Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2019
Εκλογές 7 Ιούλη 2019: στροφή προς την αντιδραστική Δεξιά
Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2016
ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΥΠΡΟΥ
Στις 22 Μάη πραγματοποιήθηκαν οι βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου χαιρετίζει την είσοδο των ναζι-φασιστών του ΕΛΑΜ στη Βουλή
Τρίτη 26 Ιουλίου 2016
Εκλογές στην Κύπρο
Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2015
ΕΚΛΟΓΕΣ 20 Σεπτέμβρη 2015: «δεύτερη»-3η βαριά ήττα της μοναρχοφασιστικής ΝΔ – νίκη του βαριά τραυματισμένου ρεφορμιστικού ΣΥΡΙΖΑ
Σημαντική αύξηση της ΑΠΟΧΗΣ και καταποντισμός για όλα σχεδόν τα κόμματα
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
Στις 20 Σεπτέμβρη διεξήχθησαν οι αστικές εκλογές για την ανάδειξη νέου κοινοβουλίου ύστερα από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ απ’ τη ρεφορμιστική ομάδα Π.Λαφαζάνη και την παραίτηση της προηγούμενης ρεφορμιστικής κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Εκλογές που διεξήχθησαν και πάλι με το απαράδεκτο και αντιδημοκρατικό μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα και το όριο του 3%. Εκλογές που η διεξαγωγή τους είχε κύριο στόχο τη νομιμοποίηση, από την πλευρά του λαού, της νέας καταστροφικής συμφωνίας, του λεγόμενου 3ου «μνημονίου», και της βαθύτερης υποτέλειας στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ώστε στο επόμενο διάστημα να προωθήσει το Μεσοπρόθεσμο και τους αντιλαϊκούς τους εφαρμοστικούς νόμους ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΣ το μεγαλειώδες λαϊκό «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος στις 5 Ιούλη (62%).
Η πρωτοφανής αύξηση της αποχής (600.000 περισσότεροι απείχαν σε σχέση με τις εκλογές του Ιανουαρίου) και η αποδέσμευση μιας μεγάλης μάζας εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων από τα αστικά κόμματα είναι το κυρίαρχο στοιχείο αυτών των εκλογών, που δείχνει ότι η διαδικασία της ωρίμανσης των αντικειμενικών συνθηκών στη χώρα προχωρά. Επιπλέον, πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ο αριθμός των άκυρων ψηφοδελτίων (70.000) σε μία διαδικασία που δεν προέβλεπε σταυροδοσία, κάτι που τονίζει ακόμα περισσότερο τη συνειδητότητα αυτής της επιλογής.
Πρώτο κόμμα - με απώλειες 300.000 ψήφων σε σχέση με τον Γενάρη - αναδείχτηκε ο ρεφορμιστικός ΣΥΡΙΖΑ, αφού πρώτα ενσωμάτωσε στο πρόγραμμα του τη νέα συμφωνία - υποτέλειας με τους ιμπεριαλιστές με μια αντικαταστατική συνδιάσκεψη - παρωδία αποτελούμενη μόνο από τους εκλεκτούς της ηγεσίας Τσίπρα και ενώ η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ αυτοδιαλύθηκε και ένα μεγάλο ποσοστό της Κεντρικής του Επιτροπής παραιτήθηκε ή αποχώρησε από το κόμμα. Δεύτερη η ΝΔ - κι αυτή με απώλειες 200.000 ψήφων σε σχέση με τον Γενάρη – με πρόεδρο τον Ε. Μεϊμαράκη που προσπαθούσε να αποκρύψει το παρελθόν του στους «κενταύρους»-«ρεϊντζερς», να δικαιολογήσει τις κυβερνήσεις Σαμαρά για τα μέτρα λιτότητας των προηγούμενων χρόνων καθώς και τη στήριξη στο νέο εκβιασμό των ιμπεριαλιστών. Στην πραγματικότητα η μοναρχοφασιστική ΝΔ υπέστη τρεις κατά σειρά βαριές ήττες: δυο στις εκλογές και μια στο δημοψήφισμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καρπώνοντας το μπόνους των 50 εδρών κατάφερε να διαμορφώσει και πάλι τις προϋποθέσεις για μία νέα συγκυβέρνηση με τους ακραίους εθνικιστές-ρατσιστές των ΑΝΕΛ (που είχαν απώλειες 90.000 ψήφους σε σχέση με το Γενάρη), αδύναμη όμως κυβερνητική πλειοψηφία 155 βουλευτών που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την απόκρουση και την ανατροπή της πολιτικής της λιτότητας, της φτώχιας και της υποτέλειας. Ακόμα, το ρεφορμιστικό «Κ»ΚΕ πλήρωσε τη στάση του όλη την προηγούμενη περίοδο (βλ. δημοψήφισμα: συμπαράταξη με ΕΕ-ντόπιο κεφάλαιο, ηγεσία της ιμπεριαλιστικής ΕΕ μόνιμα στο απυρόβλητο, νομοσχέδιο για «ιθαγένεια»: συμπαράταξη με ρατσιστές ΝΔ-ΑΝΕΛ- «Χ.Α», κλπ.) απώλειες 30.000 ψήφων σε σχέση με τον Γενάρη. Το «Κ»ΚΕ είχε απώλειες ακόμα και σε συνθήκες αποσυσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ και δεν καρπώνεται τη συσσωρευμένη λαϊκή αγανάκτηση. Εντωμεταξύ, με τις εκλογές αυτές παγιώθηκε η εκλογική δύναμη της Ναζι-φασιστικής «Χ.Α.» που αν και με πτώση 10.000 ψήφων σε σχέση με το Γενάρη, σε γενικές γραμμές διατήρησε τις δυνάμεις της. Το «Ποτάμι» έχασε περίπου το 1/3 της δύναμής του (ήτοι 100.000 ψήφους) πληρώνοντας κι αυτό, τη ανοιχτή στήριξή του στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και στα μέτρα λιτότητας που αυτοί επιβάλουν.
Η βαθμιαία, αλλά διαρκώς αυξανόμενη, απελευθέρωση λαϊκών μαζών από τα αστικά κόμματα δημιουργεί ευθύνες στις οργανώσεις που αναγνωρίζουν και αναδεικνύουν το πρόβλημα της ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ και παλεύουν το αίτημα για ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ από την ΕΕ, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί χωρίς τη δημιουργία και την ανάπτυξη ενός μαζικού πλατιού αντιφασιστικού-αντιιμπεριαλιστικού λαϊκού μετώπου ενάντια στην ΕΕ, ενώ οι επαναστάτες μαρξιστές δηλ. οι λενινιστές-σταλινιστές επιβάλλεται ταυτόχρονα να αγωνίζονται για την προώθηση της ανασύνταξης του Κομμουνιστικού κινήματος και τη συγκρότηση επαναστατικού Κόμματος της εργατικής τάξης, συνεχιστή των επαναστατικών παραδόσεων του παλιού ηρωικού σταλινικου-ζαχαριαδικού ΚΚΕ 1918-1955.
Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2015
Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2015
ΑΠΟΧΗ – ΑΚΥΡΟ
Εκλογές Σεπτέμβρη 2015: ΑΠΟΧΗ – ΑΚΥΡΟ
ΕΞΩ η Ελλάδα από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
ΕΔΩ και ΤΩΡΑ
Οι εκλογές ΔΕ ΛΥΝΟΥΝ το πρόβλημα της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ (οικονομική-πολιτική-στρατιωτική: ΝΑΤΟ, βάσεις κλπ.) ΟΥΤΕ αποκρούουν-ματαιώνουν τις συνεχείς επιθέσεις-ΜΕΤΡΑ της ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου σε βάρος του λαού
ΑΠΟΧΗ – ΑΚΥΡΟ
ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ αποτελεσματικός ΔΡΟΜΟΣ: ΕΝΟΤΗΤΑ όλων των εργαζομένων και ΕΝΤΑΣΗ της ταξικής πάλης κατά της ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου, με μαχητικές ΜΑΖΙΚΕΣ κινητοποιήσεις
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015
ΕΚΛΟΓΕΣ 25 Γενάρη 2015
ΕΚΛΟΓΕΣ 25 Γενάρη 2015
Βαριά-συντριπτική ΗΤΤΑ της μοναρχοφασιστικής ΝΔ
ΝΙΚΗ του αντιφασιστικού ρεφορμιστικού ΣΥΡΙΖΑ
ΟΧΙ στις απανωτές προκλητικές επεμβάσεις στα εσωτερικά της χώρας και τις πιέσεις των εκπροσώπων της ιμπεριαλιστικής ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
Εκλογικά αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα των εκλογών του Γενάρη έδειξαν ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι πλέον διατεθειμένος να ανεχθεί την παραπέρα συνέχιση της χειροτέρευσης της κατάστασής του, να ανεχθεί παθητικά τη μεγάλη φτώχεια, τη μαζική ανεργία και την εξαθλίωση που έχουν προκληθεί όχι μόνο εξαιτίας της βαθιάς οικονομικής κρίση υπερπαραγωγής και της ανοιχτής χρεοκοπίας της ντόπιας καπιταλιστικής οικονομίας αλλά και εξαιτίας των πρωτοφανών σε σκληρότητα οικονομικών μέτρων απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ και το ντόπιο κεφάλαιο – στη βάση της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής – που συνεχίζουν να εφαρμόζονται κάτω απ’ την αυστηρή επιτήρηση της τρόϊκα: Κομισιόν-ΕΚΤ-ΔΝΤ.
Ο ελληνικός λαός αποδοκίμασε και καταδίκασε με την ψήφο του τόσο τα σκληρά οικονομικά μέτρα που του επιβλήθηκαν, και γενικά την νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική της ΕΕ, αλλά και τα μεγαλοαστικά κόμματα, που τα στήριξαν και τα εφάρμοσαν με τον πλέον δουλικό τρόπο.
Έτσι το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ, με αρχηγό τον ακραίο εθνικιστή και ρατσιστή Α.Σαμαρά, παρά την έξαλλη αντικομουνιστική και φασιστική προεκλογική προπαγάνδα (ανάλογη εκείνης της δεκαετίας 1950-1960) – πρωτοστατούντων των εκπροσώπων της ναζι-φασιστικής του πτέρυγας των διαφόρων «Βοριδο-Μπαλτάκων» – και τις πολλαπλές προκλητικότατες παρεμβάσεις στήριξης απ’ τους εκπροσώπους της ΕΕ ως την τελευταία μέρα του προεκλογικού αγώνα, δεν κατόρθωσε να αποτρέψει την πανωλεθρία του, αφού έχασε με τη μεγάλη διαφορά του 8,53% από τον ΣΥΡΙΖΑ (36,34%) συγκεντρώνοντας μόνο 27,81% των ψήφων, μ’ αποτέλεσμα να χάσει 53 έδρες (από 129 κατακρημνίστηκε στις 76) σε σχέση με τις περασμένες εκλογές (Ιούνιος 2012). Το φασιστοειδές Α.Σαμαράς – θαυμαστής και υπερασπιστής των εθνοπροδοτικών Ταγμάτων Ασφαλείας – υπέστη τέτοια βαριά-συντριπτική ήττα και για το ότι ως πρωθυπουργός, πέραν των σκληρότατων για το λαό και καταστροφικών για την οικονομία μέτρων που εφάρμοσε, προώθησε σε ακραίο σημείο τη φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής της χώρας.
Πολύ χειρότερη ήταν και η «τύχη» του άλλου κυβερνητικού κόμματος, του μεγαλοαστικού ΠΑΣΟΚ, που πέρα απ’ τη διάσπασή του σε δυο κομμάτια, καταποντίστηκε. Το μεν ΠΑΣΟΚ (Βενιζέλος) συγκέντρωσε μόνο το 4,68% των ψήφων (13 έδρες) πέφτοντας στη 7η θέση, το δε ΚΙΔΗΣΟ (Παπανδρέου) συγκέντρωσε το 2,46%, μ’ αποτέλεσμα να μη μπει στη Βουλή.
Το δεξιό μεγαλοαστικό κόμμα των ΑΝΕΛ, με αρχηγό τον ακραίο εθνικιστή ρατσιστή και θρησκόληπτο Π.Καμμένο συγκέντρωσε 4,75% (13 έδρες).
Το μεγαλοαστικό «Ποτάμι» του Στ.Θεοδωράκη συγκέντρωσε 6,05% (17 Έδρες).
Εξαιρετικά ανησυχητικό και επικίνδυνο φαινόμενο είναι το ποσοστό ψήφων των δυο ανοιχτά ναζι-φασιστικών κομμάτων (= γέννημα-θρέμμα του καπιταλισμού). Το μεν ΛΑΟΣ συγκέντρωσε 1,03%, η δε εγκληματική δολοφονική συμμορία της «Χρυσής Αυγής» συγκέντρωσε ποσοστό 6,28% (17 έδρες) – ποσοστό που δείχνει τη μεγάλη διείσδυση χιτλερικών ναζι-φασιστικών απόψεων όχι μόνο σε μεγαλοαστικά, μεσοαστικά και μικροαστικά αλλά και σε λαϊκά στρώματα, κατάσταση που γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη αν συνυπολογιστούν εδώ η ναζι-φασιστική πτέρυγα της ΝΔ και κάποιο ποσοστό των ΑΝΕΛ. Περισσότερο ανησυχητική είναι η διατήρηση υψηλών ποσοστών ΚΑΙ μετά την αποδεδειγμένα εγκληματική τρομοκρατική δράση, τις δολοφονίες με τελευταία τη στυγερή, θρασύδειλη δολοφονία του αντιφασίστα νεολαίου ήρωα του λαού μας ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ. Αυτό επιβάλλει μαχητικότερη αντιμετώπιση των ναζι-φασιστών αλλά και μόνιμη, συνεπή και συστηματικότερη καταπολέμηση των ναζι-φασιστικών απόψεων με ταυτόχρονη καταπολέμηση του εθνικισμού-σοβινισμού, ρατσισμού-ξενοφοβίας-αντισημιτισμού, φασιστικοποίησης-φασισμού, επειδή τροφοδοτούν άμεσα, πέρα των αντικειμενικών αιτιών, την ανάπτυξη και εξάπλωση των ναζι-φασιστικών δυνάμεων.
Το ρεφορμιστικό σοσιαλδημοκρατικό «Κ»ΚΕ συγκέντρωσε μόνο 5,47% χωρίς να καταφέρει να εισπράξει, έστω και κάποιο ελάχιστο ποσοστό, της μεγάλης λαϊκής δυσαρέσκειας και αγανάκτησης, κάτι που πέτυχαν οι ομοϊδεάτες του ρεφορμιστές του ΣΥΡΙΖΑ. Το «Κ»ΚΕ συγκέντρωσε τόσο μικρό ποσοστό εξαιτίας της ρεφορμιστικής και διασπαστικής του πολιτικής. Αν «κατάφερε» να συγκεντρώσει κι αυτό το ποσοστό, οφείλεται απλά στη δημαγωγική εκμετάλλευση και καπηλεία των ηρωικών παραδόσεων και αγώνων του επαναστατικού σταλινικού-ζαχαριαδικού ΚΚΕ 1918-55. Με την πολιτική ταύτιση του ΣΥΡΙΖΑ με τη μοναρχοφασιστική ΝΔ (δηλ. φιλο-ΝΔ στάση) κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα οι ρεφορμιστές ηγέτες του «Κ»ΚΕ «πέτυχαν» μόνο εν μέρει να αποτρέψουν μεγάλη διαρροή ψήφων τους προς το ΣΥΡΙΖΑ, απέτυχαν όμως παταγωδώς να μειώσουν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και να διατηρήσει η ΝΔ υψηλά ποσοστά, που ήταν ο «μύχιος πόθος» τους και αποτελούσε τον κύριο, αλλά κρυφό στόχο της προεκλογικής τους εκστρατείας.
Τέλος, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πρώτο κόμμα, με διαφορά απ’ τη ΝΔ 8,53%. Κατόρθωσε – στη βάση των προεκλογικών εξαγγελιών αλλά και των δημαγωγικών του υποσχέσεων – να εισπράξει μεγάλο μέρος της δυσαρέσκειας και αγανάκτησης του ελληνικού λαού, συγκεντρώνοντας ποσοστό 36,34% και 149 έδρες.
Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ
Η συγκρότηση κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ με πρωθυπουργό τον Α.Τσίπρα, που αποτελεί σήμερα πραγματικότητα, ήταν ήδη εμφανέστατη κατά τη διάρκεια της σύντομης προεκλογικής περίοδου, αν όχι από πολύ νωρίτερα. Αυτή είναι και η πρώτη «μεγάλη κοιλιά» που κάνουν οι ρεφορμιστές του ΣΥΡΙΖΑ στην αντιφασιστική τους γραμμή και στάση. Πρόκειται για απαράδεκτη και επικίνδυνη στάση με αρνητικές συνέπειες για την πάλη ενάντια στη φασιστικοποίηση και το φασισμό-ρατσισμό-εθνικισμό, κλπ.
Αν οι χρουστσο-μπρεζνιεφικοί σοσιαλδημοκράτες του «Κ»ΚΕ έχουν εδώ και δεκαετίες «υιοθετήσει» την νεο-«ορθόδοξη» θεούσα εθνικίστρια Λ.Κανέλλη (προστατευόμενη του Χουντο-Χριστόδουλου και ομιλήτρια που διαφήμιζε μαζί με το φασιστοειδές Α.Σαμαρά τις ναζι-φασιστικές απόψεις Μπαλτάκου το Δεκέμβρη 2006), οι χρουστσοφικοί «ευρωκομμουνιστές» σοσιαλδημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ αποκτούν-«υιοθετούν» τώρα το θρησκόληπτο ακραίο εθνικιστή ρατσιστή Π.Καμμένο (ο αντιδραστικός ανεύθυνος και επικίνδυνος κουφιοκεφαλάκιας ακραίος εθνικιστής διέπραξε ήδη, ως υπουργός Άμυνας, την πρώτη τυχοδιωκτική ενέργεια-προβοκάτσια, πετώντας από αέρος (31.1.2015) στεφάνι στα Ίμια, «τιμώντας» υποτίθεται τα τρία μέλη του Πολεμικού Ναυτικού που έχασαν τη ζωή τους το 1996).
Είχε βέβαια προηγηθεί η «υιοθέτηση» της εθνικίστριας-ρατσίστριας Ραχήλ Μακρή με τη δημόσια φιλο-«Χρυσαυγήτικη» στάση της που ωρυόμενη κραύγαζε στη Βουλή: «βάζετε αθώους στη φυλακή», ενώ στις 8 Μάη 2014 ψήφισε κατά της άρσης ασυλίας 4 βουλευτών της «Χρυσής Αυγής», λες και δεν ήταν γνωστά τα εγκλήματα των Χιτλερικών αποβρασμάτων.
Αυτά τα ελάχιστα, προς το παρόν, για την ασυνεπή αντιφασιστική στάση του ΣΥΡΙΖΑ.
Σχετικά με το περιεχόμενο της πολιτικής της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ, ας δοθεί εκ νέου μια και μόνο φράση απ’ την προεκλογική τοποθέτηση της «Κίνησης»: «ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΑ θα διαχειριστεί τις υποθέσεις του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου (ΕΕ, κλπ.) και δεν θα αποκρούει τις επιθέσεις τους σε βάρος του λαού, θα διατηρήσει το πλέγμα της εξάρτησης και τον ασφυκτικό οικονομικό έλεγχο της χώρας από: Κομισιόν-ΕΚΤ-ΔΝΤ».
Όσον αφορά το γενικότερο «Πρόγραμμα» του ΣΙΡΙΖΑ: πρόκειται για ένα νεο-κεϋνσιανό οικονομικό πρόγραμμα που αποσκοπεί σε κάποια άμβλυνση των συνεπειών της βαθιάς οικονομικής κρίσης υπερπαραγωγής και εκείνων της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής, χωρίς να θίγει τις βασικές αιτίες που βρίσκονται στο ίδιο το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα και την ιμπεριαλιστική ΕΞΑΡΤΗΣΗ. Όμως στην πράξη ούτε αυτό το νεο-κεϋνσιανό «Πρόγραμμα» δεν μπορεί να εφαρμοστεί εξαιτίας των δεσμεύσεων της χώρας που απορρέουν απ’ την ΠΑΡΑΜΟΝΗ της στο «λάκκο των λεόντων» των ισχυρών μονοπωλίων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, στην οποία, προς το παρόν, κυριαρχεί η εφαρμογή μιας ακραίας νεο-φιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής, την οποία υπερασπίζουν όλες οι τωρινές κυβερνήσεις όλων των χωρών-μελών και πρώτα απ’ όλα η κυβέρνηση της Μέρκελ. Ίσως, στην περίπτωση της Ελλάδας, καταλήξει να εφαρμοστεί ένα μείγμα νεοφιλελεύθερης-νεοκεϋνσιανής οικονομικής πολιτικής.
Δε χρειάζεται εδώ να σχολιαστούν οι ρεφορμιστικές φλυαρίες περί «σοσιαλισμού» (!) των χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, κλπ., γιατί τα αφεντικά τους Χρουστσόφ – Μπρέζνιεφ ήταν εκείνα που πρωτοστάτησαν στην αντεπαναστατική πραξικοπηματική ανατροπή της Διχτατορίας του Προλεταριάτου στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες χώρες, στην κατάργηση του σοσιαλισμού και την παλινόρθωση του καπιταλισμού απ’ τις αρχές το1953, μετά το θάνατο-δολοφονία του Ιωσήφ Στάλιν.
Οι πιέσεις στη χώρα μας και στη χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία είναι ισχυρές απ’ τις διάφορες χώρες-μέλη της ΕΕ και πρώτα απ’ όλα τη Γερμανία, αλλά όχι ενιαίες. Η σημερινή κατάσταση στην Ευρωζώνη είναι εξαιρετικά δύσκολη αλλά και πολύ εύθραυστη, γεγονός που το γνωρίζουν πολύ καλά όλες οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, ΗΠΑ, κλπ. Γι’ αυτό μια τυχόν κατάρρευση της Ευρωζώνης εξαιτίας της Ελλάδας είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει ντόμινο νέας κρίσης στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία. Και ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό: μια νέα κρίση των οικονομιών τους είναι που τρέμουν, κι αυτό «υπολογίζουν» όλοι οι ηγέτες των ιμπεριαλιστικών χωρών και γι’ αυτό μερικοί από αυτούς, όπως ο Ομπάμα (δήλωσή του τέλη Γενάρη), «πλευρίζουν» την Ελλάδα: το ενδιαφέρον του ΔΕΝ προέρχεται ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΑ και μόνο απ’ τους ενδο-ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, ούτε βέβαια από την πρόθεσή του να «βοηθήσει» την Ελλάδα.
Για την εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους η υπεράσπιση των ταξικών τους συμφερόντων απ’ τις επιθέσεις-ΜΕΤΡΑ του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου (ΕΕ, κλπ.) περνάει μέσα απ’ την πάλη κατά του ντόπιου κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του αλλά και κατά της ΕΕ που κι αυτή επιβάλλει κατευθείαν μέτρα σε συνδυασμό με την πάλη κατά της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ γενικά, ειδικότερα εκείνη της ΕΕ και για την, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ της Ελλάδας από: ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ, με άρνηση αναγνώρισης του χρέους, παράλληλα με την πάλη κατά του εθνικισμού-ρατσισμού-φασιστικοποίησης-φασισμού-ναζι-φασισμού. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ αποτελεσματικός ΔΡΟΜΟΣ είναι η ΕΝΟΤΗΤΑ όλων των εργαζομένων και ΕΝΤΑΣΗ της ταξικής πάλης κατά της ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου, με μαχητικές ΜΑΖΙΚΕΣ κινητοποιήσεις. Εκείνο που λείπει σήμερα δεν είναι μόνο ένα επαναστατικό μαρξιστικό-λενινιστικό-σταλινικό κόμμα του προλεταριάτου – συνεχιστής των επαναστατικών παραδόσεων και αγώνων του παλιού ηρωϊκού ΚΚΕ 1918-55 – αλλά και τα επαναστατικά συνδικάτα.
Οι εκλογές ΔΕ ΛΥΝΟΥΝ το πρόβλημα της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ (οικονομική-πολιτική-στρατιωτική: ΝΑΤΟ, βάσεις κλπ.) ΟΥΤΕ αποκρούουν-ματαιώνουν τις συνεχείς επιθέσεις-ΜΕΤΡΑ της ΕΕ σε βάρος του λαού
ΕΞΩ η Ελλάδα από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
ΕΔΩ και ΤΩΡΑ
Οι εκλογές ΔΕ ΛΥΝΟΥΝ το πρόβλημα της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ (οικονομική-πολιτική-στρατιωτική: ΝΑΤΟ, βάσεις κλπ.) ΟΥΤΕ αποκρούουν-ματαιώνουν τις συνεχείς επιθέσεις-ΜΕΤΡΑ της ΕΕ σε βάρος του λαού
ΑΠΟΧΗ – ΑΚΥΡΟ
ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ αποτελεσματικός ΔΡΟΜΟΣ: ΕΝΟΤΗΤΑ όλων των εργαζομένων και ΕΝΤΑΣΗ της ταξικής πάλης κατά της ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου, με μαχητικές ΜΑΖΙΚΕΣ κινητοποιήσεις
Η σημερινή ζοφερή κατάσταση της χώρας – προεκλογικός αγώνας των κομμάτων
Απ’ το 2009, την ανοιχτή και πλήρη χρεοκοπία της οικονομίας της χώρας1), ως τα σήμερα χρεοκόπησαν και κατέρρευσαν ολοσχερώς όλοι οι γνωστοί ΜΥΘΟΙ περί «ισότιμης συμμετοχής στην ΕΕ», «οικονομικής ανάπτυξης της χώρας», «σύγκλισης των οικονομιών των χωρών-μελών της ΕΕ», «διαρκούς ανόδου της ευημερίας», κλπ. κλπ.
Σήμερα η εικόνα της χώρας, της εργατικής τάξης και του λαού είναι ζοφερότατη, χειρότερη από ποτέ άλλοτε:
1. Ακραίο βάθεμα της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ με ταυτόχρονο ασφυκτικό διεθνή οικονομικό ΕΛΕΓΧΟ και αυστηρή ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ για δεκαετίες από: Κομισιόν-ΕΚΤ-ΔΝΤ,
2. υπερχρέωση της χώρας με δυσθεώρητο εξωτερικό χρέος, που διαρκώς αυξάνεται – θηλιά στο λαιμό της χώρας και των νεότερων γενεών,
3. βαθιά παρατεταμένη οικονομική κυκλική κρίση υπερπαραγωγής, με πτώση της παραγωγής, μαζικό κλείσιμο επιχειρήσεων, πτώση των εξαγωγών, κλπ. κλπ.,
4. μεγάλη και ραγδαία αύξηση της μαζικής ανεργίας, με την πραγματική να ανέρχεται γύρω στα 2.000.000 και των νέων να φθάνει σε ποσοστό 65-70%, με εκατοντάδες χιλιάδες νέους να μεταναστεύουν διαρκώς, μια χωρίς προηγούμενο αιμορραγία,
5. πέραν της έντασης της εκμετάλλευσης και της εκμηδένισης όλων των κατακτήσεων των εργαζομένων, σημειώθηκαν: μεγάλη μείωση μισθών και συντάξεων, πρωτοφανείς περικοπές κοινωνικών δαπανών (υγεία, παιδεία, κλπ.) και τεράστιες αυξήσεις φόρων και τιμών, κλπ., που οδήγησαν σε μεγάλη και απότομη χειροτέρευση της κατάστασης της εργατικής τάξης και του λαού και στο διαρκές βάθεμα του προτσές της απόλυτης εξαθλίωσης του προλεταριάτου,
6. περιορισμός των δημοκρατικών ελευθεριών, βάθεμα της φασιστικοποίησης και επικίνδυνη άνοδος των φασιστικών και ναζι-φασιστικών δυνάμεων («Χρυσή Αυγή»-ΛΑΟΣ κλπ.).
Παρόλα τα παραπάνω και ΕΠΙΠΛΕΟΝ: παρόλο που, και τα δυο βασικά και καίρια ζητήματα της πάλης της εργατικής τάξης και της χώρας που σχετίζονται ΑΜΕΣΑ και στενότατα με την ΕΕ: εκείνο της ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ και των επιθέσεων-ΜΕΤΡΩΝ σε βάρος του λαού, έχουν ακραία επιδεινωθεί: δηλ. πρώτο, με το διαρκές βάθεμα της ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ που έχει μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στη χώρα, μα και τις συνεχείς προκλητικές επεμβάσεις στα εσωτερικά της σ’ όλα τα επίπεδα, ακόμα και στον τωρινό προεκλογικό αγώνα, (δηλώσεις Γιούνκερ, Μοσκοβισί, Σόϊμπλε, κλπ.) δεύτερο, με τα διαρκή συνεχή αντιλαϊκά ΜΕΤΡΑ, που δεν επιβάλλονται ΜΟΝΟ απ’ το ντόπιο κεφάλαιο αλλά ΑΜΕΣΑ και κατευθείαν απ’ την ΕΕ, ΚΑΝΕΝΑ απ’ τα πολιτικά κόμματα, μεγαλοαστικά και ρεφορμιστικά, δεν είναι υπέρ μα ΟΥΤΕ θέτει θέμα ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, της Ελλάδας από: ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ.
Αντίθετα ΟΛΑ τα μεγαλοαστικά κόμματα (μοναρχοφασιστική ΝΔ, εθνικιστές ΑΝ.ΕΛ, Ποτάμι, μεγαλοαστικό ΠΑΣΟΚ-ΚΙΔΗΣΟ, κλπ., ναζι-φασιστικά: «Χρυσή Αυγή», ΛΑΟΣ, κλπ) τάσσονται ΥΠΕΡ της ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή ‘Ένωση, προφανώς και σε ΕΥΡΩ-ΟΝΕ, ενώ ταυτόχρονα προπαγανδίζουν συνειδητά, υπηρετώντας τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών της ΕΕ, τον παραπλανητικό ΜΥΘΟ-ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ περί «ισότιμης συμμετοχής» (!) της χώρας στο «λάκκο των λεόντων» των ισχυρών ευρωπαϊκών μονοπωλίων και καταγγέλλουν, κινδυνολογώντας, ως δήθεν «μεγάλη καταστροφή»(!) την ΕΞΟΔΟ από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ.
Ακριβώς αυτή τη στρατηγική επιλογή των μονοπωλίων της ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου ακολουθούν και ΟΛΑ τα ρεφορμιστικά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα («Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, κλπ) και οι εξωκοινοβουλευτικές Οργανώσεις. Δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ που τάσσεται υπέρ της ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ της χώρας σε ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ, αλλά και το «Κ»ΚΕ που κινδυνολογεί, εδώ και χρόνια, πως «λύση έξω από το Ευρώ… είναι καταστροφή» («Ρ» 31/5/2011, σελ.6) και τάσσεται ΚΑΤΑ της, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ της Ελλάδας από: ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ενώ τη διαβόητη «αποδέσμευση»(!) την παραπέμπει στο μακρινό μέλλον της «ειρηνικής κοινοβουλευτικής» του «επανάστασης»(!). Επιπλέον: οι ηγέτες του «Κ»ΚΕ έχουν οριστικά παραιτηθεί από την αντιιμπεριαλιστική πάλη για την αποτίναξη της ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ2).
Στον προεκλογικό τους αγώνα όλα τα μεγαλοαστικά, εθνικιστικά και ναζι-φασιστικά κόμματα, αλλά και τα ρεφορμιστικά δημαγωγούν ακατάσχετα εξαπατώντας την εργατική τάξη και το λαό.
Ο προεκλογικός αγώνας των μεγαλοαστικών και ρεφορμιστικών κομμάτων κυριαρχείται από δημαγωγικές και ανούσιες αντιπαραθέσεις, μακριά και έξω απ’ τα δυο παραπάνω προβλήματα της χώρας και του λαού.
Σχετικά με την οικονομική πολιτική ΟΛΑ τα μεγαλοαστικά κόμματα, παρά τις όποιες δημαγωγίες και υποσχέσεις, υποστηρίζουν μια ακραία νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική, όπως αυτή εφαρμόστηκε απ’ την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τη μαριονέτα των δανειστών Α. Σαμαρά, με τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα και το λαό, και γι’ αυτό δεν θα γίνει ειδική αναφορά σ’ αυτή.
Δεν υστερούν σε δημαγωγία και καλλιέργεια αυταπατών ούτε τα ρεφορμιστικά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, πέρα απ’ τις αυταπάτες που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ, επιβάλλεται μια σύντομη ειδική αναφορά στην επιζήμια, για την πάλη γενικά της εργατικής τάξης, στάση των ρεφορμιστών ηγετών του «Κ»ΚΕ στον προεκλογικό αγώνα, αλλά και για την αντιιμπεριαλιστική πάλη και την πάλη ενάντια σε εθνικισμό-ρατσισμό-φασισμό-ναζι-φασισμό.
Οι ρεφορμιστές ηγέτες του «Κ»ΚΕ ταυτίζοντας, στον προεκλογικό τους αγώνα, το ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ φτάνουν ως το σημείο: πρώτο, να εξισώνουν ένα μοναρχοφασιστικό κόμμα όπως είναι η ΝΔ με ένα αντιφασιστικό κόμμα όπως είναι ο ρεφορμιστικός ΣΥΡΙΖΑ (μ’ όλες βέβαια τις γνωστές ασυνέπειες σ’ αυτό το ζήτημα), δεύτερο, ν’ αρνούνται ότι, τυχόν συγκρότηση μιας ρεφορμιστικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – που ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΑ θα διαχειριστεί τις υποθέσεις του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου (ΕΕ, κλπ.) και δεν θα αποκρούει τις επιθέσεις τους σε βάρος του λαού, θα διατηρήσει το πλέγμα της εξάρτησης και τον ασφυκτικό οικονομικό έλεγχο της χώρας από: Κομισιόν-ΕΚΤ-ΔΝΤ – δεν μπορεί να αυξήσει, έστω και ελάχιστα τις χαμηλότερες συντάξεις και τους χαμηλότερους μισθούς, να αυξήσει, έστω και ελάχιστα, τις κοινωνικές δαπάνες (υγεία, παιδεία, κλπ.) και να παρεμποδίσει-φρενάρει το διαρκές βάθεμα της φασιστικοποίησης που προώθησε η κυβέρνηση του ακραίου εθνικιστή-ρατσιστή φασιστοειδούς Αντώνης Σαμαρά.
Εξομοιώνοντας το ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ και επικεντρώνοντας τα πυρά, κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, στο ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΤΙ στη ΝΔ που ως κυβέρνηση πέρασε όλα τα καταστροφικά μέτρα και προώθησε σε ακραίο σημείο τη φασιστικοποίηση, οι ηγέτες του «Κ»ΚΕ έχουν ένα διπλό στόχο: την παρεμπόδιση των διαρροών ψηφοφόρων τους προς το ΣΥΡΙΖΑ (θεμιτός εξόφθαλμος στόχος) και ΕΠΙΠΛΕΟΝ: τη διασφάλιση υψηλών εκλογικών ποσοστών στο μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ στις επικείμενες εκλογές (σημαντικός και άκρως επιζήμιος ανομολόγητος στόχος), στόχος που εναρμονίζεται πλήρως και με τις καθημερινές προκλητικές επεμβάσεις στον προεκλογικό αγώνα των εκπροσώπων της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης στήριξης της ΝΔ.
Σχετικά με τα ζητήματα του εθνικισμού-ρατσισμού-φασισμού-ναζι-φασισμού – απ’ τα κεντρικότερα της σημερινής ταξικής πάλης της εργατικής τάξης, δίπλα στην πάλη κατά του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού – οι ρεφορμιστές ηγέτες του «Κ»ΚΕ δεν έχουν κανένα μέτωπο πάλης και κινούνται ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ απ’ το ΣΥΡΙΖΑ (παρά τις γνωστές απαράδεκτες ασυνέπειες του σ’ αυτά τα ζητήματα), αφού, μεταξύ πολλών άλλων, έστειλαν ακόμα και τη βουλευτή τους νεο-«ορθόδοξη» εθνικίστρια Λ.Κανέλλη σε εκδήλωση ως ομιλήτρια προβολής Ναζι-φασιστικού βιβλίου του ΜΠΑΛΤΑΚΟΥ το Δεκέμβρη του 2006 («Εφημ. Συντακτών» 25-26/05/2013, σελ.13), ενώ τελευταία και οι ίδιοι χαρακτήρισαν το Μπαλτάκο μόνο ως «αντικομμουνιστή» και όχι ως Ναζι-φασίστα, που στην πραγματικότητα είναι, συγκαλύπτοντας έτσι τις ναζι-φασιστικές του απόψεις. Επιπλέον εξωραϊζουν συστηματικά την ισχυρή ναζι-φασιστική πτέρυγα της ΝΔ και το στενό περιβάλλον του Α. Σαμαρά (ΒΟΡΙΔΗΣ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ-ΠΛΕΥΡΗΣ, κλπ.), αποσιωπώντας μόνιμα την ύπαρξή της.
Για την εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους η υπεράσπιση των ταξικών τους συμφερόντων απ’ τις επιθέσεις-ΜΕΤΡΑ του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου (ΕΕ, κλπ.) περνάει μέσα απ’ την πάλη κατά των ντόπιου κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του αλλά και κατά της ΕΕ που κι αυτή επιβάλλει κατευθείαν μέτρα σε συνδυασμό με την πάλη κατά της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ γενικά, ειδικότερα εκείνη της ΕΕ και για την, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ της Ελλάδας από: ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ, παράλληλα με την πάλη κατά του εθνικισμού-ρατσισμού-φασιστικοποίησης-φασισμού-ναζι-φασισμού. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ αποτελεσματικός ΔΡΟΜΟΣ είναι η ΕΝΟΤΗΤΑ όλων των εργαζομένων και ΕΝΤΑΣΗ της ταξικής πάλης κατά της ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου, με μαχητικές ΜΑΖΙΚΕΣ κινητοποιήσεις.
-------------------
1) Δεν μπορεί να μην υπενθυμιστεί, ότι η διακυβέρνηση του τόπου απ’ το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ, με πρωθυπουργό τον Κ.Καραμανλή και υπουργό τον Α.Σαμαρά, ήταν εκείνη που οδήγησε την οικονομία της χώρας σε πλήρη χρεοκοπία – μια χρεοκοπία που ήταν ορατή τουλάχιστον από το 2006, με αποκορύφωμα το 2009, που οδήγησε στο γνωστό διεθνή οικονομικό ΕΛΕΓΧΟ και στη μόνιμη ασφυκτική ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ της χώρας από: ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν και την εγκατάσταση των εκπροσώπων τους στην Αθήνα. Ο τότε αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Οικονομικής του Παντείου Πανεπιστημίου Ν.Καραβίτης επισημαίνει για το 2009: «το οικονομικό πλήγμα Καραμανλή φαίνεται καθαρά, αν απλώς παρατηρήσουμε ότι το 2009 οι δαπάνες χωρίς τόκους είχαν αυξηθεί, 5,5% του ΑΕΠ (χωρίς να υπολογίζουμε τα διάφορα χρέη), ενώ τα έσοδα από 39,1% του ΑΕΠ το 2003 έπεσαν στο 36,9% το 2009. Με άλλα λόγια, οι δαπάνες αυξήθηκαν 40 δισ. και τα έσοδα 20 δισ. Αυτό είναι φανερό σημάδι κάκιστης δημοσιονομικής πολιτικής». Ακόμα και η δεξιά μεγαλοαστική εφημερίδα «Καθημερινή», σε σημείωμα του δημοσιογράφου Κ.Καλλίτση, έκανε λόγο για «μοιραία 6ετία», στο οποίο, μεταξύ άλλων (παρά τις υπαρκτές επιφυλάξεις από πλευράς υπολογισμού στατιστικών στοιχείων δίνει το μέγεθος του εκτροχιασμού), σημειώνει: «την 6ετία 2004-2009, οι κρατικές (χωρίς τους τόκους) δαπάνες αυξήθηκαν 50%, όταν η μέση αύξηση στις 27 χώρες της ΕΕ ήταν 22%. Ειδικά οι καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου (σχεδόν το 70% των συνολικών) αυξήθηκαν 40%, όταν στις 27 αυξήθηκαν 20%. Τα κρατικά έσοδα επίσης αυξήθηκαν 25%, ενώ στις 27 μόνο 11%. Στο δημόσιο χρέος προστέθηκαν 116 δισ. Ευρώ και εκτινάχθηκε από τα 183 στα 300 δισ. Ευρώ, αυξήθηκε 63%, ενώ στους 27 μόνο 33% . Η Ευρώπη και η Ελλάδα ήταν σε αντίθετες τροχιές» («Καθημερινή», 25/3/2012, σελ.2 «Οικονομία»).
2) Έχουν παραιτηθεί οριστικά από την αντιιμπεριαλιστική πάλη, αφού η Ελλάδα, κατ’ αυτούς, ως «ιμπεριαλιστική χώρα»(!) – «ο καπιταλισμός στην Ελλάδα βρισκεται στο ιμπεριαλιστικό στάδιο ανάπτυξής του»(«Πρόγραμμα του ΚΚΕ», σελ. 12, Αθήνα 2013) – δε βρίσκεται πλέον σε σχέση ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ και ΥΠΟΤΑΓΗΣ αλλά σε σχέση δήθεν «αλληλεξάρτησης»(!) με τις ιμπεριαλιστικές χώρες, δηλ. προπαγανδίζουν το ΜΥΘΟ-ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ της «ισότιμης συμμετοχής»(!) της χώρας στην ΕΕ, όπως και τα μεγαλοαστικά κόμματα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κλπ.), μετατρεπόμενοι έτσι, όχι μόνο σε ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ της σημερινής υπαρκτής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της χώρας αλλά και σε θλιβερούς απολογητές της ΣΤΗΡΙΞΗΣ, ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ και ΔΙΑΙΩΝΙΣΗΣ της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της Ελλάδας.
ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ1918-55 Γενάρης 2015
Κυριακή 29 Ιουλίου 2012
Οι «Αποφάσεις» της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας για την εκλογική πανωλεθρία του «Κ»ΚΕ
Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012
ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΗ 2012 - ΠΑΛΙ Κυβέρνηση της μοναρχοφασιστικής ΝΔ, που το 2006-2009 οδήγησε σε ανοιχτή και πλήρη ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ την οικονομία της χώρας, με διακοσμητικές «γλάστρες» ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ
Η πανωλεθρία του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ
Η πολιτική γραμμή της ρεφορμιστικής ηγεσίας στις εκλογές του Ιούνη: προκλητικά στην υπηρεσία του ξένου και ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου – πλήρης ευθυγράμμιση με τις στρατηγικές επιδιώξεις των εκπροσώπων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ- ντόπιας αστικής τάξης




