Ψήφισμα για την Κολομβία

Τα Kόμματα και οι Oργανώσεις που συμμετέχουν στην XXII Διεθνή Ολομέλεια προέβησαν σε λεπτομερή καταγραφή της Κολομβιανής πραγματικότητας, ιδιαίτερα των δραστηριοτήτων για την ειρήνη που πραγματοποιούνται σήμερα σε αυτή τη χώρα.

Η Διάσκεψή μας θέλει να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία για να επαναλάβει την αμέριστη υποστήριξή της προς την εργατική τάξη, τους εργάτες και το λαό της Κολομβίας, στον αγώνα τους για την επίτευξη μιας πραγματικής ειρήνης με κοινωνική δικαιοσύνη.

Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος

Γνωρίζοντας το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου, επισημαίνουμε το υψηλό ποσοστό αποχής που καταγράφηκε στη χώρα. Επί συνόλου 34.899.945 εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους της Κολομβίας, μόνο 13.066.047 ψηφοφόροι, που αντιπροσωπεύουν το 37,43%, πήγε στις κάλπες. Μαζί με την αποχή, που έφτασε το 62,57%, τα αποτελέσματα δείχνουν την πολύ χαμηλή υποστήριξη που είχε το ΝΑΙ, που έλαβε μόνο 6.377.482 ψήφους (περίπου 18,27%), καθώς και το ΟΧΙ με 6.431.376 ψήφους (περίπου 18,42%). Τα στοιχεία αυτά αντανακλούν την πολύ χαμηλή υποστήριξη της κυβέρνησης, καθώς και την απόρριψη των συμφωνιών που έχουν υπογραφεί από την κυβέρνηση του Juan Manuel Santos με τις FARC-EP (Ένοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις της Κολομβίας). Τα άκυρα και λευκά ψηφοδέλτια, τα οποία είναι πάνω από 257.000, είναι επίσης μια έκφραση της διαφωνίας και της διαμαρτυρίας ενάντια στην πολιτική της ειρήνης που ήθελε η κυβέρνηση.

Για τη Διάσκεψή μας, ούτε ο Santos, επικεφαλής του ΝΑΙ, ούτε ο Álvaro Uribe Vélez, ο αρχηγός του ΟΧΙ, απέκτησαν την υποστήριξη και την απαραίτητη νομιμοποίηση για να συνεχίσουν να υποβάλλουν στο κράτος τις προτάσεις και τις πολιτικές που υπερασπίζονται. Τονίζουμε τα αποτελέσματα της σύγκρουσης, την εκφρασθείσα βούληση του λαού να απορρίψει την " Pax Romana “, καθώς επίσης και την απαίτηση και τη δέσμευσή του με τις δημοκρατικές αλλαγές που θα επιτρέψουν την υπέρβαση της αδικίας και του κοινωνικού αποκλεισμού που χαρακτηρίζουν το καθεστώς της Κολομβίας.

Αφού δεν έχουν υιοθετηθεί οι συμφωνίες της Αβάνα, και αναγνωρίζοντας τη βαθιά επιθυμία λαού της Κολομβίας για ειρήνη με κοινωνική δικαιοσύνη, η Διάσκεψή μας υπογραμμίζει την υποχρέωση που έχει η κυβέρνηση του Juan Manuel Santos να παρέχει σε όλες τις οργανώσεις και τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, τις απαραίτητες εγγυήσεις για την ανάπτυξη ενός ευρέως εθνικού διαλόγου προκειμένου να συζητηθεί χωρίς εμπόδια η διέξοδος από τις κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές και τις ένοπλες συγκρούσεις που αυτό το έθνος ζει για πολλά χρόνια.

Αισιόδοξοι για τα βήματα που πρέπει να ληφθούν, χαιρετίζουμε τις δραστηριότητες και τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που απλώνονται σε όλη τη χώρα, απαιτώντας από την κυβέρνηση να μην μειώσει το διάλογο, ούτε και τους ορισμούς για την ειρήνη στην Κολομβία με ό, τι συμφωνήθηκε από την κυβέρνηση, τα κόμματα της Εθνικής Ενότητας, το Δημοκρατικό Κέντρο και τις FARC-EP. Εκφράζουμε την υποστήριξή μας στις δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις που αγωνίζονται γι' αυτή την προοπτική, προκειμένου να επεκτείνουν τις συζητήσεις σε όλη την εξέγερση, συμπεριλαμβανομένων και των ELN και EPL, καθώς και όλες τις κοινωνικές, λαϊκές και πολιτικές οργανώσεις της χώρας, σε μια ξεκάθαρη κατανόηση ότι η ειρήνη είναι ένα θέμα που αφορά και δεσμεύει το σύνολο του Κολομβιανού έθνους.

Υποστηρίζουμε την πρόταση για την υλοποίηση μιας Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης με ένα ευρύ δημοκρατικό χαρακτήρα που θα αναλάβει το έργο για την έγκριση ενός Νέου Πολιτικού Συντάγματος και μαζί με αυτό τις βάσεις της ειρήνης με κοινωνική δικαιοσύνη που διεκδικούν οι πλειοψηφίες της Κολομβίας.

Το Nobel στον Santos

Μπροστά στη διεθνή κοινότητα, εκφράζουμε την ανησυχία μας για τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ για την ειρήνη στον κόσμο. Με τον ίδιο τρόπο που εκφράσαμε την σαφέστατη απόρριψή μας για την απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στον Ομπάμα, σε αυτή την περίπτωση απορρίπτουμε το βραβείο που ο Juan Manuel Santos θα λάβει τον Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους με την ίδια αιτιολόγηση.

Ο κύριος Santos δεν μπορεί να επιδείξει ούτε τη διαχείριση της ειρήνης, ούτε συγκεκριμένα αποτελέσματα σε αυτό το θέμα: η δέσμευσή του με το Πεντάγωνο, η ιμπεριαλιστική στρατηγική του αγώνα ενάντια στην παγκόσμια τρομοκρατία και η πολιτική της εθνικής ασφάλειας που εφαρμόζονται στην Κολομβία και τη Λατινική Αμερική. Για αυτό δεν θα είναι ποτέ σε θέση να εκπροσωπήσει ως ηγέτης την ειρήνη των λαών μας.

Οι υπερασπιστές του εν λόγω βραβείου ξεχνούν ότι ο κ. Santos, στη θητεία του ως Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση του Alvaro Uribe Vélez, ήταν υπεύθυνος του λεγόμενου «ψευδώς θετικό»: προώθησε τις παραστρατιωτικές ομάδες, τα περίφημα «chuzadas» (παράνομη υποκλοπή των επικοινωνιών) στο Ανώτατο Δικαστήριο και την επίθεση στην κυριαρχία των χωρών. Ξεχνούν επίσης την κατασταλτική δράση κατά του λαού στα χρόνια στα οποία ενήργησε ως αρχηγός του κράτους και της κυβέρνησης της Κολομβίας. Τις συνεχείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Τις τυφλές βομβιστικές επιθέσεις, τις εκτός μάχης δολοφονίες των ηγετών των ανταρτών, καθώς και την εξαφάνιση περισσότερων από εκατό λαϊκών ηγετών κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του. Επιπλέον, ξεχνούν επίσης τη σύνδεση των Κολομβιανών ενόπλων δυνάμεων με επικεφαλής τον Santos, με το ΝΑΤΟ, καθώς και τις δράσεις του με την ομάδα των συμμάχων του κατά του Ιράκ και της Συρίας τα τελευταία χρόνια. Για τη Διάσκεψή μας ένας εγκληματίας πολέμου, όπως ο Santos δεν θα ειδωθεί από τους εργαζόμενους και τους λαούς σαν υπερασπιστής και αγωνιστής της ειρήνης.

Η υποστήριξη και η αλληλεγγύη μας

Τέλος, σύμφωνα με τα ζητήματα που συζητήθηκαν, η ICMLPO εκφράζει την υποστήριξη και την αλληλεγγύη της με την πολιτική δράση που το Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μαρξιστικό-λενινιστικό) και ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (EPL) αναπτύσσουν μαζί με την εργατική τάξη και το λαό, ενάντια στη φασιστικοποίηση και για την κατάκτηση της δημοκρατικής διαφάνειας και της ειρήνης με κοινωνική δικαιοσύνη.

22η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΩΝ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΩΝ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ (ICMLPO)

Δανία, Οκτώβριος του 2016

Διαβάστε Περισσότερα »

Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μαρξιστικό – λενινιστικό): Για το δημοψήφισμα και το βραβείο Νόμπελ στο Σάντος

Μετά την ανάλυσή μας στο περιοδικό “Ενότητα & Πάλη” για διάφορες διεθνείς εξελίξεις, επιθυμούμε τώρα να αναφερθούμε σε δύο γεγονότα που καταλαμβάνουν θέση στις κύριες εφημερίδες παγκοσμίως. Το πρώτο αφορά στα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στις 2 Οκτώβρη, και το δεύτερο στο βραβείο Νόμπελ Ειρήνης που πρόσφατα απονεμήθηκε στον πρόεδρο Χουάν Μανουέλ Σάντος.

Το δημοψήφισμα και τα αποτελέσματά του

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος της 2ας Οκτώβρη, είναι υποχρεωτικό να αναφέρουμε τα παρακάτω. Προσήλθαν στις κάλπες 12.806.885 κολομβιανοί σε σύνολο 34.889.945 εγγεγραμμένων. Αυτό σημαίνει ότι μόνο το 36,7% των εκλογέων ανταποκρίθηκε στο κυβερνητικό κάλεσμα, ενώ το 63,29% απείχε. Στο ερώτημα: “Στηρίζετε την τελική συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης και της οικοδόμηση μιας διαρκούς και σταθερής ειρήνης;”, οι εκλογείς που απάντησαν “Ναι” ανήλθαν σε 6.377.482, δηλαδή, 49,7% των ψηφισάντων, ενώ όσοι ψήφισαν “Όχι”, απορρίπτοντας τις συμφωνίες της Αβάνας, ήταν 6.431.376, δηλαδή, το 50,2% των ψηφισάντων.

Αναμφίβολα, είναι πολλαπλές οι αναγνώσεις αυτών των αποτελεσμάτων. Από πλευράς μας, θα συνεχίσουμε να επιμένουμε στο γεγονός ότι η ανάλυση των γεγονότων πρέπει να βασίζεται σε μια ακριβή και αντικειμενική ανάγνωση αυτών, όπως απαιτεί η κοσμοαντίληψή μας, τα συμφέροντα και οι φιλοδοξίες του προλεταριάτου. Σε αυτή και άλλες περιπτώσεις, οφείλουμε να ξεχωρίσουμε από πραγματιστικές και λαϊκιστικές οπτικές, οι οποίες τείνουν να προκαθορίζουν την μοίρα των ανθρώπων αγνοώντας ότι οι κοινωνίες μας αποτελούν θέατρο μιας οξυνόμενης ταξικής πάλης που προκαλείται από τα διαφορετικά και αλληλοσυγκρουόμενα κοινωνικά και πολιτικά συμφέροντα και ιδιοτέλειες.

Ένα πρώτο ουσιαστικό συμπέρασμα από αυτό το δημοψήφισμα, αναδεικνύει ότι η ειρήνη στην Κολομβία περνά μέσα από την πιο πλατιά και αποφασιστική συμμετοχή των διάφορων κοινωνικών και πολιτικών τομέων της χώρας. Όσο κυριαρχούν ο αποκλεισμός και ο στιγματισμός, όσο η πλειοψηφία θα συνεχίσει να αποφεύγει ανοιχτά να συζητήσει και να καθορίσει τα πανεθνικά προβλήματα, η ειρήνη θα συνεχίσει να είναι η πλατφόρμα και ο δρόμος κάποιων για τη διασφάλιση των ιδιαίτερων οικονομικών και πολιτικών προνομίων, όμως όχι η ειρήνη της πανεθνικής πλειοψηφίας η οποία επιζητά ουσιαστικές αλλαγές, τόσο στο επίπεδο ζωής, όσο και στην άσκηση των δικαιωμάτων και την ελευθερία της.

Η καμπάνια και τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος μάς λένε ότι η ειρήνη στην Κολομβία δεν είναι η ειρήνη που προωθούν πομπωδώς η κυβέρνηση και οι FARC-EP. Μία σταθερή και διαρκής ειρήνη έχει περισσότερο και πιο υπερβατικό περιεχόμενο από αυτό που προνοούν οι συμφωνίες της Αβάνας. Η ειρήνη που διεκδικεί ο λαός και θέλει η Κολομβία, απαιτεί από το κράτος και την κυβέρνηση Σάντος το άνοιγμα και την ανάπτυξη ενός πλατιού εθνικού διαλόγου, ο οποίος να περιλαμβάνει, πέραν των θεσμών, όλους τους κολομβιανούς, τις διάφορες αντάρτικες οργανώσεις, τα πολιτικά κόμματα, τις κοινωνικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις, τους αγρότες, τη νεολαία, τις γυναίκες και όλα τα θύματα ενός πολέμου που διαρκεί πάνω από 50 χρόνια.

Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος λένε ότι δεν αρκεί μία συμφωνία με τις FARC-EP, ότι υπάρχει ανάγκη μιας συμφωνίας στην οποία θα εκπροσωπούνται ο Εθνικος Απελευθερωτικός Στρατός (ELN) και ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (EPL) ως οργανώσεις που έχουν εξεγερθεί ένοπλα· μία συμφωνία επαρκώς συζητημένη από την κολομβιανή κοινωνία με τρόπο όπου οι αλλαγές που η ίδια απαιτεί θα διασφαλίζονται από μία τάξη που αποτελεσματικά θα τις διευκολύνει και θα τις αξιοποιεί. Απ’ αυτή την άποψη, μπορούμε να υπογραμμίσουμε ότι, πέραν της προφανούς και γενικής απόρριψης των συμφωνιών της Αβάνας, η κολομβιανή κοινωνία, είτε συμμετείχε είτε όχι στο δημοψήφισμα, έχει τοποθετηθεί υπέρ μιας ειρήνης χωρίς αποκλεισμούς, συμμετοχικής, η οποία να λαμβάνει πλήρως υπ’όψη τα λαϊκά δικαιώματα και κυριαρχία.

Για το κόμμα μας, η μαθηματική ανάγνωση των αποτελεσμάτων είναι σημαντική, αλλά δεν μπορεί να μας οδηγεί στο να παραβλέψουμε να παρατηρήσουμε τα περιεχόμενα, τα συνθήματα, τα σύμβολα και τις μορφές συμμετοχής τόσο στην προεκλογική εκστρατεία όσο και στο ίδιο το δημοψήφισμα, γιατί από τη μελέτη τους προκύπτουν αποκαλυπτικά συμπεράσματα για την ψυχολογία, τη λαϊκή συνείδηση, τις αγωνιστικές δράσεις, τις πολιτικές εναλλακτικές και προτάσεις. Κατά τη δική μας ανάλυση, το δημοψήφισμα της 2ας Οκτώβρη αναδεικνύει, ενισχύει και επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα για μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση πλατιού δημοκρατικού και λαϊκού περιεχομένου, η οποία να απηχεί το εκφρασμένο αίσθημα του λαού για μια ειρήνη χωρίς αποκλεισμούς, συμμετοχική, κυρίαρχη και με κοινωνική δικαιοσύνη.

Απομακρύνονται από την πραγματικότητα όσες αναλύσεις χαρακτηρίζουν νικητή τον Ουρίμπε και ηττημένο το Σάντος. Από την πλευρά μας, και οι δύο είναι χαμένοι, γιατί και οι δύο ήταν υποστηρικτές της παράδοσης και υποταγής των FARC – EP, όπως και όλων των αντάρτικων οργανώσεων στην Πολιτική Οικονομική και Δικαστική Τάξη, που, όπως έχουμε δει επανειλημμένα, προωθεί τον αποκλεισμό και τη βία της αστικής τάξης, του ιμπεριαλισμού, των μονοπωλίων και των θεσμών ενάντια στο λαό, τις οργανώσεις του και τους ηγέτες του. Ο λαός, αντίθετα, ζητά κοινωνική δικαιοσύνη και μια Πολιτική Οικονομική και Νομική Τάξη που να διευκολύνει την πρώτη και να τη διασφαλίζει.

Μεγάλες χαμένες είναι οι FARC – EP, στις οποίες ο λαός προσάπτει έλλειψη αφοσίωσης και προσήλωσης στην υπεράσπιση και προώθηση των λαϊκών συμφερόντων και φιλοδοξιών. Ο λαός απορρίπτει τις λάθος και κακές ενέργειές τους, τους πολεμικούς φόρους και την αρνητική θέση τους αναφορικά μια σοβαρή διαδικασία που να επιτρέπει ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή της χώρας. Το μοντέλο της προωθημένης δημοκρατίας, ο δρόμος των μεταρρυθμίσεων και της βελτίωσης των θεσμών που προτείνουν οι FARC-EP δεν έλαβαν τη λαϊκή έγκριση γιατί, όπως ισχυρίζονται ο εκπρόσωπος των θυμάτων, οι ηγέτες των κοινοτήτων στις ζώνες της κύριας σύγκρουσης και οι επικεφαλής σημαντικών συνδικαλιστικών και κοινωνικών οργανώσεων, ωριμάζει τις οργανώσεις μας η ιδέα ότι τα διάφορα προβλήματα της χώρας δεν μπορούν να επιλυθούν με καταπραϋντικά, αλλά επιζητούν λύσεις σε βάθος και δομικές.

Μεταξύ των ηττημένων δεν μπορούμε να παραβλέψουμε να εντάξουμε και τους δημοσιογράφους και όσους δημοσιολόγους που με τους τόνους ψεμάτων τους για το Ναι και για το Όχι απέκρυπταν τα πραγματικά πανεθνικά προβλήματα. Ήταν ένα σημαντικό μάθημα και για τους υποστηρικτές των “κοινωνικών δικτύων” που υπερβάλλοντας την πραγματικότητα των τελευταίων, πιστεύουν ότι είναι αυτοί που εκπροσωπούν σήμερα τη συνείδηση και τη συμπεριφορά των κοινοτήτων μας· σίγουρα επηρεάζουν, όμως δεν είναι αυτά τα οποία καθορίζουν την κοινωνική αλλαγή.

Οφείλουμε να καταγράψουμε τις επιπτώσεις από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Έχουμε μια συμφωνία όπως αυτή της Αβάνας η οποία δεν εγκρίθηκε από το δημοψήφισμα και σήμερα δεν έχει νομική, ούτε πολιτική ισχύ· έχουμε κάποιες ηττημένες FARC-EP, σε πορεία ακινητοποίησης και αφοπλισμού, χωρίς νόμο για αμνηστία και κίνητρα που να ευνοούν την είσοδο των μελών και των ηγετών τους στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας· έχουμε στη χώρα πολλά προπετάσματα καπνού τα οποία στοχεύουν στην επανανομιμοποίηση των θεσμών· και βέβαια έχουμε την αβεβαιότητα πολλών ηγετών και κοινοτήτων που δεν βλέπουν ένα ξεκάθαρο πανόραμα μπροστά στη συνέχιση των επιθετικών και πολεμικών πολεμικών των θεσμών.

Το κόμμα μας αναδεικνύει εκ νέου την αναγκαιότητα για μια πολιτική λύση της σύγκρουσης που να ευνοεί το διάλογο και την αλλαγή που επιθυμούν ο λαός και οι οργανώσεις του. Απορρίπτουμε τα καλέσματα για μια Εθνική Συμφωνία υπεράσπισης των συμφωνιών της Αβάνας και το κάλεσμα για μια Κοινωνική Συμφωνία του Ουρίμπε και των κυρίων του Κόμματος του Δημοκρατικού Κέντρου για την υπεράσπιση των θεσμών της χώρας. Οι επαναστάτες γνωρίζουν καλά ότι αυτά είναι απλώς χαρτιά που σήμερα πουλάνε η αστική τάξη και οι φατρίες που βρίσκονται στην εξουσία για να επανανομιμοποιήσουν το μηχανισμό κυριαρχίας και να φράξουν το δρόμο σε μια διαδικασία λαϊκής συμμετοχής που να προκρίνει τη σύγκληση μιας αυθεντικά δημοκρατικής Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης.

Θα συνεχίσουμε να προωθούμε την ιδέα για ένα μεγάλο μαζικό Πολιτικό Μέτωπο ενάντια στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις που αυτή η κυβέρνηση θέλει να προωθήσει για να βαθύνει το νεοφιλελευθερισμό, τον αποκλεισμό και τη βία στη χώρα, θα συνεχίσουμε να προωθούμε τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες με τους οποίους προετοιμάζεται η Πανεθνική Απεργία των Πολιτών και με τη στήριξη και τη συμμετοχή της εργατικής τάξης, των εργαζομένων και του λαού θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια Δημοκρατική και Κυρίαρχη Πατρίδα, επιμένοντας τις αλλαγές που ζητά η πλειοψηφία της χώρας.

Το Νόμπελ στο Σάντος

Στις 7 Οκτώβρη, η διεθνής κοινή γνώμη έμαθε για την απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στο Σάντος. Οι αναλυτές δεν σταματούν να αναδεικνύουν ότι ο κ. Σάντος είναι φίλος και άνθρωπος προσηλωμένος στην ειρήνη όχι μόνο στην Κολομβία, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι ακούραστοι υποστηρικτές των συμφωνιών της Αβάνας λένε ότι το βραβείο συνιστά κλείσιμο του ματιού της διεθνούς κοινότητας υπέρ του διαλόγου με τις FARC-EP· και δεν λείπουν οι σχολιαστές που παρουσιάζουν το βραβείο ως αναγνώριση του Σάντος ως ενός μεγάλου υπερασπιστή των θυμάτων.

Και οι μεν και οι δε σφάλλουν, γιατί η ειρήνη του Σάντος, όπως είδε το σύνολο των κολομβιανών, δεν είναι η ειρήνη με κοινωνική δικαιοσύνη που ζητεί η πανεθνική πλειοψηφία. Είναι η παξ ρομάνα, η ειρήνη της υποταγής και του καταναγκασμού σε σιωπή όλων όσων αντιτίθενται σε μια δημοκρατία περιφραγμένη, η οποία δεν αναγνωρίζει δικαιώματα και ελευθερίες.

Η διεθνής κοινότητα πρέπει να βλέπει τον κ. Σάντος ως τον άνθρωπο που προώθησε την ένταξη της χώρας και των ενόπλων δυνάμεών της στο ΝΑΤΟ, στην ομάδα των Συμμάχων, οι οποίοι είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι για τις σφαγές και τη γενοκτονία του συριακού λαού. Όλοι αυτοί, υπό τις εντολές του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού, είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι για τον πόλεμο που προωθείται σε διάφορες γωνιές του πλανήτη ενάντια στους λαούς που παλεύουν για την αυτοδιάθεσή τους.

Σφάλλουν όσοι πιστεύουν ότι με αυτό τον τρόπο εγκρίνονται οι συμφωνίες της Αβάνας, γιατί ο λαός στο δημοψήφισμα της 2ας Οκτώβρη εκφράστηκε απορρίπτοντας απερίφραστα αυτές τις συμφωνίες. Οι Πανεθνική Συμφωνία για την οποία καλούν οι διάφορες δυνάμεις των θεσμών, πέραν του να αναβιώνουν τις καταστροφικές στιγμές του Εθνικού Μετώπου της Κολομβίας των δεκαετιών ’60, ’70 και ’80, σήμερα, στα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 21υ αιώνα, δεν έχουν άλλο σκοπό από το να επανανομιμοποιήσουν το δόγμα Εθνικής Ασφαλίας και αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία ο οποίος, πό την καθοδήγηση των ΗΠΑ, στοχεύει στην εξάλειψη κάθε έκφρασης διαφωνίας απέναντι στα σχέδια νεοφιλελεύθερης προσαρμογής και τη φασιστικοποίηση.

Τα θύματα του πολέμου δεν έχουν το Σάντος ως τον ευγενή υποστηρικτή τους. Η αλήθεια, η δικαιοσύνη και η αποζημίωση για τα θύματα αποτελούν προϋποθέσεις για τη δικαιοσύνη, οι οποίες υποστηρίζονται από τις αγωνιζόμενες για τη διεύρυνση των δικαιωμάτων και ελευθεριών τους κοινότητες. Η διεθνής κοινότητα είναι σήμερα υποχρεωμένη να καταγγείλει τις σφαγές και τη γενοκτονία, τους βομβαρδισμούς αδιακρίτως, τις παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από το Νέο Στρατιωτικό Δόγμα και την Πολιτική Υποταγής που βρίσκουν στο Κολομβιανό Κράτος και τον κ. Σάντος, τους κύριους υποστηρικτές τους.

Το Νόμπελ στο Σάντος το ερμηνεύουμε ως εξής: πρόκειται για το βραβείο που οι ιμπεριαλιστές απονέμουν σε αυτή την εποχή όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων και εποχή αγωνίας του καπιταλιστικού συστήματος σε έναν φανατικό υποστηρικτή της τάξης και των πολιτικών ταξικής εκμετάλλευσης και καταστολής αυτού του συστήματος.

Προς τη διεθνή κοινότητα δε θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι ούτε ο Ομπάμα ούτε ο Σάντος εκπροσωπούν την ειρήνη στην οποία προσβλέπουν οι λαοί του κόσμου. Καλούμε τις οργανώσεις, τα κόμματα και τις προοδευτικές και δημοκρατικές προσωπικότητες να απορρίψουν αυτό το βραβείο που απονεμήθηκε στον κ. Σάντος.

7 Οκτώβρη 2016

Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μαρξιστικό – λενινιστικό)

Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή

Μετάφραση: parapoda.wordpress.com

Διαβάστε Περισσότερα »

ΜΕ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΦΑΒΕΛΕΣ

''Περίπου 800 αλεξιπτωτιστές του στρατού της Βραζιλίας απέκλεισαν χθες τις οδούς που οδηγούν στην τεράστια φαβέλα Κουμπλέξου ντου Αλεμάου στο Ρίο ντε Ζανέιρο, όπου κατέφυγαν περίπου 200 φερόμενοι ως κακοποιοί μετά από έφοδο του στρατού και της αστυνομίας σε κοντινή παραγκούπολη.
Ο επίσημος απολογισμός των θυμάτων από τις συγκρούσεις στις φαβέλες της Βραζιλιάνικης μεγαλούπολης έφθασε χθες τους 38 νεκρούς. Οι συλλήψεις ανέρχονται σε 197.
Εγχώρια τηλεοπτικά δίκτυα μετέδωσαν εικόνες που απεικόνιζαν τη φυγή, την Πέμπτη, εκατοντάδων ενόπλων μελών συμμοριών που διακινούν ναρκωτικά από την κοντινή παραγκούπολη Βίλα Κρουζέιρου, μετά την έφοδο της αστυνομίας της Βραζιλίας με υποστήριξη τεθωρακισμένων του στρατού και ελικοπτέρων.
Το δαιδαλώδες σύμπλεγμα των παραγκουπόλεων όπου οι κακοποιοί πιστεύεται ότι κρύβονται περιλαμβάνει συνολικά 10 φαβέλες με 65.000 κατοίκους· αναλυτές θεωρούσαν ότι είναι ζήτημα ωρών να εισβάλουν ο στρατός και η αστυνομία.
Στις επιχειρήσεις για την επιβολή αστυνομικού ελέγχου στις παραγκουπόλεις - που είναι οι μεγαλύτερες στην ιστορία της πόλης -, λαμβάνουν μέρος πάνω από 20.000 άνδρες της αστυνομίας και του στρατού. Η Βραζιλία ετοιμάζεται να διοργανώσει το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου το 2014 και τους ολυμπιακούς αγώνες το 2016, κυρίως στο Ρίο. Οι αρχές θέλουν να συντρίψουν τις συμμορίες που εφορμούν από τις φαβέλες πριν.
Η αστυνομία του Ρίο κάλεσε τους εμπόρους ναρκωτικών να παραδοθούν, προειδοποιώντας τους ότι η κυβέρνηση δε θα υποχωρήσει, δήλωσε ένας εκπρόσωπος της αστυνομίας. Η αστυνομία "έδωσε χρόνο" σε εκατοντάδες εμπόρους ναρκωτικών να καταθέσουν τα όπλα τους, πρόσθεσε ο εκπρόσωπος, υπογραμμίζοντας ότι οι αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή δε θα χαλαρώσουν.
Αργά την Πέμπτη ο πρόεδρος Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα έδωσε την άδεια στο στρατό να αναπτυχθεί στην πόλη και χθες σημείωσε ότι δε θα συλλαμβάνουν πολίτες, κάτι που είναι αρμοδιότητα της αστυνομίας. Από τη Γουιάνα, όπου συμμετείχε στην Ένωση των Εθνών της Νότιας Αμερικής (UNASUR), ο Λούλα δήλωσε ότι οι αρχές της πόλης έχουν την "πλήρη στήριξή" του στις προσπάθειές τους για την πάταξη της εγκληματικότητας.
Ο στρατός παρείχε επιμελητειακή υποστήριξη στις επιχειρήσεις από την Τετάρτη, με έξι τεθωρακισμένα και άλλο εξοπλισμό. Ο Λούλα ανακοίνωσε την ανάπτυξη 300 ομοσπονδιακών αστυνομικών, δύο ελικοπτέρων, 10 τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού, και τη χρήση εξοπλισμού νυχτερινής κατόπτευσης και εξοπλισμού επικοινωνιών''.
( Πηγή: Newsit.gr)

Η ''αριστερή'' κυβέρνηση Λούλα επιστρατεύει τεθωρακισμένα και αλεξιπτωτιστές ενάντια στους κολασμένους στις φαβέλες. Πρόσχημα οι συμμορίες στις οποίες έχουν παραδώσει εδώ και δεκαετίες οι κεφαλαιοκράτες, τους κολασμένους των μεγάλων πόλεων. Τα νέγρικα πιτσιρίκια -τα περισσότερα χωρίς οικογένειες- έχουν τις συμμορίες για οικογένεια και γίνονται από τα δέκα τους χρόνια, ένοπλα βαποράκια και ληστές. Τους κάνουν οι κεφαλαιοκράτες που θέλουν να ξεπαστρέψουν αυτούς που έχουν κάθε λόγο να εξεγερθούν ενάντιά τους.
Επί χρόνια τους έχουν για να γεμίζουν τις φυλακές, για να πεθαίνουν πριν τα 30 στις οδομαχίες, για να δολοφονούνται οι άστεγοι έφηβοι από τα ''τάγματα θανάτου''- παραστρατιωτικές ακροδεξιές οργανώσεις. Η ''αριστερή'' κυβέρνηση Λούλα συνεχίζει αυτό το έγκλημα δεκαετιών, με πρόσχημα τις ''απολυμάνσεις'' εν όψει Μουντιάλ και Ολυμπιάδας, οι νεκροί πληθαίνουν, σήμερα 46.............
Η καπιταλιστική προιστορία σε μιαν ακόμη εγκληματική της εκδήλωση.

Διαβάστε Περισσότερα »

Για την επικίνδυνη ένταση μεταξύ Κολομβίας και Βενεζουέλας

Η επιθετικότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και η απειλή του πολέμου αυξάνονται στη Λατινική Αμερική. Η κατάσταση αυτή ευνοείται, ανάμεσα σε άλλους παράγοντες, από την παρούσα βαθειά οικονομική κρίση, την αποδυνάμωση της θέσης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού από την παρουσία άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην περιοχή, αφού η επιθετικότητα και οι πόλεμοι θεωρούνται από τους ιμπεριαλιστές ως μια λύση για την οικονομική κρίση. Αυτή η πολιτική  που διευθύνεται από τον Λευκό Οίκο, γίνεται φανερή με το πραξικόπημα στην Ονδούρα, με την ανάπτυξη του 4^ου στόλου στις θάλασσες της Νότιας Αμερικής και την αύξηση του στρατιωτικού προσωπικού και των μισθοφόρων, μαζί με την εγκατάσταση 7 νέων στρατιωτικών βάσεων στην Κολομβία.

Η κολομβιανή ολιγαρχία και ο ιμπεριαλισμός επιτίθενται και παραβιάζουν την εδαφική κυριαρχία των των γειτονικών χωρών, μέσω ενός από τους πιο πιστούς υπηρέτες τους, του κολομβιανού προέδρου Αλβάρο Ουρίμπε. Με την ολιγαρχία της Βενεζουέλας εφαρμόζουν μια πολιτική ανάπτυξης ομάδων κολομβιανών παραστρατιωτικών κατά μήκος των 2000 χιλιομέτρων των κοινών συνόρων, και ειδικά στην βενεζουελάνικη επαρχία Táchira. Αυτή η επιθετικότητα έχει στόχο να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση Τσάβεζ στη Βενεζουέλα και να αποτελέσει τη δικαιολογία για την υποδαύλιση του πολέμου ανάμεσα σε αυτές τις χώρες, που θα δημιουργήσει τις συνθήκες για την στρατιωτική κατοχή των συνόρων από τον κολομβιανό στρατό ή απευθείας από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Η δημιουργία αυτής της εστίας έντασης γεννά μια κούρσα εξοπλισμών ανάμεσα στις χώρες της περιοχής, που υποχρεώνονται να σπαταλούν οικονομικούς πόρους για τον εξοπλισμό τους, ωφελώντας τα μεγάλα μονοπώλια. Ωφελείται, επίσης, την κυβέρνηση του Ουρίμπε αφού αποκρίνεται η προσοχή από τις κατηγορίες της επιρρίπτουν για διαφθορά, διακίνηση ναρκωτικών, διατήρηση παραστρατιωτικών οργανώσεων και γενοκτονίες. Η ένταση αποτελεί την δικαιολογία για την ανάπτυξη του σοβινισμού και εμποδίζει τον λαό να κατανοήσει τις αιτίες της κρίσης που έχουν τις ρίζες τους στον καπιταλισμό και με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να χαλιναγωγήσουν τον αυξανόμενο κοινωνικό αναβρασμό και τις λαϊκές κινητοποιήσεις.

Την ίδια στιγμή που προκαλεί την ένταση στα σύνορα και ενθαρρύνει τις δολοφονίες προσωπικού του βενεζουελάνικου στρατού, την κατασκοπεία και την κατοχή εδαφών της Βενεζουέλας από παραστρατιωτικούς, η κυβέρνηση του Ουρίμπε ξεδιπλώνει μια σφοδρή διπλωματική εκστρατεία σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς όπως ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών και ο ΟΗΕ, υποστηριζόμενη από διάφορες κυβερνήσεις και μέσα ενημέρωσης, με την οποία προσπαθεί να φανεί ως το θύμα. Οι βιαστικές δηλώσεις του προέδρου Τσάβεζ, που διογκώθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης, βοήθησαν την κυβέρνηση του Ουρίμπε να πετύχει το σκοπό της.

Οι λαοί της Βενεζουέλας και του Εκουαδόρ δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τον πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών. Αντιθέτως, σε αυτών των λαών την πλάτη θα πέσουν όλες τις φρικτές συνέπειες του πολέμου.

Μόνο η επανάσταση και ο σοσιαλισμός θα φέρουν τέλος στους πολέμους, θα διασφαλίσουν την ελευθερία, την ευημερία, την ειρήνη και την ανεξαρτησία των λαών.

Σχέδιο απόφασης που προτάθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μ-λ) και το Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας (μ-λ). Υιοθετήθηκε ομόφωνα από την Συνεδρίαση της Διεθνούς Σύσκεψης Μαρξιστικών Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων.

Νοέμβρης 2009

Διαβάστε Περισσότερα »

Κολομβία: Οκτώ αστυνομικοί νεκροί από επίθεση ανταρτών

Παρασκευή, 05.12.08

Οκτώ αστυνομικοί σκοτώθηκαν την Παρασκευή σε βομβιστική επίθεση που, σύμφωνα με τις αρχές, εξαπέλυσαν αριστεροί αντάρτες στη βορειοανατολική επαρχία Αράουκα της Κολομβίας, στην μεθόριο με τη Βενεζουέλα.

Δεν υπήρξε ανάληψη ευθύνης για την επίθεση.

Στην περιοχή δρουν η οργάνωση Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας (FARC) όσο και η οργάνωση Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός (ELN).

Σύμφωνα με τις αρχές, οι δράστες αποτέλειωσαν όσους επέζησαν της έκρηξης.

«Η περίπολος δέχθηκε επίθεση με βόμβες από μια αντάρτικη οργάνωση που μέχρι στιγμής παραμένει άγνωστη, και κατόπιν με πυροβόλα όπλα», δήλωσε ο Χόρχε Μουνιός, δήμαρχος της πόλης Φορτούλ, στο ραδιοφωνικό σταθμό Caracol.

Ο Μουνιός είπε ότι η περίπολος κατευθυνόταν στο νεκροταφείο της Φορτούλ, όπου είχαν λάβει ειδοποίηση από άγνωστο ότι είχε βρεθεί μια σορός. Πρόσθεσε ότι προφανώς επρόκειτο για τέχνασμα των ανταρτών προκειμένου να στήσουν ενέδρα στους αστυνομικούς.

Οι αντάρτες τοποθέτησαν εκρηκτικά και τα πυροδότησαν όταν το όχημα των αστυνομικών πέρασε από το σημείο.

Ο υπουργός Αμύνης της Κολομβίας Χουάν Μανουέλ Σάντος πρόσφερε αμοιβή σε όποιον δώσει στις αρχές πληροφορίες που θα οδηγήσουν στη σύλληψη των δραστών.

Ο εμφύλιος στην Κολομβία διαρκεί πάνω από 40 χρόνια.

ΑΠΕ - ΜΠΕ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποιος είναι ο Φρανσίσκο Καραμπάλλο (video στα Ισπανικά)

Διαβάστε Περισσότερα »

Επιστολή Φρανσίσκο Καραμπάλλο προς τις οργανώσεις της ICMLPO

Λάβαμε σήμερα την ακόλουθη επιστολή από τον σ. Φρανσίσκο Καραμπάλλο, επί χρόνια γραμματέα του ΚΚ Κολομβίας (μ-λ) και διοικητή του Πατριωτικού Απελευθερωτικού Στρατού (EPL). Μετάφραση θα υπάρξει σύντομα.

Έπειτα από τόσο μακρά και ανεπιθύμητη απουσία, εδώ είμαι και πάλι, έτοιμος να συνεχίσω την σύνθετη δουλειά που θέτει σε κίνδυνο όλους εμάς που διψάμε για ένα καλύτερο κόσμο και ένα πιο φωτεινό μέλλον.

Υπάρχουν τόσα πολλά να γίνουν. Η αναγκαστική αποστασιοποίηση μου άφησε πολλά ανεκλήρωτα καθήκοντα. Στο θεωρητικό, όπως φυσικά και στο πρακτικό επίπεδο, είναι πολλές οι έννοιες που πρέπει να ξεκαθαριστούν, να αναπτυχθούν και να διαδοθούν με μεγαλύτερη ένταση. Μολονότι απών, τα συναισθήματά και οι σκέψεις μου ήταν πάντα μαζί σας.

Εγκάρδιοι χαιρετισμοί

Φ. Καρμπάλλο

Διαβάστε Περισσότερα »

Αφέθηκε ελεύθερος ο Φρανσίσκο Καραμπάλλο μετά από 14 χρόνια φυλάκισης!

Η Επιτροπή της Διεθνούς Συνδιάσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων με συγκίνηση και επαναστατική χαρά ανακοινώνει την υπό όρους απελευθέρωση του αγαπητού και σεβαστού μας συντρόφου Φρανσίσκο Καραμπάλλο στις 18 του περασμένου Απρίλη.

Ο 71χρονος Καραμπάλλο παρέμεινε έγκλειστος επι δεκατέσσερα χρόνια σε φυλακή υψηλής ασφαλείας. Καθ΄όλο αυτό το διάστημα διατήρησε την αξιοπρέπεια και την επαναστατική του σταθερότα ως συνεπής κομμουνιστής. Ούτε λιγοψύχησε, ούτε ενέδωσε, παρά τις κακουχίες τις οποίες υπέφερε.

Θεωρούμε ως δική μας τη δήλωση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κολομβίας (Μαρξιστικού-Λενινιστικού):

«...η υπό όρους απελευθέρωση του συντρόφου Καραμπάλλο αποτελεί νίκη της διεθνιστικής αλληλεγύης, της ICMLPO, των αριστερών και δημοκρατικών δυνάμεων της Κολομβία και όλου του κόσμου.

Πρέπει να συνεχίσουμε τη μάχη για την πλήρη απελευθέρωση του συντρόφου Καρμπάλλο, και των εκαντοτάδων αιχμαλώτων πολέμου και πολιτικών κρατουμένων από τα κάτεργα του Αλβάρο Ουρίμπε.»

Εκφράζουμε την αλληλεγύη και την αδελφοσύνη μας προς τον Φρανσίσκο Καραμπάλλο, τη γυναίκα και τους γιούς του, όπως επίσης προς το Κόμμα και όλες τις δημοκρατικές και λαϊκλες δυνάμεις του αδελφού λαού της Κολομβίας.

Ζήτω ο προλεταριακός διεθνισμός
20 Απριλίου 2008

Η Συντονιστική Επιτροπή της ICMLPO

Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΚ Κολομβίας (μ-λ)-Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός: Οι ΗΠΑ αποσταθεροποιούν την περιοχή (απ' αφορμή τη δολοφονία Ρέγες)

ΚΟΛΟΜΒΙΑ

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ, Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μαρξιστικό-λενινιστικό)

Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός

(4 Μαρτίου 2008) Ο Αλβάρο Ουρίμπε, ενεργώντας δόλια, εξαπέλυσε αεροπλάνα, ελικόπτερα και πεζικό για να καταπατήσει τα εδάφη του αδελφού λαού του Ισημερινού, παραβιάζοντας ειδεχθώς την εθνική κυριαρχία ενός γειτονικού κράτους. Οι ενέργειες αυτές μας θυμίζουν τις δεκάδες εκδικητικές επιθέσεις των εγκληματιών πολέμου του σιωνιστικού κράτους ενάντια στους παλαιστίνιους που σήμερα όπως και πολλές δεκαετίες έχουν, για μια ακόμη φορά, αφήσει εκατοντάδες νεκρών στη Λωρίδα της Γάζας, κατεύθυνση στην οποία η Κολομβία είναι το αριστερό χέρι του Ουρίμπε και του Μπους.

Το γεγονός αυτό, που το προξένησε η τρομοκρατία των ΗΠΑ, αποτελεί ένα έγκλημα ενάντια στο κράτος του Ισημερινού και του λαού του για το οποίο επικαλούνται την «εθνική ασφάλεια» και τον «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία», ενώ παράλληλα είναι και η αιχμή του δόρατος της προβοκάτσιας του Μπους ο οποίος προκειμένου να λύσει τα χέρια των πολυεθνικών, και ιδιαιτέρα των πετρελαϊκών εταιριών όπου έχει μεγάλα συμφέροντα, απαιτεί να αποσταθεροποιηθούν όλες οι κυβερνήσεις που δε συμβαδίζουν με την πολιτική του ιμπεριαλισμού, όπως συμβαίνει με τις χώρες που συνορεύουν με την Κολομβία: Βενεζουέλα, Νικαράγουα και Ισημερινό. Η προβοκάτσια αυτή επεκτείνεται και ενάντια στην κυβέρνηση της Βολιβίας και την επαναστατική Κούβα.

Η Κολομιανή κυβέρνηση έχει ως παράδειγμα την ιμπεριαλιστική δράση του Μπους ενάντια στο Ιρακ και το Αφγανιστάν και είναι ολοφάνερο ότι ο πολεμικός επεμβατισμός που υποστηρίζει ο Ουρίμπε ακολουθεί τιςοδηγίες των ΗΠΑ. Στην ουσία η Κολομβία δρα κάτω από τις διαταγές του Αμερικανικού Στειτ Ντιπάρτμεντ, όπως το «Ισραήλ της Αμερικής», και προσπαθεί να δημιουργήσει και να καλλιεργήσει ένα ασταθές και πολεμικό κλίμα, ενώ παράλληλα κατηγορεί τη Βενεζουέλα ότι αποτελεί μια τρομοκρατική απειλή στην περιοχή προκειμένου να διευκολύνει ένα πολιτικό και στρατιωτικό πραξικόπημα των ΗΠΑ ενάντια στον πρόεδρο Ούγκο Τσάβες Φρίας.

Η εξωτερική πολιτική του Ουρίπμε είναι μια πολιτική και οικονομική καταστροφή για την Κολομβία και μια πραγματική προσβολή για τις δημοκρατικές και προοδευτικές αρχές που είναι μέρος της ιστορίας μας και των λαϊκών παραδόσεων μας, τις οποίες αγνοεί και καταπατά η φιλοπόλεμη και μιλιταριστική κυβέρνηση Ουρίμπε, δίνοντας κάθε δικαίωμα στον πρόεδρο Κορέα να προβεί σε ενέργειες για την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας του Ισημερινού κάνοντας επίσημα διαβήματα προς τη διεθνή κοινότητα για τις καταστροφικές ενέργειες της κυβέρνησης Ουρίμπε-Μπους.

Είναι ολοφάνερη η οργή και το μίσος απέναντι στους επαναστάτες του από τη μεριά της κυβέρνησης Μπους-Ουρίπμε και των στρατιωτικών που ελέγχουν τις στρατιωτικές βάσεις της Mantaκαι της Tresesquinas, οι οποίοι εφαρμόζουν το «Σχέδιο Κολομβία» και την «Πρωτοβουλία για την Περιοχή των Άνδεων» που σχεδιάστηκαν από το Πεντάγωνο από την εποχή του πρώην προέδρου Κλίντον. Την οργή τους τη γέννησε η άρνηση των κυβερνήσεων του Ισημερινού και της Βενεζουέλας να συνδεθούν με τα πολιτικά και στρατιωτικά σχέδια τους που επιδιώκουν να μετατρέψουντην εσωτερική σύγκρουση που μαίνεται στην Κολομβία για πάνω από 40 χρόνια σε σύγκρουση μεταξύ των χωρών της περιοχής. Σήμερα ο Ουρίπμε και ο Μπους , αδιαφορώνταςγια την πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση που έχουν περιέλθει οι μάζες λόγω της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης, φωνάζουν, προσπαθώντας να πείσουν, ότι ο λαός δεν αντιτίθεται στην κυριαρχία τους. Η οργή τους τροφοδοτείται από την άρνηση των παραπάνω κυβερνήσεων να υποταχθούν στα μονοπώλια και στις παρεμβάσεις της DEA, της CIAκαι άλλων επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών μυστικών υπηρεσιών.

Ο θάνατος του διοικητή και συντρόφου Ραούλ Ρέγες, εκτέθηκε σαν έναπολεμικό τρόπαιο, όπως είχε συμβεί και με τον Γκαλάν, κάνοντας όμως μεγαλύτερη τη λίστα των λαϊκών ηρώων που έδωσαν τη ζωή τους εμπνεόμενοι από τα ιδανικά του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση στην Κολομβία, για τα συμφέροντα των καταπιεσμένων και των εκμεταλλευομένων από το κεφάλαιο, για την ανεξαρτησία των εθνών από την κυριαρχία του ιμπεριαλισμού, για την αλληλεγγύη και τη φιλία μεταξύ των λαών της Λατινικής Αμερικής.
Η εξέχουσα επαναστατική δράση του συντρόφου Ρέγες συνεχίζει να ζει μέσα από τον αμείλικτο αγώνα του FARCκαι όλων των επαναστατών που αγωνίζονται με κάθε μορφή πάλης για τη νίκη ενάντια στο έγκλημα, την ατιμία, τις απαγορεύσεις και τις άλλες μάστιγες που εκπροσωπεί το φιλοιμπεριαλιστικό καθεστώς της ολιγαρχίας της Κολομβίας το οποίο έχει καταδικαστεί πολλές φορές για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από το Παναμερικανικό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπως στην περίπτωση της γενοκτονίας της Πατριωτικής Ένωσης.

Καλούμε όλες τις κοινωνικές, πολιτικές, δημοκρατικές, προοδευτικές και αριστερές οργανώσεις, καθώς και όλους τους πραγματικούς πατριώτες, να καταγγείλουν αυτή τη μεγάλης έκτασης σύγκρουση στην περιοχή που μπορεί να εξελιχθεί σε σφαγή. Παράλληλα το ότι ο Ουρίμπε πνίγεται στον οχετό των παραπολιτικών διεργασιών και η οικονομική κρίση απειλούν να ξεσκεπάσουν την απάτη των μαγικών αποτελεσμάτων της «δημοκρατικής ασφάλειας» και την ενίσχυσητων μονοπωλίων μέσω των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που αυξάνουν την ανεργία και την πείνα.

Καλούμε όλους τους υποστηρικτές του αγώνα για τη δημοκρατία και τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα του λαού να αντιπαρατεθούν με αποφασιστικότητα στην πολιτική της διεθνούς τρομοκρατίας των ΗΠΑ που εφαρμόζεται από τον Ουρίμπε με σοβαρές συνέπειες για τις καλές οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των λαών, μια πολιτική η οποία επιτείνει την ήδη κακή κατάσταση των Κολομβιανών εργατών και των παραμεθόριων περιοχών εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των εθνικών και διεθνών μονοπωλίων για τα οποία συμφέροντα ο Ουρίμπε εργάζεται σαν ένας πιστός υπηρέτης του Λευκού Οίκου και του Μπους.

Ο λαός δε χρειάζεται να υποφέρει από τα αποτελέσματα της ανεργίας και της φτώχειας που φέρνουν οι φιλοπόλεμες περιπέτειες της κυβέρνησης του Ουρίμπε, ο οποίος με αναπτερωμένο το ηθικό πιστεύει ότι ήρθε το τέλος του αντάρτικου κινήματος και ότι η πολεμική μηχανή του Πενταγώνου ολοκλήρωσε το επιδρομικό της έργο ενάντια στις γειτονικές χώρες.

Απορρίπτουμε τον επικίνδυνο σοβινισμό που προωθείται από τα ΜΜΕ, τα οποία διευθύνονται από το κράτος και την ολιγαρχία, για να δικαιολογηθεί η πολεμοκαπηλεία και η επίθεση ενάντια στις γειτονικές χώρες. Ο Ουρίμπε δεν ενσαρκώνει την εθνική ενότητα ούτε αντιπροσωπεύει όλους τους Κολομβιανούς, αντιπροσωπεύει το φασιστικό σχέδιο «Κοινοτικό Κράτος» με τη «δημοκρατική ασφάλεια» του, τα οποία σχεδιάστηκαν από τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.

Το ηθικό στη μάχη αναπτερώνεται γνωρίζοντας τα μηνύματα και τις πράξεις αλληλεγγύης προς το FARCκαι τις άλλες οργανώσεις τις οποίες έχουν δημιουργήσει οι Κολομβιανοί για να αγωνιστούν ενάντια στους εχθρούς της τάξης τους, και βεβαιώνουμε ότι αυτές οι αδελφές και αλληλέγγυες οργανώσεις, αυτές οι δημοκρατικές κυβερνήσεις, δε θα πτοηθούν και θα επιμείνουν στους στόχους της κοινωνικής και εθνικής απελευθέρωσης, τη λαϊκή κυριαρχία και το σοσιαλισμό, για τη φιλία ανάμεσα στους λαούς όλων των χωρών της Αμερικής μας.

Ζήτω η ενότητα των λαών της Λατινικής Αμερικής!
Ζήτω η ειρήνη ανάμεσα στους λαούς και τα έθνη!
Κάτω ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και οι λακέδες του!

Κάτω το «Σχέδιο Κολομβία»!
Κάτω η κυβέρνηση Ουρίμπε!

Διαβάστε Περισσότερα »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟΥ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΥ

"Οργισμένη απόρριψη της εγκληματικής στάσης, της δουλικής και προκλητικής κυβέρνησης του Αλβάρο Ουρίμπε"

Για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση του Αλβάρο Ουρίμπε εισέβαλλε με το στρατό και την αστυνομία στο έδαφος της χώρας μας για να διαπράξει μια νέα και αισχρή σφαγή, αυτή τη φορά ενάντια σε μια φάλαγγα ανταρτών που ανήκαν στις Ένοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις της Κολομβίας (FARC) και το αποτέλεσμα αυτής της εγκληματικής πράξης είναι ότι θρηνούμε τη δολοφονία του διοικητή των ανταρτών Ραούλ Ρέγες, καθώς και άλλων γενναίων γιων και θυγατέρων του Κολομβιανού λαού.

Αυτό το γεγονός αποτελεί μια πράξη κατάφορης παραβίασης της εθνικής κυριαρχίας, μια επίθεση ενάντια στον Ισημερινό και το λαό του, μια διεστραμμένη προβοκατόρικη ενέργεια για να επέμβει στη διαδικασία της ανθρωπιστικής ανταλλαγής αιχμαλώτων πολέμου στην Κολομβία. Άλλη μια προσπάθεια να ενταθεί η αντιδραστική βία, προκειμένου να μετατραπεί σε υπόθεση της ευρύτερης περιοχής η σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης και του Κολομβιανού λαού. Αποκαλύπτεται η εγκληματική, φιλοπόλεμη φύση του καθεστώτος Ουρίμπε που είναι δουλικό απέναντι στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό ο οποίος χρησιμοποιεί τις στρατιωτικές του εγκαταστάσεις στην Κολομβία, όπως είναι η βάση της Manta και η βάση της Tres Esquinas, για να εφαρμόσει τα σχέδια του.

Για τους επαναστάτες, για του εργάτες και τους λαούς του Ισημερινού και της Κολομβίας, η απώλεια του Ραούλ Ρέγες και των συντρόφων του είναι πολύ μεγάλη, γιατί ο αγώνας του εμπνεόταν από τα ιδανικά της αλλαγής, της ελευθερίας, της πραγματικής δημοκρατίας για τους φτωχούς, τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους της χώρας τους. Η τίμια και υποδειγματική επαναστατική του δράση είχε στόχο μια ελεύθερη και κυρίαρχη Κολομβία και για αυτό το λόγο ο αγώνας θα συνεχιστεί αδιάκοπα μέχρι τη νίκη.

Το Μαρξιστικό-Λενινιστικό ΚΚ Εκουαδόρ καλεί όλες τις κοινωνικές, πολιτικές, δημοκρατικές, προοδευτικές και αριστερές οργανώσεις και τους πατριώτες, να δοξάσουν και να τιμήσουν τη μνήμη των πεσόντων πατριωτών, να κινητοποιηθούν και να καταγγείλουν την παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας από τη μεριά της εγκληματικής και αντιδραστικής κυβέρνησης του Ουρίμπε και να επιδιώξουν την καταδίκη και την επιβολή κυρώσεων από τη διεθνή κοινότητα για αυτές τις θηριωδίες.

Την ίδια στιγμή, στηρίζουμε τις ενέργειες της κυβέρνησης του Ισημερινού για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας, να καταγγείλει και να απαιτήσει την τιμωρία της κυβέρνησης της Κολομβίας για την παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαιώματος στη ζωή. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Κολομβιανό λαό ο οποίος συνεχίζει τον αγώνα με στόχο την κοινωνική και εθνική απελευθέρωση, για μια σοσιαλιστική πατρίδα.

Galo Oswaldo Palacios
Εκπρόσωπος του Μαρξιστικού-Λενινιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ισημερινού

3 Μαρτίου, 2008

Διαβάστε Περισσότερα »

Να δυναμώσει η καμπάνια για την απελευθέρωση του Φρανσίσκο Καραμπάλλο

Ο Φρανσίσκο Καραμπάλο, διοικητής του Πατριωτικού Απελευθερωτικού Στρατού (EPL), πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κολομβίας (Μαρξιστικού-Λενινιστικού) και μέλος του συντονιστικής επιτροπής των ανταρτών «Σιμόν Μπολιβάρ», συνελήφθη στις 22 Ιουνίου 1994 κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής σε μια οικεία στο δήμο Κατζίκα της Κουντιναμάρκα που είχε διενεργηθεί από το 4ο Εισαγγελικό Γραφείο της Κολομβίας με τη βοήθεια των ειδικών δυνάμεων και της αντικατασκοπίας του Κολομβιανού στρατού.

Στις 29 Ιουνίου 1995 αποδόθηκε στον Καραμπάλο η κατηγορία της επανάστασης και της τρομοκρατίας. Την ίδια στιγμή, του αποδόθηκαν, λόγω της ιδιότητας του ως ηγέτη επαναστατικής οργάνωσης που κατέχει, 4 κατηγορίες για απαγωγή: του Αργκελίνο Ντουράν Κουιντέρο, της Μπεατρίζ Ελένα Τουρμπάι Πίκο, ενός αξιωματικού του στρατού και του Χουάν Χοσέ Μοσκέρα.

Η αίτηση του σ. Καραμπάλο το 2000 για απελευθέρωση υπό όρους απορρίφθηκε από το δικαστήριο, παρακάμπτοντας ακόμα και νόμο του Ποινικού Δικαίου της χώρα που το επέτρεπε.

Για μια μεγάλη εκστρατεία στήριξης του Φ. Καραμπάλο

Ο Φρανσίσκο Καραμπάλο είναι ένας από τους ιστορικούς ηγέτες του αντάρτικου κινήματος της Λατινικής Αμερικής. Ο στόχος του Κολομβιανού στρατού και της κυβέρνησης με τις απανωτές κατηγορίες σε βάρος του και με την πολύχρονη φυλάκισή του είναι ξεκάθαρος: να απαλλαγούν από αυτόν..

Απευθυνόμαστε σε όλους όσους αγωνιούν για την κατάσταση και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κολομβία. Αίτημα μας είναι να μεταχειριστούν οι Κολομβιανές αρχές όλους τους ηγέτες των ανταρτών που βρίσκονται στα χέρια τους σαν πολιτικούς αξιωματούχους, και να εγγυηθούν την σωματική και ψυχική υγεία τους. Αυτό αφορά κυρίως τον Καραμπάλο και όσους αγωνιστές συνελήφθησαν μαζί με αυτόν. Ακόμα και επιτροπές δικηγόρων ανά τον κόσμο θεωρούν δίκαιο το αίτημα αποφυλάκισης του.

Η ζωή του Φρανσίσκο Καραμπάλο βρίσκεται πραγματικά σε κίνδυνο. Τα δημοσιεύματα που παρουσιάστηκαν στον τύπο την περίοδο μετά τη σύλληψη του επιχείρησαν να τον παρουσιάσουν με την πιο αρνητική μορφή που ήταν δυνατή με σκοπό να τον απομονώσουν και να τον παρουσιάσουν ως κάποιο είδος εγκληματία χωρίς ελαφρυντικά. Είναι απαραίτητο να σπάσουμε αυτή την απομόνωση αμέσως. Η εκστρατεία διεξάγεται παράλληλα και σε διεθνές επίπεδο. Ο ταξικός εχθρός κατάφερε ένα πλήγμα. Αλλά εξαπατά τον εαυτό του όταν ισχυρίζεται ότι αυτό θα είναι και το τέλος του Κόμματος και του Πατριωτικού Απελευθερωτικού Στρατού. Ο αγώνας δε θα σταματήσει με τη σύλληψη, αντίθετα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (Μαρξιστικό-Λενινιστικό) έχει αντιμετωπίσει και άλλα πλήγματα από τον εχθρό ο οποίος πίστευε ότι ήταν αποφασιστικά .

Να απαιτήσουμε την απελευθέρωση του σ. Καραμπάλλο, να εκφράσουμε έμπραχτα την αλληλεγγύη μας στον αγωνιζόμενο Κολομβιανό λαό.

Διαβάστε Περισσότερα »