Περίοδος Χρουστσόφ 1954-1964

Το 2002 εκδόθηκε το βιβλίο του κομμουνιστή Βασίλη Κ. Μπουφίδη "ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ" από το οποίο αναδημοσιεύουμε ορισμένα αποσπάσματα.

"Κατά την ηρωική και ανορθωτική πορεία της Σοβιετικής Ένωσης, αμέσως μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, υπήρξαν σκληρές εσωτερικές αντεπαναστατικές δυνάμεις με διάφορες μορφές, που ξεκινούσαν από τα σαμποτάζ και τις δολοφονίες, τις συκοφαντίες και τον δυσμενή επηρεασμό των εργατών και των αγροτών αναφορικά με τις αδυναμίες, τις δυσκολίες και το μέλλον του σοσιαλιστικού συστήματος. Τις αντεπαναστατικές αυτές δυνάμεις ο Λένιν και ο διάδοχος του Στάλιν τις αποκάλυψαν και κατά το μεγαλύτερο μέρος τους τις εξουδετέρωσαν σύμφωνα με τους σοβιετικούς νόμους. Οι μεγαλύτεροι όμως κίνδυνοι ελλόχευαν μέσα στα σπλάχνα, μέσα στα ανώτερα κλιμάκια και επιτελεία του κομμουνιστικού κόμματος και του κρατικού μηχανισμού, όπου οι ξένες μυστικές υπηρεσίες, με τους αποστάτες και εξωμότες του κόμματος, μπορούσαν να απλώνουν τα πλοκάμια τους και να δρουν. Οι περιπτώσεις προδοσίας από μεγάλα στελέχη του κόμματος την περίοδο 1920-1940, με τις δίκες Ζηνόβιεφ, Καμένεφ, Μπουχάριν και Τουχατσέφσκι, είναι χαρακτηριστικές. Μεγαλύτερες όμως είναι οι προδοσίες - που οδήγησαν και στην ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων - μετά το 20ο προδοτικό συνέδριο των Χρουστσόφ, Μπρέζνιεφ και του πρωτοπροδότη Γκορμπατσόφ, όπου από τους προδότες και εξωμότες του κόμματος άρχισε το ροκάνισμα όλων των προσπαθειών του σοβιετικού λαού για άνοδο, πρόοδο και στερέωση του σοβιετικού κράτους.

Μετά τη δολοφονία του Στάλιν, στην κορυφαία ηγετική ομάδα του κόμματος, που αποτελούνταν από τους Γκαγκάνοβιτς, Μπέρια, Μπουλγκάνιν, Μολότοφ, Μαλένκοφ, Σουσλόφ, Σεπίλοφ και Πιατακόφ, βρέθηκε και ο Χρουστσόφ, ο οποίος από γλοιώδης κόλακας του Στάλιν μετατράπηκε σε αρχιραδιούργο και καταχθόνιο αντεπαναστάτη, μπόρεσε και έστρεψε τον έναν εναντίον του άλλου από τους ηγέτες του κόμματος, τους δίχασε και τελικά τους έσπρωξε στον πολιτικό τους τάφο. Από χοιροβοσκός που ήταν στη νεαρή του ηλικία, πέρασε στην επανάσταση το 1917 και πολέμησε τις αντεπαναστατικές δυνάμεις του Ντενίκιν, ανέβηκε γρήγορα όλα τα σκαλιά της κομματικής ιεραρχίας βοηθούμενος από τον ευεργέτη του Γκαγκάνοβιτς και τον ίδιο τον Στάλιν, που τον έκανε γραμματέα της οργάνωσης της Μόσχας και για ένα μικρό διάστημα και κομματικό εισαγγελέα, όπου από το πόστο του αυτό μπόρεσε να εκδικηθεί τους προστάτες και ευεργέτες του και το σοσιαλιστικό κράτος, σπιλώνοντας και ενοχοποιώντας άξια στελέχη του κόμματος φτάνοντας μέχρι το έγκλημα, για να τα φορτώσει μετά στον Στάλιν με άτιμο τρόπο.

Στις 27 Μαρτίου του 1958 αναλαμβάνει πρόεδρος της κυβέρνησης αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Μπουλγκάνιν, ενώ παραμένει και γενικός γραμματέας του κόμματος κατέχοντας δυο θέσεις-κλειδιά από τις οποίες ξεκίνησε το έργο της προδοσίας του και της ανατροπής. Παρ' όλες αυτές τις προαγωγές και επιδαψιλεύσεις, θα 'λεγε κανείς, που του έκαναν από λάθος τους μεγάλο οι οπαδοί της πολιτικής του Στάλιν, ο Χρουστσόφ μισούσε βαθύτατα τους ευεργέτες του Γκαγκάνοβιτς και Στάλιν.

Όμως, το προσωπικό προς το Στάλιν μίσος του Χρουστσόφ ήταν βαθύτατο και αβυσσαλέο, ήταν ένα" θεριό που κατασπάραζε τη μοχθηρή και μαύρη ψυχή του Ουκρανού βουκόλου που ζητούσε εκδίκηση, εκτός των άλλων, και από το γεγονός ίσως ότι ο σοφός και δίκαιος Στάλιν αρνήθηκε στο γιο Χρουστόφ να καταλάβει υψηλή θέση αφού δεν είχε τα ανάλογα προσόντα, πολύ δε περισσότερο όταν ο γιος Χρουστσόφ, όντας αξιωματικός του κόκκινου στρατού, πέρασε στους Γερμανούς και όταν ξαναπιάστηκε από τους Σοβιετικούς δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε, παρά τις εκκλήσεις του Χρουστσόφ να του δοθεί χάρη. Μισούσε θανάσιμα τον στρατάρχη Στάλιν, που σε μια κομματική γιορτή του είπε: "Σήκω Ουκρανέ να χορέψεις γκοπάκ" και φαίνεται προσβάλθηκε για την απτάλικη εμφάνιση κλόουν που είχε. Μισούσε θανάσιμα τον μεγάλο στρατάρχη Στάλιν ο Χρουστσόφ, που εφάρμοζε την πολιτική της ίσης μεταχείρισης και αξιοποίησης των Σοβιετικών πολιτών, τον μισούσε θανάσιμα που πολεμούσε τις διακρίσεις, την προβολή, την υπερεπαναστατικότητα και το νεποτισμό.

Σε αντίθεση με τον μικρόψυχο, χαμερπή και σατανικό Χρουστσόφ, ο Στάλιν υπήρξε και υπερήφανος πατέρας, κομμουνιστής και μεγάλος πατριώτης. Είχε δυο γιους που πολεμούσαν στο μέτωπο, τον Βασίλη και τον Γιάκοβο. Ο Γιάκοβο, βαριά τραυματισμένος, αιχμαλωτίστηκε από τους Γερμανούς και ο ίδιος ο Χίτλερ ζήτησε από τον Στάλιν να τον ανταλλάξει με το στρατάρχη φον Πάουλους, διοικητή της 6ης στρατιάς του Στάλινγκραντ, που αιχμαλωτίστηκε από ένα δεκαεπτάχρονο Ρώσο παρτιζάνο, ή με δυο άλλους Γερμανούς στρατηγούς. Υπόδειγμα ακεραιότητας και δικαιοσύνης, όπως ήταν ο Στάλιν, αρνήθηκε και τις δυο προτάσεις του Χίτλερ, παρά την απειλή του να εκτελέσει τον Γιάκοβο, απαντώντας: "Όλοι οι Ρώσοι αιχμάλωτοι είναι παιδιά μου και η εκτέλεση του Γιάκοβο από τους Γερμανούς θα είναι τιμή του γιου μου και τιμή μας".

Ο μεγάλος γιος του Στάλιν, ο Βασίλη, συνταγματάρχης της αεροπορίας, με γράμμα του ζήτησε από τον πατέρα του Στάλιν χρήματα και ο πατέρας, μακριά από διακρίσεις, του απάντησε: "Όπως μου είναι γνωστό, το συσσίτιο στις μονάδες της αεροπορίας είναι υπεραρκετό, ούτε ιδιαίτερη στολή προβλέπει ο κανονισμός του κόκκινου στρατού για τον γιο του Ιωσήφ Στάλιν".

...................

Η αντεπανάσταση που άρχισε από το 1956 από τον δόλιο και μισητό Χρουστσόφ, συνεχίστηκε με τον προδότη Μπρέζνιεφ και ολοκληρώθηκε με τον αρχιπροδότη και πρωτοπροδότη των τελευταίων αιώνων Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Όλες οι μεγάλες πολιτιστικές κατακτήσεις, τα μεγάλα επιτεύγματα στη βιομηχανία, τη γεωργία και την οικονομία, η κατάκτηση του διαστήματος, έπρεπε να παρουσιαστούν σαν ασήμαντα, έπρεπε να κατασυκοφαντηθούν, να αμαυρωθούν, έπρεπε να εκφυλιστεί η κομμουνιστική αγωγή και αρετή, έπρεπε να πέσουν χαμηλά η ηθική και η ιδεολογία, η τιμή και η αξιοπρέπεια του Σοβιετικού πολίτη (Αποστολόπουλος). Όλοι αυτοί οι αγώνες και οι προσπάθειες κατευθύνονταν από σοφούς και ιδεολόγους αρχηγούς, όπως ο Λένιν και ο Στάλιν, που καλλιέργησαν την ευγενή άμιλλα μεταξύ των εργαζομένων στην παραγωγή και μ' αυτές τις υποδομές και την κομμουνιστική αγωγή και ηθική, το 1975 η Σοβιετική Ένωση έγινε η πρώτη πετρελαιοπαραγωγός χώρα στον κόσμο, όπως και στην εξόρυξη άνθρακα, στην παραγωγή χάλυβα, ορυκτών λιπασμάτων, καθώς και στην παραγωγή τρακτέρ, μηχανών ντίζελ και ηλεκτραμαξών (Σοβ. Εγκυκλοπαίδεια).

Και βέβαια, η πρόοδος αυτή θα ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή, αν ο Χρουστσόφ και ο Μπρέζνιεφ στη δεύτερη δεκαετία του... ήταν λιγότερο επιπόλαιοι και οπορτουνιστές απέναντι στον ιμπεριαλισμό, αν ήταν κομμουνιστές με λίγο σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον και στις αρχές του Μαρξισμού. Εάν η βασική τους κατεύθυνση, όπως επί Στάλιν, ήταν η ποιότητα της δουλειάς των επιχειρήσεων, η σωστή καθοδήγηση για τη μείωση του κόστους παραγωγής των προϊόντων με την αυξημένη παραγωγικότητα της εργασίας και την ταυτόχρονη μείωση των τιμών, τότε δεν θα έπεφτε ποτέ η Σοβιετική Ένωση, γιατί ασφαλώς παραγωγικές δυνάμεις και παραγωγικές σχέσεις δεν συγκρούονταν. Οι Χρουστσόφ και Μπρέζνιεφ αντικατέστησαν όλες αυτές τις σοσιαλιστικές αρχές, δομές και κριτήρια με το κέρδος της καπιταλιστικής επιχείρησης, που σταδιακά εξαφάνισε το στόχο της σχεδιασμένης σοσιαλιστικής παραγωγής και προχώρησαν μέχρι την κατάργηση της κοινωνικής ιδιοκτησίας και αναγνώριση της ατομικής ιδιοκτησίας το 1987 από τον πρωτοπροδότη και αρχιχαλαστή της σοβιετικής πατρίδας Γκορμπατσόφ.

...................

...Ο Χρουστσόφ και ο Μπρέζνιεφ τουφέκισαν την πίστη στον σοσιαλισμό, ανέβηκαν στην καθοδηγητική πυραμίδα και τα μαγάρισαν όλα, για να καταδειχτεί ότι τα αξιώματα και οι τίτλοι, χωρίς την πίστη στα ιδανικά του Μαρξισμού, μόνο συμφορές φέρνουν στους λαούς".

Αρ. Φύλ. 150 15-31 Γενάρη 2003

Διαβάστε Περισσότερα »

Ενάντια στο ρατσισμό-εθνικισμό

Αναδημοσίευση από Ανασύνταξη, αρ. φύλ. 191 1-15 Οχτώβρη 2004

Πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε το εξαίρετο βιβλίο του παλιού αγωνιστή Βασίλη Κ. Μπουφίδη με τίτλο «Η πρώην Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αλβανίας, φωτεινό παράδειγμα Δημιουργίας, Σύνεσης και Ανδρείας του Σοσιαλισμού» , ένα βιβλίο που έχει να συμβάλλει στην καλύτερη γνωριμία του ελληνικού με τον αλβανικό λαό και επιπλέον έχει να προσφέρει στην πάλη κατά του ρατσισμού-εθνικισμού σε βάρος των αλβανών που ζουν και δουλεύουν στον τόπο μας.

Μετά τα θλιβερά και επαίσχυντα γεγονότα, μ’ αφορμή το ποδόσφαιρο, που αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας και αποκαλύπτουν ότι ένας έρπων ρατσισμός αγκαλιάζει κάποια στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, το βιβλίο του Β. Μπουφίδη είναι πολύ χρήσιμο και αποκτά ιδιαίτερη επικαιρότητα στην πάλη κατά του ρατσισμού-εθνικισμού.

Αναδημοσιεύουμε παρακάτω ολόκληρο τον πρόλογο του βιβλίου:

Το θέμα του βιβλίου αυτού για κάθε διαφορετική πολιτική οπτική γωνία του σημερινού Έλληνα, που βομβαρδίζεται ακατάπαυστα απ' το θανατηφόρο αυτό όπλο που λέγεται τηλεόραση, μπορεί να είναι όχι ευχάριστο ίσως και ενοχλητικό από αμφισβήτηση της ιδεολογίας του σοσιαλισμού και από άγνοια της αληθινής ιστορίας, μπορεί όμως να αναδειχθεί σε αληθινό και διδακτικό θέμα για την ανεπηρέαστη και ελεύθερη σκέψη που δεν θα επιτρέψει στον άνθρωπο ώστε με μικρές ποιοτικές αλλαγές προς το χειρότερο να οδηγηθεί στον εθνικισμό και στον κρυφό ή φανερό ρατσισμό. Στην Ελλάδα - την χώρα των μεταναστών για εξήντα και πλέον χρόνια (1920-1980) -υποβόσκει και έρπει ένας ρατσισμός σε ένα μικρό και ακατατόπιστο ιστορικά-πολιτικά κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, ρατσισμός και εθνικισμός που καλλιεργείται συστηματικά και επιστημονικά από αρκετά εμπαθή μέσα μαζικής ενημέρωσης με αφορμή και στόχο τους οικονομικούς μετανάστες που έφτασαν στην Ελλάδα από διάφορες μακρινές και κοντινές χώρες.

- Υπάρχει μια κλιμάκωση σ' αυτόν τον έρποντα και υποβόσκοντα ρατσισμό-εθνικισμό όσον αφορά την συμπεριφορά, την εργατικότητα και την ευγένεια αυτών των μεταναστών και την ωφελιμότητα, ωφέλεια ή και ζημία που προέκυψε ή προκύπτει για όσους το πιστεύουν-από αυτούς τους ξένους εργαζόμενους στην χώρα μας. Ο ρατσισμός αυτός για τους Ασιάτες και Αφρικανούς μετανάστες και για τους μετανάστες από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες,πολλές φορές εγγίζει τα όρια της σκόπιμης προβολής μιας απειλής- ανύπαρκτης όμως- για τη δημογραφική σύνθεση του πληθυσμού της Ελλάδας και το μέλλον των εργαζόμενων Ελλήνων όσον αφορά στις εργασιακές τους σχέσεις και τις οικονομικές τους δραστηριότητες με αιχμή του δόρατος τους κοντινούς μας Αλβανούς.

Σήμερα, ολίγοι ευτυχώς Έλληνες, επηρεασμένοι από μια αντιμεταναστευτική προπαγάνδα, βλέπουν διαφορετικά τους Αλβανούς μετανάστες από τους μετανάστες των άλλων χωρών και τους κρίνουν με κριτήρια τις απαράδεχτες πράξεις - σε βάρος των Ελλήνων, αλλά και Αλβανών συμπατριωτών τους - μιας μικρής μειοψηφίας κακοποιών στοιχείων των στρατοπέδων εργασίας του Χότζα, τις πόρτες των οποίων άνοιξε ο «απελευθερωτής» του Αλβανικού Λαού Μπερίσια και τον δρόμο προς την Ελλάδα έδειξαν οι γνωστοί Έλληνες συντηρητικοί πολιτικοί - γι' αυτό βαρύνονται με μεγάλες ευθύνες - για να πάρει η μπάλα όλους τους άλλους και κατά τα άλλα έντιμους και εργατικούς αλβανούς.

Και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας ότι δεν είναι ενεργός ρατσισμός το άγριο λυντσάρισμα όλων των Πακιστανών και το σπάσιμο όλων των μαγαζιών τους στη Νίκαια του Πειραιά από ομάδα Ελλήνων «αγανακτισμένων» νεαρών εν έτει 2003, γιατί Πακιστανός οδηγός προξένησε το θάνατο νεαρού Έλληνα, χωρίς να το θέλει βέβαια, ενώ για τις χιλιάδες τροχαία ατυχήματα κανένας Έλληνας οδηγός δεν λυντσαρίστηκε; Μήπως το γεγονός αυτό είναι μικρότερης σημασίας από όσα κάνουν οι νεοναζιστές της Γερμανίας σε βάρος Ελλήνων και Τούρκων μεταναστών; Και δεν είναι ρατσισμός ο τουφεκισμός από Έλληνα αγρότη του πεινασμένου δεκαοκτάχρονου Αλβανόπουλου, που για να λιγοστέψει την πείνα του πήγε στον άλλο κόσμο για τρία κιλά πατάτες, που δήθεν έκλεψε;

Και δεν είναι ρατσισμός, που μπροστά στην τηλεόραση 200 «φίλαθλοι» του εμπορευματοποιημένου ελληνικού ποδοσφαίρου καταπίνουν την πίκρα τους όταν η ομάδα του Ολυμπιακού για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χάνει με 7-0. ενώ δεν ανέχονται τη νίκη της εθνικής ομάδας της Αλβανίας με 2-1 επί της δικής μας εθνικής και μια άλλη ισοπαλία 0-0, βρίζοντας τους Αλβανούς με τα χειρότερα λόγια και με έναν αναβράζοντα εθνικισμό και ρατσισμό;

Ποια είναι η Ελλάδα του Θουκυδίδη και του Πλάτωνα, που την επικαλούμαστε με στείρα προγονοπληξία όταν δεν μάθαμε να τιμάμε τους νικητές;

Ασφαλώς η μικρή Αλβανία δεν είχε και δεν έχει και τώρα φιλάθλους σαν τους δικούς μας να σπάζουν και να ρημάζουν τα πάντα και να αποκαλούν τις ομάδες τους ανόητα όπως εμείς:Ολυμπιακέ είσαι Θεός, ΑΕΚ είσαι ιδέα, Παοκτζήδες είστε Βούλγαροι. Οι Αλβανοί, που μέχρι το 1912 δεν είχαν γραπτή γλώσσα δεν είχαν Θουκυδίδη και Πλάτωνα, είχαν και έχουν όμως ευγένεια και δεν είναι Ρατσιστές και προπαντός δεν είχαν εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο και πρωταθλητισμό, την στρεβλή αυτή παραδοχή για τον αθλητισμό.

Δεν ήταν ενεργός ρατσισμός η στέρηση από ένα αριστούχο Αλβανό μαθητή να κρατήσει την ελληνική σημαία σε σχολική εθνική εορτή;

Ασφαλώς είναι, αλλά καλλιεργείται να προέρχεται από τα ολίγα, τα πολύ ολίγα απόβλητα μιας κοινωνίας, που υποφέρει από τέτοιες πληγές.

Και τιμά εμάς τους Έλληνες το γεγονός να αποδίδουμε κάθε κλεψιά, κάθε έγκλημα, κάθε ανέντιμη πράξη στους Αλβανούς μετανάστες, όταν οι ίδιες οι ελληνικές υπηρεσίες στα στατιστικά στοιχεία, που ανακοινώνουν, μας τοποθετούν στην κορυφή της πυραμίδας όσον αφορά στην διαφθορά και το έγκλημα που υπάρχει και ψηλά και χαμηλά; Όταν ολόκληρη ελληνική οικογένεια κάνει κάρβουνο στα κρυφά αλλοδαπή για να ωφεληθεί κάποια αποζημίωση; Όταν ο ταξιτζής κάθε μέρα μαχαιρώνεται και όταν τέσσερις ομογενείς Γεωργιανοί κάνουν 80 διαρρήξεις μέσα σε λίγους μήνες, σπάζουν με ειδικά εργαλεία τις κλειδαριές μέρα μεσημέρι σε διαμερίσματα των Αθηνών; Όταν μέσα σε τρεις μέρες ληστεύοντας τέσσερις τράπεζες από Έλληνες, έχουμε το δικαίωμα εμείς να μιλάμε νια Αλβανούς που δεν μας δείχνουν καλή συμπεριφορά και όταν μάλιστα νια την διάπραξη αυτών των εγκληματικών πράξεών τους είναι απαραίτητη η συνεργασία ελληνικών κακοποιών στοιχείων που δυστυχώς κάθε μέρα ο αριθμός μεγαλώνει; Το ξέρουμε πως δεν είναι άγιοι όλοι οι Αλβανοί, όπως πολύ καλά πρέπει να γνωρίζουμε πως δεν είναι όλοι κακοποιεί όπως το θέλει να το παρουσιάζει η αντιμεταναστευτική προπαγάνδα «γνωστών και μη εξαιρετέων Ελλήνων».

Άπειρα παραδείγματα

- Εξαιτίας αυτού του κρυφού και φανερού ρατσισμού κατά των Αλβανών μεταναστών, πολλοί Αλβανοί προσπαθούν να κρύψουν την ανθρώπινη και εθνική τους ταυτότητα - ιδιαίτερα τα παιδιά τους -«ισχυριζόμενοι» ότι είναι Βορειο­ηπειρώτες ή προσποιούνται ότι είναι δυσαρεστημένοι από το προηγούμενο σοσιαλιστικό καθεστώς, ενώ όταν πειστούν ότι ο συνομιλητής τους έχει

προοδευτικές ιδέες τότε ανοίγουν την καρδιά τους και μιλούν με πόνο για ό,τι καλό και δημιουργικό έχασαν που τους είχε δωρίσει ο σοσιαλισμός - προπάντων την ανθρωπιά - συγκρίνοντας τον με το καπιταλιστικό σύστημα που σήμερα βιώνουν μαζί με τους Έλληνες εργαζόμένους.

- Μου έλεγε κάποτε ένας δάσκαλος Αλβανός, πολύ μορφωμένος: «Ξέρεται κύριε μου πόσο άσχημα νοιώθουμε εμείς οι Αλβανοί στη χώρα σας, για την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας και την εθνική μας αξιοπρέπεια, όταν ο άλλος σου δείχνει με το δάκτυλο. Να αυτός είναι Αλβανός. Μήπως και στους δικούς σας παλιότερους μετανάστες στην Αμερική και στην Ευρώπη δεν είχαν δώσει το πρόσθετο όνομα, δηλαδή την προσωνυμία του Μπάνκαπόντο Γκρέκο, που σήμαινε πονηρός, κλέφτης και τεμπέλης; Ή μήπως στη Γερμανία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν εξαιτίας πάλι τότε των Άγγλων αποικιοκρατών δεν πραγματοποιήθηκε.

Στο βιβλίο μου αυτό θα προσπαθήσω, όσο μπορώ να αποδείξω με ιστορικά ντοκουμέντα, ότι ο λιλιπούτειος αλλά πολύ γενναίος αυτός λαός μέσα στους αιώνες της βαριάς του δουλείας κουβαλώντας μια φοβερή αγραμματοσύνη και ανυπαρξία παιδείας, διατήρησε ισχυρή την εθνική του συνείδηση και μέσα σε 45 χρόνια σοσιαλιστικού συστήματος η μικρή και φτωχή άλλοτε Αλβανία έγινε μοναδικό φωτεινό παράδειγμα της ανωτερότητας του σοσιαλισμού μπροστά στον βάρβαρο και απάνθρωπο που ζούμε σήμερα όλοι καπιταλισμό, παράδειγμα ανωτερότητας και σε σύγκριση με όλα τα άλλα πρώην σοσιαλιστικά κράτη μεγάλα ή μικρότερα.

Διαβάστε Περισσότερα »

ΤΟ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΠΑΣΟΚ ΜΕ ΤΟΝ κ. ΠΑΓΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΧΑΛΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΗΜΕΡΑ…

«Ευτυχώς που είμαστε στην ΕΟΚ και όχι στο περιθώριο της υπανάπτυξης, ευτυχώς δηλαδή που δεν είμαστε πειναλέοι, ξυπόλυτοι, εξευτελισμένοι, αποβλακωμένοι, κατεστραμμένοι, μέσα σε ένα περιβάλλον βρωμερό και τρισάθλιο, αποβλακωμένοι από την κτηνώδη κομμουνιστική δικτατορία, όπως είναι οι υπόλοιποι λαοί των Βαλκανίων».
Θόδωρος Πάγκαλος, μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΠΑΣΟΚ
Αυτά που ισχυρίζεται ο κ. Πάγκαλος είναι όλα σωστά, αλλά πρέπει να αναφέρονται στην Ελλάδα του ΔΝΤ, των μονοπωλίων και των πολυεθνικών εταιριών και όχι στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, όπου υπήρχαν η εξασφαλισμένη κατοικία, η εργασία, η σύνταξη, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η μόρφωση, ο λαϊκός πολιτισμός και το πετρέλαιο 30% φθηνότερο από ότι στις καπιταλιστικές χώρες και μεγάλες άλλες βοήθειες. Μέσα στην ΕΟΚ και την ΕΕ γίναμε πειναλέοι, εξευτελισμένοι, κατεστραμμένοι και αποβλακωμένοι κ. Πάγκαλε. Αυτό ζούμε σήμερα. Ο Πασοκικός αντικομμουνισμός σας όπως τον προβάλλεται σας γελοιοποιεί και σας καθιστά έναν Νάνο της πολιτικής και έξω από τα προβλήματα του ελληνικού λαού. Γι' αυτό σαν κόμμα συρρικνωθήκατε και σβήνετε κάθε μέρα μέχρι μηδενισμού.
Β. Μπουφίδης

Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ= ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ , ΚΑΚΟΥΡΓΟ ΚΕΡΔΟΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ / ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ= ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ= ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ , ΚΑΚΟΥΡΓΟ ΚΕΡΔΟΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ

ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ= ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

του Γεωπόνου
ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΟΥΦΙΔΗ
Σεπτέμβρης 2012

Σήμερα η ανθρωπότητα ζει και γνωρίζει τις παρηκμασμένες κοινωνίες του κακούργου κέρδους και της πνευματικής φθειρίασης, τις κοινωνίες του αρπακτικού, σκοταδιστικού και εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος. Ιδιαίτερα η Ελλάδα, μια χώρα πλούσια από ποικίλη γεωργική παραγωγή, από ορυκτό πλούτο, από ουρανό, θάλασσα και κλίμα είναι πουλημένη στο Δ.Ν.Τ. από πολιτικούς υπηρέτες των συμφερόντων των πολυεθνικών εταιριών και των μονοπωλίων.
Είναι γνωστή η αποβιομηχάνιση της χώρας, η αποδιοργάνωση του παραγωγικού της ιστού και η φτώχεια του λαού με την τεράστια σε ποσοστό ανεργία, τη μείωση μισθών και επιδομάτων, την επιβολή ασήκωτων φόρων και χαρατσιών, την ανυπαρξία παροχής νοσοκομειακής και ιατρικής περίθαλψης σε όλους τους κλάδους δραστηριότητας του Έλληνα, χωρίς να αγνοούμε τους μεγάλους μποναμάδες που δόθηκαν στους υμετέρους που τώρα αποκαλύπτουν για να φανούν δικαιότεροι και δήθεν τιμωροί και αποκαλυπτικοί ρίχνοντας τις ευθύνες πάντα στους προηγούμενους. Σήμερα στρατιωτικοί, αστυνομικοί, δικαστικοί, εκπαιδευτικοί, πανεπιστημιακοί, όλοι πλήττονται βάναυσα με τις περικοπές επιδομάτων και με μισθούς τριτοκοσμικούς που θέλει να επιβάλλει το Δ.Ν.Τ.
Αυτός είναι ο καπιταλισμός, το σύστημα της άγριας εκμετάλλευσης των λαών και της βαρβαρότητας που όλοι σήμερα υποχρεωθήκαμε να το γνωρίσουμε αφού πρώτα μας έκαναν φτωχούς.
Ήταν απαραίτητη αυτή η μικρή εισαγωγή για το καπιταλιστικό σύστημα προκειμένου να αναφερθούμε σε ένα φωτεινό παράδειγμα δημιουργίας, σύνεσης, ανδρείας και ανθρωπιάς του σοσιαλισμού και αυτό αφορά τη μικρή Αλβανία με τα 29 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα δηλαδή τέσσερις φορές μικρότερη από την Ελλάδα (130 χιλιάδες τετρ.χιλ.), την Αλβανία που ο λαός της έζησε 2100 χρόνια δουλείας και φεουδαρχίας ( 168 π.Χ.- 1912), όταν σ’ αυτά τα 2100 χρόνια και πιο πίσω ακόμα την Ελλάδα τιμούσαν διάνοιες και φιλόσοφοι, ρήτορες σαν το Δημοσθένη, στοχαστές σαν το Σωκράτη και αρχιτέκτονες που ύψωναν Παρθενώνες.
1) Η προπολεμική Αλβανία (1913- 1944)
Το 75% των επιχειρήσεων ανήκε στο ξένο κεφάλαιο και το 25% σε ένα συνεταιρισμό μικτού κεφαλαίου όπου και εκεί η συμμετοχή του ντόπιου ήταν 2% και η συμμετοχή του ξένου 23%. Η γεωργία ήταν ημιφεουδαρχική, ήταν η πλέον καθυστερημένη και φτωχή χώρα της Ευρώπης η Αλβανία και οι εξαγωγές της το 1939 ήταν μόνο το 12% των εισαγωγών. Αυτή ήταν η Αλβανία που παρέλαβε το κομμουνιστικό κόμμα με τον εμπνευσμένο αρχηγό του Εμβέρ Χότζα, μια Αλβανία που γνώρισε γραπτή γλώσσα τα τελευταία χρόνια, μια Αλβανία χωρίς σχολεία, πανεπιστήμια και με νόμο αυτόν της αυτοδικίας.



2) Η Σοσιαλιστική Αλβανία
Το σοσιαλιστικό κράτος με αληθινό ενδιαφέρον προστάτευσε το φυσικό πλούτο της χώρας χωρίς το θανατηφόρο και κακούργο κέρδος, χωρίς τη θανατηφόρα τσιμεντοποίηση των πάντων, όπως συμβαίνει στη δύσμοιρη, γειτονική και καπιταλιστική Ελλάδα.
3)Τα μεγάλα έργα στο γεωργικό τομέα
Στα χρόνια της λαϊκής εξουσίας σημειώθηκαν ριζικοί μετασχηματισμοί στον τομέα της γεωργίας με την εκχέρσωση εδαφών και την αποξήρανση ελών, με εξασφάλιση της άρδευσης και με εθελοντική εργασία της νεολαίας κυρίως, κατασκευάστηκαν χιλιάδες αναβαθμίδες στις πλαγιές των λόφων και των βουνών με φυτεμένα ελαιόδενδρα και οπωροφόρα ανάλογα με το κλίμα και το υψόμετρο. Για την άρδευση αυτών των καλλιεργειών κατασκευάστηκαν κανάλια με ικανότητα άρδευσης χιλιάδων στρεμμάτων. Το μήκος του αρδευτικού καναλιού είναι 18.800 χιλιόμετρα , 16 φορές μεγαλύτερο από το μήκος των συνόρων της χώρας, δηλαδή μια απόσταση 38 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Αθηνών- Θεσσαλονίκης. Έχει γίνει τέτοια, έστω πολύ μικρή τέτοια δουλειά στου ελληνικούς κάμπους; Ούτε έγινε και ούτε θα γίνει ποτέ.
Γιγάντιο είναι επίσης το έργο της αποστράγγισης των εδαφών των πεδινών περιοχών κατά την περίοδο της πολυομβρίας, και για το σκοπό αυτό ανοίχτηκαν πάνω από 14.000 αποστραγγιστικά κανάλια. Στο λαϊκό καθεστώς η καλλιεργούμενη γη υπερδιπλασιάστηκε σε έκταση και από το 2.900.000 έφτασε τα 7.130.000 στρέμματα με την άρδευση να καλύπτει το 56% της καλλιεργήσιμης γης. Στη σοσιαλιστική Αλβανία με την εφαρμογή της προηγμένης αγροτεχνικής η γεωργική παραγωγή το 1985 σε σχέση με αυτήν του 1938 αυξήθηκε κατά 8 φορές.
Μεγάλη ήταν η ανάπτυξη και η πρόοδος που σημειώθηκε στην παραγωγή κτηνοτροφικών και βιομηχανικών φυτών με παράλληλη ανάπτυξη του τομέα της ζωικής παραγωγής, χωρίς να υστερούν σε ανάπτυξη η ελαιοκαλλιέργεια, τα οπωροφόρα δέντρα και η λαχανοκομία. Όλες αυτές οι επιτυχίες άγνωστες για την καπιταλιστική Ελλάδα.
4) Η βιομηχανική ανάπτυξη στο λαϊκό καθεστώς
Το έδαφος της Αλβανίας είναι κυρίως ορεινό και φτωχό, όμως το υπέδαφός της είναι από τα πλουσιότερα στον κόσμο και περιέχει χαλκό, χρώμιο, σιδηρονικέλιο, βωξίτη, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μεταλλικές και θερμομεταλλικές πηγές νερών και ορυκτό άλας.
Τα πρώτα χρόνια της λαϊκής εξουσίας τέθηκαν σε λειτουργία 200 βιομηχανικές μονάδες και επεκτάθηκαν οι κλάδοι της επισιτιστικής και ελαφράς βιομηχανίας, η μηχανική βιομηχανία, η χημική βιομηχανία και η ηλεκτρική βιομηχανία. Η μηχανική βιομηχανία σημείωσε τεράστια άλματα προόδου αυξάνοντας την παραγωγή της το 1985 σε σχέση με το 1970 κατά 4,5 φορές. Η βιομηχανία αυτή εξασφάλισε κατά 95% τις ανάγκες της χώρας σε ανταλλακτικά, κατασκευάζει τρακτέρ, σιδηροδρόμους και βαγόνια για πρώτη φορά, μηχανές εξοπλισμού για τη γεωργία, τα ναυπηγεία, εξοπλισμούς για ορυχεία, όργανα ακριβείας και ηλεκτρονικούς εξοπλισμούς.
Στη μικρή σοσιαλιστική Αλβανία κατασκευάζονται τα πάντα εκτός από αεροπλάνα και αυτοκίνητα.
Το 1985 η συνολική παραγωγή ήταν 169 φορές μεγαλύτερη της παραγωγής του 1938 και η βαριά βιομηχανία είχε αύξηση κατά 210 φορές σε σχέση με το 1938.
Η ορθή χωροταξική κατανομή της βιομηχανίας συντέλεσε άμεσα στην αρμονική ανάπτυξη όλων των περιοχών της χώρας, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ορθολογική αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και την προστασία του περιβάλλοντος. Καημένη Ελλάδα με την αστυφιλία σου και την εγκατάλειψη της υπαίθρου.
5) Η ενεργειακή βιομηχανία
Το 1985 η εξόρυξη άνθρακα ήταν 583 φορές μεγαλύτερη σε σύγκριση με το 1938. Το 1980 στην Αλβανία λειτούργησαν 80 μικροί και 8 μεγάλοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί μεγάλης ισχύος.
Το 1985 οι υδροηλεκτρικές μονάδες παράγουν το 85% της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας.
Η ηλεκτρική ενέργεια στα χρόνια 1945- 1985 σε εκατομμύρια KWώρες.

1938	1945	1950	1960	1980	1985
9.3	4.21	194.3	295.3	3740	3800

Δηλαδή αύξηση 408 φορές σε σχέση με το 1938.
Το δίκτυο γραμμών υψηλής τάσης και χαμηλής τάσης υπολογίζεται στα 1.620.000 χιλιόμετρα, προϊόντα όλα της Αλβανικής βιομηχανίας, συρματουργίας και καλωδίων. Οι κυριότεροι μεγάλοι υδροηλεκτρικοί σταθμοί της χώρας βρίσκονται στους μεγάλους ποταμούς, όπως είναι ο Δρίνος και άλλοι, όπου δημιουργούνται μεγάλα φράγματα και μεγάλοι ταμιευτήρες νερού. Στη μικρή και απομονωμένη Αλβανία από τη χρουτσοφική, αντισταλινική Σοβιετική Ένωση και τη ρεβιζιονιστική Κίνα, κατασκευάστηκε το μεγαλύτερο φράγμα στην Ευρώπη, ύψους 168 μέτρων, και με την κατασκευή ενός μόνο φράγματος και ταμιευτήρα εξασφαλίστηκε η άρδευση ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων.
Η Αλβανία ήταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δεν είχε δρόμους, σιδηροδρόμους, πανεπιστήμια, μεταφορές και γραπτή γλώσσα. Η κατασκευή του σιδηροδρομικού της δικτύου ήταν έργο- δώρο στο κράτος αποκλειστικά της αλβανικής νεολαίας και αυτό την τιμά ιδιαίτερα. Η χιλιομετρική απόσταση των ελληνικών σιδηροδρόμων από Αλεξανδρούπολη- Θεσσαλονίκη- Αθήνα- Καλαμάτα είναι περί τα 1000 χιλιόμετρα, συν άλλα 400 χιλιόμετρα Καλαμάτα- Λαμία, δηλαδή 1400 χιλιόμετρα. Η ελληνική νεολαία αν ακολουθούσε το παράδειγμα της Αλβανικής θα έπρεπε να είχε κάνει δώρο στο ελληνικό κράτος τους ελληνικούς σιδηροδρόμους, δεδομένου ότι η Αλβανία εδαφικά και πληθυσμιακά είναι 4 φορές μικρότερη από την Ελλάδα και το μήκος των σιδηροδρόμων της είναι 350 χιλιόμετρα.
Ύστερα από αυτά τα γιγαντιαία έργα της μικρής Αλβανίας, οι μεταφορές εμπορευμάτων ήταν 900 φορές μεγαλύτερες το 1985 σε σχέση με το 1938, ενώ οι μεταφορές των επιβατών 3700 φορές, αριθμοί που καταπλήσσουν.
6) Η αύξηση του πληθυσμού, η υγεία, η πρόνοια, η περίθαλψη.
Μέχρι το 1923 ο πληθυσμός της Αλβανίας ήταν 800.000 και μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο 1.000.000. Στα χρόνια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης (1945- 1985) ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά 1.875.000 για να διαμορφωθεί το 1986 στα 3.000.000, δηλαδή μέσα σε 45 χρόνια ο πληθυσμός τριπλασιάστηκε. Καημένη Ελλάδα με την υπογεννητικότητα.
Όλη αυτή η αύξηση του πληθυσμού ήταν αποτέλεσμα των νέων ανθρώπινων, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και βιοτικών συνθηκών που δημιούργησε το λαϊκό κράτος με ταυτόχρονη εξάλειψη του θλιβερού φαινομένου της μετανάστευσης που ξεπερνούσε το 25% του όλου πληθυσμού. Σήμερα με καπιταλιστικές συνθήκες επαναλαμβάνεται με αγριότερη μορφή η μετανάστευση και με τα τιμωρημένα στοιχεία των φυλακών που απελευθέρωσε ο Μπερίσα να δημιουργούν καταστάσεις ρατσισμού όπου φιλοξενούνται. Να αυτός είναι Αλβανός!
Στο υψηλό επίπεδο γεννήσεων στη λαϊκή Αλβανία επέδρασαν τα κοινωνικά μέτρα και η προστασία της υγείας της μητέρας και του παιδιού, με την πληρωμένη άδεια τοκετού και τη διατήρηση της θέσης εργασίας της. Στην Ελλάδα για την έγκυο γυναίκα ισχύει η απόλυση.
Με τα μεγάλα εγγειοβελτιωτικά έργα εξαλείφτηκαν οι εστίες του ελώδους πυρετού και μαζί η ελονοσία, η φυματίωση και η σύφιλη, κληρονομιές απ’το παλιό αντιλαϊκό καθεστώς αλλά και πολύ και πιο πίσω. Μόνο το 1985 το κράτος διέθεσε για κοινωνικοπολιτικούς σκοπούς και για καινούριες κατοικίες όπου στεγάστηκαν τα τέσσερα πέμπτα του πληθυσμού, το 29,9% των εξόδων του προϋπολογισμού.
Ακόμη:
Α) Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας ο μισθός του προέδρου και του πρωθυπουργού της χώρας δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος από το τριπλάσιο του κατώτερου μισθού της καθαρίστριας. Καημένη Ελλάδα.
Β) Η σοσιαλιστική Αλβανία δε γνώρισε ποτέ εξωτερικό δανεισμό. Επομένως εξωτερικό χρέος πάντα μηδέν.
Γ) Στην μηδενική βάση ήταν το έγκλημα, η πορνεία, η ναρκομανία, η κοινωνική διαφθορά.
Δ) Ήταν η μόνη χώρα στον κόσμο που δεν είχε φορολογούμενους πολίτες.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Οι άθλοι της σοσιαλιστικής Αλβανίας σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας κατέπληξαν όλο τον κόσμο, αφού αποκλεισμένη από όλους και εχθρικά διακείμενους, τριπλασίασε τον πληθυσμό της μέσα σε 45 χρόνια, εξασφαλίζοντας παραγωγικά χέρια, αφού με ένα μεγάλο άλμα στον αριθμό των γεννήσεων μπόρεσε να έχει τη νεότερη μέση ηλικία των 26 ετών πλάι και μέσα στη γηρασμένη ηλικιακά Ευρώπη.
Κατασκεύασε το μεγαλύτερο φράγμα στην Ευρώπη ύψους 168 μέτρων και πέτυχε το 85% της ενέργειάς της να προέρχεται από τα μεγάλα υδροηλεκτρικά της εργοστάσια και να εξάγει ενέργεια επί μονίμου βάσεως στην ανεπτυγμένη Αυστρία. Οι σιδηρόδρομοι ήταν τιμητικό δώρο της εθελοντικής εργασίας της Αλβανικής νεολαίας στη χώρα. Υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα εθελοντικής εργασίας σε όλο τον κόσμο; Ασφαλώς όχι.
Υπάρχει παράδειγμα σε όλο το κόσμο όπου ένας λαός χωρίς πανεπιστήμια και γραπτή γλώσσα μέσα σε 45 χρόνια να κάνει τόσα πολλά και από την πρωτόγονη μορφή κοινωνικής οργάνωσης να ξεπεράσει όλους τους άλλους λαούς με μεγάλη ιστορία και οργανωμένη οικονομία; Ασφαλώς όχι.
Υπάρχει παράδειγμα σε όλο τον κόσμο όπου ένας λαός που έζησε αιώνες στη δουλεία, την αυτοδικία και τους τυραννικούς μπέηδες, με πλήρη απαιδευσία και αγραμματοσύνη, να έχει πραγματοποιήσει με βήματα γίγαντα προόδους που καταπλήσσουν; Προόδους που τα καπιταλιστικά κράτη χρειάστηκαν 200 και πλέον χρόνια για να τα πραγματοποιήσουν; Ασφαλώς όχι.
Υπάρχει άλλο παράδειγμα στον κόσμο σαν αυτό της μικρής Αλβανίας όπου η ηλεκτρική ενέργεια αυξήθηκε κατά 408 φορές σε σχέση με αυτή της προπολεμικής Αλβανίας;
Υπάρχει άλλο παράδειγμα στον κόσμο όπου η αναδάσωση να επιτεύχθηκε σε εκατομμύρια στρέμματα; Καημένη Ελλάδα με τις μεγάλες πυρκαγιές στα δάση που ποτέ δεν αναδασώνονται.
Υπάρχει κανένα άλλο κράτος στον κόσμο όπου οι μεταφορές να αυξήθηκαν 900 φορές μέσα σε 45 χρόνια;
Υπήρξε και υπάρχει σε κανένα μέρος του κόσμου η ηρεμία, η αλληλεγγύη και η αγάπη μεταξύ των πολιτών όπως σε αυτή τη χώρα με την πατροπαράδοτη αυτοδικία παλαιότερα;
Υπήρξε κουλτούρα σαν του Αλβανικού λαού, όπως διαπιστώθηκε από Έλληνες τουρίστες που επισκέφτηκαν την Αλβανία το 1987; Στη σοσιαλιστική Αλβανία δεν υπήρχε διχασμένος λαός, δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι να αλληλοκατηγορούνται και να αλληλοσφάζονται για τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών, δεν υπήρχαν πλούσιοι να ξεχωρίζουν προκλητικά όπως στον καπιταλιστικό κόσμο. Υπήρχε η αγάπη, η συναδελφικότητα, ο συναγωνιστής, η εντιμότητα. Στη μικρή σοσιαλιστική Αλβανία δεν υπήρξαν φτωχοί και άνεργοι γιατί δεν υπήρχαν πλούσιοι και εκμεταλλευτές. Αυτό το σύστημα ήθελε και το κατάφερε να γκρεμίσει ο καπιταλισμός και θα το δούμε στο δεύτερο μέρος της μελέτης μου αυτής.
Οι Αλβανοί μετανάστες παιδιά διαπαιδαγωγημένα του Χότζα που έφτασαν στην Ελλάδα είχαν καλογυμνασμένα σώματα και μπράτσα, δεν είχαν κοιλιές και στομάχια και χοντρούς πισινούς και ήταν αποδοτικοί εργάτες. Ήρθαν με τις οικογένειές τους και τα παιδιά τους που τα περισσότερα αρίστευσαν στα Ελληνικά Σχολεία. Πρόκοψαν όλοι. Δυστυχώς οι πρώτοι Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα ήταν τιμωρημένα στοιχεία του συστήματος που απελευθέρωσε ο Μπερίσα ανοίγοντας τις φυλακές. Αυτοί έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς δικούς μας να λένε να αυτός είναι Αλβανός.
Υ.Γ.
Το μοναδικό αυτό παράδειγμα δημιουργίας, ανθρωπιάς και αληθινού σοσιαλισμού στην μικρή Αλβανία των 2.100 χρόνων δουλείας και φεουδαρχίας, την στερεή αυτή οικονομική βάση με τα μεγάλα έργα σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, σήμερα με την ανατροπή του Λαϊκού καθεστώτος, τα οικονομικά οφέλη καρπούνται η Νέα Αστική Τάξη της Αλβανίας, οι πολυεθνικές εταιρείες και τα μονοπώλια, και την μετανάστευση να ξεπερνά το 25% του πληθυσμού.
Αυτή την μεγάλη οικονομική κληρονομιά βρήκε η Νέα Αστική Τάξη της σημερινής Αλβανίας, τα διεθνή μονοπώλια και οι πολυεθνικές εταιρίες. Όλα τα στοιχεία αυτής της περιληπτικής μελέτης είναι από το βιβλίο μου που έγραψα προ οκτώ (8) ετών δηλαδή το 2004, για τη λαϊκή σοσιαλιστική Αλβανία. Όλα αυτά σαν δίδαγμα τια για το σημερινό πολιτικό και οικονομικό χάλι της Ελλάδας μας.

Β. Μπουφίδης

Διαβάστε Περισσότερα »

«ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ»: Νά τι γράφανε οι εφημερίδες της Κατοχής για τους αρχηγούς των Ταγμάτων Ασφαλείας

«ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ»
Νά τι γράφανε οι εφημερίδες της Κατοχής για τους αρχηγούς των Ταγμάτων Ασφαλείας
- Πέμπτη, 27 Ιουλίου 1944. Η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»:
Ο αρχηγός εθελοντικών δυνάμεων Πελοποννήσου Συνταγματάρχης κ. Παπαδόγκωνας προς τον Φύρερ
Βερολίνον, 26.
Καθ' ά μεταδίδεται εξ Αθηνών ο αρχηγός των ελληνικών εθελοντικών σχηματισμών της Πελοποννήσου συνταγματάρχης Παπαδόγκωνας, απηύ­θυνε προς τον Φύρερ επί τη διασώσει του το ακόλουθον τηλεγράφημα:
«Οι 5.000 αξιωματικοί και άνδρες των ελληνικών εθελοντικών τμημάτων της Πελοποννήσου με το μεγαλύτερον μέρος του πληθυσμού της Πελοπον­νήσου όπισθεν αυτών, εκφράζουν την βαθυτάτην αγανάκτησίν των δια την εναντίον σας απόπειραν, σχεδιασθείσαν και επιχειρηθείσαν υπό υποκει­μένων, τα οποία δεν ήθελον να αναγνωρίσουν την αναγκαιότητα του αγώνος κατά του κομμουνισμού και των πλουτοκρατών συνεργατών του. Εκφράζουν την χαράν των δια την θαυμαστήν διάσωσίν σας και κλίνουν με ευγνωμοσύνην το γόνυ ενώπιον του Παντοδυνάμου Θεού, όστις ήπλωσε προστατευτικήν χείρα επάνω από την ζωήν σας, δια να σας διαφύλαξη εις το γερμανικόν έθνος και εις την εν τω αγώνι κατά της κομμουνιστικής πανώλους ηνωμένην Ευρώπην.
Δια τους Έλληνας εθελοντάς της Πελοποννήσου, η ένδειξις αυτή είναι μία παρόρμησις, όπως συνεχίσουν δι' όλων των δυνάμεων μέχρις εσχάτων τον αγώνα κατά των μπολσεβικικών ορδών έν Ελλάδι.
Από της ιεράς γης της αρχαίας Σπάρτης, εκ της οποίας προήλθεν η δράξ των ηρώων του Λεωνίδου, ή οποία έσωσε τον ευρωπαϊκόν πολιτισμόν, υψούται η προσευχή μας: «Κύριε, διαφύλαττε τον Φύρερ».
-  Κυριακή 13 Αυγούστου 1944:
Ο Φύρερ εκφράζει τάς ευχαριστίας του προς τον κ. Παπαδόγκωναν και τους εθελοντάς του.
Επίσης και ο Υπουργός Εσωτερικών του Ράιχ Χίμλερ
Ο Φύρερ έδωσε διαταγήν όπως ανακοινώσουν προς τον Διοικητήν των εθελοντικών τμημάτων Πελοποννήσου Συνταγματάρχην κ. Παπαδόγκω­ναν ότι εχάρη εγκαρδίως διά τα επ' ευκαιρία της διασώσεως του αποσταλέντα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα των εν τη Πελοποννήσω κατά του Μπολσεβικισμού μαχόμενων εθελοντών. Ο Φύρερ διαβιβάζει τας θερμάς του ευχαριστίας και τους χαιρετισμούς του εις όλους τους εθελοντάς.
Εξ άλλου και ο αρχηγός των Σ.Σ. και υπουργός των Εσωτερικών του Ράιχ Χίμλερ έδωσεν εντολήν όπως διαβιβασθούν προς τον Συνταγματαρ­χών κ. Παπαδόγκωναν και αι ιδικαί του ευχαριστίαι.
Τά συγχαρητήρια του Εθελοντικού Ελληνικού Στράτου προς τον Αδόλφον Χίτλερ
Πρός τόν Άδόλφον Χίτλερ - Φύρερ της Γερμανίας.
Ημείς οι Έλληνες, οι οποίοι μετά των εντίμων και ανδρείων Γερμανών στρατιωτών αγωνιζόμεθα εντός του εδάφους της αιωνίας ημών πατρίδος, υμνούμεν και δοξάζομεν τον προστάτην ημών και φιλεύσπλαχνον Θεόν, ο οποίος έσωσεν υμάς τον μέγαν Φύρερ της Γερμανίας και ολοκλήρου της Ευρώπης από τους όνυχας των κακών και πονηρών δαιμόνων, οι οποίοι ηθέλησαν να σας δολοφονήσουν. Επί τη ευκαιρία της διασώσεως σας εκφράζομεν προς υμάς τα αδελφικά μας αισθήματα.
Οι αρχηγοί του ΕΕΣ
Κισά-Μπατζάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος)
Μιχαήλ Αγάς (Μιχαήλ Παπαδόπουλος)
- Εφημερίδα «Νέα Ευρώπη» Θεσσαλονίκης, 25-7-1944:
Η δράσις του ΕΕΣ
Από πολλού χρόνου σκοπός του Εθνικού Ελληνικού Στρατού μας υπήρξεν η εκκαθάρισις του ορεινού συγκροτήματος του Βερμίου, επί του οποίου ήσαν εγκατεστημέναι πλείσται κομμουνιστικαί συμμορίαι και εκτελεστικά αποσπάσματα του ΕΛΑΣ και ΕΑΜ, τα οποία τμήματα εκείθεν εξορμούντα προσέβαλλον εκάστοτε τα χωρία τα ευρισκόμενα γύρωθεν του Βερμίου. Κατόπιν των ανωτέρω απεφασίσθη όπως, τη συμπρά­ξει του γερμανικού στρατού, ενεργηθή επιχείρησις κατά των συμμοριών αυτών.
Την 22αν Απριλίου ε.έ. τμήματα γερμανικού στρατού των Ες-Ες μετά τμημάτων του ΕΕΣ, μεθοδικώς ενεργήσαντα, κατώρθωσαν να σχηματί­σουν κλοιόν πέριξ του ορεινού όγκου του Βερμίου.
- Εφημερίδα «Πατρίς» Κοζάνης, 21-5-1944:
Την 8ην Μαΐου ε.έ. διερχόμενος ο αρχηγός (σ.σ. Μιχάλης Παπαδόπου­λος) εκ Βεροίας μετά του στρατού και του επιτελείου του, εστάθμευσεν εις την πόλιν αυτήν και ωμίλησεν εις ογκωδεστάτην συγκέντρωσιν. Πλαισιούμενος ο αρχηγός μας από τον σεβασμιώτατον Μητροπολίτη Βεροίας, τον αρχηγόν των γερμανικών δυνάμεων των Ες-Ες και απείρων εθνικών παραγόντων, ωμίλησεν εμπρός εις μίαν ανθρωποθάλασσαν Βεροιωτών δηλώσας το φως της αλήθειας...
«Το Οδοιπορικό του Βασίλη», Βασίλης Κ. Μπουφίδης, Αθήνα 2006, σελ. 124-126

Διαβάστε Περισσότερα »