Μόρφου Νεόφυτος: Ἡ τόλμη τῶν Μυροφόρων καὶ τῶν χριστιανῶν σήμερα…

Ὁ πολιτισμός μας ἀρνεῖται τόν Ἀναστάντα καί αὐτοκαταδικάζεται νά εἶναι πολιτισμός θανάτου.

 

Μακαριστός  Γέροντας  Γεώργιος, Καθηγούμενος  Ι.Μ.Γρηγορίου 

Ὅλα στήν Ὀρθοδοξία εἶναι Σταυροαναστάσιμα. Ὅλοι καί ὅλα σταυρώνονται, γιά νά ἀναστηθοῦν μέ τόν Χριστό.

Χωρισμένοι ἀπό τόν Ἀναστάντα Κύριο, ἔχουμε τήν πικρή γεῦσι τοῦ θανάτου.

 Ὁ πολιτισμός μας ἀρνεῖται τόν Ἀναστάντα καί αὐτοκαταδικάζεται νά εἶναι πολιτισμός θανάτου.

Οὔτε οἱ ἀπολαύσεις, οὔτε τά ἐπιτεύγματά μας, οὔτε οἱ ἀνθρωπιστικές μας ἐξάρσεις ἠμποροῦν νά νικήσουν τόν νόμο τῆς καθολικῆς φθορᾶς. Αἰσθανόμεθα τόν θάνατο νά βασιλεύῃ ἐπάνω μας καί νά μᾶς κατακλύζῃ.

Ὅσο ὅμως πλησιάζουμε καί κοινωνοῦμε μέ τόν Ἀναστάντα Κύριο, αἰσθανόμεθα ὅτι ὁ θάνατος δέν μᾶς ἐξουσιάζει.

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο «Μηνύματα ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα», σελ. 15, τοῦ ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη, καθηγουμένου Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου.

Για την αντιγραφή Φώτιος Μιχαήλ, ιατρός

Ο Κύριος της ζωής ονομάζει τον θάνατο «κοίμηση». Τι άρρητη ανάπαυση είναι αυτό για εμάς!

 

 Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς*

Ω τι γλυκιά είδηση για τον κόσμο! Ο φυσικός θάνατος, επομένως, δεν σημαίνει τον αφανισμό του ανθρώπου, αλλά μόνο έναν ύπνο, από τον οποίο μόνο Εκείνος μπορεί να ξυπνήσει τον άνθρωπο. Αυτός που με το λόγο Του εμφύσησε την ζωή στο πρώτο χώμα.

Όταν ο Κύριος κραύγασε: “Λάζαρε!” (Ιωάννης 11:43), ο νεκρός άνθρωπος ηγέρθη και έζησε. Ο Κύριος γνωρίζει το όνομα του καθενός από εμάς. Εφόσον ο Αδάμ γνώριζε τα ονόματα κάθε πλάσματος του Θεού, πως ο Κύριος δεν θα γνωρίζει καθέναν από εμάς με το όνομα μας; Όχι μόνο γνωρίζει, αλλά μας καλεί επίσης με το όνομα μας. Ω, η γλυκιά και ζωοποιός φωνή του μοναδικού Εραστή της ανθρωπότητας! Αυτή η φωνή μπορεί να δημιουργήσει από τις πέτρες τέκνα του Θεού. Τότε πως δεν μπορεί να μας ξυπνήσει από τον αμαρτωλό ύπνο μας;

Λέγεται ότι κάποτε κάποιος άνθρωπος σήκωσε μια πέτρα για να σκοτώσει τον αδερφό του. Αλλά, εκείνη τη στιγμή, του φάνηκε ότι άκουσε τη φωνή της μητέρας του να τον καλεί με τ’ όνομά του. Άκουσε μόνο τη φωνή της μητέρας του και το χέρι του άρχισε να τρέμει. Έριξε κάτω την πέτρα, ντροπιασμένος για την κακή του πρόθεση. Η φωνή της μητέρας του τον ξύπνησε, από τη διάπραξη μιας θανατηφόρας αμαρτίας. Εάν η φωνή μιας μητέρας σώζει και ξυπνά από το θάνατο, πόσο μάλλον, η φωνή του Δημιουργού και Ζωοδότη!

Όποτε ο Κύριος φώναζε σε κάποιον που ήταν νεκρός στο σώμα [σωματικά νεκρός] όλοι ξυπνούσαν και ανορθώνονταν. Όμως, όσοι δεν ξύπνησαν και δεν ανορθώθηκαν ήταν αυτοί που ήταν νεκροί στην ψυχή [πνευματικά νεκροί] όταν ο Κύριος τους κάλεσε. Για αυτήν την αφύπνιση και την ανάσταση, είναι απαραίτητη η συναίνεση της θέλησης του κεκοιμημένου.

“Ἰούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως;” (Λουκάς 22:48). Έτσι φώναξε η Φωνή της Ζωής, αλλά ο νεκρός [Ιούδας] παρέμεινε νεκρός και ο αμαρτωλός δεν ξύπνησε. “Σαούλ, Σαούλ, γιατί με διώκεις;” (Πράξεις των Αποστόλων 9: 4). Η ίδια φωνή που δημιουργούσε τη ζωή φώναξε και αυτός που κοιμόταν στην αμαρτία ξύπνησε και ο νεκρός ανέζησε. Στην πραγματικότητα, βαθύτερος είναι ο ύπνος της αμαρτίας από τον ύπνο του θανάτου και αυτός που κοιμάται [στην αμαρτία] δεν ξυπνά εύκολα.

Ω Γλυκύτατε Κύριε, ξύπνησε μας από τον ύπνο της αμαρτίας. Αφύπνισε μας, Κύριε!

Ότι Σοι πρεπει πασα δοξα, τιμή και προσκυνησις εις τους αιωνας των αιωνων . Αμήν.

*[ «Ο Πρόλογος της Αχρίδος»].

Ο π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΑΡΠΑΘΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΑΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΣΤΟΝ ΤΡΑΜΠ

Θα βγει το Άγιο Φως φέτος από τον Πανάγιο Τάφο παρά τους περιορισμούς του Ισραήλ. Ο Πατέρας Στυλιανός Καρπαθίου βάζει τα πράγματα στη θέση τους με μια συζήτηση που αγγίζει την ιστορία, τη θεολογία και τη σημερινή πραγματικότητα στους Αγίους Τόπους. Ο Θεός και οι ενέργειές Του είναι υπεράνω των ανθρωπίνων αποφάσεων, τονίζει, και αυτό το γνωρίζουμε μέσα στην ιστορία της Εκκλησίας μας. Ο Πατέρας Στυλιανός θυμίζει ότι γύρω στο 1500 μετά Χριστόν, όταν οι Μονοφυσίτες και οι Αρμένιοι είχαν κλείσει τους Ορθοδόξους έξω από τον Πανάγιο Τάφο, το Άγιο Φως εξήλθε μέσα από μια κολόνα. Η σχισμή υπάρχει ακόμα σήμερα και οποιοσδήποτε μπορεί να τη δει. Υπάρχει εκτίμηση από φυσικούς ότι δεν μπορούσε φυσιολογικά να έχει αυτή τη μορφή η σχισμή. Ένα βιβλίο καταγράφει 70 με 80 αναφορές από Έλληνες, Εβραίους, Άραβες και Ρώσους, ενώ οι Ρώσοι είχαν κάνει και ειδική μελέτη πάνω στο Άγιο Φως.

  

 Η ακαυσία είναι ένα θαύμα που αποδεικνύεται μπροστά στα μάτια των πιστών. Το Άγιο Φως δεν καίει όταν περάσει πάνω σε μούσια, μαλλιά και δέρμα. Υπάρχουν βίντεο που κυκλοφορούν και αποδεικνύουν αυτό το γεγονός. 

Ο πατέρας του π. Στυλιανού, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπηρετούσε στη Μέση Ανατολή ως στρατιώτης και επισκέφτηκε τον Πανάγιο Τάφο. Εκεί είδε τα καντήλια να ανάβουν μόνα τους τη στιγμή κατά την οποία ο Πατριάρχης ήταν ακόμη μέσα στο κουβούκλιο και προσευχόταν. Η κυρία Μοροκούλου είχε πει κάτι μοναδικό, ότι ο τάφος αυτός είναι ζωντανός. Σήμερα οι Ισραηλινοί έχουν επαναφέρει περιορισμούς σε επίπεδα COVID 2020 και 2021 στον Πανάγιο Τάφο Ιεροσολύμων. Δεν επέτρεψαν τον εορτασμό των Βαΐων στους Ρωμαιοκαθολικούς, κάτι που προκάλεσε αντίδραση από τη Μελόνι και τον Μακρόν. Από τους δικούς μας όμως δεν υπήρξε δημόσια αντίδραση. Ο π. Στυλιανός αναφέρεται στους αρχαίους Έλληνες που σταματούσαν τους πολέμους κατά τις μεγάλες εορτές για να λατρεύσουν το Θείο, κάτι που σήμερα δεν συμβαίνει. Για τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο ο Πατέρας Στυλιανός εκφράζει σαφή επιφυλάξεις. Η δωρεά ενός σταυρού στον Τραμπ με προσευχή να υποτάξει όλα τα έθνη που του αντιστέκονται και η παρομοίωσή του με τον Μεγάλο Κωνσταντίνο πρέπει να αποφεύγονται. Ο χριστιανός βλέπει την καταστροφή που συνδέεται με τη συγκεκριμένη πρακτική Αμερικής και Ισραήλ, και υπάρχουν άλλοι δρόμοι με τον άνθρωπο στο κέντρο. Ο π. Στυλιανός μιλά για τους σύγχρονους νεομάρτυρες των Αγίων Τόπων. Μια δράκα Αγιοταφιτών πατέρων διακονεί με πιστότητα τα κύρια προσκυνήματα και η τιμή αυτή ανήκει στο ελληνικό έθνος. Ο πατέρας Ιουστίνος που διακονεί στο Φρέαρ του Ιακώβ στη Σαμάρεια έχει δεχτεί 13 με 14 απόπειρες δολοφονίας. Θυμίζει ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το 1990 με 1993 αναγνώρισε το Ισραήλ ως κρατική οντότητα και εκείνον τον καιρό κατεδαφίστηκε ναός της Αναλήψεως που είχε χτίσει μια Ελληνίδα δήμαρχος της Χίου. Για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός στην Ελλάδα, υπάρχουν δύο λύσεις, μέσω Αιγύπτου η οποία είναι χρονοβόρα ή μέσω Ιορδανίας όπου τα αεροδρόμια είναι πολύ κοντά. 

Ο π. Στυλιανός πιστεύει ότι το Ιράν θα σεβαστεί μια τέτοια θρησκευτική πράξη και δεν χτυπά την παλαιά πόλη των Ιεροσολύμων. Τέλος αναφέρεται στους διωγμούς χριστιανών στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή, χαρακτηρίζοντας τα γεγονότα φοβερά και σχιζοφρενικά. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς μιλούσε για πολιτισμένη ανθρωποφαγία και αυτό ακριβώς βλέπουμε σήμερα, ανθρωποφαγία μέσα σε έναν πολιτισμό που τον μετράμε μόνο με υλικά κριτήρια.

Ποιός εἶναι ὁ σημερινός προσανατολισμός τοῦ Γένους;

 

π. Θεόδωρος Ζήσης, ὁμότιμος καθηγητής Πατρολογίας Α.Π.Θ.

… Κοντά στόν ὑγιῆ Χριστιανισμό, πού στηριζόταν στή μαρτυρία καί στήν ἐμπειρία τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων, ἐμφανίστηκε καί ἕνας «οὐμανιστικός» Χριστιανισμός, πού μέ βάση τήν φιλοσοφία τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων σοφῶν, τοῦ Ἀριστοτέλους καί τοῦ Πλάτωνος κυρίως, μέ πολλή δέ ἐμπιστοσύνη στόν ἀνθρώπινο νοῦ, στόν ἀνθρώπινο λόγο, προσπάθησε νά μεταβάλλει τόν Χριστιανισμό ἀπό ζωή καί ἐμπειρία, θέαση καί ὅραση, σέ φιλοσοφικοθεολογικό σύστημα.
Εἶναι ὁ οὐμανισμός τῆς τότε ἐποχῆς, «ὁ ἑλληνίζων Χριστιανισμός», ὅπως τόν χαρακτηρίζουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀπό τόν ὁποῖον ἀπέρρευσαν κατά τήν ἐκτἰμησή τους ὅλες οἱ αἱρέσεις.

… Ὑπάρχουν λοιπόν δύο εἴδη Ἑλληνσμοῦ· ὁ αἱρετικός, ὁ κοσμικός Ἑλληνισμός, πού ἀντί νά μεταπλασθεῖ θέλησε νά μεταπλάσει τόν Χριστιανισμό, καί ὁ ὀρθόδοξος, ὁ ὑγιής Ἑλληνισμός, ὁ ὁποῖος ἀφομοιώθηκε μέσα στήν Ὀρθοδοξία ἁρμονικά καί ἰσορροπημένα. Ἡ διάκριση αὐτή ἔχει μεγάλη σημασία γιά τούς σημερινούς προσανατολισμούς τοῦ Γένους.

Ὁ σημερινός δυτικός πολιτισμός, ὅπως τόν ἐκφράζει ἡ Εὐρώπη, δέν ἔχει σχέση μέ τήν ὀρθοδοξία. Οἰκοδομήθηκε πάνω στόν κοσμικό Ἑλληνισμό.
Ὁ κοσμικός Ἑλληνισμός προσπάθησε νά μετατοπίσει τόν Χριστιανισμό ἀπό τήν ἐμπειρἰα, τήν πράξη, τή θέα τοῦ Θεοῦ, στό λόγο, στή διανόηση, στή φιλοσοφία.

… Ἀντέδρασε ὅμως ἀποτελεσματικά σ’ αὐτὀ ἡ Ἐκκλησία καί ἀπό τήν ἀντίδρασή της αὐτή προεκλήθησαν οἱ μεγάλες σύνοδοι, ἀνεδείχθησαν οἱ μεγάλοι Πατέρες καί διδἀσκαλοι, διετυπώθησαν τά σύμβολα καί τά δόγματα.

Οἱ ἀγῶνες ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν, πού διεξήγαγαν μέ ἐπιτυχία οἱ μεγάλες πατερικές μορφές, δέν ἦσαν ἁπλές φιλολογικές διαμάχες γιά τήν ἔννοια αὐτοῦ ἤ ἐκείνου τοῦ ὅρου, γιά τό νόημα αὐτοῦ ἤ ἐκείνου τοῦ χωρίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ἐπεδίωκαν νά ἀφήσουν ἀνοικτούς τούς οὐρανούς πού τούς ἐκλειναν οἱ αἱρετικοί μέ τήν παρεμβολή τῶν ἀνθρωπίνων συστημάτων τους, νά διασφαλίσουν στόν ἄνθρωπο τήν δυνατότητα νά ὑπερβεῖ τήν φύση του καί τήν κοσμική του ὀντότητα, νά μετάσχει τῆς θείας φύσεως, νά θεωθεῖ.

---

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ- ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ
ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ, σελ. 17, τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου
Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ. -Ἐκδόσεις «Τό
Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 2019.

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Έτσι μιλούσαν κάποτε οι Επίσκοποι του Χριστού μέχρι που έγιναν δεσπότες...

Μακαριστός Αιτωλίας  Κοσμάς

 

𝟙𝟜/𝟙𝟚/𝟙𝟛

 

  𝚫𝛖𝛔𝛕𝛖𝛘ώς, 𝛂𝛋𝛐ύ𝛔𝛂𝛍𝛆 ό𝛕𝛊 𝛑𝛒ό𝛋𝛆𝛊𝛕𝛂𝛊 𝛎𝛂 𝛋ά𝛎𝛐𝛖𝛎 𝛎𝛐𝛍𝛐𝛉έ𝛕𝛈𝛍𝛂, 𝛐𝛊 𝛖𝛑𝛆ύ𝛉𝛖𝛎𝛐𝛊, 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛄ί𝛎𝛆𝛕𝛂𝛊 «𝛄ά𝛍𝛐ς 𝛐𝛍𝛐𝛗𝛖𝛌𝛐𝛗ύ𝛌𝛚𝛎»!. 

 

𝚱𝛂𝛕𝛂𝛌ά𝛃𝛂𝛍𝛆 𝛑𝛐ύ 𝛑ά𝛍𝛆 ά𝛄𝛂𝛑𝛈𝛕𝛐ί;𝚺𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌ά𝛅𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝟏𝟖𝟐𝟏; 𝚺𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌ά𝛅𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝟏𝟗𝟒𝟎; 𝚺𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌ά𝛅𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝚨𝛄ί𝛐𝛖 Ό𝛒𝛐𝛖ς; 𝚯𝛂 𝛕𝛐𝛌𝛍ή𝛔𝛐𝛖𝛎 𝛎𝛂 𝛋ά𝛎𝛐𝛖𝛎 έ𝛎𝛂 𝛕έ𝛕𝛐𝛊𝛐 𝛂𝛎𝛐𝛖𝛔𝛊𝛐ύ𝛒𝛄𝛈𝛍𝛂;

 

» 𝚻𝛐 𝛐𝛍𝛐𝛌𝛐𝛄ώ, 𝛘𝛚𝛒ίς 𝛎𝛂 𝛉έ𝛌𝛚 𝛎𝛂 𝛅𝛈𝛍𝛊𝛐𝛖𝛒𝛄ή𝛔𝛚 𝛆𝛎𝛕𝛖𝛑ώ𝛔𝛆𝛊ς: 𝚬ά𝛎 𝛐𝛊 𝛑𝛐𝛌𝛊𝛕𝛊𝛋𝛐ί 𝛍𝛂ς, 𝛆𝛅ώ, 𝛖𝛑𝛐𝛄𝛒ά𝛙𝛐𝛖𝛎 𝛕έ𝛕𝛐𝛊𝛐 𝛎𝛐𝛍𝛐𝛉έ𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛉𝛂 𝛃𝛒𝛐𝛖𝛎 𝛂𝛎𝛕𝛊𝛍έ𝛕𝛚𝛑𝛐 𝛕𝛐𝛎 𝚬𝛑ί𝛔𝛋𝛐𝛑𝛐. 𝚫𝛆𝛎 𝛗𝛐𝛒ά𝛍𝛆 𝛕𝛐 𝛆𝛄𝛋ό𝛌𝛑𝛊𝛐 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛋𝛆𝛒𝛅ί𝛇𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛆𝛎𝛕𝛖𝛑𝛚𝛔𝛊𝛂𝛔𝛍𝛐ύς, 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛆𝛊𝛔𝛑𝛒ά𝛏𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛘𝛆𝛊𝛒𝛐𝛋𝛒𝛐𝛕ή𝛍𝛂𝛕𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛆𝛑𝛂ί𝛎𝛐𝛖ς, 𝛂𝛌𝛌ά 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛅𝛐𝛏ά𝛇𝛐𝛖𝛍𝛆 𝚬𝛋𝛆ί𝛎𝛐𝛎 𝛑𝛐𝛖 έ𝛘𝛖𝛔𝛆 𝛕𝛐 𝚨ί𝛍𝛂 𝚻𝛐𝛖 𝛔𝛕𝛐 𝚺𝛕𝛂𝛖𝛒ό.

» 𝚬ά𝛎 𝛂𝛖𝛕ό 𝛕𝛐 𝛎𝛐𝛍𝛐𝛉έ𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛄ί𝛎𝛆𝛊 𝛑𝛒𝛂𝛄𝛍𝛂𝛕𝛊𝛋ό𝛕𝛈𝛕𝛂,𝛐𝛗𝛆ί𝛌𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛎𝛂 𝛂𝛎𝛕𝛊𝛅𝛒ά𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛋𝛂𝛊 𝛎𝛂 𝛐𝛍𝛐𝛌𝛐𝛄ή𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛕𝛐 𝚾𝛒𝛊𝛔𝛕ό. 𝚪𝛊𝛂𝛕ί 𝛂𝛒𝛋𝛆𝛕ά 𝛑𝛌έ𝛐𝛎 𝛑ή𝛒𝛆 𝛋𝛂𝛕ή𝛗𝛐𝛒𝛐 𝛈 𝚷𝛂𝛕𝛒ί𝛅𝛂. Ό𝛘𝛊 𝛋𝛂𝛊 𝛔𝛕𝛈 𝛅𝛊𝛂𝛔𝛕𝛒𝛐𝛗ή 𝛕έ𝛌𝛐ς 𝛑ά𝛎𝛕𝛚𝛎.. Ό𝛘𝛊, 𝛆𝛑𝛆𝛊𝛅ή 𝛑ά𝛍𝛆 𝛑ί𝛔𝛚 𝛂𝛑ό 𝛕𝛐 ά𝛒𝛍𝛂 𝛕𝛈ς 𝚬𝛖𝛒ώ𝛑𝛈ς, 𝛎𝛂 𝛑𝛒𝛐𝛅ώ𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛕𝛂 𝛊𝛅𝛂𝛎𝛊𝛋ά 𝛍𝛂ς, 𝛕𝛊ς 𝛂𝛏ί𝛆ς 𝛍𝛂ς, 𝛕𝛈𝛎 𝛐𝛊𝛋𝛐𝛄έ𝛎𝛆𝛊ά 𝛍𝛂ς, 𝛕𝛈𝛎 𝛕𝛊𝛍ή 𝛍𝛂ς! 𝚻𝛈𝛎 𝚻𝚰𝚳𝚮 𝛍𝛂ς! 𝚻𝛊 𝛗𝛐𝛃𝛆𝛒ό 𝛑𝛒ά𝛄𝛍𝛂!

» 𝚨ς 𝛆𝛖𝛘𝛈𝛉𝛐ύ𝛍𝛆 𝛔ή𝛍𝛆𝛒𝛂, 𝛂𝛄𝛂𝛑𝛈𝛕𝛐ί....

𝚴𝛂 𝛄ί𝛎𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛐𝛍𝛐𝛌𝛐𝛄𝛈𝛕ές 𝛕𝛈ς 𝛂𝛌𝛈𝛉𝛆ί𝛂ς. 𝚴𝛂 𝛋𝛒𝛂𝛕ή𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛙𝛈𝛌ά 𝛕𝛈𝛎 𝛐𝛊𝛋𝛐𝛄έ𝛎𝛆𝛊𝛂 𝛕𝛈𝛎 𝚶𝛒𝛉ό𝛅𝛐𝛏𝛈, 𝛕𝛈𝛎 𝚨𝛌𝛈𝛉𝛊𝛎ή, 𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌𝛈𝛎𝛊𝛋ή. 𝚻𝛂 𝛑𝛂𝛊𝛅𝛊ά 𝛍𝛂ς 𝛋𝛐𝛎𝛕ά 𝛔𝛕𝛐 𝚽𝛚ς 𝛕𝛐𝛖 𝚾𝛒𝛊𝛔𝛕𝛐ύ. 𝚻𝛐𝛎 𝛆𝛂𝛖𝛕ό 𝛍𝛂ς 𝛔𝛕𝛐𝛎 𝛂𝛄𝛊𝛂𝛔𝛍ό. Ώ𝛔𝛕𝛆 έ𝛕𝛔𝛊, 𝛎𝛂 𝛄ί𝛎𝛐𝛖𝛍𝛆 ό𝛌𝛐𝛊 ά𝛏𝛊𝛐𝛊 𝛕𝛈ς 𝚺𝛚𝛕𝛈𝛒ί𝛂ς, 𝛕𝛈𝛎 𝛐𝛑𝛐ί𝛂 𝛍𝛂ς 𝛘𝛂𝛒ί𝛇𝛆𝛊 𝛍ό𝛎𝛐 𝛐 𝚱ύ𝛒𝛊𝛐ς 𝚰𝛈𝛔𝛐ύς 𝚾𝛒𝛊𝛔𝛕ός, 𝛐 𝛂𝛌𝛈𝛉𝛊𝛎ός 𝛍𝛂ς 𝚯𝛆ός! ».

𝚷𝛆𝛒𝛊𝛐𝛅𝛊𝛋ό:Ά𝛄𝛊𝛐ς 𝚱𝛐𝛔𝛍άς 𝛐 𝚨𝛊𝛕𝛚𝛌ός

 Θυμηθήκαμε τα λόγια του Αγιασμένου π. Κοσμά με αφορμή την εκκωφαντική σιωπή για μια ακόμη φορά της κοιμωμένης ιεραρχίας..εδω

 

Κυριακή Δ΄ Νηστειών – Το παράπονο του Χριστού

«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;». 

 

+τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ 

Κατεβαίνοντας ὁ Χριστός ἀπό τό ὄρος τῆς μεταμορφώσεως καί τῆς δόξας του, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῶν ἀνθρώπων, πού στενάζουν κάτω ἀπό τή δουλεία τοῦ Σατανᾶ.

Ἕνας πατέρας, πού βλέπει σάν ἔσχατη ἐλπίδα γιά τό παιδί του τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει τήν ἀπαιτούμενη πίστη νά δεχθεῖ αὐτή τήν δύναμη. Θά τολμήσει μάλιστα, θρασύς ὅπως εἶναι, νά πεῖ καί σ’ αὐτόν τόν Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν». Ἄν δηλαδή καί σύ μπορεῖς νά κἀμεις κάτι, κάμε το (εἰδ’ ἄλλως, ἄσε με νά πάω στή μοῖρα μου...). Πόση σκληρότητα!

Εἶναι καί οἱ Μαθηταί, πού μέσα στό ψῦχος ἐκεῖνο τῆς ἀπιστίας καί σκληροκαρδίας, παγώνουν καί χάνουν τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ μέσα ἀπό τά χέρια τους, ἀδυνατῶντας νά θεραπεύσουν τό βασανισμένο παιδί.

Εἶναι ἀκόμα καί οἱ Γραμματεῖς· ἐπωφελοῦνται τήν ἀποτυχία τῶν μαθητῶν, γιά νά ἐκτοξεύσουν τό δηλητἠριό τους ἐνἀντια σ’ αὐτούς, ἀλλά προπάντων ἐνάντια στόν Διδάσκαλό τους.

Εἶναι τέλος, καί ὁ λαός, ὁ ὄχλος, ἡ εὐμετάβλητη αὐτή μάζα, πού δυστυχῶς ἐπηρεάζεται καί παρασύρεται συνήθως ἀπό τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καί ὑπηρετεῖ τά συμφέροντά τους.

Αὐτή τήν θλιβερή κατάσταση ἀντικρύζει ὁ Χριστός, κατεβαίνοντας ἀπό τό Θαβώρ. Δίκαια ἐκφράζει τό παράπονο καί τήν ἀγανάκτησή του μέ τά φοβερά ἐκεῖνα λόγια: «Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;». Μέχρι πότε θά εἶμαι ἀνάμεσά σας, καί θἀ ἀνέχομαι τήν ἀπιστία σας;

Τό παράπονο αὐτό τοῦ Χριστοῦ τό ζεῖ κάθε ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, κληρικός ἤ λαϊκός, καί γενικά κάθε χριστιανός, πού θέλει νά ζεῖ τήν πίστη του μέ συνέπεια στήν ἐποχή μας.

Στό σημεῖο ὅμως αὐτό προβάλλει κατηγορηματικό τό ἐρώτημα. Τί θά κάμει ὁ ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου; Τί θά κάμει ὁ διδάσκαλος, ὁ καθηγητής, ὁ γνήσιος πνευματικός ἡγέτης, ὁ κάθε χριστιανός; Θά ἀφήσει τόν ἑαυτό του νά κυριευθεῖ ἀπό τήν ἀπογοήτευση; Θά ἀφήσει νά παγώσει μέσα του ὁ ζῆλος; Θά συμβιβασθεῖ; ΟΧΙ, μᾶς φωνάζει ὁ μεγάλος παραπονεμένος, ὁ ΧΡΙΣΤΟΣ μας. Παρακολουθῆστε τον. Ἰδέτε Τον. Δέν μἐνει στό ξέσπασμα τῆς δίκαιης ὀργῆς Του. Δέν νικιέται ἀπό τό παράπονό Του. Ἀντίθετα, τό παράπονο τό νικᾶ ἡ ἀγάπη Του γιά τόν ἄνθρωπο, πού ὑποφέρει. Γι’ αὐτό ζητεῖ νά τοῦ φέρουν τό ἄρρωστο παιδί, γιά νά τό θεραπεύσει. «Φέρετέ μοι αὐτόν ὧδε».

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ χλευάζεται ἀπ’ ὅλους. Κανείς δέν τόν θέλει...Ἀλλ’ ὁ Θεός ἀπαντᾶ: «Συνέχισε νά σπέρνεις τόν σπόρο στίς καρδιές. Μή ἀφήσεις τόν λόγο τοῦ Θεοῦ νά σβήσει μέσα στόν τάφο τῆς σιωπῆς, οὔτε τήν δύναμή Του νά καταντήσει στά χέρια σου ἀδυναμία. Μή προδώσεις ποτέ τόν Ἀρχηγό. Μή σταματήσεις τόν ἀγώνα!...».

---------------------------------------

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ , τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 314.

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός