Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026

Μόρφου Νεόφυτος: Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν ἐξουσία καὶ τὸ δίκιό του

 Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου κατὰ τὴ Θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς ΙΕ΄ Λουκᾶ καὶ τῆς μνήμης τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίου Φιλουμένου τοῦ Κυπρίου, τῆς ἱερᾶς μονῆς Ἁγίου Νικολάου παρὰ τὴν Ὀροῦντα (25.01.2026) 

 

Τὸ Ἀπολυτίκιο τοῦ ἁγίου Γρηγορίου ψάλλει χορὸς μοναζουσῶν τῆς ἱερᾶς μονῆς Ἁγίου Νικολάου παρὰ τὴν Ὀροῦντα. Τὴν Θ' ὠδὴ τοῦ Ἀναστάσιμου Κανόνος σὲ ἦχο πλ. δ΄ καὶ τὴν Θ΄ ὠδὴ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ψάλλει ὁ Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος και χορὸς ἱεροψαλτῶν (Ἠχητικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴ Θ. Λειτουργία).

ΠΕΝΤΕ ΛΟΓΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΘΕΟΛΟΓΟ

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΎ π. ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Μπορεί να είναι απεικόνιση κείμενο
Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν( καρκινική επιγραφή στην φιάλη της Αγιασοφιάς).
Ζήτα απ’ το Θεό να σου είναι σπλαχνικός, σαν όμως εύσπλαχνος είσαι και εσύ.
Ο ευεργετημένος πρέπει να θυμάται το καλό που του έκαναν, ο ευεργέτης όμως καθόλου.
Ας κερδίζουμε τις ψυχές μας με τις ελεημοσύνες, ας δώσουμε από τα υπάρχοντά μας στους φτωχούς, για να γίνουμε πλούσιοι σε ουράνια αγαθά.
Μη θέλεις να πείσεις με τα λόγια, αλλά με τα έργα. Μισώ την διδασκαλία που δεν συμβαδίζει με την πολιτεία σου.
Η αλήθεια είναι απλή, το ψέμα πολύπλοκο.
Όποιος απαρνιέται επίγειους θρόνους, κερδίζει τους ουράνιους.
Θράσος είναι το θάρρος γι’ αυτά που δεν πρέπει να τολμά κανείς.
Οι νόμοι που είναι σκληροί για τις γυναίκες, γράφτηκαν από άντρες.
Φωτίσου πρώτα και φτάσε στην κάθαρση πριν αποτολμήσεις να φωτίσεις και να καθάρεις τους άλλους.
Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας.
Πρέπει κανείς να βαδίζει στη μέση, πιο φιλοσοφικά από τους εντελώς άσχετους και πιο ανθρώπινα από όσους φιλοσοφούν δίχως μέτρο.
Ούτε να έχεις μεγάλο θάρρος, ούτε να απελπίζεσαι υπερβολικά. Το πρώτο σε εξασθενεί, το δεύτερο σε ρίχνει κάτω.
Καλύτερα να νικιέται κάποιος όταν πρέπει, παρά να νικά με τρόπο αθέμιτο και επικίνδυνο.
Εύκολα εξαπατά καθετί που περιέχει ηδονή.
Αρετή που δεν ασκείται έμπρακτα, γρήγορα κάτω από την επήρεια των διαφόρων περιστάσεων εξαφανίζεται.
Το Άγιο Πνεύμα πάντοτε υπήρχε και υπάρχει και θα υπάρχει, δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, αλλ' είναι πάντοτε ενωμένο και αριθμείται μαζί με τον Πατέρα καί τον Υιό.
Ο Θεός μας είναι φωτιά που αφανίζει την μοχθηρία.
› Ο Θεός από κάθε άνθρωπο που είναι βαφτισμένος, αυτά τα τρία ζητάει: Από την ψυχή ορθή πίστη ,από τη γλώσσα την αλήθεια και από το σώμα τη σωφροσύνη.
Τα γυμνά κοκκαλα πείθουν όσους τα βλέπουν ότι τίποτε από τα γήινα δεν είναι δικό μας.
Είναι δύσκολο να υποψιασθεί το κακό εκείνος που με δυσκολία στρέφεται στην κακία.
Η νωθρότητα είναι σύζυγος του ύπνου, και η οκνηρία μητέρα της πείνας.
«Τίς δ’ ό Αντίχριστός; Πλήρες ιού θηρίον, άνήρ δυνάστης». (Ποιος είναι ο Αντίχριστος; Θηρίο όλο δηλητήριο, άνθρωπος δυναστής).
Όταν δίνει ο Θεός, δεν έχει δύναμη ο φθόνος και όταν δεν δίνει, δεν έχει δύναμη ο κόπος.
Όπως όλα τα άλλα, έτσι και οι γάμοι των χριστιανών πρέπει να έχουν και την κοσμιότητα, και κοσμιότητα είναι η σεμνότητα.
Ας κερδίσουμε τις ψυχές με τις ελεημοσύνες, ας δώσουμε από τα υπάρχοντα μας στους φτωχούς, για να γίνουμε πλούσιοι σε ουράνια αγαθά.
› Είναι γνώρισμα της ψυχής που αγαπά τον Θεό να υποτάσσει στα θεία καθετί το ανθρώπινο.
Περισσότερο εξέταζε τον εαυτό σου και όχι τους άλλους’ γιατί στο ένα θα είσαι κερδισμένος εσύ, στο άλλο οι άλλοι.
Υπάρχει τρόπος να δείξουμε καλή πλεονεξία: Ας δώσουμε κάτι μικρό κατά την παρούσα ζωή, για να πλουτίσουμε στην μέλλουσα.
Σπουδαιότερο είναι να αγωνίζεσαι, παρά να προετοιμάζεις άλλους να αντιμετωπίζουν τις συμφορές.
› Πράγματι, είναι στενός ο δρόμος της αλήθειας, είναι μονοπάτι που και από τις δύο πλευρές έχει γκρεμό, γεμάτο από δυσκολίες.
Για τους ανθρώπους μεγάλη δόξα στη ζωή είναι η γνώση, αλλά και κακό για όσους την χρησιμοποιούν άσχημα.
Τι είναι η βασιλεία του Θεού; Θεωρία του Θεού, δοξολογία και υμνωδία μαζί με τους αγγέλους.
«Μέμψις δ’ ανεύθυνος τις η βλασφημία» (Η βλασφημία είναι μια μορφή απερίσκεπτη).
› «Λάμπει άστρων μάλλον ευσεβής βίος» (Λάμπει περισσότερο από τα αστέρια ο ευσεβής βίος).
Ο σπουδαίος άνθρωπος αποδέχεται μάλλον την ελευθερία των φίλων παρά των εχθρών την κολακεία.
Είναι κοντά στον Θεό και στα θεία νοήματα όσοι αγαπούν το αγαθό της Ειρήνης.
Αγαπημένη ειρήνη!Είσαι αγαθό που πολλοί επαινούν και λίγοι φυλάττουν!
Πρέπει να ηττηθείς για να νικήσεις.
Ο Θεός ενώνεται και να επιτρέπει να τον γνωρίσουν θεοί, και μάλιστα τόσο πολύ, όσο γνωρίζει κιόλας εκείνους τους οποίους γνωρίζει.
Είναι λοιπόν άπειρο το θείο και δυσκολονόητο. Το μόνο δε το οποίον είναι κατανοητό απ’ αυτό είναι το ότι είναι άπειρο και ακατανόητο.
Φρόντισε να γευθείς χολή, πιες ξύδι, ζήτησε εμπτυσμούς, δέξου κτυπήματα και ύβρεις, στεφανώσου με τα αγκάθια του δύσκολου δρόμου του Θεού, ντύσου το κόκκινο ένδυμα, δέξου το καλάμι, άφησε να σε προσκυνήσουν εκείνοι οι οποίοι ειρωνεύονται την αλήθεια. Τέλος, σταυρώσου μαζί με το Χριστό, νεκρώσου μαζί του, κατέβα πρόθυμα μαζί του στον τάφο, για να αναστηθείς και μαζί του, για να δοξασθείς και να βασιλεύσεις μαζί του, βλέποντας, όσο είναι δυνατόν και όπως μπορείς να τον δεις, τον Θεό που προσκυνείται και λατρεύεται ως Τριάδα!

~ Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος«Ο Διάβολος πολεμά την Εκκλησία απ’ έξω, οι δε κακοί Επίσκοποι από μέσα...»

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

Επιστολή [244] του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου στη ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ

Μπορεί να είναι εικόνα παιδί

Αν δεν είναι περιττό να προτρέψω σε εργασία αυτόν που εργάζεται· δε θα διστάσω, για χάρη της κοινής ασφάλειας, να ενισχύσω την προθυμία σου, όσο μπορώ. δε θα προσθέσω κάποια ακόμα ή κάποια ξένα παραγγέλματα, αλλά θα υπενθυμίσω αυτά που πολλές φορές σου έχω πει και που η εκτέλεσή τους είναι συνήθης για σένα. Κι αυτά είναι τα εξής· να ανεβάζεις την ψυχή πάνω από τα λυπηρά με την ενασχόληση σου με τα υψηλότερα· ν’ απομακρύνεις από τη σκέψη σου καθετί που είναι ξένο από την αρετή και ανάξιο της κρίσης σου· να την παρακίνησης σύντομα στην ευσέβεια και σε κάθε κοσμιότητα· να οξύνεις το νου σου, ώστε να μη δέχεται μήτε να εγκολπώνεται κάτι χωρίς εξέταση· να δυναμώνεις την φρόνηση σου σε κάθε περίσταση και με κάθε τρόπο με την αναστροφή σου με τις υποθήκες των οσίων που έφυγαν· να προτάσεις σε κάθε έχθρα και φιλιά τη δικαιοσύνη σε δικούς σου και ξένους, να έχεις συντροφιά σου παντοτινή τη σωφροσύνη, ριζωμένη γνήσια στην ψυχή κι αμετάθετα στερεωμένη σ’ αυτή· να μη μεταβάλεις τη διαγωγή σου ανάλογα με τις ανωμαλίες και τις μεταβολές της ζωής. Ούτε στην περίπτωση πλούτου είναι ασφαλές να μεγαλοφρονείς. Γι’ αυτό, το άριστο είναι στα ευχάριστα να ασκείς την εγκράτεια, στα λυπηρά την καρτέρια, να λησμονείς τα παλαιά πλούτη σου, να ζητείς την αυτάρκεια, να ικανοποιείσαι με ό,τι σου δίνουν, να ελπίζεις το καλύτερο, να υποφέρεις ήρεμα την αρρώστια, να μην μεμψιμοιρείς για τίποτα, να μην αγανακτείς. Αλλά να ευχαριστείς την πρόνοια, όπως σου εκδηλώνεται, να κρύβεις τις αιτίες αυτών που συμβαίνουν, αλλά να μην αμελείς ό,τι είναι άξιο για σένα, και σ’ αυτό αποβλέποντας να σκέφτεσαι προτού φανερώσεις ό,τι έχεις να πεις και προτού πράξεις ότι έχεις να πράξεις. Έτσι δεν θα μετανιώσεις για ό,τι πεις και ό,τι πράξεις. Μη θεωρείς ευσχημοσύνη τα εξωτερικά φορέματα. Να πιστεύεις ότι πλούτος γνήσιος και βεβαίως είναι η ολιγάρκεια. Ο σταθερός πλούτος δεν είναι να έχεις πολλά, αλλά το να μην έχεις ανάγκη από πολλά· γιατί αυτό εξαρτάται από σένα, το άλλο από εξωτερικά γεγονότα. Να κυβερνά τον τρόπο σου η επιείκεια, το χαρακτήρα σου η αταραξία, τη γλώσσα σου η ολιγολογία. Μαζί με αυτά, να στολίζεις την κεφαλή σου με ένα κάλυμμα, τα φρύδια κατεβάζοντάς τα, τα μάτια με ένα σύντομο και κόσμιο βλέμμα, το στόμα με το ν’ αποφεύγει να λέει όποια απρέπεια, τ’ αυτιά ανοίγοντάς τα μόνο στους αξιόλογους ανθρώπους, κι όλο το πρόσωπο με το ωραίο κοκκίνισμα της ντροπής. Σε κάθε περίπτωση και με κάθε τρόπο να φυλάγεις τον εαυτό σου καθαρό, ανέγγιχτο, σαν πολύτιμο κειμήλιο. Ο στολισμός που ταιριάζει στις γυναίκες είναι η σεμνότητα, η σταθερότητα, η σωφροσύνη. Τρυφή σου να θεωρείς άριστη μαζί κι ευκολότατη, την απέριττη τροφή. Αυτή είναι κι από μόνη της αξιέπαινη και προτιμότερη για τη ζωή της σωφροσύνης, άριστη για την υγεία, και την εφαρμογή του μέτρου σε όλα κι όχι ανώφελη στην άλλη κατάρτιση και την παιδεία.

*** 
ΣΜΔ΄. 
ΒΑΣΙΛΙΣΣΗι

Εἰ μὴ περιττὸν τὴν πονοῦσαν ἐγεῖραι πρὸς πόνους, οὐκ ὀκνήσω, τῆς κοινῆς ἕνεκεν ἀσφαλείας, ὅπως ἂν δύνωμαι, τὴν σὴν ἐπιρρῶσαι προθυμίαν οὐ κατὰ προσθήκην ἑτέρων τινῶν ἢ ξένων, ἀλλὰ πρὸς ὑπόμνησιν τῶν ἡμῖν τε πολλάκις εἰρημένων καὶ σοὶ συνήθως ἐκπονουμένων. Ταῦτα δέ ἐστιν· ἄγειν τὴν ψυχὴν τῶν λυπηρῶν ἀνωτέραν τῇ περὶ τὰ κράτιστα διατριβῇ, ἀποκρίνειν τῆς διανοίας πᾶν ὅσον ἀρετῆς ἀλλότριον καὶ τῆς σῆς ἀνάξιον γνώμης, συντείνειν ἑαυτὴν πρὸς εὐσέβειαν καὶ πᾶσαν εὐκοσμίαν, λεπτύνειν τὸν νοῦν εἰς τὸ μηδὲν μήτε δέχεσθαι μήτε φρονεῖν ἀνεξέταστον, κρατύνειν τὴν φρόνησιν κατὰ πάντα καιρὸν καὶ πάντα τρόπον τῷ προσομιλεῖν ἀεὶ ταῖς τῶν προλαβόντων ὑποθήκαις ὁσίων, προτάττειν πάσης ἀπεχθείας καὶ φιλίας τὴν πρὸς τοὺς οἰκείους καὶ ξένους δικαιοσύνην, σύνοικον ἔχειν καὶ συνόμιλον πάντοτε τὴν σωφροσύνην ἐρριζωμένην εἰλικρινῶς τῇ ψυχῇ καὶ παγίως ἱδρυμένην, μὴ συμμεταβάλλειν τὸν τρόπον ταῖς ἀνωμαλίαις τοῦ βίου καὶ μεταβολαῖς· οὔτε γὰρ ἐν πενίᾳ τὸ φρόνημα τοῦ βίου συστέλλειν εὐπρεπές, οὔτε ἐν περιουσίᾳ μέγα φρονεῖν ἀσφαλές, διὸ δὴ κράτιστον ἀσκεῖν ἐν μὲν τοῖς τέρπουσι τὴν ἐγκράτειαν, ἐν δὲ τοῖς λυπηροῖς τὴν καρτερίαν· ἀμνημονεῖν τῆς παλαιᾶς περιουσίας, αἰτεῖν τὴν αὐτάρκειαν, στέργειν τὸ διδόμενον, ἐλπίζειν τὸ βέλτιον, καὶ φέρειν πράως τὴν τοῦ σώματος ἀρρωστίαν, ἐπὶ μηδενὶ μεμψιμοιρεῖν, μηδὲ σχετλιάζειν, ἀλλ' εὐχάριστον εἶναι περὶ τὴν Πρόνοιαν, ὅση τις εἴη, καὶ κρύπτειν πολλάκις τὰς αἰτίας τῶν γινομένων, ἀλλ' οὐκ ἀμελεῖν τοῦ πρὸς ἀξίαν πρὸς ἣν ἀποδιδοῦσα λογίζου πρὶν ἐξειπεῖν τὸ λεκτέον καὶ πρὸ τοῦ πρᾶξαι τὸ πρακτέον· οὕτω γὰρ δὴ ἔσται σοι πᾶν τὸ ῥηθὲν ἢ πραχθὲν ἀμεταμέλητον. Εὐσχημονεῖν ἡγοῦ μὴ τοῖς ἔξωθεν προκαλύμμασιν, ἀλλὰ τοῖς τῆς ψυχῆς πλεονεκτήμασιν. Πλοῦτον νόμιζε γνήσιον καὶ βέβαιον τὴν ὀλιγόδειαν· οὐ γὰρ ἐν τῷ πολλὰ κεκτῆσθαι τὸ πλουτεῖν ἐστι βεβαίως, ἀλλὰ τῷ μὴ πολλῶν δεῖσθαι· τὸ μὲν γὰρ ἐπὶ σοί, τὸ δὲ τῶν ἔξωθεν.Ῥύθμιζε τὸν μὲν τρόπον ἐπιεικείᾳ, τὸ δὲ ἦθος ἀταραξίᾳ, τὴν δὲ γλῶσσαν βραχυ-λογίᾳ. Διὰ δὲ τούτων κόσμει τὴν μὲν κεφαλὴν τῷ σκέπειν, τὰς δὲ ὀφρῦς τῷ κατεσταλμένας ἔχειν, τοὺς δὲ ὀφθαλμοὺς τῷ συννεύειν καὶ κοσμίως βλέπειν, τὸ δὲ στόμα τῷ μηδὲν ἀπρεπῶς λαλεῖν, τὰ δὲ ὦτα τῷ μόνον τοῖς σπουδαίοις ὑπέχειν, σύμπαν δὲ τὸ πρόσωπον τῷ ἐξ αἰδοῦς χρώματι.Ἐν πᾶσι δὲ καὶ διὰ πάντων φύλασσε σεαυτὴν ἀμόλυντον, ὥσπερ τι κειμήλιον ἄψαυστον. Κόσμος γὰρ οἰκεῖος καὶ πρέπων γυναιξί, σεμνότης, εὐστάθεια, σωφροσύνη.Τρυφὴν νόμιζε καλλίστην ὁμοῦ καὶ ῥᾴστην τὴν χρειώδη τροφήν· αὕτη γὰρ καὶ καθ' ἑαυτὴν ἐπαινετὴ καὶ πρὸς τὸν ἐν σωφροσύνῃ βίον αἱρετὴ καὶ πρὸς ὑγίειαν ἀρίστη, καὶ συμμετρίαν καὶ τὴν ἄλλην εὐκοσμίαν καὶ παιδείαν οὐκ ἀνόνητος.

πηγή 

Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου _Μνημονευτέον γὰρ θεοῦ μᾶλλον ἢ ἀναπνευστέον·

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

λόγος ΚΖ'

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Ἐχτὲς μ’ εἶχαν οἱ πίκρες μου λυγίσει καὶ μονάχος
σὲ δάσος καθόμουν σκιερὸ σκίζοντας τὴν καρδιά μου.
Γλυκὸ γιὰ μένα γιατρικό στὶς λύπες μου εἶναι πάντα
μὲ τὴν ψυχὴ στὴ σιγαλιὰ νὰ κρυφοκουβεντιάζω.
Μαζὶ μὲ μουσικὰ πουλιὰ ψιθύριζαν οἱ αὖρες
κι ἀπὸ τὰ ξώκλαδα ψηλὰ νάρκη γλυκιά σταλάζαν
στὴ μαύρη μου βαρυθυμιά. Κι ἀπάνω ἀπὸ τὰ δέντρα
φίλοι τοῦ ἡλιοῦ, γλυκόφωνοι, στηθοτραγουδιστάδες
ὅλο τὸ δάσος γέμιζαν λαλώντας τὰ τζιτζίκια.
Κοντά μου κρύσταλλο νερὸ τὰ πόδια μου φιλοῦσε
ἀνάμεσα στὸ δροσερὸ δάσος γλυκά κυλώντας…
Μὰ ἐγὼ ἀπ’ τὸν πόνο μου γερὰ κρατιόμουν, πού μ’ ἐκράτει
Σταλιὰ δὲ μ’ ἕνοιαζε γι’ αὐτά, γιατὶ ἡ καρδιὰ δὲ θέλει
σὰ σκεπαστεῖ ἀπ’ τὶς λύπες της νὰ μπλέκει σὲ παιγνίδια·
καὶ μέσα στὰ γυρίσματα τοῦ νοῦ ποὺ κυκλοφέρνει
τέτοιαν ἁμάχη ἀντίμαχες εἶχαν στημένη σκέψεις:
«Ποιὸς ἤμουνα, τί θὰ γινῶ, ποιὸς εἶμαι, δὲ γνωρίζω
καθάρια κι οὔτε πιὸ πολὺ ξέρει ὁ σοφότερός μου·
………..
Σταμάτα, κι ἔλα ἀπ᾿ τὸ Θεὸ πιὸ κάτω. Ὑπάκουσέ με.
Μάταια δὲ μ’ ἔπλασε ὁ Θεός. Μὰ τὸ τραγούδι τώρα
ξεϋφαίνω, ὅπως τὸ θέλησεν ἡ λίγη στόχασή μου.
Σκοτάδι τώρα κι ὕστερα λόγος, θὰ καταλάβεις
τὰ πάντα: ἢ ἀντίκρυ στὸ Θεὸ ἢ στῆς φωτιᾶς τὶς φλόγες.
῎Ἔτσι σὰν μοῦ ‘πε ὁ λογισμός, μαλάκωσε κι ὁ πόνος
κι ἀργὰ ἀπ’ τὸ δάσος τὸ ἰσκιαρὸ κίνησα γιὰ τὸ σπίτι.
Κι ἐνῶ γέλιο παράταιρο μ’ ἔπιανε, κάθε τόσο
μοῦ ‘σκιζε ἡ θλίψη τὴν καρδιὰ στοῦ νοῦ μου τὴν ἀμάχη.
Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, – Τόμος Θ’, Έπη Ηθικά, μετάφραση Σάκαλης Ιγνάτιος, εκδόσεις ΕΠΕ (Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας).

Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

 Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γεννήθηκε γύρω στο 329 μ.Χ. στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας, μέσα σε οικογένεια βαθιάς πίστης. Από τα πρώτα του χρόνια, η ψυχή του ανήκε στον Θεό. Το φως της πίστης γέμιζε το σπίτι του, όπως το κερί που φωτίζει το σκοτάδι, σύμβολο της αιώνιας παρουσίας Του. Η μητέρα του, Αγία Νόννα, τον ανέθρεψε με αγάπη και προσευχή. Η καρδιά της γέμιζε το παιδί με ησυχία, πίστη και σεβασμό για τη σοφία και την αγιότητα. Σ’ αυτή τη σιωπηλή φροντίδα γεννιέται η ρίζα της πνευματικής του ζωής, που θα ανθίσει αργότερα σε έργα φωτός. Καθώς μεγάλωνε, η αγάπη για τη γνώση τον οδήγησε σε βιβλία και σπουδές, σε μοναχικούς χώρους όπου η σιωπή και το φως συνυπήρχαν. Μελετούσε με ταπεινότητα, αφήνοντας το νου και την καρδιά να φωτιστούν. Κάθε σελίδα που γύριζε ήταν ένα βήμα προς την κατανόηση της σοφίας του Θεού και της Θεολογίας, που θα τον χαρακτήριζε για πάντα. Στην Αθήνα γνώρισε τον Μέγα Βασίλειο, έναν συνομήλικό του που έγινε φίλος και αδελφός στην ψυχή. Μαζί περπατούσαν στα ήσυχα μονοπάτια, κουβαλώντας τα βιβλία τους, ανταλλάσσοντας ιδέες και σιωπές. Η φιλία τους ήταν τόσο βαθιά, ώστε ο ίδιος ο Γρηγόριος έλεγε: “Δύο σώματα, μία ψυχή”. Μέσα από αυτήν τη σύνδεση, ο νους και η καρδιά τους φωτίζονταν από την αλήθεια του Θεού. Αργότερα, ο Άγιος Γρηγόριος θα μιλούσε για την Τριάδα με λόγο που «γεννιέται στην καρδιά, όχι στα βιβλία». Η σοφία του δεν ήταν θεωρία, αλλά εμπειρία πίστης: “Η αληθινή θεολογία γεννιέται στη σιωπή, τρέφεται με ταπείνωση και οδηγεί στην αγάπη”. Έτσι, από την πρώτη σπίθα πίστης, την τρυφερή μητρική αγκαλιά, τις ώρες σιωπηλής μελέτης και την πνευματική φιλία με τον Μέγα Βασίλειο, ξεκίνησε η ζωή ενός Αγίου που θα γινόταν φως για όλους τους ανθρώπους, φωνή σοφίας και παράδειγμα αγιότητας. Παρότι είχε λαμπρό μέλλον ως ρήτορας και φιλόσοφος, ο Γρηγόριος ποθούσε την ησυχία. Ήθελε να ζήσει μακριά από αξιώματα, κοντά στον Θεό. Όμως η Εκκλησία τον κάλεσε — και εκείνος υπάκουσε με πόνο αλλά και πίστη. Χειροτονήθηκε ιερέας και αργότερα, παρά τη θέλησή του, επίσκοπος. Η μεγαλύτερη δοκιμασία του ήρθε όταν στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, σε μια εποχή που η πόλη ήταν γεμάτη αιρέσεις και σύγχυση. Ήταν σχεδόν μόνος. Χωρίς ναούς, χωρίς δύναμη, χωρίς υποστήριξη. Κι όμως, με λόγο ήσυχο και φωτισμένο, άρχισε να μιλά για το μυστήριο της Αγίας Τριάδας. Από εκεί γεννήθηκαν οι περίφημοι Θεολογικοί Λόγοι, που του χάρισαν τον τίτλο: Θεολόγος. Δεν μιλούσε για τον Θεό με λογικά σχήματα, αλλά με εμπειρία καρδιάς. Όχι για να εντυπωσιάσει, αλλά για να φωτίσει. Έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, όμως οι έριδες και οι φιλοδοξίες τον πλήγωσαν βαθιά. Και τότε έκανε κάτι σπάνιο: παραιτήθηκε. Μπροστά σε όλους είπε: «Αν εγώ είμαι η αιτία της ταραχής, φεύγω για να μείνει η ειρήνη». Αποσύρθηκε στη Ναζιανζό, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια του μέσα σε προσευχή, σιωπή και συγγραφή. Εκεί παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό γύρω στο 390 μ.Χ. Η Εκκλησία τον τιμά ως έναν από τους τρεις μεγάλους Ιεράρχες και ως έναν από τους ελάχιστους που τόλμησαν να μιλήσουν για τον Θεό γνωρίζοντας ότι ο Θεός δεν χωρά σε λόγια. Ο Άγιος Γρηγόριος μας δίδαξε ότι η αληθινή θεολογία γεννιέται στη σιωπή, τρέφεται με ταπείνωση και οδηγεί στην αγάπη. Γιορτάζει στις 25 Ιανουαρίου. ΛΖʹ. Στην υπομονή Ευτυχισμένο αν βρεις μες στους κακούςτου τέλους ξέρε η ελπίδα τον κρατεί.Κι αν κάποιο βρεις καλό μες στα δεινά,άγνισμα η λύπη ξέρε• κι αν μικρόίχνος πηλού έχει, πρέπει με τους πόνουςνα σβήσει, να μή μείνει τίποτα για τη φωτιά.Η του εχθρού είναι πειρασμός και πάλιαπ’το Θεό ευκαιρία να δειχτείς μεγάλος.Ο Ιώβ ο νικηφόρος ας σε πείσει. 967Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου, ΕΠΕ 9- Έπη ηθικά. (PG 37, σελ. 521 – 968). άγιος Γρηγόριος, ένας πληγωμένος ποιητής, ένας αποτραβηγμένος στην ερημιά πατέρας, για την ειρήνη της Εκκλησίας. Εξυμνώντας σε μια ομιλία του την ειρήνη, αναφωνεί: «Ειρήνη φίλη, το γλυκύ και πράγμα και όνομα… Ειρήνη το εμόν μελέτημα και καλλώπισμα… Ειρήνη φίλη, το παρά πάντων μεν επαινούμενον αγαθόν, υπ’ ολίγων δε φυλασσόμενον..». Σε επιστολή (20) προς τον αδελφό του Καισάριο, που πέρασε κάποια δοκιμασία, γράφει: «Κάμνουσα… ψυχή εγγίζει Θεώ». Το κέρδος του πόνου είναι ότι η ψυχή στον πόνο της προσεγγίζει το Θεό. Και αλλού γράφει: Η μόνωση, είναι η συνεργός και η μητέρα της θείας και θεοποιού αναβάσεως. Μόνο έτσι η ψυχή θα μπορέσει να προσεγγίσει το Θεό. «Εμοί δε μεγίστη πράξίς εστιν η απραξία». Απεχώρησε για να πάη να βρη “την φίλη του ησυχία”. Έγραψε στον Βοσπόριο, επίσκοπο Καισαρείας, «θα αποσυρθώ στο Θεό, που είναι ο μόνος καθαρός και χωρίς δολιότητα. Θα αποσυρθώ στον εαυτό μου. Καλύτερα να προσεύχεται ο άνθρωπος και να συνομιλεί με το Θεό, παρά ν’ αναπνέει• και αν μπορεί κανείς να πει και τούτο, πως πρέπει κανείς να μην κάνει τίποτε άλλο παρά τούτο μονάχα το έργο, δηλαδή να προσεύχεται». ΑΦΗΓΗΣΗ - ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΓΚΙΝΤΗ

σημείωσηΑπολαύστε όλες τις  αναρτήσεις με ετικέτα Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026

ΠΑΛΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΒΑΠΤΙΖΕΤΑΙ!

Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο
ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ
Δεν μπορώ να συγκρατήσω τη χαρά μου!
Νιώθω να πλημμυρίζω από Θεό. Λίγο ακόμη και θα αρχίσω να κηρύττω το χαρμόσυνο μήνυμα, όπως ο Ιωάννης, έστω κι αν δεν είμαι Πρόδρομος· πάντως θα το κάνω από την έρημο.
Ο Χριστός φωτίζεται· ας φωτιστούμε κι εμείς μαζί Του.
Ο Χριστός βαπτίζεται· ας κατεβούμε κι εμείς μαζί Του στον ποταμό, για να ανέβουμε μαζί Του στον ουρανό .
Ο Ιωάννης βαπτίζει, και έρχεται να βαπτιστεί ο Ιησούς, για να αγιάσει ίσως και τον ίδιο τον βαπτιστή, και —όπως είναι φανερό— για να θάψει μέσα στο νερό όλο τον παλιό Αδάμ και να αγιάσει πριν από εμάς και για χάρη μας τον Ιορδάνη. Και όπως ο ίδιος ήταν Πνεύμα και σάρκα, έτσι προσφέρει την πνευματική τελείωση με Πνεύμα και νερό.
Ο βαπτιστής αρνείται, και ο Ιησούς επιμένει.
«Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από Σένα», λέει το λυχνάρι στον Ήλιο, η φωνή στον Λόγο, ο φίλος στον Νυμφίο, εκείνος που είναι ανώτερος από κάθε άλλον που γεννήθηκε από γυναίκα στον Πρωτότοκο όλης της δημιουργίας· εκείνος που σκίρτησε μέσα στην κοιλιά της μητέρας του σε Εκείνον που προσκυνήθηκε μέσα στην κοιλιά· εκείνος που προέτρεξε και που θα προτρέξει σε Εκείνον που φανερώθηκε και θα φανερωθεί.
«Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από Σένα», πρόσθεσε, «και για χάρη Σου», επειδή γνώριζε ότι επρόκειτο να βαπτιστεί με το μαρτύριο· ή, όπως είπε ο Πέτρος, ότι θα καθάριζες όχι μόνο τα πόδια.
«Και Εσύ έρχεσαι σε μένα;» — κι αυτό είναι προφητικό. Διότι γνώριζε ότι, όπως μετά τον Ηρώδη θα παραφρονούσε ο Πιλάτος, έτσι και μετά από εκείνον που θα έφευγε πρώτος, θα ακολουθούσε ο Ιησούς.
Τι λέει λοιπόν ο Ιησούς;
«Άφησε τώρα τις αντιρρήσεις», γιατί αυτό απαιτούσε το θείο σχέδιο. Διότι γνώριζε ότι σε λίγο Εκείνος θα βάπτιζε τον βαπτιστή.
Τι είναι το φτυάρι; Η κάθαρση.
Τι είναι η φωτιά; Το κάψιμο κάθε ανοησίας και η αναζωπύρωση του πνεύματος.
Τι είναι το τσεκούρι; Το κόψιμο της ψυχής που, γεμάτη ακαθαρσία, έγινε ανίατη.
Τι είναι το μαχαίρι; Η τομή που κάνει ο Λόγος, χωρίζοντας το κακό από το καλό, τον πιστό από τον άπιστο, και προκαλώντας σύγκρουση ακόμη και μέσα στις οικογένειες, ώστε τα νέα να αντιπαρατίθενται στα παλιά που είναι σκιά.
Τι είναι το λουρί του υποδήματος, που δεν μπορείς να λύσεις εσύ, Ιωάννη, εσύ που βάπτισες τον Ιησού, που έζησες στην έρημο με νηστεία, ο νέος Ηλίας, ανώτερος και από προφήτη, αφού είδες Εκείνον που προφήτευσες και ένωσες την Παλαιά με την Καινή Διαθήκη; Ίσως είναι ο λόγος για την ενανθρώπηση, του οποίου ακόμη και το ελάχιστο μέρος δεν μπορεί να κατανοηθεί πλήρως, όχι μόνο από όσους είναι ακόμη σαρκικοί και πνευματικά νήπια, αλλά ούτε κι από όσους έχουν το Πνεύμα του Ιωάννη.
Ο Ιησούς ανεβαίνει από το νερό και ανεβάζει μαζί Του τον κόσμο. Οι ουρανοί σχίζονται —εκείνοι που ο Αδάμ είχε κλείσει για τον εαυτό του και τους απογόνους του, όπως είχε κλείσει και τον Παράδεισο με τη φλογερή ρομφαία. Το Πνεύμα μαρτυρεί τη Θεότητά Του, γιατί το όμοιο τρέχει προς το όμοιο, και ακούγεται φωνή από τους ουρανούς, επειδή από εκεί προερχόταν Εκείνος για τον οποίο δινόταν η μαρτυρία. Το Πνεύμα εμφανίζεται σαν περιστέρι, για να τιμήσει το σώμα, αφού και αυτό θεώνεται με τη θέωση, και επειδή από παλιά το περιστέρι φέρνει το μήνυμα της ειρήνης.
Αν όμως κρίνεις τη Θεότητα με όγκους και μέτρα και σου φαίνεται μικρό το Πνεύμα επειδή εμφανίζεται ως περιστέρι, τότε είναι καιρός να υποτιμήσεις και τη Βασιλεία των Ουρανών που παρομοιάζεται με κόκκο σιναπιού και να υψώσεις τον διάβολο πάνω από τη μεγαλοπρέπεια του Χριστού, επειδή εκείνος ονομάζεται βουνό μεγάλο και Λεβιάθαν, ενώ ο Χριστός λέγεται αρνί, μαργαριτάρι και σταγόνα.
Επειδή σήμερα γιορτάζουμε το Βάπτισμα, ας κακοπαθήσουμε λίγο για χάρη Εκείνου που για χάρη μας έγινε άνθρωπος, βαπτίστηκε και σταυρώθηκε.
Ο Μωυσής βάπτισε στο νερό και πριν από αυτό στη νεφέλη και στη θάλασσα —σύμβολα, όπως λέει και ο Παύλος. Η θάλασσα ήταν το νερό, η νεφέλη το Πνεύμα, το μάννα ο άρτος της ζωής, και το νερό που έπιναν, το ουράνιο ποτό.
Ο Ιωάννης βάπτισε, αλλά όχι πλήρως ιουδαϊκά, γιατί δεν βάπτισε μόνο στο νερό, αλλά και στη μετάνοια. Όχι όμως και πλήρως πνευματικά, γιατί δεν πρόσθεσε το «στο Πνεύμα».
Ο Ιησούς βαπτίζει στο Πνεύμα — αυτή είναι η τελειότητα.
«Λουστείτε για να καθαριστείτε» (Ησ. 1,16).
Αν είστε κατακόκκινοι από την αμαρτία, έστω και λιγότερο από το αίμα, να γίνετε λευκοί σαν το χιόνι.
Κι αν είστε κατακόκκινοι, άνθρωποι γεμάτοι αίματα, ας φτάσετε τουλάχιστον στη λευκότητα του μαλλιού.
Σε κάθε περίπτωση, καθαριστείτε και φροντίζετε συνεχώς να καθαρίζεστε· γιατί τίποτε δεν χαροποιεί τόσο πολύ τον Θεό όσο η διόρθωση και η σωτηρία του ανθρώπου. Για χάρη του ανθρώπου ειπώθηκαν όλα και δόθηκαν όλα τα μυστήρια, ώστε να γίνετε φωτεινά αστέρια για τον κόσμο (Φιλ. 2,15) και ζωογόνος δύναμη για τους άλλους ανθρώπους.
Για να παρουσιαστείτε ως τέλεια φώτα μέσα στο μεγάλο Φως και να μυηθείτε στη φωταγωγία που πηγάζει από εκεί, λαμβάνοντας φως καθαρότερο και ισχυρότερο από την Αγία Τριάδα, της οποίας σήμερα δεχθήκατε μία ακτίνα της Θεότητας στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του Κυρίου μας, στον οποίο ανήκει η δόξα και η εξουσία στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

«Εις τα Άγια Φώτα»

 
Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.

 

Η αγία ημέρα των Φώτων, εις την οποίαν έχομεν φτάσει και την οποίαν έχομεν αξιωθή να εορτάσωμεν σήμερα, έχει μεν ως αρχήν το βάπτισμα του Χριστού μου, του αληθινού φωτός το οποίον φωτίζει κάθε άνθρωπο ο οποίος έρχεται εις τον κόσμον, πραγματοποιεί δε τον καθαρισμόν μου και βοηθεί το φως το οποίον έχομεν λάβει από τον Θεόν κατά την δημιουργίαν και το οποίον έχομεν κάνει να σκοτεινιάση και να αδυνατίση. Ακούσατε λοιπόν την φωνήν του Θεού, η οποία εις εμένα μεν, τον οπαδό και τον εξηγητήν των τοιούτων πραγμάτων, ακούγεται πολύ δυνατά, μακάρι δε να ακουσθή και σε σας: «Εγώ είμαι το φως του κόσμου» και δια τον λόγον αυτόν• «πλησιάσετέ τον και πάρετε φως, και τα πρόσωπά σας δεν θα σκιασθούν από εντροπήν», επειδή έχουν την σφραγίδα του αληθινού φωτός. Να, ευκαιρία αναγεννήσεως, ας γίνωμεν ουράνιοι.

[…] Επειδή η ουσία της εορτής είναι το να ενθυμούμεθα τον Θεόν, ας σκεφτούμε τον Θεόν. …Δεν ημπορώ να συγκρατήσω την χαράν μου. Νιώθω να γεμίζω από Θεόν. Λίγο ακόμη και θα αρχίσω να κηρύσσω την ευχάριστον αγγελίαν, όπως ο Ιωάννης, έστω και αν δεν είμαι πρόδρομος, πάντως θα το κάμω από την ερημίαν. Ο Χριστός φωτίζεται, ας φωτισθώμεν μαζί του. Ο Χριστός βαπτίζεται, ας κατέβωμεν μαζί του εις τον ποταμόν δια να ανεβώμεν και μαζί του.

[…] Εμείς ας τιμήσωμεν σήμερα το βάπτισμα του Χριστού και ας το εορτάσωμεν σωστά με το να ευφραινόμεθα πνευματικά και όχι να περιποιούμεθα την κοιλίαν μας. Θα ευφρανθούμεν δε με ποίον τρόπον; 

Λουσθήτε δια να καθαρισθήτε. Αν μεν είστε κόκκινοι από την αμαρτίαν και ολιγώτερον κόκκινοι από το αίμα, τότε να γίνετε λευκοί όπως το χιόνι. Αν είσθε κόκκινοι και άνθρωποι γεμάτοι από αίματα, τότε ας φθάσετε έστω και την λευκότητα του μαλλιού. Πάντως καθαρισθήτε και φροντίζετε να καθαρίζεστε, επειδή με τίποτε άλλο δεν χαίρεται τόσον πολύ ο Θεός, όσο με την διόρθωσιν και την σωτηρίαν του ανθρώπου, χάριν του οποίου έχουν λεχθή τα πάντα και έχουν δοθή όλα τα μυστήρια, δια να γίνετε φωτεινά αστέρια δια τον κόσμον και δύναμις ζωτική δια τους άλλους ανθρώπους. Δια να παρουσιασθήτε ωσάν τέλεια φώτα εις το μεγάλο φως, και να μυηθείτε εις την φωταγωγίαν η οποία πηγάζει από εκεί, παίρνοντες φως καθαρώτερον και δυνατότερον από την Τριάδα, της οποίας σήμερα έχετε υποδεχθή την μια αυγήν από την μία Θεότητα, εις το πρόσωπο του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, εις τον οποίον ανήκει η δόξα και η εξουσία εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».
(επιλεγμένα αποσπάσματα από τον λόγο «Εις τα Άγια Φώτα»,Έργα αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, ΕΠΕ 5).

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2025

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος :Oί συχναστές τού ουρανού!

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Τόν αγαθό δρόμο βαδίζουν
όσοι δέν έχουν τήν ζωή τους στή γή,
οί τρισμακάριστοι,
πού πάνω στήν γή ζούνε πάνω από τήν σάρκα,
οί άγαμοι,
οί λυπημένοι,
οί καταφρονητές τού κόσμου,
οί συχναστές τού ουρανού,
οί ακτήμονες,
οί χαμοπλάγιαστοι,
οί μέ ένα χιτώνα,
οί μόλις ζώντες,
οί δίχως τροφές καί δίχως σκεπάσματα,
οί έχοντες μόνο μία φροντίδα, κάθε δόξα εδώ νά περιφρονούν,
πλούτος νά είναι ή φτώχεια τους καί στό Θεό μόνο νά ατενίζουν,
αυτούς εγώ βλέποντας τους στήν γή τούς τρέμω καί τούς φοβάμαι,
σάν τό Θεό τόν υπέρτατο βασιλιά,
όταν πλησιάζει τούς ανθρώπους,
διότι πηγαίνουν πολύ πιό ψηλά από όλους τούς θνητούς.
Άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος,
Έπη είς ετέρους. Ποίημα Ε’ παρα Νικοβούλου προς υιόν ΕΠΕ 11,90 ΒΕΠΕΣ 62,236.PG37,1532 ____________________________

Κυριακή 22 Ιουνίου 2025

Μικρές αλήθειες

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου
 
 «Σαν τέλος και αρχήν των όλων
να λογαριάζης τον Θεόν.
Της ζωής το κέρδος είναι
να ζης καλήν ζωήν καθημερινά.
Να μαθαίνης καλά τις πράξεις των καλών ανθρώπων.
Είναι άσχημο πράγμα να πεινάς,χειρότερον όμως είναι να πλουταίνης ανέντιμα.
Οταν ευεργετής, να ξέρης ότι μιμείσαι τον Θεόν.
Ν αποζητάς για τον εαυτόν σου την καλωσύνην
του Θεού,
όταν και εσύ ο ίδιος είσαι καλός.
Να συγκρατείται καλά
και να δαμάζεται ο κατώτερος εαυτός σου.
Βανε χαλινάρι στον θυμό σου,μήπως πέσης έξω από τα λογικά σου.………………………………………………………..
Στων σοφών τις πόρτες να συχνοπηγαίνης,όχι όμως και στων πλουσίων.
Το μικρό δεν είναι μικρό,όταν καρποφορή κάτι μεγάλο.
Βανε χαλινάρι στην έπαρσι,και τότε θάσαι μέγας σοφός.
Φύλαγε τον εαυτόν σου
και μη περιγελάς τον άλλον όταν πέφτη.
Είναι χάρισμα να σε φθονούν,ντροπή μεγάλη όμως συ να φθονής.
Την ψυχή σου πιο πολύ να θυσιάζης
στον Θεόν, παρά ο,τι άλλο.
Ω! ποιός θα φυλάξη όλα αυτά και να σωθή!
Αρχήν απάντων και τέλος ποιού Θεόν.
Βίου το κέρδος, εκβιούν καθ ημέραν.
Γίγνωσκε πάντα των καλών τα δράματα.
Δεινόν πένεσθαι, χείρον δ’ ευπορείν κακώς.
Ευεργετών νόμιζε μιμείσθαι Θεόν.
Ζητει Θεού σοι χρηστότητα, χρηστός ων.
Η σαρξ κρατείσθω και δαμαζέσθω καλώς.
Θυμόν χαλινού, μη φρενών έξω πέσης
.……………………………………………………..
Σοφών θύρας έκτριβε, πλουσίων δε μη.Το μικρόν ου μικρόν, όταν εκφέρη μέγα.
Υβριν χαλινού και μέγας έση σοφός.
Φύλασσε σεαυτόν, πτώμα δ’ άλλου μη γέλα.
Χαρις φθονείσθαι, το φθονείν δ’ αίσχος μέγα.
Ψυχήν θύοιτο μάλλον η το παν Θεώ.
Ω τις φυλάξει ταύτα και σωθήσεται.
Χαρά σ’ αυτούς που κέρδισαν τόσο μεγάλες - μικρές αλήθειες.


Κυριακή 15 Ιουνίου 2025

ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΧΤΕΣ ...

Μερικοί ἀπό μᾶς νομίζουμε ὅτι οἱ Ἅγιοι εἶναι κάτι σάν supermen τῆς πίστεως, χωρίς θλίψεις καί πειρασμούς, πάντα ἀγέρωχοι καί δυνατοί. Ἔτσι ἀπογοήτευση μᾶς πιάνει κάθε φορά πού άκοῦμε ὅτι "ἡ μόνη πραγματική τιμή στόν Ἅγιο εἶναι ἡ μίμησή του" καί λέμε ὅτι αὐτά εἶναι γιά λίγους καί ὄχι γιά μᾶς τούς ἁπλούς ἀνθρώπους κτλ. Ξεχνᾶμε πώς ὁ Χριστός μᾶς κάλεσε ὅλους νά γίνουμε Ἅγιοι, Θεοί κατά χάριν Του καί πώς οἱ Ἅγιοι ἦταν σάν κι ἐμᾶς, ἄνθρωποι κανονικοί πού πόνεσαν, ἀπογοητεύτηκαν καί ἔκλαψαν, ὅμως ἀκολούθησαν τήν κλήση τοῦ Θεοῦ καί σώθηκαν.
Διαβάστε ἐδῶ ἕνα ποίημα τοῦ ἐκ τῶν μεγίστων, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, μιᾶς ψυχῆς εὐαίσθητης καί χαριτωμένης, για να δεῖτε πώς καί τοῦ Ἁγίου ἡ ψυχή σάν τήν δική μας πονᾶ, μά στήν χάρη τοῦ Θεοῦ βρίσκει τήν παρηγοριά κι ὄχι στοῦ κόσμου τούτου τά ἀδιέξοδα...
π.π. 



Μόνος μου χτές ἀπό τίς πίκρες στραγγισμένος
Σέ δάσος σύσκιο βαρύθυμος καθόμουν.
Μ᾿ ἀρέσει, ἀλήθεια, αὐτό τό φάρμακο στίς θλίψεις,
μέ τήν ψυχή μου ν᾿ ἀναδεύω σκέψεις σιωπηλά.
Αὔρες ψιθύριζαν μ᾿ ἀηδόνια καλλικέλαδα
κι ἀπ΄᾿ τά κλαδιά γλυκό ἀποκάρωμα χυνόταν,
θαρρεῖς καί σου΄ φευγε ἡ ζωή.
Κι ἀπό τά δέντρα τά ὀξύφωνα τζιτζίκια, φίλοι τοῦ ἥλιου,
πλημμύριζαν τό δάσος μέ τίς φλύαρες φωνές τους.
Σιμά ρυάκι δροσερό ἔβρεχε τά πόδια
καί μες στό δάσος ἔτρεχε ἀπαλά.
Πώς μέ συνεῖχε ὡστόσο δυνατή ἡ ὀδύνη
κι ἔτσι δέν μέ τραβοῦσαν διόλου ἐτοῦτα.
Ὁ νοῦς, σάν τόν στομώνει ὁ πόνος, τέρψεις δέν γυρεύει.
Κι ἐγώ μέσα στίς συστροφές τῆς ταραγμένης σκέψης
σ᾿ ἀντίμαχες ἰδέες παραδομένος:
Ποιός στάθηκα, ποιός εἶμαι, τί θά γίνω; Δέν ξέρω καθαρά.
Κι ἄλλος σοφότερός μου οὔτε κι ἐκεῖνος.
. . .
Στάσου. Μπρός στόν Θεό ὅλα δεύτερα. Τόπο στόν Λόγο.
Μάταια δέν σ᾿ ἔπλασε ὁ Θεός,
μά ἐγώ ἀντιστέκομαι, μικρόψυχος, στόν ὕμνο.
Σκοτάδι ἐδώ κι ἐκεῖ τοῦ Λόγου τό βασίλειο κι ὅλα ξάστερα,
γιά τόν Θεό ἀντικρύζοντας, γιά στήν φωτιά νά τυραννιέσαι.
Μόλις μέ γλύκανε ἔτσι ὁ νοῦς, πάει κι ὁ πόνος.
Κι ἀπό τό σύσκιο δάσος χτές γυρίζοντας στό σπίτι,
μια χαμογέλαγα παράξενα
καί μιά σιγόκαιγε ἡ καρδιά μέ σκέψη ἀνταριασμένη.

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2025

ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ


Άρχιζε πάντα απ' το Θεό και πάντα τελείωνε μαζί του
 Βίου το κέρδος είν' αυτό: τη μέρα σου καλά να τελειώνεις
  Γνώριζε όλα τα καλά έργα των δικαίων 
 Δεινόν το να πεινάει κανείς, μα φοβερότερος ο πλούτος ο παράνομος 
Ευεργετείς; Μάθε λοιπόν πως το Θεό μιμείσαι.
 Ζήτα απ' το Θεό να σου είναι σπλαχνικός, σαν όμως εύσπλαχνος είσαι και εσύ 
 Η σάρκα η ανθρώπινη να συγκρατείται πρέπει και να δαμάζεται γερά 
 Θυμό χαλίνωνε, μη πέσεις έξω από τη λογική
 Ίσια ψηλά το βλέμμα σου, στη γλώσσα να 'χεις μέτρο
 Κλειδί στ' αυτιά να βρίσκεται, το γέλιο σου να 'ναι σεμνό 
Λυχνάρι να πορεύεται η λογική μπροστά από κάθε σου έργο 
Μη σου γλυστράει κάτω απ' ότι φαίνεται, εκείνο που υπάρχει 
Να ερευνάς τα πάντα με το νου, όμως να πράττεις όσα επιτρέπονται 
Ξένος πως είσαι, μάθε το καλά. Γι' αυτό τίμα τους ξένους
 Όταν στη γαλήνη ταξιδεύεις, τότε να θυμάσαι τη φουρτούνα
 Πάντα να δέχεσαι ευχάριστα, όσα από το Θεό προέρχονται 
Ραβδί να σε χτυπά του δίκαιου καλύτερα, παρά ο κακός να σε τιμά 
Στις θύρες των σοφών να πηγαινοέρχεσαι, μακρυά απ' τις θύρες των πλουσίων
 Το μικρό, μικρό δεν είναι όταν σε κάτι μέγα οδηγεί
 Ύβριν χαλίνωνε, μακρυά απ' την έπαρση μέγας σοφός να γίνεις 
Φυλάξου συ απ' το πέσιμο, σαν όμως άλλος πέσει, μη γελάς 
Χάρισμα το να σε φθονούν, αίσχος και μέγα, να φθονείς εσύ 
Ψυχή που στο Θεό προσφέρεται, είναι η καλύτερη θυσία
 Ω, ποιος θα τα φυλάξει όλα αυτά; Αυτός και θα σωθεί!
 Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος