Και όμως...
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Η μελέτη με τίτλο «Η ιδεολογική κατάληψη της γενικής εκπαίδευσης» (“The ideological capture of general education”) του οργανισμού “National Association of Scholars” εξετάζει πώς τα προγράμματα γενικής εκπαίδευσης (general education requirements - GER) στα κορυφαία αμερικανικά πανεπιστήμια (π.χ. Columbia, Harvard, Princeton, Stanford, Cornell, Duke, Boston College, Michigan, Washington, κ.λπ.) έχουν μεταβληθεί τις τελευταίες δεκαετίες και έχουν «χρωματιστεί» με συγκεκριμένο ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό.
Συγκεκριμένα, οι συγγραφείς της μελέτης υποστηρίζουν ότι τα προγράμματα αυτά δεν περιορίζονται πλέον σε έναν κοινό επιστημονικό πυρήνα, αλλά ενσωματώνουν σε μεγάλο βαθμό ιδεολογικά μαθήματα «προοδευτικής» κατεύθυνσης (“progressive”), υπό το κάλυμμα της «κοινωνικής δικαιοσύνης», της «ισότητας», της «ποικιλομορφίας» και της «πολιτισμικής ευαισθησίας». Οι μαθησιακοί στόχοι αυτών των μαθημάτων καθορίζονται πλέον σε σημαντικό βαθμό από συγκεκριμένες πολιτικές και κοινωνικές προσεγγίσεις.
Η μελέτη εστιάζει σε 50 δημόσια πανεπιστήμια και σε 50 κορυφαία ιδιωτικά κολέγια. Οι συγγραφείς ανέλυσαν τα τρέχοντα διδασκόμενα προγράμματα γενικής εκπαίδευσης (GER), καταγράφοντας τις απαιτήσεις ανά κατηγορία. Κατηγοριοποίησαν τα μαθήματα σε παραδοσιακά μαθήματα (π.χ. ιστορία, λογοτεχνία, φυσικές επιστήμες, μαθηματικά) και σε μαθήματα που ενσωματώνουν ιδεολογικό περιεχόμενο, κυρίως με θέματα όπως δικαιοσύνη, εξουσία, πολιτικές ταυτότητες, φυλή, φύλο και πολυπολιτισμικότητα. Τα τελευταία έχουν υποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τα παραδοσιακά μαθήματα βασικής γνώσης, όπως την ιστορία της Δύσης, τη φιλοσοφία ή τις κλασικές σπουδές.
Το βασικό εύρημα της μελέτης είναι ότι σε πολλά Πανεπιστήμια τα ιδεολογικά μαθήματα αποτελούν υποχρεωτικό μέρος της γενικής εκπαίδευσης: τα 36 από τα 50 δημόσια πανεπιστήμια απαιτούν μαθήματα «προοδευτικής» ιδεολογίας και τα 26 από τα 50 ιδιωτικά έχουν ανάλογες απαιτήσεις.
Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αυτή η τάση οδηγεί σε «ιδεολογική κατάληψη» της γενικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να διδάσκονται συστηματικά σε συγκεκριμένες «προοδευτικές» απόψεις, ενώ μειώνεται η έκθεσή τους σε ένα πιο ουδέτερο, αντικειμενικό και κοινό πυρήνα επιστημονικής γνώσης. Αυτό, σύμφωνα με τον οργανισμό "National Association of Scholars", μπορεί να επηρεάσει την ακαδημαϊκή ουδετερότητα, την ικανότητα κριτικής σκέψης και τη βασική κατανόηση θεμελιωδών επιστημονικών πεδίων.
Η έκθεση καταλήγει ότι η γενική εκπαίδευση στα κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ έχει υποστεί σημαντική ιδεολογικοπολιτική επίδραση. Οι συγγραφείς προτείνουν επανεξέταση των απαιτήσεων των προγραμμάτων γενικής εκπαίδευσης (GER) με στόχο την αναβίωση ενός κοινά αποδεκτού πνευματικού πυρήνα, που θα συνδυάζει παραδοσιακή γνώση (ιστορία, φιλοσοφία, λογοτεχνία, επιστήμη) με πιο ισορροπημένη προσέγγιση σε κοινωνικά θέματα, χωρίς να προωθεί ιδεολογικά φορτισμένες θέσεις



Ἔγιναν καὶ αὐτά; Ναί, γίνονται! Ἀπὸ ποίους γίνονται;
Γίνονται ἀπὸ μερικούς, σεβαστούς, Πατριάρχες τῆς πολύπαθης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας!
Σεβαστοὺς γιὰ τὸ ὑψηλὸ πατριαρχικό τους ἀξίωμα καὶ λειτούργημα.
Καταφεύγουμε λοιπὸν -ὅπως πάντα – σὲ ἀσφαλῆ πηγή, ἀντλώντας ἀπὸ ἐκεῖ τὶς σχετικὲς ἀποδείξεις δι’ ὅσα γράφουμε παρακάτω.
Διαβάζουμε ἔτσι τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὶς ὑψηλὲς τιμητικὲς ἐκκλησιαστικὲς διακρίσεις ποὺ ἀπενεμήθησαν εἰς ἀξιόλογο γενικότερα πρόσωπο τῆς ἑλλην. κοινωνίας, ΑΛΛΑ – ἀλλά ποὺ εἶναι ὑψηλόβαθμος καὶ ὑψηλότιτλος τέκτων, πρόσωπο δηλαδὴ ποὺ εἶναι δραστήριο μέλος – ἡγέτης, Ὀργανώσεως σφόδρα ἀποδοκιμαζόμενης ὑπὸ τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, Συνοδικῶς καὶ πολλάκις.
Διαβάζουμε ἔτσι ἀπὸ τὴν ἀσφαλῆ μας πηγή, ἐκπληττόμενοι, τὰ ἑξῆς σχετικῶς:
[Τὸ πρόσωπο περὶ τοῦ ὁποίου ὁ λόγος – ΩΣ ΤΕΚΤΩΝ καθ’ ὅσον μᾶς ἐνδιαφέρει, ἔλαβε] “τὸ ὀφφίκιο τοῦ Ἄρχοντα τοῦ μεγάλου Ρεφερενδάριου τοῦ Ἀλεξανδρινοῦ θρόνου, ποὺ τὸ 1992 τοῦ ἀπένειμε ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ Πάσης Ἀφρικῆς, Παρθένιος Γ΄, ἐπιβραβεύοντάς τον γιὰ τὶς σημαντικές του πρωτοβουλίες καὶ τὴν ἀνακήρυξή του σὲ μέγα εὐεργέτη. Τὸ Ἔτος 2005 (συνεχίζει ἡ πηγὴ μας] ἡ Α.Θ.Μ., ὁ Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς Θεόδωρος Β΄ προάγει αὐτὸν ἀπὸ μέγα Ἄρχοντα Ρεφερενδάριο [3] σὲ Μέγα Ἄρχοντα Λογοθέτη [4] καὶ τὸν διορίζει ὡς Ἐκπρόσωπο Δημοσίων Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα καὶ Συντονιστὴ ὅλων τῶν Ὑδρυμάτων καὶ Ἀδελφοτήτων τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας…».
Σωρεία τιμητικῶν τίτλων καὶ διακρίσεων…
Συνεχίζοντας ἀναφέρουμε καὶ τοὺς ὑπόλοιπους τιμητικοὺς ἐκκλησιαστικοὺς τίτλους καὶ τὶς διακρίσεις ποὺ δόθηκαν στὸ πρόσωπο ἐκεῖνο, γράφοντας μόνο τὰ ἀρχικὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, γιὰ λόγους εὐνόητους:
«… Ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὁ Σ.Κ. ἀπὸ τὸ 1979 ὡς τὸ 1987 ἐχρημάτισε Γενικὸς Γραμματέας τῆς Διεθνοῦς Χριστιανικῆς Ἀδελφότητος “Ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁ Μεγάλος”, ποὺ τελεῖ ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, ἐνῶ παράλληλα Πρόεδρος τῆς Ἀδελφότητας τῶν Ὀφφικιάλιων τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καὶ Πάσης Ἀφρικῆς “ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ”, ἕως τὸ ἔτος 2005 [καὶ] Ἡγέτης τῆς Ἀρχαίας Πατριαρχικῆς Τάξεως Παραβαλανέων “ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΥ”!
Ἐπίσης διαβάζουμε γιὰ τὸ ἴδιο ἐκεῖνο πρόσωπο ὅτι: «… Καταξιωμένος κοινωνικὰ καὶ ἐπαγγελματικὰ ὁ Σ.Κ. ἔχει τιμηθεῖ μὲ πλῆθος διακρίσεων, ὅπως ὁ Χρυσὸς Σταυρὸς Χιλιετηρίδας τοῦ Ἁγίου Ὄρους (1963) καὶ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὁ Σταυρὸς μὲ στέμμα καὶ δάφνη (ταξιάρχης) τοῦ Παναγίου Τάφου (Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων), ὁ ἀνώτερος ταξιάρχης τοῦ Τάγματος Ἁγίου Διονυσίου Ζακύνθου, ὁ Σταυρὸς Α΄ Τάξεως Ἁγίου Μάρκου (Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας), ὁ Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος τῆς Ἁγίου Λαζάρου, Μεγαλόσταυρος τοῦ Ἁγίου Μάρκου Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας κ.π.ἄ…».
(πηγή. πάντα ταῦτα περιέχονται στὸ βιβλίο τοῦ ἰδίου τοῦ Σ.Κ. ὑπὸ τὸν τίτλο Ἑλλὰς-Ρωσία, σελίδες 173-174 ἔτος ἐκδόσεως 2009, ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Ἀγγελάκη, Ἀθήνα)
Ναί, ἀλλά…
Ναί, ὁ περὶ τοῦ ὁποίου ὁ λόγος ἔντιμος συμπολίτης μας μὲ τὶς ἀμέτρητες ἐκκλησιαστικὲς διακρίσεις, πιθανότητα νὰ ἐνίσχυε τὰ πατρειαρχεῖα μας, οἰκονομικῶς ἤ ἄλλως πως, καὶ ἄλλα, εἶναι: ὄχι μόνο ὑψηλόβαθμος τέκτων μὰ καὶ μέγας Ἀξιωματοῦχος τῆς “Ἱερᾶς- τεκτονικῆς – Αὐτοκρατορίας”, ὅπως αὐτοαποκαλεῖται ἡ Μασονία, καὶ “Ὕπατος” ἄρχων αὐτῆς!
Πῶς γνωρίζουμε ὅλα ἑτοῦτα;
Τὰ γνωρίζουμε, τὰ διαβάζουμε στὰ ἐπισημότατα κείμενα τοῦ τεκτονισμοῦ, δηλαδὴ στὸ Σύνταγμα καὶ τὰ τυπικά του, ὡς ἀκολούθως:
Τὸ 1998, εἶναι: «Κραταιὸς Μέγας Τελετάρχης» τοῦ Ὑπάτου Τεκτονικοῦ Συμβουλίου (= τοῦ Σώματος τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν τοῦ Τεκτονισμοῦ 4-33ο). Πηγή: Τυπικὸν τοῦ 30 βαθμοῦ Ἀρείου Πάγου τῶν Μεγάλων Ἱπποτῶν Καδώς (= τῶν Ἁγίων τῆς μασονίας), σελ. 3.
Τὸ 2002, εἶναι: “Κραταιὸς Μέγας Καγκελλάριος, Μέγας Γενικὸς Γραμματεύς» τοῦ Ὑπάτου Συμβουλίου τοῦ 33ο διὰ τὴν Ἑλλάδα. Πηγή: “Ὕπατον Συμβούλιον τοῦ 33ου… Τυπικὸν τοῦ 28 βαθμοῦ “Ἱππότου τοῦ Ἡλίου”, σελ. 5.
2005. (Ἀναφέρεται πάντα μὲ τὸ πλῆρες του ὄνομα, ἐμεῖς βάζουμε μόνο τὰ ἀρχικὰ ψηφία ἐδῶ). Τὸ ἔτος 2005 λοιπὸν ὁ. κ. Σ.Κ. ἀναφέρεται ὡς 33ος Κραταιὸς Μέγας Καγκελλάριος Μέγας Γραμματεὺς καὶ Σφραγιδοφύλαξ. (πηγή: Τυπικὰ Ἐργασιῶν 13ου καὶ 14ου Βαθμοῦ, ἔκδοσις Ὑπάτου Συμβουλίου τοῦ 33ου διὰ τὴν Ἑλλάδα, Ἀθῆναι 2005, σελ. 5).
2006. Τὸ 2006 συνεχίζει νὰ εἶναι Κραταιὸς Μέγας Καγκελλάριος, Μέγας Γενικὸς Γραμματεὺς (προστιθέμενου): τῆς Ἱερᾶς Αὐτοκρατορίας [!] Πηγή: Κανονισμοὶ τοῦ Ἀρχαίου ἀποδεδειγμένου Σκωτικοῦ Τύπου διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἔκδοση τοῦ Ὑπάτου Συμβουλίου, 2006, σελ. 7).
2008. Κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ τὸν βρίσκουμε νὰ εἶναι Ἀνθύπατος Μέγας Ταξιάρχης (ἀνῆλθε δηλαδὴ εἰς Ὑπαρχηγόν). πηγή: Τυπικὸν τοῦ Δωδεκάτου Ὀγδόου βαθμοῦ, Πρίγκιψ Ροδόσταυρος, Ἱππότης τοῦ Ἀετοῦ καὶ τοῦ Πελεκάνου, Ἀθήνα 2008, σελ. 10.
2009. Κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ ὁ Σ.Κ. ἔχει τὸ ἴδιο ἀξίωμα, ὅπως τὸ 2008. πηγή. Μεγάλα Συντάγματα (…) τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ, τεκτ. ἔκδοση, 2009, σελ. 9).
2011. Ὁ κ.Σ.Κ. συνεχίζεται νὰ εἶναι Κραταιὸς Ἀνθύπατος Μέγας Ταξιάρχης. Πηγὴ τὸ τυπικὸν τῆς Συνόδου τοῦ 32 βαθμοῦ, ὅπου ὅλοι οἱ τέκτονες ποὺ ἔχουν αὐτὸν τὸν βαθμὸ ὀνομάζονται Ὑπέρτατοι Πρίγκιπες τοῦ Βασιλικοῦ Μυστικοῦ. [5], σελ. 7).
2014. Κατὰ τὸ ἔτος αὐτό, ὁ κ. Σ.Κ. εἶναι πλέον (ἀνυψωθεὶς) Ὕπατος Μέγας Ταξιάρχης Κραταιότατος 33°, Ἀρχηγὸς δηλαδὴ τοῦ τεκτονικοῦ Σώματος τῶν βαθμῶν 4-33. Πηγὴ τὸ βιβλίο τοῦ ἰδίου τοῦ Σ.Κ. μὲ τὸν τίτλο Ἀχαρνῶν 19 καὶ Σουρμελῆ [6], Ἔκδοσις Ὕπατον Συμβούλιον τοῦ 33ου διὰ τὴν Ἑλλάδα, Ἀθήνα 2014, σελ. 7.
2015. Κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ τὸ βιβλίο τοῦ τέκτονα Ἀνδρέα Χρ. Ριζόπουλου ὑπὸ τὸν τίτλο Θεμελιώδη Κείμενα… (τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν τοῦ τεκτονισμοῦ) προλογίζει ὁ κ. Σ.Κ., θέτοντας τὴν ὑπογραφή του ἐκεῖ ὡς ὁ Ὕπατος Μέγας Ταξιάρχης [τοῦ Σώματος τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν τοῦ τεκτονισμοῦ]. Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ κ. Σ.Κ. βλέπουμε τὸν ὀκταπλοῦν σταυρὸν καθὼς καὶ τὸ ἀκτινοβολοῦν τρίγωνο στὸ κέντρο τοῦ ὁποίου ἐγγράφεται ὁ ἀριθ. 33.
Σημειώνουμε ὅτι τὰ σχήματα, τὰ σύμβολα αὐτὰ συνοδεύουν πάντα τὶς ἐπίσημες ὑπογραφὲς τοῦ ἀνώτατου ἀξιωματούχου τὸν ψηλῶν βαθμῶν τοῦ τεκτονισμοῦ…
Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα “κρούσματα” τέτοιων βραβεύσεων;
Ναί, ὑπάρχουν. Ἀναφέρουμε ἐν συνεχείᾳ ἕνα, μόνον ἕνα παρόμοιο “κροῦσμα”, τιμητικῆς ἐκκλησιαστικῆς διακρίσεως, ἀπὸ Πατριάρχην (κοιμηθέντα πλέον) πρὸς ἄλλον ὑπέρτατον Ἄρχοντα τοῦ τεκτονισμοῦ!
Διαβάζουμε ἔτσι σὲ αὐθεντικὸ τεκτ. ἔντυπο τὰ ὡς ἀκολούθως πρωτάκουστα, ἀπαράδεκτα καὶ ἀπογοητευτικὰ γιὰ τοὺς πιστοὺς χριστιανούς, ποὺ συνέβησαν στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν στὶς 28-1-1989 χωρὶς ν’ ἀκούσουμε διαμαρτυρίαν τινὰ ἀπὸ χείλη Ἀρχιερέως τῆς Ἐκκλησίας μας…
Ἰδοὺ τὸ σχετικό, τεκτονικὸ δημοσίευμα.
Διαβάζουμε:
«…Τὴν 28-1-1989 ἐπίσκεψη καὶ ἀκρόασις μελῶν τῆς Μεγάλης Στοᾶς καὶ τοῦ Μεγάλου Διδασκάλου ὑπὸ τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Παρθενίου. Ὁ Πατριάρχης Παρθένιος ἐδεξιώθη εἰς τὸ Ξενοδοχεῖον “Μεγάλη Βρεττανία”, τὸν Προέδρον τῆς Δημοκρατίας, τὸν Πρόεδρο καὶ τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως, τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, τοὺς Ἀρχηγοὺς Ξένων Ἐκκλησιῶν, τοὺς Προέδρους, Ἀνωτάτων Δικαστηρίων, Ἀρχηγοὺς Ἐνόπλων Δυνάμεων, Τὸν Μέγα Διδάσκαλο ἀδελφὸν Χ[…] Μ[…] καὶ τὸν Ἔνδοξο Ἀδελφὸ Κ[…] Μ[…]…,
Ἐν συνεχείᾳ, τότε:
“… Ὁ Πατριάρχη Παρθένιος ἀπένειμε εἰς τὸν ἀδελφὸν Χ[…] Μ[…] ὡς Πρόεδρον τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος [!] τὸν Χρυσοῦν Σταυρὸν τοῦ Ἁγ. Μάρκου μετὰ διπλώματος…» (Στὸ τεκτ. περιοδικὸ Πυθαγόρας, Ἑνημερωτικὸ Δελτίο τῶν Μελῶν τῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος, ἔκδοση Τεκτονικὸ Ἵδρυμα, Μεγάλη Στοὰ τῆς Ἑλλάδος, Τόμος Ζ΄, ἔτος 1989, τεῦχος 29, σελ. 304-305…
Τὸ σχόλιον τοῦ Μοναχοῦ Ἀβερκίου
Ναί:
– Ἡ Αὐτοῦ θειοτάτη Μακαριότης ὁ Πάπας καὶ Πατριάρχης τῆς μεγάλης Πόλεως Ἀλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αἰθιοπίας καὶ πάσης Ἀφρικῆς, Πατὴρ Πατέρων, Ποιμὴν Ποιμένων, Ἀρχηγὸς Ἀρχιερέων, τρίτος καὶ δέκατος τῶν Ἀποστόλων καὶ Κριτὴς τῆς Οἰκουμένης [7] Ναὶ ὁ ἄλλοτε Πατρ. Ἀλεξανδρείας Παρθένιος ὁ Γ΄ (1987-1996) ἀπένειμε τὸν Χρυσοῦ Σταυρὸν τοῦ Ἁγίου Μάρκου στὸν Χ.Μ., ὄχι εἰς ἕνα ὄντως ἀξιόλογο πρόσωπο τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ἀλλὰ «ὡς πρόεδρον τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος»… (ὅπως παραπάνω).
Διερώτημα: Μήπως ὅλα ἐτοῦτα καὶ ἄλλα καὶ τὰ ἀνάλογα καὶ τὰ χειρότερα, ποὺ γίνονται κατὰ καιροὺς ἐν ταῖς αὐλαῖς τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, μήπως ὅλα ἐτοῦτα γίνονται αἰτίες καὶ ἀφορμὲς νὰ σείωνται αἱ Λυχνίαι μερικῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν μας; Νὰ σείωνται καὶ νὰ “μετακινῶνται”, πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως, ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους, Ἱεροὺς Τόπους των;
Μοναχὸς Ἀβέρκιος
Σημειώσεις:
1. “Ὕπατος…” εἶναι ὁ τίτλος τοῦ ἀνώτατου “Ἀρχηγοῦ” τοῦ Σώματος τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν 4-33 τῆς Μασονίας. Τὸ Παγκόσμιο Κέντρο αὐτοῦ τοῦ Τεκτονικοῦ Σώματος εἶναι στὶς ΗΠΑ καὶ τὸ δημιούργησε “ὁ Ἰουδαῖος Μόριν” περὶ τὰ τέλη τοῦ 18ου αἰώνα, ἀρχὲς 19ου ὁμοίου. 2. Οἱ ὑψηλόβαθμοι τέκτονες ἀποκαλοῦνται “ἡγεμόνες”, καὶ “πρίγκιπες” τοῦ βασιλικοῦ Μυστικοῦ. Τὸ δὲ “τεκτονικὸ – ἐν προκειμένῳ- μυστικὸ” συνίσταται εἰς τὴν προσπάθεια τῆς Μασονίας νὰ πραγματοποιηθεῖ ὁ συγκρητιστικὸς θρησκειακὸς οἰκουμενισμός, μεθοδικά, πονηρο/ἔξυπνα… (πάντα ταῦτα περιέχονται εἰς πλῆθος αὐθεντικῶν τεκτονικῶν κειμένων). 3. “Ρεφερενδάριος” = ἱστορικὸ ἐκκλησιαστικὸ ἀξίωμα (ὀφφίκιο) τῶν Πατριαρχείων, ποὺ ἀπονέμεται σὲ διακεκριμένα μέλη τῆς Κοινωνίας ὡς ἀναγνώριση τῆς προσφορᾶς των στὰ Πατριαρχεῖα. 4. “Μέγας Ἄρχων Λογοθέτης” = Κορυφαῖος τιμητικὸς τίτλος (ὀφφίκιο) ποὺ ἀπονέμει – βασικῶς- τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο σὲ λαϊκὲς προσωπικότητες. 5. βλέπε παραπάνω τὴν ὑποσημείωση 2. 6. Ὁδός, Σουρμελῆ καὶ Ἀχαρνῶν εἶναι τὸ κεντρικὸ κτήριο τῆς Ἑλλην. Μασονίας. 7. Ἡ πλήρης σειρὰ τῶν ἐπισήμων τίτλων τοῦ ἐκάστοτε Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας.
Αν η Συνθήκη Σένγκεν έθεσε τα θεμέλια της σημερινής παν-οπτικής-ψηφιακής φυλακής, μετά από την παρέλευση σαράντα ενός ετών καλούμαστε να διαχειριστούμε μία ακόμη αδιανόητη πρόκληση, καθώς ορισμένοι Τέχνο-ολιγάρχες της Silicon Valley αποφάσισαν στο όνομα της ψηφιακής και τεχνολογικής προόδου να εργαλειοποιήσουν το ανθρώπινο σώμα ως μέσο πληρωμής!
«Οι Eπσταϊν της Ελλάδας
❤️Ο Eπσταϊν ήταν ένας χρηματιστής λαμόγιο που τον έφαγαν στην φυλακή το 2019 ή κατά ένα σενάριο δήθεν τον σκότωσαν και κυκλοφορεί ελεύθερος.
✌🏼Στα γρήγορα για όσους δεν ξέρουν την ιστορία ,αυτός ο τύπος ήταν ένα ανώμαλο κτήνος ,που κακοποιούσε ,βίαζε, έδερνε, αγόρια και κορίτσια και ταυτόχρονα είχε κολλητούς και φίλους την παγκόσμια ελίτ και σε κάποιους από αυτούς έκανε πάσες κοριτσάκια και αγοράκια για σεξουαλικές και διαστροφικές εμπειρίες.
❤️Στην πραγματικότητα ο Eπσταϊν ήταν ένας νταραβεριτζής-εγκληματίας που λειτουργούσε ως πηγή γνωριμιών για την παγκόσμια ελίτ. Και όταν λέμε παγκόσμια ελίτ εννοούμε από Προέδρους Αμερικής (Τραμπ-Κλίντον) Μεγιστάνες (Μπιλ Γκειτς-Ελον Μασκ) Διάσημους στην σόου μπιζ (Καρντάσιαν-Μαικλ Τζάκσον) και μέλη Βασιλικών οικογενειών(Άντριους βρετανός πρώην πρίγκιπας).
🆘Οι Αμερικανοί έκαναν το εξής. Άνοιξαν τα αρχεία και «πέταξαν» στον δημόσιο διάλογο κάποιες χιλιάδες φωτογραφίες βίντεο και μέιλ του Eπσταϊν και εκεί κατάλαβα, τουλάχιστον εγώ, την ξεφτίλα της δήθεν ελιτ που «κυβερνάει» τον κόσμο
❤️Τα αρχεία Eπσταϊν παρουσιάζουν τη μικρότητα και την κενότητα της παγκόσμιας ελίτ –ακαδημαϊκής, πολιτικής, θεσμικής– στην πιο ωμή μορφή της.
🆘Πολιτικοί ,βασιλιάδες, μεγιστάνες ζητούν από τον Έπσταϊν χάρες για τα πάντα! Από δανεικά και αγύριστα μέχρι τζάμπα σέξ με ανήλικα.
🆘Τα μέιλ δείχνουν πως λειτουργεί η εξουσία. Σάπια και διεφθαρμένα μέχρι το μεδούλι.
Αναρωτιέμαι λοιπόν φωναχτά και το μοιράζομαι μαζί σας. Αν η παγκόσμια εξουσία είναι έτσι. Στην Ελλάδα πόσο σάπια είναι;
🆘Πόσους Eπσταϊν Νταραβεριτζήδες έχουμε που κάνουν κουμάντο πάνω σε ανθρώπους της εξουσίας σε όλα τα επίπεδα;
❤️Ο Επσταϊν μας άνοιξε τα μάτια για το πώς παίζεται το παιχνίδι. Είναι αυτό που λέμε η πραγματικότητα ξεπερνάει την φαντασία. (Ποιός θα μπορούσε να φανταστεί έναν Μπιλ Γκειτς να ξεφτιλίζεται ετσι…)
❤️Ο Eπσταϊν από τον τάφο του μας επιτρέπει να ρίξουμε μια ξεκάθαρη ματιά στην ξεφτίλα της ελίτ (τρομάρα τους). Είναι μια ματιά στο πώς κινείται το σύστημα στα υψηλά κλιμάκια όταν οι άνδρες σε θέσεις εξουσίας ,βοηθούν, στηρίζουν ,άλλους άνδρες στο δίκτυο να γίνουν ισχυρότεροι και πλουσιότεροι.
🆘Είναι μια ιστορία για το πώς συνάπτονται σχέσεις, πώς ανταλλάσσεται η πληροφορία, πώς κοστολογούνται οι χάρες, πώς εξαργυρώνεται η φιλία.
❤️Αν έχει χαθεί σε αυτά τα παγκόσμια επίπεδα η ηθική δεν μπορώ να φανταστώ τι συμβαίνει στην χώρα μας.
🆘Σε μια χώρα όπου αποδεδειγμένα εγκληματίες κάνουν μπίζνες με ξενοδοχεία με νυχτερινά κέντρα ακόμα και με σόου στην τηλεόραση. Σε μια χώρα όπου σεσημασμένοι κλέφτες ΦΠΑ ξεπλένουν τα χρήματα μέσω καφέ και βενζινάδικων. Σε μια χώρα όπου ξαφνικά άφραγκοι κακομοίρηδες γίνονται πλούσιοι σε μια μέρα. Σε μια χώρα όπου δήμαρχοι πλουτίζουν ανεξέλεγκτα μέσα σε μια θητεία. Σε μια χώρα όπου πολιτικοί και κομματόσκυλα αποκτούν σπίτια και καταθέσεις ενώ μπήκαν χωρίς δεύτερο βρακί στην πολιτική.
❤️Πόσους Eπσταϊν έχουμε στην Ελλάδα; Και ποιος θα τολμήσει να τους αγγίξει για να δούμε εδώ στην χώρα μας τα ξεφτιλίκια της ντόπιας ελίτ», έγραψε χαρακτηριστικά ο Τάσος Δούσης.
Τάσος Δούσης:

Η αμερικανική έκθεση για ευρωπαϊκή λογοκρισία επαναφέρει τη συζήτηση για την εποχή του κορωνοϊού. Σχολιασμός για τη σταδιακή δικαίωση επιστημόνων και πολιτών στην Ελλάδα και δήλωση του Ζώη Μπέχλη. Πώς επηρεάζουν οι εξελίξεις τη δημόσια συζήτηση για ελευθερία λόγου και δημοκρατία;
Η Ορθοδοξία ως θεραπεία_Γέροντας Δαμασκηνός Αγιορείτης
Μια θαυμάσια εκλαϊκευμένη κατήχηση
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ
ΟΤΙ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗ
αλλά μην νοιώθετε «λύπη»
που αντιγράφουμε τα δικά σας ,
χωρίς να σας ρωτήσουμε...
Για την παράγκα μας
είναι γ ε λ ο ι ό τ η τ α η λεγόμενη
«δεοντολογία περί πνευματικών δικαιωμάτων!»