Δεν θα δυσκολευτείτε να ΜΗΝ βρείτε ομοιότητες με την σημερινή δυσποτική εξουσία του Μητσοτάκη ,οι διαφορές ειναι ελάχιστες...

Ένα μικρό φρεσκάρισμα στη μνήμη, μια και αυτή η ρουφιάνα έχει την τάση να εξασθενεί, όσο περνούν τα χρόνια και να λειτουργεί επιλεκτικά.

 

Η παραπληροφόρηση των Μ.Μ.Ε. στην Ελλάδα

Με τον εκκωφαντικό τίτλο "Θετικός στον κορωνοϊό ιερέας στο Ωραιόκαστρο" η εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, διαχρονικό όργανο του κυβερνώντος κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, αναφέρει τα εξής:

"Θετικός στον κορωνοϊό διαγνώστηκε ιερέας στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης.

Σημειωτέον ότι ο ιερέας τελούσε κανονικά τα καθήκοντά του έως ότου ανιχνευθεί θετικός.

Η είδηση γνωστοποιήθηκε μέσω επίσημης ανακοίνωσης της εκκλησίας όπου ο ιερωμένος λειτουργεί".

 

Ποια είναι όμως η αλήθεια, όπως την σημειώνει σε ανάρτηση της στο Facebook η αδελφή του ιερέως;

"Επειδή ήδη ακουστηκαν και αναρτήθηκαν απόψεις για τον αδελφό μου, που ως ιερεας, μπαινει, κλασικά, στο στόχαστρο σχετικά με την εκκλησία, την θεία κοινωνία και όλα τα υπολοιπα, που αφορουν ολους αυτους τους μήνες τον covid και την εκκλησία, και για να μη μπαίνουν κάποιοι άδικα στον πειρασμο να βγάζουν συμπεράσματα, στην περιπτωση του αδελφου μου, ο ίδιος εδώ και 3 μήνες βρίσκεται σε αναρρωτικη άδεια λόγω ενός σοβαρου χειρουργείου που έκανε. Αυτό σημαίνει ότι τα ιερατικα του καθήκοντα δεν τα ασκεί εδώ και μήνες. Άρα οι περαιτέρω συζητήσεις και σχολιασμοί είναι περιττοί. Πριν μιλήσουμε και εκφράσουμε απόψεις ας μάθουμε πρώτα όλη την ιστορία. Ευχαριστώ. Να προσεχετε όλοι".

 

Ας είμαστε όλοι μας προσεχτικοί και σε εγρήγορση. Εύχομαστε ο ιερέας αλλά κυρίως ως οφείλει ο οικείος Μητροπολίτης, να έχουν επισήμως διαψεύσει το παραπλανητικό δημοσίευμα και η εφημερίδα, να προβεί στη διόρθωση του για την αποκατάσταση της Αλήθειας.

Διαβάστε το ψευδές και παραπλανητικό δημοσίευμα της εφημερίδας Καθημερινή: ΕΔΩ

 

Λεπτομέρειες για αποθήκευση τροφίμων

Συμβουλές για σωστή αποθήκευση και συντήρηση τροφίμων

Ολόκληροι σπόροι σε σχέση με τους αλεσμένους σπόρους για αποθήκευση
Όταν αλεστούν, το σιτάρι, το καλαμπόκι, και τα άλλα δημητριακά αρχίζουν να χάνουν σχεδόν αμέσως την θρεπτική τους άξια, και ο χρόνος ζωής μειώνεται δραστικά. Μόλις ο φλοιός του σπόρου σπάσει, και το εσωτερικό φύτρο εκτεθεί στον αέρα, αρχίζει αμέσως η αναπόφευκτη αποσύνθεση.

Να ορισμένοι χονδρικοί χρόνοι αποθήκευσης:
Ολόκληρο καλαμπόκι: οκτώ με δώδεκα χρόνια.
Κομμένο ή αλεσμένο καλαμπόκι: δεκαοκτώ έως τριάντα έξι μήνες.
Ολόκληρο σιτάρι: Τριάντα και πλέον χρόνια.
Αλεύρι: Δύο με τρία χρόνια.
Αν πρόκειται να ψήνετε το ψωμί σας καθημερινά, και ανανεώνετε με επιμέλεια τα αποθέματα αλευριού και καλαμποκάλευρου κάθε δεκαοκτώ μήνες, τότε μπορείτε να περάσετε και χωρίς μύλο.

Αν όμως θέλετε να αποθηκεύσετε δημητριακά για περισσότερους από δεκαοκτώ μήνες ή να έχετε επιπλέον διαθέσιμα για ανταλλαγή ή φιλανθρωπία, τότε η μόνη εναλλακτική λύση είναι να αγοράσετε ολόκληρο σπόρο και έναν μύλο για άλεσμα.


Λίγα περισσότερα σχετικά με το Καλαμπόκι
Το καλαμπόκι είναι μία πολύτιμη τροφή για αποθήκευση, αν και δεν μπορείς να κάνεις με αυτό τόσα πράγματα όσα με το σιτάρι, ούτε και διατηρείται για τόσο πολύ. Το καλαμπόκι αποθηκεύεται αρκετά καλά αν το ποσοστό υγρασίας που εμπεριέχει είναι χαμηλό. Όπως και το σιτάρι, έτσι και το καλαμπόκι κοπεί ή αλεστεί, αρχίζει να χάνει πολύ γρήγορα την θρεπτική αξία του. Έτσι, θα πρέπει να αγοράζετε το καλαμπόκι που θα αποθηκεύσετε ολόκληρο, και στην συνέχεια να το αλέθετε σε καλαμποκάλευρο σε μικρές ποσότητες, ανάλογα με το πόσο χρειάζεστε.
Το καλαμπόκι αποθηκεύεται καλύτερα σε ολόκληρους σπόρους. Έτσι και σπάσει ο φλοιός, το εσωτερικό φύτρο μένει εκτεθειμένο. Αυτό μειώνει τον χρόνο διατήρησής του και την θρεπτική αξία του κατά 80% τοις εκατό. Αν περνάτε το ολόκληρο καλαμπόκι μέσα από ένα μύλο μπορείτε γρήγορα εύκολα να φτιάξετε χοντροκομμένο καλαμπόκι ή να πάρετε καλαμποκάλευρο σε μία πιο λεπτή ρύθμιση του μύλου.

Να προσέχετε την υγρασία που περιέχει - η μούχλα είναι ο χειρότερος εχθρός του καλαμποκιού όταν αυτό αποθηκεύεται σε μεγάλες ποσότητες. Ποτέ, μα ποτέ, μην φάτε μουχλιασμένο καλαμπόκι. Μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση από μυκοτοξίνες που ίσως αποβεί μοιραία!


Σκληρό Κόκκινο Σιτάρι συγκριτικά με Μαλακό Λευκό Σιτάρι για Αποθήκευση Ψήσιμο
Συχνά με ρωτούν για τις διαφορές ανάμεσα στις ποίκιλες του σταριού, ειδικά για το σκληρό σιτάρι σε σχέση με το μαλακό. Το μαλακό λευκό σιτάρι έχει χαμηλότερη θρεπτική αξία (πρωτεΐνη) από ότι το σκληρό κόκκινο χειμωνιάτικο στάρι. Αν και τα δύο χαρακτηρίζονται ως σκληρά δημητριακά, οι ποικιλίες του σκληρού σιταριού αποθηκεύονται καλύτερα από εκείνες του μαλακού (τριάντα και πλέον χρόνια σε σχέση με τα δεκαπέντε ή είκοσι του μαλακού λευκού σιταριού).
Και για τους δύο αυτούς λόγους, το σκληρό κόκκινο χειμωνιάτικο σιτάρι είναι καλύτερο για οικιακά προγράμματα αποθήκευσης τροφίμων. Ακολουθεί ένα απόσπασμα από ένα εξαιρετικό άρθρο πάνω στο σιτάρι πού βρήκα στον ισότοπο της Walton Feed:
Τα σκληρά σιτάρια συνήθως περιέχουν μικρότερους πυρήνες που είναι σκληρότεροι από τους πυρήνες του μαλακού σταριού. Περιέχουν μεγάλες ποσότητες πρωτεΐνης και γλουτένης, προορισμένων κυρίως για παρασκευή αλεύρων. Ανάλογα με την ποικιλία και τις συνθήκες ανάπτυξης, τα σκληρά σιτάρια μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικά επίπεδα πρωτεΐνης.
Για την παρασκευή ψωμιού, το σιτάρι σας θα πρέπει να έχει ως ελάχιστο ποσοστό πρωτεΐνης το 12%. Οι ποικιλίες του σκληρού σταριού μπορεί να έχουν ποσοστό πρωτεΐνης μέχρι και 15 ή 16%.
Σε γενικές γραμμές, για την παρασκευή ψωμιού, όσο μεγαλύτερη η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, τόσο το καλύτερο. Το σκληρό λευκό σιτάρι είναι ένας σχετικά νεοφερμένος, και συνήθως παράγει ένα πιο ανοιχτόχρωμο και πιο μαλακό ψωμί, και για τον λόγο αυτό κερδίζει γρήγορα την προτίμηση των ερασιτεχνών αρτοποιών. Ωστόσο, έχουμε μιλήσει με αρτοποιούς που προτιμούν το σκληρό κόκκινο στάρι για την πιο γεμάτη γεύση του και την πιο παραδοσιακή υφή πού δίνει στις φρατζόλες.


Παλαιά αποθηκευμένα τρόφιμα
Κάποιοι πού είχαν αρχίσει να αποθηκεύουν προμήθειες πριν από είκοσι χρόνια, ή ακόμα και κληρονόμησαν κάποιες προμήθειες από συγγενείς τους, με ρωτούν αν οι προμήθειες αυτές μπορούν ακόμη να καταναλωθούν. Κάποια πράγματα, όπως το αλάτι, μπορούν να παραμείνουν αποθηκευμένα για αιώνες, αρκεί να μην μολυνθούν από την σκουριά ή την αποσύνθεση των δοχείων τους. Αν είναι αποθηκευμένα σε στεγνό μέρος, το σκληρό κόκκινο χειμωνιάτικο σιτάρι διατηρεί ακόμα το 98% της θρεπτικής του αξίας μετά από είκοσι χρόνια. Το ίδιο ισχύει για την ζάχαρη και το μέλι.
Οι περισσότερες αφυδατωμένες τροφές, ωστόσο, όπως το ρύζι, τα φασόλια, το κρέας σόγιας, και οι περίφημες κονσέρβες βοδινού σε συσκευασία αζώτου που υποτίθεται πως έχουν ζωή τριάντα χρόνων, θα έχουν χάσει υπερβολικά μεγάλο μέρος της θρεπτικής αξίας τους για να είναι χρήσιμα μετά από είκοσι χρόνια, ακόμα και αν είχαν συσκευαστεί με συσκευασία αζώτου. Μπορεί να είναι ακόμα ευχάριστα στην γεύση, αλλά εκτός και αν βρίσκεστε σε δίαιτα, τι άξια θα έχει να τα φάτε αν έχουν χάσει το 90% της διατροφικής τους αξίας;
Αν αμφιβάλλετε, πετάξτε τα. Το ιδανικό θα ήταν να ανανεώνετε συνεχώς τα αποθηκευμένα σας τρόφιμα, έτσι ώστε να αποφεύγετε παρόμοια σπατάλη.

Και μία μικρή εγκυκλοπαιδική πληροφορία: Στον τάφο κάποιου Αιγύπτιου Φαραώ βρέθηκε σιτάρι. 'Ένα μικρό ποσοστό των σπόρων του έβγαλαν φύτρα, ακόμα και μετά από 2.600 χρόνια. Αν έχετε παλιότερους σπόρους κηπουρικών σε συσκευασίες, δοκιμάστε τους. Η αναλογία των σπόρων που τελικά θα φυτρώσουν θα είναι μικρή, αλλά ίσως έχουν κάποια οριακή χρησιμότητα. Απλώς μην σπαταλάτε πολύ κόπο οργώνοντας και καλλιεργώντας τέτοια παρτέρια στον κήπο σας!

Πώς να Αποθηκεύετε τα Τρόφιμα σας με Ασφάλεια

Μπορείτε να κάνετε μόνοι σας σχεδόν όλα όσα απαιτούνται για την σωστή αποθήκευση των τροφίμων του σπιτιού σας, με πιο σημαντική εξαίρεση εκείνη του συσκευασμένου γάλακτος σε σκόνη. (Είναι μεγάλη φασαρία να το συσκευάσετε μόνοι σας, και εξαιτίας της περιεκτικότητας του γάλακτος σε ζωικό λίπος μπορεί να αποθηκευτεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα μόνο μέσα στις εμπορικές συσκευασίες αζώτου). Τα εμπορικά κονσερβαρισμένα «ετήσια αποθέματα» τροφής είναι περιττά ακριβά. Ακόμα και το αλάτι είναι συσκευασμένο σε κονσέρβες. Μιλάμε για υπερβολή στις συσκευασίες. Στην περίπτωση του σταριού, πληρώνετε δύο με πέντε φορές περισσότερο το προϊόν εξαιτίας της συσκευασίας. Καλύτερα να αγοράζετε τα τρόφιμα σας χονδρικά (μέλι, ολόκληροι σπόροι δημητριακών, φασόλια και ρύζι) και να τα κονσερβοποιείτε ή να τα συσκευάζετε με κάποιο άλλο τρόπο μόνοι σας.
Εκτός και αν έχετε πολύ μεγάλα δοχεία αποθήκευσης σιτηρών, ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να αποθηκεύετε σιτάρι και καλαμπόκι για λιγοστά ζώα ή για ανθρώπινη κατανάλωση είναι να αγοράσετε γαλβανισμένους τενεκέδες σκουπιδιών με καπάκια που να κλείνουν καλά. Αν θα βρίσκονται πάνω σε υγρό πάτωμα, τοποθετήστε τους πάνω σε ξύλινους τάκους για να αποφύγετε την σκουριά. Όταν βρείτε γαλβανισμένους κάδους σκουπιδιών να πουλιούνται σε τιμή ευκαιρίας, αγοράστε αρκετούς. Μία άλλη καλή μέθοδος αποθήκευσης είναι οι πλαστικοί κουβάδες τροφίμων των είκοσι ή είκοσι πέντε κιλών, με καπάκια που σφραγίζουν. Αυτά μπορούν εύκολα να στοιβαχτούν το ένα πάνω στο άλλο, αλλά να ξέρετε πώς δεν προστατεύουν τόσο από τα ζωύφια όσο οι τενεκέδες ή τα βαρέλια από γαλβανισμένο χάλυβα. Αποφασισμένοι αρουραίοι ανοίγουν συχνά τρύπες με τα δόντια τους σε πλαστικούς κάδους τροφίμων. Αν λοιπόν επιλέξετε αυτή τη μέθοδο, να στήσετε και ποντικοπαγίδες, και να ελέγχετε τούς κάδους κάθε λίγες εβδομάδες για σημάδια φθοράς.


Σημαντικός Εξοπλισμός προς Αποθήκευση-Πλαστικοί Κουβάδες Κατάλληλοι Για Τρόφιμα
Το σιτάρι, το ρύζι, και τα φασόλια σε μεγάλες ποσότητες αποθηκεύονται καλύτερα σε πλαστικούς κουβάδες των είκοσι ή είκοσι πέντε κιλών, κατάλληλων για τρόφιμα.
Αν χρησιμοποιήσετε δικούς σας κουβάδες, βεβαιωθείτε πώς είναι κατάλληλοι για τρόφιμα (οι περισσότεροι κουβάδες πού προορίζονται για μπογιά δεν είναι). Και αν επαναχρησιμοποιήσετε κουβάδες τροφίμων, βεβαιωθείτε πως θα χρησιμοποιούνται μόνο για τρόφιμα που δεν μυρίζουν. Η επαναχρησιμοποίηση κουβάδων που προηγουμένως είχαν μέσα τουρσί για να αποθηκεύσετε ρύζι μπορεί να σας δώσουν ρύζι με γεύση τουρσί!
Αν συσκευάσετε οι ίδιοι τα σιτηρά και τα λαχανικά σε πλαστικούς κουβάδες θα γλυτώσετε πολλά χρήματα.
Προσοχή: βεβαιωθείτε πώς χρησιμοποιείτε πακέτα απορρόφησης οξυγόνου (διαθέσιμα και αυτά από την Walton) ή την μέθοδο Του ξηρού πάγου για να σκοτώσετε όλα τα μαμούνια και τις Προνύμφες πριν σφραγίσετε τον κάθε φάκελο.
Κουβάδες κατάλληλοι για τρόφιμα χωρητικότητας είκοσι κιλών μπορείτε να αποκτήσετε και δωρεάν από τα αρτοποιεία.


Τι καθορίζει αν ένας κουβάς είναι κατάλληλος για τρόφιμα
Έχω δει μεγάλη σύγχυση, τόσο στον Τύπο όσο και στο Διαδίκτυο σχετικά με το αν όλοι οι πλαστικοί κουβάδες από HDPE (πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας) είναι κατάλληλοι για αποθήκευση τροφίμων. Ο αριθμός 2 (μέσα στα βέλη που κυκλώνουν το σύμβολο της ανακύκλωσης) αναφέρονται στο HDPE, αλλά δεν είναι όλα τα πλαστικά πού φέρνουν το σύμβολο «2» κατάλληλα για τρόφιμα.
Η «καταλληλότητα» για τρόφιμα εξαρτάται από την καθαρότητα του πλαστικού και από το είδος του καλουπιού που χρησιμοποιείται, και όχι από το ίδιο το είδος του πλαστικού, αφού κάθε αγνό υλικό HDPE είναι ασφαλές για τρόφιμα. Για τα δοχεία των χρωμάτων και άλλα είδη χρήσεων, οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν συχνά ένα λιγότερο ακριβό (και τοξικό) υλικό στο καλούπι για τις μηχανές έγχυσης του πλαστικού. Για πλαστικό κατάλληλο για τρόφιμα πρέπει να χρησιμοποιούν μία μη τοξική φόρμουλα ή όποια είναι πιο ακριβή. Έτσι, αν πάνω στους κουβάδες δεν αναγράφονται οι λέξεις «κατάλληλο για τρόφιμα» (food grade) ή εγκεκριμένο από κάποιο οργανισμό τροφίμων (NSF-, FDA- USDA- approved) θα πρέπει να ελέγξετε τις ιστοσελίδες τού κατασκευαστή για να βεβαιωθείτε αν οι κουβάδες του είναι κατάλληλοι για τρόφιμα.
Ο Malcolm από το SurvivalBlog έχει δώσει κάποια επιπλέον στοιχεία για την διαπερατότητα του οξυγόνου σε διάφορα ολικά. Για μεγάλους χρόνους αποθήκευσης τροφίμων, όσο πιο μικρός αριθμός, τόσο το καλύτερο.

Υλικό ml 02 (ανά ημέρα-άνά τ.μ.-ανά ατμόσφαιρα)
ΡΕ (πολυαιθυλένιο) 6.000-15.000
HDPE 1.500-3.000
Mylar 50-100
Αντικολλητικό πλαστικό 10-400
Saran 10-350
Αντικολλητικό αλουμίνιο 0
Ατσάλινα δοχεία 0
Πηγή: «Οδηγός επιβίωσης για το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε»

“ Σε λίγο οι τρελλοί θα μας πουν πως είναι… «τρελλά ελαιόδενδρα»… ”

Ξεσπάει σε λίγο «το αντάρτικο της ελιάς» !
Το νου σας μην ξεριζώσετε τις ελιές,λόγω επιδότησης. “ 
 

 Ο Γιώργος Λεκκάκης, γνωστός συγγραφέας - δημοσιογράφος, για τις θέσεις και απόψεις του γύρω απο την Ελλάδα, την παράδοση, τη φύση και το περιβάλλον παρουσιάζει μέσα απο την Kontranews άρθρο που καθιστά τους Έλληνες πέρα από ενήμερους του θέματος, υπόλογους αν δεν αντιδράσουν… 

Κάνει λόγο για την συντονισμένη προσπάθεια καταστροφής των γνήσιων ελαιόδενδρων της Ελλάδας και την αντικατάστασή τους από υβδριδικά… Δηλαδή «κάποιοι» θα επιχειρήσουν να κάνουν ότι και με το σιτάρι. Αφού έχουν αποκτήσει στον τόπο τους τα εξαιρετικά ελληνικά φυτά και δένδρα, θα επιβάλουν στους Έλληνες να τα καταστρέψουν και να υποβαθμίσουν απόλυτα την ποιότητα και την γνησιότητα της παραγωγής. Ειδικά στην περίπτωση της Ελληνικής ελιάς, αν το καταφέρουν θα έχουν αποκόψει τον Έλληνα από ένα κυρίαρχο συστατικό της ιστορίας, της παράδοσης, της πίστης, της καλλιέργειας, της παραγωγής, της διατροφής, της Ζωής του! Απομένει η θάλασσα και ο ήλιος. 

Ο Γιώργος Λεκκάκης επισημαίνει ότι υπάρχει λύση. Το notospress.gr παρουσιάζει τη θέση του. Υπάρχει λύση για τη σωτηρία των ελαιώνων; Γράφει ο Γιώργος Λεκκάκης Εαν πραγματικά θέλουμε να σωθούν τα ελαιόδενδρα, οι ελιές και το, ζωτικό για εμάς, ελαιόλαδό μας, με το πρόβλημα του «βακτηρίου» (που «ξαφνικά» «προέκυψε» κι αυτό, μέσ’ στην κρίση), ίσως, μια λύση είναι η αντιμετώπιση του με ζεόλιθο σε συνδυασμό και με ενεργούς μικρο-οργανισμούς (*) μαζί… Και όχι μόνον!
 Στο τέλος – τέλος, εάν κάποιοι αμφιβάλουν, τι έχουν να χάσουν; Αφού εν τέλει θα τους επιβάλουν να κόψουν τα «άρρωστα ελαιόδενδρα», θα τα δυσφημίσουν ως άρρωστα (οι άρρωστοι), και θα πείσουν τον κόσμο πως πρέπει να θανατωθούν, όπως οι «τρελλές αγελάδες» και τα «τρελλά κοτόπουλα»… 
Οι τρελλοί τα βλέπουν όλα τρελλά… 
Κι όλα αυτά με την βούλα κάποιων «επιστημόνων»… 

 Στην θέση των πανάρχαιων ελληνικών ελαιόδενδρων (μόνο στην Κρήτη υπάρχουν περισσότερα απο 100 ελαιόδενδρα, που ζουν από την μινωική εποχή και είναι ακόμα ενεργά και παράγουν και προσφέρουν στην τοπική εθνική οικονομία!) θα φυτευθούν κάτι ξερακιανά υβρίδια κακομοίρικων ελιών, άσχετα με την ελληνική φύση, το ελληνικό χώμα, τον Έλληνα… Και θα επιδοτείται και θα έχει πρόσβαση στα ελαιοτριβεία μόνον όποιος θα έχει υβριδιακές ελιές! Και τότε θ’ αρχίσει το «αντάρτικο της ελιάς»! Ένα αντάρτικο, πολύ χειρότερο απ’ αυτό που βίωσαν οι Γερναμοί ναζί στην Ελλάδα επι Κατοχής! Και επειδή το θυμούνται καλά, τους το ξανα- υπενθυμίζω… κι αυτών, και όλων των συν-εμπνευστών αυτού του σχεδίου… 

Εγώ πιστέυω ότι, αυτό το κτύπημα στα ελαιόδενδρα και το ελαιόλαδο είναι εσκεμμένο. Θέλουν να μας πιούν το λάδι στην κυριολεξία πια! Θα πρέπει να το σταματήσουμε με κάθε τρόπο! Και οι επιστήμονες, και οι καθηγητές, να σταθούν στο ύψος τους, κάποτε, επιτέλους! Τέλος, πρέπει να βρούμε και να επαναφέρουμε τους παλαιούς σπόρους. Οι καινούργιοι είναι υβρίδια και, τελικά, ύβρις. Και αν δεν βρούμε τους παλαιούς, μπορούμε να τους επαναφέρουμε στην πρωταρχική τους μορφή…

 (*) Για τους ενεργειακούς μικροοργανισμούς μπορείτε να ενημερωθείτε απο τα βιβλία και τις έρευνες του Ιάπωνα καθηγητή Φυτοκομίας στο Κολλέγιο Γεωργίας (Πανεπιστήμιο του Ρίουκους), Teruo Higa. Αλλά και τον δικό μας, κ. Θ. Θωμίδη, του Α.Π.Θ. Φυσικά το (εγ)κατεστημένο θα πέσει πάνω τους να τους φάει – γνωστός καννίβαλος! Όμως οφείλουμε να δώσουμε στην εναλλακτική επιστήμη την ευκαιρία να αποδείξει αυτά που ισχυρίζεται. Για το καλό της φύσεως, δηλ. της ανθρωπότητας, δηλ. του πλανήτη Γη, του σπιτιού μας…
πηγή
Δείτε επίσης:Το μάζεμα της ελιάς. Ένα εκπληκτικό φιλμ για μια ελληνική παράδοση αιώνων

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Ζώη Δ. Ζαρταλούδη

Δρ. Γεωπόνου

Βαδίζουμε ὁλοταχῶς πρὸς μία «νέα ἐποχὴ» κατὰ τοὺς ἐμπνευστές της. Στὸν δρόμο αὐτὸ ἄλλοι βαδίζουν μὲ ἐνθουσιασμό, ἄλλοι ἀδιάφορα, ἄλλοι συμπαρασυρόμενοι ἀπὸ τὸ ρεῦμα ἐνῷ ἄλλοι, λίγοι, ἀντιστέκονται στὸ ρεῦμα. Αὐτὴ ἡ «νέα ἐποχὴ» ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἕνα πλαίσιο ὕπαρξης, ἕνα θερμοκήπιο γιὰ τὴν ἀνάπτυξή της, ποὺ ὀνομάζεται «παγκοσμιοποίηση». Ὄχι ὁποιασδήποτε μορφῆς παγκοσμιοποίηση, ἀλλὰ τέτοιας ποὺ θὰ προκύψει ἀπὸ τὴν ἐξαθλίωση καὶ ὁμογενοποίηση τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ. Σ᾿ αὐτὴν δὲν ἔχουν θέση ἔθνη (δηλαδὴ σύνολα προσώπων μὲ κοινὴ συνείδηση, ἱστορία, ἤθη, ἔθιμα καὶ καταγωγὴ) οὔτε βέβαια πρόσωπα, ἀλλὰ μάζες καὶ ἀριθμοί. Δὲν εἶναι τυχαία ἡ παγκόσμια ἔλλειψη ἡγετῶν, ἰδιαίτερα στὰ κράτη ποὺ εἶναι δεμένα σὲ τοῦτο τὸ ἅρμα τῆς «παγκοσμιοποίησης».

Δυστυχῶς αὐτὸ τὸ ἐγχείρημα δὲν ξεκίνησε σήμερα οὔτε κἂν πρόσφατα. Ἔχει ἱστορία πολλῶν ἐτῶν, ἴσως ἐμπεριέχεται στὴν ἱστορία ὅλων τῶν ἐτῶν. Ὅμως τοὺς τελευταίους δύο αἰῶνες αὔξησε ταχύτητα καὶ τὶς τελευταῖες δεκαετίες τρέχει πάρα πολύ, ἀπροκάλυπτα καὶ μὲ φοβερὴ ἀλαζονεία. Σήμερα δὲν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια γιὰ νὰ τὸ ἀναγνωρίσουμε ἢ νὰ τὸ κατανοήσουμε, ἀφοῦ τὸ ζοῦμε καὶ πλέον ὅταν ἐπιχειρηματολογοῦμε ἐναντίον του, δὲν χαρακτηριζόμαστε συνομωσιολόγοι, ἀλλὰ γραφικοί, ὑπερβολικὰ συντηρητικοί, ὀπισθοδρομικοί, ρατσιστές, ἐθνικιστὲς κ.ἄ. Ἰδιαίτερα ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ προηγούμενου αἰώνα ἄρχισαν νὰ τίθενται τὰ θεμέλια αὐτοῦ τοῦ παγκόσμιου ἐγχειρήματος μὲ «παγκόσμια ἀπελευθερωτικὰ κινήματα» ἀλλαγὲς στὴ διαπαιδαγώγηση καὶ τὴν ἐν γένει κοινωνικὴ συμπεριφορὰ μὲ σκοπὸ νὰ «φτιάξουν» τὸν νέο «παγκόσμιο πολίτη» χωρὶς ἠθικοὺς φραγμούς, ὑποχείριο κατευθυνόμενων παθῶν, χαμηλῆς μόρφωσης καὶ τέλος πλήρως ἐλέγξιμο, χωρὶς αὐτοεκτίμηση, μὲ στόχο νὰ τοῦ δώσουν ἕναν ἀριθμὸ καὶ αὐτὸς νὰ τὸν δεχτεῖ ὡς τὸ νέο του ὄνομα (οὐσιαστικὰ νὰ ἀποβαπτιστεῖ), ποὺ θὰ εἶναι ταυτόχρονα καὶ τὸ κλειδὶ «ἐπιβίωσής» του ὡς «παγκόσμιος πολίτης».

Κάθε τέτοιου εἴδους ἐγχείρημα, σχεδιάζεται μελετᾶται καὶ ἐφαρμόζεται ἀρχικὰ σὲ μικρὴ κλίμακα καὶ στὴν συνέχεια εὑρέως. Τὸν τελευταῖο αἰώνα ἔγιναν πολλὰ «πειράματα» στὶς Η.Π.Α. Ἐκεῖ ἦταν τὸ κύριο ἐργαστήριο, ὅπου γίνονταν οἱ πειραματικὲς ἐφαρμογὲς καὶ κατόπιν ἐπεκτείνονταν καὶ ἀλλοῦ. Τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ «νέα παγκόσμια τάξη» ἐπιδιώκει διὰ νόμου τὴν ἀπαγόρευση τῆς ἐλεύθερης κηπουρικῆς. Ὁ στόχος εἶναι νὰ ἐξαθλιωθεῖ ὁ πληθυσμὸς καὶ νὰ συνθλιβεῖ ἡ μεσαία τάξη. Μὲ νέα καινοφανῆ νομικὰ ὅπλα προσπαθοῦν νὰ ἀποτρέψουν ὅσους θελήσουν νὰ δραπετεύσουν ἀπὸ τὴν παράνοια τῆς «νέας τάξης», ἐπιστρέφοντας στὶς μικρές, αὐτάρκεις, ἀγροτικὲς κοινότητες ὅπου ὁ καθένας θὰ μπορεῖ τουλάχιστον νὰ παράγει τὴν τροφὴ γι᾿ αὐτόν, τὴν οἰκογένειά του καὶ τὴν κοινότητά του. Θέλουν οἱ ἐπιλογές μας γιὰ φαγητὸ νὰ εἶναι πλήρως ἐλέγξιμες. Δὲν μᾶς θέλουν ἐλεύθερους νὰ τρῶμε τὶς τομάτες τοῦ γείτονα ἢ τὶς πατάτες τοῦ κήπου μας, κ.λπ. Θέλουν νὰ τρῶμε τὰ ἄγνωστης ταυτότητος, ποιότητος καὶ σύνθεσης τρόφιμα ποὺ θὰ γίνονται μὲ ἀδιαφανεῖς καὶ ἄγνωστες συνθῆκες παραγωγῆς. Ὁ νόμος αὐτὸς ποὺ ἐφαρμόζεται ἤδη στὶς Η.Π.Α περιέχει καὶ μία τουλάχιστον περίεργη διάταξη ποὺ ἀναφέρεται καὶ στὴν ἀπαγόρευση φύλαξης σπόρων. Τελευταῖα ἀπαγορεύθηκε στὶς Η.Π.Α καὶ ἡ συλλογὴ βρόχινου νεροῦ… Σύντομα νὰ περιμένουμε τέτοιες νομοθεσίες καὶ στὴν Ε.Ε., ὅπου πρόσφατα (3/5/2011) οὐσιαστικὰ ἀπαγορεύθηκε ἡ ἐλεύθερη χρήση βοτάνων.

Ἡ εὐρωπαϊκὴ ὁδηγία ποὺ τέθηκε σὲ ἐφαρμογὴ στὴν πραγματικότητα μεταβιβάζει τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία τῆς θεραπείας στὶς χημικὲς καὶ φαρμακευτικὲς πολυεθνικές. Ἀπὸ τώρα καὶ στὸ ἑξῆς, ὅποιος καλλιεργεῖ λίγο ἡδύοσμο ἢ θυμάρι ἢ χαμομήλι θὰ εἶναι ἐκτὸς νόμου! Τέλος, δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε ὅτι τὸ 80% τῶν σημερινῶν φαρμάκων προέρχονται ἀπὸ τὴν παραδοσιακὴ γνώση τῶν λαῶν, ἐνῷ μέχρι σήμερα τὸ 60% τῶν φαρμάκων συνεχίζουν νὰ παράγονται μὲ τὴν παρέμβαση τῆς ἴδιας τῆς φύσης (ἀπὸ ἐπεξεργασία φυτῶν, ἀπὸ καλλιέργεια μικροοργανισμῶν κ.λπ). Ἡ φαρκακοβιομηχανία δὲν μπορεῖ ἢ δὲν θέλει νὰ συλλάβει ὅμως τὴ συνεργικὴ δράση τῶν βοτάνων. Π.χ. τὰ φλαβονοειδὴ βοηθοῦν στὴν ἀπορρόφηση τῆς βιταμίνης C. Τὸ ἄσπρο τῆς φλούδας τῶν ἑσπεριδοειδῶν περιέχει ἄφθονα φλαβονοειδῆ. Γι᾿ αὐτὸ (καὶ ὄχι μόνο) πρέπει νὰ τρῶμε πορτοκάλια κι ὄχι κάψουλες βιταμίνης C. Ἡ ὁδηγία ἀποτελεῖ μία διοικητικὴ πράξη, ὄχι μία ἐπιστημο­νικὰ τεκμηριωμένη προσπάθεια προστασίας τοῦ καταναλωτῆ. Θεωρεῖ δεδομένο ὅτι ὅλα τὰ βοτανικὰ σκευάσματα συλλήβδην εἶναι ὕποπτα γιὰ τὴ δημόσια ὑγεία καὶ ὅτι τὰ φάρμακα εἶναι ἀσφαλῆ (Παύλου, 2011)*.

Πιστεύουμε ὅτι ἡ ὁδηγία αὐτὴ θὰ συναντήσει σημαντικὴ ἀντίσταση στὴν ἐφαρμογή της, τόσο ἀπὸ ἁπλοὺς καλλιεργητές, ἢ βοτανοκαλλιεργητὲς ὅσο καὶ ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ καταναλωτικὸ κοινό. Σήμερα στὴν πατρίδα μας γίνεται τὸ «τελικὸ» κατ᾿ αὐτούς, πείραμα μὲ πολλαπλοὺς στόχους. Ἕνας ἀπὸ τοὺς κύριους στόχους τοῦ πειράματος εἶναι, ὅσο κι ἂν ἀκούγεται παράξενα, διὰ τῆς στρεβλώσεως τῶν ὅρων (βασικὴ μέθοδός τους) ἡ διὰ τῆς «σωτηρίας τῆς χώρας μας» φυσικὴ ἐξόντωσις τῶν Ἑλλήνων. Μέσα στὶς περιγραφεῖσες πιὸ πάνω συνθῆκες μεγάλο ρόλο θὰ παίξει ἡ πίστη μας στὸν Θεό, ἡ προσωπικὴ μετάνοιά μας καὶ ἡ ἐφαρμογὴ κάποιων ἁπλῶν κανόνων ἐπιβίωσης, μὲ στόχο τὴν κατὰ τὸ ἀνθρωπίνως δυνατὸ αὐτάρκεια στὶς δύσκολες καὶ συνεχῶς μεταβαλλόμενες συνθῆκες, ὥστε ἐκτὸς ἀπὸ μᾶς νὰ ὠφεληθοῦν καὶ κάποιοι δίπλα μας. Ἡ καλλιέργεια λαχανικῶν ἐποχῆς μὲ χρήση παραδοσιακῶν σπόρων εἶναι μία πολὺ καλὴ καὶ δημιουργικὴ ἀπασχόληση. Γιὰ τὴν δημιουργία ἑνὸς σπορίου χρειαζόμαστε κυρίως καλὸ ὑπόστρωμα (χῶμα σπορᾶς) ποὺ μπορεῖ νὰ περιέχει τύρφη ἐμπορίου (ἀπολυμασμένη) 60%, ἄμμο οἰκοδομῆς 30% καὶ ζεόλιθο 10%.

Θὰ πρέπει νὰ φροντίσουμε γιὰ τὴν καλὴ στράγγιση τοῦ ὑποστρώματος φύτευσης, τὸ σωστὸ βάθος σπορᾶς, γενικὰ φυτεύουμε σὲ βάθος ἴσο μὲ τὸ τριπλάσιο μῆκος τῆς μεγαλυτέρας διαμέτρου τοῦ σπόρου, τοὺς πολὺ μικροὺς σπόρους ἁπλᾶ τούς καλύπτουμε, κατόπιν πιέζουμε καὶ ποτίζουμε. Πρέπει νὰ διατηροῦμε συνεχῶς ὑγρὸ τὸ χῶμα καὶ νὰ διατηροῦμε τὸ σπορεῖο μας σὲ ζεστὸ καὶ προφυλαγμένο μέρος, μὲ ἄφθονο ἡλιακὸ φῶς. Ὅταν τὰ φυτὰ μεγαλώσουν τὰ μεταφυτεύουμε σὲ ἀτομικὰ πλαστικὰ ποτήρια ἀπ᾿ ὅπου ἀργότερα τὰ φυτεύουμε στὸν κῆπο. Ὁ λαχανόκηπος πρέπει νὰ εἶναι προφυλαγμένος ἀπὸ τὸν ἀέρα. Ἕνας φράχτης ἀπὸ καλάμια δίνει πολὺ καλὴ προστασία. Ἐπίσης ὁ λαχανόκηπος δὲν πρέπει νὰ εἶναι μέσα σὲ δενδροφυτεία. Τὸ καλύτερο χῶμα εἶναι τὸ ἀμμοπηλῶδες. Καλὸ εἶναι πρὶν φυτεύσουμε νὰ ἔχουμε ἐνσωματώσει στὸ ἔδαφος ἕνα φυσικὸ ἐδαφοβελτιωτικὸ μὲ ἀπολυμαντικὲς ἰδιότητες ὅπως τὸ Zeoneem Cake 20 κιλὰ στὸ στρέμμα ἢ ἕνα φυσικὸ ὀρυκτὸ ὅπως ὁ ζεόλιθος (ELTOP) 40 κιλὰ στὸ στρέμμα. Ἡ καλλιέργεια τῶν φυτῶν σὲ μία θέση πρέπει νὰ ἐναλλάσσεται μὲ φυτὰ ἄλλης οἰκογένειας. Π.χ. ἡ τομάτα, ἡ πατάτα, ἡ μελιτζάνα ἡ πιπεριὰ εἶναι μίας οἰκογένειας. Τὸ λάχανο, τὸ κουνουπίδι, τὸ μπρόκολο εἶναι ἄλλης οἰκογένειας. Τὰ φασόλια, τὰ μπιζέλια τὰ κουκκιὰ ἄλλης. Ἑπομένως μετὰ τὴν τομάτα μποροῦμε νὰ βάλουμε λάχανο, τὴν ἄνοιξη φασόλια κατόπιν φθινοπωρινὴ πατάτα κ.λπ.

Ἀκολουθεῖ ἐνδεικτικὸς πίνακας καλλιεργειῶν ὅπου φαίνεται ἡ ἐποχὴ σπορᾶς ἢ φύτευσης, τὸ βάθος σπορᾶς, οἱ ἀποστάσεις μεταξὺ τῶν γραμμῶν σπορᾶς καὶ τῶν φυτῶν ἐπὶ τῆς γραμμῆς, καθὼς καὶ ἡ ἀπαραίτητη ποσότητα σπόρου ἀνὰ στρέμμα καὶ καλλιέργεια.

Ἐποχή σπορᾶς ἤ φύτευσης – ἀποστάσεις καὶ βάθος φύτευσης 

*Ρολάνδος Παύλου, 2011. Ἀπαγόρευση βοτάνων σὲ ὅλη τήν Ε.Ε. http://goneis-paidia.com/2011/04/30/apagorefsi-votanon.

πηγή

Δείτε επίσης:Πως φτιάχνω ΣΠΟΡΕΙΟ και πως μεγαλώνω φυτά, ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ!!