ICMLPO: Aνακοίνωση για τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο

Την 1η Ιανουαρίου του 1959, η κουβανική επανάσταση θριάμβευσε. Πολλά χρόνια αντάρτικου αγώνα που έγινε στα βουνά του Νησιού, θαρραλέοι αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του λαού που αναπτύχθηκαν στις πόλεις, κατέληξαν στη νίκη. Ενενήντα μίλια από τον ιμπεριαλισμό των Γιάνκηδων, οι Κουβανοί επαναστάτες έσπασαν τη θεωρία της «γεωγραφικής μοιρολατρίας» σύμφωνα με την οποία, λόγω της εγγύτητας των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν ήταν δυνατό να κάνουν την επανάσταση στη Λατινική Αμερική.

Τα επιτεύγματα της Επανάστασης, η αγροτική μεταρρύθμιση, η εθνικοποίηση όλων των Αμερικανικών επιχειρήσεων, η εξάλειψη του αναλφαβητισμού, η υγειονομική περίθαλψη και η εκπαίδευση, ενέπλεξαν τις εργαζόμενες μάζες και τη νεολαία: όλα αυτά ξύπνησαν την αλληλεγγύη των εργαζομένων και των λαών του κόσμου, ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής. Έδειξαν το δρόμο της ένοπλης επαναστατικής πάλης. Αλλά επίσης εξαπέλυσαν το μίσος της διεθνούς αντίδρασης, τα πολεμικά επεισόδια των Ηνωμένων Πολιτειών, την εισβολή στο Playa Giron (Κόλπος των Χοίρων) και εκατοντάδες τρομοκρατικές ενέργειες, το εμπορικό εμπάργκο για πάνω από σχεδόν εξήντα χρόνια, το οποίο απέτυχε λόγω της ηρωικής αντίστασης του κουβανικού λαού και των επαναστατών.

Οι ηρωικές πράξεις των εργατών, των αγροτών και της κουβανικής νεολαίας ήταν ικανές να αναπτύξουν και να οδηγήσουν στη νίκη με την ήττα της τυραννίας και τη θέσπιση της Λαϊκής Εξουσίας. Πέτυχε στην προώθηση των επιτευγμάτων, των κοινωνικών και οικονομικών μετασχηματισμών, αντιστάθηκε και ξεπέρασε όλα τα είδη των επιθέσεων από τον ιμπεριαλισμό και την αντίδραση. Όλο αυτό ήταν δυνατό λόγω του σχηματισμού και της σφυρηλάτησης ενός επαναστατικού κόμματος, του Κινήματος της 26ης Ιουλίου, το οποίο ήταν ικανό να υιοθετήσει σωστές και έγκαιρες κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες ήταν σε θέση να οδηγήσουν τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις στον αγώνα και τη νίκη. Μεταξύ των μελών της επαναστατικής διοίκησης ήταν πολλοί πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες, ο Camilo Cienfuegos , ο Che , ο Frank Pais , ο Raul Castro . Ανάμεσα σε όλους αυτούς, ο Kομαντάντε FIDEL CASTRO ξεχώρισε ως ο ηγέτης, ο οποίος συμμετείχε ενεργά και άμεσα από τις πρώτες μάχες, παίζοντας το ρόλο του οργανωτή, του υπεύθυνου στρατηγικής, δημοφιλής ηγέτης και αρχηγός του κράτους.

Οι κοινωνικές επαναστάσεις είναι έργο των μαζών, αλλά δεν θα ήταν δυνατές χωρίς την καθοδήγηση των επαναστατών ηγετών που αναδύονται μέσα στη έξαψη της μάχης, αλλά φτάνουν σε διαστάσεις που καθορίζουν την πορεία και την εξέλιξη των διαδικασιών.

Οι εργάτες και οι αγρότες, η νεολαία, οι επαναστάτες, το Κίνημα της «26ης Ιουλίου», οι επαναστάτες διοικητές και ο Κομαντάντε Fidel Castro οδήγησαν μια λαϊκή επανάσταση που έγινε σε μια μικρή χώρα που αντιμετώπισε την ισχυρότερη δύναμη στον πλανήτη και ήταν σε θέση να αντισταθεί.

Ο Fidel Castro πέθανε έχοντας εκπληρώσει τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές του. Τα λόγια και οι πράξεις του σε όλη τη μακρά ζωή του ως πολεμιστή, θα αντέξουν, αποτελούν τη μαρτυρία του θάρρους και της επιμονής ενός λαού, εκφράζουν τις πεποιθήσεις και τη δέσμευση ενός επαναστάτη.

Τα Μαρξιστικά Λενινιστικά Κόμματα και οι Οργανώσεις που έχουν ενσωματωθεί στο ICMLPO εκφράζουν τα κομμουνιστικά τους συναισθήματα προς την εργατική τάξη, το λαό  και τους Κουβανούς επαναστάτες.

Νοέμβρης του 2016

Συντονιστική Επιτροπή της Διεθνούς Διάσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων, ICMLPO

Διαβάστε Περισσότερα »

FIDEL CASTRO: Έφυγε από τη ζωή ο ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης

Στις 25 Νοεμβρίου έφυγε από τη ζωή ο ιστορικός ηγέτης της Κουβανικής επανάστασης, ο αντιϊμπεριαλιστής Φιντέλ Κάστρο. Μιας επανάστασης που οδήγησε στην πτώση της αμερικανοκίνητης στρατιωτικής δικτατορίας του Μπατίστα. Η νίκη αυτή οδήγησε την Κούβα στην αποτίναξη του Αμερικάνικου ιμπεριαλιστικού ζυγού που καταδυνάστευε τη χώρα, εθνικοποιώντας, μεταξύ πολλών άλλων μέτρων, τις επιχειρήσεις του ξένου κεφαλαίου.

Σύντομα όμως, κάτω απ’ την πίεση του οικονομικού αποκλεισμού και των μεγάλων δυσκολιών που αντιμετώπιζε η Κούβα βρέθηκε «μπλεγμένη» στα σχέδια της Χρουστσοφικής Σοβιετικής Ένωσης του παλινορθωμένου καπιταλισμού, που δεν απέβλεπαν μία Κούβα πραγματικά ανεξάρτητη και με δική της ανεπτυγμένη βιομηχανική παραγωγή.

Παρόλα αυτά, κάτω από την ηγεσία του και υπό δύσκολες συνθήκες οικονομικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, κατάφερε να ανορθώσει το βιοτικό επίπεδο του λαού, να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό, να μειώσει ραγδαία την παιδική θνησιμότητα, να βελτιώσει την υγεία αλλά και να σταθεί αλληλέγγυος σε μια σειρά λαούς που είτε αγωνίζονταν για την ελευθερία τους ή προσπαθούσαν να επιζήσουν υπό άθλιες συνθήκες που προκάλεσαν φυσικές καταστροφές.

Το 2006 παρέδωσε την ηγεσία του Κουβανικού κράτους στον αδερφό του, Ραούλ. Τα τελευταία χρόνια η υγεία του Κάστρο είχε επιδεινωθεί. Οι δημόσιες εμφανίσεις του ήταν ελάχιστες.

Διαβάστε Περισσότερα »

Φιντέλ, Κούβα και σοσιαλισμός (μέρος β’)

Μέρος Α’: Φιντέλ, Κούβα και σοσιαλισμός

Του Κλάους Ρις*

Από τα τέλη του Αυγούστου, ο Ραούλ Κάστρο παρουσίασε μια σειρά καπιταλιστικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις που θα μειώσουν τον ρόλο της κυβέρνησης στην οικονομία και θα αλλάξουν δραματικά την Κουβανική αγορά εργασίας. Η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει σε κατάσταση μακροπρόθεσμων συμβάσεων (outsourcing) στις επιχειρήσεις και τις υποδομές. Οι ξένοι επενδυτές μπορούν  να μισθώσουν γη με συμβάσεις που ισχύουν έως 99 έτη. Και πολλοί Κουβανοί θα μπορούν να λειτουργούν τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα διεξάγεται μια μαζική «μεταρρύθμιση» του καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων. Αντί των τακτικών αποδοχών περνάμε τώρα “στις αμοιβές με βάση την απόδοση”.

Η παγκοσμίου φήμης φράση του Φιντέλ Κάστρο πρέπει να ειδωθεί ως επικύρωση της πολιτικής καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων του Ραούλ η οποία κι αυτή προέρχεται στις φυτείες καπνού και στις αγορές καλαμποκιού των μεταρρυθμίσεων Χρουτσώφ-Γκορμπατσώφ και που εκείνη την εποχή εξυπηρετούσαν τη Σοβιετική Ένωση.

Ο πρώην πρόεδρος του Δανο-κουβανικού συνδέσμου και μέλος του “Κομμουνιστικού” Κόμματος, Sven-Erik Simonsen, μετρίασε τη δήλωση του Φιντέλ σε ένα άρθρο στην κομματική εφημερίδα Arbejderen, με μια μετριοπαθή δήλωση”είναι η 117η φορά όπου ο Φιντέλ Κάστρο εκφράζει πραγματικά σε όλο του το βάθος το ρόλο του κράτους στην Κουβανική οικονομία”.

Ο Simonsen επιδεικνύει επιστροφή στην κομματική πίστη και τιμή:

“Πολιτικοί και ΜΜΕ φωνασκούν για τις αλλαγές στην Κούβα. Η πραγματικότητα είναι ότι η Κούβα έχει αλλάξει πολύ περισσότερο από πολλές χώρες στον κόσμο. Αλλά η μόνη αλλαγή είναι που ενδιαφέρει τους πολιτικούς στην Ουάσινγκτον, την Κοπεγχάγη και τις Βρυξέλλες: η μετάβαση από το σοσιαλισμό στον καπιταλισμό, δε βρίσκεται στην Κουβανική ατζέντα. Ούτε στην ατζέντα στο Φιντέλ Κάστρο ούτε σε κανενός από τα 600 μέλη του Κουβανικού Εθνικού Συμβουλίου, όπου δημοκρατικά εφαρμόζουν τους νόμους που ψηφίζονται”.

Ο Simonsen αντιδρά όπως όλοι οι ρεβιζιονιστές έχουν κάνει μετά τη διάλυση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, με τον Νικήτα Χρουστώφ μετά το θάνατο του Στάλιν και που οδήγησε στην διάσπασή του: μπερδεύει την διάκριση μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού και χαρακτηρίζει τις συνεχείς καπιταλιστικές μεταρρυθμίσεις ως ασήμαντες. Με όλη την εμπειρία της ρεβιζιονιστικής αντεπανάστασης θα έπρεπε να είναι προφανές ότι η Κούβα θα κάνει ένα τεράστιο βήμα στον καπιταλιστικό δρόμο στην κατεύθυνση του παραδοσιακού καπιταλισμού.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Φιντέλ πριν κάποια χρόνια δήλωσε ισχυρός υποστηριχτής του “Σκανδιναβικού κοινωνικού μοντέλου”. Το μοντέλο όπου έχτισε ο Φιντέλ και η Κούβα ήταν μετασταλινικό και ρεβιζιονιστικό αλλά δεν ήταν σοσιαλιστικό, ήταν ένα διογκωμένο, γραφειοκρατικό κρατικομονοπωλιακό υβρίδιο μεταφοράς στην καπιταλιστική αγορά.

Τώρα η Κούβα, ήσυχα και “ειρηνικά” πλήρως εντάχθηκε στην καπιταλιστική παγκόσμια οικονομία. Μοιάζει μάλιστα ότι έχει υπάρξει και μια αλληλοκατανόηση μεταξύ ΗΠΑ και Κούβας. Το θινκ τανκ “Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων” έπαιξε σημαντικό ρόλο στην λεγόμενη διπλωματία πινγκ-πονγκ, όταν ο Μάο Τσετούνγκ ζούσε ακόμα. "Η “επιτυχία” φαίνεται ότι επαναλαμβάνεται.

*Ο Κλάους Ρις είναι γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών Δανίας (APK)

Δημοσιεύτηκε στα Δανικά στην Kommunistisk Politik, τ. 18, 17/9/2010, σελ. 3

Διαβάστε Περισσότερα »

Φιντέλ, Κούβα και σοσιαλισμός

Του Κλάους Ρις*

Μεγάλη δημοσιότητα πήρε η είδηση ότι ο Κουβανός επαναστάτης ηγέτης Φιντέλ Κάστρο σε μια συνέντευξή του αμφέβαλλε για το “Κουβανικό μοντέλο”.

Η είδηση δημοσιεύτηκε από την Ισραηλινο-Αμερικάνο δημοσιογράφο Jeffrey Goldberg του περιοδικού The Atlantic, ο οποίος βρέθηκε στην Κούβα μετά από πρόσκληση του Φιντέλ ώστε να πάρει μια σειρά από συνεντεύξεις για ένα μεγαλύτερο άρθρο.

Κατά τη διάρκεια ενός γεύματος, που κατά κύριο λόγο είχε θέμα τη Μέση Ανατολή, ο Goldberg ρώτησε το Φιντέλ αν ακόμα πιστεύει ότι το “Κουβανικό μοντέλο” μπορεί να εξαχθεί.

Τότε ο Φιντέλ έκανε την παρατήρηση, η οποία από τότε έγινε πρωτοσέλιδο σε πολλά μίντια:

“Το κουβανικό μοντέλο δε δουλεύει πλέον ούτε καν για εμάς”.

Συμπέρασμα ότι ο πρώην ηγέτης του Κουβανικού κράτους και βετεράνος επαναστάτης προφανώς δεν πήρε αποστάσεις από την Κουβανική επανάσταση. Ο Goldberg επικοινώνησε με την “ειδική σε θέματα Λατινικής Αμερικής” Τζούλια Σουέιγκ (Julia Sweig) του γνωστού θινκ τανκ “Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (με έδρα την Ουάσινγκτον –σ.τ.μ.), στο διοικητικό συμβούλιο του οποίου συμμετέχουν γνωστά ονόματα όπως η Μαντλίν Ολμπράιτ, ο Κόλιν Πάουελ  και ο Ριτσαρντ Χόλμπρουκ. Η Τζούλια Σουέιγκ ερμήνευσε το σχόλιο του Κάστρο ως εξής:

- Δεν απορρίπτει τις ιδέες της επανάστασης. Το εκλαμβάνω ως μια παραδοχή πως το κράτος, υπό το Κουβανικό σοσιαλιστικό μοντέλο, παίζει κυρίαρχο ρόλο στην οικονομική ζωή της χώρας.

Λίγες μέρες μετά που ο Κάστρο έγινε πρωτοσέλιδα, ήρθε η ανακοίνωση του κύματος μαζικών ιδιωτικοποιήσεων το οποίο εξελίσσεται στην Κούβα και το οποίο σύντομα θα υλοποιηθεί κάτω από την ηγεσία του Ραούλ Κάστρο, ο οποίος διαδέχθηκε στον αδελφό του ως πρόεδρος όταν ο τελευταίος απεσύρθη λόγω ασθένειας.

Αυτή η μεταρρύθμιση, θυμίσει αυτό που βλέπουμε στην Ελλάδα ή και σε άλλες χώρες που χτυπήθηκαν σκληρά από την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Περισσότεροι από μισό εκατομμύριο δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να απολυθούν, ήτοι ένας στους δέκα δημοσίους υπαλλήλους μια χώρα όπου το δημόσιο ήταν συντριπτικά κυρίαρχο.

Το 2000, 76% ήταν δημόσιος και το 23% ιδιωτικός τομέας. Το 1981 η αναλογία ήταν 91-8 υπέρ του δημοσίου. Η ανεργία το 2009 εκτιμήθηκε στο 1,9% από τους περίπου 5,2 εκατομμύρια εργαζόμενους Κουβανούς. Ο Ραούλ Κάστρο συνεχίζει την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων του Φιντέλ. Αυτοί που απολύονται πρέπει να ψάξουν για δουλειά στον ιδιωτικό τομέα ή να προσπαθήσουν να δουλέψουν ως αυτοαπασχολούμενοι.

*Ο Κλάους Ρις είναι γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών Δανίας (APK)

Δημοσιεύτηκε στα Δανικά στην Kommunistisk Politik, τ. 18, 17/9/2010, σελ. 3

Συνεχίζεται

Διαβάστε Περισσότερα »