΝ, ΔΕΝ είναι ΠΟΤΕ δυνατό, αλλά ούτε και το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, να διεξάγουν «ιμπεριαλιστικό πόλεμο» (αποτελεί θεμελιώδη ΑΡΧΗ του επαναστατικού μαρξισμού), ενώ πολιτικά-πρακτικά βρέθηκε αυτή η άποψη ΑΜΕΣΑ και ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ στην υπηρεσία του Χιτλερο-φασισμού και του υπεραντιδραστικού φασιστικού Άξονα: ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ.

Για τον επαναστατικό μαρξισμό, δηλ. λενινισμό-σταλινισμό ένας «ΠΟΛΕΜΟΣ» χαρακτηρίζεται «ιμπεριαλιστικός» ΜΟΝΟ στην περίπτωση που ΚΑΙ οι ΔΥΟ πλευρές των συγκρουόμενων χωρών είναι «ιμπεριαλιστικές» ή και τα ΔΥΟ μπλοκ των εμπόλεμων είναι «ιμπεριαλιστικά», όπως ήταν ο Α’ Παγκόσμιος Ιμπεριαλιστικός Πόλεμος (ΛΕΝΙΝ). Κι ΑΚΡΙΒΩΣ γι’ αυτό, ο «Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος» ΔΕΝ ήταν ΟΥΤΕ θεωρητικά, ΟΥΤΕ πρακτικά-πολιτικά «ιμπεριαλιστικός», αλλά εντελώς ΑΝΤΙΘΕΤΑ: «Αντιφασιστικός-Απελευθερωτικός» (ΣΤΑΛΙΝ-Γ’ ΚΔ – ΚΚΕ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ), αφού ΜΟΝΟ η μια πλευρά: ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ ήταν ιμπεριαλιστική, ενώ η άλλη ΔΕΝ ήταν ιμπεριαλιστική δηλ. η ΠΛΕΥΡΑ της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής Σοβ. Ένωσης–διεθνούς κομμουνιστικού-ένοπλου αντιφασιστικού κινήματος.

3. Η εξόφθαλμη υιοθέτηση αυτής της τροτσκιστικής θέσης («ο δεύτερος ιμπεριαλιστικός πόλεμος» (Σεπτέμβρης 1939) Λ.ΤΡΟΤΣΚΙ: «στην υπεράσπιση του μαρξισμού» σελ.47, 239, κλπ.) θέτει τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες ΠΑΠΑΡΗΓΑ-ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ εκτός της επαναστατικής μαρξιστικής γραμμής της Γ’ ΚΔ και του ΚΚΕ (μαζί και εκτός ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, κλπ.) και στην υπηρεσία του Χιτλερο-φασισμού όχι μόνο ιδεολογικο-πολιτικά-οργανωτικά μα και στρατιωτικά, γιατί ΔΥΟ ήταν οι συγκρουόμενες στρατιωτικά πλευρές: ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ – Σοβιετική Ένωση με τους προσωρινούς συμμάχους τους-Επαναστατικός Κόκκινος Στρατός-ένοπλο αντιφασιστικό κίνημα των διαφόρων χωρών, καθοδηγούμενο απ’ τα επαναστατικά κομμουνιστικά κόμματα-μέλη της Γ’ ΚΔ.

4. Για την επαναστατική Γ’ ΚΔ και τη Σοσιαλιστική-Κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση του ΣΤΑΛΙΝ, ο προδότης αντεπαναστάτης ΤΡΟΤΣΚΙ και οι τροτσκιστές ήταν ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ-ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΙ και συνεργάτες των Χιτλερικών Ναζι-φασιστών και του Άξονα: ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ (με τους οποίους είχαν υπογράψει συμφωνίες, «ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ»

Μάης 2022).

5. Αν τυχόν υποθετικά γινόταν αποδεχτή, θεωρητικά και πολιτικά-πρακτικά, η περί «Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου»(!) θέση, τότε σύμφωνα με το ΛΕΝΙΝ το ΚΑΘΗΚΟΝ του Προλεταριάτου και της εργατικής τάξης ήταν να μετατρέψει τον ΔΗΘΕΝ «ιμπεριαλιστικό πόλεμο» σε εμφύλιο πόλεμο, ανατρέποντας όμως έτσι, κατά τη διάρκεια του πολέμου, την κυβέρνηση της Σοβ. Ένωσης του ΣΤΑΛΙΝ και των άλλων προσωρινών συμμάχων

χωρών, που πολεμούσαν τον Άξονα, δηλ. θα ανοίγονταν ΑΜΕΣΑ ο δρόμος στη νίκη των Ναζι-φασιστών και θα οδηγούσε σε καταστροφική ήττα της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων αντιχιτλερικών χωρών της εποχής. Η βαθιά κρίση και τα ιδολογικο-πολιτικά ΑΔΙΕΞΟΔΑ της αντισταλινικής-αντιζαχαριαδικής Χρουστσοφικο-τροτσκιστικής σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ είναι ΕΜΦΑΝΕΣΤΑΤΑ.

-------

α) ΣΗΜΕΙΩΣΗ. ΜΟΝΟ λίγα παραδείγματα απ’ τη ρεφορμιστική γραμμή του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ , που δείχνουν ότι αυτή βρίσκεται στην υπηρεσία των συμφερόντων του μεγάλου Κεφαλαίου: 1) πλήρη εγκατάλειψη και προδοσία του μαρξισμού-λενινισμού και προσχώρηση στη νέα Χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατία (20 ο Συνέδριο-

παρασυναγωγή «6 ης Ολομέλειας»), 2) διπλή προδοσία με τη μυστική συμφωνία ΦΛΩΡΑΚΗ με τους φασίστες, ακραίους εθνικιστές και συνεργάτες των Γερμανών Ναζι-φασιστών ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ να απαγορευθεί η επιστροφή των ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ηρωϊκών ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ στον τόπο που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και πολέμησαν για την Ελλάδα και φασιστική εκδίωξή τους από την πατρίδα τους (και μάλιστα σε ειρηνική περίοδο) (πρόλογος ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ – αδιάψευστη ΟΜΟΛΟΓΙΑ – στο βιβλίο ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ: «Στο όνομα της Μακεδονίας», σελ. 4, Αθήνα 1998) 3) δήλωση υποταγής ΦΛΩΡΑΚΗ στο ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο (2/10/1974), 4) συνεργασία με το φασιστικό κόμμα της ΝΔ και συμμετοχή το 1989 στην κυβέρνηση ΤΖΑΝΕΤΑΚΗ και ΖΟΛΩΤΑ, μόνιμη συνεργασία με τη ΝΔ και άλλες εθνικιστικές, ρατσιστικές και σκοταδιστικές δυνάμεις (ηγεσία της Εκκλησίας: συνεργασία με φασίστα ΕΔΕΣίτη και Χουντικό Σεραφείμ, Χουντο-Χριστόδουλο (θρησκόληπτη εθνικίστρια ΚΑΝΕΛΛΗ-Σεραφείμ Πειραιώς, κλπ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ- Αρχ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: για τα εκκλησιαστικά «την καλύτερη απάντηση την έδωσε το ΚΚΕ, ο κ. Κουτσούμπας και τον συγχαίρω γι’ αυτό» (συνέντευξη στον Α. Παπαχελά («ΣΚΑΪ»), τέλη Οκτώβρη 2016). Η ρεφορμιστική ηγεσία του «Κ»ΚΕ συνεχίζει μόνιμα τη συνεργασία με την αντιδραστική ΝΔ-Κυβέρνηση ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ψηφίζοντας μαζί της διάφορους αντιδραστικούς νόμους, όπως ο νόμος περί «ΑΚΑΤΑΔΙΩΚΤΟΥ» (Απρίλης 2021) που ψηφίστηκε ΜΟΝΟ απ’ τους βουλευτές της ΝΔ-«Κ»ΚΕ, με το διαβόητο «ΠΑΡΩΝ», ενώ «ξεπλένει» τη ΝΔ, παρουσιάζοντάς την ως «δημοκρατικό κόμμα»(!), το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα φασιστικό κόμμα με μια ισχυρή Ναζι-φασιστική πτέρυγα (ΒΟΡΙΔΗΣ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ-ΠΛΕΥΡΗΣ-ΤΖΑΒΕΛΛΑ, κλπ.).

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ορθότητα της Σταλινικής στρατιωτικής επιστήμης και τέχνης

Το άρθρο γράφεται με αφορμή την επέτειο της απόβασης των συμμαχικών στρατευμάτων στην Νορμανδία και το ρόλο τους στην ήττα της χιτλερικής Γερμανίας, που υπερβάλλεται σκόπιμα η συνεισφορά τους απο τις αστικές κυβερνήσεις σε σχέση με εκείνη της Σοβιετικής Ένωσης που έφερε το κύριο βάρος και συνέβαλε αποφασιστικά στη μεγάλη αντιφασιστική νίκη. 

Οι ιμπεριαλιστές,  η διεθνής αστική τάξη και η παγκόσμια αντίδραση προσπάθησαν, προσπαθούν, μα και στο μέλλον ακόμα περισσότερο θα προσπαθήσουν να συσκοτίσουν και μειώσουν τον αποφασιστικό ρόλο που έπαιξε η Σοβιετική Ένωση στον αγώνα ενάντια στον φασισμό, το ναζισμό και το μιλιταρισμό.

Προς την κατεύθυνση αυτή, μεγάλη και απαράδεκτη βοήθεια έδωσαν σ' αυτούς οι χρουτσωφικοί σύγχρονοι αναθεωρητές με τις συκοφαντίες και τις επιθέσεις ενάντια στον ανώτατο διοικητή του πρώην Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού Ι. Β. Στάλιν. Ομως ούτε οι χονδροειδείς πλαστογραφίες των αστών θανάσιμων εχθρών του σοσιαλισμού, οι οποίοι προσπάθησαν και προσπαθουν να παρουσιάσουν σαν κύριο παράγοντα της νίκης το μεγάλο οικονομικό και στρατιωτικό δυναμικό των ΕΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας και συγκρίνοντας τη μάχη του Στάλινγκραντ ή του Κούρσκ με εκείνη του Ελ Αλαμέιν την Αφρική η αλλού, μα ούτε οι πιό ποταπές συκοφαντίες των χρουτσωφικών, τιτοϊκών και γκορμπατσωφικών κατά του Στάλιν, του πρώην Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού και ολοκλήρου του σοβιετικού λαού μπορούν να συσκοτίσουν την ιστορική αλήθεια.

Στη φωτιά του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, στις αποφασιστικές μάχες, αποδείχθηκε η ορθότητα της Σταλινικής στρατιωτικής επιστήμης και τέχνης, εκφράστηκε με μεγάλη και αδιαφιλονίκητη δύναμη ο ρόλος του Ι. Β. Στάλιν σαν έξοχου ηγέτη της τότε Σοβιετικής Ένωσης, του Κόκκινου Στρατού, σαν αρχιτέκτονα της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης κατά της χιτλερικής Γερμανίας.

Ο Στάλιν στηριζόμενος στις αρχές της μαρξιστικής-λενινιστικής επιστήμης σχετικά με τον πόλεμο και το στρατό, στην ορθή πολιτική που επεξεργάστηκαν το Κομμουνιστικό Κομμάτι των Μπολσεβίκων και το σοβιετικό κράτος, γνωρίζοντας βαθιά τους αντικειμενικούς νόμους της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και τους άλλους ηθικοπολιτικούς παράγοντες, ανέβασε σε υψηλότερη βαθμίδα τη στρατιωτική επιστήμη, συνέδεσε στενά τα στρατιωτικά με τα πολιτικο-οικονομικά προβλήματα και καθόρισε σταθερά την αλληλοεξάρτησή της.

Η στρατιωτική μεγαλοφυΐα του Στάλιν συνίσταται στην επεξεργασία πολλών προβλημάτων και αρχών της στρατηγικής, της επιχειρησιακής τέχνης, της τακτικής και προπαντός στον επιστημονικό καθορισμό των μόνιμων παραγόντων που δρουν συνεχώς στον πόλεμο, όπως είναι: η σταθερότητα του μετόπισθεν, το ηθικό του στρατού, ο αριθμός και η ποιότητα των μεραρχιών, ο εξοπλισμός του στρατού και οι οργανωτικές και διοικητικές ικανότητες των στελεχών. Ακριβώς στον καθορισμό των προβλημάτων αυτών έγκειται η ουσία της Σταλινικής στρατιωτικής τέχνης.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα των Μπολσεβίκων της τότε Σοβιετικής Ένωσης και η σοβιετική κυβέρνηση, με βάση τις αρχές αυτές της στρατιωτικής επιστήμης απ' την περίοδο ακόμη της ειρηνικής οικοδόμηστου σοσιαλισμού είχαν πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για να μεγαλώνει και δυναμώνει η αμυντική ικανότητα της χώρας, οξύνοντας την επαγρύπνιση και στη όλων των σωμάτων των ενόπλων δυνάμεων. Σάν αποτέλεσμα των μέτρων αυτών, η τότε Σοβιετική Ένωση μπόρεσε και αντιμετώπισε την επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας, η οποία βοηθούμενη απο την διεθνή αστική τάξη, αφού προετοιμάστηκε γρήγορα για πόλεμο, αφού κατέλαβε όλη την Ευρώπη βάζοντας στο χέρι όλη την πολύ ανεπτυγμένη οικονομική βάση τις, κατεύθυνε όλες τις ένοπλες δυνάμεις στην Ανατολή, ρίχνοντας τις ενάντια στην τότε Σοβιετική Ένωση.

Το ανώτατο γερμανικό αρχηγείο, υπολογίζοντας ότι το πολυεθνικό σοβιετικό κράτος και ο στρατός του ήταν αδύνατα και θα συντρίβονταν ακόμα απ' τα πρώτα χτύπημα, κατάρτισε το πολεμικό σχέδιο "Μπαρμπαρόσα", το οποίο προέβλεπε με μερικά ισχυρά και αιφνιδιαστικά χτυπήματα να συντρίψει τις κύριες δυνάμεις του τότε σοβιετικού στρατού και στις παραμονές του χειμώνα να θέσει εκτός μάχης τη Σοβιετική Ένωση. Μα ο πόλεμος απόδειξε, ότι όλες οι προβλέψεις της ανώτατης γερμανικής διοίκησης, στηρίζονταν στους πρόσκαιρους παράγοντες του "κεραυνοβόλου πολέμου" ήταν βασικά εσφαλμένες πέρα για πέρα.

Στον "κεραυνοβόλο πόλεμο" του γερμανικού ναζιστικού στρατού αντιπαρατέθηκε η Σταλινική στρατιωτική ιδέα, η οποία στη δημιουργημένη κατάσταση της αρχικής περιόδου, έθεσε σα σκοπό, με επιμονή και ενεργό δράση, της εξασθένιση της δύναμης κρούσης του αντιπάλου, την εξασφάλιση χρόνου για την επιστράτευση, τη συγκέντρωση και τακτοποίηση για τη δημιουργία της υπεροχής σε έμψυχο και άψυχο υλικό, για την προσαρμογή όλης της βιομηχανίας και οικονομίας στις ανάγκες του πολέμου, ώστε να δημιουργηθούν έτσι ευνοϊκοί όροι για τη πλήρη συντριβή των εχθρικών δυνάμεων.
Στις μεγάλες αμυντικές μάχες που διεξήγαγε ο σοβιετικός στρατός το καλοκαίρι του 1941 ως το φθινόπωρο του 1942 αντιμετωπείσθηκαν τα ισχυρά χτυπήματα των πολύ μεγαλύτερων γερμανικών δυνάμεων, προξενήθηκαν σ' αυτές πολύ αισθητές ζημιές και έγινε έτσι δυνατό να σταματήσει οριστικά η παραπέρα προέλαση του εχθρού. Στις σφοδρές και αιματηρές αυτές μάχες απ' τις παραμεθόριες περιοχές ως τα ενδότερα της χώρας, ο γερμανικός στρατός προσέκρουσε παντού στην επιμονή άμυνα των μονάδων του σοβιετικού στρατού, η οποία μεγάλωνε συνεχώς. Μια τέτοια αντίσταση ο γερμανικός στρατός δεν είχε συναντήσει ποτέ. Στις αμυντικές επιχειρήσεις του Τεχβίν, Ροστόβ και Λένινγκραντ, της Οδησσού και Σεβαστούπολης, σε προετοιμασμένες απο πρίν ζώνες, προξενήθηκαν μεγάλες απώλειες στον εχθρό. Η ηρωική υπεράσπιση της Μόσχας, η οποία έγινε απροσπέραστη για το γερμανικό στρατό και η επίθεση που προετοίμασε και διεύθυνε ο στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης Γ. Κ. Ζούκοφ, με βάση τις υποδείξεις του ανώτατου διοικητή, έφερε σαν αποτέλεσμα τη συντριβή της κύριας επιθετικής γερμανικής συσπείρωσης και σταμάτησε οριστικά την προέλαση της σ' αυτή την στρατιωτική κατεύθυνση. Ο "κεραυνοβόλος πόλεμος" απέτυχε πλέρια.
Σε τέσσερις μήνες πόλεμο η χιτλερική Γερμανία έχασε στο σοβιετικό μέτωπο γύρω στα 4 εκατομμύρια (νεκρούς, τραυματίες και αιχμαλώτους). Η ριζική αυτή καμπή στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο πραγματοποιήθηκε απο τον τότε ηρωικό και ένδοξο Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό στις θρυλικές μάχες του Στάλινγκραντ και του Κούρσκ. Στη μάχη του Στάλινγκραντ βρήκαν την πιο λαμπρή εφαρμογή οι ιδέες του Ι. Β. Στάλιν σχετικά με το πέρασμα σε στρατηγική αντεπίθεση, σχετικά με τα ισχυρά πλήγματα για την περικύκλωση και εκμηδένιση μεγάλων συσπειρώσεων του εχθρού, σχετικά με τη δημιουργία του εσωτερικού και εξωτερικού μετώπου της κύκλωσης, σχετικά με τη μυστική και γρήγορη συγκέντρωση των εφεδιών, σχετικά με την εκλογή της κατεύθυνσης του κύριου χτυπήματος, καθώς και με την τέλεια διεύθυνση των στρατευμάτων για την πραγματοποίηση του γενικού σκοπού της επιχείρησης.

Αν η επιχείρηση του Στάλινγκραντ ήταν πρωτοφανές παράδειγμα περικύκλωσης μιας πολύ μεγάλης συσπείρωσης του εχθρού και πλέριας εκμηδένισής της, η επιχείρηση του Κούρσκ ήταν ένας λαμπρός συνδυασμός της κλασσικής άμυνας με σύγχρονη αποφασιστική αντεπίθεση, με την οποία επιτεύχθηκε η εκμηδένιση των πιο ισχυρών στρατιών, κυρίως δε των στρατιών των τανκς του εχθρού. Η θρυλική μάχη του Κούρσκ πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις προτάσεις των διοικητών του κεντρικού μετώπου και του μετώπου του Βορόνεζ από το στρατάρχη της τότε Σοβιετικής Ένωσης Κ. Κ. Ρομοσόφσκι και του στρατηγού στρατιάς Ν. Φ. Βατιούνιν.

Η μεγάλη βαρύτητα των μαχών αυτών στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο φαίνεται και απ' την εκτίμηση που έκανε τότε ο Στάλιν, ο οποίος είχε πεί: "αν η μάχη του Στάλινγκραντ προανάγγειλε τη δύση του γερμανικού ναζιστικού στρατού, η μάχη του Κούρσκ τον οδήγησε στο χείλος της καταστροφής".

Το 1944, που είναι γνωστό στην ιστορία του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου σαν χρόνος των δέκα σταλινικών χτυπημάτων, καθόρισε οριστικά τις τύχες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στις επιχειρήσεις αυτές ο τότε σοβιετικός στρατός πραγματοποίησε το λαμπρό και στρατηγικό ελιγμό δίνοντας αλλεπάληλα χτυπήματα, τα οποία έσπασαν το γερμανικό μέτωπο σε πολλές κατευθύνσεις και αφαίρεσαν απο την γερμανική διοίκηση τη δυνατότητα χρησιμοποιεί τις εφεδρίες τις στις απειλούμενες κατευθύνσεις κυκλώνοντας και εκμηδενίζοντας διαδοχικά μεγάλες συσπειρώσεις του εχθρού στο έδαφός του.

Οι επιτυχίες αυτές του τότε σοβιετικού στρατού έδωσαν παραπέρα ορμή στον εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα των σκλαβομένων λαών της Ευρώπης. Οι νίκες του σοβιετικού στρατού στις επιχειρήσεις του Δεύτερου Παγκοσμίου Πόλεμου απέδειξαν την υπεροχή της σοβιετικής στρατιωτικής τέχνης και γην εξασφάλιση, με δημιουργικό τρόπο των μονίμων παραγόντων που εξασφαλίζουν την έκβαση του πολέμου. Η σταθερότητα και η δύναμη των σοβιετικών μετόπισθεν που στηρίζονταν στο τότε κοινωνικό σύστημα, στη σοσιαλιστική οικονομία, στην οργάνωση των εργαζόμενων μαζών, στην ιδεολογία, στην επιστήμη, κλπ. επέδειξε τη μεγάλη ζωτικότητά της σ' όλο το διάστημα του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Οι βάσεις της βιομηχανικής άμυνας της τότε Σοβιετικής Ένωσης δημιουργήθηκαν σαν αποτέλεσμα της ορθής και διορατικής πολιτικής του Κομμουνιστικού Κόμματος των Μπολσεβίκων και της Σοβιετικής Κυβέρνησης για τη σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση της χώρας, για την κολλεκτιβοποίηση της γεωργίας και για την ολόπλευρη ανάπτυξη της επιστήμης, τεχνικής και μόρφωσης.

Η οικονομία της τότε Σοβιετικής Ένωσης έλυσε με επιτυχία πολλά και περίπλοκα τεχνικο -επιστημονικά προβλήματα κάνοντας έτσι δυνατό να εφοδιαστεί ο στρατός μ' όλα τα μέσα και με την αναγκαία πολεμική τεχνική.

Στη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου η ενότητα και το υψηλό ηθικό των λαών και του σοβιετικού στρατού εκδηλώθηκαν όσο ποτέ πριν και μετατράπηκαν σε ασυγκράτητη δύναμη. Η αστείρευτη αυτή γιγαντιαία δύναμη πήγαζε απο το δίκαιο αγώνα που έκανε ολόκληρος και σύσσωμος ο λαός της τότε Σοβιετικής Ένωσης για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής πατρίδας, καθοδηγούμενος απο το Κομμουνιστικό Κομμάτι των Μπολσεβίκων,  τη σοβιετική κυβέρνηση, που επικεφαλής τους βρισκόταν ο μεγάλος Στάλιν.

«Φωνή της Αλήθειας», αρ. φυλ. 18, 15-31 Ιούλη 1994

Διαβάστε Περισσότερα »

Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ: Διάγγελμα προς το λαό 9 του Μάη 1945

«Σύντροφοι! Πατριώτες και πατριώτισσες!

Εφτασε η μεγάλη μέρα της νίκης ενάντια στη Γερμανία. Η φασιστική Γερμανία, γονατισμένη από τον Κόκκινο Στρατό και τα στρατεύματα των συμμάχων μας, αναγνώρισε πως είναι ηττημένη και δέχτηκε να συνθηκολογήσει δίχως όρους.

Στις 7 του Μάη στην πόλη Ρέιμς υπογράφτηκε το προκαταρκτικό πρωτόκολλο συνθηκολόγησης. Στις 8 του Μάη οι αντιπρόσωποι της γερμανικής ανώτατης διοίκησης, μπροστά στους αντιπροσώπους της ανώτατης διοίκησης των συμμαχικών στρατευμάτων και της ανώτατης διοίκησης των σοβιετικών στρατευμάτων, υπέγραψαν στο Βερολίνο το τελικό έγγραφο της συνθηκολόγησης, που η εφαρμογή του άρχισε από την 24η ώρα της 8 του Μάη.

Ξέροντας τη συνήθεια των Γερμανών λύκων να θεωρούν κουρελόχαρτα τα σύμφωνα και τις συνθήκες, δεν έχουμε καμιά βάση να πιστεύουμε στο λόγο τους. Ωστόσο, σήμερα από το πρωί, τα γερμανικά στρατεύματα, σε εκτέλεση της πράξης της συνθηκολόγησης, άρχισαν να καταθέτουν τα όπλα κατά μάζες και να παραδίνονται αιχμάλωτα στα στρατεύματά μας. Αυτό πια δεν είναι κουρελόχαρτο. Είναι η πραγματική συνθηκολόγηση των ενόπλων δυνάμεων της Γερμανίας. Είναι αλήθεια πως μια ομάδα γερμανικά στρατεύματα στην περιοχή της Τσεχοσλοβακίας αρνείται ακόμα τη συνθηκολόγηση. Αλλά ελπίζω πως ο Κόκκινος Στρατός θα κατορθώσει να τους κάνει να συνέλθουν.

Τώρα μπορούμε να δηλώσουμε με πεποίθηση, πως έφτασε η ιστορική μέρα της τελικής συντριβής της Γερμανίας, μέρα της μεγάλης νίκης του λαού μας ενάντια στο γερμανικό ιμπεριαλισμό.

Οι μεγάλες θυσίες που προσφέραμε για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας μας, οι αμέτρητες στερήσεις και βάσανα που πέρασε ο λαός μας στο διάστημα του πολέμου, η γεμάτη υπερένταση εργασία στα μετόπισθεν και στο μέτωπο, που προσφέρθηκαν στο βωμό της πατρίδας, δεν πήγαν χαμένα και στεφανώθηκαν με την πλέρια νίκη πάνω στον εχθρό. Η προαιώνια πάλη των σλαβικών λαών για την ύπαρξή τους και την ανεξαρτησία τους, τέλειωσε με τη νίκη πάνω στους Γερμανούς επιδρομείς και στη γερμανική τυραννία.

Από δω και μπρος πάνω στην Ευρώπη θα κυματίζει η μεγάλη σημαία της ελευθερίας των λαών και της ειρήνης ανάμεσα στους λαούς. Πριν από τρία χρόνια ο Χίτλερ δήλωσε δημόσια, πως μέσα στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και ο διαμελισμός της Σοβιετικής Ενωσης και η απόσπαση από αυτήν του Καυκάσου, της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, των Βαλτικών και άλλων περιοχών. Δήλωσε ξεκάθαρα: "Θα εξοντώσουμε τη Ρωσία ώστε να μην μπορέσει ποτέ πια να σηκωθεί". Αυτά ήταν πριν τρία χρόνια. Δεν ήταν όμως τυχερό να πραγματοποιηθούν οι παράφρονες ιδέες του Χίτλερ, η πορεία του πολέμου τις εξανέμισε. Στην πραγματικότητα, έγινε κάτι εντελώς αντίθετο από αυτό που έλεγαν μέσα στο παραλήρημά τους οι χιτλερικοί. Η Γερμανία τσακίστηκε κατακέφαλα. Τα γερμανικά στρατεύματα συνθηκολογούν. Η Σοβιετική Ενωση πανηγυρίζει τη νίκη, αν και δεν ετοιμάζεται ούτε να διαμελίσει, ούτε να εκμηδενίσει τη Γερμανία.

Σύντροφοι! Ο μεγάλος πόλεμος για την πατρίδα τελείωσε με την πλέρια νίκη μας. Η περίοδος του πολέμου στην Ευρώπη τελείωσε. Αρχισε η περίοδος της ειρηνικής εξέλιξης.

Σας συγχαίρω για τη νίκη σας, αγαπητοί μου πατριώτες και πατριώτισσες!

Δόξα στον ηρωικό Κόκκινο Στρατό μας, που υπεράσπισε την ανεξαρτησία της πατρίδας μας και κατάκτησε τη νίκη πάνω στον εχθρό!

Δόξα στο μεγάλο μας λαό, το λαό - νικητή!

Αιώνια δόξα στους ήρωες που έπεσαν στις μάχες ενάντια στον εχθρό και έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία και την ευτυχία του λαού μας!».

Ι. Β. Στάλιν: «Ο Μεγάλος Πόλεμος για την Πατρίδα», εκδόσεις «ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ», Αθήνα 1946, σελ. 136-137

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο ΣΤΑΛΙΝ για το χαρακτήρα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

[...] ο δεύτε­ρος παγκόσμιος πόλεμος διαφέρει ουσιαστικά από τον πρώτο. [...] ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ενάντια στα κράτη του άξονα πήρε από την πρώτη μέρα χαραχτήρα πολέμου αντιφασιστικού, απελευθερωτικού, που ένας από τους σκοπούς του ήταν και η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο ενάντια στα κράτη του άξονα δε μπορούσε παρά να δυναμώσει — και πραγματικά δυνάμωσε — τον αντιφασι­στικό και απελευθερωτικό χαραχτήρα του δεύτερου παγ­κόσμιου πολέμου.[...] Έτσι έχει το ζήτημα της γέννησης και του χαραχτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου».

(από: Ι.Β.ΣΤΑΛΙΝ: «Λόγος στους εκλογείς μου», εκδ. «Τα νέα βιβλία», Αθήνα 1946)

Διαβάστε Περισσότερα »

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΕΣΣΔ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ (ΑΡΙΘ. 369)

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ Ε Σ Σ Δ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ

ΑΡΙΘ. 369 — 9 ΤΟΥ ΜΑΗ 1945
 
Στις 8 του Μάη 1945 υπογράφηκε στο Βερολίνο από τους αντιπροσώπους της γερμανικής ανώτατης διοίκησης, η πράξη για τη χωρίς όρους συνθηκολόγηση των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων.
Ο μεγάλος πόλεμος για την Πατρίδα που διεξήγαγε ο σοβιετικός λαός ενάντια στους γερμανοφασίστες κατακτητές, τελείωσε με νίκη· η Γερμανία τσακίστηκε πέρα για πέρα.

Σύντροφοι κόκκινοι φαντάροι, κόκκινοι ναύτες, λοχίες, επιλοχίες, αξιωματικοί του στρατού και του στόλου, στρατηγοί, ναύαρχοι και στρατάρχες, σας συγχαίρω για το νικηφόρο τέλος του μεγάλου πολέμου για την Πατρίδα!

Για πανηγυρισμό της πλέριας νίκης πάνω στη Γερμανία, σήμερα 9 του Μάη, μέρα της νίκης, στις 22 η ώρα, η πρωτεύουσα της Πατρίδας μας, η Μόσχα, θα χαιρετίσει στο όνομα της Πατρίδας τα ηρωικά στρατεύματα του Κόκκινου στρατού, τα σκάφη και τα τμήματα του Πολεμικού ναυτικού, που πραγματοποίησαν αυτή τη λαμπρή νίκη, με τριάντα ομοβροντίες πυροβολικού από χίλια πυροβόλα.

Αιώνια δόξα στους ήρωες που έπεσαν στις μάχες για την ελευθερία της Πατρίδας μας!
Ζήτω ο νικηφόρος Κόκκινος στρατός και το νικηφόρο Πολεμικό ναυτικό!
Ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων
Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης

I. ΣΤΑΛΙΝ

Διαβάστε Περισσότερα »

Α΄ Γράμμα ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Α΄ Γράμμα ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Η επίθεση της σημερινής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην επαναστατική γραμμή των ΚΚΕ (Α΄ Γράμμα ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ)–ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7^ο Συνέδριο, κλπ.) – Μια αντιμαρξιστική σοσιαλδημοκρατική-τροτσκιστική μα και επιπλέον μια υπεραντιδραστική επίθεση, αφού στο παρελθόν η τροτσκιστική κατεύθυνση βρέθηκε ευθέως στην υπηρεσία του φασιστικού «Άξονα» Βερολίνο-Ρώμη-Τόκιο

Οι πρόσφατες (αυτού του χρόνου) ανοιχτές αντιμαρξιστικές μα και αντιδραστικές επιθέσεις της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην επαναστατική γραμμή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος της εποχής της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7^ο Συνέδριο, κλπ. ΣΤΑΛΙΝ-ΔΗΜΗΤΡΟΦ) και εκείνης του επαναστατικού ΚΚΕ (Α΄ Γράμμα Ν. Ζ.) ήταν για τους επαναστάτες μαρξιστές δηλ. λενινιστές-σταλινιστές εντελώς αναμενόμενες και αναπόφευκτες εξαιτίας της διαφαινόμενης από χρόνια αντιδραστικότερης ιδεολογικό-πολιτικής πορείας συγχώνευσης της ντόπιας χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας με τον αντεπαναστατικό τροτσκισμό. Ήταν, λοιπόν, ζήτημα χρόνου να εκδηλωθούν σύντομα ανοιχτά, όπως και έγινε. Εξάλλου η νέα αντιμαρξιστική-τροτσκιστική επίθεση ενάντια στην επαναστατική γραμμή του Α΄ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ είχε ήδη, εμμέσως πλην σαφώς, προαναγγελθεί – ούτε καν ένα μήνα μετά τη φαρσοκωμωδία της διαβόητης «αποκατάστασης»(!) του Ν.Ζ. – όταν ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ ισχυρίζονταν λασπολογώντας προκλητικά: «δεν υπάρχει αμφιβολία πως στο σημείο αυτό ο Ν.Ζαχαριάδης έκανε ένα συμβιβασμό» (μπροσούρα «Ριζοσπάστη»: «28η Οκτώβρη του 1940, Τα τρία γράμματα του Νίκου Ζαχαριάδη», σελ.13, εκδ. «Ριζοσπάστη» 29-30 Οκτώβρη 2011) χωρίς να κατονομάζεται το σημείο του «Γράμματος» που εκφράζει τάχα «συμβιβασμό»(!), γιατί απλούστατα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Μερικές εντελώς σύντομες παρατηρήσεις:

1.Καταρχήν οι θέσεις-επιθέσεις της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7^ο Συνέδριο, κλπ.) και στην επαναστατική γραμμή του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου, όπως αυτή διατυπώθηκε, με παραδειγματική συντομία και μαρξιστική σαφήνεια, στο Α΄ Γράμμα του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, με τα περί «Β΄ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου» και από τις δυο (!) πλευρές δηλ. του επιθετικού ιμπεριαλιστικού φασιστικού «Άξονα» Γερμανίας-Ιταλίας-Ιαπωνίας και της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης (αντιφασιστικού και κομμουνιστικού κινήματος, κλπ.) και περί «ιμπεριαλιστικού πολέμου» και απ’ τις δυο (!) πλευρές Ιταλίας-Ελλάδας είναι επιθέσεις-θέσεις αντιμαρξιστικου-τροτσκιστικού χαρακτήρα, επειδή σ’ αυτές: πρώτο, αγνοείται, πέρα απ’ τις ίδιες ρίζες-αιτίες γέννησης-ξέσπασμάτος των δυο παγκόσμιων πολέμων, η ΒΑΣΙΚΗ διαφορά – ως προς το χαρακτήρα – μεταξύ του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου (= «ιμπεριαλιστικός») και του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου (= «αντιφασιστικός-απελευθερωτικός» ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ), δεύτερο, αγνοούνταΙ τα εντελώς διαφορετικά επαναστατικά καθήκοντα του προλεταριάτου που σύμφωνα με το Λένιν, στην περίπτωση ΚΑΘΕ «ιμπεριαλιστικού πολέμου» ( π.χ. Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), ήταν-είναι η «ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ» με στόχο την άμεση προώθηση της Προλεταριακής Επανάστασης και τη βίαιη-ένοπλη συντριβή και ανατροπή της ιμπεριαλιστικής μπουρζουαζίας (διαμάχη LENIN-KAUTSKY, κλπ.), τρίτο, υιοθετείται και προβάλλεται η αντιμαρξιστική αντίληψη πως μια σοσιαλιστική-κομμουνιστική χώρα (π.χ. η τότε ΕΣΣΔ) και το ένοπλο διεθνές επαναστατικό κομμουνιστικό και αντιφασιστικό κίνημα διεξήγαγαν τάχα, όπως και οι καπιταλιστές-ιμπεριαλιστές, «ιμπεριαλιστικό»(!) πόλεμο, τέταρτο, επιπλέον αυτές αρνούνται τη μαρξιστική άποψη σύμφωνα με την οποία οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι είναι ΜΟΝΟ γέννημα-θρέμα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και αναπόφευκτοι όσο υπάρχει καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός.

2. Αν οι τότε αντιμαρξιστικές-τροτσκιστικές απόψεις περί «ιμπεριαλιστικού Β΄ Παγκοσμίου πολέμου» και απ τις δυο πλευρές δηλ. φασιστικού «Άξονα» – ΕΣΣΔ (ας φανταστεί κανείς, στη βάση αυτής της φιλοχιτλερικής θέσης, το ξέσπασμα ενός «ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ» στην ΕΣΣΔ και στις αντιφασιστικές χώρες και τις καταστροφικές συνέπειες στο αντιφασιστικό στρατόπεδο κατά τη διάρκεια του πολέμου) και περί «ιμπεριαλιστικού πολέμου» Ιταλίας-Ελλάδας απ’ τις δυο πλευρές ήταν απλά αντεπαναστατικές-αντιδραστικές, επειδή βρέθηκαν κατευθείαν (υποκειμενικά-αντικειμενικά) και άμεσα στην υπηρεσία του υπεραντιδραστικού φασιστικού «Άξονα» ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ, οι σημερινές τροτσκιστικές απόψεις της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ είναι κάτι περισσότερο: είναι υπεραντιδραστικές, επειδή: πρώτο, επαναπροβάλλονται όταν αυτές έχουν ήδη συντριφτεί, πριν πολλές δεκαετίες, απ’ τον επαναστατικό Κόκκινο Στρατό στα πεδία των μαχών (ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ, κλπ) και θάφτηκαν, μαζί με τις ναζι-φασιστικές, στα συντρίμμια τους, δεύτερο, επαναπροβάλλονται μετά 70 χρόνια απ’ τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών και την καταστροφική ΗΤΤΑ του φασισμού στο Βερολίνο, το Μάη του 1945, με τις γνωστές τεράστιες και ανυπολόγιστες καταστροφές για τους λαούς, τρίτο, επαναπροβάλλονται όταν έχει πλέρια επιβεβαιωθεί στην πράξη η ΟΡΘΟΤΗΤΑ της επαναστατικής μαρξιστικής γραμμής της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7^ο Συνέδριο κλπ.) δηλ. η επαναστατική γραμμή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος (μαζί και του ΚΚΕ) και επισφραγιστεί με την κατάληψη του χιτλερικού Βερολίνου και την τοποθέτηση της Κόκκινης Σημαίας στο Reichstag απ΄τον επαναστατικό Κόκκινο Στρατό με καθοδηγητή τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, τέταρτο, όταν είναι πασίγνωστες οι ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ αυτής της επαναστατικής γραμμής – της μοναδικά επαναστατικής μαρξιστικής γραμμής – που ΟΔΗΓΗΣΕ: 1. στην τεράστια ανάπτυξη του ένοπλου Αντιφασιστικού Κινήματος στην Ευρώπη, κάτω απ’ την καθοδήγηση των επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων, 2. στη ΔΙΑΣΩΣΗ της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης, που ηγήθηκε και καθοδήγησε τη ΝΙΚΗ, 3. στη στρατιωτική ΗΤΤΑ του ΦΑΣΙΣΜΟΥ και ΝΑΖΙ-ΦΑΣΙΣΜΟΥ, 4. στην απελευθέρωση των λαών, 5. στην κατάργηση του καπιταλισμού σε σειρά χώρες, 6. στη δημιουργία του σοσιαλιστικού στρατοπέδου.

Παρόλα αυτά στο πρόσφατο αντιμαρξιστικό τροτσκιστικό «πόνημα», «Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο» (Μάρτης 2015), των χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ – λακέδων της ντόπιας αντιδραστικής αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών της ΕΕ μα και προκλητικών υπερασπιστών-απολογητών της ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ (άρνηση ύπαρξης της σημερινής εξάρτησης της χώρας: «το γνωστό ιδεολόγημα περί εξάρτησης», «Ρ» 19/5/2012, σελ 2, κλπ.) – κατασυκοφαντείται, λασπώνεται και διαστρεβλώνεται η επαναστατική μαρξιστική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7^ο Συνέδριο κλπ.) δηλ. ΟΛΩΝ των επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων εκείνης της εποχής, μαζί και του ΚΚΕ, με τον πιο χυδαίο και αδίστακτο λασπολογικό φιλοχιτλερικό τροτσκιστικό τρόπο: «Το 7ο Συνέδριο της ΚΔ διαμόρφωσε στρατηγική που προσανατόλισε τα ΚΚ στη σύμπραξη με τη μια ιμπεριαλιστική πλευρά, τη λεγόμενη δημοκρατική, εναντίον της άλλης, της φασιστικής. Εκ των πραγμάτων η νέα στρατηγική της ΚΔ ωθούσε να διεξάγεται η πάλη του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος υπό ΞΕΝΗ ΣΗΜΑΙΑ (υπογρ. «Α»)» («Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-1941», σελ. 26, Αθήνα Μάρτης 2015).

Σήμερα οι σοσιαλδημοκράτες-τροτσκιστές ηγέτες του «Κ»ΚΕ – «βαμμένοι» αντισταλινικοί-αντιζαχαριαδικοί – με την προπαγάνδιση των νέων τους αλλά παμπάλαιων φιλοχιτλερικών τροτσκιστικών θέσεων-απόψεων περί «Β΄ Παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού πολέμου» («Ρ» 19/4/2015, σελ. 7-24) εγκαταλείπουν οριστικά το τότε αντιφασιστικό στρατόπεδο με επικεφαλής τη σταλινική ΕΣΣΔ – ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ βέβαια – προσχωρώντας στο αντίπαλο αντιδραστικό στρατόπεδο, μπαίνοντας έτσι άμεσα και κατευθείαν στην υπηρεσία του υπεραντιδραστικού επιθετικού ιμπεριαλιστικού φασιστικού «Άξονα» ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ, με τις ανάλογες προφανώς πολιτικές προεκτάσεις και αρνητικές συνέπειες για την ταξική πάλη της εργατικής τάξης και του λαού στη σημερινή περίοδο.

3. Απ’ τις σελίδες του ίδιου κακόφημου αντιμαρξιστικού «πονήματος» εξαπολύεται και η επίθεση στο Α’ Γράμμα του Ν.Ζαχαριάδη, απορρίπτοντας τον «εθνικοαπελευθερωτικό» χαρακτήρα του πολέμου απ’ την πλευρά της Ελλάδας: «στο Α’ γράμμα του Ν.Ζαχαριάδη ο πόλεμος χαρακτηρίζονταν εθνικοαπελευθερωτικός απ’ την πλευρά της Ελλάδας και όχι ιμπεριαλιστικός και από τις δύο πλευρές» («Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ»: «Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41», σελ. 150-152, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα Μάρτης 2015).

Όμως η εργατική τάξη αλλά και ο λαός, και πρώτα απ’ όλα οι επαναστάτες κομμουνιστές γνωρίζουν ότι το Α΄ Γράμμα του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ήταν εκείνο που καθόρισε την επαναστατική μαρξιστική γραμμή του ΚΚΕ για εκείνη την ιστορική περίοδο, που η εφαρμογή της απ’ το Κόμμα οδήγησε στη μεγάλη εποποιία της ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικης Αντίστασης, υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ, και στην απελευθέρωση της χώρας απ’ τους ιταλο-γερμανο-βούλγαρους φασίστες κατακτητές. Εμπνευστής και αρχιτέκτονας αυτής της μεγάλης εποποιίας υπήρξε ο μεγαλύτερος επαναστάτης κομμουνιστής ηγέτης της χώρας στον 20^ο αιώνα και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ ΚΔ ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ μα και συνάμα ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ Αντιστασιακός της Χώρας, κι αυτό εξαιτίας: 1. της συγγραφής του ιστορικού Α΄ Γράμματος, και 2. της παράδοσής του απ’ τους φασίστες του Μεταξά στους γερμανούς Ναζι-φασίστες κατακτητές.

ΔΕΝ νοείται δημιουργία και μαζική ανάπτυξη των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, κλπ., ΧΩΡΙΣ την επαναστατική μαρξιστική γραμμή του ιστορικού Α΄ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ. Επίθεση στην επαναστατική μαρξιστική γραμμή του Α΄Γράμματος του Ν.Ζ. και απόρριψη της, ΣΗΜΑΙΝΕΙ: επίθεση-απόρριψη της εποποιίας της ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικης Αντίστασης (ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ-ΟΠΛΑ, κλπ.), την οποία υποτίθεται πως «τιμούν» (η αστική υποκρισία και δημαγωγία δεν γνωρίζουν όρια) οι προδότες σοσιαλδημοκράτες τροτσκιστές σημερινοί ηγέτες του «Κ»ΚΕ, εξαπατώντας τα μέλη και τους οπαδούς τους, όταν δημαγωγικά ισχυρίζονται στο «Ριζοσπάστη»: «μάθε την αλήθεια: το χώμα που πατάς, λευτέρωσαν μ’ αγώνα ΕΑΜ-ΕΠΟΝ-ΕΛΑΣ» («Ρ» 28/10/2015, σελ.1) – αποκρύβοντάς τους ότι η συγκρότηση και μαζική ανάπτυξη αλλά και ο ηρωικός αγώνας των «ΕΑΜ-ΕΠΟΝ-ΕΛΑΣ» οφείλεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ: ΑΚΡΙΒΩΣ στην επαναστατική μαρξιστική γραμμή του Α’ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και στην επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7^ο Συνέδριο, κλπ., ΣΤΑΛΙΝ-ΔΗΜΗΤΡΟΦ), όπως και η μεγάλη αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών.

Στην Ελλάδα εκείνης της περιόδου, οι σημερινοί σοσιαλδημοκράτες τροτσκιστές ηγέτες του «Κ»ΚΕ θα βρίσκονταν ΕΞΩ και ΕΝΑΝΤΙΑ στο επαναστατικό ΚΚΕ μα και ΕΞΩ απ’ την ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικη Αντίσταση, κι’ αυτό όχι μόνο εξαιτίας της αντιπαλότητας και απόρριψης της επαναστατικής μαρξιστικής γραμμής των ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ-Α΄Γράμματος Ζαχαριάδη-ΚΚΕ λόγω των τροτσκιστικών θέσεων αλλά και γιατί στο Α΄Γράμμα του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ υπάρχει ο όρος: «όποιος δε συμφωνεί με τη γραμμή του γράμματος αυτού θα διαγράφεται από το ΚΚΕ» («Βοήθημα Ιστορίας του ΚΚΕ», σελ. 192, «εκδοτικό της ΚΕ του ΚΚΕ» 1952).

4. Η καταστροφική κατάληξη της εποποιίας της ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικης Αντίστασης στις ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ συμφωνίες ΛΙΒΑΝΟΥ-ΓΚΑΖΕΡΤΑΣ-ΒΑΡΚΙΖΑΣ με την παράδοση των όπλων (ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ και όχι «λάθη») ΔΕΝ ήταν αναπόφευκτη ΟΥΤΕ πολύ περισσότερο οφείλεται στην επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ και εκείνη του Α΄ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, όπως ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ και συκοφαντικά υποστηρίζουν οι ηγέτες του «Κ»ΚΕ και ένα από τα πιο πιστά και λυσσασμένα μαντρόσκυλα της αντιδραστικής αστικής τάξης, ο Μ.ΜΑΪΛΗΣ (διαμαρτύρονταν γιατί η αστική τάξη απ’ το ΚΚΕ-Ζαχαριάδη «χαρακτηρίστηκε ξενόδουλη από γεννησιμιού της», «Ρ» 7-8/1/2012, σελ 13), δυσφημώντας την μοναδικά ορθή επαναστατική μαρξιστική γραμμή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος (=ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ) εκείνης της ιστορικής περιόδου για πολλοστή φορά: ότι ΤΑΧΑ «η στρατηγική των αντιφασιστικών μετώπων είχε ως απόρροια τη Συμφωνία του Λιβάνου και της Καζέρτας και πριν από αυτές την υπαγωγή του ΕΛΑΣ στο στρατηγείο της Μέσης Ανατολής» («Ρ» 17/5/2015, σελ. 26) (σχετικά με αυτό το ζήτημα βλέπε ακόμα: «Ρ», 29/09/2012, σελ. 28 και «Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ», τ. 2, 1949-1968, σελ. 618, κλπ.). Έτσι η ΗΤΤΑ του Ελληνικού κινήματος αποδίδεται – συκοφαντικά και ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ – στην επαναστατική γραμμή των ΚΔ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ κι ΟΧΙ στην εγκατάλειψη και ΠΡΟΔΟΣΙΑ της. Αλλά και πρόσφατα υποστηρίζεται και επαναλαμβάνεται συκοφαντικά και ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ απ’ το «Ριζοσπάστη» πως ΤΑΧΑ «το Κόμμα μας … δεν μπόρεσε να διαμορφώσει τη στρατηγική που θα οδηγούσε προς την επαναστατική επίλυση του προβλήματος της πολιτικής εξουσίας. Δε διαμόρφωσε τις υποκειμενικές προϋποθέσεις μιας πορείας, που ανάλογα και με άλλους παράγοντες μπορούσε να οδηγήσει στη νίκη. Η στρατηγική, επίσης, του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος απέναντι στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα τελικά δεν προσανατόλισε στη διαμόρφωση στρατηγικής των ΚΚ ενάντια στην αστική τάξη της χώρας τους, είτε η τελευταία ήταν επιτιθέμενη είτε αμυνόμενη» («Ρ» 27/9/ 2015, σελ.18), δικαιολογώντας και καλύπτοντας εκ νέου τις ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ της τότε δεξιάς οπορτουνιστικής ηγεσίας.

Είναι όμως πασίγνωστο ότι στο «ιστορικό Γράμμα» του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ – που στηρίχθηκε ΑΚΡΙΒΩΣ στη συγκεκριμένη επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ – γίνεται σαφέστατα λόγος για ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ και όχι για όποιες προδοτικές συμφωνίες υποταγής στην αστική τάξη, υποχρεώνοντας να δοθεί εδώ εκ νέου ολόκληρο το σαφέστατο απόσπασμα, που κατά καιρούς δίνεται ψαλιδισμένο απ’ τους χρουστσοφικούς-Τροτσκιστές σοσιαλδημοκράτες της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ: «έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, μ’ ένα πραγματικό παλλαϊκό πολιτισμό». ΑΚΡΙΒΩΣ αυτόν τον επαναστατικό ΣΤΟΧΟ κατάληψης της εξουσίας ΑΠΟΣΙΩΠΑ εντελώς και πρόσφατα ο «Ριζοσπάστης» («Ρ» 28/10/2015, σελ.9)*, αποφεύγοντας σκόπιμα να δημοσιεύσει το Α΄ Γράμμα του Ζαχαριάδη και προφανώς ούτε το προαναφερόμενο σχετικό απόσπασμα (αντ’ αυτού «προτίμησε» την αναδημοσίευση ενός παλιότερου σκίτσου του «Ρ»), που επιβεβαιώνει την ύπαρξη επαναστατικής στρατηγικής του ΚΚΕ και θέτει με τη μέγιστη σαφήνεια ζήτημα ΚΑΤΑΧΤΗΣΗΣ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

Το επαναστατικό κομμουνιστικό και λαϊκό κίνημα τόσο στην Ελλάδα όσο και όπου αλλού ΔΕΝ οδηγήθηκε σε ΗΤΤΑ εξαιτίας της ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ της επαναστατικής γραμμής της Γ΄ ΚΔ, όπως ισχυρίζονται οι διάφοροι σοσιαλδημοκράτες προδότες Τροτσκιστές ΜΑΪΛΗΔΕΣ του «Κ»ΚΕ, αλλά για τον ακριβώς ΑΝΤΙΘΕΤΟ λόγο: εξαιτίας της εγκατάλειψης και ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ αυτής της επαναστατικής γραμμής.

Κλείνοντας ας σημειωθεί ακόμα μια φορά: στην Ελλάδα που το ΚΚΕ και το ΕΑΜο-ΕΛΑΣίτικο Αντιφασιστικό κίνημα ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΑΝ και ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΝ την επαναστατική γραμμή της ΚΔ και εκείνη του Α΄ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, το Κίνημα υποτάχθηκε στους άγγλους ιμπεριαλιστές και ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ απ’ τη δεξιά οπορτουνιστική ηγεσία, μ’ επικεφαλής τον πράχτορα της Ιντέλιντζενς Σέρβις Γ.ΣΙΑΝΤΟ, η οποία ΠΑΡΕΔΟΣΕ την ΕΞΟΥΣΙΑ στους άγγλους ιμπεριαλιστές και στους ντόπιους μοναρχοφασίστες με τις ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ Συμφωνίες Λιβάνου-Καζέρτας-Βάρκιζας, μ’ αποκορύφωμα την παράδοση των όπλων. Κι ΑΚΡΙΒΩΣ αυτά αποκρύβει απ’ την εργατική τάξη και το λαό, προφανώς και απ’ τους κομμουνιστές και αντιφασίστες, ο χρουστσοφικός σοσιαλδημοκράτης τροτσκιστής Μ.ΜΑΪΛΗΣ και η παρέα του, που, με κάθε ευκαιρία, χαρακτηρίζει την ΠΡΟΔΟΣΙΑ του Κινήματος απλά «λάθη»(!) («λάθη, όπως η συμφωνίες του Λιβάνου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας!» «Ρ»7/10/1012, σελ.16) και παίρνει υπό την υπεράσπισή του τον προδότη και πράκτορα των άγγλων Γ. ΣΙΑΝΤΟ (οι δεξιοί οπορτουνιστές του «Κ»ΚΕ τον έχουν εδώ και δεκαετίες αποκαταστήσει), ενώ σε κάποιο αντιμαρξιστικό τροτσκιστικό αρθρίδιό του δεν αναφέρει καθόλου τη ΒΑΡΚΙΖΑ («Ρ» 17/5/2015, σελ.26).

……….

*Είναι τέτοια τα αδιέξοδα και τόσο βαθιά η κρίση στις γραμμές του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ που στην «Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ για την 28^η Οκτωβρίου 1940» («Ρ» 28/10/2015, σελ.9) οι σοσιαλδημοκράτες τροτσκιστές ηγέτες δεν τολμούν να μιλήσουν για «Β’ Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο» αλλά κάνουν λόγο για τον «πραγματικό χαρακτήρα του Β΄ Παγκόσμιου πόλεμου»(!), ενώ απ’ την άλλη αποσιωπάται εντελώς και δεν αναδημοσιεύεται το Α΄ Γράμμα του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, ταυτόχρονα όμως το άλλο μισό της σελίδας καλύπτεται απ’ τις παρουσιάσεις πανελλαδικά (με τίτλο «Βιβλιοπαρουσιάσεις σε όλη τη χώρα»), του χρουστσοφικού-τροτσκιστικού «πονήματος»: «το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικο πόλεμο» στο οποίο προβάλλονται οι επιθέσεις ενάντια στην επαναστατική γραμμή του Α΄Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και εκείνη της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7^ο Συνέδριο, κλπ.), και τα περί «Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου» απ’ τις δυο πλευρές, κλπ., κλπ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Για το χαρακτήρα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου

ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ-ΣΤΑΛΙΝ – ΚΚΕ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Για το χαρακτήρα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου

Ακολουθεί η πρώτη εντελώς σύντομη (η δεύτερη πιο ολοκληρωμένη δημοσιεύτηκε στο προηγούμενο φύλλο 410 1-31 Μάη 2015) απάντηση-κριτική στις «νέες» παμπάλαιες φιλο-Χιτλερικές τροτσκιστικές περί «ιμπεριαλιστικού»(!) Β’ παγκόσμιου πολέμου, κλπ. θέσεις των σοσιαλδημοκρατών χρουστσοφικών-τροτσκιστών ηγετών του ρεφορμιστικού «Κ»ΚΕ:

«ΣΗΜΕΡΑ – ακριβώς 70 χρόνια μετά τη Μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των Λαών και μάλιστα στις παραμονές του γιορτασμού δηλ. την ίδια ώρα που το προλεταριάτο και οι ευρωπαϊκοί λαοί γιορτάζουν, τιμούν και υπερασπίζουν τη μεγαλειώδη ΝΙΚΗ – τα «βαμμένα» αντισταλινικά-αντιζαχαριαδικά εγγονο-δισέγγονα των προδοτών σοσιαλδημοκρατών ΤΡΟΤΣΚΙ-ΤΙΤΟ-ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΣΙΑΝΤΟΥ της ηγετικής κλίκας των Παπαρηγο-Κουτσουμπο-Μαϊληδων, κλπ., του αστικού-σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ εξαπολύουν νέες σφοδρότατες συκοφαντικές επιθέσεις ενάντια στην επαναστατική μαρξιστική γραμμή των ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ-ΣΤΑΛΙΝ–ΚΚΕ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ – την αποκλειστικά μοναδική μαρξιστική επαναστατική γραμμή που ΟΔΗΓΗΣΕ: 1. στην τεράστια ανάπτυξη του ένοπλου Αντιφασιστικού Κινήματος στην Ευρώπη, κάτω απ’ την καθοδήγηση των επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων, 2. στη ΔΙΑΣΩΣΗ της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης, που ηγήθηκε και καθοδήγησε τη ΝΙΚΗ, 3. στη στρατιωτική ΗΤΤΑ του ΦΑΣΙΣΜΟΥ και ΝΑΖΙ-ΦΑΣΙΣΜΟΥ, 4. στην απελευθέρωση των λαών, 5. στην κατάργηση του καπιταλισμού σε σειρά χώρες, 6. στη δημιουργία του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, ενώ με τις νέες αλλά παμπάλαιες ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΕΣ θέσεις περί «ιμπεριαλιστικού» πολέμου απ’ τις ΔΥΟ πλευρές (!), ακόμα και ΜΕΤΑ τη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής ΕΣΣΔ σ’ αυτόν, και περί «ιμπεριαλιστικού» πολέμου απ’ τις ΔΥΟ πλευρές(!) μεταξύ Ιταλίας-Ελλάδας, κλπ. ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ να εγκαταλείψουν το τότε Αντιφασιστικό στρατόπεδο με επικεφαλής τη σταλινική ΕΣΣΔ – ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ βέβαια – και να περάσουν ΑΝΟΙΧΤΑ στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο για να μπουν ΑΜΕΣΑ και ΚΑΤ’ΕΥΘΕΙΑΝ στην υπηρεσία του υπεραντιδραστικού επιθετικού φασιστικού «Άξονα» ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ: και τώρα μεταμορφωμένα ΠΛΕΟΝ σε αντιδραστικές φιλο-Χιτλερικές βαρυπενθούσες μαυρομαντηλούσες γονατισμένες πάνω στους τάφους των ΧΙΤΛΕΡ-ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ξεσπούν απαρηγόρητες σε γοερούς σπαρακτικούς θρήνους για την καταστροφική ΗΤΤΑ του ΦΑΣΙΣΜΟΥ και ΝΑΖΙ-ΦΑΣΙΣΜΟΥ το Μάη του 1945. Σε ΠΛΗΡΗ αντίθεση και οξύτατη ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ μ’ αυτές τις πεμπτο-φαλλαγγίτικες φιλο-Χιτλερικές θέσεις-στάσεις, η ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ και το σύνολο των επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων (μαζί και το ΚΚΕ) – μέλη-τμήματα της ΚΔ ΟΡΘΟΤΑΤΑ χαρακτήρισαν αργότερα το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως «αντιφασιστικό», ενώ και ο μεγάλος καθοδηγητής του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος και κλασικός του μαρξισμού ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ – ο μεγάλος οργανωτής, αρχιτέκτονας και καθοδηγητής της μεγάλης Αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ των Λαών – αναλύοντας μαρξιστικά τις ΔΙΑΦΟΡΕΣ μεταξύ του Α΄ και Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου σημείωνε σαφέστατα, το 1946, μετά τη λήξη του πολέμου, στο «Λόγο του προς τους εκλογείς»: «γι’ αυτό ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ενάντια στα κράτη του άξονα είχε από την πρώτη μέρα χαρακτήρα πολέμου αντιφασιστικού, απελευθερωτικού, που ένας από τους σκοπούς του ήταν και η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο ενάντια στα κράτη του άξονα δε μπορούσε παρά να δυναμώσει – και πραγματικά δυνάμωσε – τον αντιφασιστικό και απελευθερωτικό χαρακτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου. Πάνω σ’ αυτή τη βάση δημιουργήθηκε ο αντιφασιστικός συνασπισμός της Σοβιετικής Ένωσης, των Ενωμένων Πολιτειών, της Μεγάλης Βρετανίας και των άλλων φιλελεύθερων κρατών, που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην υπόθεση της συντριβής των ενόπλων δυνάμεων του άξονα. Έτσι έχει το ζήτημα της γέννησης και του χαρακτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου». 1^η Μάη 2015

ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ-ΣΤΑΛΙΝ: Για το χαρακτήρα του Β΄Παγκόσμιου Πολέμου

ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ: ΛΟΓΟΣ  ΣΤΟΥΣ  ΕΚΛΟΓΕΙΣ ΜΟΥ

Στις 9 του Φλεβάρη 1946 ο στρατάρχης Στάλιν μίλησε στους εκλογείς της εκλογικής του περιφέρειας, σε συγκέντρωσή τους στο Μεγάλο θέατρο της Μόσχας. Ο πρόεδρος της συγκέντρω­σης έδωσε το λόγο στον Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν. Η εμ­φάνιση τον Στάλιν στο βήμα χαιρετίζεται από τους εκλογείς με θυελλώδεις ζητωκραυγές, που διαρκούν κάμποση ώρα. Όλοι οι παρευρισκόμενοι όρθιοι χαιρετούν το Στάλιν. Στην αίθουσα αντηχούν αδιάκοπα οι φωνές: «Ζήτω ο μεγάλος Στάλιν!», «Να μας ζήσεις μεγάλε Στάλιν!», «Ζήτω ο αγαπημένος μας Στάλιν!». Ο στρατάρχης Στάλιν εκφώνησε τον παρακάτω λόγο:

«Σύντροφοι,

Πέρασαν οχτώ χρόνια από τις προηγούμενες εκλογές για το Ανώτατο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Η περίοδος αυτή ήταν πλούσια σε αποφασιστικά γεγονότα. Τα πρώτα τέσσερα χρόνια πέρασαν με την εντατική δουλειά των σοβιετικών ανθρώπων για την πραγματοποίηση του τρίτου πεντάχρο­νου σχεδίου. Τα υπόλοιπα τέσσερα χρόνια τα γέμισαν τα γεγονότα του πολέμου ενάντια στους γερμανούς και γιαπωνέζους επιδρομείς, τα γεγονότα του δευτέρου παγκόσμιου πολέμου.

Δε χωρεί αμφιβολία ότι ο πόλεμος είνε το σημαντι­κότερο γεγονός της περιόδου που πέρασε.

Θα ήταν σφάλμα να νομίζουμε πώς ο δεύτερος παγ­κόσμιος πόλεμος ήρθε ξαφνικά, ή ήρθε σαν αποτέλεσμα των σφαλμάτων που έκαναν τούτοι ή εκείνοι οι πολιτικοί ηγέτες των κρατών, αν και δε χωρεί αμφιβολία πώς έχουν γίνει σφάλματα. Ο πόλεμος γεννήθηκε σαν αναπόφευκτη συνέπεια της ανάπτυξης των διεθνών οικονομικών και πο­λιτικών δυνάμεων του σύγχρονου μονοπωλιακού καπιταλι­σμού. Οι μαρξιστές δεν έπαψαν να τονίζουν ότι το κεφα­λαιοκρατικό σύστημα της παγκόσμιας οικονομίας κρύβει μέσα του τα στοιχεία της γενικής κρίσης και της ένοπλης σύγκρουσης, ότι ακριβώς γι' αυτό η ανάπτυξη του παγκό­σμιου καπιταλισμού στην εποχή μας δε συντελείται με ομαλή και ρυθμική κίνηση προς τα εμπρός, αλλά με κρί­σεις και πολεμικές καταστροφές. Η ανισόμετρη ανάπτυξη των κεφαλαιοκρατικών χωρών οδηγεί με τον καιρό στην απότομη παραβίαση της «Ισορροπίας» του παγκόσμιου κε­φαλαιοκρατικού συστήματος, οπότε η ομάδα εκείνη των κεφαλαιοκρατικών χωρών που θεωρεί τον εαυτό της λιγό­τερο εξασφαλισμένο σε πρώτες ύλες και αγορές για τα προϊόντα της, προσπαθεί συνήθως ν’ αλλάξει την κατάσταση και να ξαναμοιράσει προς όφελός της τις «σφαίρες επιρροής», χρησιμοποιώντας την ένοπλη δύναμη. Αποτέ­λεσμα αυτού του φαινομένου είνε το χώρισμα του κεφα­λαιοκρατικού κόσμου σε δυο εχθρικά στρατόπεδα και ο πόλεμος ανάμεσα τους.

Θα ήταν ίσως δυνατό ν’ αποφευχθεί η πολεμική καταστροφή, αν υπήρχε η δυνατότητα να ξαναμοιράζονται περιοδικά ανάμεσα στις χώρες οι πρώτες ύλες και οι αγορές για την πώληση των προϊόντων ανάλογα με την οικονο­μική βαρύτητα των χωρών, αν υπήρχε η δυνατότητα να παίρνονται συντονισμένα και ειρηνικά τέτιες αποφάσεις. Αυτό όμως δεν είνε δυνατό να πραγματοποιηθεί μέσα στις σημερινές κεφαλαιοκρατικές συνθήκες ανάπτυξης της παγ­κόσμιας οικονομίας.

Έτσι, σαν αποτέλεσμα της κρίσης του κεφαλαιοκρα­τικού συστήματος της παγκόσμιας οικονομίας, γεννήθηκε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και σαν αποτέλεσμα της δεύτερης κρίσης ήρθε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος.

Αυτό βέβαια δε θα πει πώς ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος είνε αντιγραφή του πρώτου. Απεναντίας, ο δεύτε­ρος παγκόσμιος πόλεμος διαφέρει ουσιαστικά από τον πρώτο. Πρέπει να 'χουμε υπόψη μας ότι τα κυριότερα φα­σιστικά κράτη — Γερμανία, Ιαπωνία, Ιταλία — πριν επι­τεθούν κατά της Σοβιετικής Ένωσης εκμηδένισαν στις ίδιες τις χώρες τους και τα τελευταία λείψανα των αστικό-δημοκρατικών ελευθεριών, εγκαθίδρυσαν στις χώρες τους σκληρά καθεστώτα τρομοκρατίας, καταπάτησαν την αρχή της κυριαρχίας και της ελεύθερης ανάπτυξης των μικρών χωρών, διακήρυξαν σαν αρχή τους την πολιτική της αρπα­γής ξένων εδαφών, δηλώνοντας απροκάλυπτα πως επιδιώ­κουν να καταχτήσουν την παγκόσμια κυριαρχία και να επι­βάλουν παντού το φασιστικό καθεστώς. Με την κατά­ληψη της Τσεχοσλοβακίας και των κεντρικών περιοχών της Κίνας έδειξαν πως είνε έτοιμα να πραγματοποιήσουν την απειλή τους για υποδούλωση όλων των φιλελεύθερων λαών. Γι' αυτό ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ενάντια στα κράτη του άξονα πήρε από την πρώτη μέρα χαραχτήρα πολέμου αντιφασιστικού, απελευθερωτικού, που ένας από τους σκοπούς του ήταν και η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο ενάντια στα κράτη του άξονα δε μπορούσε παρά να δυναμώσει — και πραγματικά δυνάμωσε — τον αντιφασι­στικό και απελευθερωτικό χαραχτήρα του δεύτερου παγ­κόσμιου πολέμου.

Πάνω σ’ αυτή τη βάση δημιουργήθηκε ο αντιφασι­στικός συνασπισμός της Σοβιετικής Ένωσης, των Ενωμέ­νων Πολιτειών, της Μεγάλης Βρετανίας και των άλλων φιλελεύθερων κρατών, που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην υπόθεση της συντριβής των ενόπλων δυνάμεων του άξονα.

Έτσι έχει το ζήτημα της γέννησης και του χαραχτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου».

(από: Ι.Β.ΣΤΑΛΙΝ: «Λόγος στους εκλογείς μου» σελ.7-10, εκδ. «Τα νέα βιβλία», Αθήνα 1946)

Ι.Β.ΣΤΑΛΙΝ: 26η επέτειος της μεγάλης σοσιαλιστικής επανάστασης του Οχτώβρη (6 Νοέμβρη 1943)

«Η χιτλερική Γερμανία και οι δορυφόροι της βρίσκονται στο χείλος της καταστροφής τους.

Η νίκη των συμμάχων χωρών ενάντια στη Γερμανία θα βάλει στην ημερήσια διάταξη τα σπουδαιότατα ζητήματα για την οργάνωση και ανα­δημιουργία της κρατικής, οικονομικής και εκπολιτιστικής ζωής των ευρω­παϊκών λαών. Η πολιτική της κυβέρνησης μας σ' αυτά τα ζητήματα παρα­μένει αμετάβλητη. Μαζί με τους συμμάχους μας έχουμε την υποχρέωση:

1) Να απελευθερώσουμε τους λαούς της Ευρώπης από τους φασίστες επιδρομείς και να τους βοηθήσουμε να αναδημιουργήσουν τα εθνικά τους κράτη που διαμελίστηκαν από τους φασίστες υποδουλωτές: οι λαοί της Γαλλίας, του Βελγίου, της Γιουγκοσλαβίας, της Τσεχοσλοβακίας, της Πολω­νίας, της Ελλάδας και άλλων κρατών που βρίσκονται κάτω από το γερμα­νικό ζυγό, πρέπει να ξαναγίνουν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι.

2) Να δόσουμε στους απελευθερωμένους λαούς της Ευρώπης το πλή­ρες δικαίωμα και την πλήρη ελευθερία να λύσουν μόνοι τους το ζήτημα για το σύστημα της διακυβέρνησης τους.

3) Να πάρουμε τα μέτρα που χρειάζονται ώστε όλοι οι φασίστες εγ­κληματίες, οι υπεύθυνοι για το σημερινό πόλεμο και τα βάσανα των λαών, σε οποιαδήποτε χώρα κι αν κρύβονται, να τιμωρηθούν αυστηρά και να πληρώσουν για όλα τα κακουργήματα που έκαναν.

4) Να αποκαταστήσουμε στην Ευρώπη μια τέτια τάξη πραγμάτων, που ν' αποκλείει πέρα για πέρα τη δυνατότητα μιας νέας επίθεσης από μέρος της Γερμανίας.

5) Να αποκαταστήσουμε ανάμεσα στους λαούς της Ευρώπης μια μα­κρόχρονη οικονομική, πολιτική και εκπολιτιστική συνεργασία, βασισμένη στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και βοήθεια, για να ανορθωθεί η οικονομία και ο πολιτισμός που κατάστρεψαν οι γερμανοί»

(από: Ι.Β.ΣΤΑΛΙΝ: «Ο Μεγάλος Πόλεμος για την Πατρίδα», σςλ.89, εκδ. ‘Τα νέα βιβλία», Αθήνα 1946).

======================================

Αυτοδιάλυση της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ

Ι.Β.ΣΤΑΛΙΝ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΑΠΟΚΡIΤΗ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΥ «ΡΩΥΤΕΡ»

O ανταποκριτής του αγγλικού πρακτορείου «Ρώυτερ» στη Μόσχα κ. Κίνγκ, απευθύνθηκε με γράμμα του, στον πρόεδρο του Συμβουλίου των επιτρόπων του λαού της ΕΣΣΔ σ. Ι.Β. Στάλιν και τον παρακαλούσε να απαντήσει σ' ένα ερώτημα που ενδιαφέρει την αγγλική κοινή γνώμη.

Ο σ. Ι.Β. Στάλιν απάντησε στον κ. Κίνγκ με το παρακάτω γράμμα:

«Κύριε Κίνγκ,

Έλαβα την παράκληση σας ν' απαντήσω στο ερώτημα που σχετίζεται με τη διάλυση της κομμουνιστικής Διεθνούς. Σας στέλνω την απάντησή μου:

Ερώτημα : «Τα βρεταννικά σχόλια απ' αφορμή την απόφαση για τη διάλυση της κομ­μουνιστικής Διεθνούς ήταν πολύ ευμενή. Ποια είνε η σοβιετική άποψη γι' αυτό το ζήτημα και για την επίδραση που θαχει στο μέλλον των διεθνών σχέσεων;»

Απάντηση: Η διάλυση της κομμουνιστικής Διεθνούς είνε σωστή και επίκαιρη, επειδή διευκολύνει την οργάνωση της κοινής επίθεσης όλων των εθνών που αγαπούν την ελευθερία ενάντια στον κοινό εχθρό, το χι­τλερισμό.

Η διάλυση της κομμουνιστικής Διεθνούς είνε σωστή, γιατί:

α) Ξεσκεπάζει το ψέμμα των χιτλερικών, πως η «Μόσχα» έχει τάχα τη διάθεση να ανακατεύεται στη ζωή των άλλων κρατών και να τα «μπολσεβικοποιεί». Από δω και μπρος μπαίνει τέλος σ' αυτή την ψευτιά.

β) Ξεσκεπάζει τη συκοφαντία των αντιπάλων του κομμουνισμού μέσα στο εργατικό κίνημα, ότι τα κομμουνιστικά κόμματα των διαφόρων χωρών δεν ενεργούν τάχα για το συμφέρον του λαού τους, αλλά σύμφωνα με δια­ταγές απ' έξω. Από δω και μπρος μπαίνει τέλος και σ' αυτή τη συκοφαντία.

γ) Διευκολύνει τη δουλειά των πατριωτών στις χώρες που αγαπούν την ελευθερία, για τη συνένωση των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας τους, ανεξάρτητα από κομματικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις, σε ένα ενιαίο εθνικοαπελευθερωτικό στρατόπεδο, για την ανάπτυξη της πάλης ενάντια στο φασισμό.

δ) Διευκολύνει τη δουλειά των πατριωτών σε όλες τις χώρες, για τη συνένωση όλων των λαών που αγαπούν την ελευθερία σε ένα ενιαίο διε­θνές στρατόπεδο για τον αγώνα ενάντια στην απειλή της παγκόσμιας κυ­ριαρχίας του χιτλερισμού, ξεκαθαρίζοντας έτσι το δρόμο για την οργάνωση της φιλίας των λαών στο μέλλον πάνω στη βάση της ισοτιμίας.

Νομίζω, πως όλα αυτά τα περιστατικά μαζί, θα οδηγήσουν στο δυνά­μωμα του ενιαίου μετώπου των συμμάχων και των άλλων Ενωμένων Εθνών στην πάλη τους για τη νίκη κατά της χιτλερικής τυραννίας.

Βρίσκω πως η διάλυση της κομμουνιστικής Διεθνούς, είνε πέρα για πέρα επίκαιρη, γιατί ακριβώς τώρα που το φασιστικό θηρίο εντείνει τις τελευταίες του δυνάμεις, είνε απαραίτητο να οργανωθεί η κοινή επίθεση των φιλελεύθερων χωρών για να αποτελειώσουμε αυτό το θηρίο και να απαλλάξουμε τους λαούς από το φασιστικό ζυγό.

Με εκτίμηση

I. ΣΤΑΛΙΝ

20 του Μάη 1943»

(από: Ι.Β. ΣΤΑΛΙΝ: «Ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος», σελ. 76-77, εκδ. «Τα νέα βιβλία», Αθήνα 1946»

ΚΚΕ: «Η αυτοδιάλυση της Κομουνιστικής Διεθνούς

15.— Το Μάη 1943, ύστερα από αμοιβαία συμφωνία των κομμουνιστικών κομμάτων αυτοδιαλύεται η ΚΔ. Τα κομμουνιστικά κόμματα είχαν γίνει μέσα στη σκληρή δοκιμασία 25 χρόνων αγώνων, μαζικά και πέρα για πέρα ώριμα για να καθοδηγήσουν την πάλη του προλεταριάτου και του λαού για τη συντριβή του χιτλεροφασισμού και τη νίκη του αντιφασιστικού στρατοπέδου, για τη νίκη της λαϊκής δημοκρατίας και του σοσιαλισμού στις χώρες τους. Η ΚΔ αυτοδιαλύθηκε γιατί εκπλήρωσε την ιστορική της αποστολή, να δημιουργήσει και να σφυρηλατήσει—να μπολσεβικοποιήσει—τα ΚΚ σ' όλο τον κόσμο. Ακόμα η αυτοδιά­λυση της ΚΔ εξυπηρετούσε, για την περίοδο του 1943, τα κα­θήκοντα της παραπέρα ανάπτυξης του αντιφασιστικού μετώπου για την ολοκληρωτική συντριβή του χιτλερισμού.

16.—Η καθοδήγηση του ΚΚΕ δεν κατάλαβε τότε σωστά το Ιστορικό αυτό γεγονός της αυτοδιάλυσης της ΚΔ. Η απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ της 2/6/43 και η εισήγηση ήταν λαθεμένες. Τα ντοκουμέντα αυτά από άποψη πολιτικής υποτάσσουν το κόμ­μα στους εγγλέζους και από οργανωτική άποψη διαλύουν το κόμμα μέσα στη μάζα των εσωκομματικών εργατών και από πρωτοπορία το κάνουν ουρά της εργατικής τάξης και του λαού. Η απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ της 2/6/43 εγκαταλείπει τις μπολσεβίκικες οργανωτικές αρχές και καλεί το κόμμα «πιο θαρ­ρετά να ανοίξει τις πόρτες σε ό,τι καλύτερο διαθέτει η αγροτιά και τα λαϊκά στρώματα της πόλης κλπ.». Η στραβή αυτή οργανωτική γραμμή στοίχισε πολύ ακριβά στο κόμμα μας.

Το ΚΚΕ και η Γ' Διεθνής

17.—Το ΚΚΕ προσχώρησε στην Γ' Διεθνή στο δεύτερο συνέδριο του (Απρίλης 1920). Στα 1924 ονομάστηκε ΚΚΕ (ελληνικό τμήμα της ΚΔ). Από τότε ως την αυτοδιάλυση της ΚΔ (Μάης 1943) το ΚΚΕ βρίσκεται κάτω από την καθοδήγηση και διαρκή βοήθεια της ΚΔ.

18.—Η ΚΔ βοήθησε το ΚΚΕ από τα πρώτα βήματα του για να μπει στο δρόμο της επαναστατικής πάλης. Η βοήθεια της ΚΔ είναι ουσιαστική σε μια σειρά σοβαρές φάσεις της ιστο­ρίας του ΚΚΕ, όπως λχ. στην πάλη ενάντια στη λεγόμενη «κομ­μουνιστική ένωση» του Πειραιά στα 1924, ενάντια στους λικβινταριστές και τους κεντριστές στα 1927-28. Στα 1931 η EE της ΚΔ επεμβαίνει, καθαιρεί την οπορτουνιστική καθοδήγηση, ανα­δείχνει καινούργια καθοδήγηση και δημοσιεύει τη γνωστή έκκληση προς όλα τα μέλη του κόμματος, που ανοίγει καινούργια πε­ρίοδο στην πάλη του κόμματος για την πραγματοποίηση των καθηκόντων και τη μπολσεβικοποίησή του.

19.—Η έκκληση της EE της ΚΔ έδοσε στο ΚΚΕ σωστό στρατηγικό και ταχτικό προσανατολισμό. Το ΚΚΕ βασισμένο στην έκκληση της EE της ΚΔ και με την άμεση βοήθεια της καθορίζει στα 1934 το χαραχτήρα και τις κινητήριες δυνάμεις της επανάστασης στην Ελλάδα.

20.—Η ΚΔ καταδίκασε από το 1939 τη θέση της 3ης ολομέλειας, που αποπροσανατόλισε το ΚΚΕ, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα οριστικά σύνδεσε την τύχη της με τους διεθνείς τυ­χοδιώκτες Χίτλερ και Μουσσολίνι και κάλυπτε τον ουσιαστικό ρό­λο της Αγγλίας στον καθορισμό της βασιλομεταξικής πολιτικής της 4ης Αύγουστου.

21.—Γενικά με τη βοήθεια της ΚΔ το ΚΚΕ επεξεργάστηκε τα προβλήματα του κινήματος μας, τις βάσεις της προπαγάνδας και ζύμωσης γύρω απ' τις ιδέες του κομμουνισμού, τις βάσεις και τη δημιουργία του ηγετικού πυρήνα και τη στελέχωσή του».

(από: «Βοήθημα για την ιστορία του ΚΚΕ», σελ. 182-183, έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, 1952)

======================================
ΚΚΕ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ: «Ο χαραχτήρας του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου

2. —Ποιός ήταν ο χαραχτήρας αυτού του πολέμου;

«Ο Λένιν και ο Στάλιν διδάσκουν πως υπάρχουν δύο ειδών πόλεμοι. Υπάρχουν πόλεμοι άδικοι, καταχτητικοί, που σκοπό τους έχουν να αρπάξουν ξένα εδάφη, να υποδουλώσουν ξένους λαούς . . .

Υπάρχουν όμως και άλλοι πόλεμοι, πόλεμοι δίκαιοι, όχι καταχτητικοί, απελευθερωτικοί. Είναι οι πόλεμοι των λαών για την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας τους ενάντια στην υποδούλω­ση από τον εξωτερικό εχθρό... είναι οι πόλεμοι των λαών των αποικιακών και εξαρτημένων χωρών ενάντια στο ζυγό του ιμπερια­λισμού και της φεουδαρχίας, για την εγκαθίδρυση της λαϊκής εξουσίας ...». (Πολιτικά Γράμματα, τεύχος 1ο, σελ. 150)

«Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ενάντια στα κράτη του άξονα πήρε από την πρώτη μέρα χαραχτήρα πολέμου αντιφασιστικού, απελευθερωτικού, που ένας από τους σκοπούς του ήταν και η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η είσοδος της ΣΕ στον πόλεμο ενάντια στα κράτη του άξονα δε μπορούσε παρά να δυναμώσει — και πραγματικά δυνάμωσε — τον αντιφασιστικό και απελευθερωτικό χαραχτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου.

Πάνω σ' αυτή τη φάση δημιουργήθηκε ο αντιφασιστικός συνασπισμός της Σοβιετικής Ένωσης, των Ενωμένων Πολιτει­ών, της Μεγάλης Βρετανίας και των άλλων φιλελεύθερων κρα­τών, που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην υπόθεση της συντρι­βής των δυνάμεων του άξονα». (Στάλιν, «Λόγος στους εκλογείς του», ελλην. έκδ., 1946, σελ. 9-10).

Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος και η θέση του ΚΚΕ

3.—Στις 28 του 'Οχτώβρη 1940 ο Μουσσολίνι επετέθηκε στην Ελλάδα με σκοπό να την καταλάβει και να την υπο­δουλώσει. Ο πόλεμος που έκανε ο Μουσσολίνι ενάντια στην Ελλάδα ήταν άδικος, ιμπεριαλιστικός, ληστρικός πόλεμος. Από τη μεριά της Ελλάδας ήταν δίκαιος, εθνικοαπελευθερωτικός πό­λεμος. Ο πόλεμος όμως βρήκε την Ελλάδα, όχι μόνο εσωτερικά διασπασμένη και ηθικά αδυνατισμένη αντίκρυ στη φασιστική εισβολή, μα και υλικά «προπαρασκευή, χάρη στην οικονομική καθυστέρησή της και την τεταρτοαυγουστιανή ρεμούλα.

4.—Ο πόλεμος βρίσκει το ΚΚΕ κάτω απ' τη φασιστική τυραννία της 4ης Αυγούστου με σοβαρά οργανωτικά χτυπήμα­τα. Με φυλακισμένα ή εξόριστα τα πιο άξια στελέχη του και πρώτα απ' όλα τον ίδιο τον άξιο αρχηγό του σ. Ν. Ζαχαριάδη, που τον κρατάει η ασφάλεια φυλακισμένο στα μπουντρούμια της Κέρκυρας.

5.—Η θέση του ΚΚΕ απέναντι στον πόλεμο αυτόν καθο­ρίστηκε με το ιστορικό ανοιχτό γράμμα του αρχηγού του σ. Ν. Ζαχαριάδη προς τον ελληνικό λαό, που η διχτατορία, διαστρε­βλώνοντας τον τίτλο του, υποχρεώθηκε να δημοσιεύσει στις 2 του Νοέμβρη 1940. Το ιστορικό αυτό γράμμα λέει:

Προς το Λαό της Ελλάδας

«Ο φασισμός του Μουσσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλαίβουμε για τη λευτεριά, την τι­μή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλαίβει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ, ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Κάθε πράχτορας του φασισμού) πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέ­πει να δόσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέ­πει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ' ένα πραγματικό παλλαϊκό πολιτισμό.

Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας».

Αθήνα 31 του Οχτώβρη  1940

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ

Μαζί με το γράμμα αυτό ο σ. Ζαχαριάδης έβαλε 4 όρους στη διχτατορία του Μεταξά:

1) Αύτη η γραμμή του γράμματος θα ισχύει μέχρι το τέ­λος του πολέμου. 2) Να βγει ο «Ριζοσπάστης». 3) Να δοθεί γενική αμνηστεία. 4) Όποιος δε συμφωνεί με τη γραμμή του γράμματος αυτού θα διαγράφεται από το ΚΚΕ.

6.—Το γράμμα του σ. Ν. Ζαχαριάδη ήταν συνέπεια της πολιτικής γραμμής και ταχτικής του ΚΚΕ στο Ζήτημα του φα­σισμού και του πολέμου. Είναι ιστορική πολιτική πράξη, που έδειχνε τόλμη, διορατικότητα και πρωτοβουλία. Έδινε κατεύθυν­ση στον εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο του ελληνικού λαού και αποτέλεσε τη βάση ολόκληρης της κατοπινής εαμικής πολιτικής. Έβαλε το λαϊκό κίνημα στο δρόμο της πλατιάς επαναστατικής δράσης και έφερνε το ΚΚΕ επικεφαλής του λαού.

7.—Αντίθετα και έξω απ' τη λεγόμενη Κεντρική Επιτρο­πή του ΚΚΕ, που κήρυξε το γράμμα του σ. Ν. Ζαχαριάδη «πλα­στό» και την προσωρινή διοίκηση του ΚΚΕ που το υιοθέτησε, ερμηνεύοντας το σοσιαλπατριωτικά, όπως σύμφερνε στη διχτα­τορία, η μάζα του κόμματος δέχτηκε με ενθουσιασμό το γράμ­μα του αρχηγού του. Μέσα στις φυλακές, όπου βρίσκονταν τα περισσότερα στελέχη του ΚΚΕ, οι κομματικές οργανώσεις (Ακρο­ναυπλία, Πύλος, Κίμωλος) υιοθετούν με ενθουσιασμό το γράμμα του σ. Ν. Ζαχαριάδη και με τηλεγραφήματα τους ζητούν να σταλούν στο μέτωπο για να πολεμήσουν τον εισβολέα. Η κομ­ματική οργάνωση μάλιστα  της  Ακροναυπλίας,  που ήξερε από πριν τη γραμμή του αρχηγού του κόμματος, παίρνοντας την ίδια θέση που είχε και το γράμμα του σ. Ν. Ζαχαριάδη, έστει­λε και υπόμνημα προς τη μεταξική διχτατορία, πριν ακόμα δημοσιευτεί το γράμμα του σ. Ν. Ζαχαριάδη.

8. — Η μάζα των μελών και των οπαδών του κόμματος, κι ολόκληρος ο ελληνικός λαός δέχονται με ικανοποίηση και ενθουσιασμό το αντιφασιστικό, παλλαϊκό προσκλητήριο του σ. Ν. Ζαχαριάδη: «Όλοι στον αγώνα» και παλαίβουν στα βουνά και τα μετόπισθεν «για μια καινούργια Ελλάδα της λευτεριάς, λυτρω­μένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, με ένα πραγ­ματικά παλλαϊκό πολιτισμό».

9.—Η μεταξική κλίκα, χωμένη στα καταφύγια του ξενο­δοχείου «Μεγάλη Βρετανία» θέλει να μεταβάλει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ελληνικού λαού σε πόλεμο καθεστωτι­κό, ιμπεριαλιστικό, για τα συμφέροντα της ιμπεριαλιστικής Αγ­γλίας. Εμφανίζει το Μεταξά σαν «πρωταγωνιστή του αντιφα­σιστικού πολέμου». Ανάβει μια άγρια σωβινιστική ψύχωση με το σύνθημα της «Μεγάλης Ιδέας», της προσάρτησης της Αλ­βανίας κλπ.

10.—Τις επιδιώξεις αυτές και τον κίνδυνο της τέτιας πο­λιτικής της διχτατορίας διαπιστώνει και ξεσκεπάζει ο σ. Ν. Ζα­χαριάδης με το δεύτερο γράμμα του (20 Νοέμβρη 1940) που τόστειλε στην «Προσωρινή διοίκηση» να το δημοσιεύσει, μα που αυτή δεν το δημοσίευσε. Στο γράμμα του αυτό ο σ. Ν. Ζα­χαριάδης έγραφε:

«Ολόκληρος ο λαός της Ελλάδας ξεσηκώθηκε σαν ένας άνθρωπος και χάλασε τα σχέδια του φασισμού. Με το αίμα του ο λαός εξασφά­λισε τη λευτεριά και την ανεξαρτησία του. Έξω απ' αυτά η Ελλάδα δεν έχει καμιά θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγ­γλία και Ιταλία-Γερμανία. Αφού ο λαός μας υπερασπίσει αποτελεσμα­τικά την ανεξαρτησία και την εθνική λευτεριά του, σήμερα ένα μονά­χα πράγμα θέλει: Ειρήνη και ουδετερότητα με τούτους τους όρους: 1) Να ξανάρθουν τα πράγματα όπως ήταν στις 28 του Οχτώ­βρη 1940 δίχως καμία εδαφική-οικονομική-πολιτική ζημιά σε βάρος της Ελλάδας. 2) Οι πολεμικές δυνάμεις της Αγγλίας να φύγουν όλες απ' τα χώματα και τα νερά της Ελλάδας. Με βάση τους δυο αυτούς όρους να ζητήσουμε αμέσως απ' την κυβέρνηση της ΕΣΣΔ να μεσο­λαβήσει για να γίνει ελληνοϊταλική ειρήνη. Αυτό είναι σήμερα το μο­ναδικό εθνικολαϊκό συμφέρον. Και η πράξη έχει αποδείξει ότι μόνο η ΕΣΣΔ σήμερα έσωσε την ειρήνη και ουδετερότητα της Γιουγκοσλα­βίας- Βουλγαρίας-Τουρκίας.

26 του Νοέμβρη 1940. Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Υ. Γ. Είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε ειρήνη έντιμη και δί­χως κυρώσεις και για να ξεκαθαρίσουμε άλλη μια φορά τόσο τον εθνικό-αμυντικό-απελευθερωτικό χαραχτήρα του πολέμου που κάνουμε, όσο και ότι είμαστε ξένοι προς τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που κάνουν οι πλουτοκρατικές μεγάλες δυνάμεις. Αν σήμερα δε δουλέψουμε για μια έντιμη ειρήνη ο πόλεμος θα χάσει για μας τον εθνικό αμυντικό χαραχτήρα του, θα γίνει καταχτητικός και τότε θα έχει αντίθετο το λαό». (Το ΚΚΕ απτό 1931 ως το 1952, σελ. 95).

11.—Στο τρίτο ανοιχτό γράμμα του, στις 15 του Γενάρη του 1941, που δημοσιεύτηκε μετά τον πόλεμο και που ανέπτυσσε τις θέσεις και το νόημα του πρώτου ανοιχτού γράμματος της 31 Οχτώβρη, σύμφωνα με τις νέες συνθήκες, που διαμορ­φώθηκαν στους πρώτους μήνες του πολέμου, που θα ξεσκέπα­ζε την Προσωρινή διοίκηση σα δημιούργημα του Μανιαδάκη και τον προδοτικό ρόλο του Μιχαηλίδη, ο σ. Ν. Ζαχαριάδης έγραφε:

ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ (ΕΤΚΔ) ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΚΝΕ (ΕΤΚΔΝ)

Το γράμμα αυτό το γράφω, γιατί παρουσιάστηκε μια βασική ριζική διαφωνία μου με την Προσωρινή διοίκηση που παρουσιάζεται σαν εκπρόσωπος του ΚΚΕ από το Σεπτέμβρη του 1940. Είχα δεχτεί την πολιτική μόνο συνεργασία με την Προσωρινή διοίκηση (παρά τους σοβαρούς δισταγμούς μου) γιατί είχα εμπιστευθεί σ' ένα παλιό σύν­τροφο να καθαρίσει το ΚΚΕ από τη χαφιεδική σφηκοφωλιά του Μάθεση-Παπαγιάννη.

Από την πρώτη στιγμή είχα παρατηρήσει σοβαρά λάθη στην πολιτική γραμμή της Προσωρινής διοίκησης, που αυτή παρά τις υποδείξεις μου, αρνήθηκε να τα διορθώσει όπως δε δέχτηκε και άλλες υποδείξεις μου. Η βασική όμως διαφωνία μας, που θα αναφέρω πιο κάτω, με αναγκάζει να μιλήσω ανοιχτά. Το γράμμα μου που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες στις 2 του Νοέμβρη 1940 αποβλέπει στα παρακάτω: 1) Να δόσει έγκυρη ενιαία κατεύθυνση στους κομμουνιστές όλης της χώρας. 2) Να κινητοποιήσει το λαό στην αντιφασιστική εξόρμηση για την εθνική ανεξαρτησία, και λευτεριά. 3) Να αποκαταστήσει στο εσωτερικό τις λαϊκές ελευθερίες, μια λαϊκή αντιπλουτοκρατική πολιτική. 4) Να κάμει τον πόλεμο εθνικό αντιφασιστικό, αντιιμπεριαλιστικό με βασικό και μοναδικό σκοπό την εξασφάλιση της εθνικής μας ανεξαρτη­σίας, της ειρήνης και ουδετερότητας μας, έξω από το γενικό ιμπερια­λιστικό πόλεμο. Αυτό θα μπορούσαμε να το επιτύχουμε μόνο μ' ένα ολόπλευρο προσανατολισμό στην ΕΣΣΔ και με μια πραγματική βαλ­κανική συνεργασία. Ο Μεταξάς από την πρώτη στιγμή έκαμε το αν­τίθετο, έκαμε πόλεμο φασιστικό, καταχτητικό πόλεμο. Ενώ, αφού διώ­ξαμε τους ιταλούς από την Ελλάδα βασική προσπάθεια μας έπρεπε να είναι να κάνουμε μια ξεχωριστή, έντιμη και δίχως παραχωρήσεις ελ­ληνοϊταλική ειρήνη, πράγμα που μπορούσε να γίνει με τη μεσολάβη­ση της ΕΣΣΔ, η μοναρχοφασιστική διχτατορία συνέχισε τον πόλεμο για λογαριασμό όχι του λαού της Ελλάδας μα της πλουτοκρατίας και του αγγλικού ιμπεριαλισμού. Μετά το διώξιμο δε των ιταλών από την Ελλάδα, το αίμα των φαντάρων μας χύνεται άδικα, σήμερα δε ο εγ­γλέζικος ιμπεριαλισμός εισπράττει σε αίμα των παιδιών της Ελλά­δας τους τόκους των κεφαλαίων που διέθεσε στα 1935-36 για την παλινόρθωση του Γεωργίου και την εγκαθίδρυση της μοναρχοφασιστικής διχτατορίας του Μεταξά. Αφού δε ο Μεταξάς αρνιέται να απο­καταστήσει τις ελευθερίες του λαού, να εξασφαλίσει την ειρήνη της Ελλάδας και κάνει πόλεμο καταχτητικό ιμπεριαλιστικό, που όλα του τα βάρη τα πληρώνει ο λαός, παραμένει (ο Μεταξάς) κύριος εχθρός του λαού και της χώρας. Η ανατροπή του είναι το πιο άμεσο και ζωτικό συμφέρον του λαού μας. Λαός και στρατός πρέπει να πάρουνε στα χέρια τους τη διαχείριση της χώρας και του πολέμου με σκοπό ειρήνη, εθνική ανεξαρτησία, εσωτερικό αντιφασιστικό, αντιπλουτοκρατικό λαϊκό καθεστώς, ολόπλευρη προσέγγιση προς την ΕΣΣΔ και βαλ­κανική συνεργασία με βάση την ειρηνική λύση των εσωβαλκανικών διαφορών. Όλες τις απόψεις μου αυτές τις ανέπτυξα σ' ένα ανοιχτό γράμμα κι ένα σχέδιο απόφασης που στις 22-11-1940 έστειλα στην Προσωρινή διοίκηση. Αυτή αρνήθηκε να δεχθεί και να δημοσιεύσει αναπτύσσοντας μια καθαρή σοσιαλπατριωτική επιχειρηματολογία που έχει αυτή τη βάση: Ο πόλεμος της Ελλάδας εναντίον της Ιταλίας στην Αλβανία είναι παρόμοιος με τον πόλεμο της ΕΣΣΔ-Φιλανδίας και ότι ο Μεταξάς είναι ο πρωτεργάτης στον παγκόσμιο αντιφασιστι­κό αγώνα. Η Προσωρινή διοίκηση θέλει να υποδουλώσει ολοκληρω­τικά το ΚΚΕ στη μοναρχοφασιστική διχτατορία αντί να οργανώσει την ανατροπή της. Έτσι η Προσωρινή διοίκηση και το ανοιχτό γράμμα μου της 2-11-1940 (που ακέραια την ευθύνη του την έχω εγώ μπρο­στά στο ΚΚΕ και στην ΚΔ) το καταντά ένα καθαρό σοσιαλπατριωτικό ντουκουμέντο και πάει να λερώσει την τιμή του ΚΚΕ. Αυτή είναι η διαφωνία μου και η στάση της Προσωρινής διοίκησης. Έτσι πίσω από τη στάση αυτή καθαρίζει ολότελα και τούτο: Ότι η Προσωρινή διοί­κηση είναι δημιούργημα και όργανο του Μανιαδάκη και ότι ο Γιάννης Μιχαηλίδης, ψηλός, Κατσανέβης, Κάμος, πρόδοσε την εντολή που είχε να καθαρίσει το ΚΚΕ από τη σπείρα του  Μάθεση, πουλήθηκε στη μοναρχοφασιστική διχτατορία. Ύστερα απ' όλα αυτά η στάση όλων των μελών, στελεχών και οργανώσεων του  ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ μέσα στη χώρα και το μέτωπο πρέπει να είναι αυτή: Ο λαός της Ελλάδας υπερασπίζει στον πόλεμο αυτό μόνο την εθνική του ανεξαρτησία. Εί­ναι ξένος ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο Αγγλίας-Γερμανίας και Σία. Θέλει χωριστή, έντιμη, άμεση ειρήνη με τη μεσολάβηση της ΕΣΣΔ. Αναγνωρίζει την  αρχή  της  αυτοδιάθεσης  μέχρις   αποχωρισμού για όλους. Θέλει την ελευθερία του, τη δουλιά  του, την επικράτηση της θέλησης του που του πνίγει ο Μεταξάς. Εξωτερική συμμαχία με την ΕΣΣΔ και αληθινή βαλκανική συνεννόηση. Οι λαοί και φαντάροι της Ελλάδας και Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέρφια και η συναδέλφω­ση τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο που κάνουν οι κεφαλαιοκράτες εκμεταλλευτές τους. Για να γίνουν όλα αυτά, λαός και στρα­τός πρέπει να ανατρέψουν τη μοναρχοφασιστική  διχτατορία του Με­ταξά που είναι ο κύριος και βασικός  εχθρός τους και να εγκαθιδρύ­σουν τη λαϊκή αντιφασιστική κυβέρνηση. Για να μπορεί ένας λαός να κρατεί την εθνική λευτεριά, πρέπει να είναι και εσωτερικά   λεύτερος. Λαός εσωτερικά σκλάβος δε θάναι άξιος να κρατήσει και την εθνική του ανεξαρτησία και κάθε νίκη του  εσωτερικού του τυράννου θά δυ­ναμώνει τη σκλαβιά του.

Αυτός είναι σήμερα ο δρόμος του ΚΚΕ. Κάθε μέλος-στέλεχος οργάνω­σης αυτή τη γραμμή πρέπει να μπάσει στις μάζες και οργανώνοντας τες γύρω απ' αυτή να την επιβάλει νικηφόρα.  Ακόμα μην ξεχνάτε ούτε στιγμή τους φυλακισμένους και εξόριστους μας. Στην Κέρκυρα κάθε στιγμή η ζωή των καλύτερων παιδιών μας, είναι σε άμεσο κίνδυνο από το μαχαίρι του Μεταξά και τις μπόμπες του Μουσσολίνι. Εγώ είμαι γερός και καλά. Όλη μου η σκέψη και η καρδιά μου είναι στο κόμμα, όπως και η ζωή μου είναι δοσμένη σ' αυτό.

Ζήτω το ΚΚΕ! Ζήτω η ΚΔ!

Αθήνα, κρατητήρια Γενικής Ασφάλειας

15/1/1941

Γειά-χαρά

Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

(Το ΚΚΕ απ' το 1931 ως το 1952, σελ. 98-100)

12.— Στις 6 του  Απρίλη 1941 επετέθηκε ενάντια στην Ελλάδα και ο Χίτλερ. Ύστερα απ' την εισβολή του Χίτλερ και την προδοσία των στρατηγών του μετώπου της μοναρχοφασιστικής κλίκας, η αντίσταση του ελληνικού στρατού κάμφθηκε και η Ελλάδα βρέθηκε κάτω από τη γερμανοϊταλική κατοχή και τυραννία. Η κυβέρνηση του Γλύξμπουργκ (Τσουδερός) έφυγε στην Αίγυπτο. Από τα πρωτοπαλίκαρα του μοναρχοφασισμού, ο Τσολάκογλου σχημάτισε την πρώτη κυβέρνηση της εθνικής προδοσίας.

Στην αντίσταση του ελληνικού λαού και τη διεξαγωγή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα εμπνευστής, οργανωτής και καθοδηγητής έγινε το ΚΚΕ.

13.—Η μοναρχοφασιστική διχτατορία παρέδωσε όλους τους φυλακισμένους-εξόριστους αγωνιστές του ΚΚΕ στους χιτλερο-φασίστες καταχτητές. Παρέδωσε και τον αρχηγό του ΚΚΕ σ. Ν. Ζαχαριάδη στη Γκεστάπο που τον μετέφερε στη Γερμανία.

(από: «Βοήθημα ιστορίας του ΚΚΕ», σελ. 190-197 έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, 1952)

============================

ΚΚΕ: «2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη (Δεκέμβρης 1942)

«Διαπιστώνει: α) Ότι ο παγκόσμιος πόλεμος που εί­ναι αντιφασιστικός, προοδευτικός, ξεσηκώνει όλες τις προοδευ­τικές δυνάμεις της ανθρωπότητας κατά του φασισμού. β) Η σκληρή πάλη της ΕΣΣΔ φέρνει βαθιές αλλαγές, κοινωνικές ανα­κατατάξεις, ραγδαία επαναστατικοποίηση και αριστεροποίηση των πλατιών μαζών. γ) Το ΕΑΜ έγινε πόλος συγκέντρωσης όλων των εθνικών δυνάμεων. Καθοδηγεί όλους τους αγώνες στις πόλεις και τον ανταρτοπόλεμο που φουντώνει θυελλώδικα. δ) Κα­ταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας, οικονομική καταστροφή, σμπαράλιασμα του αστοτσιφλικάδικου κρατικού μη­χανισμού, με παράλληλη ανάπτυξη της μαχητικής αντίστασης του λαού.

Οι συνθήκες αυτές βάζουν στο κόμμα το καθήκον να καταχτήσει την τελική νίκη.

Καθορίζει στρατηγικό σκοπό: Απελευθέρωση της χώρας και απαλλαγή της από κάθε ξενική εξάρτηση. Λαϊ­κή δημοκρατία, που ανοίγει το δρόμο  για το σοσιαλισμό.

Η συνδιάσκεψη δε μπόρεσε να δόσει σωστή γραμμή στο ΚΚΕ. Δεν έβλεπε σωστά το ζήτημα των άγγλων. Η εισήγηση του Σιάντου στη συνδιάσκεψη δείχνει ανάγλυφα όλη την προδοτική γραμμή πούβαζε συνειδητά στο κόμμα μας ο προβοκάτορας αυτός.

Πολιτική γραμμή: (Ταχτική) α) Εθνική ενότητα. Όλες οι εθνικές δυνάμεις στο ΕΑΜ. Οι εργάτες και οι αγρότες είναι οι κύριες επαναστατικές δυνάμεις, με ηγεμόνα την εργατική τά­ξη. Γι' αυτό η οργάνωση και το αγκάλιασμα τους μέσα στις γραμμές του εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου, είναι βασικό κα­θήκον του κόμματος. Γύρω τους να συσπειρωθούν όλα τα κόμ­ματα των εργαζομένων. Η νέα γενιά να συγκροτηθεί σε ενιαία και γιγάντια εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση, β) Οι εθνικές μειο­νότητες στο πλευρό του ΕΑΜ. γ) Απομόνωση των διασπαστών του αγώνα (Γλύξμπουργκ, «δημοκρατικοί» ηγέτες κλπ.), δ) Πά­λη κατά των πραχτόρων του καταχτητή (Κυβέρνηση κατοχής, ασφάλεια, ΓΣΕΕ,  «νέα εποχή», «αριστερή παράταξη του ΚΚΕ», «παλαιοί πολεμιστές»), ε) Στο πλευρό της ΕΣΣΔ και των συμ­μάχων, στ) Ολόπλευρη οργανωτική τεχνική προετοιμασία (στε­λέχη, πλατιά στρατολογία, μαζικές οργανώσεις, μαχητικοποίηση του ΕΛΑΣ, τύπος, επαγρύπνηση κλπ.). Όσο θα προχωρούμε, τό­σο η τρομοκρατία θα εντείνεται, η αντίδραση θα συνεργάζεται ανοιχτά με τον καταχτητή. ζ) Πάλη για τις καθημερινές απαι­τήσεις της ζωής, μαχητικοποίηση των μαζών.

Μετά την απόφαση της πανελλαδικής συνδιάσκεψης ιδρύ­θηκε στις 23/2/1943 η ΕΠΟΝ. Σκοπός της ίδρυσης είναι η εξα­σφάλιση της ενότητας της νέας γενιάς και το ολόπλευρο ξεσή­κωμα της στον εθνικό αγώνα.

28. - Συνεδρίαση της ΚΕ στις 2 του Ιούνη 1943 για την αυτοδιάλυση της ΚΔ. Στη συνεδρίαση αυτή η ΚΕ αποδέχτηκε την πρόταση του προεδρείου της EE της ΚΔ για την αυτοδιάλυση της ΚΔ. Και αποφασίζει: Το ΚΚΕ παύει να τιτλοφορείται Ε.Τ. της ΚΔ. «Τα πάντα για τη συν­τριβή του φασισμού». «Ανοιχτή πλατιά στρατολογία στο κόμ­μα και στις εξωκομματικές οργανώσεις». Η τότε καθοδήγηση του ΚΚΕ δεν είδε σωστά την αυτοδιάλυση της ΚΔ. Απομακρύν­θηκε περισσότερο απ' την 6η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Γε­νάρης 1934), που καθόρισε τη γενική γραμμή του κόμματος. Απομακρύνεται απ' τις μπολσεβίκικες οργανωτικές αρχές. Γίνε­ται η στρατολογία με τις καμπάνες. Μπαίνουν μαζικά στο κόμ­μα οι δηλωσίες και άλλα ασταθή μικροαστικά στοιχεία. Το κόμ­μα έφτασε τις 435.000 μέλη στο τέλος της κατοχής. Έτσι «το κόμμα οργανωτικά έχανε την ξεκαθαρισμένη λενινιστική-σταλινική οργανωτική κομματική διάρθρωσή του και πήγαινε να δια­λυθεί μέσα στην πλατιά μάζα». (Ν. Ζαχαριάδης)».

(από: «Βοήθημα για την ιστορία του ΚΚΕ», σελ.205-207, έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, 1952)

Διαβάστε Περισσότερα »