Παρακολουθούσαν, παρακολουθούν και θα συνεχίσουν να παρακολουθούν τους αγωνιστές

Η είδηση δημοσιεύτηκε και παρουσιάστηκε σαν ξάφνιασμα, σαν απρόσμενο γεγονός, ότι οι Αμερικανοί παρακολουθούνε παγκόσμια τις επικοινωνίες. Η αμερικανική Washington Post και η βρετανική The Guardian αποκάλυψαν διαδοχικά δύο μυστικά προγράμματα της NSA (Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας) των ΗΠΑ. Το ένα αφορούσε την συλλογή από το 2006 δεδομένων τηλεφωνικών κλήσεων στις ΗΠΑ από την εταιρεία Verizon και πιθανώς και από άλλες. Το άλλο, υπό την ονομασία PRISM, που αποκαλύφθηκε είχε στόχο την παρακολούθηση των επικοινωνιών των χρηστών του Ίντερνετ εκτός των ΗΠΑ σε εννέα μεγάλους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, Microsoft, η Yahoo, η Google, η PalTalk, η AOL, το Skype, το YouTube και η Apple.

Τις πληροφορίες και τα έγγραφα στις εφημερίδες, έδωσε ο 29χρονος Έντουαρντ Σνόουντεν, πρώην τεχνικός στην αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (NSA), ο οποίος μεταξύ άλλων δήλωσε : «Η NSA έχει δημιουργήσει μια υποδομή που της επιτρέπει να παρακολουθεί σχεδόν τα πάντα. Με αυτή την ικανότητα, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπινων επικοινωνιών αυτόματα είναι σε στόχευση. Αν θα ήθελα να δω τα email σας ή το τηλέφωνο της συζύγου σας, το μόνο που θα είχα να κάνω ήταν να χρησιμοποιήσω τις παρακολουθήσεις. Μπορούσα να αποκτήσω “εισιτήριο” για τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τους κωδικούς πρόσβασης, τα αρχεία τηλεφώνου, τις πιστωτικές κάρτες ».

Στη συνέχεια ο Σνόουντεν έδωσε πληροφορίες και για άλλα προγράμματα παρακολουθήσεων πολιτών, social media και πολιτικών προσώπων. Για παράδειγμα, το πρόγραμμα XKeyscore μέσα από ένα απλό γραφικό περιβάλλον με μενού και πληθώρα επιλογών μπορεί να ερευνά email, ηλεκτρονικές συνομιλίες (τσατ) και ιστορικό πλοήγησης από εκατομμύρια άτομα. Επίσης, έδωσε πληροφορίες για ένα Βρετανικό πρόγραμμα παρακολούθησης με την κωδική ονομασία Tempora το οποίοι αφορά σε παρακολουθήσεις από την βρετανική υπηρεσία πληροφοριών GCHQ οι οποίες ξεκίνησαν το 2008.

Σε συνέχεια αυτών των αποκαλύψεων η γερμανική Sueddeutsche Zeitung σε άρθρο της ανέφερε ότι η βρετανική υπηρεσία GCHQ συνεργάζεται με επτά κορυφαίες εταιρείες τηλεπικοινωνιών για την παρακολούθηση των διαδικτυακών επικοινωνιών (ανάμεσα στις οποίες και η Verizon, η οποία αναφερόταν στις πρώτες αποκαλύψεις για την NSA).

Ανεξάρτητα απ’ το λόγο για τον οποίο ο Έντουαρντ Σνόουντεν έδωσε τις πληροφορίες αυτές, το γεγονός της δημοσίευσης, από μόνο του είναι σημαντικό, διότι θυμίζει και στον πιο ανυποψίαστο, ότι το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί του παρακολουθούν τους πάντες και τα πάντα και ειδικά όποιον αγωνίζεται και αντιστέκεται.

Για τους αγωνιστές, τους επαναστάτες κομμουνιστές, ήταν και παραμένει γνωστό και ξεκάθαρο, χωρίς να έχουν ψευδαισθήσεις, ότι οι μυστικές υπηρεσίες, οι χαφιέδες, πάντα παρακολουθούσανε και παρακολουθούνε τις επικοινωνίες και τις όποιες δραστηριότητες τους. Εκείνο που άλλαξε διαχρονικά είναι η εξέλιξη της τεχνογνωσίας και της τεχνολογίας, που τους δίνει την δυνατότητα, στην μαζική και ταυτόχρονη παρακολούθηση σε όλα τα μέσα επικοινωνίας (σταθερή και κινητή τηλεφωνία, διαδίκτυο κτλ).Στην προσπάθεια για την καταστολή και την τρομοκρατία, των εργαζομένων και των λαών, για τη διαιώνιση του σάπιου και βάρβαρου καπιταλισμού.

Την ψευδαίσθηση όμως για το χαρακτήρα του αστικού κράτους και τους μηχανισμούς του, παρακολούθησης, καταστολής κτλ, χρόνια τώρα, την αναπαράγουν και την προωθούνε οι αναθεωρητές του ΣΥΡΙΖΑ και του «Κ»ΚΕ , με το σύνθημα του λεγόμενου «εκδημοκρατισμού» των σωμάτων ασφαλείας: «Αν υπάρχει ένα κόμμα που αγωνίστηκε με συνέπεια για τον εκδημοκρατισμό και την αλλαγή πλεύσης των μηχανισμών καταστολής στη χώρα μας, αυτό δεν είναι σίγουρα κανένα από τα δυο μεγάλα κόμματα του δικομματισμού και όσοι συμφωνούν μαζί τους. Είναι το ΚΚΕ, το κόμμα που δικαιούται να ζητά την ψήφο και των αστυνομικών (…)» («Ρ» 22/9/1996 σ.39) και «Το ΚΚΕ», σημείωσε ο Γ. Νάκης, «παλεύει για τον εκδημοκρατισμό των Σωμάτων Ασφαλείας (ΣΑ) και τον αναπροσανατολισμό των δυνάμεών τους αποκλειστικά στη δίωξη του εγκλήματος και όχι του λαϊκού κινήματος» («Ρ» 14/2/1999 σ.14, «Ρ» 3/8/2001 σ.6) και στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, (Δημοσιευμένο στο : http://www.syriza.gr Κυριακή, 20 Μάη 2012).

Για το ζήτημα του κράτους ο Λένιν ήταν ξεκάθαρος:, «η πάλη για την απαλλαγή των εργαζομένων μαζών από την επιρροή της αστικής τάξης γενικά και της ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης ιδιαίτερα, δεν είναι δυνατή χωρίς την καταπολέμηση των οπορτουνιστικών προλήψεων για το κράτος» (Λένιν, 25ος τόμος, σελ. 394).

Διαβάστε Περισσότερα »

ΦΑΣΙΣΜΟΣ: α) η παρακολούθηση των διαδηλώσεων με χαφιεδοκάμερες, β) η σύλληψη εργαζομένων στα γραφεία του Σωματείου

ΦΑΣΙΣΜΟΣ:

α) η παρακολούθηση των διαδηλώσεων με χαφιεδοκάμερες,

β) η σύλληψη εργαζομένων στα γραφεία του Σωματείου

Η προκλητικότατη παρακολούθηση και η σύλληψη απ΄ την Αστυνομία των δυο εναεριτών της ΔΕΗ, που απέσπασαν τα παρατεταμένα ζωηρά και πυκνά χειροκροτήματα των χιλιάδων διαδηλωτών εργαζομένων όταν κάλυπταν τις χαφιεδοκάμερες με μαύρες σακούλες, έφεραν ξανά στην επικαιρότητα δυο μεγάλης και εξαιρετικής σημασίας ζητήματα που αφορούν τις δημοκρατικές ελευθερίες: εκείνο της φασιστικής παρακολούθησης των συγκεντρώσεων-διαδηλώσεων της εργατικής τάξης και του λαού μας, με τις χαφιεδοκάμερες, μ’ εντολή της αντιδραστικής κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και εκείνο των συλλήψεων συνδικαλιστών εργαζομένων και μάλιστα στο χώρο των Γραφείων ενός εργατικού Σωματείου, στη προκειμένη περίπτωση στα γραφεία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.

Είναι γνωστό ότι οι χαφιεδοκάμερες εγκαταστάθηκαν αρχικά με αφορμή τους Ολυμπιακούς αγώνες και με πρόσχημα την «αποτροπή»-πρόληψη οποιουδήποτε «τρομοκρατικού» χτυπήματος (=ανόητος μύθος της διεθνούς αντίδρασης για την επιβολή φασιστικών μέτρων σε βάρος των λαών) και με τη διαβεβαίωση να απομακρυνθούν μετά τη λήξη των Ολυμπιακών αγώνων.

Όμως η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή με τη δικαιολογία-πρόσχημα τη ρύθμιση της συγκοινωνίας και επικαλούμενη τις συχνές κυκλοφοριακές παραβάσεις και τα πολλά ατυχήματα αρνήθηκε, παρά τις διαμαρτυρίες, να απομακρύνει τις χαφιεδοκάμερες.

Η εργατική τάξη και ο λαός που γνωρίζουν το μέγεθος της αντιδραστικότητας του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ αλλά και τη διακηρυγμένη απ’ το ίδιο πολιτική της διαβόητης «επανίδρυσης του κράτους» δηλ. την επανίδρυση του αστυνομικού κράτους της Δεξιάς, γνώριζαν – μόνο η σοσιαλδημοκράτισσα Παπαρήγα που το διαφημίζει ως κόμμα «δημοκρατικό» δεν ξέρει τίποτε το σχετικό – ότι πραγματική πρόθεση της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν να διατηρηθούν οι χαφιεδοκάμερες για να παρακολουθούν-καταγράφουν τις συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις του λαού.

Είναι σίγουρο ότι όλα αυτά τα χρόνια η Ασφάλεια έκανε συστηματική χρήση των χαφιεδοκάμερων και παρακολουθούσε όχι μόνο τις πορείες του Πολυτεχνείου αλλά και όλες τις διαδηλώσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Η φασιστική παρακολούθηση των διαδηλώσεων έγινε μόνο φέτος δημόσια γνωστή με την έφοδο της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων στην Ασφάλεια κατά τη διάρκεια της πορείας του Πολυτεχνείου όπου διαπιστώθηκε πράγματι παρακολούθηση της πορείας, γεγονός που στη συνέχεια εξανάγκασε σε παραίτηση το σύνολο των μελών της Αρχής, μετά προφανώς από κυβερνητικές πιέσεις.

Βέβαιο είναι ότι χρήση των χαφιεδοκάμερων για παρακολούθηση των διαδηλωτών έγινε και κατά τη διάρκεια της μεγάλης απεργιακής συγκέντρωσης και πορείας της 12ης Δεκέμβρη, όπως διαπιστώνεται από την παρακολούθηση των δυο εναεριτών της ΔΕΗ, που σκέπασαν τις κάμερες με μαύρες σακούλες, και τελικά απ΄ τη σύλληψή τους.

Πέρα απ’ τη φασιστική παρακολούθηση των διαδηλωτών με τις χαφιεδοκάμερες, ενά δεύτερο κρούσμα φασιστικής πρακτικής σημειώθηκε την ημέρα της μεγαλειώδους πορείας με την παρακολούθηση και τελικά τη σύλληψη των δυο εναεριτών στο χώρο του Σωματείο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.

Με τα δυο αυτά κρούσματα φασισμού η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή γυρίζει τη χώρα στα μαύρα χρόνια της αστυνομοκρατίας, χαφιεδοκρατίας και της φασιστικής τρομοκρατίας της φασιστικής 8ετίας της ΕΡΕ της δεκαετίας του ΄50-αρχές δεκαετίας του ΄60 και εγκαινιάζει μια νέα περίοδο ακραίου περιορισμού και εκμηδένισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, μια περίοδο ακραίας φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής του τόπου, μια περίοδο πλήρους φασιστικής αστυνομικής παρακολούθησης και ασφυκτικής αστυνόμευσης των πάντων.

Μάλιστα η κυβέρνηση ολοκλήρωσε το φασιστικό της έργο με την ψήφιση στη Βουλή την αμέσως επόμενη μέρα (13 Δεκέμβρη) της μεγάλης απεργίας τροπολογίας για τη νόμιμη χρήση των χαφιεδοκάμερων. Έτσι η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή ολοκληρώνει την επανίδρυση του φασιστικού αστυνομικού κράτους της Δεξιάς.

Μένει λοιπόν τώρα στην εργατική τάξη και στις συνδικαλιστικές της Οργανώσεις αλλά και στα αντιφασιστικά κόμματα-Οργανώσεις του τόπου να οργανώσουν την πάλη τους για την κατάργηση αυτών των φασιστικών μέτρων.

ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ, Αρ. Φύλ. 264 15-31 Δεκέμβρη 2007

Διαβάστε Περισσότερα »

Πανευρωπαϊκό καθολικό φακέλωμα

Μόνιμη ασφυκτική παρακολούθηση-αστυνόμευση των επικοινωνιών

Πρωτοφανές και άκρως επικίνδυνο βάθεμα της φασιστικοποίησης στην ΕΕ – μύθος η «Δημοκρατική Ευρώπη»

Τις τελευταίες δεκαετίες του περασμένου αιώνα το καπιταλιστικό σύστημα όλων των χωρών του κόσμου, δηλ. τόσο εκείνο του κλασικού καπιταλισμού των δυτικών καπιταλιστικών χωρών, υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ και των άλλων μικρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, όσο και εκείνο των χωρών του παλινορθωμένου καπιταλισμού του ρεβιζιονιστικού στρατοπέδου – μ’ έναρξη της παλινόρθωσης τα μέσα της δεκαετίας του ΄50 – υπό την κυριαρχία της καπιταλιστικής Σοβιετικής Ένωσης των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ-Γκορμπατσόφ διέρχεται μια ολόπλευρη και βαθιά κρίση: οικονομική-πολιτική-ιδεολογική. Κρίση που, πρώτο, οδήγησε σε αναπόφευκτη- πλήρη κατάρρευση του παλινορθωμένου ιδιόμορφου κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού αυτών των χωρών και τη διάλυση του ρεβιζιονιστικού καπιταλιστικού στρατοπέδου, με επικεφαλής τη Σοβιετική Ένωση, στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 αλλά και της ίδιας της Σοβιετικής Ένωσης ως κράτους επί Γκορμπατσόφ, δεύτερο, σε αύξηση της μαζικής ανεργίας, κλπ. και σε ένταση των επιθέσεων του κεφαλαίου σ’ όλα τα επίπεδα κατά της εργατικής τάξης όλων των χωρών, τρίτο, σε έντονη όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ιδιαίτερα απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ΄90, για το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής μεταξύ των μεγάλων ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που από τότε βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη.

Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών, η καπιταλιστική οικονομία χαρακτηρίζεται, ανάμεσα στ’ άλλα, από στασιμότητα ως και πτώση της παραγωγής αλλά κυρίως από χρόνια και διαρκώς αυξανόμενη μαζική ανεργία και επιπλέον αναδεικνύεται, ακόμα μια φορά, η μόνιμη-σύμφυτη αδυναμία του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος να εξασφαλίσει δουλειά και ψωμί στους εργαζόμενους και να διασφαλίσει μια ανάπτυξη χωρίς καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων, κατάσταση που οδήγησε αναπόφευκτα σε όξυνση της αντίθεσης εργασίας-κεφαλαίου, προλεταριάτου-μπουρζουαζίας. Στα πλαίσια αυτής της όξυνσης η εργατική τάξη και οι πλατιές εργαζόμενες μάζες όλων των χωρών δέχθηκαν μια χωρίς προηγούμενο σε βιαιότητα επίθεση στο βιοτικό τους επίπεδο και στις κατακτήσεις τους αλλά ταυτόχρονα και στις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματά τους.

Αποτέλεσμα αυτής της σφοδρότατης επίθεσης του κεφαλαίου ήταν πρώτο, η απότομη και ραγδαία χειροτέρευση της κατάστασης της εργατικής τάξης όλων των χωρών, μαζί και εκείνων της ιμπεριαλιαστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, χειροτέρευση που οδήγησε σε πρωτοφανή αύξηση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, επιβεβαιώνοντας εκ νέου την ορθότητα της μαρξιστικής θεωρίας της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης του προλεταριάτου, την οποία οι αστοί, οι σοσιαλδημοκράτες και οι ρεβιζιονιστές των διαφόρων αποχρώσεων (χρουστσοφικοί, κλπ.) κήρυξαν επανειλημμένα στο παρελθόν ως «ξεπερασμένη», και δεύτερο, το βάθεμα του προτσές της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής με την ψήφιση διαφόρων φασιστικών νόμων, που εκμηδενίζουν δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα, την ισχυροποίηση των κατασταλτικών μηχανισμών και του εκφασισμού του αστικού κράτους γενικά – κατάσταση που επιβεβαιώνει την ορθότητα της λενινιστικής θέσης σύμφωνα με την οποία το πέρασμα του καπιταλισμού στο μονοπωλιακό του στάδιο σημαίνει, εκτός των άλλων, «στροφή του προς την αντίδραση», με στόχο την αποτροπή της ανάπτυξης και διεξαγωγής της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης κατά της μπουρζουαζίας, χτύπημα και συντριβή των αγώνων της, αλλά και «όξυνση στο έπακρο όλων των αντιθέσεων».

Πέρα από τα γενικότερα μέτρα ενίσχυσης και ισχυροποίησης των καταπιεστικών μηχανισμών του αστικού κράτους ενόψει του φόβου όξυνσης της ταξικής πάλης και για το τσάκισμα των εργατικών αγώνων, αλλά και την ψήφιση των διαφόρων φασιστικών νόμων για τον ίδιο σκοπό, ιδιαίτερα μετά την 11η Σεπτέμβρη 2001 και την γνωστή εκστρατεία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού – υπαριθμόν 1 εχθρού όλων των λαών του κόσμου – περί «καταπολέμησης της τρομοκρατίας»(!), οι ηγέτες της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και οι κυβερνήσεις όλων χωρών-μελών της ψήφισαν σειρά τρομοκρατικούς νόμους, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τη δήθεν «καταπολέμηση της τρομοκρατίας», στους οποίους, εκτός των άλλων, έρχεται να προστεθεί και το τωρινό πανευρωπαϊκό καθολικό φακέλωμα και η μόνιμη πλέον παρακολούθηση και ασφυκτική αστυνόμευση όλων των επικοινωνιών που αποφάσισαν στις αρχές Δεκέμβρη (2.12.2005) οι υπουργοί Δικαιοσύνης των «25» κρατών-μελών της ΕΕ. Από πλευράς της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ συμμετείχε ο υπουργός Δικαιοσύνης Αν. Παπαληγούρας. Την οδηγία-φασιστικό νόμο επικύρωσε τελικά το Ευρωκοινοβούλιο ως τελευταίο θεσμικό Όργανο στις 14 Δεκέμβρη 2005 με ψήφους 378 υπέρ και 197 κατά. Η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ προσυπέγραψε «πρώτη και καλύτερη» το πανευρωπαϊκό φακέλωμα. Τη φασιστική οδηγία καταψήφισαν όλοι οι ευρωβουλευτές του «Κ»ΚΕ, ΣΥΝ και του ΠΑΣΟΚ και μόνο 4 απ’ τη ΝΔ (Ι. Βαρβιτσιώτης, Α. Σαμαράς, Μ. Μαυρομάτης, Ρ. Κράτσα), ενώ οι υπόλοιποι της ΝΔ ψήφισαν υπέρ.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή Αν. Παπαληγούρας για να δικαιολογήσει την υποστήριξη στη φασιστική οδηγία, και να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις αλλά και να διαφημίσει το μύθο του «δημοκρατικού»(!) ευρωκοινοβουλίου δήλωσε: «η σύμπραξη του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου ως του κατεξοχήν δημοκρατικά νομιμοποιημένου οργάνου στην ΕΕ εγγυάται τη διαφύλαξη των αρχών και αξιών του ευρωπαϊκού πολιτισμού».

Έτσι από δω και πέρα θα επιτρέπεται η καταγραφή και η διατήρηση από 6 έως 24 μήνες των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων από κινητά και σταθερά τηλέφωνα, τα e-mail, μηνύματα (SMS) και η επικοινωνία μέσω Ιντερνέτ. Τα στοιχεία θα αφορούν τον παραλήπτη και αποστολέα, την ώρα επικοινωνίας, τη διάρκεια και τον τόπο. Πλήρης, λοιπόν, φακέλωμα και πλήρες στραγγάλισμα των δικαιωμάτων «ελεύθερης» επικοινωνίας των πολιτών.

Είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη και προκλητική κατάργηση, κυριολεκτικό στραγγάλισμα των πιο στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, συλλογικών και ατομικών. Αν ως τώρα γινόταν παρακολουθήσεις από τις διωκτικές αρχές εφόσον υπήρχαν όποιες «υποψίες», τώρα προηγείται η παρακολούθηση-αστυνόμευση των οποιοδήποτε «υποψιών» και ύποπτο καθίσταται εκ των προτέρων το σύνολο του πληθυσμού μιας χώρας. Βαρύτατο προφανώς πλήγμα για τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα.

Τα παραπάνω στοιχεία δεν θα βρίσκονται μόνο στη διάθεση των διωκτικών αρχών της κάθε χώρας αλλά και όλων των άλλων κρατών-μελών της ΕΕ (μυστικές υπηρεσίες, αστυνομία, «αντιτρομοκρατικές» υπηρεσίες, κλπ.) αλλά και των ΗΠΑ.

Τη νέα τρομοκρατική οδηγία δεν καταδίκασαν μόνο οι προοδευτικές Οργανώσεις και τα κόμματα, συνδικαλιστικές, κλπ. αλλά και το Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων (CCBE) που εκπροσωπεί πάνω από 700.000 ευρωπαίους δικηγόρους, το οποίο σε Ανακοίνωσή του εκφράζει τη «βαθιά ανησυχία» του και τονίζει ότι «αυτή η νομοθεσία είναι συνήθως αμφισβητήσιμης ποιότητας και έχει αρνητικές συνέπειες στις θεμελιώδεις αρχές του πολιτισμού και των αξιών της Ευρώπης».

Με τη νέα φασιστική τρομοκρατική οδηγία σε βάρος της εργατικής τάξης και των ευρωπαϊκών λαών, το «μεγαλύτερο ηλεκτρονικό φακέλωμα της ιστορίας», όπως εύστοχα χαρακτηρίζεται απ’ την ολομέλεια του Δικηγορικού Συλλόγου της χώρας, σπάει οριστικά η σαπουνόφουσκα και διαλύεται ο μύθος της «δημοκρατικής Ευρώπης»(!) αλλά και ταυτόχρονα βαθαίνει πολύ επικίνδυνα το προτσές της φασιστικοποίησης σ’ όλες τις χώρες της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ας σημειωθεί τέλος ότι αυτό το φασιστικό έκτρωμα πανευρωπαϊκού ηλεκτρονικού φακελώματος καταργεί και το άρθρο 19 του αστικού συντάγματος της χώρας που ορίζει: «το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιοδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο. Νόμος ορίζει τις εγγυήσεις υπό τις οποίες η δικαστική αρχή δεν δεσμεύεται από το απόρρητο για λόγους εθνικής ασφαλείας ή για διακρίβωση ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων».

Οι επαναστάτες κομμουνιστές αλλά και το σύνολο των αντιφασιστικών δυνάμεων των χωρών-μελών της ΕΕ πρέπει να κινητοποιήσουν την εργατική τάξη και τους λαούς πριν αλυσοδεθούν. Καλούνται να οργανώσουν και να εντείνουν την πάλη τους κατά του πρωτοφανούς και πολύ επικίνδυνου βαθέματος της φασιστικοποίησης και μάλιστα σε μια στιγμή που στο χώρο της ΕΕ σημειώνεται όχι μόνο άνοδος των ανοιχτά φασιστικών-εθνικιστικών-ρατσιστικών-ναζιστικών δυνάμεων, αλλά συγκροτούνται και κυβερνήσεις αντιδραστικών μεγαλοαστικών κομμάτων με ανοιχτούς και προκλητικούς θαυμαστές των Χίτλερ-Μουσολίνι (Ιταλία, Αυστρία, κλπ.).

Διαβάστε Περισσότερα »