Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καραμπάλλο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καραμπάλλο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 14 Απριλίου 2016

Η σύντρoφος Έλενα Οντένα


Του Francisco Caraballo*


Η ζωή της συντρόφου Έλενα Οντένα είναι η ιστορία μιας μαχητικής κομμουνίστριας ηγέτιδας, αυθεντικής και εξαιρετικής: η ιστορία της είναι ένα ανοικτό βιβλίο που διδάσκει τη θεωρητική της συμβολή και την επακόλουθη δραστηριότητα της στην υπεράσπιση , τη διάδοση και την πρακτική της θεμελιώδους σκέψης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας (μαρξιστικού-λενινιστικού), στο οποίο ήταν ιδρυτικό μέλος και επίσης, από την αρχή, μία από τις πιο εξέχουσες ηγέτιδές του.
Στην πορεία της ως ηγέτιδας έφερε μια κληρονομιά ιδιοτήτων μεταξύ των οποίων αναδεικνύει την ιδεολογική διαμόρφωση και την πολιτική διαύγεια που της επέτρεψαν να προσανατολιστεί σωστά εν μέσω της αναταραχής της πραγματικότητας της Ισπανίας και της διεθνούς σκηνής. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να τονιστεί η ανυποχώρητη υπεράσπιση του μαρξισμού-λενινισμού ως τρέχουσα θεωρία και ως πυξίδα για την επαναστατική δράση, που απεικόνισε τον αδυσώπητο αγώνα της κατά των διαφόρων εκφράσεων του ρεβιζιονισμού και του οπορτουνισμού, των διαδοχικών προδοσιών, της υποκρισίας των υποτιθέμενων συντρόφων ή φίλων, από αυτούς που συχνά χρησιμοποιούν διαφορετικά πρόσωπα και μάσκες για να αποκρύψουν τις θέσεις τους και τους κρυφούς σκοπούς τους.
Προικισμένη με αυτές τις μοναδικές ιδιότητες που μπορεί να σφυρηλατηθούν μόνο στη θέρμη της επαναστατικής πρακτικής, πάντα κατείχε πρωτοβουλιακές θέσεις στις διάφορες μορφές πάλης μέσα σε μεγάλες αναστατώσεις , σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, που προέκυψαν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τη διαίρεση του Κομμουνιστικού κόμματος της Ισπανίας και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, του φρανκισμού και του Εμφυλίου Πολέμου. Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ισπανίας μ-λ και οι ηγέτες του, συμπεριλαμβανομένης της Έλενα, προσανατόλισαν την αντιφασιστική πολιτική πάλη με τα συνθήματα της Δημοκρατίας και όταν οι συνθήκες το απαιτούσαν, προώθησαν την αντιμετώπιση ενάντια στην τρομοκρατία του Φράνκο, υψώνοντας τις κόκκινες σημαίες με μια αμείωτη αξία, φυσικά, που κόστισε νεκρούς, αίμα, θυσίες, ιδρώτα και δάκρυα.

Ακριβώς στο πλαίσιο του θαυμασμού και του σεβασμού του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κολομβίας (μ-λ) ως αδελφού κόμματος , είχα την ευκαιρία να γνωρίσω την Έλενα Οντένα το φθινόπωρο του 1976. Το όνομα της και το επώνυμό της (που έχουν υιοθετηθεί), έχουν μια ιδιαίτερη πολιτική σημασία και συνδέονται με την έννοια του αγώνα της.
Στις συναντήσεις μας στο γραφείο της εφημερίδας Vanguardia, ήταν πάντα στο κέντρο της ανταλλαγής απόψεων για επίκαιρα θέματα που αφορούσαν κοινά προβλήματα που συνδέονταν με διαφορετικές πολιτικές θέσεις και που συζητιόντουσαν στον κόσμο και το Διεθνές Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κίνημα. Σε αυτό το περιβάλλον έγιναν πιο σταθερές οι ιδεολογικές και οι πολιτικές μας ταυτίσεις, ενισχύθηκαν οι σχέσεις για τον κοινό αγώνα και η δέσμευση να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και τις προσπάθειες μας για να προωθήσουμε την επίτευξη των στρατηγικών στόχων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της ιστορικής εξέλιξης.
Η ταραγμένη κατάσταση που αναπτυσσόταν σε αυτό το χρονικό διάστημα και οι τεράστιες απαιτήσεις που προέρχονταν από αυτήν, ανέπτυξαν στο Διεθνές Κομμουνιστικό μαρξιστικό-λενινιστικό Κίνημα σε μια ισχυρή διάθεση υπεράσπισης των θεμελιωδών αρχών του μαρξισμού-λενινισμού. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις συνθήκες, η Έλενα, ο Ραούλ και εγώ θέσαμε το θέμα του σχηματισμού μιας ομάδας έρευνας και μελέτης αφιερωμένης με αφοσίωση στην υπεράσπιση των αρχών που οδήγησαν τις δραστηριότητές μας, με τη βεβαιότητα ότι η πρόοδος προς αυτή την κατεύθυνση ήταν απαραίτητη για να μπορέσουμε να συμβάλλουμε στην αποκάλυψη των θεωρητικών λαθών αυτής της περιόδου ενώ ταυτόχρονα θα διευκρινίζαμε ορισμένα θέματα θεωρίας και πρακτικής, στα οποία αφθονούσαν οι διαστρεβλώσεις και συγχύσεις ακόμη και στο εσωτερικό κάποιων μαρξιστικών-λενινιστικών Κομμάτων. Λόγω των δυσμενών συνθηκών και των δυσκολιών που δεν μπορούσαν να ξεπεραστούν, αυτό το έργο παρέμεινε ημιτελές, αν και έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος, ιδίως σε σχέση με την αποκάλυψη των λανθασμένων θεωριών διαδεδομένων σε όλο τον κόσμο από το μαοϊσμό και την επιρροή των πρακτικών θέσεων των Σοσιαλδημοκρατών. Αξίζει να τονιστεί ότι η συνεισφορά της Έλενα στην προώθηση της δέσμευσης αυτής εξακολουθεί να ισχύει πλήρως και σήμερα.
 Είχα το προνόμιο να γνωρίσω την Έλενα και είμαι πεπεισμένος ότι η ζωή και η δράση της θα είναι ένας ακριβής οδηγός για αγωνιστές του κόμματος και κομμουνιστές ηγέτες μαρξιστές-λενινιστές, που είναι διατεθειμένοι να εκτελέσουν χωρίς δισταγμό απαιτητικές εργασίες που περιλαμβάνουν τη δική τους συμμετοχή στο κόμμα . Αξίζει να θυμηθούμε ότι η Έλενα, από μικρή ηλικία, δεσμεύτηκε με τις ιδέες και τα κομμουνιστικά ιδανικά. Ήταν πάντα ακούραστη στο έργο του Κόμματος, συνήθιζε να εκπληρώνει τις δεσμεύσεις της με ένα απέραντο ενθουσιασμό και να αντιμετωπίζει τις αντίξοες συνθήκες με μια αξιοζήλευτη επιμονή. Αυστηρή με τον εαυτό της και αυστηρή με τους άλλους, δεν δέχεται τα πράγματα μισοτελειωμένα ούτε κακά εκτελεσμένα.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το πεδίο της ιδεολογικής και πολιτικής εκπαίδευσης της επεκτείνεται και συμπληρώνεται χάρις στις γνώσεις που απέκτησε από την έρευνα, τις αναγνώσεις και μια αξιόλογη πολιτιστική κατάρτιση που της επέτρεψαν να σχετιστεί με διανοούμενους διαφόρων ειδικοτήτων, είτε προσφέροντας τη συμβολή της ή για να εκθέσει τις απόψεις και την κριτική της, όταν αυτό ήταν αναγκαίο. Είναι ένα εξαιρετικά πολύτιμο παράδειγμα, πραγματικά, διότι καθιστά απαραίτητη σήμερα την υποχρέωση που έχουν οι κομμουνιστές να ενδιαφέρονται για να υλοποιήσουν μια ολοκληρωμένη, κατάρτιση βασισμένη στην πεποίθηση ότι οι κομμουνιστές θα πρέπει να ενδιαφέρονται για όλους τους τομείς της γνώσης, για κάθε τι που σχετίζεται με τον κόσμο, την κοινωνία και τον άνθρωπο.
Η αλήθεια είναι ότι έμαθα πολλά από την Έλενα, ως σύντροφο και φίλη, από τη ζωή και το έργο της. Και θα συνεχίσουμε να την θαυμάζουμε για πάντα.
* F. Caraballo, πρώην Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κολομβίας (μ-λ) και Διοικητής του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (EPL). Πέρασε 18 χρόνια στα μπουντρούμια της Κολομβίας.
 Οι θαρραλέες και διαυγείς δηλώσεις του στο δικαστήριο που κρινόταν είναι ένα παράδειγμα αξιοπρέπειας και επαναστατικού θάρρους. Μεταξύ άλλων δηλώσεων, ο ίδιος έλεγε: «Είμαι ένας συνειδητός και συνεπής επαναστάτης και πεπεισμένος κομμουνιστής».
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

Φρανσίσκο Καραμπάλλο*: Η συντρόφισσα Έλενα

Η ζωή της συντρόφισσας Έλενας Odena είναι η ιστορία ενός μαχητικού κομμουνιστή ηγέτη και μια εξαιρετική αυθεντική ιστορία. Είναι ένα ανοιχτό βιβλίο που διδάσκει με τη θεωρητική συμβολή της και την επακόλουθη δραστηριότητα της στην υπεράσπιση, στη διάδοση και την πρακτική της κριτικής σκέψης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας (Μαρξιστικό-Λενινιστικό), του οποίου ηΈλενα ήταν ιδρυτικό μέλος και, από την αρχή, μια από τους σημαντικότερους ηγέτες του.
[…]
* Φ. Καραμπάλλο, πρώην πρώτος γραμματέας του ΚΚ Κολομβίας (μ-λ) και Διοικητής του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA). Πέράσε 18 χρόνια στα μπουντρούμια της Κολομβίας. Η θαρραλέα και διαυγής στάση του στο δικαστήριο απέδειξε ότι είναι ένα παράδειγμα αξιοπρέπειας και επαναστατικού θάρρος. Μεταξύ των άλλων είχε δηλώσει, «είμαι ένας συνειδητός επαναστάτης με συνέπεια και αποφασισμένος κομμουνιστής».
Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 19 Ιουνίου 2008

Γράμμα του Φ. Καραμπάλλο προς τις οργανώσεις της ICMLPO

caraballo
Έπειτα από τόσο μακρά και ανεπιθύμητη απουσία, εδώ είμαι και πάλι, έτοιμος να συνεχίσω την σύνθετη δουλειά που θέτει σε κίνδυνο όλους εμάς που διψάμε για ένα καλύτερο κόσμο και ένα πιο φωτεινό μέλλον.

Υπάρχουν τόσα πολλά να γίνουν. Η αναγκαστική αποστασιοποίηση μου άφησε πολλά ανεκπλήρωτα καθήκοντα. Στο θεωρητικό, όπως φυσικά και στο πρακτικό επίπεδο, είναι πολλές οι έννοιες που πρέπει να ξεκαθαριστούν, να αναπτυχθούν και να διαδοθούν με μεγαλύτερη ένταση. Μολονότι απών, τα συναισθήματά και οι σκέψεις μου ήταν πάντα μαζί σας.

Εγκάρδιοι χαιρετισμοί
Φ. Καραμπάλλο

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 275 1-15 Ιούνη 2008
Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 17 Ιουνίου 2008

Αφέθηκε ελεύθερος ο Φρανσίσκο Καραμπάλλο

Η Επιτροπή της Διεθνούς Συνδιάσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων με συγκίνηση και επαναστατική χαρά ανακοινώνει την υπό όρους απελευθέρωση του αγαπητού και σεβαστού μας συντρόφου Φρανσίσκο Καραμπάλλο στις 18 του περασμένου Απρίλη.

Ο 71χρονος Καραμπάλλο παρέμεινε έγκλειστος επί δεκατέσσερα χρόνια σε φυλακή υψηλής ασφαλείας. Καθ’ όλο αυτό το διάστημα διατήρησε την αξιοπρέπεια και την επαναστατική του σταθερότατα ως συνεπής κομμουνιστής. Ούτε λιγοψύχησε, ούτε ενέδωσε, παρά τις κακουχίες τις οποίες υπέφερε.

Θεωρούμε ως δική μας τη δήλωση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κολομβίας (Μαρξιστικού-Λενινιστικού):

«...η υπό όρους απελευθέρωση του συντρόφου Καραμπάλλο αποτελεί νίκη της διεθνιστικής αλληλεγγύης, της ICMLPO, των αριστερών και δημοκρατικών δυνάμεων της Κολομβία και όλου του κόσμου.

Πρέπει να συνεχίσουμε τη μάχη για την πλήρη απελευθέρωση του συντρόφου Καραμπάλλο, και των εκατοντάδων αιχμαλώτων πολέμου και πολιτικών κρατουμένων από τα κάτεργα του Αλβάρο Ουρίμπε.»

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη και την αδελφοσύνη μας προς τον Φρανσίσκο Καραμπάλλο, τη γυναίκα και τους γιούς του, όπως επίσης προς το Κόμμα και όλες τις δημοκρατικές και λαϊκές δυνάμεις του αδελφού λαού της Κολομβίας.

Ζήτω ο προλεταριακός διεθνισμός

20 Απριλίου 2008
Η Συντονιστική Επιτροπή της ICMLPO
 
Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 275 1-15 Ιούνη 2008
Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2006

ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Για την επαναστατική ενότητα

Κομμουνιστικό Κόμμα Εργασίας (PCT)
Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!

Δομινικανό Εργατικό Κόμμα (PTD ML)
Προλετάριοι όλων των χωρών, καταπιεζόμενα έθνη και λαοί, ενωθείτε!

Εμείς, το Δομινικανό Εργατικό Κόμμα (PTD ML), και το Κομμουνιστικό Κόμμα Εργασίας (PCT), μετά από διάφορες συζητήσεις και μια μεγάλη περίοδο σχέσεων στους λαϊκούς και πολιτικούς αγώνες, καταλήξαμε σε μια πολιτική συμφωνία που ελπίζουμε θα συμβάλει στο άνοιγμα του δρόμου για το λαϊκό και επαναστατικό αγώνα στη χώρα μας. Το περιεχόμενο της συμφωνίας είναι το ακόλουθο:

Πολιτική συμφωνία

1. Εμείς, το Κομμουνιστικό Κόμμα της εργασίας (PCT) και το Δομινικανό Εργατικό Κόμμα (PTD ΜL), μετά από πολλούς γύρους πολιτικών επαφών και ανταλλαγών απόψεων, καταλήξαμε σε μια ουσιαστική συμφωνία για τις απόψεις μας όσον αφορά στην ιστορική κατάσταση της δομινικανής επανάστασης και της αξιολόγησης των αλλαγών που έχουν εμφανιστεί στη δομινικανή κοινωνία και τον κόσμο τα τελευταία 25 χρόνια.

2. Οι κοινωνικό-οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές αλλαγές που έλαβαν χώρα τις τελευταίες δεκαετίες, οι οποίες έχουν ενισχύσει το κεφαλαιοκρατικό μοντέλο εκμετάλλευσης στη Δομινικανή Δημοκρατία, αν και έχουν εγγυηθεί την περιορισμένη αντιπροσωπευτική δημοκρατία, όπως αυτή εννοείται, με τη διεξαγωγή κοινοβουλευτικών και προεδρικών εκλογών κάθε τέσσερα έτη, δεν έχουν αποτρέψει περισσότερο από το 80% του δομινικανού πληθυσμού να ζει στη φτώχεια και σχεδόν δύο εκατομμύρια να είναι αναλφάβητοι λόγω του εκμεταλλευτικού χαρακτήρα του επικρατούντος κοινωνικού και οικονομικού καθεστώτος, ενός καθεστώτος αποκλεισμών.

3. Κατά συνέπεια η αδυναμία και η αποτυχία των πολιτικών και δικαστικών θεσμών είναι προφανής: μια μειοψηφία κάποιων οικογενειών και συνεταίρων τους έχουν το ελευθέρας για να κάνουν ό,τι θέλουν και ταυτόχρονα μονοπωλούν τη λήψη αποφάσεων.

4. Η εθνική κυριαρχία έχει καταργηθεί με την ανοικτή επέμβαση της Αμερικανικής Πρεσβείας και των αντιπροσωπειών των διεθνών οικονομικών και άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών στις εσωτερικές υποθέσεις, με την αύξηση του εξωτερικού χρέος, με την ιδιωτικοποίηση της πλειοψηφίας των κρατικών επιχειρήσεων και της επιβολής ενός κοινωνικοοικονομικού μοντέλου βασισμένου στο κέρδος και της υπεροχής του τομέα των υπηρεσιών, των χρηματοοικονομικών και κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων, της παραοικονομίας και των εισαγωγών, εις βάρος των εθνικών παραγωγικών τομέων.

5. Αυτή η πραγματικότητα μας σπρώχνει στην ανάληψη προγραμματικών προσπαθειών και στόχων για την κατάκτηση της συμμετοχικής δημοκρατίας, την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της προόδου ως στόχους πρώτης προτεραιότητας στη δομινικανή επαναστατική διαδικασία στην παρούσα φάση, χωρίς οι οργανώσεις μας να αποκηρύττουν το στρατηγικό στόχο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, υπό την επαναστατική ηγεμονία της εργατικής τάξης και του Μαρξιστικού-Λενινιστικού προλεταριακού κόμματος.

6. Κατανοώντας πως η κυρίαρχη τάση στην εσωτερική κατάσταση, είναι υπέρ της διατήρησης των αδύναμων αστικών θεσμών, θεωρούμε ως αναγκαίο τον αγώνα για προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, στηριζόμενοι στην κινητοποίηση των μαζών, την πολιτική αντίσταση και τον αγώνα εντός και του κοινοβουλίου, χωρίς να αποκλείουμε οποιαδήποτε μέθοδο πάλης που οι μεταβαλλόμενες περιστάσεις απαιτούν, με βάση τις ηθικές αρχές μας και τις μαρξιστικές-λενινιστικές αντιλήψεις μας.

7. Επαναδιατυπώνουμε την επαναστατική αρχή ότι οι λαϊκές μάζες είναι η κύρια δύναμη της επανάστασης, η πολιτική οργάνωση, διαπαιδαγώγηση και η κινητοποίηση για τα αιτήματα των μαζών είναι ένας μόνιμος στόχος και ένας θεμελιώδης άξονας της στρατηγικής μας για τη συσσώρευση των δυνάμεων, τον αγώνα για την εξουσία και την εθνική απελευθέρωση.

8. Το PTD ΜL και το PCT ταυτίζονται όσον αφορά την κριτική και τον αγώνα ενάντια στα ηγετικά κλιμάκια των τριών παραδοσιακών κομμάτων (PLD, PRD, PRSC [ Κόμμα δομινικανής απελευθέρωσης, Δημοκρατικό Επαναστατικό Κόμμα, Κοινωνικό -χριστιανικό μεταρρυθμιστικό Κόμμα - σ τ. μ]), τα οποία θεωρούμε ως πολιτικούς εκπροσώπους της ντόπιας μεγαλοαστικής και ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης, των κοινωνικών τάξεων που μονοπωλούν τον πλούτο που ο λαός μας έχει δημιουργήσει και που ελέγχουν την πολιτική εξουσία: είναι οι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ξένων δυνάμεων και το κύριο εμποδίου για την οικονομική ανάπτυξη, ευημερία και δημοκρατία.

9. Θεωρώντας ότι τα PCT και το PTD ΜL διατηρούν σχέσεις αδελφικές και αλληλοσεβασμού που σφυρηλατούνται στον καθημερινό αγώνα των μελών μας και τις ταξικές μάχες: ότι αγωνίζονται για την εθνική απελευθέρωση και το σοσιαλισμό, με μια μακροχρόνια ιστορία πάλης ενάντια στον οπορτουνισμό, με μια κοινή κατανόηση της πολιτικής περιόδου που η τοπική και διεθνής επαναστατική διαδικασία βιώνει και των στόχων που πρέπει να αναλάβουμε σε αυτήν την φάση, υποσχόμαστε να αξιοποιήσουμε ό,τι θετικό έχουμε συσσωρεύσει σε σχέση μας, να αναπτύξουμε νέα επίπεδα αδελφοσύνης, κατανόησης και στρατηγικών υποχρεώσεων: να αναπτύξουμε νέα στάδια της ενότητας μεταξύ δύο κομμάτων μας και του προοδευτικού και επαναστατικού κινήματος του δομινικανού λαού, έχουμε καταλήξει στην ακόλουθη Πολιτική Συμφωνία:

9.1. Γενικές πτυχές:

α) Δεσμευόμαστε να καθοδηγήσουμε τις πολιτικές σχέσεις μας βασισμένες στον αμοιβαίο σεβασμό, αμοιβαία συνεργασία και επαναστατική αλληλεγγύη.

β) Θα προωθήσουμε την από κοινού καθημερινή προσπάθεια και την συντροφική κατανόηση μεταξύ των μελών των δύο οργανώσεων στο πνεύμα της σφυρηλάτησης μιας ενοποιητικής κουλτούρας, που κατευθύνεται προς ολόκληρο το κίνημα, χωρίς περιορισμό του δικαιώματος στη διαφωνία και στην κριτική και την αυτοκριτική που πρέπει να κυριαρχούν στις σχέσεις αρχών μεταξύ των επαναστατών.

γ) Αυτή η πολιτική συμφωνία δεν περιορίζει τις διμερείς σχέσεις, ούτε την υπογραφή των συμφωνιών από τις δύο οργανώσεις με άλλες οργανώσεις, υπό τον όρο ότι αυτές δεν αντιβαίνουν τη φύση αυτής της συμφωνίας.

9.2. Πολιτική Ενότητα:

α) Αυτή η ενωτική προσπάθεια εμπνέεται σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο στάδιο, από την απόφαση να ενισχυθεί μια στενή συνεργασία σε όλα τα επίπεδα μεταξύ των δύο οργανώσεων και να καταβληθούν σημαντικές προσπάθειες για την οικοδόμηση μιας ενωτικής επαναστατικής ηγεσίας στη δομινικανή Δημοκρατία, της οποίας τα χαρακτηριστικά θα καθορίζονται κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.

β) Τα PCT και το PTD ML δεσμεύουν τους περιορισμένους πόρους και την εμπειρία τους για την ενίσχυση και την προβολή της Ενότητας του Λαού ως το έμβρυο μιας ενωτικής στρατηγικής και για να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μιας ευρείας πολιτικής και κοινωνικής εναλλακτικής λύσης που συγκεντρώνει τις προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις του Δομινικανού λαού και για να πάρει την εξουσία και να χτίσει ένα κυρίαρχο και δημοκρατικό έθνος.

9.3 Δουλειά στις μάζες:

α) Θα εργαστούμε μαζί με άλλες επαναστατικές οργανώσεις και προοδευτικούς φορείς για την ανοικοδόμηση και την ανασύνθεση των μαζικών οργανώσεων για έναν λαϊκό συντονισμό βασισμένο στην αρχή της αντιπροσώπευσης και της νομιμότητας με την οποία οι ομάδες της βάσης συμφωνούν. Για πρακτικές ενάντια στη χειραγώγηση και τη γραφειοκρατία, για δημοκρατικές πρακτικές στη λήψη αποφάσεων: που θα διαφοροποιούν τις μορφές οργάνωσης, τις μεθόδους πάλης και συνδυάζουν τις διαδικασίες της κινητοποίησης με την ενδυνάμωση της οργάνωσης και του σχηματισμού μιας σημαντικής κριτικής και επαναστατικής κοινωνικής συνείδησης.

β) Να προωθήσουμε μια ενωτική κουλτούρα στο κοινωνικό κίνημα και προς τις άλλες επαναστατικές οργανώσεις, με τις οποίες θα προσπαθήσουμε να αναζητήσουμε τις κοινές θέσεις μέσω διμερών και πολύπλευρων συζητήσεων.

γ) Να συντονιστούμε και /ή να αλληλοϋποστηριχτούμε στα κύρια γεγονότα και τις δραστηριότητες των μαζών (πάλη σε θέματα παιδείας, πολιτιστικές εκδηλώσεις διαδικασίες της οργάνωσης και αγώνες) που προωθούν και οι δύο οργανώσεις, κυρίως στη σπουδάζουσα νεολαία , γειτονιά, δάσκαλοι, συνδικάτα και αγροτικά κινήματα.

δ) Δεσμευόμαστε να συζητήσουμε την υποστήριξη του ενός τον άλλον και άλλων προοδευτικών φορέων (με τη συμμετοχή των συντρόφων στις αντίστοιχες περιοχές τους), στα μαζικά κινήματα των δύο οργανώσεων, πάντα σε ένα πνεύμα αλληλεγγύης, αδελφοσύνης, σεβασμού και ειλικρίνειας.

ε) Να καθιερώσουμε ένα πρόγραμμα δράσης που να εξασφαλίζει τον κοινό σχεδιασμό, την αδελφότητα και την ανταλλαγή των εμπειριών των ειδικευμένων στη μαζική δουλειά συντρόφων των κομμάτων μας και για να προωθήσουμε μια πλατφόρμα που να επιτρέπει στα ρεύματά μας να εκφραστούν και να ενεργούν από κοινού στο μαζικό κίνημα, χωρίς να γινόμαστε ουρά κανενός.

στ) Άμεσα θα λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για να προωθήσουμε το συντονισμό και την συνακόλουθη ενοποίηση μέρους ή όλης της εργασίας που εκτελούμε στη νεολαία και το μέτωπο των δασκάλων.

9.4. Οργανωτικοί Στόχοι:

α) Καταλαβαίνοντας τη σημασία των διαδικασιών που περιλαμβάνονται στην οικοδόμηση της επαναστατικής οργάνωσης και τον επαναστατικό αγώνα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων μαζών, έχουμε αποφασίσει τα εξής σε αυτό τον τομέα:

- Να πραγματοποιούμε καθημερινές συνεδριάσεις για να συζητούμε θέματα πολιτικού ενδιαφέροντος.

- Να οργανώνουμε δραστηριότητες συζήτησης και οργάνωσης στο μαζικό κίνημα

- Να ανταλλάξουμε αντιπροσωπείες στις δραστηριότητες των αντίστοιχων πολιτικών σχολείων μας.

β) Παίρνοντας ως σημείο αφετηρίας τις παραπάνω δραστηριότητες δεσμευόμαστε σε έναν λογικό χρόνο να αρχίσουμε την πρώτη φάση του κοινού πολιτικού σχολείου.

9.5. Διεθνείς σχέσεις και αλληλεγγύη:

α) να αλληλοϋποστηριχτούμε στη διεθνιστική δουλειά από την οποία:

- Θα κάνουμε οτιδήποτε δυνατό για να έχουμε κοινές θέσεις σχετικά με τα σημαντικά γεγονότα που πραγματοποιούνται και για τα γεγονότα στα οποία αποφασίζουμε να συμμετέχουμε.

- Να προσπαθήσουμε να στείλουμε κοινές αντιπροσωπείες στα διεθνή γεγονότα.

- Να υποστηρίξει ο ένας τον άλλον στα διεθνή φόρουμ θέτοντας τους οικονομικούς πόρους μας ο ένας στην υπηρεσία του άλλου όταν αυτό είναι απαραίτητο.

- Να εργαστούμε για τη μεγαλύτερη δυνατή αλληλεγγύη στην οποία ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός προοδευτικών και επαναστατικών δυνάμεων μπορεί να συγκλίνει.

- Να ιδρυθεί μια Κοινή Επιτροπή για να συζητά διεθνή ζητήματα και να κάνει προτάσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν από κοινού.

Πρωτεύουσα της Δομινικανής Δημοκρατίας 27 Σεπτέμβρη 2005

Υπογραφές

για την ΚΕ του PCT
Manuel Salazar
Γενικός Γραμματέας

για την ΚΕ του PTD ML
Ivan Rodriguez,
Πρόεδρος

 

Σκέψεις πάνω στην Πολιτική Συμφωνία μεταξύ PCT και PTD

Του Francisco Caraballo

* Η Συμφωνία η οποία υπογράφηκε πρόσφατα μου φαίνεται πολύ θετική, γιατί παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα οπτική με την έννοια ότι προγραμματίζει δραστηριότητες στην επίτευξη κοινών στόχων. Με βάση αυτό, μπορούν να γίνουν και τα ακόλουθα σχόλια:

1. Αυτή η σημαντική πολιτική κατάκτηση δείχνει την επιτυχία του σωστού συνδυασμού κάποιων αντικειμενικών συνθηκών σε σχέση με την πραγματικότητα στη χώρα και την αποφασιστική θέληση των ενωμένων δυνάμεων και των προσπαθειών πάνω σε κοινές προτάσεις.

2. Όλοι μπορούν να δουν ότι συνεχείς ενωτικές προσπάθειες γίνονται σε όλο τον κόσμο, βγάζοντας συμπεράσματα από τη χρησιμότητά τους στην επίτευξη στόχων που μπορούν να δημιουργήσουν αλλαγή στην κατάσταση, με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας που παραδοσιακά αποκλείονταν μέχρι τώρα. Υπάρχουν πρόσφατα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Ισημερινό, Βραζιλία και Κολομβία και παρ’ όλο που διαφέρουν σε περιεχόμενο και βάθος δείχνουν μια διεθνή τάση.

3. Είναι δεδομένο ότι οι εξελίξεις στις χώρες αυτές δείχνουν μια μεγαλύτερη υποταγή στους σχεδιασμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, την ενδυνάμωση των ομάδων εκείνων που καθορίζουν την πορεία αυτών των χωρών και που επωφελούνται από την υπερεκμετάλλευση ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού, ενώ αρνούνται την επίλυση σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων. Οι ισχυροί οικονομικοί κύκλοι που είναι συνδεδεμένοι με πολυεθνικές είναι ικανοποιημένοι με τις κατευθυντήριες γραμμές τους, ενώ εκείνοι που τρέφουν τους πλουσίους γίνονται όλο και πιο φτωχοί.

4. Είναι επιτακτικό- ως τμήμα της ιδεολογικής πάλης- να επιδοθούμε σε αυστηρή κριτική της πλαστότητας της αστικής δημοκρατίας, όχι μόνο για τη φύση της, αλλά γιατί εκείνα τα στοιχεία που ήταν θετικά για την πάλη των λαών, τώρα διακυβεύονται. Η άρνηση ή ο δραστικός περιορισμός των ελευθεριών και των δικαιωμάτων σε φιλελεύθερες δημοκρατίες αποτελούν ένα παράδειγμα

5. Στη Συμφωνία που υπογράφηκε μπορεί κανείς να δει σύμπτωση σε στοιχειώδεις σκοπούς, όπως η εθνική κυριαρχία, η συμμετοχική δημοκρατία και η επίλυση των προβλημάτων ευρέων μαζών του πληθυσμού. Είναι προφανές ότι τα σημεία αυτά παρουσιάζουν ξεκάθαρα τους διάφορους τρόπου με τους οποίους μπορεί να υποκινηθεί ο κοινωνικός αγώνας για την κατάκτησή τους: αλλά είναι πολύ σημαντική η επίτευξη μιας κατ’ αρχήν συμφωνίας γιατί επισημαίνει κοινές αφετηρίες και κατευθύνσεις που μπορούν να ακολουθηθούν.

6. Στην ενοποιητική διαδικασία είναι προφανές ότι διάφορα στάδια υπάρχουν, που πρέπει να γίνουν πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να αποφευχθούν παρανοήσεις που μπορούν να εξελιχθούν σε τροχοπέδη στην εκπλήρωση των κοινών καθηκόντων. Αυτό είναι σημαντικό, ειδικότερα όταν υπάρχει η πιθανότητα να προσεγγιστούν και άλλες δυνάμεις για ενιαία καθήκοντα.

7. Η εμπειρία διδάσκει ότι το δυνάμωμα της ενότητας επιτυγχάνεται μέσα στη φωτιά του κοινωνικού και πολιτικού αγώνα, δηλαδή, στην εφαρμογή του κοινού προγράμματος, που γίνεται ο ενοποιητικός παράγοντας. Έτσι, είναι απαραίτητη η επίδειξη ιδιαίτερης προσοχής στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων και την άσκηση οργανωμένου ελέγχου των σχεδίων και των καθηκόντων.

8. Θα βοηθούσε πολύ αν οι ενοποιητικές συμφωνίες και υποχρεώσεις διευρυνθούν σε όσο το δυνατό περισσότερους τομείς της κοινωνίας. Αλλά, πάνω απ’ όλα είναι απαραίτητο τα αποτελέσματα των ενωτικών πολιτικών να είναι ορατά στο κοινωνικό κίνημα, που σε πολλές περιπτώσεις απαιτεί ευελιξία για την επίτευξη πιο σημαντικών σκοπών.


* Ο Francisco Caraballo είναι πολύ γνωστός Κολομβιανός επαναστάτης και κομμουνιστής ηγέτης. Εκτίει ποινή μεγάλης διάρκειας στις Κολομβιανές φυλακές ως πολιτικός κρατούμενος. Παγκόσμια γίνεται καμπάνια απελευθέρωσής του στην οποία συμμετέχει και η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55». Πριν τη σύλληψή του ήταν ο Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κολομβίας, Μαρξιστικού-Λενινιστικού και Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (EPL).

Διαβάστε Περισσότερα »