Οικιακή κομποστοποίηση

Πήγαμε Ολλανδία -Μέρος 2ο

 Το τελευταίο 10ήμερο του Ιανουαρίου ο μπαμπάς και η μαμά μας πήγαν στο Άμστερνταμ στην Ολλανδία, για να γνωρίσουν την κτηνοτροφία του κόσμου εκεί. Οι άνθρωποι ήταν όλοι πολύ ζεστοί, ο καιρός βέβαια όχι και τόσο... Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας υποδέχτηκαν στις περιουσίες τους και ενα ακόμη μεγαλύτερο στους φίλους που μας προσκάλεσαν, φιλοξένησαν και ξενάγησαν!

μερος 1ο

Πήγαμε Ολλανδία (Ά)

 Το τελευταίο 10ήμερο του Ιανουαρίου ο μπαμπάς και η μαμά μας πήγαν στο Άμστερνταμ στην Ολλανδία, για να γνωρίσουν την κτηνοτροφία του κόσμου εκεί. Οι άνθρωποι ήταν όλοι πολύ ζεστοί, ο καιρός βέβαια όχι... Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας υποδέχτηκαν στις περιουσίες τους και ενα ακόμη μεγαλύτερο στους φίλους που μας προσκάλεσαν, φιλοξένησαν και ξενάγησαν!

Προστασία από το κρύο

Για να μη γροικάς ψύχρα το χειμώνα ολότελα

Βράσε τσουκνίδα στο λάδι, αυτή είναι ένα χόρτο όπου έχει ακίδες λεπτές και μάζεψε τη το ταχύ πριν βγει ο Ήλιος και με το λάδι αυτό αλείψου όπου θέλεις να μην αισθάνεσαι ψύχος.
Ή βράσε ομοίως με το λάδι αβρότανα και αλείφου ως άνωθεν.
Αυτά είναι όμοια της αψιθιάς, μόνο εκείνης είναι τα φύλλα λευκότερα, των δε αβροτάνων πρασινότερα, από τα οποία βάνε και στο κρασί και πίνε τα να μην κρυώσεις ποτέ.(1)

Μαζεύουν τσουκνίδες την άνοιξη πρωί πρωί πριν βγει ο ήλιος, τις κοπανίζουν και τις βράζουν με λάδι, σουρώνουν ύστερα το ζουμί το βάζουν σε ένα μπουκάλι και στην αρχή του χειμώνα, αλείφουν με αυτό μία φορά τα πόδια τους και όλο το χειμώνα δεν κρυώνουν τα πόδια. Το ίδιο φάρμακο μεταχειρίζονται και όσοι έχουν ρευματισμούς κάνοντας επαλείψεις στο μέρος που έχει ρευματισμούς.(2)

Πηγές
(1) Γεωπονικόν-Αγάπιου μοναχού του Κρητός
(2)Τα βότανα-Ξεν. Γ. Αναγνωστόπουλου

*Το αβρότανο πρέπει να είναι το αβρότονον δηλαδή η Artemisia abrotonum L, A. arborescens

Διατήρηση φυτικών τροφών

Φασόλια χλωρά
1ος τρόπος
Λαμβάνετε χλωρά φασόλια καλής ποιότητος, τα περνάτε σε κλωστές σε αρμαθιές και τα βυθίζεται σε βραστό νερό επί τρία ή τέσσερα λεπτά. Τα εξάγεται κατόπιν και τα στεγνώνεται στη σκιά, σε ευάερο μέρος. Τους αλλάζετε τη θέση και τα ανακινείτε 3 ή 4 φορές την ημέρα. Αρμαθιάζονται δε αραιά για να μη συμπιέζονται. Καλό είναι να ρίξετε και στο νερό που θα ζεματίσετε τα φασόλια μία πρέζα στάχτης και ένα ματσάκι μαϊντανό.
Όταν ξεραθούν τα φασόλια, κλείνονται εντός χάρτινων σάκων και όταν πρόκριτε να μαγειρευτούν, τα βάζουν πρώτα στη φωτιά με κρύο νερό για να αναλάβουν την χλωρότητά τους.

2ος τρόπος
Βάζετε στο βάθος κατάλληλου δοχείου κοινό αλάτι και επ’ αυτού μία στιβάδα χλωρών φασολιών, έπειτα άλλη στρώση αλατιού και ούτω καθεξής έως ότου γεμίσει το δοχείο, έτσι ώστε η ανώτερη στιβάς να είναι από αλάτι. Εάν θέλεις μπορεί να ρίξεις από απάνω αρκετό λιωμένο βούτυρο και όταν παγώσει να σκεπάσεις με λάδι. Όταν θα τα μεταχειρισθείς, πρέπει να τα αφήσεις πολλή ώρα σε κρύο νερό πριν τα βράσεις.

3ος τρόπος
Βάλε να βράσουν επί 20 λεπτά της ώρας εντός υφάλμυρου νερού. Άστα κατόπιν να στραγγίσουν και να κρυώσουν σε λευκό πανί και ακολούθως κλείσε τα σε κουτιά από λευκοσίδηρο ή σε φιάλες, τα απογεμίζεις με το νερό που έχει πλέον κρυώσει, το οποίο χρησίμευσε προς βράση των φασολιών. Πρόσθεσε δύο δράμια σόδας του φαρμακείου προς 1 οκά νερού, κλείσε τα καλώς και άφησε τα να θερμανθούν επί μία ώρα εις ατμόλουτρο (σε δοχείο εντός χύτρας που έχει νερό που βράζει στη φωτιά).

4ος τρόπος
Καθαρίζεις τα 2 άκρα των φασολιών, απορρίπτεις τα τραχιά και τα βάζεις σε κρύο νερό.
Έπειτα τα βάζεις σε χύτρα βράζοντος υφάλμυρου νερού και μετά από 1 ή 2 βράσεις τα εξάγεις και τα τοποθετείς σε δοχείο ψυχρού νερού όπου κρυώνουν. Αφού στραγγίσουν, τοποθετούνται σε πήλινα δοχεία εντός άλμης (6 μέρη αλατιού και 15 νερού). Καλύπτεται από πάνω ολόκληρο με λάδι (έως μισού δακτύλου πάχος) και κλείνεται με καλό φελλό, διατηρούνται δε τα δοχεία σε δροσερό μέρος αλλά όχι υγρό. Όταν θα γίνει χρήση αυτών, ξαρμυρίζονται σε κρύο νερό.

5ος τρόπος
Αφαιρούνται τα άκρα και οι κλωστές των φασολιών, χωρίς να σπαστούν και μετά ζεματίζονται για λίγα λεπτά. Μετά στραγγίζονται και ξεραίνονται στο φούρνο μόλις βγάλουν τα ψωμιά. Φυλάσσονται μετά εντός κουτιών χωρίς υγρασία. Πριν μαγειρευτούν, μένουν λίγη ώρα εντός χλιαρού νερού για να φουσκώσουν και να πρασινίσουν.
Κατά τους ανωτέρω τρόπους διατηρούνται τα μπιζέλια, οι μπάμιες και τα κουκιά.

Αγκινάρες
1ος τρόπος
Διαλέγονται οι τρυφερότερες, αφαιρούνται τα πράσινα φύλλα μέχρι να φανούν τα λευκά και τρυφερά. Τότε δε χαράσσονται κάτωθεν σταυροειδώς και βυθίζονται επί τινά λεπτά σε χύτρα ζεματιστού νερού, το οποίο περιέχει 4% αλάτι. Μετά στραγγίζονται, ξεραίνονται στον ήλιο και όταν ξεραθούν καλά κλείνονται σε θήκες και διατηρούνται για ένα έτος εάν φυλαχθούν σε ξηρό μέρος.
2ος τρόπος
Κόβεις την ουρά των αγκιναρών και τα άκρα των φύλλων και τις ζεματίζεις επί αρκετή ώρα, ώστε να μπορεί να βγάλεις το κάτω νηματώδεις μέρος. Επιπάσεις εσωτερικά με αλάτι και τις τοποθετείς σε πήλινο δοχείο με νερό και μία δράκα καλή αλατιού. Την επαύριον αλλάζεις το νερό και κάνεις πλέον άλμη δυνατή με τρεις ή τέσσερις χούφτες αλατιού και ένα ποτήρι ξύδι. Καλί είναι να σκεπαστεί από επάνω η άλμη με ελαφριά στιβάδα βουτύρου λιωμένου ή λαδιού. Μουσκεύονται σε χλιαρό νερό και βράζονται με πολύ νερό για να τους φύγει η αλμύρα πριν φαγωθούν.

Σπαράγγια
Αφού χωριστεί το λευκό και σκληρό μέρος, βράζονται για πολύ λίγο οι κορυφές με αλμυρό νερό και έπειτα βυθίζονται σε κρύο νερό. Μετά από ένα τέταρτο εξάγονται, στραγγίζονται και τοποθετούνται σε δοχείο που περιέχει μίγμα νερού και ξυδιού σε ίσα μέρη, ομού με αλάτι, γαρύφαλλα και ένα άωρο λεμόνι κομμένο σε φέτες .

Λάχανα ή μάπες (Κράμβαι)
Διατηρούνται στο υπόγειο επί του χώματος, πλαγιασμένα χάμω το ένα δίπλα πλησίον του άλλου, έτσι ώστε οι κεφαλές τους να αγγίζουν τις ρίζες των προηγούμενων.
Ρίχνετε λίγο χώμα στις ρίζες αυτών και όταν πλησιάζουν οι παγετοί σκεπάζονται τα λάχανα με ξηρό χόρτο καλώς τιναγμένο.

Κουνουπίδια (Ανθοκράμβαι)
Καθαρίζονται επιμελώς από όλα τα έξω φύλλα και κόβονται κατά μήκος σε φέτες ενός δακτύλου πάχος, τις οποίες ρίχνεται σε νερό που βράζει και τις αφήνετε να πάρουν μία βράση επί 4 ή 5 λεπτά της ώρας. Αφού τα βγάλετε και τα στραγγίσετε τα απλώνεται στον ήλιο πάνω σε καλαθόπλεκτα και μετά δύο ημέρες τα τοποθετείτε σε χλιαρό φούρνο έως ότου ξεραθούν αρκετά. Ύστερα τα κλείνεται σε χάρτινους σάκους και τα φυλάσσεται.
Ομοίως μπορούν να φυλαχθούν και οι μάπες.

Καρότα (δαυκιά), κοκκινογούλια (τεύτλα), ρέβες (γογγύλια) και λοιπές φαγώσιμες ρίζες
Διατηρούνται εντός υπογείου ή οψοφυλακίου (κελάρι), χωμένα εντός ξηράς άμμου, μέχρι των φύλλων. Τάσσονται κατά σειρά λοξά, δηλ. κατά στοιβάδες κεκλιμένες και χωριζόμενες διά κοιτασμάτων άμμου. Ουσιώδες είναι εκάστη ρίζα να είναι απομονωμένη από τις παρακείμενης ρίζας δια άμμου.
Ομοίως διατηρούνται και εντός στεγνής σκόνης άνθρακα, κατά αλλεπάλληλους στιβάδες.
Βιβλιοθήκη της γυναικός-Έτος Α’ Βιβλίον 9ον-Πως διατηρούνται τα τρόφιμα-Εν Αθήναις-189

Ιανουάριος στο αγρόκτημα

Σπέρνουμε: Ξεκινάμε την πρώιμη σπορά λαχανικών όπως ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, για καλλιέργεια σε θερμοκήπιο (σε προστατευμένο και θερμαινόμενο σπορείο στις νότιες πεδινές περιοχές της Ελλάδος).
Φυτεύουμε: Κρεμμύδια, σκόρδα για χλωρά την άνοιξη και ξερά το καλοκαίρι, συμπληρώνουμε μπιζέλια και κουκιά για όψιμη συγκομιδή (στα πεδινά και στα νότια μέρη της Ελλάδος).

Συγκομιδή: Λεμόνια, πορτοκάλια, μανταρίνια, νεράντζια, περγαμότα, ελιές, μήλα, μάπες, μπρόκολα, κουνουπίδια, μαρούλια, κρεμμύδια, ραδίκια, ζοχούς, ρόκα, σπανάκι, σέσκλα, λάπατα, βρούβες, σινάπια, τσουκνίδες, μάραθο.

Δεντροκομικές εργασίες μηνός Ιανουαρίου
Οι δενδροκομικές εργασίες είναι σχετικώς περιορισμένες, γιατί την εποχή αυτή ο καιρός είναι βροχερός και παγετώδης.
Στους οπωροκήπους οι σπουδαιότεροι είναι οι αρόσεις ή οι περιλακκώσεις των δέντρων, εάν δεν έχουν γίνει μέχρι τώρα, οι λιπάνσεις και η συνέχισης των κλαδευμάτων.
Για τις λιπάνσεις στους πολύ ορεινούς και ψυχρούς τόπους, ενδείκνυται η χρήση ημι-αποσυνθεμένης κόπρου, γιατί εκτός της λιπαντικής της αξίας, διατηρεί το έδαφος θερμό και προστατεύει τις ρίζες από τις επιδράσεις των παγετών όπως στα ευαίσθητα οπωροφόρα όπως οι ροδακινιές, βερικοκιές, δαμασκηνιές, συκιές κ.λ.π.
Τα κλαδεύματα πρέπει να εφαρμόζονται με ήπιο και ξηρό καιρό και ποτέ με παγετούς, βροχές ή σφοδρούς ανέμους, γιατί σε αντίθετη περίπτωση οι πληγές δύσκολα επουλώνονται και προσβάλλονται από διάφορες παρασιτικές ασθένειες.
Κατά τη περίοδο αυτή κλαδεύονται κυρίως τα γιγαντόκαρπα, όπως οι μηλιές οι απιδιές οι κυδωνιές και οι καστανιές.
Σε θερμά και προφυλαγμένα μέρη εξακολουθούν οι φυτεύσεις των οπωροφόρων, ποτέ όμως σε υγρά ή παγωμένα εδάφη, ούτε κατά την διάρκεια βροχών ή σφοδρών ανέμων. Εάν δεν παρουσιάζετε τέτοια ευκαιρία είναι προτιμότερο να αναβάλλωνται για αργότερα, Φεβρουάριο-Μάρτιο.
Στα σπορεία και τα φυτώρια εκτελούνται οι εκσκαφές και οι λιπάνσεις των βραγιών, και εφόσον ο καιρός το επιτρέπει, συνεχίζονται οι μεταφυτεύσεις των δενδρυλλίων από τα σπορεία.
Ακόμη μπορούν να ενστρωματώνονται σε άμμο διάφοροι σκληροκέλυφοι σπόροι, όπως τα αμύγδαλα, τα καρύδια, τα ροδάκινα, τα δαμάσκηνα , τα κεράσια κ.λ.π.
Ο Ιανουάριος μήνας, παρουσιάζει την ευνοϊκότερη εποχή για την αναζήτηση και εξόντωση των διαφόρων βλαπτικών εντόμων, που κρύβονται στους ξηρούς φλοιούς, τα φύλλα ή και εντός του ξύλου των δέντρων. Επιβάλλεται η επισταμένη και προσεκτική έρευνα των κλαδιών και των κορμών όλον των οπωροφόρων, για την ανακάλυψη και καταστροφή των ευρισκόμενων αυγών, προνυμφών ή τελείων εντόμων, που διαχειμάζουν συνήθως στις ρίζες αυτών.
Παράλληλα πρέπει να καταστρέφονται τα βρύα, οι λειχήνες και οι πολύσποροι (ίσκες), που καλύπτουν συνήθως τα γηραιά δέντρα, με απόξεση και επάλειψη των πασχόντων μερών με πυκνή διάλυση θεϊκού χαλκού.

Αυτοί οι ψεκασμοί εφαρμόζονται και στα υγιή οπορωφόρα για να τα προφυλάσσουν από διάφορες παρασιτικές ασθένειες και προσβολές.
Κατά τον Ιανουάριο μήνα ωριμάζουν και διατηρούνται στην αποθήκη φρούτα διάφορων όψιμων ποικιλιών.
Από τα αχλάδια οι ποικιλίες Καμπάνα, Σαιν-Ζερμαίν, Πας-Κολμάρ, Έξι-κουτί, Κουτί Αρμούτ, Σπινοκάρπι, Ντεκάνα, Ολιβιέ-ντε-σερ κλπ
Από τα μήλα οι ποικιλίες Φυρίκι όψιμο, Στάρκιν, Μπλακ μπε Ντάβις, Τσιζελί, Καρλάν κ.λ.π.

Πηγή: Πλήρης οδηγός του Δενδροκαλλιεργητού-Παράρτημα "Γεωργικού δελτίου" μηνός Ιουλίου 1937

Τα λουλούδια τον Ιανουάριο

Γενικές εργασίες και φροντίδες
Στήνουμε και προετοιμάζουμε το σπορείο μας.
Ξεβοτάνισμα και ελαφρό σκάλισμα αν επιτρέπεται από τον καιρό. Ψεκάζουμε με χαλκό τα φυτά και τα δένδρα μας, ιδιαίτερα μετά από πάγο για προστασία

και κυρίως μετά από χαλάζι...

Ετοιμάζουμε και λιπάρουμε με φουσκί ή κομπόστα το χωράφι μας για να είναι έτοιμο για την ανοιξιάτικη καλλιέργεια μας.

Εφάρμοση εδαφοκάλυψης στο περιβόλι και στα μικρά δέντρα μας για προστασία από τις βροχές και τα κρύα.
Μαζεύουμε φύλλα και υλικά για την κομπόστα μας.

πηγή

Ένα μικρό μυστικό πως να μαζέψετε άγρια χόρτα για το τραπέζι σας

Ώρα να πάρουμε τα Ψηλά Βουνά, η ύπαιθρος σβήνει, τα διατροφικά αποθέματα μηδενίζονται!

Ζωή χωρίς λεφτά

Θα μου άρεσε να ζω την μποέμικη ζωή της κυρίας. Αλλά πάλι... Μία ημέρα χωρίς λεφτά; Σιγά το πράγμα. Μία εβδομάδα χωρίς το παραμικρό έξοδο; Δύσκολο, αλλά παλεύεται. Ένας μήνας χωρίς ψώνια; Όχι, ρε παιδιά, δεν γίνεται! 16 χρόνια χωρίς καθόλου χρήματα; Καλά, είστε τρελοί; Ποιος μπορεί να ζήσει έτσι; Κι όμως, υπάρχει κάποιος, ή μάλλον κάποια, που τα καταφέρνει και μάλιστα παραπάνω από καλά! Η 69χρονη γερμανίδα Heidemarie Schwermer, πρώην δασκάλα και ψυχοθεραπεύτρια, αποφάσισε μία μέρα πριν 16 χρόνια ότι από εδώ και πέρα θα ζήσει χωρίς χρήματα.
Ε, λοιπόν, το ‘πε και το ‘κανε! Πούλησε το σπίτι της και όλα της τα υπάρχοντα, παραιτήθηκε από τη δουλειά της και έκτοτε ζει μια νομαδική ζωή, ταξιδεύοντας σε όλες τις γερμανικές επαρχίες. Κι αν για όλες εσάς, που δεν μπορείτε να φανταστείτε τον εαυτό σας χωρίς τα καθιερωμένα ψώνια, το αμάξι, τις βόλτες και τις ανέσεις σας, κάτι τέτοιο μοιάζει αδιανόητο, λυπάμαι αλλά είναι πιο απλό από όσο φαίνεται! Η Heidemarie τονίζει ότι δύο πράγματα απαιτούνται: προετοιμασία και απόφαση. Έτσι, δύο χρόνια πριν ξεκινήσει, δημιούργησε ένα μαγαζί ανταλλαγής προϊόντων, και ζούσε ανταλλάσσοντας αγαθά με συμπολίτες της. Και όταν έφτασε η κατάλληλη στιγμή, απλά πήρε την οριστική απόφαση!
Πλέον, μόνη της περιουσία είναι μία βαλίτσα και ένα σακίδιο πλάτης, με τα απολύτως απαραίτητα. Ναι, θα πείτε, αλλά πώς επιβιώνει κανείς χωρίς σπίτι και φαγητό; Και πάλι, η Heidemarie μας κλείνει το μάτι πονηρά. Τα εξασφαλίζει άνετα προσφέροντας κηπουρική, μαγείρεμα, καθάρισμα, ακόμη και ψυχολογικές συνεδρίες σε όσους δηλώνουν πρόθυμοι να τη φιλοξενήσουν στις περιοχές από τις οποίες περνάει. Και όπως λέει, δεν έχει μείνει ούτε μία μέρα τα τελευταία 16 χρόνια χωρίς σπίτι και φαγητό. Τις εμπειρίες της έχει καταγράψει σε τρία βιβλία, χαρίζοντας τα έσοδα από τις πωλήσεις σε σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, ενώ ήδη η ζωή της ετοιμάζεται να γυριστεί σε ντοκιμαντέρ.
Επειδή είμαι σίγουρος ότι θα σας έχουν σηκωθεί οι τρίχες κάγκελο και θα λυπάστε «την καημένη τη γιαγιά που της σάλεψε στα γεράματα», σας πληροφορώ ότι η Heidemarie δηλώνει πιο ευτυχισμένη από ποτέ. Και παρά το αρχικό σοκ των δύο κορών και των τριών εγγονιών της, δηλώνει αποφασισμένη να συνεχίσει αυτόν τον μοναδικό τρόπο ζωής. «Η ζωή χωρίς χρήματα μου έδωσε ποιότητα στη ζωή μου, πλούτο στην ψυχή μου και ελευθερία. Κάτι που δεν είχα στα 53 πρώτα χρόνια της ζωής μου», λέει.
Ναι, θα πεις, αλλά πόσο εύκολο είναι αυτό; Να ανατρέψω όλη μου τη ζωή έτσι;
Θα συμφωνήσω ότι είναι μάλλον δύσκολο να γίνει και ότι ελάχιστες από σας θα ήταν πρόθυμες να παρατήσετε τις ανέσεις τους και να ακολουθήσετε το παράδειγμά της. Θα προσθέσω, όμως, ότι η ζωή της Heidemarie έχει πολλά πράγματα να σας διδάξει.
Και κυρίως να κάνει το μυαλό να λειτουργήσει λίιιιγο διαφορετικά από ότι έχουμε μάθει. «Ας μην το αλλάξουμε το σαλόνι φέτος, μία χαρά είναι!» « Εντάξει, δεν χρειάζεται να το πάρω αυτό το παλτό, το περσινό ούτε 5 φορές δεν το έβαλα!» «Τι το θέλουμε ρε αγάπη μου το καινούριο αυτοκίνητο, πριν δύο χρόνια δεν πήραμε το τζιπ;» Αν μία από τις παραπάνω σκέψεις σας πέρασε έστω και αμυδρά από το μυαλό διαβάζοντας την παραπάνω ιστορία, τότε ναι, μπορώ να πω ότι όλο και κάποιο μικρό θαυματάκι μπορεί να γίνει...

Η εξαιρετικά απλή μέθοδος για να φτιάξετε μια μίνι σόμπα επιβίωσης σε 10 λεπτά |

 Μην πετάτε παλιά κουτάκια

Το μικρόβιο του ερώτα μου που ακλούθησε για την μέλισσα

 

Προσπαθώ μερικές φορές να καταλάβω από πού πείρα το μικρόβιο της μέλισσας, μιας και ούτε στην οικογένεια είχαμε κανέναν μελισσοκόμο, ούτε κανέναν συγγενή ούτε κανέναν γνωστό.
Όμως καταβάθος ξέρω. . .


Φέρνω το χρόνο πολύ πίσω, αλλά θυμάμαι πολύ καθαρά πως έγινε. . .


Πάνε πολλά χρόνια από τότε, ήμουν δεν ήμουν 8 χρόνων, ήταν μια μέρα ηλιόλουστη και με είχαν πάρει οι γονείς μου στο λιοστάσι μας, τώρα ξέρω πως σίγουρα ήταν φθινόπωρο.



Αυτοί θυμάμαι έσκαβαν γύρω γύρω απ τις ελιές κι έριχναν μέσα στο αυλάκι που έφτιαχναν λίπασμα και το έχωναν από πάνω πάλι.

Ένα περίεργο λίπασμα που δεν ξέρω πως και γιατί αλλά περίσσευαν κάτι άδεια κουτάκια φελιζόλ.


Εγώ δεν είχα τι να κάνω και μάλλον ψιλοβαριόμουν κιόλας, κι όπως έφερνα νευρικά βόλτες στο λιοστάσι, το μάτι μου πήγε σε κάτι (ζουζούνια) που κάθονταν σε κάτι λουλούδια μωβ.
Πολλά τέτοια λουλούδια θάλασσα ολόκληρη.

Κι όπου κι αν κοίταζα όσο πολλά κι αν ήταν παντού έβλεπα τέτοια ζουζούνια πάνω.

Φυσικά τα ζουζούνια ήταν μέλισσες ενώ τα μωβ λουλούδια ήταν ρείκι (Σουσούρα) χιλιάδες στρέμματα που μοσχομύριζαν όλη την περιοχή από μακριά.

Κι επειδή το ρείκι ανθίζει φθινόπωρο γι αυτό είπα πριν πως τώρα ξέρω τι εποχή ήταν.



Δυστυχώς τώρα από αυτά τα χιλιάδες στρέμματα της έκτασης που έβλεπα τότε με ρείκι, τώρα δεν είμαι σίγουρος ούτε το 1/5 αν έχει μείνει γιατί όλα αυτά τα μέρη έχουν ξεχερσωθεί κι έχουν φυτευτεί ελιές.
Έτρεξα τότε στους δικούς μου θυμάμαι και τους ζάλισα με ερωτήσεις του στυλ… τι είναι αυτές οι μέλισσες; Τι κάνουν πάνω στα λουλούδια; Αυτές κάνουν μέλι; Και που κοιμούνται τα βράδια;


Τότε μου είπαν (προφανώς για να τους αφήσω ήσυχους να δουλέψουν) πήγαινε ποιο πέρα εκεί στο χωματόδρομο δίπλα από το λιοστάσι του Παναγιώτη και θα δεις κάτι σαν μικρά σπιτάκια, εκεί είναι τα σπίτια τους που τα λένε κυψέλες και το χωριό τους το λένε μελισσοκομείο, αλλά μην ζυγώσεις και πολύ κοντά γιατί τσιμπάνε.

Επιτέλους είχα βρει κάτι να ασχοληθώ, οπότε πήγα κατευθείαν στο μελισσοκομείο να τις δω.



Ήταν πολύ μεγάλο μελισσοκομείο και φυσικά ζύγωσα πολύ, πήγα από πάνω από μια κυψέλη, και θυμάμαι σαν τώρα δα που μπροστά στις εισόδους των κυψελών είδα στρώμα κάτω, χαλί δηλαδή από ψόφιες μέλισσες, σωρούς στην κυριολεξία, αλλά και ζωντανές που μπαινόβγαιναν.



Τότε δεν κατάλαβα και πολλά από αυτά που είδα, ούτε και με τσίμπησαν όμως.

Τώρα πιστεύω ότι θα είχαν ραντίσει τίποτα λιοστάσια για δάκο το φθινόπωρο με εκείνα τα τρομακτικά φάρμακα που κυκλοφορούσαν την εποχή εκείνη, παραθείο-Νταμαρόν- Ντισίς-θειοντάν και κάτι άλλα που ούτε πυρηνική βόμβα δεν κάνει τόση ζημιά στο οικοσύστημα και κατά την προσφιλή συνήθεια των αγροτών θα ράντισαν και το λόγγο γύρω από τα λιοστάσια τους για να ψοφήσουν τα μικρόβια…
Έτσι όσα ρείκια ραντίστηκαν και πήγαν οι μέλισσες μετά, τις είδα εγώ τεζαρισμένες μπροστά στις εισόδους τους.

Τσέκαρα καλά καλά τις κυψέλες κι έφυγα.

Πήγα σφεντόνα πίσω στο λιοστάσι μας και πείρα δυο από εκείνα τα κουτιά φελιζόλ που έμεναν από τα λιπάσματα, τα ένωσα ένα πάνω ένα κάτω, έκανα και μια τρύπα στη μέση για είσοδο και το πήγα κοντά στα ρείκια που έβοσκαν οι μέλισσες.
Έστησα το κουτί δίπλα σε ένα μεγάλο και φανταχτερό ρείκι που είχε πολλές μέλισσες και κρύφτηκα ποιο πέρα ρίχνοντας κρυφές ματιές να δω αν θα πάνε οι μέλισσες να μπουν μέσα στο κουτί μου να το κάνουν σπίτι τους και να αποκτήσω έτσι την πρώτη μου κυψέλη.
Μετά από αρκετή ώρα καμιά αφιλότιμη μέλισσα δεν είχε μπει, απογοητεύτηκα άλλα δεν το έβαλα κάτω.

Έκοψα μια τούφα ανθισμένο ρείκι και το κάρφωσα πάνω στο κουτί.



Έλπιζα ότι έτσι θα πλησιάσουν οι μέλισσες να βοσκίσουν στην τούφα που κάρφωσα στο κουτί θα δουν το ωραίο σπίτι που τους είχα ετοιμάσει θα το ζηλέψουν έτσι όμορφο που ήταν και θα μπουν πολλές μέσα. . .

Του κάκου όμως, πάλι πέρασε πολύ ώρα και καμιά δεν είχε πατήσει το πόδι της ούτε για το μελισσοκομείο μου (έτσι είχα βαφτίσει την αυτοσχέδια κυψέλη μου) ούτε για την τούφα με το ρείκι που είχα κόψει.

Μ αυτά και μ αυτά πέρασε κι η ώρα και οι δικοί μου τέλειωσαν την δουλειά και ήρθαν με πήραν και φύγαμε.


Είχα ελπίδα όμως πως οι μέλισσες τη νύχτα η την άλλη μέρα θα έβρισκαν το κουτί μου και θα έμπαιναν.

Έτσι μετά από αρκετό καιρό που ξαναπήγα στο λιοστάσι έτρεξα όλο λαχτάρα να δω τι είχα πιάσει κι αν μπήκαν αλλά…



Πάλι τζίφος η υπόθεση.


Η τούφα του ρεικιού είχε ξεραθεί για τα καλά και καμιά κακίστρο δεν μου είχε κάνει την τιμή…

Η ζημιά όμως είχε γίνει όπως θα καταλάβατε και η ιστορία μου αυτή ήταν υπέραρκετη για να πάρω το μικρόβιο του ερώτα μου που ακλούθησε για την μέλισσα, και ήταν θέμα χρόνου πλέον να αποκτήσω το πρώτο μου μελίσσι, το όποιο ήρθε 7-8 χρόνια μετά με περιπετειώδη τρόπο.

 Μελισσοκόμος