Karl Liebknecht – Rosa Luxemburg - 93 χρόνια απ’ τη δολοφονία τους

Στις 15 Γενάρη συμπληρώθηκαν 93 χρόνια απ’ τη δολοφονία των μεγάλων ηγετών του γερμανικού προλεταριάτου Karl Liebknecht – Rosa Luxemburg απ’ την αντιδραστική γερμανική μπουρζουαζία και τους προδότες πράκτορές της σοσιαλδημοκράτες Εμπερτ-Σάϊντεμαν.




Διαβάστε επίσης:

• Karl Liebknecht – Rosa Luxemburg - 92 χρόνια απ’ τη δολοφονία τους
• Ο Λένιν για τη δολοφονία Λούξεμπουργκ-Λίμπνεχτ
• Μιλτιάδη Πορφυρογένη: Ρ. Λούξεμπουργκ – Κ. Λήμπνεχτ

Διαβάστε Περισσότερα »

Μπέρτολντ Μπρεχτ: ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΛ ΛΙΜΠΚΝΕΧΤ

ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΛ ΛΙΜΠΚΝΕΧΤ

Ενθάδε κείται

Ο Καρλ Λίμπκνεχτ

Ο αγωνιστής ενάντια στον πόλεμο.

Όταν τον δολοφόνησαν

Η πόλη μας υπήρχε ακόμα.

1948

Διαβάστε Περισσότερα »

Karl Liebknecht – Rosa Luxemburg - 92 χρόνια απ’ τη δολοφονία τους

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις 15 Γενάρη συμπληρώθηκαν 92 χρόνια απ’ τη δολοφονία των μεγάλων ηγετών του γερμανικού προλεταριάτου Karl Liebknecht – Rosa Luxemburg απ’ την αντιδραστική γερμανική μπουρζουαζία και τους προδότες πράκτορές της σοσιαλδημοκράτες Εμπερτ-Σάϊντεμαν.
Ο Λένιν μ’ αφορμή τη δολοφονία των Karl Liebknecht – Rosa Luxemburg σε λόγο του (19 Γενάρη 1919) σε συγκέντρωση στη Μόσχα είχε πει: «σήμερα πανηγυρίζουν στο Βερολίνο, η μπουρζουαζία και οι σοσιαλπροδότες – πέτυχαν να δολοφονήσουν τον Κάρλ Λίμπκνεχτ και τη Ρόζα Λούξεμπουργκ. Ο Εμπερτ και ο Σάϊντεμαν που 4 ολόκληρα χρόνια οδηγούσαν τους εργάτες στο σφαγείο για τα ληστρικά συμφέροντα, ανέλαβαν τώρα το ρόλο των δημίων των προλεταριακών ηγετών» (Λένιν, τομ. 28, σελ. 422).
Αργότερα τον ίδιο ρόλο έπαιξε και η χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατία (μαζί και η ηγεσία του «Κ»ΚΕ) δολοφονώντας τους μεγάλους κομμουνιστές επαναστάτες ηγέτες Κ.Γκότβαλντ, Μπ. Μπίερουτ, Μ.Ράκοσι, κλπ και τον αγαπημένο ηγέτη του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη το 1973, με τα 17 χρόνια εξορία, στο Σουργκούτ της παγωμένης Σιβηρίας.

 

Διαβάστε επίσης:

Ο Λένιν για τη δολοφονία Λούξεμπουργκ-Λίμπνεχτ

Μιλτιάδη Πορφυρογένη: Ρ. Λούξεμπουργκ – Κ. Λήμπνεχτ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Λένιν για τη δολοφονία Λούξεμπουργκ-Λίμπνεχτ

Ο Λένιν μ' αφορμή τη δολοφονία της Ρ. Λούξεμπουργκ και του Κ. Λίμπνεχτ έγραφε ανάμεσα στ' άλλα τα παρακάτω:

«Σήμερα στο Βερολίνο η αστική τάξη και οι σοσιαλδημοκράτες πανηγυρίζουν. Κατάφεραν να δολοφονήσουν τον Καρλ Λίμπκνεχτ και την Ρόζα Λούξεμπουργκ. Ο Έμπερτ και ο Σάιντεμαν, που τέσσερα ολόκληρα χρόνια έσπρωχναν τους εργάτες στο σφαγείο για ληστρικά συμφέροντα, ανέλαβαν το ρόλο των δήμιων των προλετάριων ηγετών. Το παράδειγμα της επανάστασης στη Γερμανίας μας πείθει ότι η  «δημοκρατία» δεν είναι παρά ένα προκάλυμμα της αστικής καταλήστευσης και της πιο άγριας βίας. Θάνατος στους δημίους!».

Και αλλού ο Λένιν σημειώνει:

«Οι παραπάνω γραμμές είχαν γραφτεί πριν από την άγρια και ύπουλη δολοφονία του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζα Λούξεμπουργκ από την κυβέρνηση του Έμπερτ και του Σάιντεμαν. Αυτοί οι δήμιοι, αυτοί οι λακέδες της αστικής τάξης, έβαλαν του Γερμανούς λευκοφρουρούς, τα μαντρόσκυλα της ιερής κεφαλαιοκρατικής ιδιοκτησίας, να λιντσάρουν την Ρόζα Λούξεμπουργκ, να τουφεκίσουν πισώπλατα τον Καρλ Λίμπκνεχτ με το ολοφάνερα ψεύτικο πρόσχημα ότι αποπειράθηκε "να αποδράσει"... και, ταυτόχρονα, οι δήμιοι αυτοί πήγαν να καλύψουν τους λευκοφρουρίτες με το κύρος της κυβέρνησης, που δεν έχει δήθεν καμία ευθύνη, που στέκεται τάχα πάνω από τάξεις!... Δεν βρίσκω λόγια να χαρακτηρίσω όλη την αποκρουστικότητα και την ποταπότητα αυτού του φρικτού εγκλήματος, που διέπραξαν οι δήθεν σοσιαλιστές. Θα 'λεγε κανείς ότι η ιστορία διάλεξε αυτό το δρόμο για τους «εργατικούς υπολοχαγούς της κεφαλαιοκρατικής τάξης» για να παίξουν το ρόλο τους, φέροντάς τον ως το «έσχατο όριο» της αγριότητας και της δολιότητας... Το αίμα των καλύτερων ανθρώπων της παγκόσμιας προλεταριακής Διεθνούς, των αξέχαστων ηγετών της διεθνούς σοσιαλιστικής επανάστασης, θα ατσαλώσει καινούριες μάζες εργατών για αγώνα ζωής και θανάτου. Και ο αγώνας αυτός θα οδηγήσει στη νίκη». (Β.Ι. Λένιν, ΑΠΑΝΤΑ, τόμος 37)

Αυτοί οι χαρακτηρισμοί του Λένιν για τους τότε ρεβιζιονιστές σοσιαλδημοκράτες ηγέτες δολοφόνους του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζα Λούξεμπουργκ ισχύουν στο ακέραιο και για τους χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές της προδοτικής κλίκας των Μπέζνιεφ-Φλωράκη δολοφόνους του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Μιλτιάδη Πορφυρογένη: Ρ. Λούξεμπουργκ – Κ. Λήμπνεχτ

ΚΟΜΕΠ αρ. 1, Γενάρης 1946, σελ. 44
Του ΜΙΛΤ. ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΗ

Πάνε τώρα 26 χρόνια που δολοφονήθηκαν από τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία οι δυο μεγάλοι επαναστάτες ηγέτες Ρόζα Λούξεμπουργκ και Κάρολος Λήμπνεχτ. Η δολοφονία αυτή ήταν το ντεμπούτο της πολιτικής που θα ακολουθούσε η γερμανική σοσιαλδημοκρατία όταν έγινε κυρίαρχη στη Γερμανία, ύστερα από τη γερμανική ήττα του 1918. Και το ντεμπούτο αυτό έδειχνε και το κατάντημά της όπως και το άθλιο τέλος της.

Ύστερα από την κατάρρευση του καϊζερισμού, χάρις στην εξέγερση του γερμανικού Λαού, δυο προοπτικές ανοίγονταν μπρος Γερμανία. Η μια ν’ ακολουθήσει το παράδειγμα της τσαρικής Ρωσίας, να σπάσει τα δεσμά και να τραβήξει το δρόμο της ειρήνης και της προόδου, που και ο δρόμος του σοσιαλισμού. Η Γερμανία, τότες, είχε όλες τις δυνατότητες να τραβήξει το δρόμο αυτό. Το γερμανικό προλεταριάτο είχε ξεσηκωθεί, είχε πάρει στα χέρια του την εξουσία, η δύναμη των πρώσων μιλιταριστών, των βιομήχανων και των γιούνκερς είχε λυγίσει. Χρειαζόταν μόνο καλή ηγεσία. Μα η σοσιαλιστική ηγεσία που μπόρεσε να οδηγήσει τη Γερμανία στην ειρήνη και στο σοσιαλισμό, προτίμησε την υποταγή στους αφέντες, τους συμβιβασμούς, την προδοσία. Είχε, ήδη, απ’ το 1914, προδώσει τα συμφέροντα του Γερμανικού Λαού, όταν έκανε ενιαίο μέτωπο με τον Κάιζερ. Ψηφίζοντας τον πόλεμο και τις πιστώσεις. Συνέχισε την προδοσία και στα 1918 οδηγώντας τις επαναστατημένες μάζες των εργατών, στρατιωτών και ναυτών στο συμβιβασμό. Ενάντια σ’ αυτή την προδοσία σήκωσαν το ανάστημά τους οι δυο επαναστάτες Λήμπνεχτ-Λούξεμπουργκ. Ήδη απ’ το 1917 είχαν ιδρύσει την Ένωση του Σπάρτακου. Παρ’ όλες τις προηγούμενές τους ταλαντεύσεις. Ιδιαίτερα η Λούξεμπουργκ στο θεωρητικό πεδίο είχε έρθει σε αντίθεση με τον Λένιν –στη κρίσιμη εκείνη καμπή της ιστορίας του γερμανικού λαού, βρήκαν το σωστό δρόμο και προσπάθησαν να οδηγήσουν την επανάσταση στη συνέπεια της, που ήταν η επαναστατική εξουσία των εργατών, αγροτών, στρατιωτών και ναυτών. Μα οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες είχαν στα χέρια τους την εξουσία. Και στις 16 του Γενάρη του 1919 δολοφόνησαν στο Τιργκάρντεν τους δυο άξιους ηγέτες, που μέναν πιστοί στο σοσιαλισμό, στον αληθινό σοσιαλισμό.

Από κείνη τη στιγμή η τύχη της επανάστασης είχες κριθεί. Αν για λίγα χρόνια μπόρεσε η γερμανική σοσιαλδημοκρατία να κρύψει την προδοσία της με «σοσιαλιστική» φρασεολογία, όμως γρήγορα τα αποτελέσματα ήρθαν. Σε λίγα χρόνια η αντεπανάσταση ήταν κυρίαρχη. Στα 1933 πήρε την εξουσία το πιο λυσσασμένο κομμάτι της γερμανικής κεφαλαιοκρατίας με το Χίτλερ επί κεφαλής. Η Γερμανία πλήρωσε την προδοσία. Σε λίγο την πλήρωνε και ολόκληρος ο κόσμος με το μακελειό του 1939-1945.

Και τώρα, χρόνια και χρόνια από τότες, μπορούμε να κάνουμε τη σύγκριση ανάμεσα στους δυο δρόμους. Το κόμμα των μπολσεβίκων ακολουθώντας το δρόμο που έδειξε ο Λένιν, οδήγησε τους λαούς της τσαρικής Ρωσίας στην πρόοδο, στο σοσιαλισμό. Η Ρωσία, μια χώρα καθυστερημένη, με λαούς που ζούσαν στην αμορφωσιά, στην αθλιότητα και στην πείνα, έγινε η ρωμαλέα χώρα του σοσιαλισμού, με Λαούς που ζουν πολιτισμένα, στην προκοπή και στην καλοπέραση, με απέραντη προοπτική καλυτέρευσης. Οι Λήμπνεχτ και Λούξεμπουργκ στον ίδιο δρόμο προσπάθησαν να οδηγήσουν το γερμανικό λαό. Αν το πετύχαιναν, θάταν σήμερα άλλη η μορφή του κόσμου. Όμως απότυχαν. Και η πολιτική της σοσιαλδημοκρατίας έφερε στην ανεργία, στη δυστυχία, στη χιτλερική βάρβαρη τυραννία, στον αδυσώπητο πόλεμο, στην ήττα, στην καταστροφή. Ποτές η χρεωκοπία μια πολιτικής δεν ήταν τόσο ολοκληρωτική και τραγική και ποτές ο θρίαμβος μια άλλης δεν ήταν τόσο λαμπρός και τόσο αδιαφιλονίκητος.

Αυτό είναι το δίδαγμα που μας δίνει η διπλή δολοφονία του Γενάρη 1919. Μας είναι πάρα πολύ ωφέλιμο και σήμερα. Φυσικά, άλλη κατάσταση και άλλα καθήκοντα σήμερα. Μα όταν ακούμε να βγαίνουν στην επιφάνεια λογιών-λογιών αιχμές αντικομμουνιστικές, ας θυμούμαστε πως παντού και πάντοτε τα κομμουνιστικά κόμματα, φωτισμένα με την διδασκαλία και των ιδρυτών του σοσιαλισμού Μαρξ-Ένγκελς και των σύγχρονων δασκάλων Λένιν-Στάλιν, βρίσκαν και βρίσκουν το σωστό δρόμο. Το παράδειγμα των Λήμπνεχτ-Λούξεμπουργκ δείχνει ακόμα μια φορά την αλήθεια αυτή και δυναμώνει την πίστη των εργαζομένων στη φωτεινή καθοδήγηση των κομμουνιστών.

Διαβάστε Περισσότερα »

Δολοφονία Ρόζας Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ

Πάνω από 100.000 γερμανοί εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στο νεκροταφείο του Βερολίνου -Friedrichsfelde για να τιμήσουν και φέτος την επέτειο της δολοφονίας των μεγάλων επαναστατών Ρόζας Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ.

Οι γερμανοί επαναστάτες δολοφονήθηκαν στις 15 Γενάρη 1919 με εντολή των πρακτόρων του γερμανικού ιμπεριαλισμού προδοτών ηγετών του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Έμπερτ Σαΐντεμαν Νόσκε.

Η γερμανική Ασφάλεια και ο στρατός κατάφεραν να εντοπίσουν τους Λούξεμπουργκ-Λίμπκνεχτ, τους μετέφεραν στη φρουρά του Βερολίνου και εκεί τους δολοφόνησαν άνανδρα. Τη μεν Ρόζα Λούξεμπουργκ την πέταξε στο ποτάμι και βρέθηκε στις 31 Μάη 1919, τον δε Λίμπκνεχτ τον μετέφεραν κρυφά στο νεκροταφείο.

Η κηδεία του Καρλ Λίμπκνεχτ έγινε τελικά στις 25.1.1919 και της Λούξεμπουργκ στις 13.6.1919. Και στις δυο κηδείες συμμετείχαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι του Βερολίνου. Οι κηδείες τους μετατράπηκαν σε μαχητικές διαδηλώσεις του γερμανικού προλεταριάτου.

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 126 15-31 Γενάρη 2002

Διαβάστε Περισσότερα »