Τα ευρωπαϊκά κονδύλια δεν είναι ουδέτερα: Όταν το χρήμα δοκιμάζει τη συνείδηση της Εκκλησίας

 

Με αφορμή την (ορθή) τοποθέτηση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος «για τον ομόφυλο γάμο και την ομόφυλη γονεϊκότητα», λόγω της πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ που έκρινε συνταγματικό το ν. 5089/2024, θέλω να καταθέσω τις παρακάτω σκέψεις και παρατηρήσεις μου, με όλο το σεβασμό στην μεγάλη αποστολή και προσφορά των ορθόδοξων εκκλησιαστικών ιδρυμάτων.

 

 Γράφει ο  Γεώργιος Αποστολάκης

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερα εκκλησιαστικά ιδρύματα και μοναστήρια, εντός και εκτός του Αγίου Όρους, εντάσσονται σε ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης. ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης, έργα αποκατάστασης, υποδομές, πολιτιστικές δράσεις.

Επιφανειακά, όλα δείχνουν θετικά. Ποιος θα μπορούσε να είναι αντίθετος στην ενίσχυση της παράδοσης;

Κι όμως, το ερώτημα δεν είναι οικονομικό. Είναι πνευματικό.

1.- Οι όροι που δεν φαίνονται, αλλά δεσμεύουν

Κάθε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση συνοδεύεται από σαφείς δεσμεύσεις: σεβασμός των «θεμελιωδών δικαιωμάτων», πολιτικές «μη διάκρισης», προώθηση «συμπερίληψης».

Στις συμβάσεις χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ 2021-2027 και του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (Ελλάδα 2.0), δεν υπάρχει συνήθως ένας ειδικός όρος που να αναφέρει ονομαστικά ότι υπάρχει υποχρέωση του χρηματοδοτούμενου εκκλησιαστικού νομικού προσώπου ή κάποιας Μονής εντός ή εκτός του Αγίου Όρους, να σέβεται τη «νομοθεσία για ΛΟΑΤΚΙ».

Ωστόσο, περιλαμβάνονται αυστηρές οριζόντιες ρήτρες που δεσμεύουν τον χρηματοδοτούμενο στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και στην αποφυγή κάθε μορφής διάκρισης. 

Συγκεκριμένα, οι υποχρεώσεις που απορρέουν από την υπογραφή της σύμβασης χρηματοδότησης περιλαμβάνουν:

          α) Τήρηση της Αρχής της Μη Διάκρισης: Κάθε επένδυση πρέπει να συμμορφώνεται με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, ο οποίος απαγορεύει ρητά τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού.

          β) Συμμόρφωση με την Εργατική Νομοθεσία: Οι επιχειρήσεις δεσμεύονται να τηρούν τον Ν. 4443/2016 και τον Ν. 3304/2005, οι οποίοι απαγορεύουν τις διακρίσεις στην απασχόληση και την εργασία, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου.

          γ) Προώθηση της Ισότητας: Σε πολλά προγράμματα, ειδικά του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ+), η προώθηση της ισότητας και η καταπολέμηση του αποκλεισμού ευάλωτων ομάδων αποτελούν κριτήριο επιλεξιμότητας ή βαθμολόγησης της πρότασης.

          δ) Δήλωση Πολιτικής για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα: Στο πλαίσιο του νέου ΕΣΠΑ, η Ελλάδα έχει εκδώσει συγκεκριμένη Δήλωση Πολιτικής που διασφαλίζει ότι όλα τα έργα σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, στα οποία περιλαμβάνονται και αυτά της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.

          ε) Diversity Label (Σήμα Διαφορετικότητας): Προαιρετικά, μέσω του Ν. 4837/2021, ενθαρρύνονται οι επιχειρήσεις να υιοθετούν πολιτικές συμπερίληψης, κάτι που συχνά μοριοδοτείται θετικά σε συγκεκριμένες προσκλήσεις χρηματοδότησης. 

Εν κατακλείδι, ενώ ο όρος «ΛΟΑΤΚΙ» μπορεί να μην αναγράφεται αυτολεξεί στο σώμα κάθε σύμβασης, η γενική ρήτρα περί μη διάκρισης και σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων καλύπτει πλήρως τη συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα και η παραβίασή της μπορεί να οδηγήσει σε κυρώσεις ή επιστροφή της χρηματοδότησης. 

Υπενθυμίζουμε ότι η θρησκεία και οι πεποιθήσεις περιλαμβάνονται ρητά στις απαγορευμένες διακρίσεις σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία (Ν. 4443/2016 και Οδηγία 2000/78/ΕΚ).

Αυτό σημαίνει ότι ο φορέας υλοποίησης (η Εκκλησία, η Μονή ή η Ιερά Κοινότητα) δεσμεύεται τυπικά και ουσιαστικά να μην ασκεί διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου ή θρησκείας και πεποιθήσεων στο πλαίσιο του έργου (π.χ. προσλήψεις εργατών, επιλογή αναδόχων).

Ειδικά για το Άγιον Όρος, είναι γνωστό ότι για πρόσφατα έργα έχουν εγκριθεί κονδύλια ύψους άνω των 100 εκατ. ευρώ για την αποκατάσταση κτιρίων, δικτύων και λιμανιών. Οι συμβάσεις αυτές περιέχουν τη Δήλωση Πολιτικής για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα, η οποία καλύπτει και τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας ως μέρος της γενικής προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ωστόσο, πρέπει θετικά να επισημανθεί και το Ειδικό Καθεστώς του Αγίου Όρους (Άβατο). Έτσι, παρά τις οριζόντιες ρήτρες της ΕΕ, το Άγιο Όρος απολαμβάνει ειδικές εξαιρέσεις βάσει του Άρθρου 105 του Συντάγματος και της Συνθήκης Προσχώρησης της Ελλάδας στην ΕΕ (Κοινή Δήλωση αρ. 4). Αυτό επιτρέπει τη διατήρηση του «Αβάτου» (αποκλεισμός γυναικών), το οποίο θεωρείται νόμιμη εξαίρεση από τις αρχές περί ισότητας φύλου για λόγους θρησκευτικής ελευθερίας και παράδοσης.

Έχουν υποβληθεί επανειλημμένα ερωτήσεις στο Ευρωκοινοβούλιο (π.χ. από τον ευρωβουλευτή Gianni Vattimo το 2001) που υποστηρίζουν ότι η απαγόρευση εισόδου στις γυναίκες  παραβιάζει την αρχή της ισότητας και της ελεύθερης κυκλοφορίας, ειδικά εφόσον το Άγιο Όρος λαμβάνει κοινοτικά κονδύλια για τη συντήρησή του.

Όμως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα δικαστήρια αναγνωρίζουν το ειδικό καθεστώς του Αγίου Όρους (βάσει της Κοινής Δήλωσης αρ. 4 της Συνθήκης Προσχώρησης της Ελλάδας), θεωρώντας ότι το Άβατο προστατεύεται για λόγους θρησκευτικής ελευθερίας και παράδοσης, υπερισχύοντας των γενικών κανόνων περί μη διάκρισης λόγω φύλου. 

2.- Συνέπειες, αν δεν υπάρξει συμμόρφωση

Οι όροι αυτοί δεν είναι τυπικοί. Είναι ουσιαστικοί. Και η παραβίασή τους συνεπάγεται κυρώσεις, ακόμη και επιστροφή των χρημάτων.

Έτσι, στο πλαίσιο των προγραμμάτων  ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης, η παραβίαση των παραπάνω οριζόντιων αρχών (όπως ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και η μη διάκριση) ενεργοποιεί έναν αυστηρό μηχανισμό ελέγχου.

Για τα εκκλησιαστικά έργα που χρηματοδοτούνται είτε στο Άγιο Όρος είτε εκτός Αγίου Όρους, οι προβλεπόμενες κυρώσεις σε περίπτωση καταγγελίας ή διαπίστωσης παραβίασης είναι οι εξής:

          α) Δημοσιονομική Διόρθωση (Επιστροφή Χρημάτων): Εάν αποδειχθεί ότι ο δικαιούχος (π.χ. μια Μονή) παραβίασε τις αρχές περί μη διάκρισης κατά την εκτέλεση του έργου (π.χ. σε προσλήψεις προσωπικού ή ανάθεση συμβάσεων), η Διαχειριστική Αρχή μπορεί να επιβάλει την ολική ή μερική επιστροφή της χρηματοδότησης ως «αχρεωστήτως καταβληθείσα».

          β) Διακοπή Χρηματοδότησης: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει το δικαίωμα να αναστείλει τις πληρωμές προς το συγκεκριμένο κράτος-μέλος ή το συγκεκριμένο πρόγραμμα, εάν κριθεί ότι δεν διασφαλίζεται ο σεβασμός του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ΛΟΑΤΚΙ+).

          γ) Αποκλεισμός από Μελλοντικά Προγράμματα: Μια σοβαρή παραβίαση των όρων της σύμβασης μπορεί να οδηγήσει στον προσωρινό ή μόνιμο αποκλεισμό του φορέα από μελλοντικές προσκλήσεις χρηματοδότησης.

          δ) Διοικητικές και Ποινικές Κυρώσεις: Πέρα από τα οικονομικά μέτρα, εάν η διάκριση συνιστά παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας (Ν. 4443/2016), επιβάλλονται πρόστιμα από την Επιθεώρηση Εργασίας ή την Αρχή Διαφάνειας.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε μοναστήρι ή εκκλησιαστικός φορέας που εντάσσεται σε τέτοια προγράμματα: δεν λαμβάνει απλώς χρήματα. Αποδέχεται ένα πλαίσιο.

3.- Το κρίσιμο σημείο: ουδετερότητα ή κατεύθυνση;

Θεωρητικά, οι όροι αυτοί παρουσιάζονται ως «ουδέτεροι»: ποιος μπορεί να είναι κατά της ισότητας ή της μη διάκρισης;

Στην πράξη όμως, οι έννοιες αυτές δεν είναι ουδέτερες. Εντάσσονται σε ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο, το οποίο διαμορφώνεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και διεθνών ελίτ. Και αυτό το πλαίσιο: δεν περιορίζεται στην αποφυγή αδικιών, αλλά τείνει να κανονικοποιεί συγκεκριμένες αντιλήψεις για τον άνθρωπο, το φύλο και την ανθρώπινη φύση. Αυτό το πλαίσιο οριοθετείται από τις επιδιώξεις μιας ατζέντας και εν προκειμένω της woke ατζέντας.

4.- Η σιωπηλή μετατόπιση

Εδώ βρίσκεται το πρόβλημα και είναι βαθύ.

Όταν ένα εκκλησιαστικό ίδρυμα αποδέχεται αυτούς τους όρους, λειτουργεί εντός αυτού του πλαισίου και προσαρμόζει πρακτικές για να μην συγκρουστεί με αυτό, τότε, έστω και άθελά του, συμβάλλει στη σταδιακή εμπέδωση αυτής της κατεύθυνσης.

Όχι με διακηρύξεις. Αλλά με συμμετοχή. Και η συμμετοχή, πολλές φορές, είναι πιο ισχυρή από τη ρητορική.

5.- Το θεολογικό όριο

Η Εκκλησία, και πολύ περισσότερο τα μοναστήρια, δεν είναι απλοί οργανισμοί.

Δεν υπάρχουν για να διαχειρίζονται έργα. Υπάρχουν για να υπηρετούν την αλήθεια. Και η ορθόδοξη παράδοση είναι σαφής σε θεμελιώδη ζητήματα ανθρωπολογίας και ήθους.

Όταν λοιπόν εισάγονται, έστω έμμεσα, πλαίσια που αντιμετωπίζουν κάθε σεξουαλική επιλογή ως ισοδύναμη, προωθούν ακόμη την κανονικοποίηση πρακτικών ασύμβατων με την εκκλησιαστική διδασκαλία, τότε τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: μπορεί ένα πνευματικό ίδρυμα να συμμετέχει σε ένα τέτοιο πλαίσιο χωρίς να αλλοιώνεται;

6.- Το μεγάλο λάθος: «ο καλός σκοπός»

Συχνά προβάλλεται το επιχείρημα: «παίρνουμε τα χρήματα για καλό σκοπό».

Αλλά η ιστορία της Εκκλησίας διδάσκει κάτι διαφορετικό: Ο καλός σκοπός δεν αγιάζει κάθε μέσο. Αντίθετα, πολλές φορές: το μέσο είναι αυτό που αλλοιώνει τον σκοπό.

7.- Η κραυγαλέα αντίφαση

Την ίδια στιγμή που εκκλησιαστικοί θεσμοί, Ιερά Σύνοδος, Άγιον Όρος, διακηρύσσουν (και ορθώς) δημόσια την αντίθεσή τους στον ομόφυλο γάμο και στην ομόφυλη γονεϊκότητα, υπερασπιζόμενοι την ορθόδοξη ανθρωπολογία, παρατηρείται ένα παράδοξο που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Οι ίδιοι αυτοί φορείς προσφεύγουν σε ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης, αποδεχόμενοι συμβατικά ένα πλαίσιο που περιλαμβάνει την πλήρη προστασία των δικαιωμάτων αυτών.

Η αντίφαση είναι προφανής. Από τη μία, διακηρύσσεται η θεολογική αλήθεια. Από την άλλη, υπογράφεται η συμμόρφωση σε ένα διαφορετικό κανονιστικό πλαίσιο.

8.- Δεν είναι άγνοια, είναι επιλογή

Δεν μπορεί πλέον να υποστηριχθεί σοβαρά ότι αυτό γίνεται από άγνοια.

Οι όροι είναι γνωστοί. Οι δεσμεύσεις σαφείς. Οι συνέπειες συγκεκριμένες.

Άρα το ερώτημα τίθεται ευθέως:  γίνεται αυτή η αποδοχή εν γνώσει; Και αν ναι, τότε το πρόβλημα δεν είναι διοικητικό. Είναι πνευματικό και ηθικό.

9.- Η λεπτή γραμμή της υποκρισίας

Όταν κάποιος διακηρύσσει κάτι ως αλήθεια, αλλά στην πράξη αποδέχεται πλαίσια που το αναιρούν ή το υπονομεύουν, τότε δεν έχουμε απλώς αντίφαση. Έχουμε υποχώρηση.

Και σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουμε κάτι ακόμη πιο βαρύ: μια μορφή θεσμικής υποκρισίας. Διότι δεν μπορείς να ομολογείς την αλήθεια με λόγια και να την αναιρείς με υπογραφές.

10.- Η παγίδα του χρήματος

Το χρήμα δεν είναι ουδέτερο. Κουβαλά όρους, προϋποθέσεις, κατευθύνσεις.

Και όταν αυτά γίνονται αποδεκτά χωρίς διάκριση, τότε αρχίζει μια αργή αλλά πραγματική μετατόπιση. Όχι απαραίτητα στη διδασκαλία, αλλά στη στάση, στη σιωπή, στην ανοχή.

11.- Μια αναγκαία αφύπνιση

Τα μοναστήρια και τα εκκλησιαστικά ιδρύματα οφείλουν να σταθούν με ιδιαίτερη προσοχή απέναντι σε αυτές τις επιλογές. Όχι από φοβία. Αλλά από συνείδηση αποστολής.

Γιατί αν χαθεί η διάκριση, τότε εύκολα μπορεί να χαθεί και το μέτρο. Τα χρήματα δεν πρέπει ποτέ να μας κάνουν να ξεχνάμε Ποιον υπηρετούμε.

^πηγή

Ιερουσαλήμ:Καπιτωλιάδος Ησύχιος

Εκοιμήθη ο Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας Β'

 

Σε ηλικία 92 ετών, στο 49ο έτος της ενθρονίσεώς του στον πατριαρχικό θρόνο, ο Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας, Αρχιεπίσκοπος Μτσχέτα-Τιφλίδας και Μητροπολίτης Μπιτσβίντα και Τσχουμ-Αμπχαζίας, Ηλίας Β', εκοιμήθη, αναφέρθηκε από τις εκδόσεις Tabula και Mtavari.

Ο Ηλίας Β' ήταν ο 141ος Πρώτος Ιεράρχης της Γεωργιανής Εκκλησίας.

Ο Καθολικός-Πατριάρχης Ηλίας Β΄ (κοσμικό όνομα Ηρακλί Γκουντουσαούρι-Σιολασβίλι) γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1933 στο Βλαδικαύκαζ (Βόρεια Οσετία-Αλανία).

Η Αυτού Αγιότητα και Μακαριότητα Ηλίας Β΄, Καθολικός-Πατριάρχης Γεωργίας, Αρχιεπίσκοπος Μτσχέτα-Τιφλίδας και Μητροπολίτης Μπιτσβίντα και Τσχουμ-Αμπχαζίας, ξεκίνησε την καριέρα του ως Γεωργιανός κληρικός και δημόσιο πρόσωπο το 1977. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας το 1960. Το 1957 χειροτονήθηκε μοναχός και έλαβε το όνομα Ηλίας.

Στις 18 Απριλίου 1957 χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος από το Πατριαρχείο Σιόνι. Στις 10 Μαΐου 1959 χειροτονήθηκε ιερέας στη Λαύρα της Μονής του Αγίου Σεργίου.

Μετά την επιστροφή του στη Γεωργία, διορίστηκε ιερέας στον Καθεδρικό Ναό του Μπατούμι.

Στις 19 Δεκεμβρίου 1961, ο Ηλίας Β' προήχθη στο βαθμό του ηγούμενου και στις 16 Σεπτεμβρίου 1961 στο βαθμό του αρχιμανδρίτη.

Στις 26 Αυγούστου 1963, διορίστηκε χωρεπίσκοπος του Καθολικού-Πατριάρχη.

Από το 1963 έως το 1972, ο Ηλίας έγινε ο πρώτος πρύτανης του Θεολογικού Σεμιναρίου της Μτσχέτα και το 1967 μετατέθηκε στην Αμπχαζιακή Επισκοπή.

Το 1969, προήχθη στο βαθμό του μητροπολίτη και στις 9 Νοεμβρίου 1977, διορίστηκε πατριάρχης.

Στις 23 Δεκεμβρίου 1977, εξελέγη Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας.

Με την ευλογία του Ηλία Β', εκδόθηκαν η Βίβλος, θεολογικές συλλογές, φυλλάδια, βιβλία, περιοδικά, τρία είδη ημερολογίων στη σύγχρονη γεωργιανή γλώσσα και ιδρύθηκαν εφημερίδες.

Το 1988, υπό την ηγεσία του Ηλία Β', το Θεολογικό Σεμινάριο της Μτσχέτα μεταφέρθηκε στην Τιφλίδα και ιδρύθηκε η Θεολογική Ακαδημία-Σεμινάριο της Τιφλίδας. Θεολογικές σχολές άνοιξαν σε διάφορα μέρη της Γεωργίας: τα Θεολογικά Σεμινάρια Μπατούμι, Αχαλτσίχε και Κουτάισι.

Αιώνες αργότερα, η Θεολογική Ακαδημία Γκελάτι και η Ακαδημία Επιστημών Γκελάτι αναστηλώθηκαν υπό την αιγίδα της εκκλησίας.

Μέσα σε 20 χρόνια, ο αριθμός των επισκοπών της Γεωργιανής Εκκλησίας αυξήθηκε από 15 σε 33, τα μοναστήρια σε 53 και ο κλήρος σε 1.000.

Νέοι άγιοι αγιοποιήθηκαν και χτίστηκε ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδας.

Το 1960, για να αποκτήσει διδακτορικό στη θεολογία από τη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας, ο Ηλίας Β' υπερασπίστηκε τη διατριβή του με θέμα «Η Ιστορία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους».

Από το 1978 έως το 1983, διετέλεσε Πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών και από το 1997 είναι πλήρες μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Πληροφορικής στον ΟΗΕ και επίτιμο μέλος της Κρητικής Θεολογικής Ακαδημίας.

Ο Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας έλαβε τιμητικό διδακτορικό στη θεολογία από τη Θεολογική Ακαδημία της Νέας Υόρκης και διδακτορικό στη θεολογία από το Θεολογικό Σεμινάριο του Αγίου Τύχωνα της Ορθόδοξης Εκκλησίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Ηλίας Β' συμμετείχε σε διάφορα φόρουμ για την διατήρηση της ειρήνης.

Τον Απρίλιο του 1989, πραγματοποιήθηκαν διαμαρτυρίες στην Τιφλίδα. Την αυγή της 9ης Απριλίου 1989, στην Τιφλίδα, στη λεωφόρο Ρουσταβέλι, μπροστά από το κυβερνητικό μέγαρο, σοβιετικές στρατιωτικές μονάδες επιτέθηκαν σε ειρηνικούς διαδηλωτές, σκοτώνοντας 21 άτομα.

Ο Ηλίας Β' απηύθυνε ομιλία στους διαδηλωτές. Στις 9 Απριλίου, ο Καθολικός Πατριάρχης τέλεσε την πρώτη επιμνημόσυνη δέηση στο Πατριαρχείο Σιών στη μνήμη των θυμάτων και τα αποκάλεσε θύματα της ελευθερίας της πατρίδας.

 «το λείψανο του τέθηκε εις προσκύνηση»

πηγή

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας: Πρώτος στην Ορθοδοξία δεν σημαίνει κυρίαρχος

 

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας π.Ιωάννης. 

Ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης σε συνέντευξη στην ΕΟΔ στην Αμερική εξέφρασε τις απόψεις του για τη φύση της ορθόδοξης ενότητας και για το πώς πρέπει η Ορθόδοξη Εκκλησία να απαντά στις σύγχρονες προκλήσεις – συμπεριλαμβανομένης της σύγκρουσης μεταξύ Κωνσταντινουπόλεως και Μόσχας.

Απαντώντας στην ερώτηση για την αυξανόμενη πίεση στον ορθόδοξο κόσμο – όταν από κάθε Εκκλησία περιμένουν να καθορίσει από ποια πλευρά στέκεται: της Κωνσταντινουπόλεως ή της Μόσχας – ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης απάντησε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν καμία «πλευρές». «Η μόνη πλευρά – είναι πάντα με τον Χριστό και με την αλήθεια. Αλλά υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, και πρέπει να τις επιλύουμε μέσω της αγάπης και του διαλόγου. Αν δημιουργήσουμε "πλευρές", θα προκύψει πόλεμος», προειδοποίησε.

 

Ο Αρχιεπίσκοπος υπενθύμισε ότι η Ορθοδοξία δεν είναι ομοσπονδία εθνικών Εκκλησιών, αν και αυτό συχνά ξεχνιέται. «Δεν υπάρχει ξεχωριστή Ελληνική Εκκλησία, Ρωσική Εκκλησία, Ρουμανική Εκκλησία, Αλβανική Εκκλησία: υπάρχει μία Ορθόδοξη Εκκλησία – στην Αλβανία, στη Ρωσία, στην Ελλάδα, στη Ρουμανία, παντού», τόνισε ο Προκαθήμενος. Η Εκκλησία δεν αρνείται την εθνικότητα και την εθνική ταυτότητα, ωστόσο το να βλέπουμε τα πάντα μέσα από το πρίσμα του εθνικισμού είναι απαράδεκτο.

Блок - по темі («Για το πρόβλημα της ΠΕΥ πρέπει να βρούμε λύση που θα ικανοποιεί όλους»)Παρά οποιεσδήποτε διαφωνίες, η διακοπή της κοινωνίας είναι λάθος, πιστεύει ο Αρχιεπίσκοπος. «Στην ιστορία δεν υπήρξε εποχή όπου όλοι σκέφτονταν το ίδιο. Στις Οικουμενικές Συνόδους οι αποφάσεις λαμβάνονταν από την πλειοψηφία – όχι όλοι συμφωνούσαν. Οι διαφωνίες θα υπάρχουν πάντα. Αλλά είναι απαραίτητο να παραμένουμε μαζί», τόνισε.

Μιλώντας για την πρωτεία της Κωνσταντινουπόλεως στην Οικουμενική Ορθοδοξία, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης παρέθεσε τη θέση του προκατόχου του – Αρχιεπισκόπου Αναστασίου: πρώτος μεταξύ ίσων δεν σημαίνει κυριαρχών επί του δευτέρου και τρίτου. Όλες οι Εκκλησίες είναι ίσες, και χωρίς αυτή την κατανόηση η ορθόδοξη ενότητα θα βρεθεί σε κίνδυνο. «Η ενότητα απαιτεί πάντα ταπείνωση, αλήθεια και αγάπη», κατέληξε ο Αρχιεπίσκοπος.

Η Αλβανική Εκκλησία, σύμφωνα με τα λόγια του, τηρεί συνεπώς αυτή τη θέση: ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος έστελνε σε όλες τις Εκκλησίες επιστολές, γραμμένες με αγάπη, – εξέθετε σε αυτές ό,τι θεωρούσε αλήθεια, και παρέμενε ανοιχτός στον διάλογο. Ακριβώς έτσι, πιστεύει ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας απαντούσε και συνεχίζει να απαντά σε όλες τις σύγχρονες προκλήσεις.

πηγή 

Εξομολόγηση Ιερώνυμου: «Μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι Αρχιεπίσκοπος. Το τέλος έρχεται για όλους. Πρέπει και εγώ να το σκέφτομαι»

---

«Μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι εν ενεργεία Αρχιεπίσκοπος. Πέρασαν πολλά χρόνια, το τέλος έρχεται για όλους. Πρέπει και εγώ να το σκέφτομαι. Για αυτό δύο είναι τα όνειρά μου και οι φιλοδοξίες μου: Να αφήσω μια Εκκλησία που να έχει όσο μπορούμε λιγότερα και μικρότερα προβλήματα, με Αρχιερείς που αγαπούν τον τόπο» και «με λυμένο το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας που ταλανίζει επί δύο αιώνες τις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας».

Αυτό τονίζει, μεταξύ άλλων, σε μια εκ βαθέων συνέντευξη  ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος. Μιλάει για όλους και για όλα. Για την επόμενη ημέρα στην Εκκλησία της Ελλάδος, τους νέους Αρχιερείς και τον… διάδοχό του. 

η συνέχεια..

 ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΕ  ΙΕΡΩΝΥΜΕ Β' _ΟΦΕΙΛΕΤΕ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ & ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΡΙΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ....

  ΓΟΝΑΤΙΣΤΕ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΙΔΩΤΙΚΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΣΑΣ ΜΕΤΑ ΔΑΚΡΥΩΝ & ΖΕΙΤΕΙΣΤΕ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ...

UOC: Ευχαριστίες Άμστερνταμ σε ΗΠΑ για την απελευθέρωση του Μητροπολίτη Αρσενίου

 

Ο Μητροπολίτης Αρσένιος στο δικαστήριο, αμέσως μετά την απόφαση να αφεθεί ελεύθερος. 

Ο διεθνής συνήγορος της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Ρόμπερτ Άμστερνταμ, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του σε όλους όσους συμμετείχαν στην εκστρατεία για την απελευθέρωση του Μητροπολίτη Σβιατογκόρσκ Αρσενίου από την προφυλάκιση.

Στην ανάρτησή του στο κοινωνικό δίκτυο X, ο ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων σημείωσε συγκεκριμένα τις ορθόδοξες δημόσιες και πολιτικές προσωπικότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες που μίλησαν υπέρ του επισκόπου.

Σύμφωνα με τον Άμστερνταμ, οι προσπάθειες για την απελευθέρωση του επισκόπου έχουν ενώσει τόσο τη νομική ομάδα στην Ουκρανία όσο και τους διεθνείς υποστηρικτές της UOC.

«Ο Μητροπολίτης Αρσένιος της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (UOC) αφέθηκε ελεύθερος μετά από σχεδόν δύο χρόνια φυλάκισης χωρίς δίκη και μεταφέρθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό», έγραψε ο δικηγόρος της UOC.

Ο Άμστερνταμ ευχαρίστησε επίσης όλους όσους συμμετείχαν στην εκστρατεία για την απελευθέρωσή του: «Τον τοπικό δικηγόρο του, καθώς και τον Δρ. Πίτερ Φλου, όλους όσους συμμετείχαν στην Ημέρα Δράσης του Κογκρέσου της UOC, όπως η Κάθριν Γουάιτφορντ, συμπρόεδρος της Ομοσπονδίας Νέων Ρεπουμπλικανών των ΗΠΑ, και ο Στέφανο Λόρτε, επικεφαλής της Λέσχης Νέων Ρεπουμπλικανών της Νέας Υόρκης, καθώς και τη μοναστική κοινότητα του Σβιατογκόρσκ, η οποία επέζησε από τον βομβαρδισμό, παραμένοντας πηγή ηθικής και πνευματικής υποστήριξης», δήλωσε ο δικηγόρος.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε «πόλεμο» στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο για το Ουκρανικό!

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε πόλεμο στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο για το Ουκρανικό!

Στη σημερινή εκδήλωση εις μνήμην του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου (Γιαννουλάτου), που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Διορθόδοξο Κέντρο «Πορευθέντες» στη Μεγάλη Αίθουσα του ΕΚΠΑ, ομίλησε μεταξύ άλλων και ο Αγιορείτης Γεροντας  Θεολόγος ο Κερασιώτης αρχιτέκτονας μηχανικός και στενός συνεργάτης του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου στην Αλβανία. 

Ο π. Θεολόγος αναφέρθηκε εκτενώς στο αναστηλωτικό έργο του Αναστασίου στην Αλβανία αλλά και στον πόνο του για την εξέλιξη των διορθοδόξων σχέσεων και «το σχίσμα της Ορθοδοξίας» λόγω του Ουκρανικού αυτοκεφάλου. 

Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε η αναφορά του π. Θεολόγου στην τελευταία συνάντηση που είχε με τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο στα Τίρανα λίγες μέρες πριν αρρωστήσει. Ο αείμνηστος Αναστάσιος του εξέφρασε την πικρία του για «τον αδελφικό πόλεμο του Φαναρίου προς το πρόσωπό του λόγω της ακέραιης θεολογικής θέσης του στο Ουκρανικό»!

Είπε επί λέξει ο π. Θεολόγος: «Στις 15 Δεκεμβρίου 2024, λίγες μέρες πριν αρρωστήσει ήμουν στα Τίρανα προσκεκλημένος για την χειροτονία του αγαπητού μου επισκόπου Αναστασίου νυν Κορυτσάς. Με κάλεσε [σ.σ. ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος] το βράδυ στο γραφείο του και μιλήσαμε αρκετά. Ήταν πικραμένος από τον αδελφικό πόλεμο του Φαναρίου προς το πρόσωπό του λόγω της ακέραιης θεολογικής θέσης του στο Ουκρανικό. Με πόνο και θλίψη έβλεπε τα τελευταία χρόνια το σχίσμα της Ορθοδοξίας και προσευχόταν για την ενότητά της. Με πίκρα μού είπε: “έχουμε έξι χρόνια να συλλειτουργήσουμε με τον Πατριάρχη”». Δείτε στο παρακάτω βίντεο [χρον. διάρκεια: 1:28:35 – 1:29:15]

Τελικά το Ουκρανικό αυτοκέφαλο όχι μόνο δεν ένωσε τους Ορθοδόξους στην Ουκρανία όπως νόμιζαν οι πρωταγωνιστές του, όχι μόνο διεύρυνε το χάσμα στον Ουκρανικό λαό αλλά και διέσπειρε τη διχοστασία και το σχίσμα σε όλη την Ορθοδοξία.

«Κραυγή αγωνίας από τον Μητροπολίτη Κυθήρων: “Κανονικό έγκλημα” το Ουκρανικό – Πώς κοιμούνται αυτοί που πρωτοστάτησαν;»

  

Συνέντευξη στον Γιώργο Θεοχάρη

Με γλώσσα αιχμηρή και «ιερή αγανάκτηση», ο Σεβασμιώτατος εν διστάζει να χαρακτηρίσει την απόδοση της αυτοκεφαλίας ως ένα «κανονικό έγκλημα», οι καρποί του οποίου είναι οι σημερινοί διωγμοί, οι λεηλασίες ναών και οι κακοποιήσεις πιστών που θυμίζουν το ολοκαύτωμα των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Ο Μητροπολίτης αποκαλύπτει το παρασκήνιο της επεισοδιακής Συνόδου της Ιεραρχίας το 2019, καταγγέλλοντας την απουσία ουσιαστικής ψηφοφορίας και τη μεθοδευμένη έκδοση δελτίου τύπου που εμφάνισε μια πλασματική ομοφωνία. 

Δηλώνοντας απερίφραστα πως ο ίδιος δεν αναγνωρίζει τον Επιφάνιο, θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα προς τους πρωτεργάτες της ουκρανικής κρίσης: «Πώς κοιμούνται αυτοί οι άνθρωποι;». Μια αποκλειστική μαρτυρία που αναδεικνύει τον βαθύ πόνο μιας ψυχής που αρνείται να συμβιβαστεί με την αντικανονικότητα και τη βαρβαρότητα.

-Δημοσιογράφος: Σεβασμιότατε ευλογείτε. Καταρχήν για τις καταιγιστικές εξελίξεις στην εκκλησία της Ουκρανίας, με τις λεηλασίες ναών, αρπαγή λειψάνων που μεταδίδουν ακόμα και τα διεθνή μεγάλα πρακτορεία ειδήσεων ανά τον κόσμο… Τι έχετε να σχολιάσετε εσείς; Εννοώ στην εκκλησία του Ονουφρίου, αυτά που γίνονται εις βάρους των μοναστηριών και ναών που ανήκουν στην Εκκλησία του Μητροπολίτη Ονουφρίου.

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Μάλιστα. Λοιπόν, αγαπητέ μου, λυπούμαι. Μαθαίνω, πληγώνεται η ψυχή μου και πληγώνεται και η καρδιά κάθε ορθοδόξου. Πρόκειται για βαρβαρότητες, πρόκειται για απαίσιες ενέργειες. Δεν είναι χριστιανοί αυτοί. Δεν είναι άνθρωποι. Δεν είναι τίποτε δηλαδή, οι οποίοι τόσο σκληρά φέρονται κατά των Ορθοδόξων, κατά της Ορθοδόξου Κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας υπό τον Μακαριώτατο κύριο Ονούφριο.

Έχω πάρει θέση για αυτό το θέμα από το 2018-19 που ήμουν συνοδικός μητροπολίτης και το συζητούσαμε αυτό τακτικά στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο. Λέγαμε τον προβληματισμό μας όλοι εκεί για αυτό το πράγμα που θα γινόταν· θα γινόταν η αυτοκεφαλία σε αχειροτόνητους, σε σχισματικούς, σε αναθεματισμένους και λοιπά. Αυτό το συζητούσαμε όλη τη χρονιά.

Το 2019 τον Οκτώβριο, μετά την τακτική σύνοδο που κάναμε, προσετέθη μία ημέρα έκτακτης συνόδου που δυστυχώς ο Μακαριότατος εισηγήθηκε για την αυτοκεφαλία της Ουκρανίας υπό τον Επιφάνιο. Αντέδρασα τότε μέσα εκεί, και άλλοι αρχιερείς αντιδράσανε για αυτό το θέμα. Αλλά μετά, χωρίς να γίνει ψηφοφορία –ούτε φανερή, ούτε κρυφή, ούτε δια ανατάσεως χειρών– αλλά επειδή μίλησαν και αρκετοί υπέρ της αυτοκεφαλίας (μπορεί να μιλήσαμε όλοι μαζί 33 και όλοι οι υπόλοιποι δεν είχαν μιλήσει, δεν είχαν εκφραστεί), την ώρα που ήταν Σάββατο και έφευγαν –μερικοί είχανε φύγει– συνετάσσετο δελτίο τύπου. Εκεί στο δελτίο τύπου, σαν να γινόταν ψηφοφορία. Μα δεν είναι στο δελτίο τύπου, δεν κάνουμε ψηφοφορία. Απλώς καταγράφεται αυτό και κατεγράφη ότι αποφάσισε η Εκκλησία της Ελλάδος.

Αυτό λοιπόν μετεδόθη, ότι έλαβε απόφαση η Εκκλησία της Ελλάδος. Εγώ διαφώνησα και το έγραψα μετά και λέω: δεν ελήφθη κάποια απόφαση από την Ιεραρχία, δηλαδή με ψηφοφορία. Αυτό το είχε πει και ένας μητροπολίτης, είπε “αν θέλετε απόφαση να κάνουμε ψηφοφορία”. Δεν έγινε.

-Δημοσιογράφος: Το μνημονεύουν όλοι οι αρχιερείς της Ελλαδικής Εκκλησίας τον Επιφάνιο;

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Δεν το ξέρω. Δεν νομίζω. Εγώ δεν τον μνημονεύω πάντως. Νομίζω ότι αρκετοί δεν τον μνημονεύουν. Πέρασε στα δίπτυχα αλλά εγώ προσωπικά δεν το αποδέχομαι, δεν τον μνημονεύω και δεν επικοινωνώ και με εκείνους που έχουν συλλειτουργήσει. Δεν θέλω να συλλειτουργήσω, γιατί θεωρώ ότι αυτό το πράγμα είναι αντικανονικό και βλέπετε τα αποτελέσματα τώρα. Έχουμε γεγονότα πρωτοχριστιανικής εποχής, ολοκαύτωμα έχουμε των τριών αιώνων των διωγμών. Φοβερό.

Και αυτοί οι οποίοι πρωτοστάτησαν έχουν μεγάλη ευθύνη ενώπιον του Θεού.

-Δημοσιογράφος: Ίσως να το μετάνιωσαν λέτε αυτοί που πήραν την απόφαση για την αυτοκεφαλία;

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Είχα ακούσει ανεπισήμως ότι το μετάνιωσαν, αλλά πρέπει αυτό το πράγμα να το πουν ευσταθώς και να άρουν όλο αυτόν τον διωγμό ο οποίος γίνεται εις βάρος του κανονικού μητροπολίτου και της κανονικής ιεραρχίας και του πιστού λαού που είναι εκατομμύρια.

-Δημοσιογράφος: Βεβαίως, βλέπουμε εικόνες από το πρακτορείο Reuters που πραγματικά μας κάνουν να μείνουμε άναυδοι. Κακοποιούν πιστούς, κληρικούς. Πώς κοιμούνται αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι πρωτοστάτησαν;

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Σας το λέω με ιερή αγανάκτηση αυτό, σας το λέω από καρδιάς. Εγώ στις εγκυκλίους μου –Πρωτοχρονιάτικη, Χριστουγεννιάτικη– μνημονεύω πάντοτε αυτό το θέμα, ότι εδώ πρόκειται περί κανονικού εγκλήματος. Είναι φοβερό και βλέπουμε τα αποτελέσματα. «Εκ του καρπού το δένδρον γιγνώσκεται» δεν είπε ο Χριστός; Ορίστε, τα βλέπετε αυτά.

-Δημοσιογράφος: Πάντως ο Μητροπολίτης Ονούφριος δεν έχει δημιουργήσει προβλήματα στην εκκλησία της Ουκρανίας. Είναι ένας φιλήσυχος μητροπολίτης

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Τον ευλαβούμε βαθύτατα και τον μνημονεύω με όλη μου την καρδιά.

Δεχτείτε αυτό τον πόνο της ψυχής μου γιατί πονάω πάρα πολύ. Να δώσει ο Θεός να λήξει αυτό το δράμα του ουκρανικού λαού. Το δράμα είναι φοβερό.

-Δημοσιογράφος: Ευχαριστώ πολύ Σεβασμιώτατε. 

Η επιρροή του αποκρυφισμού στην ουκρανική πολιτική: ο βουλευτής Ζελεζνιάκ μίλησε για την προσέλκυση μάγων και για την άσκηση πίεσης στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία

Ο βουλευτής της Ουκρανίας Γιαροσλάβ Ζελεζνιάκ εξέφρασε την ανησυχία του για την αυξανόμενη επιρροή των αποκρυφιστικών πρακτικών και την προσέλκυση «μάγων» στο πολιτικό περιβάλλον της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τον ίδιο, το φαινόμενο αυτό μπορεί να συνδέεται με την πίεση που ασκείται στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (ΟΟΕ), καταρρίπτοντας τον μύθο περί των καθαρά «πατριωτικών» κινήτρων αυτού του πολέμου.

Όπως αναφέρει το Τμήμα Ενημέρωσης και Διαφωτισμού της ΟΟΕ, ο βουλευτής της Ουκρανίας Γιαροσλάβ Ζελεζνιάκ δήλωσε σε βίντεο στο λογαριασμό του «Залізний нардеп» στο YouTube ότι στους ουκρανικούς κυβερνητικούς κύκλους και στο ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον διαδραματίζουν ενεργό ρόλο προσωπικότητες που προσφεύγουν σε αποκρυφιστικές και μαγικές πρακτικές. Σύμφωνα με τον ίδιο, τέτοιες πρακτικές είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται ως εργαλείο πολιτικών στρατηγικών και στρατηγικών πληροφορίας.

Ως παράδειγμα, ο βουλευτής ανέφερε τη δραστηριότητα του Μπογκντάν Ορίτσενκο, ο οποίος δημόσια αυτοαποκαλείται «μάγος Βελίαρ». Ο Ζελεζνιάκ ισχυρίζεται ότι ο Ορίτσενκο εμφανίζεται συστηματικά στον ψηφιακό χώρο ως μπλόγκερ και ομιλητής που υπερασπίζεται δημοσίως τους ανώτατους εκπροσώπους της εξουσίας και παράλληλα επικρίνει τους αντιπάλους τους. Εκτός από αυτό, έχει συμπεριληφθεί στη λίστα των μπλόγκερ που σχολιάζουν σε τακτική βάση πολιτικά θέματα προς όφελος της Ουκρανικής Βουλής. Ανοιχτές πηγές επιβεβαιώνουν ότι στον Μπογκντάν Ορίτσενκο απονεμήθηκε μάλιστα από τον Πρόεδρο της Βουλής το βραβείο «Περηφάνια και δόξα της Ουκρανίας» από ένα φιλανθρωπικό πρότζεκτ.

Η δραστηριότητα του «μάγου Βελίαρ» δεν έχει περιοριστεί στη συμμετοχή του σε πολιτικές εκπομπές. Επανειλημμένα καταγράφηκε η παρουσία του σε προκλητικές ενέργειες έξω από την Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, όπου δημοσίως προέβαινε σε βλάσφημες ενέργειες, «κηδείες» και εκφωνούσε «κατάρες» προς την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, τους επισκόπους και τους ιερείς της. Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, έδειχνε επίσης εχθρότητα προς την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και παρουσίαζε τον εαυτό του ως «μάγο».

Ο Ζελεζνιάκ επέστησε επίσης την προσοχή στην προσωπική συμμετοχή εκπροσώπων της ουκρανικής πολιτικής ελίτ σε αποκρυφιστικό περιβάλλον. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο «μάγος Βελίαρ» επανειλημμένα υπερασπίστηκε τους εκπροσώπους της ελίτ, χαρακτηρίζοντας τις υποψίες εναντίον τους και την κριτική «άδικες». Ο βουλευτής σημείωσε ότι στους πολιτικούς κύκλους συζητείται εδώ και καιρό η ενασχόληση ορισμένων υψηλόβαθμων αξιωματούχων με τις αποκρυφιστικές πρακτικές, κάτι που, κατά τη γνώμη του, το υποδηλώνει ο μεγάλος αριθμός βραχιολιών και φυλαχτών στα χέρια τους. Πρόσθεσε ότι, σύμφωνα με πληροφορίες από διάφορες πηγές, κατά τη διάρκεια ερευνών του Εθνικού Γραφείου της Ουκρανίας κατά της Διαφθοράς σε έναν από τους απολυμένους εκπροσώπους της πολιτικής σκηνής βρέθηκαν αντικείμενα που σχετίζονται με αποκρυφιστικές τελετουργικές πρακτικές.

Αυτές οι πληροφορίες αποσαφηνίζουν τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους ορισμένοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι αγωνίζονται ενεργά κατά της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, διαλύοντας τον μύθο ότι ο αγώνας αυτός έχει καθαρά «πατριωτικό» και «κρατιστικό» υπόβαθρο. Σημειώνεται ότι τα ονόματα των πολιτικών-λομπιστών «μαγισσών» και «μάγων» είναι γνωστά στο δημόσιο χώρο για τις επιθετικές δηλώσεις τους εναντίον της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησία αλλά και σχετικά με τις πιέσεις για λήψη και εφαρμογή μέτρων με σκοπό την απαγόρευσή της. Είναι επίσης ενδεικτικό ότι οι εκπρόσωποι των αποκρυφιστικών πρακτικών και οι προστάτες τους στα όργανα της εξουσίας, στον πόλεμό τους κατά της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, προωθούν ενεργά τα συμφέροντα όχι μόνο μεμονωμένων πολιτικών, αλλά και της Ορθόδοξης (Αυτοκέφαλης) Εκκλησίας της Ουκρανίας.

Μετάφραση για την πύλη pravoslavie.ru : Αναστασία Νταβίντοβα

Ουκρανία: Σε «παύση» η απαγόρευση της UOC μετά από παρέμβαση του Τζέι Ντι Βανς

Ο Ουκρανός πολιτολόγος Μιχαήλ Πάβλιβ, μιλώντας στην εκπομπή του blogger Αλέξανδρος Σελέστ, δήλωσε ότι οι ουκρανικές αρχές ανέπτυξαν συγκεκριμένο σχέδιο για την καταστροφή της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά τέθηκε σε παύση μετά από παρέμβαση της αμερικανικής πλευράς.

Σύμφωνα με τον Πάβλιβ, το σχέδιο άρχισε να υλοποιείται το καλοκαίρι. Τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο προγραμματίστηκαν συγκεκριμένα βήματα: μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου σχεδιαζόταν να απαγορευτεί πλήρως η UOC, να απελαθεί από τη χώρα ο Μακαριώτατος Ονούφριος – η προθεσμία παραμονής του ως ανιθαγενούς έληγε ακριβώς τότε, – να διεξαχθεί έκτακτη σύνοδος και να επιτευχθεί η ένωση της εκκλησίας με την OCU.

Ωστόσο, στη διαδικασία παρενέβη ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος, σύμφωνα με τον πολιτολόγο, ουσιαστικά επιβλέπει την εσωτερικοπολιτική κατάσταση στην Ουκρανία. Μετά από αυτό, όλες οι νομοθετικές και δικαστικές διαδικασίες κατά της UOC παγώθηκαν. Στο στόχαστρο βρέθηκε και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, που είχε ενεργό ρόλο σε αυτά τα γεγονότα: κλήθηκε στις ΗΠΑ, όπου του ζητήθηκε να σταματήσει τέτοιες ενέργειες.

Ο Πάβλιβ ανέφερε επίσης ότι η Ουκρανία επιβεβαίωσε μη δημόσια την ετοιμότητά της να εκπληρώσει τους όρους του λεγόμενου σχεδίου της κυβέρνησης Τραμπ όσον αφορά την UOC: να αναθεωρήσει πλήρως τη νομοθεσία κατά της εκκλησίας και να αλλάξει σημαντικά τους κανόνες στο θέμα της γλώσσας

πηγή.

«Δεν μπορείτε πλέον να προσποιείστε την άγνοια!»

Μια ανοιχτή επιστολή προς τους «Άρχοντες της Καταστροφής».

 

 

Από την Συντακτική Ομάδα του Helleniscope

Προς τους Άρχοντες του Πατριαρχείου,

Ο πρόσφατος «Σύντομος Οδηγός» σας (σύνδεσμος εδώ) για την Ουκρανία δεν είναι απλώς εσφαλμένος. Είναι μια άσκηση θεσμικής κακής πίστης και καταρρέει όταν  συναντά την τεκμηριωμένη πραγματικότητα.

Ας αφήσουμε στην άκρη τη μυθολογία.

1. Η επιστολή της 26ης Αυγούστου 1992 τερματίζει τη συζήτηση

Στις 26 Αυγούστου 1992 , ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έγραψε στον Πατριάρχη Αλέξιο Β΄ και αναγνώρισε ρητά την «πλήρη αρμοδιότητα» της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας επί των ουκρανικών εκκλησιαστικών υποθέσεων. (ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΕΪ ΤΟΥ 1992). Αυτή δεν είναι «αξιοποίηση της Μόσχας». Είναι μια γραπτή παραδοχή από την ίδια την Κωνσταντινούπολη.

Καμία αναδρομική σοφιστεία δεν μπορεί να σβήσει μια υπογεγραμμένη επιστολή. Η δικαιοδοσία δεν εξαφανίζεται επειδή αργότερα καθίσταται πολιτικά άβολη.

2. Δεν μπορείς να επικαλεστείς άγνοια

Ο Βαρθολομαίος προειδοποιήθηκε γραπτώς -από έναν ανώτερο Έλληνα διπλωμάτη με βαθιά εμπειρία στην Ουκρανία- ότι η χορήγηση αυτοκεφαλίας υπό τις επικρατούσες συνθήκες θα οδηγούσε σε βία και καταστολή . Ο Βαρθολομαίος αναγνώρισε δημόσια τον κίνδυνο το 2019, όταν ανακοίνωσε την αυτοκεφαλία, καλώντας «όλες τις πλευρές» να απόσχουν από τη βία.

Προχώρησε ούτως ή άλλως.

Πρόγνωση + δράση = ευθύνη.

3. Η Αυτοκεφαλία καθίσταται άνευ αντικειμένου τη στιγμή που εμφανίζεται βία

Οι κανονικές αφαιρέσεις σας είναι ηθικά άσχετες μπροστά στα γεγονότα:

-Η ρωσική γλώσσα απαγορεύεται από το Ουκροναζιστικό καθεστώς, το ίδιο καθεστώς που παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία.

-Οι πιστοί της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποκλείονται από τις εκκλησίες τους.

-Κλήρος δέχτηκε επιθέσεις, ενορίες κατασχέθηκαν, εκκλησίες βεβηλώθηκαν.

-Κρατική εξουσία ευθυγραμμισμένη με θρησκευτικούς διωγμούς.

Μόλις ο καταναγκασμός εισέλθει στο προσκήνιο, κάθε θεωρητική επιχειρηματολογία αποκλείεται . Τελεία και παύση.

4. Η απερισκεψία δεν είναι άμυνα

Είτε ο Βαρθολομαίος ενήργησε υπό αθέμιτη επιρροή —πολιτική πίεση, εκβιασμό ή δωροδοκία— είτε ενήργησε με απερίσκεπτη αδιαφορία για τις συνέπειες για τις οποίες είχε προειδοποιηθεί ρητά.

Διάλεξε το δηλητήριό σου. Κανένα από τα δύο δεν τον απαλλάσσει.

Αναλαμβάνοντας την πολιτική εξουσία, κάθισε στο τραπέζι του πόκερ — και έχασε.

5. Συνοπτικά:

-Γιατί παρακάμφθηκαν οι κανονικές διαδικασίες;

-Γιατί αγνοήθηκε η πανορθόδοξη συναίνεση;

-Γιατί οι προηγουμένως αναγνωρισμένες δικαιοδοτικές πραγματικότητες αντιστράφηκαν;

-Γιατί αγνοήθηκαν οι προειδοποιήσεις για βία;

-Γιατί δεν έχει αναληφθεί καμία ευθύνη για τον διωγμό των κληρικών που είναι πιστοί στην κανονική Εκκλησία;

6. Η ιστορία δεν είναι πλέον με το μέρος σας

Με βάση οποιαδήποτε ειλικρινή εκτίμηση, ο Βαρθολομαίος στέκεται πλέον ως ο χειρότερος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από την εποχή του Μελέτιου Μεταξάκη — όχι λόγω δογματικού λάθους, αλλά λόγω της ανθρώπινης καταστροφής που άφησε πίσω του.

Έχουμε να κάνουμε με συνεχιζόμενες παραβιάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας, όχι με διαμάχες σε αίθουσες σεμιναρίων.

Μπορείτε να συνεχίσετε να εκδίδετε δελτία τύπου. Η ιστορία θα συνεχίσει να εκδίδει ετυμηγορίες.

Η ευθύνη δεν μπορεί να ανατεθεί σε τρίτους.

Οι γραπτές δεσμεύσεις δεν μπορούν να διαγραφούν.

Και οι συνέπειες δεν μπορούν να αγνοηθούν.

Τελεία και παύλα.

πηγή 

Διαβᾶστε τήν συνέντευξη πού παραχώρησε ὁ οἰκουμενιστικός πατριάρχης τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκτροπῆς σέ γνωστή καθεστωτική παλιοφυλλάδα.

  

Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας

Θεωρῶ βέβαιο πώς καί αὐτή (ὅπως καί πολλές ἄλλες συνεντεύξεις ἤ ὁμιλίες του) θά διδάσκεται μιά μέρα στά πανεπιστήμια (σέ κάποια ἕδρα...γκαιμπελικῶν σπουδῶν) ἤ θά ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν ἐμβληματικῶν κειμένων κάποιου ὀργουελικοῦ ὑπουργείου προπαγάνδας σέ σκληροπυρηνική δυστοπική χούντα τοῦ ἐγγύς μέλλοντος.

 

 Ἀποκορύφωμα φυσικά τό πῶς ὁ ἐν λόγῳ ἠθικός αὐτουργός τοῦ διχασμοῦ τοῦ ὀρθόδοξου κόσμου γενικότερα καί τοῦ ἐπί ἑπταετίαν φρικώδους διωγμοῦ τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Οὐκρανίας εἰδικότερα, ρίχνει ὅλη τήν εὐθύνη ἀλλοῦ καί ἀναρωτιέται καί τί λόγο θά δώσουν στόν Θεό ὅσοι τόσο ἄδικα τόν...συκοφαντοῦν. Τά ἔγραφε βέβαια καί ὁ Θουκυδίδης πρίν ἀπό 25 αἰῶνες γιά ὅσους διαστρέφουν ἀκόμη καί τήν σημασία τῶν λέξεων, ὥστε νά δικαιώνουν τόν ἀρρωστημένο τρόπο σκέψης τους, ἀλλά μπροστά σέ τέτοια μνημεῖα διαστρέβλωσης τῆς ἀλήθειας, σάν καί αὐτά πού μᾶς προσφέρουν τά σύγχρονα ἔκγονα τοῦ νεοταξικοῦ σχεδιασμοῦ, εἶναι δεδομένο ὅτι καί ἐκεῖνος θά ἔχανε ἐντελῶς τά λόγια του. 

 

Πραγματικά, μπροστά σέ τέτοια συγκλονιστικά μεγέθη πλάνης καί τέτοια τραγικά ὕψη ἑωσφορικῆς ἀμετανοησίας, ὅλες οἱ λέξεις κυριολεκτικά ὠχριοῦν...

Σημείωση :Και όμως η κωλοφυλάδα ή αποκρύπτει ή αγνοεί  ότι το Φανάρι είναι χρόνια τώρα  υπό την πλήρη εποπτεία της Αμερικανικής Διπλωματίας..

Ο Γεώργιος Τραμπούλης, διευθυντής του Ορθόδοξου Τύπου, παρουσιάζει μια λεπτομερή ανάλυση του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στο πλαίσιο της σύγχρονης γεωπολιτικής και υποστηρίζει ότι η αμερικανική διπλωματία ασκεί άμεσο και συνεχή έλεγχο στις πολιτικές του από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Εξηγεί πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χρησιμοποιήσει συστηματικά τη θρησκευτική διπλωματία ως γεωπολιτικό εργαλείο για να αποδυναμώσουν τη ρωσική επιρροή, ειδικά στην Ουκρανία και τα Βαλκάνια, αναδιαμορφώνοντας τον ρόλο του Πατριαρχείου. Βασιζόμενος σε ιστορικές πηγές και αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA), ο Τραμπούλης περιγράφει πώς ο Πατριάρχης Μάξιμος Ε' αναγκάστηκε να παραιτηθεί και πώς ο Αθηναγόρας Α' ανήλθε στον πατριαρχικό θρόνο με σαφή αμερικανική πολιτική υποστήριξη. Τονίζει τον συμβολικό και στρατηγικό ρόλο που διαδραμάτισε ο Χάρι Σ. Τρούμαν, ο οποίος προσωπικά διευκόλυνε τη μεταφορά του Αθηναγόρα στην Κωνσταντινούπολη, ως ένα σαφές μήνυμα κυριαρχίας των ΗΠΑ επί του Πατριαρχείου κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

 Το βίντεο εξετάζει επίσης την Πανορθόδοξη Διάσκεψη του 1948 στη Μόσχα, η οποία καταδίκασε τον οικουμενισμό και τις δυτικές θεολογικές αποκλίσεις, και αντιπαραβάλλει αυτή την ορθόδοξη θέση με τις μεταγενέστερες πολιτικές που υιοθέτησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Σύμφωνα με τον Τραμπούλη, ξεκινώντας από τον Αθηναγόρα και συνεχίζοντας σήμερα υπό τον Βαρθολομαίο Α΄, το Πατριαρχείο έχει ευθυγραμμιστεί ολοένα και περισσότερο με τα δυτικά πολιτικά συμφέροντα, προωθώντας τον οικουμενισμό, την εκκοσμίκευση και ένα μοντέλο εξουσίας που μοιάζει με αυτό του Βατικανού. Ο Τραμπούλης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτή η ιστορική πορεία έχει μετατρέψει το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε «Ανατολικό Βατικανό», λειτουργώντας υπό γεωπολιτική εποπτεία και όχι υπό την ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση. Το βίντεο τελειώνει με μια έκκληση για την απελευθέρωση του Πατριαρχείου από τον ξένο πολιτικό έλεγχο και για την αποκατάστασή του ως γνήσιου πνευματικού κέντρου ορθόδοξης πίστης και παράδοσης. Υλικό από το Διεθνές Συνέδριο «Η Σταύρωση της Ορθοδοξίας στον 21ο αιώνα: Πνευματικοί πόλεμοι, η Οικουμενιστική Επίθεση και η Παγκόσμια Πολιτική» που διοργανώθηκε από το Κέντρο Γεωστρατηγικών Σπουδών στις 4 Δεκεμβρίου 2025 στο κέντρο τύπου UNS, το κέντρο τύπου της Ένωσης Δημοσιογράφων της Σερβίας στο Βελιγράδι.

Άλλο ένα κοπέλι ομιλεί για τις μεγάλες κατηγορίες της ρωσικής SVR στον Οικουμενικό Πατριάρχη*

  

του Μητροπολίτη Ιρλανδίας  Ιακώβου

Πριν από λίγες ημέρες γίναμε δυστυχώς μάρτυρες μιας αήθους επίθεσης της ρωσικής SVR εις βάρος του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου και, κυρίως, εναντίον του Οικουμενικού μας Πατριάρχη και πατέρα, κ.κ. Βαρθολομαίου. Οι κατηγορίες που διατυπώθηκαν είναι ψευδείς και ανυπόστατες, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και, αντιθέτως, διχάζουν το σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και πληγώνουν βάναυσα το Πανάγιο Σώμα του Χριστού.

Το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο κένωσε, κενώνει και θα κενώνει πάντοτε τον εαυτό του για τη σωτηρία του κόσμου. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο Πατριάρχης του έγραψαν, γράφουν και θα γράφουν ιστορία με αίμα, ταπείνωση και θυσιαστική αγάπη, «ἥτις οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς».

Όποιος δεν αντιλαμβάνεται τα παραπάνω –και άλλα πολλά που έχει καταγράψει και συνεχίζει να καταγράφει η ιστορία– ας αφιερώσει χρόνο για να εμπλουτίσει τις γνώσεις του με την αλήθεια και όχι με αήθη ψεύδη, τα οποία διαστρεβλώνουν την εκκλησιαστική αλήθεια και υπηρετούν το κακό και το ψεύδος. Οι προπαγανδιστικές αυτές δηλώσεις και ενέργειες εις βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Οικουμενικού Πατριάρχου είναι απολύτως καταδικαστέες και απορριπτέες συλλήβδην.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος είναι υπηρέτες και φορείς της Αλήθειας, της Ορθής Πίστεως και της γνήσιας, κανονικής εκκλησιολογίας.
Ο Θεός να χαρίζει πολλά έτη στον Οικουμενικό μας Πατριάρχη και να τον προστατεύει από κάθε κακή επιβουλή !

Αμήν !

+ ο Ιρλανδίας Ιάκωβος

  

*Φυσικά και επιβεβαιώνονται πλήρως οι Ρώσοι δυστυχώς ...             Το Φανάρι και υπό την πλήρη εποπτεία της Αμερικανικής Διπλωματίας!

 

Ἡ Οὐνία ὡς ὅπλον κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ παράγων εἰς τὸν πόλεμον εἰς τὴν Οὐκρανίαν

 

Τοῦ Κόνραντ Ρέκας,Πολωνού δημοσιογράφου 

  Γινόμαστε μάρτυρες ἑνὸς πολέμου μεταξὺ τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ διεξάγεται σὲ πολλὰ μέτωπα ταυτόχρονα. Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ σατανικὲς ἀγγλοσαξονικὲς ὑπερδυνάμεις ἔχουν πάρει τὸν ἔλεγχο τόσο τοῦ Βατικανοῦ ὅσο καὶ τοῦ Φαναρίου. Κατανοοῦμε ἐπίσης τὴν δημιουργία ψευδῶν «ἐκκλησιῶν» ὑποταγμένων στὶς ἐντολὲς τῶν κέντρων αὐτῶν, ποὺ ἀποσκοποῦν νὰ ἐξαπατήσουν τοὺς πιστούς καὶ νὰ διαδώσουν τὸ σκάνδαλο, εἰς βάρος τοῦ χριστιανισμοῦ. Πρέπει, ὡστόσο, νὰ ἔχουμε ὑπόψη ὅτι, πέρα ἀπὸ αὐτὲς τὶς σχετικὰ νέες ἀπειλές, τῶν ὁποίων οἱ ρίζες φθάνουν στὶς τελευταῖες ἕξι δεκαετίες, ἔχουμε νὰ κάνουμε καὶ μὲ μία ἐπιθετικότητα ποὺ διαρκεῖ τουλάχιστον ἕξι αἰῶνες.

Τὸ κακὸν σπέρμα τῆς Ἑνώσεως

  Μιλῶ, φυσικά, γιὰ τὴν Οὐνία, δοκιμασμένη μέθοδο πολέμου κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας: ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Ἕνωσης τῆς Φλωρεντίας (1439), ὅταν ἡ Δύση προσπάθησε μὲ ἐκβιασμὸ μέσῳ τῆς ἰσλαμικῆς ἀπειλῆς νὰ ἐξαναγκάσει τὴν Ἀνατολή, ἕως τὴ Σύνοδο τοῦ Μπρέστ (1596), ὅταν ἐπιχειρήθηκε ἡ πλήρης καταστροφὴ τοῦ ἀνατολικοῦ χριστιανισμοῦ στὶς περιοχὲς τῆς σημερινῆς Πολωνίας, Λιθουανίας, Οὐκρανίας καὶ Λευκορωσίας, ἀντικαθιστώντας τον μὲ δυτικὴ ἀπομίμηση, ἐξαπατώντας τοὺς πιστοὺς καὶ ἁρπάζοντας ναούς. Μόνο χάρη στὶς τεράστιες προσπάθειες ἀρχικὰ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῶν κατακομβῶν καὶ μὲ τὴν συμβολὴ ἐξεχόντων πιστῶν, ὅπως ὁ Μητροπολίτης Πέτρος Μογκίλα μεταξὺ τοῦ κλήρου, καὶ ὁ πρίγκιπας Κωνσταντῖνος Βασίλειος Ὀστρόζσκι μεταξὺ τῶν λαϊκῶν, κατέστη δυνατὸ νὰ ἀποκατασταθεῖ ἡ ὀρθόδοξη ἱεραρχία στὴν κανονικὴ ἐπικράτεια τῆς Μητρόπολης Κιέβου. Ἀλλὰ τὸ σπέρμα τοῦ κακοῦ ἐπέζησε, μὲ τὴ μορφὴ τῆς Οὐκρανικῆς Ἑλληνοκαθολικῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ἀποστολὴ της ἦταν νὰ ἀναμορφώσει τὴν Ὀρθοδοξία κατὰ τὸ λατινικὸ πρότυπο, ἀλλὰ ἐπειδὴ βασίστηκε σὲ κακὴ πρόθεση, ἔβλαψε ἀκόμη καὶ τοὺς δημιουργούς της, εἰσάγοντας τὸν ἰὸ τοῦ ἐθνοφιλετισμοῦ στὴν τροχιὰ τοῦ δυτικοῦ χριστιανισμοῦ στὴν Ἀνατολή, καὶ μὲ τὸν καιρὸ προσθέτοντας ναζισμό, ἔγκλημα καὶ γενοκτονία. Ἡ Ρουθηνικὴ Οὐνιτικὴ ἐκκλησία, ποὺ στὴ συνέχεια μετασχηματίστηκε στὴ σημερινὴ Οὐκρανικὴ Ἑλληνοκαθολικὴ Ἐκκλησία, χρησιμοποιήθηκε ἐπιτυχῶς ἀπὸ γνωστοὺς ἐχθρούς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν Σλάβων γενικότερα — τὴν Αὐτοκρατορία τῶν Ἀψβούργων — ὡς μέσο γιὰ νὰ στρέψει τοὺς Οὐκρανοὺς ἐναντίον τῶν Πολωνῶν καὶ τῶν Ρώσων, καθὼς καὶ γιὰ κατασκοπεία καὶ σπορὰ διχόνοιας στὶς περιοχὲς τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Οἱ συνέπειες δὲν ἄργησαν. Ἀμέσως μετὰ τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οἱ Οὐκρανοὶ Οὐνίτες ἔπαιξαν δυσοίωνο ρόλο στὴν πρόκληση αἱματηρῶν πολέμων μεταξὺ Οὐκρανῶν καὶ Πολωνῶν καὶ Ρώσων. Στὴ δεκαετία τοῦ 1920 καὶ τοῦ 1930 οἱ Οὐκρανοὶ Οὐνίτες μπῆκαν στὴν ὑπηρεσία τῶν Γερμανῶν, γιὰ νὰ γίνουν οἱ πιὸ πιστοὶ ναζιστικοί συνεργάτες ἀκριβῶς πρὶν καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ὑπεύθυνοι γιὰ γενοκτονία ἐναντίον χριστιανῶν τοῦ ρωμαϊκοῦ, ὀρθόδοξου καὶ ἀρμενικοῦ δόγματος. Ἔτσι τὸ κακὸ ἐπέστρεψε στοὺς δημιουργούς του, κτυπώντας τους πίσω…

«Ἅγιοι» συνεργάτες

  Σᾶς μιλῶ, ἀγαπητοὶ φίλοι, γιὰ αὐτὰ τὰ τραγικὰ γεγονότα, διότι, δυστυχῶς, δὲν ἀποτελοῦν μόνο ὑπόθεση τοῦ παρελθόντος. Ὅλες αὐτὲς οἱ ἐνέργειες — οἱ ἐλπίδες τῆς Ρώμης γιὰ προσηλυτισμὸ καὶ ἐκ νέου κατάκτηση τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολῆς, ἡ ἀντισλαβικὴ πολιτικὴ τῶν Ἀψβούργων καὶ ἡ συν­εργασία μὲ τοὺς ναζὶ – συνδέονται μὲ ἕνα πρόσωπο: τὸν ἀρχιεπίσκοπο Ἀνδρέα Σεπτύτσκι, οὐκρανὸ οὐκρανὸ-οὐνίτη μητροπολίτη Λβίβ, τὸν ὁποῖο ὁ Πάπας τῆς Ρώμης πρόκειται σύντομα νὰ ἀνακηρύξει ἅγιο! Χρειάζεται ἄραγε νὰ ἐξηγήσουμε τὶς συνέπειες μιᾶς τέτοιας πράξης τοῦ Βατικανοῦ; Γιὰ τοὺς Πολωνούς, Ἀρμένιους, Ρώσους, Ἑβραίους καὶ ἄλλα θύματα τοῦ οὐκρανικοῦ ναζισμοῦ, αὐτὸ μοιάζει μὲ τὴ διαβόητη ἁγιοποίηση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Στέπινατς. Ἡ ἁγιοποίηση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Σεπτύτσκι δὲν εἶναι ἁπλῶς μία ἀνοικτὴ δήλωση ὅτι ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία, ἀντίθετα μὲ τὶς πολυάριθμες δηλώσεις της, δὲν ἔχει ἐγκαταλείψει πλήρως τὸν οὐκρανικὸ-οὐνιτισμὸ καὶ τὸν προσηλυτισμό. Εἶναι ἀπόδειξη ὅτι ἡ Ρωμαϊκὴ Κουρία ἐξακολουθεῖ νὰ ὀνειρεύεται τὴν καταστροφὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως τὸ 1204 οἱ ρωμαϊκοὶ σταυροφόροι ἐπιτέθηκαν καὶ κατέλαβαν τὴν Κωνσταντινούπολη πρὸς ὄφελος τῶν βενετῶν ἐμπόρων, ἔτσι καὶ σήμερα ἡ ἀποστολὴ τῆς Ρώμης στὴν Οὐκρανία καί, τελικά, στὴ Ρωσία, εἶναι ἡ ὑλοποίηση γεωπολιτικῶν στόχων τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ Δυτικοῦ κόσμου, τῶν παγκόσμιων χρηματοδοτῶν καὶ τῶν ἰμπεριαλιστῶν, ποὺ χρησιμοποιοῦν ἐπίσης τοὺς οὐκρανοὺς νεοναζί.

Ἡ συνέχεια τῆς δυτικῆς ἐπιθετικότητος κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας

  Τὸ παράδειγμα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Σεπτύτσκι καὶ ὁ ρόλος τοῦ οὐκρανικοῦ-οὐνιτισμοῦ, συνδεδεμένου μὲ τὸν ναζισμὸ (τόσο ἱστορικὰ ὅσο καὶ σήμερα), ἐπιβεβαιώνουν τὴ συνέχεια τῆς δυτικῆς ἐπιθετικότητας κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ σλαβισμοῦ. Τὴ δεκαετία τοῦ 1990 ἡ συμμαχία ἀγγλοσαξονικοῦ καὶ γερμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ μὲ τὸ Βατικανὸ ὁδήγησε στὴ διάλυση τῆς Γιουγκοσλαβίας, ἔπαιξε στὴ συνέχεια σημαντικὸ ρόλο στὸν ἀποχωρισμὸ τοῦ Κοσσόβου ἀπὸ τὴ Σερβία, καὶ σήμερα ἀποτελεῖ καταλύτη τοῦ πολέμου στὴν Οὐκρανία. Γι’ αὐτό, ἂν καὶ ἀναγνωρίζουμε νέες ἀπειλὲς κατὰ τοῦ χριστιανισμοῦ, δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε τὶς ἱστορικές, ποὺ παραμένουν ἐπικίνδυνες ἀκόμη καὶ σήμερα. Ἀνάμεσά τους, μία ἀπὸ τὶς χειρότερες παραμένει τὸ ψεῦδος τῆς «ἕνωσης τῶν ἐκκλησιῶν».

Πηγή: Ὁμιλία ἀπὸ τὴν Διεθνῆ Διάσκεψιν «Ἡ Σταύρωση τῆς Ὀρθοδοξίας στὸν 21ο αἰώνα: πνευματικοὶ πόλεμοι, οἰκουμενιστικὴ ἐπίθεση καὶ παγκόσμια πολιτική», ἡ ὁποία ὠργανώθη ἀπὸ τὸ Κέντρον Γεωστρατηγικῶν Μελετῶν τὴν 4ην Δεκεμβρίου εἰς τὸ Βελιγράδι. Μετάφρασις ἀπὸ τὰ ἀγγλικὰ εἰς τὰ σερβικά: Κέντρο Γεωστρατηγικῶν Μελετῶν.

orthodoxostypos

Τί δείχνουν ἀφ’ ἑνός ἡ πρωτοφανής καί μέσῳ βαρύτατων χαρακτηρισμῶν ρωσική ἐπίθεση κατά τοῦ πατριάρχη Βαρθολομαίου

 ....ἀλλά καί ἀφ’ ἑτέρου τά ὅσα ἐκεῖνος εἶπε - γιά πρώτη φορά -ἀπευθυνόμενος πρός τόν ψευτομητροπολίτη Κιέβου Ἐπιφάνιο, κατά τό πρόσφατο μιαρό συλλείτουργο στό Φανάρι; 

Κάποια νέα δεδομένα στό ἐρεβῶδες ἐκκλησιαστικό (καί γεωπολιτικό) Οὐκρανικό Ζήτημα, ὅπως τά σχολίασα στήν πρό ὀλίγων ἡμερῶν παρουσία μου στόν Focus FM. 

 Νεκτάριος Δαπέργολας

Πατριάρχης Βαρθολομαίος_Λόγια ἔντονης ἀνησυχίας, ἐπειδή εἶναι ξεκάθαρο ὅτι τό ἔργο στό Κίεβο δέν πάει ἔτσι ὅπως τό εἶχαν σχεδιάσει.

Τώρα ὅμως εἶναι ἴσως πιά πολύ ἀργά γιά δάκρυα. Ἀκόμη καί γιά κροκοδείλια... 

 

Γράφει  ο  Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο πραγματοποιήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων, μέ πρωταγωνιστή τον πατριάρχη Βαρθολομαίο καί τόν ψευτομητροπολίτη Κιέβου Ἐπιφάνιο Ντουμένκο, ὅπου πάλι στήν ὁμιλία πού ἔβγαλε ὁ πρῶτος αὐτοεγκωμιάστηκε γιά τήν παρέμβασή του στήν Οὐκρανία, προβαίνοντας ταυτόχρονα σέ νέα διαστροφή τῆς ἀλήθειας σχετικά μέ τό πόσο ἀνώμαλη καί στρεβλωμένη ἦταν ἐκκλησιαστικά ἐκεῖ ἡ κατάσταση ἐπί αἰῶνες καί πόσο ἱεροκανονικά θεμιτή καί σωτήρια ἡ δική του ἐπέμβαση. 

 

Στήν πραγματικότητα βέβαια μόνο τραγικά ἀνίδεοι μποροῦν νά πιστεύουν ὅτι ὑπῆρχε ὄντως ἐκκλησιαστική στρέβλωση ὡς τό 2018 στήν Οὐκρανία καί ὅτι ἐπίσης τό Φανάρι εἶχε δικαιοδοσία καί συνεπῶς δικαίωμα παρέμβασης ἐκεῖ καί δέν πραγματοποίησε εἰσπήδηση σέ χῶρο ξένης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας (καί ἐπί του προκειμένου τῆς ρωσικῆς). Δέν ξεχνᾶμε ἄλλωστε ὅτι ὅλα αὐτά τά γνώριζε - καί τά ἀναγνώριζε - τό Φανάρι ἕως τό 2018 (ὅσο καί ἄν κάποιοι κάνουν τώρα πώς δέν τά θυμοῦνται), καθώς καί τήν κανονική Οὐκρανική Ἐκκλησία ὑπό τον Ὀνούφριο τήν θεωροῦσε ἀπολύτως νόμιμη καί κανονική, ἀλλά καί τήν καθηρημένη ἀπό τό 1992 ὁμάδα του Φιλαρέτου (από την οποία προέκυψε καί ο Επιφάνιος Ντουμένκο) τήν θεωροῦσε ἐπί 26 ὁλόκληρα χρόνια ὡς σχισματική καί παράνομη, ὥσπου ἐν μιᾷ νυκτί τήν ἀναγνώρισε ὡς Ἐκκλησία. 

 

Ἄν διαβάσουμε ὅμως προσεκτικά τήν ἐν λόγῳ ὁμιλία, θά διαπιστώσουμε ὅτι τό ἐντυπωσιακό σέ αὐτήν δέν ἦταν τό παραπάνω. Τέτοιες στρεβλώσεις τῆς ἀλήθειας καί προσπάθειες αὐτοδικαίωσης τίς ἔχουμε ξαναδεῖ πολλές φορές. 

 

Ἐκεῖνο ὅμως πού μόλις τώρα ἀκούσαμε ἀπό τά χείλη τοῦ πατριάρχη, γιά πρώτη φορά ἀφ’ ὃτου ξεκίνησε αὐτό τό τρισάθλιο ἐκκλησιαστικό Οὐκρανία Γκέιτ (ἐδῶ καί 8 περίπου χρόνια) ἦταν λόγια ἔντονης ἀνησυχίας, ἐπειδή εἶναι ξεκάθαρο ὅτι τό ἔργο στό Κίεβο δέν πάει ἔτσι ὅπως τό εἶχαν σχεδιάσει. 

 

Ἡ ὁμιλία τοῦ Βαρθολομαίου λοιπόν ἐμπεριεῖχε γιά πρώτη, ἐπαναλαμβάνω, φορά:

α) ξεκάθαρα ἴχνη ἀπολογητικοῦ πνεύματος καί ἀπόπειρας (ἀτυχοῦς βεβαίως, ἀλλά πάντως ἀπόπειρας) ἀπάντησης στίς βάσιμες κατηγορίες περί μή ἐπαναχειροτονίας τῶν ἕως τό 2018 καθηρημένων σχισματικῶν,

β) ἔμμεση ἀλλά σαφῆ ἐκδήλωση δυσαρέσκειας πρός τό πολιτικό καί ἐκκλησιαστικό οὐκρανικό καθεστώς γιά τό πογκρόμ πού ἔχει ἐξαπολύσει καί συνεχῶς κλιμακώνει («Καταδικάζομεν ἀπεριφράστως τὰς ἀκρότητας ὁποθενδήποτε καὶ ἐὰν προέρχωνται. Συνιστῶμεν εἰς τὰ κρατικὰ ὄργανα τὴν ἀποχήν των ἐκ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων»),

γ) παράλληλη ὑπόδειξη πρός τόν Ἐπιφάνιο νά ἐργαστεῖ μέχρι ἐξαντλήσεως γιά συνδιαλλαγή μέ τήν ἄλλη πλευρά, τήν ὁποία μάλιστα ἔμμεσα ἀναγνωρίζει ὡς νόμιμη («τὴν ἀναζήτησιν τρόπων πρὸς προσέγγισιν τῶν ἐν Οὐκρανίᾳ συνεπισκόπων Σας διὰ διάλογον καὶ ἀναζήτησιν κοινῶν σημείων πρὸς ἐνότητα»),

δ) ὀνομαστική ἀναφορά στόν νόμιμο μητροπολίτη Ὀνούφριο, γιά τόν ὁποῖο ἐξέφρασε τήν εὐχή νά συμφιλιωθεῖ μέ τήν ὑβριδική ψευτοεκκλησία («Καλοῦμεν τὴν ἀπολειπομένην ἐν Οὐκρανίᾳ σεβασμίαν ἱεραρχίαν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην κ. Ὀνούφριον, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν στάσιν της»), ἀλλά καί

ε) αἴτηση συγγνώμης ἐάν παρερμηνεύθηκαν οἱ προθέσεις του καί θεωρήθηκε ὅτι ἡ στάση του ὑποκινήθηκε καί ἀπό πολιτικούς λόγους («Ζητῶμεν ἐν τέλει μετὰ θάρρους συγγνώμην, ἐὰν ἐκ τῆς ἐν ταπεινώσει σιωπῆς ἡμῶν ἐδώκαμεν τὴν ἐντύπωσιν εἴς τινας ὅτι ὑπῆρχεν ἐκ μέρους ἡμῶν ἑτέρα ἀνθρωπογενὴς καὶ οὐχὶ ἐκκλησιαστικὴ προοπτικὴ εἰς τὸ ὅλον πρόβλημα»). 

 

Πραγματικά, εἶναι πολύ εὔγλωττα ὅλα αὐτά.

 Καί ὄχι ἀσφαλῶς ἐπειδή φανερώνουν...ἀγάπη, ἐνσυναίσθηση ἤ εἰλικρινῆ πρόθεση συνδιαλλαγῆς (ὅπως εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θά σπεύσουν νά συμπεράνουν οἱ γνωστοί χειροκροτητές), γιατί πολύ ἁπλά ἐδῶ καί τόσα χρόνια δέν εἴδαμε τίποτε ἐξ αὐτῶν γιά τά ἐκεῖ συμβαίνοντα αἴσχη, πέραν μίας βαθιᾶς καί ἐνοχικῆς σιωπῆς. 

 

Τό ὅτι αὐτή ἡ σιωπή σπάζει αἴφνης γιά πρώτη φορά τώρα, ἄλλα πράγματα ἀποδεικνύει: τό πόσο πολύ τά πράγματα ἔχουν ξεφύγει πέρα ἀπό κάθε προϋπολογισμένο ὅριο, ἀλλά καί τό ἀδιέξοδο σέ μία ὑπόθεση πού ἀλλιῶς τήν σχεδίαζε ὁ Βαρθολομαῖος καί οἱ σύν αὐτῷ (ὡς ὄνειρο εὔκολης ἐκκλησιαστικῆς ἑνοποίησης ὅλης τῆς Οὐκρανίας ὑπό τήν ἐποπτεία του) καί ἐντελῶς ἀλλιῶς δείχνει νά καταλήγει (ὡς μόνιμη πληγή, ἀτελεύτητος ἐμφύλιος καί πεδίο κλιμακούμενης καθεστωτικῆς - καί δυσφημιστικῆς γιά τόν ἴδιο - κτηνωδίας). 

Καί ἐπειδή ὑπάρχουν καί οἱ πολεμικές ἐπιχειρήσεις, πού ἐπίσης δέν ἐξελίσσονται ὅπως περίμενε καί ἤλπιζε τό Φανάρι, ἡ κατάσταση δείχνει ἀνεξέλεγκτη πιά.

Τό πόσο πολύ ἔχουν ξεφύγει τά πράγματα (καί δέν μαζεύονται πλέον) τό μαρτυρᾶ ἄλλωστε σύν τοῖς ἄλλοις καί ἡ γνωστή πλέον - καί πρωτοφανής στά χρονικά (γιά τό εἶδος της καί γιά τό ὓφος της) - ἀνακοίνωση, πού ἔφτασε στό σημεῖο νά ἐκδώσει προχτές ἡ Ρωσική ὑπηρεσία πληροφοριῶν, ὅπου καταγγέλλεται ἕνας ἀνώτερος θρησκευτικός ἀξιωματοῦχος ὡς συνεργάτης κατασκόπων, κατονομάζεται ρητά ὡς «ἀντίχριστος μέ ράσο» καί «ἐνσαρκωμένος διάβολος» καί συνάμα παρατίθεται μία πληθώρα ἐνεργειῶν μέ τίς ὁποῖες προσπαθεῖ νά διαλύσει τήν Ρωσική Ὀρθοδοξία, συνεργαζόμενος ὄχι μόνο στήν Οὐκρανία ἀλλά καί στήν Βαλτική μέ ἐθνικιστές καί νεοναζί καί δημιουργώντας τεχνητά θρησκευτικές δομές-μαριονέτες.

Βαρύτατοι μέν οἱ χαρακτηρισμοί, εἰδικά ὅμως γιά τίς κατονομαζόμενες καί καταγγελλόμενες ἐνέργειες ὁφείλουμε νά ξεκαθαρίσουμε ὅτι οὔτε περιμέναμε οὔτε καί χρειαζόμασταν τήν ὃποια ρωσική ἀνακοίνωση γιά νά τίς μάθουμε. Δυστυχῶς, ὁ ὀλέθριος ρόλος τῆς φαναριώτικης ἡγεσίας εἶναι γνωστός καί πολλαπλῶς τεκμηριωμένος. Καί βέβαια ὄχι μόνο γιά τήν Ρωσική, ἀλλά γενικότερα γιά τήν συνολική Ὀρθοδοξία. Φτάνει ὅμως μιά στιγμή πού μετά ἀπό τόσους ἀνέμους πού ἔχεις σπείρει, φαίνεται ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα καί γιά τίς θύελλες. Καί ὅταν οἱ θύελλες βγαίνουν ἐκτός ἐλέγχου, ἀρχίζει ὁ προβληματισμός, μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγωνία καί στή συνέχεια ὁ πανικός.

Τώρα ὅμως εἶναι ἴσως πιά πολύ ἀργά γιά δάκρυα. Ἀκόμη καί γιά κροκοδείλια...