Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ SANTA MARIA PODONE ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ

Στην ιστορική εκκλησία της Santa Maria Podone, που παραχωρήθηκε από την Αρχιεπισκοπή του Μιλάνου για λατρευτική χρήση από τους ορθοδόξους, χοροστάτησε σήμερα το πρωί ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στο πλαίσιο της επίσκεψεώς του στο Μιλάνο για τους εορτασμούς των 1700 ετών από το Διάταγμα των Μεδιολάνων. 

Στον ορθόδοξο ναό παρέστησαν οι ελληνικές προξενικές αρχές, εκπρόσωποι των Ορθοδόξων Εκκλησιών διαφορετικών εθνικοτήτων, τα μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας, Καθολική αντιπροσωπεία υπό τον Αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου Καρδινάλιο Angelo Scola, τα μέλη του Συμβουλίου των Χριστιανικών Εκκλησιών του Μιλάνου και πλήθος κόσμου, που προσήλθε για να δει από κοντά τον Οικουμενικό Πατριάρχη.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ευχαρίστησε τον Καρδινάλιο Scola για την αδελφική φιλοξενία αλλά και για την παραχώρηση της εκκλησίας της Santa Maria Podone στην Μητρόπολη Ιταλίας που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. 

Τόνισε, επίσης, τις καλές σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τη Ρωμαιοκαθολική, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Χρειαζόμαστε τη φιλία για το καλό της Εκκλησίας και για να μας βοηθήσει στην διακονία». 

Στη συνέχεια απηύθυνε πρόσκληση προς τον Καρδινάλιο Scola να επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη, και προς όλους τους πιστούς έδωσε την ευλογία της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως μαζί με το αναστάσιμο μήνυμα. 

Π.Α.Α.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ BOSE

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατά τήν Ἐπίσκεψιν Αὐτοῦ εἰς τήν Μονήν Bose 

(14 Μαΐου 2013) 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Ἰταλίας καί Μελίτης κύριε Γεννάδιε, 

Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Angelo Scola, Ἀρχιεπίσκοπε Mιλάνου, 

Ὁσιολογιώτατε κύριε Enzo Bianchi, Ἡγούμενε τῆς Μοναστικῆς Κοινότητος τοῦ Bose καί λοιπά μέλη αὐτῆς, 

Μετά πολλῆς χαρᾶς εὑρισκόμεθα καί πάλιν εἰς τήν Μονήν σας, μέ ἀφορμήν τήν παρουσίαν ἡμῶν εἰς τήν Ἰταλικήν Χερσόνησον διά νά συνεορτάσωμεν μετά τοῦ Σεβασμιωτάτου Καρδιναλίου Ἀρχιεπισκόπου τοῦ Μιλάνου τήν ἱστορικήν ἐπέτειον τῆς συμπληρώσεως χιλίων ἑπτακοσίων ἐτῶν ἀπό τῆς ἐκδόσεως τοῦ διατάγματος τῆς ἀνεξιθρησκείας εἰς τά πλησιόχωρα Μεδιόλανα, καί βλέπομεν τά ποθητά πρόσωπα ὑμῶν, τοῦ Καθηγουμένου κ. Enzo Bianchi καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῆς Μοναστικῆς Κοινότητος Bose. 

Τήν χαράν ἡμῶν αὐξάνει τό γεγονός ὅτι ἡ παροῦσα ἐπίσκεψις ἡμῶν συμπίπτει χρονικῶς πρός τήν ἐπέτειον τῆς συμπληρώσεως τοῦ ἑβδομηκοστοῦ ἔτους τῆς ἡλικίας τοῦ προσφιλοῦς καί ἀγαπητοῦ Καθηγουμένου αὐτῆς π. Enzo. Εὐχόμεθα εἰς αὐτόν νά χαίρῃ πάντοτε ὁρῶν τήν ἑαυτοῦ ἄρουραν θάλλουσαν καί εὐθηνοῦσαν, ἥν ἐξ οἰκείων κόπων καί ἱδρώτων κατέσπειρεν.

Ὀφείλομεν δέ νά ὁμολογήσωμεν ὅτι συγκινούμεθα ἐκ τῆς πολυετοῦς πνευματικῆς προσπαθείας τοῦ π. Enzo καί τῆς Ἀδελφότητός σας, ἐκ τῆς ἀγάπης, τοῦ ἐνδιαφέροντος καί τοῦ σεβασμοῦ σας διά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί διά τήν ὀρθόδοξον πνευματικότητα, ποικιλοτρόπως ἐκδηλούμενα μέσῳ τῆς ὀργανώσεως τῆς μοναστικῆς ζωῆς μέ πρότυπον τόν ἀνατολικόν μοναστικόν βίον, τῆς διοργανώσεως συνεδρίων ἐμβαθύνσεως εἰς τήν ὀρθόδοξον πνευματικότητα μέ τήν συμμετοχήν ἐκπροσώπων τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας καί διανοήσεως, τῆς ἀναδείξεως καί μελέτης τοῦ βίου καί τῆς διδασκαλίας κορυφαίων συγχρόνων μορφῶν καί γερόντων τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τοῦ ἁγίου Σιλουανοῦ, τοῦ γέροντος Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ, τοῦ γέροντος Πορφυρίου, τοῦ γέροντος Παϊσίου, καί ἀσφαλῶς μέσῳ τοῦ ἀξιολόγου ἐκδοτικοῦ ἔργου τῆς Κοινότητός σας. 

Κυρίως ὅμως πρέπει νά ἐξάρωμεν τήν μεγάλην ὠφέλειαν ἐκ τῆς μελέτης ἔργων τῆς μακραίωνος ἀνατολικῆς πατερικῆς γραμματείας τά ὁποῖα ἦσαν ἄχρι τοῦδε ἄγνωστα ἤ καί μή κατανοητά εἰς τήν Δύσιν, ὡς τά ἔργα τοῦ κήρυκος τῆς χάριτος καί τοῦ φωτός ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Μεθ’ ἱκανοποίησεως μάλιστα ἐπληροφορήθημεν πρό ἐτῶν τήν μετάφρασιν αὐτῶν ὑπό Ἰταλοφώνων ὀρθοδόξων εἰς τήν ἰταλικήν γλῶσσαν, προκειμένου ὁ παρεξηγημένος ὑπό τοῦ Δυτικοῦ κόσμου αὐτός ἅγιος νά εὕρῃ καί εἰς τήν Δύσιν μίαν θέσιν ἀνταξίαν τοῦ πλούτου καί τοῦ βάθους τῆς πνευματικότητος τῶν ἔργων αὐτοῦ. 

Μετά πολλῆς ὡσαύτως ἱκανοποιήσεως βλέπομεν τήν ἀναζήτησιν μιᾶς γνησίας πνευματικῆς ζωῆς εἰς τήν ἀγαπητήν Κοινότητά σας, ἡ ὁποία δέν περιορίζεται εἰς τό ὅραμα μόνον μιᾶς κοινωνικῆς προσφορᾶς, ἀλλά στρέφεται εἰς τήν ἐσωτερικήν ζωήν, τόν ἀγῶνα διά τήν κάθαρσιν τοῦ ἔσω ἀνθρώπου ἀπό τῶν παθῶν, τήν καλλιέργειαν τῆς προσευχῆς καί τήν καλλιέργειαν τῆς μελέτης τῶν πατέρων ὄχι ὡς μιᾶς γνωσιολογικῆς ἐμπλουτίσεως ἀλλά ὡς προσπαθείας ἀπορροφήσεως καί ἐφαρμογῆς τοῦ πνεύματος καί τοῦ φρονήματος αὐτῶν.

Διότι τό μυστήριον τῆς χριστιανικῆς γνωσιολογίας εὑρίσκεται εἰς τό νά γίνῃ ὁ ἄνθρωπος, καί δή ὁ μοναχός, ἕν πνεῦμα μετά τοῦ Χριστοῦ. «Ὁ δέ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἕν πνεῦμά ἐστι», λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος (Α΄ Κορ. ς΄, 17-18). Μόνον κατ’ αὐτόν τόν τρόπον δύναται ὁ μοναχός νά γνωρίσῃ τό θαυμαστόν μυστήριον τοῦ θεανδρικοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ καί νά ἀποκτήσῃ βιωματικῶς ἐπίγνωσιν τῆς αἰωνίου Ἀληθείας. Πρός τόν σκοπόν τοῦτον τῆς ἀληθινῆς γνώσεως, ἥτις εἶναι καρπός τῆς ἑνώσεως τοῦ νοός τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ποθούμενον Χριστόν, ἡ μελέτη καί ἀνάδειξις τῶν κειμένων τῶν ἁγίων Πατέρων, οἱ ὁποῖοι διά τῶν ἀσκητικῶν των ἀγώνων καί τῆς ὑπέρ φύσιν βιοτῆς των ὠρθοτόμησαν τόν λόγον τῆς ἀληθείας, ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστον στοιχεῖον τῆς ζωῆς τοῦ μοναχοῦ. Διά τῆς διστόμου μαχαίρας τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, ὅπως Οὗτος ὁμιλεῖ διά τοῦ στόματος τῶν Πατέρων ἡμῶν, "ὁ ἀληθινός λυτρωτής Χριστός διέρχεται εἰς τά κρύφια τῆς ψυχῆς καί ἐκβάλλει αὐτήν ἐκ τῆς σκοτεινῆς Αἰγύπτου καί ἐκ τοῦ βαρυτάτου ζυγοῦ καί ἐκ τῆς πικρᾶς δουλείας" (Ὁσίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου, Ὁμιλία ΙΑ΄, ΒΕΠΕΣ 41, 200). 

Εἶναι ἀξία, λοιπόν, εἰλικρινοῦς ἐπαίνου ἡ προσπάθεια τῆς καθ’ ὑμᾶς μοναστικῆς Κοινότητος διά μίαν βαθυτέραν προσέγγισιν καί μελέτην τῆς κοινῆς μοναχικῆς παραδόσεως Ἀνατολῆς καί Δύσεως τῆς πρό τοῦ σχίσματος περιόδου, ἀλλά καί ἀξιοποιήσεως τῆς μετά τό Σχίσμα πολυτίμου πνευματικῆς ἐμπειρίας καί παράδοσεως τοῦ ἀνατολικοῦ ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ, μάλιστα δέ ὅπως αὕτη ἔχει ἀποκρυσταλλωθῆ ἐπί χίλια καί πλέον ἔτη εἰς τόν κατ’ ἐξοχήν τόπον ἀσκήσεως καί λατρείας τοῦ Κυρίου καί τῆς Θεοτόκου, ἐντός τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό Ἅγιον Ὄρος. Διά τοῦτο καί μεγάλην, πιστεύομεν, ὠφέλειαν ἀποκομίζετε ἐπισκεπτόμενοι τά ἱερά σκηνώματα τοῦ Περιβολίου τῆς Παναγίας, ὡς ἄλλωστε χαρακτηριστικῶς γράφει καί ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Σάββας ὁ Χιλανδαρινός εἰς τό Τυπικόν αὐτοῦ: «κἀγώ ὁ ἐλάχιστος πάντων καί ἁμαρτωλός πορευθείς εἰς τό Ἅγιον Ὄρος, εἶδον ἐκεῖ ἁγίους καί νόας σεσαρκωμένους ἐν ἀρεταῖς καί οὐρανίους ἀνθρώπους». 

Ὁ ἅγιος Κασσιανός ὁ Ρωμαῖος, ὁ ἅγιος Πάπας Γρηγόριος ὁ Διάλογος μέ τάς θαυμαστάς συνομιλίας αὐτοῦ, ὁ ἅγιος Ἱερώνυμος μέ τό πολύτιμον μεταφραστικόν ἔργον του, ὁ ὅσιος Νεῖλος ὁ Καλαβρός, ὁ ὅσιος Βενέδικτος, ὁ ὅσιος Παχώμιος, ὁ Μέγας Ἀντώνιος, ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος καί πλεῖστοι ἕτεροι ἀποτελοῦν τήν κοινήν μας πρό τοῦ σχίσματος πνευματικήν κληρονομίαν, εἰς τήν ὁποίαν δυνάμεθα πάντες νά ἐντρυφήσωμεν καί νά ἀποκομίσωμεν πολλήν ὠφέλειαν καί ἀληθινά ἐφόδια ζωῆς αἰωνίου. 

Οὗτοι οἱ ἅγιοι μᾶς δίδουν καί τό μέτρον καί τό κριτήριον τῆς ἀληθείας, ἀλλά καί τῆς γνησίας καθολικότητος καί τῆς γνησίας οἰκουμενικότητος τῆς Ἐκκλησίας. Ὡς χαρακτηριστικῶς λέγει ὁ μέγας σύγχρονος ἅγιος καί διανοητής τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας ὅσιος Ἰουστῖνος τοῦ Τσέλιε, ὁ πιστός ἄνθρωπος "δέν εἶναι ποτέ μόνος του, ἀλλά πάντοτε εἰς κοινωνίαν μέ ὅλα τά ἄλλα μέλη τῆς Ἐκκλησίας καί μέ ὅλα τά ὄντα. Ὅταν αὐτός κάμῃ κάποιαν σκέψιν, τήν κάμνει μέ φόβον καί ἔνθεον τρόμον, διότι γνωρίζει ὅτι εἰς τήν πρᾶξιν του συμμετέχουν μυστηριωδῶς ὅλοι οἱ Ἅγιοι. Οἱ ὀρθόδοξοι κατά τοῦτο εἶναι ὀρθόδοξοι: ὅτι ἔχουν ἀκαταπαύστως τήν αἴσθησιν τῆς θεανθρωπίνης καθολικότητος, θερμαινόμενοι μέ αὐτήν καί φυλαττόμενοι μέ προσευχήν καί ταπείνωσιν. Δέν κηρύττουν ποτέ τούς ἑαυτούς των, δέν καυχῶνται ποτέ διά τόν ἄνθρωπον, δέν ἱκανοποιοῦνται μέ τόν γυμνόν ἀνθρωπισμόν καί δέν εἰδωλοποιοῦν ποτέ τόν οὑμανισμόν. Εἰς ὅλας τάς ὁδούς των ὁμολογοῦν καί κηρύττουν τόν Θεάνθρωπον, ὄχι τόν ἄνθρωπον. Διά τί; Διότι γνωρίζουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος καί ἡ ἀνθρωπίνη κοινωνία χωρίς τόν Λόγον ὡς τήν ἄφθαρτον ἕνωσιν καί ἑνότητά των, τρέχουν ἀσυγκρατήτως πρός τήν ἀλογίαν καί πρός τόν ζόφον τοῦ μή εἶναι" (Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ὁ Οἰκουμενισμός, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη, σελ. 175). 

Ὡς λέγουν, ἀγαπητοί ἀδελφοί, οἱ πατέρες ἡμῶν, "καθείς, ὅστις ἐπιθυμεῖ σωθῆναι, πρέπει ἀπό τόν φόβον τοῦ Θεοῦ τήν ἀρχήν ποιῆσαι, καί μετά προθυμίας ἀγωνίζεσθαι καί περιπατεῖν τήν στενήν καί τεθλιμμένην ὁδόν τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, διότι ὁ βίος ἡμῶν καί ἡ ζωή αὕτη, τόσον βραχεῖά ἐστιν, ὡσάν μιᾶς ἡμέρας διάστημα" (Τυπικόν τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Σάββα, πρώτου ἀρχιεπισκόπου Σερβίας). Οὐδέν μόνιμον καί διαρκὲς ἔχει ὁ παρών βίος. Mόνον τὸ κάλλος τῆς ἀρετῆς εἶναι ἀμάραντον. Οὕτω λοιπόν καί ὑμεῖς εἶσθε ἄξιοι μεγάλου ἐπαίνου ἐπειδή ἐγκατελείψατε πάντα τά τερπνά καί ἡδέα τῆς παρούσης ζωῆς διά νά ἀφιερώσετε τήν ζωήν σας εἰς τόν Χριστόν.

Ὡς καλῶς γνωρίζετε, ἡ μοναχική πολιτεία ἔχει τάς ρίζας αὐτῆς εἰς τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἄνθρωπος, φλεγόμενος "τῷ ἐπουρανίῳ τοῦ Πνεύματος ἱερῷ καί σεμνῷ πόθῳ" καί πληγωμένος "τῷ ἔρωτι, τῷ θείῳ καί ἐπουρανίῳ πυρί", "πάντα τοῦ αἰῶνος ἔνδοξα τούτου καί τίμια, ἀπόβλητα καί μισητά λογίζεται, διά τό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ πῦρ, τό συνέχον καί ἐκκαῖον καί φλέγον αὐτόν τῇ πρός τόν Θεόν διαθέσει καί τοῖς ἐπουρανίους ἀγαθοῖς τῆς ἀγάπης" (ὁσίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου, Ὁμιλία ΙΑ΄, ἔ.ἀ.). Καί διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος οἱ μοναχοί φέρουν εἰς τόν ἑαυτόν των τήν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου ἀνθρώπου, ὁ Ὁποῖος εἶναι ὁ Χριστός. Καί "ἡ ἐπουράνιος εἰκών Ἰησοῦς Χριστός μυστικῶς φωτίζει τήν ψυχήν καί βασιλεύει εἰς τήν ψυχήν τῶν ἁγίων" (ὁσίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου, Ὁμιλία Β΄, ΒΕΠΕΣ 41, 155). 

Οὕτω προτρεπόμεθα ὑμᾶς, ἀδελφοί ἐν Χριστῷ, ὡς σοφοί σοφῶς περιπατήσατε τό ἐπίλοιπον τοῦ μοναχικοῦ σας βίου, καί ὡς ἁγνοί παρθενικῶς διαβιώσασθε. Διατηρήσατε τήν ψυχήν σας ἀπόρθητον ἐκ τῆς τῶν παθῶν ἐφόδου, χωρήσατε θερμῶς πρός τόν Θεόν, ἀγαπήσατε τόν ἀγαπήσαντα ἡμᾶς, καί μάλιστα τοσοῦτον, ὥστε τόν Υἱόν αὑτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκε λύτρον ὑπέρ πάντων ἡμῶν. Δώσατε καί ὑμεῖς τήν καλήν μαρτυρίαν εἰς τόν χριστιανικόν κόσμον, ἀποδεικνύοντες ὅτι ἡ χριστιανική ζωή εἰς τόν Δυτικόν κόσμον δέν ἔχει παύσει νά βιοῦται αὐθεντικῶς καί παραστήσατε τούς ἑαυτούς σας καθαρούς λατρευτάς τοῦ Χριστοῦ, ἀπομακρυνομένους ἀπό πάσης κοσμικῆς ματαιότητος, ἀμώμους καί ἀμέμπτους τῷ Θεῷ, ἐν τελειότητι τῆς κατ’ ἀρετήν πολιτείας. Μείνατε ἐλεύθεροι ἁμαρτημάτων, ἀμύητοι κακίας, ἀπείρατοι πονηρίας. 

Τελευτῶντες τήν παροῦσαν προσλαλιάν ἡμῶν εὐχόμεθα ἐγκαρδίως εἰς πάντας, δανειζόμενοι τούς λόγους τοῦ πνευματοφόρου ἁγίου Μακαρίου (Ὁμιλία, Β΄, ΒΕΠΕΣ 41, 155), νά σᾶς ἐνδύῃ ὁ Κύριος "ἐνδύματα βασιλείας φωτός ἀρρήτου, ἐνδύματα πίστεως, ἐλπίδος, ἀγάπης, χαρᾶς, εἰρήνης, ἀγαθωσύνης, χρηστότητος, ἐνδύματα φωτός ζωῆς, θεϊκά, ζῶντα, ἀναπαύσεως ἀνεκλαλήτου, ἵνα ὥσπερ ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί, καί χαρά, καί εἰρήνη καί χρηστότης καί ἀγαθωσύνη, οὕτω καί ὁ νέος ἄνθρωπος γένηται κατά χάριν", νά σᾶς λυτρώνῃ ἐκ τῆς βασιλείας τοῦ σκότους καί νά σᾶς χαρίζῃ τήν Ἑαυτοῦ βασιλείαν καί τό Ἑαυτοῦ φῶς, ᾯ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας, ἀμήν.

Διαβάστε τον χαιρετισμό του Πατριάρχου και στα ιταλικά.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: "Tό μ ή ν υ μ α τῆς ἐν ἐλευθερίᾳ ζωῆς κομίζομεν εἰς τά Μεδιόλανα σήμερον"

Χαιρετισμός 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατά τήν Ἄφιξιν Αὐτοῦ εἰς Μιλάνον 

(14 Μαΐου 2013) 

Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Angelo Scola, προσφιλέστατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Ἰταλίας καί Μελίτης κύριε Γεννάδιε, Ποιμενάρχα τῆς Θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, 

Πατέρες, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Τό εἴπομεν πολλάκις, τό λέγομεν καί θά τό ἐπαναλαμβάνωμεν συνεχῶς: "Εἶδες τόν ἀδελφόν σου; εἶδες Κύριον τόν Θεόν σου". Καί ὁ Ἅγιος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἀντί τοῦ κλασσικοῦ χαιρετισμοῦ "Καλημέρα" ἤ "Καλησπέρα", ἀπηυθύνετο πρός τούς συνανθρώπους του διά τοῦ "Χριστός Ἀνέστη, χαρά μου!"

Διανύοντες εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τήν χαρμόσυνον ἀναστάσιμον περίοδον, κατά τήν ὁποίαν μέ ἰδιαιτέραν λαμπρότητα ἀλλά καί μέ δέος πρό τῶν ἀνεξιχνιάστων βουλῶν τοῦ Θεοῦ ἑορτάζομεν τό Πάσχα τοῦ Κυρίου, ἀπευθύνομεν πρός πάντας ὑμᾶς ἐπί τῇ ἀδελφικῇ καί πνευματικῇ ταύτῃ συναντήσει τό "Χριστός Ἀνέστη", βλέποντες εἰς τά πρόσωπά σας αὐτόν τόν Ἀναστάντα καί ἀεί συμπορευόμενον ἡμῖν μυστικῶς καί ἀοράτως, ψηλαφητῶς ὅμως, Κύριον. 

Ἔχομεν τήν χαράν καί τήν εὐλογίαν νά εὑρισκώμεθα σήμερον εἰς τήν πόλιν σας μετά ἀπό εὐγενῆ πρόκλησιν τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀδελφοῦ Καρδιναλίου κυρίου Angelo Scola διά νά τιμήσωμεν καί μεθ᾿ ὑμῶν, ὡς θά πράξωμεν ὁσονούπω καί ἐν τῇ ἕδρᾳ ἡμῶν, ἐν τῇ Κωνσταντίνου Πόλει, τήν ἐπέτειον τῆς συμπληρώσεως 1700 ἐτῶν ἀπό τῆς διακηρύξεως τῆς ἀνεξιθρησκείας ὑπό τοῦ θεοπνεύστου ἡγέτου τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας ἐν Ἁγίοις Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, μέ τήν ἀπό κοινοῦ μετά τοῦ συναυτοκράτορος αὐτοῦ Λικινίου ἔκδοσιν νομοθετήματος ὑπό τήν συμβατικήν καί συνοπτικήν ὀνομασίαν "Διάταγμα τῶν Μεδιολάνων". 

Ὁ Μέγας οὗτος Βασιλεύς ἀποτελεῖ σημεῖον ἀναφορᾶς καί ἑνότητος μεταξύ τῶν δύο πόλεων, τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τῶν Μεδιολάνων, τοῦ σημερινοῦ Μιλάνου, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τοῦ Ἰταλικοῦ Λαοῦ. Ἦτο ὁ Ἡγέτης τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας καί διά τοῦτο τόν θεωροῦμεν καί ὡς ἰδικόν σας ἄνθρωπον καί σεῖς ἀσφαλῶς καυχᾶσθε διά ἕνα τοιαύτης περιωπῆς Ἅγιον καί Βασιλέα συγχρόνως. Ἁ γ ι ό τ η ς καί Β α σ ι λ ε ί α, κοσμική ἐξουσία καί δι᾿ αὐτῆς κατάκτησις τοῦ "ἐφετοῦ", τοῦ Φωτός, τοῦ "φωτίζοντος πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον", διά νά γίνῃ φῶς διά τῆς π ο λ ι τ ε ί α ς του καί νά σκορπίζῃ φ ῶ ς ἀνά τούς αἰῶνας διά τοῦ παραδείγματός του. 

Τό φ ῶ ς τοῦτο Χριστοῦ, διά τῆς μεταφορᾶς τῆς ἕδρας τῆς Αὐτοκρατορίας ὑπό τοῦ Μεγάλου Κωννσταντίνου ἀπό τῆς Ρώμης εἰς τήν Νέαν Ρώμην καί τῆς μεταστροφῆς τῆς κοσμοκρατορίας ἐκείνης ἀπό εἰδωλολατρικῆς εἰς χριστιανικήν, ἔκτοτε "φαίνει πᾶσι". Καί εἶναι ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος διά τοῦ Φωτός τούτου ὁ ἱδρυτής τοῦ Βυζαντινοῦ κ ρ ά τ ο υ ς, ἀλλά κυρίως τοῦ βυζαντινοῦ π ο λ ι τ ι σ μ ο ῦ, λ ί κ ν ο ν τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ πόλις ἀπό τήν ὁποίαν ἐρχόμεθα σήμερον, καί ἀ π ό δ ε ι ξ ι ς ὅτι τά κράτη καί αἱ βασιλεῖαι καί οἱ ἄνθρωποι παρέρχονται, μένει ὁ π ο λ ι τ ι σ μ ό ς καί αἱ ἀ ξ ί α ι· ἡ "ἀλήθεια τοῦ Κυρίου μένει εἰς τόν αἰῶνα". 

Μετά τήν πτῶσιν, κρίμασιν οἷς οἷδεν ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν Κύριος, τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, αὕτη ἔπαυσε νά ὑπάρχῃ ὡς κοσμική κ ρ α τ ι κ ή ὀντότης, ὅμως συνέχισε τήν διαχρονικήν π ο ρ ε ί α ν της ὡς π ν ε υ μ α τ ι κ ή ὀντότης, βαθύτατα χριστιανική, διά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῆς πρώτης ἕδρας ἐν τῷ συστήματι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησίας, τῆς Νέας Ρώμης. 

Ἡ π α ρ ά δ ο σ ι ς αὕτη, τήν ὁποίαν ἐθεμελίωσεν ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἐδῶ, εἰς τά Μεδιόλανα, μέ τήν γονιμοποίησιν τῆς ρωμαϊκῆς νομοθεσίας ἀπό τήν χριστιανικήν σκέψιν καί τό καινόν καί παράδοξον π ν ε ῦ μ α τό ὁποῖον ἔφερεν εἰς τόν κόσμον ἡ ἐπίγειος παρουσία τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ἦτο καί παραμένει μέχρι σήμερον διά τήν Εὐρώπην κυρίως ἡ πνευματική κ ο λ υ μ β ή θ ρ α, εἰς τήν ὁποίαν ἀναβαπτιζόμεθα καί ἀναγεννώμεθα, καθαριζόμεθα καί λαμβάνομεν γ ε ῦ σ ι ν τῆς αἰωνιότητος. 

Χάρις εἰς τόν γόνιμον τοῦτον σ υ ν δ υ α σ μ ό ν ἐπραγματοποιήθησαν διά τήν Εὐρώπην καθοριστικαί κ α τ α κ τ ή σ ε ι ς εἰς τήν πνευματικήν πρόοδον τῆς ἀνθρωπότητος· ἐτέθησαν αἱ βάσεις διά τήν ἀναγνώρισιν τῶν θεμελιωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων· καί καθιερώθη διά πρώτην φοράν νομικῶς ὡς ἀ ρ χ ή ἡ θρησκευτική ἐλευθερία, δηλαδή τό μέγα δ ῶ ρ ο ν τοῦ Θεοῦ πρός τό πλαστούργημά Του, τόν ἄνθρωπον· ὅτι ἡ ἐ λ ε υ θ ε ρ ί α τοῦ νά πιστεύῃ κάποιος εἰς τόν Θεόν ἤ νά Τόν ἀπορρίπτῃ δέν εἶναι ἁπλῶς ἕν ἀνθρώπινον δικαίωμα, ἀλλά πρό παντός μία ἄπειρος σ υ γ κ α τ ά β α σ ι ς τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἀπό ἀγάπην ἀνέκφραστον σέβεται τόσον πολύ τήν ἐλευθερίαν τοῦ ἀνθρώπου, ὥστε νά ἀνέχεται ἀκόμη καί τήν ἀλαζονικήν ἀπόρριψίν Του ὑπ᾿ αὐτοῦ. 

Διά τοῦτο καί ἐκ χ ρ έ ο υ ς πρός τήν ἱστορίαν τῆς Εὐρώπης, πρός τήν ἱστορίαν τοῦ κόσμου ὅλου, εὑρισκόμεθα εἰς τήν ἱστορικήν ταύτην πόλιν ἀνταποκριθέντες εἰς τήν πρόσκλησίν σας, Σεβασμιώτατε ἀδελφέ Καρδινάλιε κύριε Scola, καί συμμετέχομεν εἰς τόν ἑορτασμόν τῆς ἐπετείου καί ἱστορικῆς ταύτης καμπῆς, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε σ τ α θ μ ό ν καί σ η μ ε ῖ ο ν ἀναφορᾶς, ἐπαναλαμβάνομεν, εἰς τήν πορείαν τῆς ἀνθρωπότητος καί εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας. Καί διότι ἡ ἐ π έ τ ε ι ο ς αὕτη δέν εἶναι βεβαίως ἀφορμή μόνον πανηγυρισμῶν καί συμποσίων καί τελετῶν καί εὐωχίας, ἀλλά εἶναι κυρίως προβληματισμός καί ε ὐ θ ύ ν η ἡμῶν τῶν πνευματικῶν ἡγετῶν ἔναντι τῆς ἀνθρωπότητος καί τοῦ κόσμου· εἶναι ὁ ε ὐ α γ γ ε λ ι σ μ ό ς ἤ ἐπανευαγγελισμός τῆς ἀ λ η θ ε ί α ς, ὅτι ἡ πίστις μας εἶναι ζῶσα καί ὄχι ἰδεολογικόν κατασκεύασμα καί ἀνθρωπίνη θεωρία· δέν εἶναι "βρῶσις καί πόσις ἀπολλυμένη", ἀλλά ζ ω ή. 

Αὐτό τό μ ή ν υ μ α τῆς ἐν ἐλευθερίᾳ ζωῆς κομίζομεν εἰς τά Μεδιόλανα σήμερον, ἐκ τῆς Πόλεως τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὑπό τάς πτέρυγας τοῦ ὁποίου εὑρίσκουν ἀδιαλείπτως ἐπί δεκαεπτά καί πλέον αἰῶνας ἀνάπαυσιν πνευματικήν λαοί, φυλαί καί γλῶσσαι καί γεύονται ἀφθόνως τῶν καρπῶν τῆς σωτηριώδους Ὀρθοδόξου πνευματικότητος. 

Χριστός Ἀνέστη, ἀδελφοί καί τέκνα!

Διαβάστε τον χαιρετισμό του Πατριάρχου στα ιταλικά εδώ.

ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥΣ ΤΩΝ 1700 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έφτασε σήμερα στο Μιλάνο της Ιταλίας, προσκεκλημένος του Αρχιεπισκόπου του Μιλάνο Καρδιναλίου Angelo Scola, προκειμένου να παραστεί σε εκδηλώσεις για τα 1700 χρόνια από την υπογραφή του διατάγματος της ανεξιθρησκείας. Μάλιστα, όπως τονίζουν τα ιταλικά ΜΜΕ, η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου είναι το αποκορύφωμα των εορτασμών για τα 1700 χρόνια του Διατάγματος των Μεδιολάνων και την αρχή της θρησκευτικής ελευθερίας στη Δύση, και ο Αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου στην προσφώνησή του προς τον Πατριάρχη δεν παρέλειψε να τονίσει την ιστορική σημασία αυτού του γεγονότος: 

"Σήμερα θεωρούμε την θρησκευτική ελευθερία ως αναφαίρετο δικαίωμα της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Και η ανάγκη για την υπεράσπιση και την προώθηση της θρησκευτικής ελευθερίας σε πλουραλιστικές κοινωνίες του σύγχρονου κόσμου θα είναι το επίκεντρο της προσοχής μας αυτές τις μέρες της επίσκεψής σας. Και από την άποψη αυτή η πολυαναμενόμενη συνάντηση με την Παναγιότητά Σας είναι το πιο σημαντικό γεγονός αυτής της επετείου." 

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην αντιφώνησή του τόνισε ότι, μετά την υπογραφή του περίφημου Διατάγματος στο Μιλάνο ανεδείχθησαν οι καθοριστικοί εκείνοι παράγοντες για την Ευρώπη των επιτευγμάτων και την πνευματική πρόοδο της ανθρωπότητας. Τέθηκαν τα θεμέλια για την αναγνώριση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καθιερώθηκε για πρώτη φορά με τη μορφή του νόμου, ως αρχή, η ελευθερία της θρησκείας." 

Στη συνέχεια ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τόνισε ότι: "Η ελευθερία για όλους να πιστεύουν στο Θεό ή να τον απορρίψουν δεν είναι απλά ένα ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά πρώτα απ' όλα μια τεράστια συγκατάβαση του Θεού, ο οποίος από την απερίγραπτη αγάπη του σέβεται τόσο την ελευθερία του ανθρώπου ώστε ανέχεται ακόμη και την άρνηση από την πλευρά του". "Βρισκόμαστε σε αυτή την ιστορική πόλη", είπε ο Πατριάρχης, "ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση του Σεβ. Καρδιναλίου αδελφού Angelo Scola για να λάβουμε μέρος στους εορτασμούς γι΄ αυτή την επέτειο που εξαίρει μια ιστορική καμπή, η οποία είναι ένα σημείο αναφοράς στην πορεία της ανθρωπότητας και της ζωής της Εκκλησίας". 

Σύμφωνα με τον Πατριάρχη η επέτειος αυτή δεν είναι μόνο αιτία για γιορτή, αλλά, κυρίως, "για να αναλογιστούμε την ευθύνη μας ως πνευματικοί ηγέτες, μπροστά στην ανθρωπότητα, διακηρύσσοντας εκ νέου την αλήθεια ότι η πίστη μας είναι ζωντανή και όχι μια ιδεολογία ή θεωρία και ότι ο άνθρωπος δεν είναι ένα καταναλωτικό όν αλλά είναι η ζωή." 

Το απόγευμα ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και η συνοδεία του μετέβησαν για ιδιωτική επίσκεψη στην Κοινότητα Bose.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ 1700 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ

Μετάβασις τῆς Α.Θ.Παναγιότητος εἰς Milano 

Ἀνακοινοῦται ὅτι ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἀνταποκρινόμενος εἰς τήν ἀδελφικήν πρόσκλησιν τοῦ Σεβ. Καρδιναλίου κ. Angelo Scola, Ἀρχιεπισκόπου Milano, μεταβαίνει ἐκεῖ τήν πρωΐαν τῆς Τρίτης, 14ης τρ. μ., προκειμένου ἵνα συμμετάσχῃ εἰς τάς ὑπό τῆς κατ’αὐτόν Ἀρχιεπισκοπῆς ὀργανουμένας ἐκδηλώσεις ἐπί τῇ συμπληρώσει 1700 ἐτῶν ἀπό τῆς ὑπογραφῆς ὑπό τοῦ Μ. Κωνσταντίνου τοῦ περιφήμου Διατάγματος τῶν Μεδιολάνων (313 μ. Χ.), τοῦ παρασχόντος ἀνεξιθρησκείαν εἰς τούς πολίτας τῆς τότε Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. 

Τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην θά συνοδεύουν κατά τήν ἐπίσκεψιν ταύτην οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος καί Ἰταλίας καί Μελίτης κ. Γεννάδιος, ὁ Πανοσιολ. Δευτερεύων κ. Ἀνδρέας καί ὁ Ἐντιμ. κ. Συμεών Φραντζελᾶς, Ἀρχικλητήρ. 

Σημειωτέον, ὅτι ἀνάλογοι ἐκδηλώσεις ἐπί τῇ αὐτῇ ἐπετείῳ θά πραγματοποιηθοῦν καί ἐν Κπόλει ἀπό 17ης μέχρι καί 19ης τ.μ. Μαΐου. 

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 12ῃ Μαΐου 2013.