ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ (ΦΩΤΟ)

Την Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2019 το απόγευμα τελέστηκαν τα εγκαίνια της βιβλιοθήκης «Δημήτριος Φραγκόπουλος» στον αυλόγυρο του Ιερού Ναού των Εισοδίων της Θεοτόκου Πέραν, της μεγαλωνύμου Κοινότητος Σταυροδρομίου. 

Τα εγκαίνια τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, παρουσία πλήθους ομογενών. 

Για την βιβλιοθήκη του αειμνήστου Διδασκάλου του Γένους Δημητρίου Φραγκοπούλου, μίλησαν:  

- η Ελλογιμ. κ. Μάγδα Τσοκώνα-Φραγκοπούλου, εκπαιδευτικός του Ζωγραφείου Λυκείου 

- ο Μουσικολ. κ. Μιλτιάδης Παππάς, εκπαιδευτικός του Ζαππείου Λυκείου

Χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος της Κοινότητος Σταυροδρομίου, Γεώργιος Παπαλιάρης και ο Διευθυντής του Ζωγραφείου, Γιάννης Δεμιρτζόγλου. 

Ακολούθησε δεξίωση.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΕΜΙΡΤΖΟΓΛΟΥ

125 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ 

Γιάννης Δεμιρτζόγλου: «Κάθε χρόνος που περνάει για μας είναι μια ακόμη νίκη, αλλά και νίκη της Ομογενειακής Παιδείας» 

Συνέντευξη στον Αριστείδη Βικέτο, που δημοσιεύτηκε στην κυπριακή εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος», στις 29.9.2018

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΕΜΙΡΤΖΟΓΛΟΥ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Μαθητές Ζωγραφείου με τον καθηγητή Άρη Τσοκώνα

ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στις 19 Δεκεμβρίου 2017 πραγματοποιήθηκε στο Σισμανόγλειο Μέγαρο φιλολογικό μνημόσυνο για τον αείμνηστο Διδάσκαλο του Γένους Δημήτριο Φραγκόπουλο. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια τις ομιλίες των:

- Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου

- Σεβ. Μητροπολίτη Γέροντος Δέρκων κ. Αποστόλου

- Καθηγητή Αντωνίου Παριζιάνου, Προέδρου του Σ.Υ.Ρ.Κ.Ι. 

- Καθηγητή Διαμαντή Κομβόπουλου, Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Σ.Α.Ζ.

Ομιλία Οικουμενικού Πατριάρχου στο Φιλολογικό Μνημόσυνο Δημητρίου Φραγκόπουλου by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Ο Γέρων Δέρκων Απόστολος για τον Δημήτριο Φραγκόπουλο by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΟΜΙΛΙΑ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΡΙΖΙΑΝΟΥ ΣΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Η Ομιλία του Προέδρου του ΣΑΖ Διαμαντή Κομβόπουλου στο Φιλολογικό Μνημόσυνο του Δημητρίου Φραγκόπουλου by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟ (ΦΩΤΟ)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Τό ἀπόγευμα τῆς Τρίτης, 19ης Δεκεμβρίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μιλήτου κ. Ἀποστόλου καί τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιδιακόνου κ. Θεοδώρου, μετέβη εἰς τό Σισμανόγλειον Μέγαρον καί παρηκολούθησε τό διοργανωθέν ὑπό τοῦ ἐνταῦθα Γεν. Προξενείου τῆς Ἑλλάδος, ἐν συνεργασίᾳ μετά τοῦ Συνδέσμου Ὑποστηρίξεως Ρωμαίηκων Κοινοτικῶν Ἱδρυμάτων (Σ.Υ.Ρ.Κ.Ι.) καί τοῦ Συνδέσμου Ἀποφοίτων Ζωγραφείου (Σ.Α.Ζ.), φιλολογικόν μνημόσυνον, πρός τιμήν τοῦ ἀειμνήστου Δημητρίου Φραγκοπούλου, Ἄρχοντος Διδασκάλου τοῦ Γένους, τό ὁποῖον κατέκλεισεν ὁ Παναγιώτατος, ὁμιλήσας περί τῆς πολυπλεύρου προσφορᾶς τοῦ ἀποιχομένου εἰς τήν Ὁμογένειαν καί ἰδιαιτέρως εἰς τήν Ἐκπαίδευσιν αὐτῆς, ὡς καί περί παιδείας καί ἀγωγῆς γενικῶς, καί ἐξάρας τήν προσωπικότητα καί τά περικοσμήσαντα τόν διδάσκαλον χαρίσματα. 

Παρέστησαν, μεταξύ ἄλλων, Σεβ. Ἀρχιερεῖς τοῦ Θρόνου, ὁ Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Εὐάγγελος Σέκερης, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, ἀπευθύνας σύντομον χαιρετισμόν, παράγοντες τῆς Ὁμογενείας, ὡς καί Καθηγηταί καί μαθηταί ἐκ τῶν Ὁμογενειακῶν Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων τῆς Πόλεως, ἐνῷ ἐμπεριστατωμένας ὁμιλίας ἐξεφώνησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, ὁ Ἐντιμολ. Ἄρχων Μ. Χαρτοφύλαξ κ. Παντελεήμων Βίγκας, ὁ Μουσικολ. κ. Ἀντώνιος Παριζιάνος, Καθηγητής, Πρόεδρος τοῦ Σ.Υ.Ρ.Κ.Ι., ὁ Ἔλλογ. Καθηγητής κ. Διαμαντῆς Κομβόπουλος, Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Σ.Α.Ζ., καί ἡ θυγάτηρ τοῦ ἀειμνήστου Ἄρχοντος Διδασκάλου Ἐλλογ. κ. Μαγδαληνή Φραγκοπούλου – Τσοκώνα, Καθηγήτρια. 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Μιλήτου κ. Ἀπόστολον, Ἡγούμενον τῆς ἐν Χαλκιδικῇ Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας. 

- Τόν Ἐλλογ. κ. Ἰωάννην Ἀλέκογλου, Θεολόγον, καί τήν Ἐλλογ. κ. Βασιλικήν Νικολακάρου, Καθηγήτριαν Γαλλικῆς Γλώσσης, ἐκ τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κολλεγίου Θεσσαλονίκης, μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Κυριακοῦ Χατζηστεφάνου, Συντηρητοῦ Ἔργων Τέχνης, Ξεναγοῦ, καί τῆς Εὐγεν. δίδος Ἰωάννας Φουντᾶ, Φοιτητρίας τοῦ Οἰκονομικοῦ Τμήματος τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου, ἐκ Θεσσαλονίκης.

Μνημόσυνο Άρχοντος Δημητρίου και Βάιας (Βέτας) Φραγκοπούλου

Το Σάββατο 4 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στον ανακαινισμένο ιερό νεκροταφειακό ναό του Κοιμητηρίου Σισλί μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των αειμνήστων, Δημητρίου Φραγκοπούλου, Άρχοντος Διδασκάλου του Γένους (τεσσαρακονθήμερο) και της συζύγου του, Βάιας (Βέτας) Φραγκοπούλου (ετήσιο). 

Μαθητές του «Δάσκαλου», φίλοι και συγγενείς από την πόλη μας και το εξωτερικό, ομογενείς αλλά και τουρκόφωνοι που έτυχε να γνωρίσουν το ζεύγος, κατέκλυσαν τον ναό. Μετά την θεία λειτουργία στην οποία προεξήρχε ο σεβ. μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος και συμπροσευχήθηκε ο σεβ. μητροπολίτης Τρανουπόλεως κ. Γερμανός, ψάλθηκε η επιμνημόσυνη δέηση και τρισάγιο επί του μνήματος στον οποίο αναπαύεται δίπλα – δίπλα τα ζεύγος. 

Ακολούθησε σύναξη στην αίθουσα του κοιμητηρίου, κατά την οποία ο δημοσιογράφος Αριστείδης Βικέτος, ο οποίος έφθασε ειδικά από την Λευκωσία για να παρευρεθεί, απευθύνθηκε στους παρευρισκομένους με σύντομη και περιεκτική ομιλία και αναφέρθηκε στις προσωπικές του αναμνήσεις, υπενθυμίζοντας κυρίως και τα όσα ο ίδιος ο Δάσκαλος πρέσβευε. Ο κ. Βικέτος είπε μεταξύ άλλων ότι γνώρισε τον μακαριστό στις 2 Νοεμβρίου 1991 στο Φανάρι μετά την ενθρόνιση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Το βράδυ εκείνο, όπως είπε, ο Δημήτριος Φραγκόπουλος τον κάλεσε στο σπίτι του όπου εκεί έγινε κοινωνός της εγκάρδιας φιλοξενίας της μακαριστής Βέτας. 

Ο Α. Βικέτος, του οποίου ο πατέρας πήγε στην Αθήνα το 1922 σε ηλικία 12 χρονών από τη Σμύρνη, έκανε το πρώτο ταξίδι του στη Σμύρνη το 2008 και μαζί του ήταν ο Δημητρός Φραγκόπουλος. Από το 1994, όταν έχασε τον πατέρα του, ένιωθε τον Δημητρό Φραγκόπουλο ως δεύτερο πατέρα του. Το 2011 είχε αρχίσει να καταγράφει σε μαγνητόφωνο να καταγράφει, συνομιλώντας με τον μακαριστό Φραγκόπουλο, τη ζωή του. Δυστυχώς όμως, λόγω έλλειψης χρόνου εξ’ αιτίας της εργασίας του, καθώς επίσης και της δυνατότητας να ταξιδεύει στην Πόλη για να συνεχίσει τις συνεντεύξεις, η εργασία έμεινε ανολοκλήρωτη. Επίσης ανέφερε ότι, κάτι άλλο που τον συνέδεσε με τον Δ. Φραγκόπουλο είναι ότι, όταν ήταν φοιτητής στην Αθήνα έμενε στον Βύρωνα, όπου «είναι το πατρικό μου σπίτι». Τελευταία συνάντηση με τον Δημητρό Φραγκόπουλο έγινε στις 14 Αυγούστου του 2017 στην Πρίγκηπο, όπου μαζί με τη σύζυγό του, αφού τον επισκέφθηκαν στο σπίτι του, τον πήραν στον Εσπερινό στον Ναό της Παναγίας στο νησί. 

Στη συνέχεια ο Α.Βικέτος διάβασε απόψεις και θέσεις που κατά καιρούς είχε διατυπώσει ο Δημητρός Φραγκόπουλος: «Η Πόλη έχει μια ιδιαίτερη σημασία, μιλά μέσα στην ψυχή μας. Ακόμη και οι πέτρες της πόλης μιλούν στην ψυχή μας…». Σε άλλο σημείο διάβασε ένα απόσπασμα από συνέντευξη του μακαριστού, στο οποίο μιλούσε για τις κόρες του, Αιμιλία και Μάγδα, και εξηγούσε τον λόγο που ο ίδιος επέλεξε να μείνει μέχρι το τέλος της ζωής του στην Πόλη: «Ήταν εποχές δύσκολες. Οι νέοι έφευγαν για την Ελλάδα και δεν γυρνούσαν. Είπα στις κόρες μου, ότι θα χαρώ αν επιστρέψουν στη γενέτειρά τους. Όταν ταξίδευα στην Ελλάδα κάποιοι που είχαν εγκατασταθεί οριστικά εκεί, με ρωτούσαν ‘γιατί ακόμα μένω στην Πόλη και πότε θά ’ρθω στην Ελλάδα’. Με στενοχωρούσαν πολύ οι ερωτήσεις αυτές των συμπατριωτών μου. Είχα όμως έτοιμη την απάντησή μου: ‘Εγώ δεν σας ρώτησα γιατί μένετε στην Ελλάδα. Αντιλαμβάνομαι τον πόνο σας και τον εκτιμώ. Αλλά κι εσείς να σεβαστείτε την επιλογή μου’. Αν εγκατέλειπα την γη των προγόνων μου, οι ρωμιοί συμπολίτες μου θα απογοητεύονταν περισσότερο με την ιδέα ότι ‘έφυγε και ο Διευθυντής του Ζωγραφείου’. Αν εγκατέλειπα την Πόλη δεν θα μπορούσα να αντικρίσω τα μούτρα μου στον καθρέφτη». 

Επίσης, διάβασε ένα απόσπασμα ομιλίας του Δ. Φραγκόπουλου στο συνέδριο «Συνάντηση στην Πόλη, το Παρόν και το Μέλλον» που πραγματοποιήθηκε το 2006 στην πόλη μας: «Επικρίνουμε τα διοικητικά συμβούλια που αποφεύγουν τις εκλογές. Υπάρχει, όμως, διαύγεια στα διοικητικά εκείνα συμβούλια που πραγματοποίησαν εκλογές; Πρέπει να δούμε την πραγματικότητα, να συζητήσουμε περί αυτής και να αξιολογήσουμε καταλλήλως. Επίσης πρέπει να γίνει η αναθεώρηση της σημερινής εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Το παράδειγμα του «Γαλατά» πρέπει να το έχουμε υπ’ όψιν μας πάντα. Πρέπει οι νέοι μας να ενθαρρύνονται ώστε να ενεργοποιούνται στον εμπορικό τομέα. Μονάχα το πτυχίο δεν εξασφαλίζει την επιτυχία αυτή και ο στόχος των νέων μας δεν πρέπει να περιορίζεται σε υπαλληλικούς τομείς που προσφέρει η κοινότητά μας και τα ιδρύματά της». 

Στο σημείο αυτό ο κ. Βικέτος εξέφρασε την άποψη ότι πολλοί από τους οραματισμούς του Δημητρού Φραγκόπουλου και τα συμπεράσματα του συνεδρίου –για οποίο είχε άοκνα εργαστεί– δεν υλοποιήθηκαν. 

Τέλος, παρέθεσε ένα απόσπασμα από ομιλία του Δ. Φραγκόπουλου το 2003, στον εορτασμό για τα 100 χρόνια του Ζωγραφείου, στην οποία, ανάμεσα σε άλλα, είχε πει: «Η Μεγάλη Σχολή με δέχθηκε πρόθυμα, γιο οικονομικά ανήμπορου βιοπαλαιστή, όπως και τόσους άλλους, στους κόλπους της, με γαλούχησε στα νάματα της πατροπαράδοτης κλασικής παιδείας της, έθρεψε τα όνειρα και τους οραματισμούς μου και με κατάρτισε ικανό να αντιμετωπίσω τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες στην παραπέρα ζωή μου.»

Το Ζωγράφειο με δέχθηκε σε μια δύσκολη καμπή της ιστορίας του, με αγκάλιασε και μου έδωσε τη δυνατότητα να το υπηρετήσω και να χαρώ στους κόλπους του, τη συγκίνηση της δημιουργικής προσφοράς. »Απροσμέτρητη η ικανοποίηση του Δασκάλου όταν στο πρόσωπο των μαθητών του διαπιστώνει το ευεργετικό αποτέλεσμα της όποιας προσφοράς του, στην κατεύθυνση της λάξευσης της ανθρώπινης προσωπικότητας. »Μοιράστηκα μέσα σ’ αυτόν εδώ τον χώρο, μια ζωή, με τους πολυπληθείς πολύτιμους συνεργάτες και τους εκατοντάδες μαθητές μου, τις χαρές και τις λύπες της διοίκησης της σχολικής ζωής, που εξαντλήθηκε σε καιρούς άκρως χαλεπούς, προσπαθώντας να συνεχίσω το υποδειγματικό έργο των προκατόχων μου και κρατώντας υπερήφανα την πάντα φλογισμένη δάδα του Ζωγραφείου».

Απογευματινή Κωνσταντινουπόλεως, 6-11-2017

Ο Αριστείδης Βικέτος με τον Δάσκαλο Δημήτριο Φραγκόπουλο

Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟ

Επικήδειος λόγος εις μνήμην Δημητρίου Φραγκόπουλου 

Γιάννης Θ. Δεμιρτζόγλου (01/10/2017)

Διευθυντής Ζωγραφείου Λυκείου

«Σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος…» αποχαιρέτησες, αγαπημένε μας δάσκαλε, τη λατρευτή σου Πόλη, το σχολείο στο οποίο αφιέρωσες τη ζωή σου, την ακριβή σου οικογένεια, τους τρεις σημαντικούς πυλώνες της ζωής σου. 

Η είδηση του θανάτου σου με βρήκε την ώρα που ετοιμαζόμουν να πάω στο Ζωγράφειο, το πρωί της Παρασκευής κι όταν πέρασα το κατώφλι του ένιωσα για πρώτη φορά τόσο μόνος. Τριάντα πέντε χρόνια υπηρέτησες με πάθος το Ζωγράφειο. Σε καιρούς δύσκολους και ταραγμένους κράτησες γερά το τιμόνι και έμεινες στη θέση σου όρθιος, άγρυπνος φρουρός όσων σου εμπιστεύτηκαν οι άξιοι προκάτοχοί σου και όσων υποσχέθηκες να αφήσεις στις επόμενες γενιές. 

Και μετά… πάντα εκεί, στο πλευρό του Ζωγραφείου, τρία σπίτια μόνο πιο πέρα… Συμπαραστάτης και αρωγός του διαδόχου σου, δάσκαλος, συνάδερφος και πολύτιμος φίλος μου. 

Να ανταποκρίνεσαι σε κάθε μου κάλεσμα, να υποδέχεσαι με χαρά και καμάρι τους Ζωγραφειώτες που με νοσταλγία επέστρεφαν στα θρανία της Σχολής, για να φιλήσουν το χέρι του δασκάλου τους, με σεβασμό και δάκρυα στα μάτια. 

Πάντα εκεί… με την ίδια αγωνία για το μέλλον της Ρωμιοσύνης, για τη διατήρηση της ελληνικής παιδείας! Μοναδικό σου «ντέρτι», όπως έλεγες, «να κρατηθούμε, να μείνουμε ως πυρήνας». 

Και ως γνήσιος δάσκαλος μοναδική σου ελπίδα ήταν η ελληνική παιδεία, η ακατάλυτη δύναμη της ελληνικής γλώσσας και η αστείρευτη ελπίδα, που απορρέει από την ορθόδοξη μας πίστη και από το μεγαλείο της ρωμαίικης παράδοσης. 

Πάντα ήσουν στην πρώτη γραμμή, στα μικρά και στα μεγάλα, στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα! 

Με φρόνημα νεανικό και με το χαμόγελο στα χείλη παρέδιδες καθημερινά μαθήματα ήθους, δικαιοσύνης, αξιοπρέπειας, ευγένειας, φιλοπατρίας, αρχοντιάς. 

Πιστός στις αρχές σου από τις οποίες δεν εννοούσες να αποκλίνεις, με ευθύτητα, με αμεσότητα, με ασκητική αφοσίωση, με σωκρατική ακεραιότητα, άκαμπτος στις πιέσεις των ισχυρών, δίκαιος και προσιτός, όρισες και φύλαξες τις Θερμοπύλες της παιδείας, «ποτέ από το χρέος μη κινών» και δείχνοντας πάντα τον δρόμο του αγώνα. 

Τώρα κοιμήσου, δάσκαλε, τον ύπνο του δικαίου. Αγρυπνούν για σένα οι χιλιάδες μαθητές σου. Αγρυπνούν οι λαμπρές σου κόρες, τα αγαπημένα σου εγγόνια, που εντρυφούν κι αυτά με άριστες επιδόσεις στον χώρο της παιδείας. 

Κοιμήσου ήσυχος! Ξύπνησες συνειδήσεις! Αγρυπνά η συνείδηση του σχολείου σου, του Ζωγραφείου, που και τα σκαλοπάτια του ακόμη μαρτυρούν τον κόπο και τις θυσίες σου. 

Αντίο, δάσκαλε της καρδιάς μας, δάσκαλε του γένους μας! 

Θα σε θυμόμαστε, 

θα σε σκεφτόμαστε, 

θα σε αγαπάμε! 

Θα είμαστε πάντα υπερήφανοι που υπήρξαμε μαθητές σου στο Ζωγράφειο και στη ζωή. 

Όσοι είχαμε την τύχη να μαθητεύσουμε κοντά σου μένουμε οφειλέτες. Όχι χρωστώντας χάρη, μα χρωστώντας πράξη. Πράξη καθημερινή και συνέπεια στις αρχές και τις αξίες που μας δίδαξες. 

Καλό ταξίδι, φωτισμένε μας δάσκαλε! 

Θα μας λείψεις!

Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟ

Αποχαιρετισμός στον Δημήτρη Φραγκόπουλο 

Σε τούτο εδώ το φέρετρο έχει στραμμένο σήμερα το βλέμμα της η Ρωμιοσύνη, η Πολίτικη και όχι μόνο… 

Εντός κείτεται… ο Δάσκαλος… 

Ο Άρχων Διδάσκαλος του Γένους, όπως ο Πατριάρχης του Γένους τον χειροθέτησε… Εντός κείτεται ο Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής, όπως ο Ανώτατος Άρχων της Ελληνικής πολιτείας τον αναγόρευσε… 

Ο Εντιμολογιότατος… όχι χάριν προσφώνησης, λόγω οφίκιου… αλλά λόγω ουσίας… Διότι πραγματικά έτσι υπήρξε: Έντιμος και Λόγιος… 

Εντός κείτεται... η δωρική κολώνα, (απέριττη, αυτάρκης και δυνατή), που κράτησε όρθιες τις ελπίδες της Ρωμιοσύνης, σε καιρούς χαλεπούς, σε χρόνια πέτρινα. 

Εντός κείτεται ο ….. τζέντλεμαν… με την αυθεντική σημασία της λέξης, διότι ποτέ δεν ένοιωσε άβολα μπροστά στους ισχυρούς και ποτέ δεν άφησε να νοιώσουνε άβολα μπροστά του οι αδύνατοι… 

Εντός κείτεται… ο σύζυγος, ο οποίος συζεύκτηκε με την αγαπημένη του συμβία, την Βέτα, που πρόσφατα έχασε, για να σύρουν σε σίγουρες στράτες το κάρο, το φορτωμένο με τα βάρη της οικογένειας αλλά και της Ομογένειας… 

Εντός κείτεται ο …. Πατέρας… όχι μόνον των αγαπημένων του κοριτσιών, της Αιμιλίας και της Μάγδας, αλλά όλων εκείνων των παιδιών που κάθισαν στα θρανία, απέναντι της διδασκαλικής του έδρας… 

Εντός κείτεται… ο Φίλος… όχι μόνον των καλών, αλλά κυρίως των δύσκολων στιγμών, ο οποίος βρισκόταν ως εκ θαύματος δίπλα σου, ως άλλος Σίμων Κυρηναίος, όταν η μοίρα σού έταζε να πορευθείς προς Γολγοθά… 

Εντός κείτεται…. ο Αγωνιστής. Αυτός που έταξε εαυτόν να φυλάει Θερμοπύλες. Κι ας γνώριζε ότι τελικά οι Μήδοι θα διαβούνε, ότι οι Εφιάλτες θα φροντίσουνε γι αυτό… 

Εντός κείτεται… ο Διευθυντής, ο οποίος, όταν έφθασε η στιγμή για τα Εύθηνα –κατά την αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία- το έπραξε απολογούμενος με το σκληρό πυθαγόρειο ερώτημα: «Πη παρέβην, τι δ’ έρεξα, τι μοι δέον ουκ ετελέσθη»…
Εντός κείτεται Αυτός που ανάλωσε εαυτόν φέγγοντας άλλους.
Εντός κείτεται… ο Άνθρωπος… Αιωνία του η μνήμη… 

Μιχάλης Βασιλειάδης

Εκδότης της Ομογενειακής Εφημερίδας ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΚΑΤΕΥΟΔΩΣΕ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟ

Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΚΑΤΕΥΟΔΩΣΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, παρέστη συμπροσευχόμενος κατά τήν κηδείαν τoῦ ἀειμνήστου Δημητρίου Φραγκοπούλου, Ἄρχοντος Διδασκάλου τοῦ Γένους, πρῴην Λυκειάρχου τοῦ Ζωγραφείου Λυκείου, ἐκφράσας τήν συμπάθειαν καί τά συλλυπητήρια Αὐτοῦ εἰς τούς οἰκείους τοῦ ἀειμνήστου Διδασκάλου. 

Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία ἐτελέσθη ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Τρανουπόλεως κ. Γερμανοῦ ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ Ἁγίας Τριάδος Σταυροδρομίου, καί τόν ἐπικήδειον λόγον ἐξεφώνησε, κατά τήν τάξιν, ὁ Πανοσιολ. Τριτεύων κ. Νήφων.

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αφιερωματικό Ιωάννου Σιδηρά για τον Κοιμηθέντα Μέγα Διδάσκαλο του Γένους Δημήτριο Φραγκόπουλο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΔΗΡΑΣ - Κοινοτική Οργάνωση Ρωμηών by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΤΑΞΕΙΜ Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΊΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ ΤΕΛΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017, ΩΡΑ 14:00 ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΤΑΞΕΙΜ. 

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ Ο ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΙΣΛΙ. 

Τέλος εποχής (Δημήτρης Φραγκόπουλος 1928-2017)

Του Γιάννη Γιγουρτσή
Φιλολόγου της Μεγάλης του Γένους Σχολής

Η μέρα στην Πόλη ξεκίνησε συννεφιασμένη, ψυχρή κατάλληλο τοπίο για νέα θλιβερά. Νωρίς το πρωί της Παρασκευής, 29 Σεπτεμβρίου, άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο Βαλουκλή, μετά από σύντομη νοσηλεία ο τ. Διευθυντής του Ζωγραφείου, φιλόλογος, Δημήτρης Φραγκόπουλος.

Ο «Δάσκαλος του Γένους» όπως μας αρέσει, δικαίως, να τον αποκαλούμε, υπήρξε ο άνθρωπος που για δεκαετίες συμβόλιζε την περήφανη και αξιοπρεπή στάση της Ρωμιοσύνης που αντιστέκεται, της Ρωμιοσύνης που αγωνίζεται και επιμένει να μείνει ζωντανή και να συνεχίσει να δημιουργεί στην κοιτίδα της, την Κωνσταντινούπολη. Διευθυντής του ιστορικού Ζωγραφείου Λυκείου επί τριάντα πέντε χρόνια, έζησε μέσα στο μάτι του κυκλώνα όλη την θυελλώδη περίοδο της μεγάλης κρίσης για την Ρωμιοσύνη, των πιέσεων στην Ομογένεια και της φυγής των Ρωμιών της Πόλης από τις πατρογονικές εστίες του. Σεπτεμβριανά, απελάσεις, η κίνηση «πολίτη μίλα τουρκικά», και μαζί η αγανάχτηση, η κούραση, το σύνδρομο της “μαύρης πέτρας”, που οδήγησε δεκάδες χιλιάδες ομογενείς να εγκαταλείψουν την Πόλη από τις αρχές του 1960 μέχρι τουλάχιστον τα τέλη της δεκαετίας του 1990. 

Ο Δημήτρης Φραγκόπουλος κράτησε ψηλά την σημαία στο μετερίζι του αγώνα για την Ρωμιοσύνη, μέσα από τον χώρο όπου κυριάρχησε με την παρουσία του, τον χώρο της παιδείας. Δεν σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται με πάθος για το σχολείο του, για τα παιδιά, για την παιδεία και δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια, παρά τις ανυπέρβλητες κάποτε δυσκολίες, τις μεγάλες απογοητεύσεις και τα χτυπήματα, γενόμενος ο ίδιος παράδειγμα με την στάση της δική του ζωής, τόσο δημόσιας όσο και της ιδιωτικής. Δάσκαλος ως το μεδούλι των οστών του, ο Φραγκόπουλος, ήξερε πως πρώτα ο ίδιος με την δική του στάση όφειλε να δίνει το μέτρο και το παράδειγμα και έθεσε, πρώτα για τον εαυτό του, τον πήχη υψηλά. Μετέφερε στην συνέχεια τις αξίες, την συνέπεια και το πάθος του πρώτα στις κόρες τους και κατόπιν σε όλους τους μαθητές τουˑ και οι μαθητές του υπήρξαν αμέτρητοι, τόσο στην Μεγάλη Σχολή και στο Ζωγράφειο, όσο και πάρα πολλοί ακόμα που δεν υπήρξαν υπό την στενή έννοια μαθητές του, αλλά είδαν, βίωσαν το παράδειγμά του και πήραν το θάρρος να το μιμηθούν. Ο Δημήτρης Φραγκόπουλος υπήρξε αταλάντευτος στους υψηλούς στόχους του και όποτε χρειάστηκε φάνηκε και δυνατός και σκληρός, προκειμένου να τους υπηρετήσει, βάζοντας πάντα το «εγώ» και τις δάφνες του καταξιωμένου και επιφανούς μέλους μιας ιστορικής κοινότητας πίσω από το «εμείς» και τις πραγματικές ανάγκες της πολίτικης Ρωμιοσύνης, της οποίας υπήρξε σε όλη του την ζωή πιστός υπηρέτης και θεράπων. 

Φτιαγμένος από μία πάστα ανθρώπων που πολύ δύσκολα βρίσκει κανείς πια, ο Δάσκαλος ήταν υπόδειγμα ήθους, συνέπειας, αξιοπρέπειας, αρχοντιάς. Ίσως αυτό το τελευταίο να τα συνοψίζει όλα. Ο Δημήτρης Φραγκόπουλος υπήρξε ο τελευταίος πραγματικός Άρχοντας της Πόλης. Μαζί του κλείνει θαρρείς, η μακρά σειρά των ταγών και των διανοουμένων του Γένους μας που ξεκίνησε την πορεία της εκεί κάπου στα τέλη του 16ου, αρχές του 17ου αιώνα, στα παρασόκακα και τις ανηφόρες του Φαναρίου, ανάμεσα στην Παμμακάριστο και τον Άγιο Γεώργιο, για να μεταφερθεί αργότερα στο κοσμοπολίτικο Πέρα, αφήνοντας τα σημάδια του στα πλούσια χωριά του Βοσπόρου, την αρχοντική Χαλκηδόνα, και στον παράδεισο των Νησιών. Άλλωστε σε ένα από τα Νησιά, το μεγαλύτερο, την Πρίγκηπο, γεννήθηκε και ο Δημήτρης Φραγκόπουλος. 

Μαζί του τελειώνει σήμερα μια ολόκληρη εποχή. Η Ρωμιοσύνη της Πόλης, χάρη και στις προσπάθειες του Δημήτρη Φραγκόπουλου, των μαθητών του, των διαδόχων του, χάρη στους αγώνες του Πατριάρχη μας, χάρη στην βοήθεια εκλεκτών, σύγχρονων, ηγετών της κοινότητας μας, χάρη στην πίστη για το μέλλον της Ρωμιοσύνης όλων μας, πίστη που ο ίδιος σε μεγάλο βαθμό μας ενέπνευσε, θα συνεχίσει να υπάρχει και να δημιουργεί. Η Ρωμιοσύνη αλλάζει ωστόσο, έχει ήδη αλλάξει, και παίρνει πια μια μορφή άλλη, την οποία όλοι μας εδώ πιστεύουμε, υπηρετούμε και ενισχύουμε κατά τις δυνάμεις μας. Ο κόσμος όμως που ο Φραγκόπουλος αντιπροσώπευε με την παρουσία του στις συνειδήσεις και στις ζωντανές μέχρι σήμερα αναμνήσεις μας, φεύγει μαζί του οριστικά. Φεύγει αλλά δεν χάνεται. Αλλάζει.  

Η προσωπική γνωριμία μου μαζί του τα τελευταία 10-12 χρόνια και η μαθητεία μου κοντά του υπήρξε μια εμπειρία ζωής. Τον θεωρώ τον άνθρωπο που με έμαθε να καταλαβαίνω την Πόλη και την Ρωμιοσύνη και νιώθω ευγνωμοσύνη για τα μαθήματα ζωής που μου έδωσε, την αγάπη που μου έδειξε και το προνόμιο που μου παραχώρησε, όταν κάποτε του το ζήτησα, να μπορώ να τον αποκαλώ Δάσκαλό μου. 

Ο Δάσκαλος υπήρξε, εκτός των άλλων, ένας εξαιρετικά γλυκύς, χαρισματικός, λαμπερός άνθρωπος με χιούμορ και ανοιχτή καρδιά, που ήξερε και ήθελε να μοιράζεται τον πλούτο της ψυχής και του λαμπρού μυαλού του (γιατί υλικό πλούτο δεν είχε ούτε θέλησε να αποκτήσει), πέρα από την οικογένειά του με όλους τους ανθρώπους, και κυρίως τους νεότερους, που με σεβασμό και αγάπη τον προσεγγίζαμε. 

Θέλω να μεταφέρω από εδώ πιο ειλικρινή συλλυπητήρια μου, εκφράζοντας, είμαι βέβαιος, το αίσθημα χιλιάδων μαθητών και φίλων του προς όλους τους δικούς του ανθρώπους. Πρώτα από όλα στην οικογένειά του, τις δύο εξαιρετικές κόρες του, την Αιμιλία και την Μάγδα, τους γαμπρούς του, τα εγγόνια του. Οι κόρες του υπήρξαν συγχρόνως και οι δυο καλύτερες μαθήτριές του, αφού εκείνες πέρα από την βιολογική συνέχεια, αναδεικνύονται, μέσα από την αγωγή και το ήθος τους, συνεχιστές της δικής του συνέπειας, των αρχών και της προσφοράς του στην Ομογένεια, και μάλιστα στον τομέα της παιδείας. 

Συλλυπητήρια θέλω να εκφράσω σε όλους τους μαθητές του, και πάνω από όλα στον καθ' όλα άξιο συνεχιστή του στην διεύθυνση του Ζωγραφείου, τον σημερινό διευθυντή του Γιάννη Δεμιρτζόγλου. Όταν κάποτε είχε επισημάνει στον δάσκαλο πως «Ο Γιάννης κάνει εξαιρετική δουλειά στο Ζωγράφειο, συνεχίζει το έργο σας, ωστόσο, αν και μαθητής σας, είναι, νομίζω, πολύ διαφορετικός από εσάς στο ύφος και στη μέθοδο» μου απάντησε αφοπλιστικά. "Οι σημερινές εποχές είναι διαφορετικές από τις δικές μου. Ως διευθυντής του σχολείου οφείλει να προσαρμόζει την διοίκησή του με βάση τις συνθήκες. Αυτό άλλωστε έκανα και εγώ. Από την άλλη, αν έβγαζα μαθητές ίδιους με εμένα δεν θα ήμουν καλός δάσκαλος, αλλά ικανός τύραννος". 

Το τέλος εποχής λοιπόν για την Ομογένεια, για τον καθένα από εμάς που ζει την Πόλη και την Ρωμιοσύνη. Τέλος, αλλά και υπόσχεση για μια νέα αρχή, για συνέχιση της πορείας στην νέα εποχή που ανατέλλει. Άλλωστε αυτή είναι η παραμυθία για όλους εμάς που θα μας λείψει η μορφή, η παρουσία, ο λόγος του Δημήτρη Φραγκόπουλου. Η υπόσχεση να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη και, κυρίως την σπουδαία παρακαταθήκη του. 

Στο υπόσχομαι, στο υποσχόμαστε, Δάσκαλε. 

Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να είναι καρπίσει η κληρονομιά που μας άφησες και να την κληροδοτήσουμε και εμείς, αύριο μεθαύριο στα δικά μας παιδιά, στους δικούς μας μαθητές. 

Αντίο Δάσκαλε 

Καλό ταξίδι. 

Αιωνία η μνήμη σου!

ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ασπασμός με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο (Νοέμβριος 2016)

Του Αριστείδη Βικέτου

Τις πρώτες πρωινές ώρες σήµερα, σύμφωνα με την εφημερίδα «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» της Πόλης, έφυγε για την αιωνιότητα ο ∆ηµήτριος (Δημητρός) Φραγκόπουλος, τέως διευθυντής του Ζωγραφείου Λυκείου και εξέχουσα φυσιογνωμία της Πολίτικης Ρωμιοσύνης. 

Χθες το πρωί παρουσιάστηκε σοβαρό πρόβλημα στην υγεία του και μεταφέρθηκε στην µονάδα εντατικής παρακολούθησης των νοσοκοµείων στο Βαλουκλή.
Τον γνώρισα στο πρώτο ταξίδι μου στην Πόλη το 1991 και τελευταία φορά τον είδα στις 14 Αυγούστου, στην Πρίγκηπο, όπου παραθέριζε, όπως κάθε χρόνο. 

Για την προσφορά του τιμήθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο με το οφίκιο του Άρχοντος Διδασκάλου του Γένους και από τον τέως πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια. Έλληνες και Τούρκοι τον σέβονταν ιδιαίτερα και τον προσφωνούσαν «Δάσκαλο». Ανάλωσε την ζωή του στην Ελληνική Παιδεία και στην διατήρηση του ελληνικού στοιχείου της Πόλης. 

Ο Δ. Φραγκόπουλος παίρνει άρτο, μετά τον Εσπερινό της Παναγίας στην Πρίγκηπο, από τον Μητροπολίτη
Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου, Στέφανο, ο οποίος υπήρξε μαθητής του (14/8/17).

Ο Δ. Φραγκόπουλος γεννήθηκε το 1928 στην Πρίγκηπο. Τελείωσε το Δημοτικό στο νησί του. Μου είχε αναφέρει σχετικά: «Μαθητής στην Πρίγκηπο βοηθούσα τον πατέρα μου στο μανάβικο. Την ώρα, που οι άλλοι Ρωμιοί νεαροί έκαναν βόλτα με τα κορίτσια στην παραλία, εγώ περνούσα ανάμεσά τους σέρνοντας ένα τρίτροχο καροτσάκι φορτωμένο τσουβάλια. Ντρεπόμουν κι έσκυβα να μην με δουν. Όμως, μετά από χρόνια όταν γύρισα ως φιλόλογος από την Αθήνα, όσες φορές έκανα την ίδια δουλειά για να βοηθήσω τον πατέρα μου δεν ντράπηκα καθόλου». Τελείωσε το Γυμνάσιο στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Στη συνέχεια σπούδασε με υποτροφία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αν και είχε την ευκαιρία να συνεχίσει μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελβετία, επέστρεψε το 1954 στην αγαπημένη του Πόλη και διορίστηκε καθηγητής στη Τροφό Σχολή του. Τα Σεπτεμβριανά του 1955 τον βρήκαν στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στη Σμύρνη. Μετά το στρατό επέστρεψε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και επιπρόσθετα ανέλαβε να κάνει κάποιες ώρες μαθήματα στη θεολογική Σχολή της Χάλκης και στο Ιωακείμιο Παρθεναγωγείο της Πόλης. Το Σεπτέμβριο του 1958 διορίστηκε διευθυντής στο Ζωγράφειο Λύκειο, θέση από την οποία αφυπηρέτησε το 1993. Προς τιμή του η μεγάλη αίθουσα τελετών του Ζωγραφείου φέρει το όνομά του. Το 1962, υπό την καθοδήγηση του, έγινε η ριζική ανακαίνιση στην κτιριακή υποδομή της Σχολής. Τότε ανεγέρθηκαν δύο όροφοι, έγινε εγκατάσταση κεντρικής θέρμανσης, δημιουργήθηκαν νέες αίθουσες διδασκαλίας. Την σχολική χρονιά 1962 -1963, η Σχολή λειτούργησε με 21 τμήματα. Ο Δ. Φραγκόπουλος δημοσίευσε μελέτες και έκανε κάνει πολλές ομιλίες στην Πόλη, την Αθήνα και στο εξωτερικό για την Ελληνική Παιδεία στην Κωνσταντινούπολη. Οι αγώνες του για το παρόν και το μέλλον της Ελληνικής Ομογένειας, που αποφάσισε συνειδητά να μείνει στα πάτρια εδάφη, δικαιώθηκαν το 2006 με το Συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη «Συνάντηση στην Πόλη: το Παρόν και το Μέλλον».

Στο μπαλκονάκι του σπιτιού του στην Πρίγκηπο (14-8-2017)

Μιλώντας στην έναρξη του Συνεδρίου είχε υπογραμμίσει εμφαντικά: «Ήρθε η ώρα να ξαναζωντανέψει η ρωμαίικη μειονότητα. Αλλά αυτό θα γίνει, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς εξαρτήσεις. Και από δημοκρατικούς δρόμους». Αμέτρητοι μαθητές πέρασαν από τα χέρια του και πολλοί εξ’ αυτών ανέβηκαν στα πιο ψηλά επιστημονικά και επαγγελματικά σκαλοπάτια. Δεν ξεχώρισε κάποιον και όλοι τον υπεραγαπούσαν. Παρά τα δεινά, που υπέστησαν οι Ρωμιοί και τη μείωσή τους σε απελπιστικό βαθμό, ο Δημητρός Φραγκόπουλος δεν σκέφτηκε ποτέ να εγκαταλείψει την Πόλη. Επίσης, ένοιωθε περήφανος, διότι οι δύο κόρες του έμειναν στην Πόλη και συνεχίζουν το έργο του ως εκπαιδευτικοί στα ελληνικά σχολεία. Όταν ήρθαν σε ηλικία να σπουδάσουν, μου είχε αναφέρει, τους είπα: «Δύο τινά σας παρακαλώ, πρώτα να δώσετε εξετάσεις εδώ και δεύτερον, αν πάτε στην Ελλάδα, να ξαναγυρίσετε. Έτσι κι έγινε, έφυγαν για σπουδές στην Ελλάδα και ξαναγύρισαν. Δεν μπορούσα να τις υποχρεώσω να μείνουν, ούτε όμως η οικογένειά μου μπορούσε να δώσει το κακό παράδειγμα». 

Ο Δ. Φραγκόπουλος δίδαξε κυρίως με το ΗΘΟΣ και την ΣΤΑΣΗ της ζωής του. Η αρχοντιά του ήταν η ηθική πληρότητα του. Ο Θεός, ας τον αναπαύσει εν ειρήνη. Η αγαθή μνήμη του θα μείνει αιώνια.

Δάσκαλε, καλό σου ταξίδι!!!

Ο Δ. Φραγκόπουλος με τον Αριστείδη Βικέτο στην Πρίγκηπο (14-8-2017)