Η Ουκρανία αφαίρεσε όλα τα 1.320 αγάλματα του κομμουνιστή επανάσταση Λένιν μετά από μια κυβερνητική πρωτοβουλία να απαλλάξει τη χώρα από τα σύμβολα της Σοβιετικής εποχής.
Τα μνημεία στον μπολσεβίκο ηγέτη έχουν αποσυναρμολογηθεί σε κάθε πόλη, χωριό και πόλη που ελέγχεται από την κυβέρνηση του Κιέβου που έριξε κάτω τον φιλορώσο πρόεδρο Βίκτορ Γιανουκόβιτς πριν από τρία χρόνια, σύμφωνα με αξιωματούχους.
Η αντι-Σοβιετική πρωτοβουλία, η οποία επίσης διατάζει την μετονομασία δρόμων και πόλεων, έγινε νόμος από τον πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο τον Μάιο του 2015, σύμφωνα με τους Τάϊμς.
Η σταλινική-ζαχαριαδική «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» χαιρετίζει και στηρίζει τον αγώνα των λαών της Ουκρανίας ενάντια στο φασισμό–ναζι-φασισμό και τον ιμπεριαλισμό –αλληλεγγύη αυτονόητη για τους επαναστάτες κομμουνιστές αλλά και για κάθε αντιιμπεριαλιστή και αντιφασίστα. Είναι τιμή μας να βρισκόμαστε δίπλα σε συναγωνιστές που δίνουν έναν σκληρό αντιφασιστικό αγώνα στο Donetsk και σε ολόκληρη την Ουκρανία.
Η σημερινή περίοδος χαρακτηρίζεται από μια διαρκή όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, αύξηση της επιθετικότητας των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε πρώτη γραμμή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και πολεμικές συγκρούσεις σε διάφορα μέρη: Αφγανιστάν, Ουκρανία, Ιράκ, Συρία κλπ. αλλά και άνοδος των υπεραντιδραστικών δυνάμεων φασισμού και ναζι-φασισμού. Αυτά επαναφέρουν στο κέντρο της πολιτικής δράσης την πάλη του προλεταριάτου και των λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στο φασισμό.
Η πάλη αυτή όμως μπορεί να διεξάγεται σωστά ΜΟΝΟ όταν καθοδηγείται και στηρίζεται: α. στη λενινιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού και την εφαρμογή της στη σημερινή περίοδο, και β. στην αντιφασιστική γραμμή του 7ου Συνεδρίου (1935) της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ, όπως αυτή εκφράζεται στην εισήγηση του Georgi Dimitrow, (με τις σημερινές ιδιομορφίες) στην οποία περιέχεται, πέραν των άλλων, και ο μαρξιστικός ορισμός του φασισμού: «ο φασισμός είναι η ανοιχτή τρομοκρατική διχτατορία των πιο αντιδραστικών, των πιο σοβινιστικών, των πιο ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματιστικού κεφαλαίου».
Ποτέ ξανά φασισμός! Ζήτω ο προλεταριακός διεθνισμός!
Γνωρίζοντας ότι
ο διαγωνισμός τραγουδιού της Γιουροβίζιον είναι ένας μηχανισμός αναπαραγωγής της
Αστικής ιδεολογίας και κουλτούρας που από την ίδρυσή του εξυπηρετούσε τα συμφέροντα
πολυεθνικών εταιριών και χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής των καπιταλιστικών
χωρών, έξω από κάθε έννοια λαϊκού πολιτισμού και λαϊκής παράδοσης, δεν μας ξαφνιάζει
η πορεία που έχει διαγράψει και το που έχει καταλήξει σήμερα. Πριν λίγες μέρες στο
συγκεκριμένο διαγωνισμό αναδείχθηκε νικητής ένα τραγούδι που υμνεί τους Τατάρους
- συνεργάτες των Χιτλερικών δυνάμεων στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (Β' ΠΠ). Ένα τραγούδι
του οποίου οι στίχοι δεν επιλέχθηκαν τυχαία από τη ναζι-φασιστική κυβέρνηση του
Κιέβου. Σκοπός της ναζι-φασιστικής Ουκρανικής κυβέρνησης είναι, και με αυτό, να
αναδείξει το ζήτημα της προσάρτησης της Κριμαίας από τη Ρωσία 2 χρόνια πριν, χρησιμοποιώντας
ταυτόχρονα μία ακόμα αντισταλινική θεωρία.
Η αντισταλινική
υστερία σε συνδυασμό με την υιοθέτηση φιλοχιτλερικών θέσεων από όλα τα κράτη της
ΕΕ και του ΝΑΤΟ - ούτε καν από την συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - εδραιώνει ακόμα περισσότερο
το θαυμασμό της τακτικής και της στρατηγικής του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, οργανωτή της Μεγάλης
Αντιφασιστικής Νίκης, με την οποία κατάφερε να μετατρέψει το χαρακτήρα του πολέμου
από ιμπεριαλιστικό (δηλ. πόλεμος καπιταλιστικών χωρών μεταξύ τους και ενάντια στη
σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση), σε αντιφασιστικό (δηλ. πόλεμος δημοκρατικών κρατών
ενάντια σε ναζι-φασιστικά κράτη).
Την περίοδο του
πολέμου, όσο κι αν σήμερα μπορεί να μας φαίνεται παράλογο, η επιλογή του ενός ή
του άλλου στρατοπέδου ήταν μονόδρομος. Αν δεν ήσουν με την Σοβιετική Ένωση του Στάλιν,
τότε αυτομάτως ήσουν με τους Ναζι-φασίστες των Χίτλερ - Μουσολίνι. Αν δεν ήσουν
με τη Ναζιστική Γερμανία και την φασιστική Ιταλία τότε ο μόνος δρόμος που είχες
να επιλέξεις ήταν να αγωνιστείς στο πλευρό της Σοβιετικής Ένωσης, που μαζί της αγωνίζονταν
οι λαοί όλου του κόσμου.
Τι έπραξαν όμως
οι Τάταροι στην πλειοψηφία τους;
Ο αντισταλινικός
J. OttoPohlστο βιβλίο του «Οι εθνικές εκκαθαρίσεις
στην ΕΣΣΔ 1937-1949» αναφέρει:
«Η γερμανική στρατιωτική
κατοχή της Κριμαϊκής Χερσονήσου στηρίχθηκε εν μέρει πάνω στις τοπικές μονάδες αυτοάμυνας
των Τατάρων (Selbschutze). Οι μονάδες αυτές διεξήγαν αντι-παρτιζανικό πόλεμο ενάντια
στις σοβιετικές άτακτες μονάδες που δρούσαν στα μετόπισθεν των γερμανικών γραμμών.
Όταν ο Σοβιετικός Κόκκινος Στρατός ανακατέλαβε την χερσόνησο της Κριμαίας, το καθεστώς
του Στάλιν επέβαλε μια αδίστακτη τιμωρία στους Τατάρους της Κριμαίας για την δράση
αυτών των μονάδων αυτοάμυνας. Το σταλινικό καθεστώς εξόρισε ολόκληρο τον πληθυσμό
των Τατάρων της Κριμαίας σε ειδικούς οικισμούς στο Ουζμπεκιστάν ως απάντηση στις
μονάδες αυτοάμυνας των Τατάρων.» (J. O. Pohl Ethnic Cleansing in
the USSR 1937-1949, σελ. 109)
Καιλίγοπαρακάτω:
«Ένας μεγάλος αριθμός των Τατάρων της Κριμαίας, παρόλα αυτά, καλωσόρισε
τους Γερμανούς ως απελευθερωτές» (...) «Καθ’
όλη τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι κατοχικές δυνάμεις οργάνωσαν
περίπου 20.000 Τατάρους (10% του πληθυσμού των Τατάρων της Κριμαίας) σε μάχιμες
μονάδες αυτοάμυνας. Η Γερμανική στρατιωτική διοίκηση της Κριμαίας, υπό τον στρατηγό
Manstein, στηρίχθηκε στις μάχιμες μονάδες αυτοάμυνας των Τατάρων της Κριμαίας για
να ενισχύσει τη κατοχή της χερσονήσου. Ο Γερμανικός στρατός χρησιμοποίησε αυτές
τις μάχιμες μονάδες αυτοάμυνας των Τατάρων για να αντιμετωπίσει τις παρτιζάνικες
στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Κριμαία. (...) Από τους 3.783 Σοβιετικούς παρτιζάνους
στην Κριμαία στις αρχές του 1944, 630 ήταν Τάταροι της Κριμαίας.» (J. O. Pohl Ethnic Cleansing in the USSR 1937-1949, σελ. 112)
«Στις 10 Μαΐου 1944, ο Beriaενημερώσε τον J. Stalinότι η NKVDσυνέλαβε 5.381 «αντισοβιετικά
άτομα» στην Κριμαία μέχρι τις 7 Μαΐου 1944. Κατά τη διάρκεια αυτών των επιχειρήσεων
η NKVDκατέσχεσε 5.995 τουφέκια, 337 πολυβόλα
παντός τύπου, 31 όλμους, και μεγάλο αριθμό χειροβομβίδων και σφαιρών.» (J. O. Pohl Ethnic Cleansing in the USSR 1937-1949, σελ. 113)
Στο βιβλίο του
«Οι Τάταροι της Κριμαίας» ο AlanW. Fisherεπιβεβαιώνει τους παραπάνω ισχυρισμούς:
«Ο Mansteinήταν σχετικά επιτυχημένος όσον αφορά τις
προσπάθειές του να κερδίσει την ενεργή υποστήριξη των Τατάρων. Σύμφωνα με Γερμανικά
και Ταταρικά στοιχεία, οι Γερμανοί έπεισαν 15.000 με 20.000 Τατάρους να συγκροτήσουν
μάχιμες μονάδες αυτοάμυνας που θα ήταν μερικώς οπλισμένοι από τους Γερμανούς κια
θα στέλνονταν στα βουνά για να καταδιώξουν τους παρτιζάνους.» (AlanW. Fisher: TheCrimeanTatars, σελ. 155)
Τι πράττουν σήμερα
οι Τάταροι;
Σήμερα που στην
Ουκρανία οι ναζι-φασίστες ανέτρεψαν τον εκλεγμένο πρόεδρο Γιανουκόβιτς και που οι
«Λαϊκές Δημοκρατίες του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ» αγωνίζονται ενάντιά τους, οι
Τάταροι της Κριμαίας έχουν ενταχθεί σε ναζι-φασιστικά τάγματα όπως το ναζιστικό
τάγμα Αζόφ.
Η απόφαση εκτοπισμού των Τατάρων και η
απόδοση δικαιοσύνης στους συνεργάτες των Ναζί
Άκρως Απόρρητο
Απόφαση νο.5859 της Κρατικής Επιτροπής Άμυνας [1],[2]
11 Μαΐου 1944, Κρεμλίνο Μόσχα Για τους Τατάρους της Κριμαίας
Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, πολλοί Τάταροι της Κριμαίας πρόδωσαν
την Μητέρα πατρίδα, αυτομολώντας από τις μονάδες του Κόκκινου Στρατού που υπερασπίζονταν
την Κριμαία και περνώντας στο πλευρό του εχθρού, εντασσόμενοι σε εθελοντικές στρατιωτικές
μονάδες που σχημάτισαν οι Γερμανοί προκειμένου να πολεμήσουν ενάντια στον Κόκκινο
Στρατό. Ως μέλη των Γερμανικών ταγμάτων τιμωρίας, κατά την διάρκεια της κατοχής
της Κριμαίας από τα Γερμανικά φασιστικά στρατεύματα, οι Τάταροι της Κριμαίας ειδικότερα
διακρίθηκαν για τις βάρβαρες αντεκδικήσεις τους εναντίων των σοβιετικών παρτιζάνων,
ενώ βοήθησαν επίσης τους Γερμανούς επιδρομείς να οργανώσουν βίαιες συγκεντρώσεις
σοβιετικών πολιτών που προορίζονταν για σκλάβοι των Γερμανών, καθώς και στη μαζική
εξόντωση των σοβιετικών πολιτών.
Οι Τάταροι της Κριμαίας συνεργάστηκαν ενεργά με τις Γερμανικές αρχές κατοχής, συμμετέχοντας
στις λεγόμενες «Ταταρικές Εθνικές Επιτροπές», που συστάθηκαν από τα Γερμανικά όργανα
πληροφοριοδοτών, και χρησιμοποιήθηκαν συχνά για την διείσδυση στα νώτα του Κόκκινου
Στρατού από κατασκόπους και δολιοφθορείς. Με την υποστήριξη των Τατάρων της Κριμαίας,
οι «Ταταρικές Εθνικές Επιτροπές», στις οποίες ηγετικό ρόλο έπαιξαν οι Λευκοφρουροί-Τάταροι
του εξωτερικού, προσανατόλισαν τις δραστηριότητές τους στις διώξεις και την καταπίεση
του μη-Ταταρικού πληθυσμού της Κριμαίας, ξεκινώντας τις προετοιμασίες για την απόσπαση
της Κριμαίας από τη Σοβιετική Ένωση με την βία, με την βοήθεια των Γερμανικών στρατιωτικών
δυνάμεων.
Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα που παρατέθηκαν παραπάνω, η Κρατική Επιτροπή Άμυνας
αποφασίζει πως:
Όλοι οι Τάταροι πρέπει να φύγουν από την περιοχή της Κριμαίας και να μετεγκατασταθούν
μόνιμα ως ειδικοί μέτοικοι στις περιοχές της Ουζμπεκικής ΣΣΔ. Η μετεγκατάσταση θα
ανατεθεί στην Σοβιετική NKVD. Η Σοβιετική NKVD (σύντροφος Beria) θα πρέπει να ολοκληρώσει
την μετεγκατάσταση μέχρι την 1η Ιουνίου 1944.
Η ακόλουθη διαδικασία και συνθήκες μετεγκατάστασης πρέπει να λάβουν χώρα:
α) Θα επιτραπεί στους ειδικούς μέτοικους να πάρουν μαζί τους προσωπικά αντικείμενα,
ρούχα, οικιακά αντικείμενα, πιάτα και άλλα σκεύη και μέχρι 500 κιλά τροφή για κάθε
οικογένεια.
Ιδιοκτησίες, κτίρια, εξωτερικές κατασκευές, έπιπλα και γαίες που αφήνονται πίσω
θα αναλαμβάνονται από τις τοπικές αυτοδιοικήσεις. Όλα τα οικόσιτα ζώα θα αναλάβει
το Λαϊκό Επιτροπάτο των Βιομηχανιών Κρέατος και Γάλακτος, όλη την αγροτική παραγωγή
θα αναλάβει το Λαϊκό Επιτροπάτο για τη Γη της ΕΣΣΔ, τα άλογα το Λαϊκό Επιτροπάτο
για την Αγροτική Οικονομία…
Θα αποδοθούν αποδείξεις για την παραλαβή (των παραπάνω) σε κάθε μέρος εγκατάστασης
των πληθυσμών και σε κάθε αγρόκτημα, αποδείξεις για κάθε ζώο, σιτηρά, λαχανικά,
και για άλλους τύπους αγροτικής παραγωγής.
Μέχρι την 1η Ιουλίου αυτού του έτους, η NKVD της ΕΣΣΔ, το Λαϊκό Επιτροπάτο για την
Βιομηχανία Κρέατος και Γάλακτος, Αγροτικής Οικονομίας και Γης…[κλπ] πρέπει να καταθέσουν
στο Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων της ΕΣΣΔ προτάσεις για την διαδικασία αποπληρωμής
των ειδικών μετοίκων, βάσει των αποδείξεων παραλαβής για τα ζώα και την αγροτική
παραγωγή που παρέλαβαν από αυτούς.β) (...)γ) Το Λαϊκό Επιτροπάτο για τους Σιδηροδρόμους (σύντροφος Καγκάνοβιτς) να οργανώσει
την μεταφορά των ειδικών μετοίκων από την Κριμαία στην Ουζμπεκική ΣΣΔ, χρησιμοποιώντας
ειδικά διαμορφωμένα τρένα, σύμφωνα με ένα χρονοδιάγραμμα που θα εκπονηθεί από κοινού
με την NKVD της ΕΣΣΔ…δ) Σε κάθε τρένο ειδικών μετοίκων, το Λαϊκό Επιτροπάτο Δημόσιας Υγείας (σύντροφος
Μήτερεφ) να μεταθέσει, μέσα σε ένα χρονικό πλαίσιο που θα οριστεί από την NKVD της
ΕΣΣΔ, ένα γιατρό και δύο νοσοκόμες, καθώς επίσης και την κατάλληλη ποσότητα φαρμάκων,
και να καλύψει τις ανάγκες για ιατρική φροντίδα και πρώτες βοήθειες στους ειδικούς
μετοίκους κατά την μετάβασή τους.ε) Το Λαϊκό Επιτροπάτο της ΕΣΣΔ για το Εμπόριο (σύντροφος Λιουμπίμοφ) θα τροφοδοτήσει
όλα τα τρένα που θα μεταφέρουν τους ειδικούς μετοίκους με ζεστό φαγητό και βραστό
νερό σε καθημερινή βάση…
Μέχρι την 1η Ιουνίου αυτού του έτους, ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής
του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκοι) του Ουζμπεκιστάν, ο σύντροφος Γιουσούποφ,
ο Πρόεδρος του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων της ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν, σύντροφος
Αμπντουραχμάνοφ, και ο Λαϊκός Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν,
σύντροφος Κομπούλοφ, πρέπει να φέρουν εις πέρας τα εξής σε σχέση με την υποδοχή
και εγκατάσταση των ειδικών μετοίκων:
α) Να υποδεχθούν και να εγκαταστήσουν στην ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν 140 με 160 χιλιάδες
ειδικούς μετοίκους, Τατάρους, σταλμένους εκ μέρους της NKVD της ΕΣΣΔ από την ΑΣΣΔ
της Κριμαίας.
Η εγκατάσταση των ειδικών μετοίκων θα πραγματοποιηθεί σε κοινότητες κρατικών αγροκτημάτων,
υπάρχουσες αγροτικές κολεκτίβες, αγροκτήματα σχετιζόμενα με βιομηχανίες, σε εργατικές
κοινότητες, με σκοπό την επαγγελματική τους αποκατάσταση στη γεωργία και τη βιομηχανία.
β) Να σχηματίσουν επιτροπές στις περιοχές (Oblast) όπου οι ειδικοί μέτοικοι πρόκειται
να εγκατασταθούν, αποτελούμενες από τον πρόεδρο της εκτελεστικής επιτροπής της περιοχής,
τον αρχηγό της διοίκησης της NKVD, αναθέτοντάς τους την εφαρμογή όλων των μέτρων
σχετικά με την υποδοχή και κατανομή των νεοαφιχθέντων ειδικών μετοίκων.
γ) (το ίδιο σε επίπεδο Raion)…
δ) Να οργανώσουν την μηχανοκίνητη μεταφορά των ειδικών μετοίκων, κινητοποιώντας
τα μεταφορικά μέσα των διαφόρων επιχειρήσεων και θεσμών [της τοπικής αυτοδιοίκησης,
της περιοχής, κλπ] για αυτό τον σκοπό.
ε) Να χορηγήσουν κομμάτια καλλιεργήσιμης γης στους νεοαφιχθέντες ειδικούς μετοίκους
και να τους βοηθήσουν να χτίσουν σπίτια προμηθεύοντάς τους με οικοδομικά υλικά.
στ) (...)
ζ) (...)
Επταετή δάνεια μέχρι και 5.000 ρούβλια ανά οικογένεια, για την οικοδόμηση
και εξοπλισμό οικιών, θα αποδοθούν από την Αγροτική Τράπεζα (σύντροφος Κράβτσοφ)
στους ειδικούς μετοίκους στην ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν, στους τόπους εγκατάστασής τους.
Κάθε μήνα κατά την διάρκεια της περιόδου Ιούνης-Αύγουστος 1944, ίσες ποσότητες
αλευριού, δημητριακών, και λαχανικών θα αποδοθούν από το Λαϊκό Επιτροπάτο για τη
Γη της ΕΣΣΔ (σύντροφος Σουμπότιν) στο Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων της ΣΣΔ του
Ουζμπεκιστάν για να κατανεμηθούν στους ειδικούς μετοίκους.
Το αλεύρι, τα δημητριακά, και τα λαχανικά θα μοιραστούν δωρεάν στους ειδικούς μετοίκους κατά την περίοδο Ιούνη-Αυγούστου, ως
αποπληρωμή της αγροτικής παραγωγής και του ζωικού αποθέματος που παραλήφθηκαν από
τις περιοχές που εγκατέλειψαν.
Από τα παραπάνω
γίνεται σαφές ότι η απόφαση εκτοπισμού των Τατάρων της Κριμαίας δεν γίνεται εκδικητικά,
αλλά με κύριο στόχο να μειωθούν οι απώλειες του Κόκκινου Στρατού στην περιοχή της
Ουκρανίας στο μέτωπο με τα Ναζιστικά στρατεύματα. Η απόφαση αυτή - που έχει τη μορφή
διαταγής εν καιρώ πολέμου και είναι άκρως απόρρητη - δεν θα μπορούσε να μην είναι
σαφής ή να αφήνει να εννοηθεί στους κατώτερους σε αξίωμα στρατιωτικούς ότι μπορούν
να πράξουν διαφορετικά (πχ. να εξοντώσουν ή να μην φροντίσουν τον πληθυσμό των Τατάρων).
Το πνεύμα που
διαπνέει την απόφαση γίνεται ακόμα πιο κατανοητό από την απάντηση του V.M. Molotovσε ερώτηση για τις υποχρεωτικές εκτοπίσεις
πληθυσμών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου:
«Το ζήτημα ήταν ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου λάβαμε αναφορές
για μαζική προδοσία. Τάγματα Καυκασιανών στάθηκαν αντίθετα σε εμάς στο μέτωπο και
μας επιτέθηκαν στα μετόπισθεν. Επρόκειτο για ζήτημα ζωής και θανάτου, δεν υπήρχε
χρόνος να ερευνήσουμε τις λεπτομέρειες. Φυσικά και αθώοι υπέφεραν. Όμως εκτιμώ ότι
με δεδομένες τις συνθήκες, ενεργήσαμε ορθά», (Chuev, F., MolotovRemembers: Inside Kremlin
Politics, σελ. 195)
Ο εκτοπισμός των Τατάρων - Η εγκατάσταση
των ανταρτών του ΔΣΕ στην Τασκένδη και στις ΣΣΔ σε αντιδιαστολή με τα στρατόπεδα
συγκέντρωσης των μεταναστών
Λαμβάνοντας υπόψη
ότι πρώτον, τον καιρό της απόφασης ήταν σε εξέλιξη ο καταστροφικότερος πόλεμος που
έχει υπάρξει μέχρι τώρα και δεύτερον, την πρόνοια που υπήρξε για την ασφαλή και
όσο το δυνατόν καλύτερη μεταφορά των πληθυσμών, δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε τον
θαυμασμό μας για τον εντυπωσιακό συντονισμό και την οργάνωση αυτών των επιχειρήσεων.
Επιπρόσθετα, αξίζει να λάβουμε υπόψη και να αξιολογήσουμε και την εμπειρία που έχουμε
από την αντίστοιχη εγκατάσταση των ανταρτών του ΔΣΕ στις ΣΣΔ αμέσως μετά τον πόλεμο
- με μια Σοβιετική Ένωση βαριά τραυματισμένη. Τότε, εκεί τους προσφέρθηκε ιατροφαρμακευτική
περίθαλψη, χρήματα για να ζήσουν, εργασία, σπίτια, θέσεις σε σχολεία, σχολές και
πανεπιστήμια, κ.α.. Είναι εύκολο να αναρωτηθούμε «πότε άλλοτε ο καπιταλισμός ανταπεξήλθε
σε τόσο μεγάλο βαθμό σε παρόμοιου μεγέθους εγχειρήματα;».
Στον αντίποδα,
στη σημερινή Ευρώπη που κυριαρχεί η Ειρήνη, βλέπουμε να υποδέχονται τους μετανάστες-πρόσφυγες
(σημ. μόνο τους υποδέχονται, ενώ οι Σοβιετικοί οργάνωναν την μετακίνησή τους από
την αφετηρία) με κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης, με ανύπαρκτες ή ακατάλληλες υποδομές,
με έλλειψη βασικών στοιχειωδών υλικών, τροφίμων, κλπ, χωρίς κανένα σεβασμό στις
διεθνείς συμβάσεις περί ασύλου, κ.α. Βλέποντας, λοιπόν, αυτή τη «Δημοκρατική» σημερινή
Ευρώπη, δεν μπορούμε να μην θαυμάζουμε το πνεύμα της απόφασης και την αρτιότητα
της εκτέλεσής της.
Τα καθήκοντα των αντιφασιστών
Απέναντι στη
λασπολογία και τις διάφορες αντισταλινικές θεωρίες, η υπεράσπιση της στρατηγικής
του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ και της Σοβιετικής Ένωσης που έχει δικαιωθεί ιστορικά διότι οδήγησε
στη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη είναι μονόδρομος για τους αντιφασίστες αγωνιστές.
Η εύρεση ντοκουμέντων και μαρτυριών που καταρρίπτουν τα αντισταλινικά μυθεύματα,
η παρέμβαση σε συζητήσεις που στόχο έχουν την σπίλωση της θυσίας του μεγάλου
Σοβιετικού λαού, η οργάνωση, επικοινωνία και συνεργασία αντιφασιστικών ομάδων
για την θεωρητική, αλλά και πρακτική αποδόμηση-αντιμετώπιση της ναζι-φασιστικής
ιδεολογίας είναι μόνο μερικά από τα καθήκοντα που πρέπει να αναλάβουν οι
αντιφασίστες αγωνιστές.
Το καθήκοντα των Σταλινικών - Κομμουνιστών
Σ' αυτές τις συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης, της εξαθλίωσης
της εργατικής τάξης, της πείνας, της φασιστικοποίησης, των πολέμων, το καθήκον των
επαναστατών κομμουνιστών, των μαρξιστών-λενινιστών-σταλινιστών είναι διπλό:
πρώτο, πάλη για την «επαναφορά» στην εργατική τάξη της επιστημονικής δικής της
επαναστατικής κοσμοθεωρίας, απαραίτητο στοιχείο για την ανασύνταξη του επαναστατικού
της Κόμματος (συνέχεια του σταλινικού-ζαχαριαδικού ΚΚΕ 1918-55), εντελώς
απαραίτητου για την οργάνωση και καθοδήγηση της μελλοντικής νικηφόρας βίαιης-ένοπλης
Προλεταριακής Επανάστασης και την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας του Προλεταριάτου,
δεύτερο,πάλη,αυτή τη στιγμή, κατά της φασιστικοποίησης, του
εθνικισμού-ρατσισμού που συνδέονται και τροφοδοτούν ΑΜΕΣΑ το φασισμό–Ναζι-φασισμό
μα και ταυτόχρονα συμμετοχή στους αμυντικούς αγώνες των εργαζομένων (ντόπιων-ξένων)
κατά των νέων μέτρων του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, συνδεδεμένων πάντα με την πάλη για την ΕΔΩ και ΤΩΡΑ,
ΕΞΟΔΟ της Ελλάδας από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ-ΝΑΤΟ.
[1]
Ολόκληρη την απόφαση για τον εκτοπισμό των Τατάρων της Κριμαίας μπορείτε να τη
βρείτε στην βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ εδώ
[2]
Η μετάφραση της απόφασης είναι παρμένη από εδώ.
Έγιναν μόνο κάποιες διορθώσεις στη δομή, έτσι ώστε να συμπίπτει η αρίθμηση με
την αγγλική μετάφραση.
Χαιρετισμός της Κίνησης για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55 στην διεθνή αντιφασιστική συνάντηση για το Donbass 11/10/2015
Η σταλινική-ζαχαριαδική «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» χαιρετίζει τη σημερινή εκδήλωση αλληλεγγύης στον αγώνα των λαών της Ουκρανίας ενάντια στο φασισμό–ναζι-φασισμό και τον ιμπεριαλισμό – αλληλεγγύη αυτονόητη για τους επαναστάτες κομμουνιστές αλλά και για κάθε αντιιμπεριαλιστή και αντιφασίστα. Είναι τιμή μας να βρισκόμαστε σήμερα εδώ, ανάμεσα σε συναγωνιστές που δίνουν έναν σκληρό αντιφασιστικό αγώνα στην περιοχή του Donbass και σε όλη την Ουκρανία.
Σήμερα, 70 χρόνια μετά τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών με καθοδηγητή τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, η διαρκής όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, η αύξηση της επιθετικότητας των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε πρώτη γραμμή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και οι διάφορες πολεμικές συγκρούσεις σε διάφορα μέρη Αφγανιστάν, Ουκρανία, Ιράκ, Συρία κλπ. αλλά και η άνοδος των υπεραντιδραστικών δυνάμεων φασισμού και ναζι-φασισμού επαναφέρει στο κέντρο της πολιτικής δράσης την πάλη του προλεταριάτου και των λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στο φασισμό.
Η πάλη αυτή όμως μπορεί να διεξάγεται σωστά ΜΟΝΟ όταν καθοδηγείται και στηρίζεται: α. στη λενινιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού και την εφαρμογή της στη σημερινή περίοδο, και β. στην αντιφασιστική γραμμή του 7ου Συνεδρίου (1935) της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ, όπως αυτή εκφράζεται στην εισήγηση του Georgi Dimitrow, (με τις σημερινές ιδιομορφίες) στην οποία περιέχεται, πέραν των άλλων, και ο μαρξιστικός ορισμός του φασισμού: «ο φασισμός είναι η ανοιχτή τρομοκρατική διχτατορία των πιο αντιδραστικών, των πιο σοβινιστικών, των πιο ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματιστικού κεφαλαίου».
Στη χώρα μας, η ανοιχτή χρεοκοπία της καπιταλιστικής οικονομίας η βαθιά οικονομική κρίση υπερπαραγωγής, η μαζική ανεργία, το δυσθεώρητο χρέος, κλπ. και οι επανωτές καταστροφικές υποδουλωτικού χαρακτήρα συμφωνίες που έχουν επιβληθεί απ’ τους ιμπεριαλιστές και έχουν βαθύνει σε ακραίο σημείο την ΕΞΑΡΤΗΣΗ της χώρας απ’ τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ιδιαίτερα από την ιμπεριαλιστική ΕΕ, με μοχλούς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ-Κομισιόν-ΔΝΤ αλλά και η άνοδος των υπεραντιδραστικών φασιστικών-ναζι-φασιστικών δυνάμεων έχουν επαναφέρει και θέσει, εδώ και καιρό, στην ημερήσια διάταξη της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης και του λαού το πρόβλημα της ΕΝΟΤΗΤΑΣ όλων των αντιφασιστικών και αντιιμπεριαλιστικών δυνάμεων με τη συγκρότηση ενός πλατιού Αντιφασιστικού – Αντιιμπεριαλιστικού Λαϊκού Μετώπου, εντελώς απαραίτητου για την αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της ταξικής πάλης τόσο για την απόκρουση των επιθέσεων του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης και για την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων όσο και κατά του φασισμού με ταυτόχρονη διεξαγωγή και δυνάμωμα της πάλης κατά της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ και για ΑΜΕΣΗ, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, ΕΞΟΔΟ της ΧΩΡΑΣ από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ – γραμμή σύγκρουσης και σε πλήρη αντίθεση μ’ εκείνη της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και της ντόπιας ξενόδουλης αντιδραστικής αστικής τάξης – και σε σύνδεση-κατεύθυνση την προοπτική της μελλοντικής οριστικής απαλλαγής της Ελλάδας από την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μια γραμμή που επιπλέον επιτρέπει, συμβάλλει και επιταχύνει την ανάπτυξη μαζικού επαναστατικού αντιιμπεριαλιστικού-αντικαπιταλιστικού κινήματος, με πρώτα σημάδια το ηχηρό μαζικό αντιιμπεριαλιστικό «ΟΧΙ» (62%) του δημοψηφίσματος (5 Ιούλη) και τη μεγάλη αποχή απ’ τις τελευταίες εκλογές (20 Σεπτέμβρη).
Οι «θεωρίες» και πολιτικές στάσεις που περιορίζουν την πάλη μόνο κατά των καταστροφικών συμφωνιών και των συνεπειών τους και κατά της ντόπιας αστικής τάξης, με γνωστό δεδομένο ότι οι επιθέσεις ενάντια στους εργαζόμενους έρχονται κατευθείαν από τις Βρυξέλλες, προφανώς με τη συμφωνία και του ντόπιου κεφαλαίου και στήριξη της ξενόδουλης αστικής τάξης, αφήνουν στο απυρόβλητο το ξένο κεφάλαιο και αποσυνδέουν αυτή την πάλη από το κεντρικό και καίριο πρόβλημα της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ. Αλλά και η ρητορική περί «αντικαπιταλιστικής πάλης», χωρίς σύνδεση με την αντιφασιστική και αντιιμπεριαλιστική πάλη είναι κούφιες φλυαρίες, ενώ τα περί «αποδέσμευσής» των διαφόρων δεξιών οπορτουνιστών έχουν δημαγωγικό παραπλανητικό χαρακτήρα. Τέλος, άκρως επιζήμιες είναι και εκείνες οι πολιτικές στάσεις που αρνούνται ακόμα και τη σημερινή υπαρκτή εξάρτηση της χώρας και ταυτόχρονα παραπέμπουν όλα τα σχετικά προβλήματα στο μέλλον κάποιου ανύπαρκτου ρεφορμιστικού «σοσιαλισμού»: βρίσκονται αντικειμενικά (αλλά και υποκειμενικά) στην υπηρεσία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, υπηρετούν τη στρατηγική του και στηρίζουν-διαιωνίζουν την εξάρτηση της χώρας απ’ τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Ποτέ ξανά φασισμός!
Ζήτω ο προλεταριακός διεθνισμός!
Σημ: Το προεδρείο της Εκδήλωσης αποφάσισε, λόγω έλλειψης χρόνου, να απευθύνουν από βήματος χαιρετισμούς μόνο οι διεθνείς αντιπροσωπίες και στη συνέχεια να ακολουθήσουν ερωταπαντήσεις. Ο Χαιρετισμός της Κίνησης κατατέθηκε στο προεδρείο.
Στις 23 Μαΐου 2015 δολοφονήθηκε σε ενέδρα έξω από το χωριό Μιχαήλοβκα μαζί με 6 συντρόφους του, από Ουκρανούς φασίστες, ο διοικητής της μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας «Πρίζρακ» (δηλ. φάντασμα), Αλεξάντρ Μπορίσοβιτς Μοζγκοβόι. Υπήρξε από τους ηγέτες του Λαϊκού στρατού που μάχεται τους φασίστες του Κιέβου. Οι νίκες που επιτεύχθηκαν υπό την καθοδήγησή του τον κατέστησαν σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα της περιοχής και πρωταρχικό στόχο προς εξόντωση από τους φασίστες του Κιέβου.
Από τα τέλη του 2013 η Ουκρανία εισήλθε σε βαθιά πολιτικο-οικονομική κρίση. Κύρια αφορμή αυτής ήταν η άρνηση του εκλεγμένου προέδρου Γιανουκόβιτς (μαριονέτα του Πούτιν) να υπογράψει τη συνθήκη σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση -δηλαδή να μεταφέρει το κέντρο εξάρτησης από την Ρωσία στην Γερμανία και τις Η.Π.Α. (ΝΑΤΟ). Αιτία της γενικευμένης δυσαρέσκειας του λαού της Ουκρανίας ήταν η υψηλή ανεργία, η φτώχεια και η υπανάπυξη που είχαν τις ρίζες τους στην πολυεπίπεδη εξάρτηση από την Ρωσία. Την κατάσταση αυτή εκμεταλλεύτηκαν οι ιμπεριαλιστές των Η.Π.Α.-Γερμανίας που καθοδηγώντας τους Ναζί-φασίστες που είχαν καταλάβει την πλατεία του Μεϊντάν, ανέτρεψαν τον Γιανουκόβιτς, άρχισαν ένα μπαράζ μαζικών επιθέσεων και δολοφονιών εναντίον άλλων εθνοτήτων και δημοκρατικών δυνάμεων. Πολλοί από τους συγκεκριμένους ναζί ήταν στην ηγεσία του Ουκρανικού στρατού. Είναι οι ίδιοι που οργάνωσαν και εκτέλεσαν το σχέδιο εξόντωσης των αντιφασιστών της Οδησσού που είχαν εγκατασταθεί στην πλατεία. Ύστερα όταν οι αντιφασίστες κατέφυγαν στο κτήριο τοπικού συνδικάτου, αυτοί επιτέθηκαν στο κτήριο βάζοντάς του φωτιά. Όσοι επέζησαν της φωτιάς ξυλοκοπλήθηκαν μέχρι θανάτου, ανάμεσά τους έγκυες και μικρά παιδιά (2 Μαϊου 2014).
Είχε προηγηθεί η ανακήρυξη τους Ουκρανικής γλώσσας ως μοναδικής επίσημης για όλη τη χώρα. Την ίδια ώρα τα Μ.Μ.Ε. στην Ε.Ε. και στις Η.Π.Α. απόλυτα συντονισμένα αλλοίωναν τις πληροφορίες, σχετικά με την κατάσταση εκεί, για να δημιουργήσουν μια πλαστή εικόνα λαϊκής εξέγερσης που οδήγησε τους ναζιστές στην εξουσία και να παραποιήσουν την αλήθεια γύρω από τα φρικτά εγκλήματα της νέας πραξικοπηματικής κυβέρνησης του Κιέβου. Στις 11 Μαϊου 2014, κήρυξαν μέσω δημοψηφίσματος με ποσοστό 89% και συμμετοχή 75% την ανεξαρτησία τους από την ναζιστική κυβέρνηση του Κιέβου οι λαοί του Ντονμπάς δημιουργώντας δύο «Λαϊκές Δημοκρατίες», του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ. Πρώτο μέλημα των νεοσύστατων κρατών ήταν η οργάνωση του αγώνα ενάντια στο φασιστικό κίνημα. Στις δημοκρατίες αυτές υπάρχει σημαντικός αριθμός κοινοτήτων χιλιάδων Ελλήνων και άλλων εθνοτήτων. Προηγήθηκε η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία έπειτα από δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στην περιοχή με αποτέλεσμα 96% υπέρ αυτής. Η Κριμαία ήταν από τις περιοχές της Ουκρανίας που έσπευσε να καταλάβει η Ρωσία με πρόσχημα την πολυπληθή παρουσία Ρωσόφωνου πληθυσμού εκεί, εξυπηρετώντας και εξασφαλίζοντας κυρίως τα στρατηγικά της συμφέροντα λόγω των ναυτικών βάσεων που διατηρεί στην περιοχή. Ακολούθησαν σφοδροί βομβαρδισμοί από την Ουκρανική αεροπορία και πυροβολικό σε βάρος μεγάλων πόλεων των δύο Λαϊκών Δημοκρατιών με δεκάδες νεκρούς. Στο μεταξύ στην υπόλοιπη Ουκρανία οι προσπάθειες της πραξικοπηματικής κυβέρνησης του Κιέβου για γενική επιστράτευση απέτυχαν παταγωδώς. Ο δημοκρατικός λαός της Ουκρανίας αντιδρώντας στην κατάταξη στον ναζιστικό στρατό, κατάφεραν με μαζικές κινητοποιήσεις να αποτρέψουν την παράδοση των φύλλων πορείας και εκδίωξαν τους απεσταλμένους της κυβέρνησης. Παράλληλα, ο Λαϊκός στρατός μετά από σημαντικές νίκες κατάφερε να εκδιώξει τους ναζί από τα προάστια του Ντονέτσκ, να απελευθερώσει πολλές πόλεις και χωριά της περιοχής και να περικυκλώσει το ναζιστικό στρατό στο Ντεμπαλτσέβε, πόλη στρατηγικής σημασίας που ενώνει το Ντονέτσκ με το Λουγκάνσκ. Αποτέλεσμα αυτών ήταν να κλείσει το συγκεκριμένο μέτωπο πράγμα το οποίο έδωσε τη δυνατότητα στον Λαϊκό στρατό να επικεντρωθεί στο δυτικό. Στις 25 Μαϊου διενεργήθηκαν εκλογές στην Ουκρανία που σκοπό είχαν να επιβεβαιώσουν και “νομιμοποιήσουν” την ανοιχτή επέμβαση των Η.Π.Α.-Γερμανίας στα εσωτερικά της χώρας. Η συμμετοχή στις εκλογές αυτές κυμάνθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα με την αποχή να ξεπερνά το 50% στις περισσότερες περιοχές. Χαρακτηριστικό της αδύναμης κυβέρνησης που σχηματίστηκε ήταν ότι τα δύο πρώτα κόμματα δεν ξεπέρασαν το 22% των ψηφισάντων. Η σύνθεση του νέου κοινοβουλίου έχει σαφώς ναζιστική κατεύθυνση μιας και κατάφεραν να εκλεγούν μέσω των τοπικών λιστών και τη στήριξη φιλοευρωπαϊκών κομμάτων πολλοί πρωτοστάτες των νεοφασιστικών ταγμάτων Donbass, Azov, Dnieper, Aydar κ.ο.κ. Άμεση εξέλιξη των παραπάνω ήταν η απαγόρευση της Κομμουνιστικής ιδεολογίας και της δράσης του ρεβιζιονιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας (24 Ιουλίου 2014). Απέναντι σε αυτή την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι πολύ σημαντικό να διατρανώσουμε και να στηρίξουμε έμπρακτα τον αγώνα των «Λαϊκών Δημοκρατιών» του Ντονμπάς. Να απομονώσουμε εκείνους που στέκονται στην ανάλυση που επικεντρώνει στη σύγκρουση δύο ιμπεριαλισμών (Η.Π.Α-Ρωσίας) παραβλέποντας το ρόλο του λαϊκού παράγοντα και των οργανωμένων αντιφασιστικών δομών του αλλά και την αντιναζιστική-αντιφασιστική πάλη. Η Ελληνική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πήρε θέση σε αυτή τη σύγκρουση. Επέλεξε, στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, να παράσχει βοήθεια στη Ναζ-φασιστική κυβέρνηση του Κιέβου περιθάλποντας τραυματίες του Ουκρανικού στρατού που βομβάρδισαν Ελληνικά χωριά του Ντονμπάς και που ευθύνονται για θηριωδίες όπως αυτή της Οδησσού.
Η Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία και η Καμπάνια «Ένα σχολείο για το Ντονμπάς», στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 41 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα:
“Έτσι νικιέται ο φασισμός”: Ο αντιφασιστικός – αντιιμπεριαλιστικός αγώνας του λαού. Το παράδειγμα της Ουκρανίας.
Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι βετεράνοι του αντιφασιστικού αγώνα:
-Η Άννα Μπορίσοβνα Μπουμπυρίδη, βετεράνος του Κόκκινου Στρατού (1941-1945), στο 4ο Ουκρανικό Μέτωπο. και -Εκπρόσωπος ομάδας ανταρτών ΕΛΑΣ-ΔΣΕ (1941-1949).
Παράλληλα θα υπάρξουν σύντομες τοποθετήσεις από μέλη της Καμπάνιας πάνω στους εξής άξονες: -Το πανευρωπαϊκό καραβάνι αλληλεγγύης στην Αν. Ουκρανία,
-Η θεωρία των «ίσων αποστάσεων και οι «φιλομαϊντάν» απόψεις,
-Εκτίμηση για τις εκλογές σε Ουκρανία-Νοβορωσία, Οι τελευταίες εξελίξεις και
-η Ανάληψη πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση της Καμπάνιας Αλληλεγγύης «Ένα σχολείο για το Ντονμπάς»
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή ώρα 13:00, στο αμφιθέατρο 20 – στο κτήριο Γκίνη.
Παράλληλα, στη διάρκεια των τριήμερων εκδηλώσεων στο χώρο του Πολυτεχνείου θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας από τον αντιφασιστικό αγώνα του λαού της Ουκρανίας.
(αποσπάσματα από ανακοίνωση της Κομμουνιστικής Πλατφόρμας-Ιταλίας)
Στην Ουκρανία διεξάγεται μια σοβαρή σύγκρουση μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, κυρίως μεταξύ των ΗΠΑ, Ρωσίας, Γερμανίας. Η σύγκρουση διεξάγεται σε μια χώρα με τεράστιους φυσικούς πόρους, που διασχίζεται από ενεργειακούς διαδρόμους, όπου υπάρχει και μια από τις πιο σημαντικές ναυτικές βάσεις της Ρωσίας.
Η χώρα χωρίζεται σε ζώνες που υπόκεινται σε διαφορετικές επιρροές και σπαράσσεται από τους χρηματοπιστωτικούς Ομίλους που την έφεραν στα πρόθυρα της πτώχευσης, του εμφυλίου πολέμου και της διαίρεσης.
Οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ κατά τους τελευταίους μήνες έχουν εντείνει την επιθετικότητά τους και αξιοποιούν στην Ουκρανία εθνικιστικές δυνάμεις, αντιδραστικούς και νεοναζί, οι οποίοι, εκμεταλλευόμενοι τη γενικευμένη δυσαρέσκεια, ανέτρεψαν το διεφθαρμένο Γιανουκόβιτς, μια μαριονέτα του Πούτιν, οποίος ήταν αντίθετος στη συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Έγινε έτσι ορατή η στρατηγική περικύκλωσης και απομόνωσης της Ρωσίας, με στόχο να εξασφαλιστεί ο έλεγχος της ουκρανικής επικράτειας ώστε να τοποθετηθούν εκεί στρατιωτικές βάσεις. Οι ΗΠΑ έχουν ξεκάθαρο συμφέρον από την ανάμειξή τους στην περιοχή. Η ΕΕ, ιδίως η Γερμανία, μια ιμπεριαλιστική δύναμη που θεωρεί την Ουκρανία ως «πίσω αυλή» της και τονίζει συνεχώς τον ηγεμονικό της ρόλο, στο πλαίσιο της ΕΕ, αποκαλύπτει το πιο αντιδραστικό πρόσωπό της.
Η Ρωσία αντέδρασε στην αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων στην Ουκρανία γρήγορα και βίαια. Κινητοποίησε το στρατό και έθεσε σε επιφυλακή δύναμη της αεροπορίας και το στόλο της στην περιοχή. Στρατεύματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (μεταξύ 10.000 και 15.000 στρατιώτες) εισήλθαν στην Κριμαία με πρόσχημα την προστασία του ρωσόφωνου πληθυσμού, στην πραγματικότητα για την προστασία των (οικονομικών) συμφερόντων της Ρωσίας και του στόλου της στη Μαύρη Θάλασσα Μετά την απώλεια του Κίεβου, η Μόσχα δεν μπορεί να αφήσει να χάσει και την Κριμαία, επειδή, εκτός των άλλων, φοβάται κι άλλα αυτονομιστικά κινήματα.
Ο Πούτιν θέλει να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της Ρωσίας και των Ρώσων από την επίθεση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, και καλεί σε ενότητα εναντίον των Δυτικών επιδιώξεων. Αλλά η σοβινιστική προπαγάνδα του, δεν μπορεί να αποκρύψει το γεγονός ότι η σημερινή Ρωσία δεν είναι ούτε σοσιαλιστική ούτε ένα κράτος καταπιεσμένων που αγωνίζεται για του εθνική ανεξαρτησία ενάντια σε μια μεγάλη δύναμη. Η Ρωσία είναι μια ιμπεριαλιστική χώρα που είναι έτοιμη, με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της, να έρθει σε αντίθεση με τους αντιπάλους της, σε σύγκρουση και σε πόλεμο ώστε να διατηρήσει-κρατήσει τις ζώνες επιρροής της.
Οι ενέργειες της ρωσικής αστικής τάξης και της εκμεταλλευτικής μαφίας, η οποία παλινόρθωσε βίαια τον καπιταλισμό, δεν μπορούν να έχουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο προοδευτικό χαρακτήρα, δεν υπερασπίζονται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των λαών. Με την επέμβαση του στρατού του «σωτήρα» Πούτιν και των συνεργών έχουν ως στόχο να αποπροσανατολίσουν τις εργατικές μάζες από το γεγονός ότι η Ρωσική οικονομία μπαίνει κι αυτή σε κρίση την οποία θα κληθούν να πληρώσουν οι εργαζόμενοι.
Η κατάσταση στην Ουκρανία, η οποία δείχνει την όξυνση – σ’ αυτήν την περιοχή – όλων των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων επικυρώνει πλήρως τη θέση του μαρξισμού-λενινισμού. Αντανακλά τα επίκαιρα λόγια του Λένιν ο οποίος κατήγγειλε την εκμετάλλευση των μισθωτών σκλάβων του κεφαλαίου για τα συμφέροντα μιας χούφτας εκμεταλλευτών και "πατριωτών" καταπιεστών.
Κάτω ο καπιταλισμός, ο ιμπεριαλισμός και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι!
Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη των εργαζομένων και των λαών!
Οξύτατος ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων: ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσία οδηγεί σε διαμελισμό την Ουκρανία, με τη βοήθεια των αντίστοιχων εσωτερικών στηριγμάτων τους, μαζί και των εθνικιστών και ναζιφασιστών, και σε αλληλοσφαγή τις διάφορες εθνότητες και μειονότητες για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών αλλά και σε επικίνδυνη γενικότερη όξυνση.
Όπως μετέδωσαν τα ξένα πρακτορεία ειδήσεων στις 6 Οκτώβρη του περασμένου χρόνου η Κατερίνα Γιούστσενκο, η γυναίκα του Β. Γιούστσενκο, κάλεσε τους Ουκρανούς να ξηλώσουν μνημεία του κομμουνιστικού παρελθόντος.
“Μπορεί να δεί κανείς μνημεία κομμουνιστών ηγετών, ανάμεσά τους και ο Λένιν, σε πάμπολες πόλεις στην Ανατολική και Κεντρική Ουκρανία. Είναι εντελώς ειρωνικό ότι κάποια από αυτά βρίσκονται δίπλα σε εκκλησίες. […] Αν οι Ουκρανοί δε ξεφορτωθούν αυτά τα είδωλα δε μπορούν να υπολογίζουν στην ευλογία του Θεού” ανέφερε στην ομιλία της η Κατερίνα Γιούστσενκο στην ομιλία της.
Στην ίδια γραμμή ο Σεργκέι Τσεκόφ, ηγέτης της Ρωσικής κοινότητας Κριμαίας κάλεσε να μετονομαστεί η πλατεία του Β.Ι. Λένιν στην Συμφερούπολη και να απομακρυνθεί το μνημείο του Λένιν από εκεί.
Θυμίζουμε ότι τον περασμένο Ιούνιο περίπου 30 Ουκρανοί εθνικιστές επιτέθηκαν και προκάλεσαν ζημιές στο άγαλμα του Λένιν (και προστατευμένο μνημείο της UNESCO) στο Κίεβο προς “τιμήν” των γενεθλίων του Roman Shukhevich, συνεργάτη των Ναζί ο οποίος χρήστηκε “Ήρωας της Ουκρανίας” από τον Γιούστσενκο!
Η αστική τάξη σήμερα συνεχίζει το έργο που ξεκινήσαν οι χρουτσωφικοί ρεβιζιονιστές με το ξήλωμα των κομμουνιστικών συμβόλων.
