ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (μέρος β')

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ «ΗΛΙΝΤΕΝ» ΑΠΡΙΛΗΣ 1952

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ σ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΪΝΑ

Συνέχεια απ το φύλλο 460, Νοέμβρη 2019

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΝ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΝΟΠΛΟ ΑΓΩΝΑ

Το Λιτόχωρο ήταν το προσκλητήριο και για το σλαβομακεδόνικο λαό να αδράξει τ’ άρματα και να απαντήσει στη βία με τη βία, Οι σλαβομακεδόνες γρήγορα πυκνώσαν τις γραμμές των ένοπλων καταδιωκομένων στο Βίτσι, Γράμμο, Καϊμάκτσαλαν, Βέρμιο, Πάικο και αλλού.

Οι σταλμένοι από τα Σκόπια νοφίτες προσπάθησαν να δια­τηρήσουν χωριστά σλαβομακεδόνικα συγκροτήματα, να κρατούν διασπασμένο τον αγώνα των δυό λαών, να απονεκρώσουν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του σλαβομακεδόνικου λαού, να τον κατευθύνουν σε άλλα κανάλια σωβινιστικά, τιτικά, και στην κατάλληλη στιγμή να τον ρίξουν ενάντια στον ελληνικό λαό, όπως επιχείρησαν και στα 1944. Μα κάτω από την πίεση της μάζας των σλαβομακεδόνων παρτιζάνων που μονάχα στην ενό­τητα βλέπουν την επιτυχία του αγώνα και του λαού μας που ενωμένος με τον ελληνικό λαό πάλαιβε στις πόλεις και στα χωριά ενάντια στους κοινούς εχθρούς, παρά τις ραδιουργίες και τα προσκόμματα της ηγεσίας του ΝΟΦ, πραγματοποιήθηκε η ενοποίηση και η συγχώνευση των νοφικών συγκροτημάτων στο ΔΣΕ στις 21-11-1946. Αποτέλεσμα της ενοποίησης ήταν η μαζικοποίηση του κινήματος. Κατά εκατοντάδες βγαίνουν στο βουνό και κατατάσσονται εθελοντικά στις γραμμές του ΔΣΕ οι σλαβομακεδόνες.

Το κίνημα φουντώνει. Ενωμένοι, λαός και στρατός τσακί­ζουν τους μοναρχοφασίστες στην ύπαιθρο και δημιουργούν τις λεύτερες περιοχές στο Βίτσι, Γράμμο, Βόιο, Καϊμάκτσαλαν, Βέρ­μιο, Πάικο, Πιέρρια, Θεσσαλία, Ρούμελη, Πελοπόννησο. Ο εχ­θρός ταμπουρώθηκε στα κέντρα. Στα χωριά ο λαός ανάσανε. Ο ΔΣΕ τον βοήθησε πραχτικά να γίνει νοικοκύρης και αφέντης στον τόπο του. Να χαρεί τη λευτεριά του. Οι πράξεις του ΓΑ και κατόπι της ΠΔΚ κατοχυρώνουν τα καταχτημένα με αίμα δικαιώματα απ’ το σλαβομακεδόνικο λαό. Εκλέγει τα λαϊ­κά του συμβούλια, τα όργανα λαϊκής δικαιοσύνης, ανοίγει σχο­λειά δικά του, αποχτάει και διαβάζει τον τύπο του κλπ. Η Λαϊκή Πολιτοφυλακή πλαισιώνεται με δικά του παιδιά. Πρώτη φορά στην ιστορία του είναι πραγματικά ελεύθερος. Μα η μεγαλύτερή του κατάχτηση, η δικαίωση των αγώνων του, είναι, η αναγνώριση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης απ’ το ΚΚΕ, ηγεσία της λαϊκοδηαοκρατικής επανάστασης, με την απόφαση της 5ης ολομέλειας που λέει: «Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδόνικος (σλαβομακεδόνικος) λαός τάδοσε όλα για τον Αγώνα και πολέμα με μια ολοκλή­ρωση ήρωισμου και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμ­φιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής Επανάστασης, ο μακεδόνικος λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την απ ο χ τή σ ε ι ». Η 5η Ολομέλεια, ανεπιφύλαχτα αναγνώρισε το δικαίωμά μας της αυ­τοδιάθεσης μέχρι του αποχωρισμού. Παρ όλο που δεν υπήρχε δυνατότητα για πλήρη εθνική μας αποκατάσταση—γιατί αυτό προϋπόθετε λεύτερο και το μακεδόνικο λαό του Βαρδάρη—μας αναγνώρισε το δικαίωμα της κρατικής αυτοτέλειας. Ο αγώνας ικανοποιεί τους εθνικούς πόθους μας. Ο λαός δίνεται σ’ αυτόν ολόψυχα και με φανατισμό εφαρμόζει το «ΟΑΟΙ ΣΤ’ΑΡΜΑΤΑ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ !». Μέσα Απ’ τις γραμμές του λαογέννητου ΔΣΕ σλαβομακεδόνες μαχητές και αξιωματικοί καθημερινά παρουσιάζουν δείγματα μαζικού ηρωισμού και αυτοθυσίας. Χέρι με χέρι με τα καλύτερα παιδιά του ελληνικού λαού πετυχαί­νουν λαμπρά πολεμικά κατορθώματα. Στη φωτιά της μάχης δένεται πιο σφιχτά καί ατσαλώνεται με αδιάρηχτους δεσμούς αίματος η ενότητα του σλαβομακεδόνικου με τον ελληνικό λαό. Λαϊκοί ήρωες έβαλαν τη σφραγίδα τους σ’ αυτή την εποποιία του θρυλικού ΔΣΕ, όπως η Μίρκα, ο Γκίζας, ο Σιπέρκος, Γρα­νίτης, η Τσφέτα, ο Πέτσος, οι αδερφοί Πέσιου, ο Νικολαίδης, ο Γιώτης, οΝεδέλκος και πολλοί άλλοι. Μα και όλος ο λαός δε μένει πίσω. Δίνει τρόφιμα, νομή, ρούχα. Τα μεταφέρει στην πρώτη γραμμή. Βοηθάει να γίνουν τα πολυβολεία, οι δρόμοι, τα αμπριά. Κουβαλάει τους τραυματίες από το μέρος της μά­χης και βοηθάει στη νοσηλεία τους. Οι οικογένειες αφού έστελναν τα παιδάκια στις ΛΔ, έδιναν ό,τι είχαν στο στρατό και κα­τατάσσονταν οι υπόλοιποι, άντρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, στο ΔΣΕ. Δίκαια το ΚΚΕ χαραχτήρισε σαν «ολοκαύτωμα» αυτή τη μαζική μαχητική συμμετοχή του σλαβομακεδόνικου λαού στο δεύτερο ένοπλο αγώνα.

Σ’ αντίθεση με τη μαζική συμμετοχή του σλαβομακεδόνικου λαού στο ένοπλο κίνημα που τάδοσε όλα—παιδιά, περιουσία, κλπ,—η κλίκα Μητρόφσκι, Κεραμιτζήεφ, Γκότσε καί Σία παρά την ενότητα, πού δήθεν είχε δεχθεί, συνέχισε το προδο­τικό της έργο. Η δράση της μέσα από το κίνημα ήταν υπονο- μευτική, διασπαστική, κατασκοπευτική.

Όταν λαός καί στρατός, δίναν απανωτά χτυπήματα στα μοναρχοφασισμό και του δημιουργούσαν αξεπέραστη, στρατιωτικοπολεμική, οικονομική και πολιτική κρίση, συνέχισαν αυτοί την εχθρική υπονομευτική δράση και την έκαναν τόσο πιο εντονη, όσο περισσότερο στριμώχνονταν μοναρχοφασίστες και αμερικα­νοκρατία, στο μέτωπο και στα μετόπισθεν. Το 1949, όταν πια ο εχθρός έφτασε στο αδιέξοδο και οι ΕΠΑ ζήτησαν μεσολάβη­ση της ΣΕ, για ειρηνική λύση της σύγκρουσης στην Ελλάδα, ο Τίτο αντιτάχτηκε. Συμμαχεί ανοιχτά με τους μοναρχοφασί­στες και μας χτυπάει πισώπλατα, δολοφονικά στο Καϊμάκτσαλαν και στο Βίτσι, στην πιο κρίσιμη φάση του αγώνα. Ο Τίτο βοή­θησε στη νίκη του μοναρχοφασισμου που παράτεινε το καθεστώς της αμερικανοκρατίας στην Ελλάδα.

Ο δήθεν «προστάτης» των μακεδόνων Τίτο, συντέλεσε στο ξανασκλάβωμα του λαου μας, στην εθνική καταστροφή. Τις λεύτερες περιοχές τις ποδοπατάει η ματοβαμμένη μπότα των αμερικάνων και ελλήνων φασιστών και έκει που ο λαός έχτιζε τη λεύτερη έθνική του ζωή, σήμερα απόμειναν ερείπια, ερημιά, φυ­λακές, στρατόπεδα, καταπίεση, δάκρια και αίμα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΟΠΛΟ ΑΓΩΝΑ 1946-1949

Ο σκληρός αυτός αγώνας που βάσταξε 3 ¹/₂ χρόνια και που στη διάρκειά του ο σλαβομακεδόνικος λαός, σε αδελφική ενότητα με τον ελληνικό λαό, εγραψε αθάνατη εποποιία, στάθηκε ένα πολύτιμο σχολειό που πολλά δίδαξε στο λαό μας. Η πείρα αυτή, βγαλμένη από σκληρούς αγώνες και πληρωμένη με πολύ αίμα, μπορεί να συνοψιστεί έτσι:

1. Ο λαός ανάμεσα στην ατιμωτική σκλαβιά και την ένο­πλη αντίσταση, διάλεξε το δεύτερο.
2. Η ενότητα με τον ελληνικό λαό έγινε αστήρευτη πηγή δύναμης στην πάλη ενάντια στον κοινό έχθρό.
3. Το ΚΚΕ, χάρη στη σωστή πολιτική του στο εθνικο-μακεδονικό ζήτημα, συγκέντρωσε τις μάζες του σλαβομακεδόνικου λαοΰ και τις κινητοποίησε με μια πρωτοφανή παλλαϊκή συμμε­τοχή στην πάλη για την εθνική απελευθέρωση. Ο σλαβομακεδόνικος λαός πείστηκε έμπραχτα ότι το μόνο κόμμα που παλαίβει για τα δίκαιά του είναι τό ΚΚΕ.
4. Στη διάρκεια του αγώνα και ιδιαίτερα στις απελευθερω­μένες περιοχές, ο σλαβομακεδόνικος λαός, για πρώτη φορά στην ιστορία του, πέτυχε μια σειρά καταχτήσεις στην εθνική του ζωή. Και πείστηκε ότι με τη νίκη της λαϊκής δημοκρατίας στην Ελ­λάδα θ’ αποχτήσει την εθνική του λευτεριά.
5. Η ζωη και ο πόλεμος απέδειξε ότι ο λαός κρύβει λαϊ­κούς ήρωες, εθνικά διαμάντια, άξια να μποον επικεφαλής των αγώνων του.
6. Το ΝΟΦ και τα παρακλάδια του ΝΟΜΣ-ΑΦΖ απ’ την αρχή διασπούσαν και υπονόμευαν τον εθνικοαπελευθερωτικό μας αγώνα και είχαν μεταβληθεί σε πραχτορεία της τιτικής σπείρας. Οι από τα Σκόπια διορισμένοι «ηγέτες» του ΝΟΦ ήταν προ­δότες, διασπαστές και κατάσκοποι, για λογαριασμό των τιτικών, εχθροί του μακεδονικού λαού.
7. Οι Τίτο, Κολισέφσκι καί Σία συστηματικά υπονόμευαν τον αγώνα μας, εξυπηρετούσαν τους αμερικανοάγγλους πάτρωνές τους, μας χτύπησαν πισώπλατα και έγιναν το 1949 από τους κύριους παράγοντες της στρατιωτικής ήττας μας.
8. Οι τιτικοί και η σπείρα Μητρόφσκι προσπαθούσαν συ­στηματικά να αποπροσανατολίσουν το εθνίκοαπελευθερωτικό μας κίνημα και να μεταβάλουν τις λαϊκοδημοκρατικές μας δυνάμεις σε εφεδρεία των μεγαλοσέρβων, για την υποδούλωση του λαού μας και σε τελευταία ανάλυση σε εφεδρεία του εχθρού, σε συμ­μάχους των μοναρχοφασιστων, όπου αυτοί οι ίδιοι κατρακύλησαν.
9. Η ζωή απόδειξε ότι για να προχωρήσει ο σλαβομακεδόνικος λαός, έπρεπε ν’ απαλλαγεί από την τιτική και νοφική προδοσία, που όχι μονάχα στεκόταν εμπόδιο στην απελευθέρωση και ολόπλευρη ανάπτυξή του, μα και τον οδηγούσε στην υποδούλωση, στην εθνική εξαφάνιση. Κάθε προς τα μπρος προσπάθειά του, προϋπόθετε την απαλλαγή του από τους τιτικούς και τους νοφίτες.

ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΑΓΟΝΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Μετά τη σύμπτυξη των τμημάτων του ΔΣΕ από το Γράμμο-Βίτσι η κατάσταση στην Έλλαδα χειροτέρεψε. Ο μοναρχοφασισμός και οι αμερικάνοι καταχτητές όχι μόνο δε μπόρεσαν να λύσουν κανένα απ’ τα προβλήματα του λαού, αλλά με τη μετατροπή της Ελλάδας σε πολεμική βάση και τις πυρετώδικες προετοιμασίες τους για τον πόλεμο, βύθισαν το λαό σε μεγα­λύτερη φτώχια, εξαθλίωση, δυστυχία, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποικία, και δημιούργησαν αφόρητη κατάσταση. Μέσα στο οργιό του εγκλήματος που βασιλεύει στην Ελλάδα ιδιαίτερα άσχημη είναι η κατάσταση του σλαβομακεδόνικου λαού, που δι­πλά καταπιέζεται, καταδιώκεται και με πρωτοφανέρωτο σαδισμό πάνε να τον εκμηδενίσουν εθνικά και να τον εξοντώσουν.

Ο σλαβομακεδόνικος λαός, σε αδιάσπαστη ενότητα με τον ελληνικό λαό, παλαίβει ενάντια σ’αυτή την κόλαση, για αμνηστεία ψωμί-δουλιά, για ειρήνη, λευτεριά, ανεξαρτησία, δημοκρα­τία, για τα εθνικά του δίκαια.

ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Ο μακεδόνικος λαός σαν έθνος εχει όλο το δικαίωμα να 'καθορίζει λεύτερα την τύχη του. Και αυτός «εχεί το δικαίωμα να οργανώνεται όπως του αρέσει, χωρίς, βέβαια, να θίγει τα συμφέροντα των άλλων εθνών» (Στάλιν), Παλιός του πόθος από τότε πού διαμορφώθηκε σε έθνος είναι να αποκατα­σταθεί σε ενιαΐο, εθνικό, ανεξάρτητο, δημοκρατικό κράτος της Μακεδονίας. Για την πραγματοποίηση του πόθου αυτού έχει αναπτύξει από παλιά τους εθνικοαπελευθερωτικούς του αγώνες. Η πραγματοποίηση αυτού του πόθου παραμένει αναφαίρετο δι­καίωμα, με βάση την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών, μέχρι και του αποχωρισμού και είναι υπόθεση ολάκερου του μακεδό­νικου λαού που θα βρει τη λύση του στην κοινή πάλη με τους άλλους λαούς, για Ειρήνη-Δημοκρατία-Σοσιαλισμό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτέλεσμα των αγώνων που κάνει σήμερα ο μακεδόνικος λαός θα είναι η πλέρια εθνική του αποκατάσταση με την ένωση των τριών κομματιών της Μακεδονίας στο μακε­δονικό κράτος, στην αδελφική οικογένεια των γειτονικών βαλκα­νικών λαών, γιατί έχει όλο το δικαίωμα για μια ανεξάρτητη, αυτοτελή, εθνική κρατική υπόσταση. Τότε θα μπορέσει λεύτε­ρος ν’ άναπτυχθεί ολόπλευρα και να προσφέρει κι αυτός αυτό που μπορεί στην ανθρωπότητα.

Αυτή την τελική επιδίωξη όλων των μακεδόνων την έχουν και οι σλαβομακεδόνες του Αιγαίου και οι αγώνες τους δεν έπαψαν ποτέ να τείνουν στην πραγματοποίησή της. Η λύση του εθνικού ζητήματος στη Σοβ. Ένωση, στη ΛΔ της Κίνας και στις χώρες της ΛΔ, είναι απόδειξη ότι οι πόθοι των μακεδόνων θα πραγματοποιηθοΰν όταν διωχθούν για πάντα οι αμερικανοάγγλοι καταχτητές, όταν γκρεμίσει το φασιστικό καθεστώς του μοναρχοφασισμού στην Ελλάδα και η τυραννία της συμμορίας Τίτο Ράγκοβιτς-Κολισέφσκι, όταν νικήσει η ΛΔ στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία. Κανένας λεύτερος λαός δε θα θελήσει να σταθεί εμπόδιο στην ικανοποίηση αυτών των δίκαιων, πατρο­παράδοτων πόθων τους.

Ο λαός της Μακεδονίας του Πίριν απόχτησε τη λευτεριά του. Οι μακεδόνες του Πίριν, μέσα στη ΛΔ της Βουλγαρίας αναπτύσσουν την εθνική ζωή τους και μαζί με τα’ αδέλφια τους τούς βουλγάρους χτίζουν το σοσιαλισμό,

Οι μακεδόνες του Βαρδάρη, που προδόθηκαν από την τιτική συμμορία, χάσαν τη λευτεριά τους και ξαναυποδουλώθηκαν. Σήμερα, σε αδιάσπαστη ενότητα με τους γιουγκοσλάβικους λαούς, παλαίβουν ενάντια στους Αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές και την τυραννική κλίκα των Τίτο-Ράγκοβιτς-Κολισέφσκι, για το διώ­ξιμο των Αμερικανοάγγλων, το γκρέμισμα του φασιστικού καθε­στώτος του Τίτο, το ξαναγύρισμα στην αγκαλιά του δημοκρατι­κο και σοσιαλιστικού στρατοπέδου, δηλαδή, το χτίσιμο της γιουγκοσλάβικης λαϊκής δημοκρατίας και εκεί μέσα δικαίωση των έθνικών τους πόθων.

Ο σλαβαμακεδόνικος λαός στη Μακεδονία του Αιγαίου σή­μερα βρίσκεται σε πρωτοφανέρωτη εθνική και κοινωνική σκλα­βιά. Για να λευτερωθεί πρέπει ν’ ανατραπεί το τυραννικό κα­θεστώς της αμερικανοκρατίας. Στον αγώνα του αυτό για να γλυτώσει απ’ την αμερικανοεγγλέζικη κατοχή, και τη μοναρχοφασιστική τυραννία, έχει ανάγκη για σύμμαχό του τον ελληνικό λαό, που ζει κάτω από το ίδιο καθεστώς, και την ίδια τυ­ραννία. Γι’ αυτό σήμερα άμεσο καθήκον σε μας τους μακεδόνες του Αιγαίου είναι η κοινή πάλη με τον ελληνικό λαό, ενάντια στους κοινούς εχθρούς, τους αμερικανοάγγλους, τους μοναρχοφασίστες και τους τιτικούς σπιούνους. Αποτέλεσμα της απελευ­θέρωσης της Ελλάδας απ’ τους σημερινούς δυνάστες θα είναι η εθνική ανεξαρτησία, η λευτεριά, η λαϊκή δημοκρατία, για όλο το λαό της Έλλάδας και η εθνική ισοτιμία, η πολιτική αυτο­διοίκηση για μας τους μακεδόνες.

Το δημοκρατικό κίνημα της Ελλάδας, μας αναγνωρίζει από χρόνια τώρα αυτά μας τα δικαιώματα και παλαίβει γι’ αυτά. Τρα­νή απόδειξη γι’ αυτό είναι η απόφαση της 6ης ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ που λέει:

«Το κόμμα πρέπει να φυλάξει και να δυναμώσει παραπέρα τους δεσμούς ανάμεσα στον ελληνικό και σλαβομακεδόνικο λαό, που σφυρηλατήθηκαν μέσα στον κοινό σκληρό αγώνα. Η πάλη ενάντια στην καταπίεση των σλαβομακεδόνων, η πάλη για την ισοτιμία τους, η αναγνώριση του δικαιώμα­τος να ζούνε λεύτεροι και αφέντες στην πατρική τους γη, δένει τους μακεδόνες με τους έλληνες και εμποδίζει τα καταχτητικά σχέδια του Τίτο εναντίον της ελληνικής Μα­κεδονίας».

Η θέση αυτή της 6ης ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ συμπίπτει με τις άμεσες επιδιώξεις μας στις δοσμένες σημερι­νές συνθήκες και εξυπηρετεί και τα δικά μας εθνικά συμφέρον­τα και το λαΐκοδημοκρατικό κίνημα στην Ελλάδα, μέρος του οποίου είναι και το δικό μας κίνημα.

Η θέση αυτή βοηθάει στη συσπείρωση όλων των δημοκρα­τικών δυνάμεων στην Ελλάδα, στον αγώνα ενάντια στην αμε­ρικανοκρατία. Ο σλαβομακεδόνικος λαός προβάλλοντας σήμερα τις απαιτήσεις για εθνική ισοτιμία που σημαίνει πολιτική αυτοδιοίκηση, δεν παραιτείται από τις παραπέρα επιδιώξεις του για εθνική αποκατάσταση και παλαίβει να κανονίσει μόνος του την τύχη του, σύμφωνα με το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών, όταν νικήσει η Λ. Δημοκρατία στην Ελλάδα.

ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΤΟ ΝΟΦ

Τις παραπάνω επιδιώξεις του ο σλαβομακεδόνικος λαός θα τις κάνει πραγματικότητα στην ανειρήνευτη πάλη σα αδιάσπαστη ενότητα με τον ελληνικό λαό, ενωμένος σε μια εθνική, επαναστατική, απελευθερωτική οργάνωση, που θα συσπειρώσει όλους τους σλαβομακεδόνες και θα τους οδηγήσει στη νίκη.

Ποιά όμως μπορεί να είναι αυτή η οργάνωση;

Μήπως μπορούσε να είναι το ΝΟΦ; Είναι γνωστό πια σή­μερα ότι το ΝΟΦ και τα τμήματά του ΝΟΜΣ-ΑΦΖ, δεν είναι οι οργανώσεις που θα οδηγούσαν το σλαβομακεδόνικο λαό στη νίκη, γιατί το ΝΟΦ, που ιδρύθηκε τον Απρίλη του 1945, με τιτική πρωτοβουλία, στάθηκε αντίθετο στην εκπλήρωση των πό­θων του σλαβομακεδόνικου λαού, γιατί όπως κατάλαβε ολοκά­θαρα η καταπληχτική πλειοψηφία των σλαβομακεδόνων, το ΝΟΦ δεν ιδρύθηκε για ν’ απελευθερώσει τη Μακεδονία του Αιγαίου, αλλά, για να την υποδουλώσει στη φασιστική συμμο­ρία του Τίτο. Το ΝΟΦ δημιουργήθηκε στα Σκόπια από τους Τίτο-Κολισέφσκι, από στοιχεία τυχοδιωχτικά εχθρικά και προς το δημοκρατικό κίνημα της Ελλάδας, εχθρικά προς το σλαβο­μακεδόνικο λαό. Φτιάχτηκε με αποκλειστικό ακοπό να εξυπηρετήσει

τους ιμπεριαλιστικούς σκοπούς της τιτικής συμμορίας, τα συμφέροντα της τιτικής κλίκας στη Μακεδονία του Αιγαίου, που ήταν η διάσπαση και το χτύπημα από τα μέσα του λαϊκοδημοκρατικού κινήματος της χώρας μας, η εκμετάλλευση του σλαβομακεδόνικου ζητήματος προς όφελος των εθνικιστικών επιδιώξεων της σπείρας του Βελιγραδιού, η προσάρτηση της Μακεδονίας του Αιγαίου απ’ τον Τίτο.

Η κλίκα του Τίτο, που ίδρυσε το ΝΟΦ, δε μπορούσε ν’ αγωνιστεί για την απελευθέρωση της Μακεδονίας του Αιγαίου, τη στιγμή που ετοίμαζε και τελικά πραγματοποίησε την υποδούλωση των λαών της Γιουγκοσλαβίας ατους αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές. Ώστε καθαρά βγαίνει από δω ότι το ΝΟΦ ιδρύθηκε για να εξυπηρετήσει σκοπούς εχθρικούς, αντίθετους με τα συμφέροντα του σλαβομακεδόνικου λαού.

Ο ιδρυτικός και καθοδηγητικός πυρήνας του ΝΟΦ αποτελέστηκε από πράχτορες της τιτικής συμμορίας τύπου Μητρόφσκι, Καραμιτζήεφ, Γκότσε, Ρακόφσκι και Σία, στοιχεία που δεν τ’ ανάδειξε η δράση τους και δεν τ’ αναγνώρισε ο λαός, μα τα επέβαλε ο Τίτο. Και από την ίδρυση του ΝΟΦ ως το τέλος, έπαιξαν προδοτικό και πραχτοριακό ρόλο σε βάρος της λαϊκοδημοκρατικής επανάστασης στην Ελλάδα γενικά και του δικού μας απελεοθερωτικού κινήματος ειδικά και προς όφελος της κλίκας του Τίτο, του μοναρχοφασισμού και των αμερικανοάγγλων ιμπεριαλιστών.

Οι ιδρυτές του ΝΟΦ ήταν οι γνωστοί διασπαστές και προδότες του σλαβομακεδόνικου κινήματος που στην πρώτη κατοχή, σαν οχρανίτες και όργανα της υπονομευτικής δουλιάς της τιτικής κλίκας στη Μακεδονία του Αιγαίου, διέσπασαν και πρόδοσαν το κίνημα και λιποτάχτησαν στον Τίτο. Αυτούς οι Τίτο- Κολισέφσκι χρησιμοποίησαν για να ιδρύσουν το ΝΟΦ με τους παραπάνω σκοπούς. ^‘Ετσι άρχισαν μια άτιμη, προδοτική, προβοκατόρικη δράση που προηγούμενό της δεν έχει. Σαμποτάρισμα του λαϊκουδημοκρατικού κινήματος στην Ελλάδα, προβοκάτσιες, δολοφονίες, διαλυτική δουλιά μέσα στις ίδιες τις γραμμές μας είναι η ταχτική τους. Η διάσπαση της ενότητας όχι μονάχα ανάμεσα σε μας και στους συναγωνιστές μας έλληνες, αλλά και μεταξύ μας ήταν αυτό που επιθυμούσαν οι χαφιεδικοί πράχτορες της τιτικής μαφίας. Κάθε σλαβομακεδόνα που δε συμφωνούσε με τα προδοτικά τους σχέδια, που έμενε πιστός στο κίνημα του σλαβομακεδόνικου λαού και στα συμφέροντα του, τον ονόμαζαν γκραικομάνο και αντίθετα καθένα που γινόταν όργανό τους τον βάφτιζαν «γνήσιο» μακεδόνα. ‘Ετσι υπόθαλπαν τη διαίρεση των ίδιων των μακεδόνων σε «γνήσιους» μακεδόνες και γκραικομάνους. Οι σλαβομακεδόνες καταδιωκόμενοι πρόσφυγες στη Γιουγχοσλαβία ζητούσαν να πολεμήσουν τους μο­ναρχοφασίστες και oι «ηγέτες» τους, τους εμπόδιζαν, γιατί αυτό παράγγελνε η τιτική κλίκα.

Επίσημα κήρυξαν τη λιποταξία. ’Οργάνωσαν παντού γιάφκες για τις λιποταξίες, στο Πάικο, στο Πόζαρ, Μπούφι, ΄Αγιο Γερμανό, Λαιμό, Μακροχώρι, Μελά, Κρανιώνο, Κρυοταλλοπηγή κλπ. Έδιναν στους τιτικούς πληροφορίες για σοβαρά μυστικά του ΔΣΕ, για τη δύναμη, τη διάταξή του. 'Εστηναν προβο­κάτσιες και παρακινούσαν το λαό να περάσει στη Γιουγκοσλαβία. Έσπερναν τη σύγχιση, κλόνιζαν και έσπαζαν τους πιο αδύνατους. Εκμεταλλεύονταν τις τεράστιες θυσίες του μακεδονικού λαού και τις δυσκολίες που περνούσε το κίνημα.

‘Ολη αυτή η υπονομευτική και διασπαστική δουλίά της σπεί­ρας Μητρόφσκι και Σία, όπως αποδείχτηκε ήταν οργανωμένη και καθοδηγούνταν απ’ τα Σκόπια, το ΓΕ του γιουγκοσλάβικου στρατού και την ΟΖΝΑ. Και εκτός από το άλλο μεγάλο κακό που έκανε στο κίνημά μας, διέφθειρε μια σειρά σλαβομακεδόνικα στελέχη και εμπόδισε πολλούς ικανούς σλαβομακεδόνες αγωνιστές να αναδειχτούν σε ανώτερα στελέχη.

Ο σλαβομακεδόνικος λαός στη Μακεδονία του Αιγαίου, ακόμα από την εμφάνιση των πρώτων πραχτόρων του ΝΟΦ, στο άκουσμα των εκδηλώσεών τους, ενάντια στην ηγεσία του λαϊκοδημοκρατικού κινήματος της Ελλάδας και των διαλυτικών-υπονομευτικών συνθημάτων τους, εκδήλωσε τη δυσφορία του και με δισταγμό προσχωρούσε στις γραμμές του. Μόνο ύστερα απ’ την ενοποίηση και συγχώνευση των νοφικών ομάδων μέσα στο ΔΣΕ (Νοέμβρης 1946), ο σλαβομακεδόνικος λαός μπήκε στο ΝΟΦ, διατηρώντας πάντα τις επιφυλάξεις του, γιατί έβλεπε ασυνέπεια και διασπαστικές υπονομευτικές εκδηλώσεις στην ηγεσία του.

Γι’ αυτό, όταν ξεσκεπάστηκε ο ρόλος του Τίτο, σαν πρά­κτορα των αμερικανοάγγλων και η προδοτική σπείρα Μητρόφσκι, οι επιφυλάξεις του λαού μετατράπηκαν σε βεβαιότητα και σύσσωμος ο σλαβομακεδόνικος λαός την καταδίκασε και ζήτη­σε τη διάλυση του ΝΟΦ. Γι’ αυτό σ’ όλη την προσυνεδριακή δουλιά όλοι οι σλαβομακεδόνες στις συνελεύσεις και συνδιασκέ­ψεις τους, ομόφωνα και ομόθυμα καταδίκασαν το ΝΟΦ και την ηγεσία του, και αποφασιστικά ψήφισαν για τη διάλυσή του. Για να μην ακούεται το όνομά του, που θυμίζει προδοσία, που αναδίνει αχνό από το αίμα των καλύτερων παιδιών του, που προ­δομένα και χτυπημένα πισώπλατα απ’ τα τιτικά όπλα, έπεφταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα.

Το Συνέδριό μας σαν έναν από τους βασικούς σκοπούς του έχει να ενώσει αυτή την κατακραυγή των σλαβομακεδόνων του Αιγαίου, μικρών και μεγάλων, αντρών και γυναικών, και να κατασταλάξει στην απόφαση:

Να σβήσει το ΝΟΦ και τα τμήματά του ΝΟΜΣ-ΑΦΖ. Να μην ξανακουστεί το όνομα των οργανώσεων, που εμπορεύτηκαν το αίμα του, που καπηλεύτηκαν τους πόθους και που μαγείρευαν την αλυσίδα των εγκλημάτων.

Μια για πάντα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι οι αμέτρητες θυσίες μας, το πολύ αίμα που έδοσε ο λαός μας, τα κομμάτια απ’ τα κορμιά που άφησαν οι ανάπηροί μας, δεν έχουν καμιά σχέση με το ΝΟΦ και τα παρακλάδια του, ότι οι αγώνες και οι θυσίες είναι αποτέλεσμα της φλογερής επιθυμίας του λαού μας να διώξει τους καταχτητές αμερικανοάγγλους ιμπεριαλι­στές, να αποτινάξει την τυραννία του μοναρχοφασισμού, να γλυ­τώσει απ’ τους πράχτορες και σπιούνους. Είναι αποτέλεσμα του πόθου του να γίνει λεύτερος, νοικοκύρης στον τόπο του. Να διαφεντεύει τη ζωή του, να ζήσει χωρίς τό βραχνά του φασί­στα που παραμονεύει να του βάλει τη θηλιά. Οι αγώνες αυτοί δεν έχουν καμιά σχέση με τους φιλοτομαριστές τυχοδιώχτες πράχτορες, που όταν ο λαός σκοτωνόταν για τη λευτεριά, αυτοί υπονόμευαν και πρόδιναν.

Οι πράξεις των τιτικών πραχτόρων, που αυτονομάστηκαν «ηγέτες» του σλαβομακεδόνικου λαού, τους καταδίκασαν, τους ξεχώρισαν απ’ το λαό και δικαιολογημένα μαζικά ο λαός μας τους ξεσκέπασε, τους απομάκρυνε απ’ τις γραμμές του και έβαλε φραγμό στην προδοτική, πραχτορειακή δουλιά τους.

Το Συνέδριό μας, εκπληρώνοντας τη θέληση του λαού, που εκφράστηκε στις προσυνεδριακές συνελεύσεις, έχει υποχρέωση να επισφραγίσει αυτό το ξεκαθάρισμα από τις γραμμές μας με τη διάλυση του ΝΟΦ, με την καταδίκη της σπείρας των προδοτών, διασπαστών, πραχτόρων Μητρόφσκι-Κεραμιτζήεφ και Σία και ν’ ανοιξει το δρόμο για τους παραπέρα αγώνες, με τη δημιουργία καινούργιας, εθνικής, επαναστατικής, απελευθερωτικής λαϊκοδημοκρατικής οργάνωσης.

ΑΝΑΓΚΗ ΙΔΡΥΣΗΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

Στο Συνέδριό μας προβάλλει επιταχχικά η ανάγκη να αυμπληρώσει το κενό. Ύστερα από το γεγονός ότι ο λαός καταδίκασε την οργάνωση ΝΟΦ και ύστερα από την κατακραυγή που ξεσηκώθηκε, ουσιαστικά οργάνωση δεν υπάρχει. Γι’ αυτό μπροστά στο Συνέδριο μπαίνει επιταχτικά η ανάγκη να ιδρύσει καινούργια οργάνωση για να καθοδηγήσει τους παραπέρα αγώνες ταυ λαού μας, που κατά γενική επιθυμία πρέπει να ονομασθεί «ΗΛΙΝΤΕΝ», όνομα που είναι συνδεμένο με τις καλύτερες πα- ραδόσεις του λαού μας και που τον ηλεκτρίζει. Είναι το όνομα που θυμίζει τα ιδανικά της επανά στασης του «ΗΛΙΝΤΕΝ» με τα οποία γαλουχήθηκαν δυο γενιές.

Όπως διατρανώθηκε σε όλη την προσυνεδριακή δουλιά, στις συνελεύσεις και συνδιασκέψεις ο λαός μας με χαρά και ικανο­ποίηση αποδέχτηκε την πρόταση να ιδρυθεί η καινούργια οργά­νωση με το όνομα «ΗΛΙNTEN». Με τα πιο θερμά λόγια και με ενθουσιασμό εκφράστηκαν οι σλαβομακεδόνες για τηνέα ορ­γάνωση.

Αξιοσημείωτο είναι ότι μαζικά ο κόσμος πήρε μέρος στην προσυνεδριακή δουλιά και μαζική ήταν η συμμέτοχη στην πλα­τιά συζήτηση που έγινε. 0ι παλιοί αγωνιστές της επανάστασης του «HΛΙΝTEN», οι γέροι και οι μάνες που με δάκρια στα μάτια άκουγαν τη λέξη «ΗΛΙΝΤΕΝ», εξέφρασαν την ικανοποίησή τους γιατί η καινούργια οργάνωση θα φέρει το όνομα «ΗΛΙΝΤΕΝ». Οι αγωνιστές του ΔΣΕ στο «ΗΛΙΝΤΕΝ» βλέπουν τον και­νούργιο σίγουρο καθοδηγητή τους στους καινούριους αγώνες μας. Ίδιες εκδηλώσεις έχουμε απ’ τα παιδιά μας των επαγγελ­ματικών σχολών. Σημασία έχει ακόμα το γεγονός ότι μαζική ήταν η συμμετοχή στις εκλογές για την ανάδειξη των καλύτε­ρων παιδιών του, σαν αντιπρόσωπους στο Συνέδριο. Χαρακτηρι­στικό είναι ότι ούτε ένας μακεδόνας δε βρέθηκε να διαφωνήσει στη διάλυση του ΝΟΦ και στην ίδρυση της καινούργιας οργά­νωσης.

συνεχίζεται

Διαβάστε Περισσότερα »

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ «ΗΛΙΝΤΕΝ» ΑΠΡΙΛΗΣ 1952

Αναδημοσιεύεται σ’ αυτό το φύλλο ένα πρώτο τμήμα της «Εισήγησης» του ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΪΝΑ που διαβάστηκε στο «ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ «ΗΛΙΝΤΕΝ» ΑΠΡΙΛΗΣ 1952» για να γνωρίσουν οι νεότεροι αγωνιστές: α) τη μαρξιστική γραμμή του επαναστατικού ΚΚΕ 1918-1955, με επικεφαλής το μεγάλο κομμουνιστή ηγέτη ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, στο Σλαβομακεδόνικο ζήτημα, και β) τους ένδοξους επαναστατικούς αγώνες του Σλαβομακεδόνικου λαού, σε πλήρη ΑΝΤΙΘΕΣΗ με τη ΔΙΠΛΗ, εθνικιστικού χαρακτήρα, ΠΡΟΔΟΣΙΑ της ρεβιζιονιστικής-σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας ΦΛΩΡΑΚΗ, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας – συμφωνία ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ-ΦΛΩΡΑΚΗ, μ’ εντολή, προφανώς, των πιο ακραίων εθνικιστικών-σοβινιστικών κύκλων του τόπου: 1) απαγόρευση ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ των Σλαβομακεδόνων ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ, και 2) κήρυξη ως ΑΝΥΠΑΡΚΤΗΣ της Σλαβομακεδόνικης μειονότητας (ΦΛΩΡΑΚΗΣ: «για το ΚΚΕ μακεδονική μειονότητα δεν υπάρχει» «Ρ» 16/9/1988, σελ.3), που εκφράστηκε-υλοποιήθηκε στη «μεταπολίτευση» με την υπουργική απόφαση: «Κοινή Απόφαση υπουργών Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης», Αθήνα 29.12.1982, Αρθ. Πρωτ. 106841 ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ-ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΗ (όπως έχει αποκαλύψει-ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙ, το 1995, ο ΚΩΝ/ΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: (βλέπε «Πρόλογο» Κ.ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ σε Θ.ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ: «Στο όνομα της Μακεδονίας», σελ. 3-4, Αθήνα 1995 και Αποσπάσματα «ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ» Νο 446 Ιούνη-Ιούλη-Αύγούστου 2018, σελ. 2).

Η τότε ΔΙΠΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ της Σλαβομακεδόνικης μειονότητας βρήκε τη συνέχεια και το αποκορύφωμά της στην ακραία εθνικιστική σύμπραξη της σημερινής εθνικιστικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, στην ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΟΙΝΗ ΑΚΡΑΙΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ θέση-στάση ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ-ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΗΣ της ΔΙΜΕΡΟΥΣ «Συμφωνίας των Πρεσπών» (ανεξάρτητα απ’ τις όποιες παραπλανητικές φλυαρίες) με ΠΡΟΣΧΗΜΑ τα γνωστά ΜΥΘΕΥΜΑΤΑ περί ΔΗΘΕΝ ύπαρξης στη «Συμφωνία των Πρεσπών» «σπερμάτων αλυτρωτισμού» με τα «απαράδεκτα περί «μακεδονικής γλώσσας» και «μακεδόνων πολιτών» («Ρ»19/12/2018,σελ.2). Κινήθηκαν σφιχταγκαλιασμένα, συγκροτώντας ΚΟΙΝΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ επιθετικό μέτωπο ΚΑΤΑ της «Συμφωνίας»: Ναζι-φασιστική Χιτλερική «Χρυσή Αυγή», φασιστική-εθνικιστική-ρατσιστική ΝΔ (με ισχυρή Ναζι-φασιστική πτέρυγα ΒΟΡΙΔΗ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, κλπ.), τα εθνικιστικά ΚΙΝΑΛ – Έν.Κεντρώων-ακραίο εθνικιστή ΛΕΒΕΝΤΗ, ΑΝΕΛ-ακραίο εθνικιστή θρησκόληπτο φασιστοειδές Π.ΚΑΜΜΕΝΟ, τους Ναζι-φασίστες ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ και ΜΠΑΛΤΑΚΟ-Δ.ΚΑΜΜΕΝΟ, Φ.ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ, κλπ., φθάνοντας ως την ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ηγετική σοσιαλδημοκρατική ομάδα των ΠΑΠΑΡΗΓΑ-ΜΑΪΛΗ-ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ του «Κ»ΚΕ (αλλά και άλλων ακραίων εθνικιστών ΛΑΦΑΖΑΝΗ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, κλπ.) και την Εκκλησιαστική Αντίδραση.

Αλλά και επιπλέον με τις γνωστές, ακραίου εθνικιστικού μίσους και επιθετικότητας, κινητοποιήσεις της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ κατά της τότε πΓΔΜακεδονίας (=Βόρειας Μακεδονίας) και του λαού της, αναδεικνυόμενη έτσι αντικειμενικά-υποκειμενικά σε πρωτοπορία της εθνικιστικής Αντίδρασης του τόπου, μα και την ακραία επαίσχυντη εθνικιστική ομιλία του ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ στη Βουλή.

Ο ακραίος επιθετικός αντιδραστικός αστικός ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην περίπτωση της «Συμφωνίας των Πρεσπών» ΔΕΝ μπορούσε να μην ικανοποιήσει και ενθουσιάσει τη φασιστική και Ναζι-φασιστική Αντίδραση με τον εκπρόσωπο της Ναζι-φασιστικής πτέρυγας της ΝΔ Μ.ΒΟΡΙΔΗ να δηλώνει στην «Ομιλία» του στη Βουλή (25/1/2019) κατά τη συζήτηση για την κύρωση της «Συμφωνίας»: «ο κύριος Τσίπρας είναι ένας και μοναδικός. Ένας και μοναδικός, ο οποίος – προσέξτε – συνεχίζει την παράδοση του μακεδονισμού της Αριστεράς. Δεν τη συνέχισε το ΚΚΕ. Ήρθε σήμερα το ΚΚΕ, άλλαξε την πολιτική του θέση από τότε, μίλησε για άλλες ιστορικοπολιτικές συγκυρίες και εμφανίστηκε ο Τσίπρας να το μαλώνει γιατί δεν είναι σε εκείνη τη θέση… είστε κυβέρνηση εθνικής μειοδοσίας… είστε πιο Σκοπιανοί απ’ τους Σκοπιανούς… ».

Η «Συμφωνία των Πρεσπών» ΔΕΝ έλυσε τα δυο εκρεμούντα σημαντικότατα ζητήματα: της επιστροφής των εν ζωή Σλαβομακεδόνων ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ και των οικογενειών τους στην πατρίδα τους και εκείνο της αναγνώρισης της υπαρκτής Σλαβομακεδόνικης μειονότητας στη χώρα μας.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ σ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΪΝΑ

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Σήμερα πραγματοποιούμε το Συνέδριο των σλαβομακεδόνων του Αιγαίου, που με μεγάλη χαρά το περίμενε ο λαός μας. Το Συνέδριο αυτό εχει αποφασιστική σημασία γιατί θα μελετήσει και θα συνοψίσει τους απελευθερωτικούς επαναστατικούς αγώνες του λαού μας και θα χαράξει την παραπέρα πορεία μας στην πάλη για τη λευτεριά.

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Ο μακεδόνικος λαός έχει μια πλούσια ιστορία. ‘Εχει λαμπρές επαναστατικές παραδόσεις, που αρχίζουν απ^’ την περίοδο της τουρκοκρατίας. Ο μακεδόνικος λαός είναι σλαβικός λαός, που αποτελεί ξεχωριστό έθνος, με δικά του γνωρίσματα και ιδιότητες. ‘Έχει όλα τα στοιχεία που συγκροτούν ένα έθνος: Κοινότητα στη γλώσσα, στο έδαφος, στην οικονομική ζωή, στην ψυχοσύνθεση που εμφανίζεται στην κοινότητα της κουλτούρας. Στη μακρόχρονη περίοδο της μαύρης τούρκικης σκλαβιάς δεν υποκύπτει μα παλαίβει για τη ζωή του, για την εθνική του υπόσταση. Η δημιουργία λεύτερων εθνικών κρατών στα Βαλκάνια επέδρασε βαθιά στο μακεδονικο λαό. ΄Ολο και περισσότερο ωριμάζει η ιδέα για την εθνική απελευθέρωση της Μακεδονίας. Το 1895 ιδρύεται η εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση ΒΜΡΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) που κάτω απ^’ την ηγεσία των σοσιαλιστών Γκότσε Ντέλτσεφ, Νικόλα Κάρεφ, Γιάννε Σαντάνσκ και άλλων γίνεται εκφραστής των πόθων του μακεδονικου λαού για λεύτερη, ανεξάρτητη, δημοκρατική Μακεδονία. Η Ντελτσεφική ΒΜΡΟ οργανώνει το λαό και τον οδηγεί στην επανάσταση του ‘Ηλιντεν. Γράφονται λαμπρές σελίδες ηρωισμού και αυτοθυσίας. Καρπός της επανάστασης ειναι η δημοκρατία του Κρούσεβο.

Η επανάσταση του Ήλιντεν, παρά την ήττα της, είναι μια μεγαλειώδικη εποποιία στην ιστορία του μακεδόνικου λαού, που τον εμπνέει σ’ ολους τους κατοπινούς εθνικούς και κοινωνικούς του αγώνες.

Το μακεδονικο λαό στους αγώνες του τον παραστέκει και ενισχύει ηθικά ο αδελφός σλάβικος ρούσικος λαός, που βοηθάει στην απελευθέρωση των άλλων βαλκανικών λαών, θυσιάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά του.

Μα η ιμπεριαλιστική Γερμανία, Γαλλία, Αυστρουγγαρία και ιδιαίτερα η Αγγλία δεν ήθελαν τη δημιουργία Ανεξάρτητου μακεδονικου κράτους, γιατί προτιμούσαν τη διατήρηση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Η γεωγραφική θέση της Μακεδονίας την κάνει σημείο συνάντησης και σύγκρουσης των συμφερόντων των Βαλκανικών αστοτσιφλικάδικων καθεστώτων, ιδιαίτερα των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Είναι στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης. Αυτό συνετέλεσε στο να μη αφεθεί ο μακεδόνικος λαός να ρυθμίσει την τύχη του. Από τη σύγκρουση των παραπάνω παραγόντων χτυπήθηκε η ενότητα του μακεδόνικου λαού και οι πόλεμοι του 1912-13 οδήγησαν στην κατάχτηση, στο κομμάτιασμα της Μακεδονίας και στο μοίρασμά της ανάμεσα στην Ελλάδα, Σερβία καί Βουλγαρία, όπου κυβερνούσαν μοναρχικά αντιδραστικά καθεστώτα. Και εδώ πρωτοστάτησε η ιμπεριαλιστική Αγγλία.

Ο μακεδόνικος λαός που βοήθησε στο διώξιμο των τούρκων αντί λευτεριά, δέχτηκε στο σβέρκο του καινούργιους καταχτητές. Η εδαφική και οικονομική ενότητα διασπάται και η ενιαία πάλη του μακεδόνικου λαου των τριών κομματιών της Μακεδονίας εμποδίζεται και ανακόπτεται. Η ίδια η ζωή υπαγορεύει την ανάγκη προσαρμογής της πάλης του πάνω στις καινούργες συνθήκες. Η νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης στη Ρωσία συντέλεσε στην ανάπτυξη του δημοκρατικού κινήματος και στις βαλκανικές χώρες. Η λύση του εθνικού ζητήματος στη ΣΕ, η πολιτική προστασίας των καταπιεζομένων εθνοτήτων και η πατροπαράδοτη συμπάθεια του μακεδόνικου λαού προς το μεγάλο αδελφικό ρούσικο λαό, τον βοήθησαν να δει το σωστό δρόμο. Ο μοναδικός σωστός δρόμος που έπρεπε να ακολουθήσουν οι μακεδόνες στην πάλη για τη λευτεριά τους ήταν η συνένωση των δυνάμεών τους με τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις της κάθε χώρας (Ελλάδας, Βουλγαρίας, Σερβίας) που με επικεφαλής τα ΚΚ παλαίβουν για τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό, όπου θα έβρισκε τη σωστή του λύση και το μακεδόνικο ζήτημα. Αυτό το δρόμο ακολούθησε ο μακεδόνικος λαός και στα τρία κομμάτια της Μακεδονίας για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωσή του.

ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝIΚΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Στη Μακεδονία του Αιγαίου, το αστοτσιφλικάδικο καθεστώς της Ελλάδας άσκησε πολιτική άγριας εθνικής, πολιτικής και κοινωνικής καταπίεσης σε βάρος του σλαβομακεδόνικου λαού.

Η μη αναγνώριση τoυ σλαβομακεδόνικου λαού σαν εθνότητα,ο αναγκαστικός εκπατρισμός, ο βίαιος εξελληνισμός, η πολιτική «διαίρει και βασίλευε», η εξαγορά και διαφθορά συμπληρώνουν την εικόνα.

Μα ο αδούλωτος λαός μας κάτω απ’ αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, συνεχίζει τον αγώνα για απελευθέρωση, χέρι με χέρι με τον εργαζόμενο λαό της Ελλάδας, που κάτω απ' την καθοδήγηση του ΚΚΕ παλαίβει για το δημοκρατικό μετασχηματισμό της.

Το ΚΚΕ, σε αντίθεση με όλα τα αστικοτσιφλικάδικα κόμματα είναι το μόνο κόμμα που αναγνώρισε επίσημα την ύπαρξη της σλαβομακεδόνικης εθνικής μειονότητας και στάθηκε στο πλευρό της. Ακόμα από το 1924 σε απόφασή του διακήρυξε το δικαίωμα του σλαβσμακεδόνικου λαού για αυτοδιάθεση μέχρι και αποχωρισμό, υιοθέτησε το σύνθημα για ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία, πάλαιψε για την ισότητα και αδελφότητα ανάμεσα στον ελληνικό και σλαβομακεδόνικο λαό και με συνέπεια αγωνίστηκε και αγωνίζεται για τα δικαιώματά του, δίνοντας πολλές θυσίες σε μέλη και στελέχη του.

Η πολιτική αυτή του ΚΚΕ βοήθησε τους σλαβομακεδόνες να δουν καλύτερα τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις ελληνικές πλουτοκρατικές μερίδες και τον ελληνικό λαό, και να συνδέσουν τον αγώνα τους με τον αγώνα του δημοκρατικού ελληνικού λαού. Ενωμένοι οι δυο λαοί πάλαιψαν ενάντια στο αστικοτσιφλικάδικο καθεστώς της Ελλάδας, ενάντια στη μοναρχοφασιστική διχτατορία του Μεταξά, το λυσσασμένο αυτό εχθρό των σλαβομακεδόνων. Και αργότερα, πάλι ενωμένοι, αντιμετώπισαν αποτελεσματικά την εισβολή του Μουσσολίνι, και υπεράσπισαν την κοινή υπόθεση, έχοντας σαν οδηγό το γράμμα του αρχηγού του λαου σ. Ν. Ζαχαριάδη.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΧΙΤΛΕΡΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

Παρά την ηρωϊκή αντίσταση ενάντια στους Ιταλούς επιδρομείς η Ελλάδα, εξαιτίας και της προδοσίας της βασιλομεταξικής κλίκας, υποδουλώθηκε απ’ τους χιτλεροφασίστες άρπαγες. Ο λαός στη διάρκεια της κατοχής όλο και περισσότερο γνωρίζει τον ωμό καταχτητή. Το άρπαγμα της περιουσίας, τα καθημερινά μπλόκα, οι συλλήψεις, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι εκτελέσεις και κρεμάλες έκαμαν και αυτούς τους καθυστερημένους και παρασυρμένους να βλέπουν όλο και καθαρότερα. Ωριμάζει η ιδέα για την αντίσταση.

Τό δρόμο της πάλης, τον δείχνει και πάλι το ΚKE, συνεπής κήρυκας της αδελφότητας και συνεργασίας των δυο λαών.

Ο μακεδονικος λαός, οργανωμένος απ’ το ΕΑΜ, ξεσηκώνεται και, χέρι με χέρι με τον ελληνικό λαό, παλαίβει για την επιβίωση και απελευθέρωση της Ελλάδας, τη Δημοκρατία, τη δική του λευτεριά. Στον αγώνα του αυτόν εμπνέεται και εμψυχώνεται άπ το Μεγάλο Πατριωτικό πόλεμο της ΣΕ, προστάτριας όλων των λαών. Χιλιάδες παιδιά του μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΛΑΣ πολεμούν τον καταχτητή και απελευθερώνουν μια σειρά σλαβομακεδόνικες περιοχές. Στην πάλη για τη λευτεριά πέφτουν πολλά εκλεχτά παιδιά του, οι Λάζο Τερπόφσκι, Τάσος Καρατζας, Στόιαν Τσότσοφ και άλλοι. Ο σλαβομακεδόνικος λαός δημιουργεί την αυτοδιοίκησή του, τη Λ. Δικαιοσύνη, δικά του σχολειά, βγάζει δικές του εφημερίδες, μιλά λεύτερα τη γλώσσα του και αναπτύσσει την εθνική του ζωή. Με αυτές τις καταχτήσεις του το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα του λαου μας φουντώνει ακόμα περισσότερο. Μα και αυτή την περίοδο παρουσιάστηκε καινούργιος έχθρός, η τιτική κλίκα, που ήθελε το σλαβομακεδόνικο κίνημα να το υποτάξει στους δικούς της μεγαλοσέρβικους σκοπούς, που ήταν η προσάρτηση της Μακεδονίας του Αιγαίου στηΓιουγκοσλαβία.

Από το 1943 ανάπτυξε μια υπονομευτική, διασπαστική δουλιά μέσα στό σλαβομακεδόνικο απελευθερωτικό κίνημα. Χρησιμοποίησε τα πιο τυχοδιωχτικά και διαφθαρμένα στοιχεία σαν τους Πάσκαλ Μητρόφσκι, Δημάκη, Κεραμιτζήεφ, Πειοφ, Τουρούντζα κλπ. και με τη βοήθειά τους, κατόρθωσε να παρασύρει πολλούς σλαβομακεδόνες μαχητές και αξιωματικούς του ΕΛΑΣ ως την ένοπλη σύγκρουση με τον ΕΛΑΣ και το πέρασμά τους στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο, προκαλώντας σύγχιση και κρίση στο κίνημά μας.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ Β'. ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ

Ο Σοβιετικός Στρατός, αφού σύντριψε τις χιτλεροφασιατικές ορδές στην πατρίδα του, με τη νικηφόρα προέλασή του, και με τη συμβολή των εθνικών απελευθερωτικών κινημάτων απελευθέρωσε τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και τα Βαλκάνια. Με τη διακήρυξη των συμμάχων στη Γιάλτα για αυτοδιάθεση των λαών και με την πάλη του ενάντια στους χιτλεροφασίστες, ο μακεδόνικος λαός πίστευε και περίμενε την εθνική και κρατική αποκατάστασή του. Αυτή όμως εμποδίστηκε απ’την Αγγλική επέμβαση στην Ελλάδα, και από την τιτική προδοσία στη Γιουγκοσλαβία.

ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΙΡΙΝ

Με τη νίκη της ΛΔ στη Βουλγαρία, που οφείλεται στους αγώνες του βουλγάρικου και μακεδόνικου λαού και τη βοήθεια της ΣΕ, ο μακεδόνικος λαός του Πίριν, μέσα στα πλαίσια της λαοκρατούμενης Βουλγαρίας απόχτησε τη λευτεριά του. Σε αδιάσπαστη ενότητα με το βουλγάρικο λαό, χτίζει το σοσιαλισμό και παλαίβει με συνέπεια μέσα απ’ τις γραμμές του παγκόσμιου δημοκρατικού στρατοπέδου, για την ειρήνη και τη δημοκρατία, σε όλο τον κόσμο.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΔΑΡΗ ΚΑΙ Η ΤΙΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Ο αδερφός λαός της Μακεδονίας του Βαρδάρη και οι άλλοι λαοί της Γιουγκοσλαβίας με τη βοήθεια του ελευθερωτή Σοβιετικου Στρατού και με το δικό τους αγώνα που τους στοίχισε πολλές θυσίες, λευτερώθηκαν απ’ τους φασίστες καταχτητές. Οι λαοί της Γιουγκοσλαβίας δόθηκαν ολόψυχα στον αγώνα για ην εθνική τους λευτεριά, για τη λαϊκή δημοκρατία, και μπήκαν στο δρόμο για μια λεύτερη εθνική δημοκρατική ζωή και ανάπτυξη. ‘Ομως η προδοτική τιτική συμμορία στέρησε τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας από όλες τις εθνικοαπελευθερωτικές δημοκρατικές καταχτήσεις και τους ξαναυποδούλωσε. Αναβίωσε τον καπιταλισμό και την εκμετάλλευση στην πόλη και στο χωριό, δημιουργώντας την τιτική πλουτοκρατία από έμπιστους ληστές του περιβάλλοντός της.

Οικονομικός μαρασμός, ανεργία, ακρίβεια, πείνα, πολεμικά εργα, αντί ειρηνική ανοικοδόμηση της χώρας, είναι η μια πλευρά της σημερινής Γιουγκοσλαβίας.

Στρατοκρατία, γενιτσαροκρατία του γκεσταπίτη Ράγκοβιτς, τρομοκρατία, καταδιώξεις, φυλακές, στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταναγκαστικά έργα, βασανιστήρια, δολοφονίες είναι μια άλλη πλευρά της.

Μεγαλοσερβοκρατία, κατάργηση της ισοτιμίας ανάμεσα στις εθνότητες και κατάργηση της ανεξαρτησίας της χώρας, με το ολοκληρωτικό ξεπούλημά της στους αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές, συμπληρώνουν την εικόνα της προδομένης Γιουγκοσλαβίας. Τέτιο είναι το καθεστώς και στη Μακεδονία του Βαρδάρη, όπου, επί πλέον, ο μεγαλοσέρβικος σωβινισμός, με τους τιτικούς πράχτορες του Κολισέφσκι, Ουζούνοφσκι, Βλάχοφ, Μοϋσοβ και άλλους, συστηματικά προσπαθεί να σβήσει καθετί το μακεδόνικο. Έκσερβίζει τη μακεδονική γλώσσα. Επίσης παραμορφώνονται τα μακεδόνικα λαϊκά τραγούδια και η μακεδόνικη εκπολιτιστική πνευματική δημιουργία από τους μεγαλοσέρβους σωβινιστές δασκάλους και καθηγητές, που πλημμύρισαν τα σχολειά, θέατρα κλπ. της Μακεδονίας. Έτσι είναι φανερό ότι η Μακεδονία του Βαρδάρη είναι υπουδουλωμένη στους τιτικούς και τους αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές.

Η τιτική συμμορία, εκμεταλλευόμενη το εθνικό μακεδόνικο ζήτημα ακόμα από την περίοδο του αντιχιτλερικού απελευθερωτικού αγώνα, χάλκευε τις αλυσίδες της σκλαβιάς για το μακεδόνικο λαό του Πίριν και του Αιγαίου, με σκοπό να προσαρτήσει και αυτά τα δυό κομμάτια της Μακεδονίας στην καπιταλιστική Σερβία, με το σύνθημα «ενιαία Λ. Δημοκρατία της Μακεδονίας». Τη σωβινιστική υπονομευτική δράση εκείνης της περιόδου τη συνέχισε μετά την απελευθέρωση απ’ το χιτλερικό ζυγό με άλλες μορφές και μέθοδες. Στη Μακεδονία του Αιγαίου με τις οργανώσεις ΝΟΦ-ΝΟΜΣ-ΑΦΖ και στή Μακεδονία του Πίριν με τους αναρίθμητους, ειδικά εκπαιδευμένους απ’ την … τιτικούς πράχτορες, που έστειλε για υπονομευτική και προπαγανδιστική δράση στη ΛΔ της Βουλγαρίας. Η προδοσία της τιτικής συμμορίας δεν περιορίζεται εδώ. Απ’αρχή όργανο του Αγγλικου και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, επεξέτεινε τη δράση της σ’όλες τις γειτονικές χώρες και ενάντια και στη ΣΕ. Αφού ξέκοψε τη Γιουγκοσλαβία από το στρατόπεδο του σοσιαλισμού, απ’ τη ΣΕ, προσπάθησε ν’ αποσπάσει και τη Βουλγαρία με τον Τράιτσε Κοστόφ, την Ουγγαρία με το Ράικ, την Αλβανία με τον Κότσε Τζότζε, να τις συσπειρώσει στην τιτική Γιουγκοσλαβία, να τις θέσει κάτω από την αμερικανοαγγλική επιροή και εξάρτηση και να τις στρέψει τελικά ενάντια στις ΛΔ και την απελευθερώτρια ΣΕ. Ο Τίτο με την αντιπαράθεση αυτή προς τη ΣΕ πρόδοσε τους μακρόχρονους δεσμούς αίματος των σλάβικων λαών με το μεγάλο ρούσικο λαό. Πέρασε ανοιχτά στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, έδεσε τη Γιουγκοσλαβία με πολεμικό σύμφωνο με το αμερικανοαγγλικό μπλοκ και τη μετέτρεψε σε κέντρο κατασκοπείας και προγεφύρωμά τους για το άναμμα του πολέμου ενάντια στις χώρες της Λ Δ και τη ΣΕ.

Ο λαός μας και ηχώρα μας πλήρωσε με πολύ αίμα αυτή την κατασκοπευτική υπονομευτική δράση της τιτικής σπείρας. Απ το 1943 οι πράχτορες Τέμπο, Ντίζε, Ουζούνοφσκι, Ντέαν και πολλοί άλλοι συνεχώς υπονομεύουν και διασπούν τον αγώνα του σλαβομακεδόνικου λαού για απελευθέρωση.

Με τους ντόπιους πράχτορες τους Μητρόφσκι, Γκότσε, Πέγιοφ, Κεραμιτζήεφ και Σία διέσπασαν τις λαϊκοαπελευθερωτικές δυνάμεις, αντιπαράθεσαν σλαβομακεδόνες προς το ΕΛΑΣ και εμπόδισαν την απελευθέρωση απ’ τους γερμανούς.

Μετά το διώξιμο των καταχτητών σαμποτάρισαν τη συμμετοχή του λαού στον αγώνα ενάντια στους άγγλους και τον ΕΔΕΣ και ετοίμαααν, με επικεφαλής τον Τέμπο, τη στρατιωτική κατάληψη της Φλώρινας, Έδεσσας, Σαλονίκης, την προσάρτηση της Μακεδονίας του Αιγαίου στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο, πράγμα που το ευνοούσαν οι εγγλέζοι για να δυσχεραίνουν τον αγώνα του ΕΛΑΣ ενάντιά τους. Το 1945 ίδρυσαν το ΝΟΦ στα Σκόπια με τους ίδιους πράχτορές τους μέσα στο κίνημά μας.

Η ζημιά που έκαναν οι τιτικοί με το να κρατάνε στη Γιουγκοσλαβία τους χιλιάδες σλαβομακεδόνες πρόσφυγες, που ζητούσαν να πάρουν μέρος στον αγώνα του ΔΣΕ, με την κατασκοπεία, την οργάνωση λιποταξιών, τις δολοφονίες στελεχών του ΚΚΕ, την καλλιέργεια της ηττοπάθειας, το σωβινισμό κλπ., ολοκληρώθηκε με το πισώπλατο χτύπημα του ΔΣΕ στά 1949, που μαζί με τους άλλους γνωστούς παράγοντες χάρισε τη νίκη στους μοναρχοφασίστες και ανέκοψε την εθνική απελευθέρωση του σλαβομακεδόνικου λαού του Αιγαίου. Και σήμερα συνεχίζουν οι τιτικοί προβοκάτορες την προδοτική δ:ασπαστική τους δράση ενάντια στο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα του λαου μας με τους Μητρόφσκι, Γκότσε, Πέγιοφ, Κεραμιτζήεφ, και Σία. Παράλληλα οι τιτικοί δυναμώνουν τις προσπάθειες τους για την υπονόμευση του λαϊκοδημοκρατικού κινήματος στην Ελλάδα με την αποστολή πραχτόρων και σπιούνων και τη χρησιμοποίηση ελλήνων πραχτόρων σάν τους γνωστούς τροτσκιστές στελέχη, της ΣΚΕΛΔ, Γρηγορογιάννη και Παπακωνσταντίνου, και τους ψευτοσοσιαλιστές Μαραγγό, Σωμερίτη και άλλα γνωστά όργανα της ασφάλειας και της Ιντέλιτζενς Σέρβις.

Τέτια βρωμερή και απαίσια ήταν και είναι η τιτική προδοσία. Μα οι λαοί της Γιουγκοσλαβίας, ανάμεσά τους και ο μακεδόνικος λαός του Βαρδάρη, παλαίβοντας ενάντια στον τιτικό φασισμό και την αμερικανοαγγλική εξάρτηση, για Δημοκρατία και Ειρήνη, ανήκουν στο πανίσχυρο παγκόσμιο δημοκρατικό στρατόπεδο με επικεφαλής τη ΣΕ και το Μεγάλο Στάλιν, που είναι εγγύηση για τη νίκη τους και την επάνοδό τους στη μεγάλη οικογένεια των ελεύθερων λαων.

ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Ύστερα απ’ το διώξιμο των καταχτητών από την Ελλάδα, με την προδοσία του Σιάντου και τη στρατιωτική επέμβαση των άγγλων, ο ελληνικός και σλαβομακεδόνικος λαός βρέθηκαν κάτω από καινούργια κατοχή, την εγγλέζικη. Το κίνημα αντίστασης τέθηκε σε διωγμό. Οι συνεργάτες των χιτλερικών ήρθαν στην εξουσία σαν τυφλά όργανα, σα λακέδες των νέων καταχτητών. Οι άγγλοι επιδρομείς και σε συνέχεια οι αμερικάνοι επέβαλαν τέτιο καθεστώς, που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποικία τους, όπου το χιτλερικό καθεστώς αναβίωσε με ακόμα χειρότερη μορφή. Διώξεις αγωνιστών, διαπομπεύσεις, εξευτελισμοί, βιασμοί, μαζικές φυλακίσεις (κατά εκατοντάδες από τις επαρχίες Φλώρινας, Καστοριάς, ^‘Εδεσσας, Γιαννιτσών, Γουμένιτσας, Καϊλαρίων, Λαγκαδά, Σερρών, Δράμας). Ομαδικές τρομοκρατικές δίκες σ’ όλες τις περιφέρειες που ζουν σλαβομακεδόνες. Μαζικές εκτελέσεις, όπως τους 20 από τη Φλώρινα, 27 απ’ την Περδίκα, 26 από το Παλιοχώρι Καϊλαρίων κλπ. Εκατοντάδες είναι οι δολοφονίες σε πολλά χωριά των σλαβομακεδόνικων περιφερειών μπρος στα σπίτια τους, στα χωράφια, στους δρόμους. Τα αποσπάσματα εθνοφυλακής και χωροφυλακής είχαν γίνει ο βραχνάς των μακεδόνικων περιφερειών. Ύστερα από ένα τέτιο καθεστώς για τους σλαβομακεδόνες η ζωή κατάντησε ανυπόφορη. Τα χωριά ερημώθηκαν. Τα χωράφια μείναν ακαλλιέργητα. Πολλοί σλαβομακεδόνες αναγκάστηκαν, για να σωθούν, νά καταφύγουν στο βουνό ή να περάσουν στις γειτονικές χώρες.

Ενάντια στην εξοντωτική αυτή πολιτική των άγγλων και του μοναρχοφασισμού που οδηγούσε στον εθνικό μας αφανισμό και τη φυσική εξόντωση, ο λαός μας συνέχισε την πάλη του με σύμμαχο τον ελληνικό λαό και κάτω απ’ την καθοδήγηση του ΕAM.

Μα το τρομοκρατικό όργιο των μοναρχοφασιστών και των άγγλων καταχτητών εντάθηκε. Επέβαλαν στη χώρα μας το μονόπλευρο έμφυλιο πόλεμο που ανάγκασε τους καταδιωκόμενους δημοκρατικούς πολίτες να ξαναπάρουν τον τιμημένο δρόμο του ένοπλου αγώνα.

Συνεχίζεται

Διαβάστε Περισσότερα »