Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΜΠΙΣΚΟΤΩΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Το εργοστάσιο της Ε.Ι. Παπαδόπουλος Α.Ε στη Θεσσαλονίκη επισκέφθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος στο πλαίσιο της τετραήμερης επίσκεψής του στην Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. 

Τον Πατριάρχη και τη συνοδεία του υποδέχτηκε η Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος της εταιρίας, κυρία Ιωάννα Παπαδοπούλου η οποία τον ξενάγησε στις εγκαταστάσεις και του παρέδωσε αναμνηστικό δώρο. Ο Παναγιώτατος ευλόγησε το προσωπικό και τους παριστάμενους, ενώ είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με αρκετούς από τους εργαζομένους. 

«Η σημερινή επίσκεψη και η ευλογία του Παναγιώτατου κ.κ. Βαρθολομαίου είναι ιδιαίτερα τιμητική για την οικογένειά μας, το προσωπικό μας, την εταιρία μας», σημείωσε η κυρία Ιωάννα Παπαδοπούλου, και συνέχισε λέγοντας ότι «νιώθω ιδιαίτερη συγκίνηση καθώς η σημερινή επίσκεψη έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για τη βιομηχανία Παπαδοπούλου, την εταιρία μας, η οποία ιδρύθηκε το 1922 από τον Κωνσταντινουπολίτη πατέρα μου, Ευάγγελο Παπαδόπουλο και την οικογένειά του. Η ευλογία και οι ευχές του Παναγιότατου δίνουν σε όλους μας ακόμη περισσότερη δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας.» 

Η Α.Θ. Παναγιότης, Οικουμενικός Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαίος συνεχάρη την κυρία Ιωάννα Παπαδοπούλου «όχι τόσο για το μέγεθος της επιχείρησής σας, όσο για το γεγονός ότι δίνετε ψωμί σε τόσες οικογένειες» και συνέχισε λέγοντας ότι «Σε εσάς και την οικογένειά σας και όλους τους εργαζομένους στην υποδειγματική επιχείρησή σας απονέμω την Πατριαρχική μου ευλογία και εύχομαι όλα τα καλά του Θεού και σήμερα και αύριο και πάντοτε. Τιμάτε το όνομα της Κωνσταντινούπολης από την οποία ξεκίνησε ο πατέρας σας ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος.» 

Τέλος, ευχήθηκε στην οικογένεια και την εταιρεία να συνεχίσει την πολύτιμη συμβολή της στον κοινωνικό ιστό της Ελλάδας. Σημειώνεται ότι το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης – το δεύτερο εκ των τεσσάρων της εταιρίας-λειτουργεί από το 1974, απασχολεί 400 εργαζόμενους και παράγει μεγάλο μέρος της ποικιλίας των προϊόντων που διαθέτει η βιομηχανία Παπαδοπούλου.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

Οι φωτογραφίες είναι από την τρίτη ημέρα (21-10-13) της Πατριαρχικής Επίσκεψης

Ἡ Ἐπίσκεψις τοῦ Πατριάρχου εἰς τήν Ἱ. Μητρόπολιν Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως 

(19-22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013) 

Τήν μεσημβρίαν τῆς ἰδίας (19/10), ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἀφίχθη εἰς Νεάπολιν Θεσσαλονίκης καί κατέλυσεν εἰς τό ξενοδοχεῖον «Les Lazaristes», τό δέ ἑσπέρας ἐγένετο ἡ ἐπίσημος ὑποδοχή Αὐτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ Δημαρχείου Νεαπόλεως-Συκεῶν, ἔνθα ἀνέμενον Αὐτόν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκόπιος, Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμος, Μιλήτου κ. Ἀπόστολος, Δράμας κ. Παῦλος, Λαγκαδᾶ, Λητῆς και Ρεντίνης κ. Ἰωάννης, καί οἱ Θεοφιλ. Ἐπίσκοποι Θεουπόλεως κ. Παντελέημων καί Θερμῶν κ. Δημήτριος, ὁ ἱερός Κλῆρος τῆς Μητροπόλεως, ἐκπρόσωποι τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, τοῦ Στρατοῦ καί τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἄλλοι ἐπίσημοι, καί πλῆθος πιστῶν. Κατά τήν ὑποδοχήν ταύτην, ὡμίλησαν ὁ Ἐντιμ. κ. Συμεών Δανιηλίδης, Δήμαρχος Νεαπόλεως-Συκεῶν, καί οἱ Ἐξοχ. κ. Θεόδωρος Καράογλου, Ὑπουργός Μακεδονίας-Θράκης, ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, καί κ. Ἀπόστολος Τζιτζικώστας, Περιφερειάρχης Κεντρικῆς Μακεδονίας, καί ὁ Πατριάρχης. 

Ἐν συνεχείᾳ, Οὗτος μετέβη ἐν πομπῇ εἰς τόν Ἱ. Καθεδρικόν Ναόν τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ἔμπροσθεν τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἡ ὑποδοχή τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Παναγίας τῆς Σουμελᾶ, κομισθείσης ἐκ τῆς ἐν Βερμίῳ ὄρει Ἠμαθείας ὁμωνύμου Ἱερᾶς Μονῆς ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας κ. Παντελεήμονος. 

Ἐπηκολούθησε Δοξολογία ἐν τῷ Ναῷ, εἰς τό τέλος τῆς ὁποίας ἀντηλλάγησαν προσφωνήσεις μεταξύ τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου καί τοῦ Πατριάρχου. Μετά ταῦτα, ἐπηκολούθησεν ἡ τελετή ἀποκαλυπτηρίων τοῦ ἐντοιχισθέντος εἰς τόν Ἱ. Ναόν ψηφιδωτοῦ μνημείου πρός τιμήν τῶν ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας προερχομένων προσφύγων καί ἐγκατασθέντων εἰς τήν περιοχήν, καθ᾽ ἥν ἐξετελέσθη μουσικόν πρόγραμμα ὑπό τῆς χορῳδίας τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Παντελέημονος Ἀμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Ἐπηκολούθησεν ἀνεπίσημον δεῖπνον ἐν τῷ ξενοδοχείῳ, μεθ̉ ὅ ὁ Παναγιώτατος ἔσχε συνάντησιν ἐν τῷ καταλύματι Αὐτοῦ μετά τοῦ Ἐξοχ. κ. Γεωργίου Καρατζαφέρη, Προέδρου τοῦ Κόμματος ΛΑ.Ο.Σ., συνοδευομένου ὑπό συνεργατῶν του. 

Ἡ δευτέρα ἡμέρα τοῦ Πατριάρχου εἰς τήν Ἱ. Μητρόπολιν Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως

Τήν Κυριακήν, 20ήν τ. μ., ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐτέλεσε τήν Θείαν Λειτουργίαν ἐν τῷ μεγαλοπρεπεῖ Ἱ. Καθεδρικῷ Ναῷ τοῦ Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως, ἐν συλλειτουργίᾳ μετά τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου, τῶν Ἀρχιερέων τῆς Πατριαρχικῆς Συνοδείας καί τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου κ. Προκοπίου, Μιλήτου κ. Ἀποστόλου, Δράμας κ. Παύλου καί Λαγκαδᾶ, Λητῆς καί Ρεντίνης κ. Ἰωάννου. Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κ. Προκόπιος, ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Θεουπόλεως κ. Παντελεήμων, ὁ Ἐξοχ. κ. Εὐάγγελος Βενιζέλος, Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καί Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν, καί πλήθη πιστῶν. Πρό τοῦ πέρατος τῆς Θείας Λειτουργίας ἀντηλλάγησαν προσφωνήσεις μεταξύ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως καί τοῦ Πατριάρχου καθώς καί ἀναμνηστικά δῶρα. 

Ἀκολούθως, ὁ Πατριάρχης ἐτέλεσε τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ ἀειμνήστου πρώτου Μητροπολίτου Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κυροῦ Διονυσίου πρό τοῦ ἐν τῷ αὐλείῳ χώρῳ τοῦ Ναοῦ τάφου αὐτοῦ καί ἀπεκάλυψε προτομήν τοῦ ὡς ἄνω Ἱεράρχου καταθέσας στέφανον ἐκ δάφνης. Μετά ταῦτα ἔσχε συνάντησιν ἐν τῷ Μητροπολιτικῷ Μεγάρῳ μετά τοῦ Ἐξοχ. κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καί ἐν συνεχείᾳ ηὐλόγησε τό πρός τιμήν Του παρατεθέν ἐν τῷ ξενοδοχείῳ «Les Lazaristes» γεῦμα, εἰς τό ὁποῖον παρεκάθησαν οἱ Ἐξοχ. κ. κ. Θεόδωρος Καράογλου, Ὑπουργός Μακεδονίας – Θράκης, Σταῦρος Καλαφάτης, Ἀναπληρωτής Ὑπουργός Περιβάλλοντος, Παναγιώτης Μπαλτᾶκος, Γεν. Γραμματεύς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καί ἄλλαι προσωπικότητες τῆς τοπικῆς κοινωνίας. Εἰς τό τέλος ἀντηλλάγησαν προπόσεις μεταξύ τοῦ ἀμφιτρύωνος καί τοῦ Παναγιωτάτου. 

Τό ἀπόγευμα, ὁ Πατριάρχης μετέβη εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίων Πάντων Ξηροκρήνης, ἔνθα ἀνέμενον Αὐτόν πλήθη πιστῶν πληρωσάντων τάς πέριξ τοῦ Ναοῦ ὁδούς, καί ἐτέλεσε τόν ἁγιασμόν τῶν ἐγκαινίων τοῦ ἐνοριακοῦ κέντρου «Σταθμός Ἀγάπης» ἐν τῷ ὁποίῳ στεγάζονται συσσίτιον, νεανικόν κέντρον, αἴθουσα ἐκμαθήσεως ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν, κοινωνικόν φροντιστήριον σπουδῶν καί ξενών φοιτητῶν. 

Ἐν συνεχείᾳ παρηκολούθησεν εἰς τό ξενοδοχεῖον «Grand Palace» ἐκδήλωσιν πρός τιμήν Αὐτοῦ καί τῶν συνεργατῶν τῶν ἐνοριῶν τῆς Ἱ Μητροπόλεως, καθ᾽ ἥν ἡ γυναικεία χορῳδία αὐτῆς «Ἁγία Κασσιανή ἡ Ὑμνογράφος» ἐξετέλεσε καλλιτεχνικόν πρόγραμμα. Ὠμίλησεν ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης κ. Βαρνάβας ὅστις ἀνεφέρθη εἰς τό ἐπιτελούμενον ὑπό τῆς Ἱ. Μητροπόλεως φιλανθρωπικόν ἔργον, καί ὁ Πατριάρχης, εὐχαριστήσας διά τήν προσγενομένην Αὐτῷ τιμήν. 

Τό ἑσπέρας ἐπεσκέφθη τόν Ἱ. Ναόν Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Εὐόσμου ἔνθα καθώς καί εἰς τάς πέριξ ὁδούς Τόν ὑπεδέχθησαν πλήθη πιστῶν ἐν μέσῳ ζωηρῶν ἐκδηλώσεων ἀγάπης καί σεβασμοῦ, εἰς τούς ὁποίους ἀπηύθυνεν Οὗτος πατρικούς λόγους ἀναφερθείς καί εἰς τάς ἐξ ὧν προέρχονται πολλοί ἐξ αὐτῶν προγονικάς ἑστίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἀκολούθως ηὐλόγησε τό παρατεθέν εἰς τήν «κατακόμβην» τοῦ Ναοῦ δεῖπνον, εἰς τό ὁποῖον συνέφαγε μετά τῶν σιτιζομένων ἐν αὐτῷ. Νέοι τῆς ἐνορίας ἐξετέλεσαν σύντομον καλλιτεχνικόν πρόγραμμα ἐκ παραδοσιακῶν χορῶν καί ᾀσμάτων.

Ἡ τρίτη ἡμέρα τοῦ Πατριάρχου εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως 

Τήν πρωΐαν τῆς Δευτέρας, 21ης Ὀκτωβρίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐπεσκέφθη προσκυνηματικῶς τόν ἐνοριακόν Ἱ. Ναόν Ἁγίου Παντελεήμονος Ἀμπελοκήπων, ἔνθα οἱ πολυάριθμοι συγκεντρωθέντες πιστοί ἐπεφύλαξαν Αὐτῷ θερμοτάτην ὑποδοχήν. Μετά τούς ἀπευθυνθέντας πρός αὐτούς Πατριαρχικούς λόγους Οὗτος ἐτέλεσε τόν ἀγιασμόν τῶν ἐγκαινίων τοῦ κοινωνικοῦ ἰατρείου τῆς Μητροπόλεως «Ὑγεία» καί ἐν συνεχείᾳ ἐπεσκέφθη τό κατάστημα ἐνδυμάτων «Ὁ Χιτών» καί τό κοινωνικόν παντοπωλεῖον «Ἡ Ἀγάπη», προοριζόμενα νά θεραπεύσουν τάς ὑλικάς ἀνάγκας τῶν ἐνδεῶν πιστῶν. 

Ἐν συνεχείᾳ, μετέβη εἰς τόν Ἱ. Ναόν Ἁγίου Νεκταρίου Μενεμένης, ἔνθα προσεκύνησε καί ὡμίλησε πρός τούς προσελθόντας πιστούς μετά τήν σύντομον προσφώνησιν τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου, ἀναφερθέντος εἰς τά ἀντιμετωπιζόμενα προβλήματα τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ταύτης, ὧν ἡ πλειονότης προέρχεται ἐκ τῆς Κοινότητος τῶν Ρομά. Ἀκολούθως ἐτέλεσε τά ἐγκαίνια τοῦ παρακειμένου Δημοτικοῦ σχολείου Μενεμένης τῇ παρουσίᾳ τοῦ Ἐξοχ. κ. Κωνσταντίνου Γκιουλέκα, Ὑφυπουργοῦ Παιδείας καί Θρησκευμάτων, καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Λαζάρου Κυρίζογλου, Δημάρχου Ἀμπελοκήπων-Μενεμένης, οἵτινες ὡμίλησαν καταλλήλως. 

Μετά ταῦτα, μετέβη εἰς τό Γεν. Νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης «Παπαγεωργίου», εἰς τά προπύλαια τοῦ ὁποίου ὑπεδέχθησαν Αὐτόν ὁ Ἐξοχ. κ. Ἄδωνις Γεωργιάδης, Ὑπουργός Ὑγείας, ὁ Ἐντιμολ. κ. Νικόλαος Παπαγεωργίου, Ἄρχων Ρεφερενδάριος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας, Ἱδρυτής τοῦ Νοσοκομείου, καί ὁ Ἐντιμ. κ. Βασίλειος Παππᾶς, Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ, οἵτινες προσεφώνησαν τόν Πατριάρχην πρό τῆς ὁμιλίας Αὐτοῦ πρός τούς συγκεντρωθέντας εἰς τό ἀμφιθέατρον ἰατρούς καί λοιπόν νοσηλευτικόν προσωπικόν, ἐνῶ ἐν συνεχείᾳ ἐπεσκέφθη τήν ὀγκολογικήν κλινικήν τοῦ Νοσοκομείου καί ηὐλόγησε τούς ἐν αὐτῇ νοσηλευομένους. 

Τήν μεσημβρίαν, παρεκάθησεν εἰς τό ἐν τῷ καταλύματι Αὐτοῦ παρατεθέν γεῦμα τῇ συμμετοχῇ τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεως καί τῶν Διευθυντῶν τῶν κλινικῶν τοῦ ὡς ἄνω Νοσοκομείου καθώς καί τοῦ ««424 Γεν. Στρατιωτικοῦ Ν. Ἐκπαιδεύσεως», τοῦ «Γεν. Ν. Θεσσαλονίκης Γεώργιος Παπανικολάου» καί τοῦ Ψυχιατρικοῦ. Κατά τήν διάρκειαν τοῦ γεύματος ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως, ὁ Ἐξοχ. κ. Ὑπουργός καί ὁ Πατριάρχης, ἐξάρας τήν σπουδαιότητα τοῦ ἰατρικοῦ λειτουργήματος.

Τό ἑσπέρας, μετέβη εἰς τήν «Μονήν Λαζαριστῶν» ἔνθα Τόν ὑπεδέχθησαν ἡ Εὐγεν. κ. Μένη Λυσαρίδου, Πρόεδρος τοῦ Δ. Σ. τοῦ Κρατικοῦ Θεάτρου Βορείου Ἑλλάδος, ὁ Ἐντιμ. κ. Ἰωάννης Δοῦρος, Ἠθοποιός-Καλλιτεχνικός Διευθυντής, καί ἄλλα μέλη αὐτοῦ, καί ἐξεναγήθη εἰς τήν ἔκθεσιν φωτογραφίας «Ἡ ἐκτός τῶν τειχῶν Θεσσαλονίκη». Ἐν συνεχείᾳ παρηκολούθησε τήν ἀφιερωθεῖσαν εἰς τήν ἱστορικήν διαδρομήν τῆς Ἱ. Μητροπόλεως ἀπό τῆς ἱδρύσεώς της ἔως τῆς σήμερον ἐκδήλωσιν ὑπό τόν τίτλον «40 Χρόνια Ἱστορία», καθ᾽ἥν ἐξετελέσθη πλούσιον μουσικόν καί καλλιτεχνικόν πρόγραμμα ὑπό τῶν νέων τῶν ἐνοριῶν αὐτῆς. Ἡ ἐκδήλωσις κατεκλείσθη διά ὁμιλίας τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου καί ἐκτενοῦς τοιαύτης τοῦ Πατριάρχου μέ θέμα τήν ἐλευθερίαν. Ἐν συνεχείᾳ παρετέθη δεῖπνον εἰς τό Πατριαρχικόν κατάλυμα πρός τιμήν τῶν νέων τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, καθ᾿ὅ ὡμίλησαν ὁ οἰκεῖος Ποιμενάρχης καί ὁ ἐν τῷ μεταξύ ἀφιχθείς εἰς Θεσσαλονίκην διά νά ἀποτελέσῃ μέλος τῆς Πατριαρχικῆς συνοδείας Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Δημήτριος.

Η ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Συνεχίστηκε σήμερα για τρίτη ημέρα η επίσημη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως του Νομού Θεσσαλονίκης. 

Το σημερινό πρόγραμμα του Πατριάρχου περιλάμβανε: Επίσκεψη στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήµονος Αµπελοκήπων, Εγκαίνια Κοινωνικού Ιατρείου “Υγεία”, επίσκεψη στον Ι. Ναό Αγίου Νεκταρίου Μενεµένης (∆ενδροπόταµος), Εγκαίνια 5ου ∆ηµοτικού Σχολείου Αγίου Νεκταρίου Μενεµένης, Επίσκεψη στο Νοσοκοµείο “Παπαγεωργίου” το απόγευμα εκδήλωση για τα “40 χρόνια Ιστορίας” της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως στη Μονή Λαζαριστών. 

Σήμερα το πρωί, λοιπόν, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μετά την επίσκεψή του στον Ι. Ναό του Αγίου Παντελεήμονα στους Αμπελόκηπους, εγκαινίασε το κοινωνικό ιατρείο και ξεναγήθηκε στο κοινωνικό παντοπωλείο, την τράπεζα αγάπης και το κατάστημα δωρεάς ενδυμάτων «ο Χιτών», της Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, στην οδό Λαγκαδά, επαινώντας το κοινωνικό της έργο. 

Εγκαίνια Σχολείου στο συνοικισμό των Ρομά - Επίτιμος Δημότης

Ακολούθως ο Πατριάρχης επισκέφθηκε την ενορία του Αγίου Νεκταρίου Δενδροποτάμου και συνάντησε ο ίδιος προσωπικά τους Ρομά που εγκαταβιώνουν στην περιοχή και είδε από κοντά το έργο που επιτελείται στην εν λόγω ενορία. Ο Πατριάρχης έγινε δεκτός από εκατοντάδες κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι έριχναν φύλλα δάφνης στο δρόμο του. Μαθητές της περιοχής σχημάτισαν έναν τεράστιο διάδρομο μέχρι τον Ιερό Ναό, ώστε να περάσει από μέσα ο Πατριάρχης. 

Αμέσως μετά εγκαινίασε το 5ο δημοτικό διαπολιτισμικό σχολείο Μενεμένης Θεσσαλονίκης, στο συνοικισμό των Ρομά στο Δενδροπόταμο, όπου οι μαθητές τον υποδέχθηκαν με επευφημίες και κυματίζοντας ελληνικές σημαίες. Ο Πατριάρχης απευθύνθηκε στους δασκάλους, στους μαθητές και στους γονείς τους, παρουσία του υφυπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Γκιουλέκα, του αντιπεριφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα, κ.α. εκπροσώπων φορέων.

«Τη χρησιμότητα της παιδείας εν τη εκκλησία και δια της εκκλησίας όλοι τη γνωρίζουμε και την αναγνωρίζει η κοινωνία. Δια τούτο, εις καιρούς κρισίμους κατά τους οποίους η γενική χαλάρωσις, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, το έγκλημα, οι αιρέσεις και τα λοιπά βλαβερά μέσα αποδυναμώνουν, ή διαφθείρουν τας παιδικάς, εφηβικάς και νεανικάς υπάρξεις, η προσπάθεια της εκκλησίας, εν συνδυασμώ προς εκείνη της ελληνικής πολιτείας πρέπει και οφείλει να λειτουργήσει αποτελεσματικώς και με ταχύτητα. Η πρόληψις είναι ασυγκρίτως καλυτέρα της θεραπείας», τόνισε ο κ. Βαρθολομαίος και συνέχισε: 

«Η ικανοποίησις του Οικουμενικού Πατριαρχείου θα είναι μεγάλη, όταν όλοι συμβάλλουν προς την κατεύθυνση αυτή και ξεκινήσει μια προσπάθεια, προσαρμοσμένη εις τα δεδομένα της συγχρόνου εποχής, με στόχο τη πνευματική αναγέννηση ολοκλήρου του λαού». Αναφερόμενος στη φράση του Αγίου Νεκταρίου, ότι «η ελπίς της εκκλησίας και του έθνους είναι οι νέοι», πρόσθεσε ότι «οι νέοι όμως έχουν αισθανθεί, ότι η εκκλησία είναι η ελπίς» και ευχήθηκε το σχολείο που εγκαινιάζεται να καταστεί «εργαστήριο αρετής» και τότε, όπως είπε, «η αντίδοσις θα είναι μεγάλη για όλους». «Πρέπει όλοι να βρισκόμαστε σε συναγερμό για τη μεγάλη μάχη της μορφώσεως», υπογράμμισε ο κ. Βαρθολομαίος. 

Από την πλευρά του ο υφυπουργός Κ. Γκιουλέκας, μετέφερε στον κ. Βαρθολομαίο «τους θερμότατους χαιρετισμούς και τα σέβη του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά και του υπουργού Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλου», τονίζοντας ότι «για την κυβέρνηση απόλυτη προτεραιότητα είναι η παιδεία». Ο κ. Γκιουλέκας αναφέρθηκε επίσης στη διαχρονική προσφορά του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην παιδεία του Γένους, που -όπως είπε - συνεχίζει ο κ. Βαρθολομαίος, υπενθυμίζοντας μεταξύ άλλων, τον «δύσκολο αγώνα» του και το «διαρκές ενδιαφέρον» του για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. «Είναι έτοιμη να λειτουργήσει αύριο, λέτε πάντοτε. Και λέγω τούτο, γιατί αγαπάτε την παιδεία, χαίρεστε τα παιδιά, το σχολείο», πρόσθεσε απευθυνόμενος προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ο υφυπουργός. 

Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων, ο Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβας ζήτησε από τους μαθητές να υποσχεθούν πως θα πηγαίνουν στο σχολείο και θα το κρατούν καθαρό, ενώπιον του Πατριάρχη, ο οποίος με τη σειρά του είπε ότι θα έρθει ξαφνικά από την Κωνσταντινούπολη για να δει ο ίδιος αν κρατούν την υπόσχεσή τους. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης του δήμου Αμπελοκήπων - Μενεμένης, και την ανακοίνωση έκανε ο Δήμαρχος κ. Λάζαρος Κυρίζογλου, κατά τη διάρκεια των εγκαινίων του Σχολείου Ο Δήμαρχος παρέδωσε στον Πατριάρχη τον πάπυρο στον οποίο τυπώθηκε το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς και το χρυσό κλειδί της πόλης. Τέλος ο Δήμαρχος προσέφερε και ένα προσωπικό δώρο. Μία χρυσοκέντητη εικόνα της Κυρίας Θεοτόκου της Ζωοδόχου Πηγής. 

Στο Νοσοκομείο Παπαγεωργίου 

Νοσηλευτικό προσωπικό, γιατροί, ασθενείς και επισκέπτες του νοσοκομείου Παπαγεωργίου υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου βρέθηκε για την υποδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη και ο υπουργός Υγείας, Άδωνης Γεωργιάδης. 

«Οι γιατροί και νοσηλευτές επιτελούν έργο ιερόν» υπογράμμισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, προτρέποντας τους εργαζόμενους της υγείας να εργαστούν «μετ’ αυταπαρνήσεως, εις το ιερόν έργον της διακονίας των πασχόντων συνανθρώπων μας». 

Ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρθηκε και στο κοινωνικό πρόβλημα της μετανάστευσης των νέων επιστημόνων, που παραμένουν άνεργοι, ή αναγκάζονται να ξενιτευτούν «προς εξασφάλιση της επιβιώσεως των», υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα διαθέτει «άριστον ιατρικόν και νοσηλευτικόν προσωπικό, που δεν πρέπει να αδικηθεί» και που «αδικείται όταν οι νέοι αναγκάζονται να φύγουν, επιδιώκοντες να σταδιοδρομήσουν κάπου αλλού» και πρόσθεσε: «Δια τούτον, είναι απαραίτητο να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια, υπό όλων μας και να αποφευχθεί αυτή η κοινωνική αιμορραγία, ώστε και οι νέοι μας να μην αδικούνται αλλά να σταδιοδρομούν εδώ, εις τον τόπο τον πατέρων μας, τον ιδικό μας τόπον, ο οποίος δεν πρέπει να στερείται την παρουσίαν των, αλλά να προωθήσει το επαινετόν έργο των». 

Στο πλαίσιο της επίσκεψης του Πατριάρχου πραγματοποιήθηκε σύντομη εκδήλωση στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου. Μετά το πέρας της εκδήλωσης ο υπουργός Υγείας δήλωσε: «Υποδεχτήκαμε σήμερα εδώ, στο Νοσοκομείο “Παπαγεωργίου”, τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη, ο οποίος μας ευλόγησε και μας έδωσε δύναμη. 

Εκδήλωση στη Μονή Λαζαριστών 

Σήμερα το απόγευμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισκέφθηκε τη σκηνή θεάτρου «Σωκράτης Καραντινός» της Μονής Λαζαριστών του ΚΘΒΕ, όπου παρακολούθησε εκδήλωση για τα 40 χρόνια ιστορίας της μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, παρουσία του μητροπολίτη Βαρνάβα, του υπουργού Μακεδονίας Θράκης Θεόδωρου Καράογλου, του περιφερειάρχη Α. Τζιτζικώστα, κ.α.

«Υποστηρίζουμε το θέατρο και κάθε μορφή τέχνης, διότι δείχνει το πολιτισμικό επίπεδο μιας κοινωνίας» υπογράμμισε ο κ. Βαρθολομαίος, απαντώντας κατά την υποδοχή του, στις προσφωνήσεις της προέδρου της διοίκησης του ΚΘΒΕ, Μένης Λυσαρίδου και του καλλιτεχνικού διευθυντή του, Γιάννη Βούρου. «Η εκκλησία δεν μπορεί παρά να είναι στο πλευρό των γνησίων καλλιτεχνών, διότι υπάρχουν και εκείνοι που καπηλεύονται την τέχνη και στο όνομα της κάνουν τερατουργήματα» είπε ο κ. Βαρθολομαίος.
Η κ. Λυσαρίδου και ο κ. Βούρος αναφέρθηκαν στις δραστηριότητες του ΚΘΒΕ, στο κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο του και στην εξωστρεφή κατεύθυνση του. «Η θεατρική τέχνη εκφράζει τις αξίες που στοχεύουν στη ψυχική και συλλογική μας ισορροπία» τόνισε η κ. Λυσαρίδου.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Γ. Βούρος, προσέφερε στον Οικουμενικό Πατριάρχη αναμνηστικά δώρα και συγκεκριμένα συλλεκτικά προγράμματα από παραστάσεις του ΚΘΒΕ, επετειακό βίντεο με την ιστορία της Κρατικής Σκηνής, καθώς και επετειακό cd με μουσική από παραστάσεις.
Ο πρόεδρος του Μουσείου Προσφυγικού Ελληνισμού, Κωνσταντίνος Νιγδέλης, προσέφερε στον κ. Βαρθολομαίο μια συλλεκτική γκραβούρα, ως αναμνηστικό δώρο.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ξεναγήθηκε στην έκθεση φωτογραφίας και γκραβούρας με θέμα: «η Θεσσαλονίκη Εκτός των Τειχών»  και παρακολούθησε στη συνέχεια καλλιτεχνικό πρόγραμμα με προσφυγικά παραδοσιακά τραγούδια.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

Για το μαρτυρικό Φανάρι, που, παρότι διαρκώς σταυρώνεται, δεν σταματά ποτέ να κηρύσσει την ανάσταση, μέσα από τα μηνύματα αγάπης, ελπίδας, αλληλεγγύης και συμφιλίωσης ανθρώπων και λαών που μεταφέρει σε όλο τον κόσμο ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας, μίλησε απόψε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, βαθύτατα συγκινημένος από το αφιέρωμα που παρουσιάστηκε σε εκδήλωση προς τιμήν του. 

Το εν λόγω αφιέρωμα αφορούσε όχι μόνο το πολυσχιδές έργο και τη χαρισματική προσωπικότητά του, αλλά και βιώματα από τα πρώτα παιδικά και μαθητικά του χρόνια στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Ίμβρο. 

Την ατμόσφαιρα φόρτισε ιδιαίτερα η Γυναικεία Χορωδία της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, αλλά και η ενθουσιώδης συμμετοχή των συνεργατών της στη διακονία του πάσχοντος συνανθρώπου. 

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης παρουσιάστηκε και ο συλλεκτικός Τόμος «Η Λειτουργία μετά τη Λειτουργία», στον οποίο καταγράφεται το πολύπλευρο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως στα σαράντα χρόνια ποιμαντικής διακονίας της. 

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Υπουργός Μακεδονίας - Θράκης κ. Θεόδωρος Καράογλου, η Βουλευτής κ. Χρυσούλα Γιαταγάνα, ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Απόστολος Τζιτζικώστας, ο Δήμαρχος Αμπελοκήπων - Μενεμένης κ. Λάζαρος Κυρίζογλου, ο Δήμαρχος Κορδελιού - Ευόσμου κ. Ευστάθιος Λαφαζανίδης και εκπρόσωποι του Στρατού και της Αστυνομίας. 

Νωρίτερα, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας εγκαινίασε τον «Σταθμό Αγάπης» του Ιερού Ναού Αγίων Πάντων Ξηροκρήνης Θεσσαλονίκης, μία κοινωνική δομή η οποία στεγάζει μεταξύ άλλων το ιστορικό Ενοριακό Συσσίτιο, αίθουσες ενισχυτικής διδασκαλίας και δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και νέων και Ξενώνα απόρων Φοιτητών. 

Το Πρόγραμμα της σημερινής ημέρας έκλεισε η επίσκεψη του Παναγιωτάτου στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ευόσμου.

Ο Μ Ι Λ Ι Α 

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ 

κ. κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ 

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ 

ΤΟΥ "ΣΤΑΘΜΟΥ ΑΓΑΠΗΣ" 

(20 Ὀκτωβρίου 2013) 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως κύριε Βαρνάβα, 

Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι Ἀδελφοί, 

Τέκνα ἡμῶν ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Ὁ πανάγαθος Θεὸς μᾶς ἀξιώνει νὰ τελέσωμεν σήμερον τὰ Ἐγκαίνια τοῦ «Σταθμοῦ Ἀγάπης», ἔνθα συνεστήθη τὸ ἀρχαιότερον συσσίτιον τῆς Θεσσαλονίκης, πλησίον τοῦ Ἱεροῦ τούτου Ναοῦ τῶν Ἁγίων Πάντων. 

Ὁ Σταθμὸς οὗτος ἀποτελεῖ ἁπτὴν ἀπόδειξιν τῆς προνοίας καὶ μερίμνης τῆς Ἐκκλησίας περὶ τοῦ ποιμνίου αὐτῆς, κατὰ τὴν παροῦσαν δυσχερῆ συγκυρίαν, διὰ τῆς προσφορᾶς καθ᾿ ἡμέραν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην τοῦ ἐπιουσίου αὐτῶν ἄρτου καθὼς ἐπίσης καὶ διὰ τῆς στεγάσεως ἀπόρων φοιτητῶν.

Πάντα ταῦτα ἀποτελοῦν ἐκδηλώσεις φιλανθρωπίας. Ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ, ὡς γνωστόν, ἀποτελεῖ μίαν τῶν ἀκτίστων θείων ἐνεργειῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἐδημιούργησε κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν Αὐτοῦ καὶ διατηρεῖ ἐν διαρκεῖ ἀγάπῃ καὶ προνοίᾳ εἰς τὴν ζωὴν τὸ κατ᾿ ἐξοχὴν δημιούργημά Του, τὸν ἄνθρωπον. Ὡς δὲ παρατηρεῖ ὁ ἐν ἁγίοις προκάτοχος ἡμῶν Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἰς τὴν ἑρμηνείαν τῆς Γενέσεως, «Πηγή ἐστι φιλανθρωπίας ὁ Θεός, καὶ οὐδέποτε παύεται τὰ ἐκεῖθεν νάματα τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει προχέουσα». Ἐκ τῆς ἀνεκφράστου ταύτης ἰδιότητος παρακινούμενος ὁ Τριαδικὸς Θεὸς ἐνήργησε καὶ τὸ μυστήριον τῆς Θείας Οἰκονομίας, τῆς σαρκώσεως τοῦ Λόγου, ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

Οὕτως ὁ Δημιουργὸς ἐπιθυμεῖ νὰ ἐγκολπωθῇ ὁ ἄνθρωπος τὴν πρὸς τὸν σύνδουλον αὐτοῦ ἀνυστερόβουλον φιλανθρωπίαν, θεωρῶν τὸν πλησίον ὡς ἴδιον μέλος καὶ ὁρῶν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν, ἀποφασιστικῶς εἰπόντα ὅτι «ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. κε΄, 40-41). Δὲν εἶναι δυνατόν, χωρὶς τὴν ἀγάπην, νὰ ἴδωμεν τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, ὁ Ὁποῖος ὁρίζει ἐν τῷ ἱερῷ Εὐαγγελίῳ: «Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις» (Ἰω. ιγ΄, 35-36). Διὰ τῆς φιλανθρωπίας γινόμεθα ὅμοιοι τῷ Θεῷ καὶ Αὐτὸς κατοικεῖ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ πληροῖ τὰς ψυχὰς διὰ τοῦ ἁγιασμοῦ καὶ τῆς ἀνεκλαλήτου εὐωδίας Του. Κάθε δαπάνη, ἥτις γίνεται ὑπὲρ τῶν πτωχῶν, ὡς αἱ παροῦσαι διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Σταθμοῦ τούτου, «θησαυρός ἐστιν», καθὼς λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος εἰς τὸν περίφημον περὶ ἐλεημοσύνης λόγον αὐτοῦ. «Θησαυρὸς θησαυροῦ παντὸς βελτίων. Οὗτος μὲν γὰρ ὁ αἰσθητός, καὶ ἐπιβουλεύεται καὶ μειοῦται, καὶ τοὺς εὑρόντας πολλάκις ἀπώλεσεν• ὁ δὲ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀνάλωτος μένει καὶ ἀνεπιβούλευτος, σωτηρία τοῖς κεκτημένοις καὶ τοῖς μεταλαμβάνουσι. Οὐ γὰρ δαπανᾶται χρόνῳ, οὐχ ἁλίσκεται φθόνῳ, … καὶ μυρία κομίζει τοῖς λέγουσιν αὐτὸν ἀγαθά.» (ΕΠΕ 40, σελ. 420). 

Διὸ καὶ ἡ καθ᾿ ἡμᾶς Ἁγιωτάτη Μήτηρ Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, καὶ ἐν πάσῃ τῇ ζώνῃ κανονικῆς δικαιοδοσίας Αὐτῆς, ὅλως δ᾿ ἐξαιρέτως ἐν τῇ Βασιλευούσῃ Πόλει, ἐπέδειξεν ἀρχῆθεν τῆς παρουσίας αὐτῆς ἀξιομίμητα ἔργα ἀγάπης καὶ φιλανθρωπίας, προκαλοῦντα πάντοτε τὸν θαυμασμὸν ἡμῶν. Κατὰ καιροὺς οἱ μακάριοι προκάτοχοι ἡμῶν Πατριάρχαι, ἕκαστος κατὰ τὴν ἀρετὴν καὶ ἐλεήμονα διάθεσιν αὐτοῦ, ἐπηύξανον καὶ συνέχιζον ταῦτα. Ἅπασα ἡ ζωὴ τῶν Πολιτῶν εἶχεν ἐμποτισθῆ ἐκ τοῦ πνεύματος τῆς φιλανθρωπίας καὶ βοηθείας τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων καὶ ἀναξιοπαθούντων. Χαίρομεν δὲ διότι βλέπομεν σήμερον τὸ αὐτὸ πνεῦμα νὰ ἐμπνέῃ καὶ τὸν ἀρχιποίμενα τῆς Ἱερᾶς ταύτης Μητροπόλεως, μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν συνεργατῶν του, κληρικῶν τε καὶ λαϊκῶν. 

Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης κυρὸς Διονύσιος ἔθεσε τὰ καλὰ θεμέλια αὐτῆς τῆς ἀνεκτιμήτου φιλανθρωπικῆς προσφορᾶς τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχίας Σταυρουπόλεως καὶ Νεαπόλεως. Τὸ ἄξιον αὐτοῦ τέκνον, ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ συλλειτουργὸς ἡμῶν κύριος Βαρνάβας, ὄχι μόνον ἠξιοποίησεν ἀλλὰ καὶ ἐπηύξησε τὸ ἐμπιστευθὲν αὐτῷ τάλαντον, συνεχίζων οὕτω κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον τὴν παράδοσιν αὐτὴν τῆς φιλανθρωπίας τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, εἰς τὴν ἄλλοτέ ποτε συμβασιλεύουσαν πόλιν, τὴν πόλιν τοῦ ἐξόχως φιλανθρωποτάτου ἁγίου Δημητρίου, εἰς τὰ πρόπυλαια τῶν ἑορτῶν τοῦ ὁποίου εὑρισκόμεθα. Ὡς γνήσιος ποιμήν, λοιπόν, ὁ Μητροπολίτης σας δὲν δύναται νὰ κοιμᾶται ἥσυχος, ὅταν γνωρίζῃ τὴν πενίαν καὶ τὴν στέρησιν τοῦ λαοῦ του, ὡς ὁ ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἡσυχάσῃ βλέπων εἰς καιρὸν χειμῶνος «τοὺς πένητας καὶ πτωχοὺς ἀνεπιμελήτους ἐρριμμένους κατὰ τὴν ἀγοράν», πρὶν ἐκφωνήσῃ τὴν τοιαύτην περὶ ἐλεημοσύνης ὁμιλίαν του. 

Τὸ φιλανθρωπικὸν τοῦτο ἔργον, ἀδελφοί μου, εἶναι σημαντικὸν ὄχι μόνον δι᾿ αὐτὴν καθ᾿ ἑαυτὴν τὴν πρακτικὴν προσφορὰν αὐτοῦ. Εἶναι σπουδαῖον, ἐπειδὴ εἰς τὴν σημερινὴν δυσχερῆ περίοδον, μᾶς δίδει ἓν μήνυμα ἐλπίδος, αἰσιοδοξίας καὶ παρηγορίας, ὅτι, ἰδού, ἡ Ἐκκλησία εἶναι κοντὰ εἰς τοὺς ἀναξιοπαθοῦντας, ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι κοντά μας, προνοεῖ ὑπὲρ ἡμῶν, ἔχει τὴν μέριμνάν Του δι᾿ ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν. 

Ὅμως, ἐν ταὐτῷ ἡ Ἐκκλησία δὲν παύει ποτὲ νὰ μᾶς ὑπενθυμίζῃ ὅτι ἡ φιλανθρωπία δὲν εἶναι αὐτοσκοπός Της. Εἶναι ἁπλῶς τὸ μέσον διὰ νὰ ἐργασθῇ, διὰ νὰ ἐργασθῇ ὁ Θεός. Δὲν εἶναι σκοπὸς τῆς Ἐκκλησίας νὰ θρέψῃ πάντας τοὺς πένητας. Ἐὰν περιωρίζετο εἰς αὐτό, ἀσφαλῶς θὰ ἐξέπιπτεν εἰς μίαν κοινωνικὴν ὀργάνωσιν. Ἡ Ἐκκλησία μανθάνει τὸν ἄνθρωπον νὰ ὑπερνικᾷ πᾶσαν δυσκολίαν καὶ νὰ εἶναι εὐτυχὴς καὶ εἰρηνικός, καὶ εἰς αὐτὰς τὰς διὰ τοὺς περισσοτέρους ἀνθρώπους πλέον δυσχερεῖς καὶ φοβερὰς στιγμὰς τῆς ζωῆς του. Διὰ τοῦτο καὶ δὲν ἀπογοητευόμεθα ἀπὸ τὰς ἐλλείψεις καὶ τὰ ἀδιέξοδα αὐτῆς τῆς περιόδου. 

Ἀπ᾿ ἐναντίας, αἱ θλίψεις αὗται καὶ αἱ δυσκολίαι θὰ ὁδηγήσουν ἡμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Ὅπως λέγει ὁ ἐν Κωνσταντινουπόλει ἀναδειχθεὶς μέγας κοινοβιάρχης ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, «αὐτὸ τοῦτο ἀπόδειξιν λαμβάνομεν τῆς σωτηρίας ἡμῶν, τὸν πολύθλιπτον καὶ πολύιδρον ἡμῶν βίον, ὅτι ἀνατέλλει ἡμῖν ἀνάπαυσις αἰωνία, ἀντὶ τῆς νῦν κακουχίας καὶ εὐφροσύνη ἀΐδιος ἀντὶ τῆς νῦν λυπηρᾶς διαθέσεως, ἐλευθερία ἀπαθείας ἀντὶ τῶν θλιπτικῶν» τούτων στερήσεων (Κατήχησις 123η, ΕΠΕ 18Α, σελ. 514). Πρέπει νὰ ἀποσκοπῶμεν ὄχι εἰς τὰ παρόντα, τὰ ὁποῖα εἶναι πρόσκαιρα καὶ φθαρτά, ἀλλὰ εἰς τὰ μέλλοντα καὶ αἰώνια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀΐδια καὶ μακάρια. 

Διὰ τοῦτο εἶναι μακάριοι ὅσοι ὑπομένουν αὐτὰς τὰς δυσκολίας, χωρὶς νὰ γογγύζουν καὶ νὰ ἀγανακτοῦν. Μακαριώτεροι δὲ πάντων ὅσοι ἑκουσίως παρέδωσαν, χάριν τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ὠφελείας τοῦ πλησίον, τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὰς στερήσεις καὶ τὰς ἐλλείψεις καὶ τὰς δυσκολίας, ἔτι δὲ καὶ εἰς αὐτὰ τὰ βάσανα καὶ μαρτύρια, ὡς ὁ μεγαλομάρτυς Δημήτριος ὁ μυροβλύτης. 

Ὅμως, ἂς ἐκμεταλλευθῶμεν τὴν περίστασιν ταύτην, ὅσοι εἰσέτι ἔχομεν ἐκ Θεοῦ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα, διὰ νὰ θησαυρίσωμεν θησαυρὸν ἀνέκλειπτον ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ἂς ἐπαναλάβωμεν πρὸς πάντας τὴν προτροπὴν πάλιν τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου: «ὅταν ἐλέους ᾖ καιρὸς καὶ φιλανθρωπίας, διόρθου τὴν πενίαν, λύε τὸν λιμόν, ἀπάλλαττε τῆς θλίψεως, μηδὲν περαιτέρω περιεργάζου ... ἵνα καὶ αὐτοὶ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην (τῆς κρίσεως) πολλοῦ τοῦ ἐλέους καὶ τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας τύχωμεν» (Περὶ ἐλεημοσύνης, ΕΠΕ 40, σελ. 440). Ἂς ἐνθυμηθῶμεν τὴν γυναῖκα ἐκείνην τῆς ἐποχῆς μας, ἥτις, ἐπειδὴ ἔδιδεν ἀφθόνως εἰς τοὺς πτωχούς, ἡ δεξιὰ χεὶρ αὐτῆς εὑρέθη κατὰ τὴν ἀνακομιδὴν ἄφθαρτος καὶ εὐωδιάζουσα. 

Πατρικῶς δεόμεθα τοῦ Κυρίου, ταῖς πρεσβείαις τῶν ἁγίων Πάντων, νὰ εὐλογήσῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐγκαινιαζομένου «Σταθμοῦ ἀγάπης» διὰ νὰ σκορπίζῃ τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν παρηγορίαν εἰς ὅσους ἔχουν ἀνάγκην καὶ νὰ χαρίζῃ εἰς τοὺς διακονοῦντας ἑκατονταπλάσιον τὸν μισθὸν τῆς διακονίας των. Ἀμήν. 

Ο Μ Ι Λ Ι Α 

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ 

κ. κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ 

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΙΝ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ 

(20 Ὀκτωβρίου 2013) 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως καὶ ἀγαπητὲ ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ κύριε Βαρνάβα, 

Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 

Εὐλογημένοι καὶ ἀγαπητοὶ διάκονοι τῆς ἀγάπης, συνεργοὶ Θεοῦ εἰς τὴν διακονίαν τοῦ πάσχοντος συνανθρώπου, 

«Περὶ τοὺς ἀτυχοῦντας τῶν ἀδελφῶν, γενοῦ φιλότιμος... Ἔλεος δὲ καὶ εὐποιία Θεῷ τέ εἰσι πράγματα φίλα», διακηρύττει ὁ ἐν Ἁγίοις Γρηγόριος Ἐπίσκοπος Νύσσης (Περὶ φιλοπτωχίας, P.G. 46,457C,464D). 

Ὁ ἄνθρωπος διφυής, ἀποτελεῖται ἐκ σώματος καὶ ψυχῆς, ὡς μιᾶς ἑνότητος. Ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, γεννηθεὶς ἐξ «ἁγνῶν αἱμάτων» τῆς Ὑπεραγίας Αὐτοῦ Μητρός, προσέλαβεν ἅπασαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν, ἀπαρτιζομένην ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος. Διὰ τοῦτο καὶ μεριμνᾷ ὁ Κύριος ὄχι μόνον διὰ τὴν ψυχὴν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ σῶμα. Ἀνιστᾷ νεκρούς, ἐγείρει παραλύτους, φωτίζει τυφλούς, διώκει πάσαν ἀσθένειαν, ἔδωκε δὲ εἰς ἡμᾶς ὡς ἱερὰν παρακαταθήκην τὴν μέριμναν καὶ φροντίδα τῶν χρῃζόντων βοηθείας, ὡς ἄλλους καλούς σαμαρείτας τῆς γνωστῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς. 

Ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία χθές, σήμερον καὶ αὔριον καί, πεποίθαμεν, ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων ὑπεραμύνεται τῶν πτωχῶν καὶ ἐνδεῶν ἀνθρώπων, μετὰ λόγου καὶ ἔργου, στηλιτεύουσα τὴν ἀδιαφορίαν ἀτυχῶς τῶν πολλῶν. Γνωρίζει ἡ Ἐκκλησία ὅτι ἡ ἀκραία πτωχεία πολλάκις, ὅταν μάλιστα ἀπουσιάζῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ εὐσέβεια, εἶναι δυσβάστακτον βάρος καὶ δίστομος μάχαιρα: «πονηρὰ ἡ πτωχεία (ἀφόρητος) ἐν στόμασιν ἀσεβῶν» (πρβλ. Σοφ. Σειρ. ιγ΄,24). Τὴν ἀλήθειαν ἀκριβῶς ταύτην ἐπισημαίνει καὶ ὁ δριμὺς κατήγορος τῆς ἀδίκου κοινωνίας Ἱερὸς Χρυσόστομος: «δεινὸν μὲν γὰρ ὄντως καὶ ἡ πενία καὶ ἴσασιν (γνωρίζουν) ὅσοι πεῖραν ταύτης εἰλήφασιν». Οὐδεὶς λόγος δύναται νὰ παραστήσῃ καὶ νὰ ἐκφράσῃ τὴν ὀδύνην καὶ τὸν πόνον ὅσων ζοῦν εἰς τὴν πτωχείαν, ὅταν μάλιστα δὲν γνωρίζουν νὰ τὴν ἀντιμετωπίσουν χριστιανικῶς καὶ ὑποφέρουν περισσότερον ὅταν βλέπουν τοὺς ἔχοντας καὶ κατέχοντας, τοὺς ἡγέτας, πνευματικοὺς καὶ πολιτικούς, νὰ ἀδιαφοροῦν, νὰ τοὺς περιφρονοῦν καὶ νὰ κοιτάζουν μόνον τὸν ἑαυτόν των, τὴν καλοπέρασίν των, τὴν εὐτυχίαν των, τὴν ἀναγνώρισιν καὶ τὰς τιμὰς τῶν ἀνθρώπων. 

Ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία συνιστᾷ ἐν προκειμένῳ τὴν μεσότητα καὶ τὴν σύγκλισιν ἀμφοτέρων, πλούτου καὶ πτωχείας, ὥστε «τὸ ἐκείνων περίσσευμα εἰς τὸ τῶν ἑτέρων ὑστέρημα» (πρβλ. Β΄Κορ. η΄, 13-14). Ἡ λεγομένη «πάλη τῶν τάξεων» ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς Ἐκκλησίας ἐξαφανίζεται διὰ τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καὶ κοινωνίας. Ἡ Ἐκκλησία δὲν φιλοσοφεῖ ἐπὶ τοῦ «κοινωνικοῦ προβλήματος» κατασκευάζουσα καὶ ἐπινοοῦσα θεωρίας ἢ ἐπαναστάσεις καὶ ἀνατροπάς «κατεστημένων», ὡς ἐπαγγέλλονται ἄλλοι θεσμοὶ καὶ παράγοντες. Ἡ Ἐκκλησία καλλιεργεῖ τὴν ἀλληλοπροσέγγισιν τῶν ἀνθρώπων εἰς τὴν ἀλληλοαπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν τῆς γῆς. 

Ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἡ ἡμετέρα Μετριότης, ὁ Πατριάρχης σας, βιοῦντες ἐμπραγμάτως τὴν ἀλήθειαν ταύτην, διὰ τοῦ Πατριαρχικοῦ ἡμῶν Μηνύματος τῶν Χριστουγέννων, προφητικῶς τρόπον τινά, ἀνεκηρύξαμεν τὸ λῆγον ἔτος ὡς «ἔτος πανανθρωπίνης ἀλληλεγγύης». Διείδομεν καὶ βλέπομεν εἰς τό «βάθος» τῆς διαφορᾶς τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων, τῶν τάξεων καὶ τῶν χαρισμάτων, τὴν ἀναγκαιότητα τῆς κοινωνίας τῶν προσώπων, ἐφ᾿ ὅσον κατὰ τὸν Κλήμεντα τὸν Ἀλεξανδρέα: «Ὁ Θεὸς ἐδημιούργησε τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ κοινωνίᾳ», πρὸς ἐπικοινωνίαν δηλαδὴ μετ᾿ ἀλλήλων. Ἡ ρῆσις τῶν Παροιμιῶν «Πλούσιος καὶ πτωχὸς συνήντησαν ἀλλήλοις» (Παροιμ. κβ΄,2) δηλώνει ἐν τῇ οὐσίᾳ, ὅτι ἐντὸς τῆς ἀνθρωπίνης κοινωνίας ὑπάρχει ἀλληλοσυνάντησις καὶ ἀλληλοσυμπλήρωσις τοῦ ἑνὸς ὑπὸ τοῦ ἄλλου, ὥστε «ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζοντες» (πρβλ. Γαλ. ς΄,2), νὰ ἀναπληρῶμεν συνεχῶς τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ. 

Ἐντὸς τοῦ ἀνωτέρω Ἁγιογραφικοῦ καὶ Ἁγιοπατερικοῦ πνεύματος ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας ἡ ὀντολογικὴ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου διὰ τροφὴν ἐντὸς ὠργανωμένης «τραπέζης ἀγάπης», ἢ τῶν λεγομένων «συσσιτίων», τῆς συσσιτίσεως δηλαδή, τῆς μεταλήψεως ἀπὸ κοινοῦ τροφῆς, ὅπως μεταλαμβάνομεν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου ἐκ τοῦ ἑνὸς Ἁγίου Ποτηρίου. 

Εἰς τὴν τράπεζαν ταύτην τῆς ἀγάπης προσφεύγουν οἱ ἔχοντες ἀνὰγκην ἐπιβιώσεως ἐφ᾿ ὅσον δὲν ἔχουν τὰ μέσα ἄλλως νὰ συντηρηθοῦν ἐν τῇ ζωῇ καὶ νὰ καλύψουν καιρικὰς ἀνάγκας ἐπιβιώσεως. Τὸ ἔργον τοῦτο τῆς διακονίας τῆς τραπέζης τῆς ἀγάπης εἶναι ἀληθῶς ὑψηλὸν καὶ παραλληλίζεται πρὸς τὴν Ἁγίαν Τράπεζαν, τῆς ὁποίας ἐπέκτασιν ἀποτελεῖ ἡ τράπεζα τῆς ἐπιβιώσεως, διὰ τοῦτο καὶ ἀπαιτεῖ ἀγάπην καὶ θυσίαν. Ὅπως δηλαδὴ ἡ Ἀγάπη, ὁ Κύριος καὶ Θεός μας, ἐθυσιάσθη ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς, τῆς ψυχοσωματικῆς. 

Αὐτὴν τὴν θυσιαστικὴν ἀγάπην ἐνσαρκώνετε, σεῖς, ἀγαπηταὶ ἐθελόντριαι καὶ φίλοι ἐθελονταί, καθημερινῶς μὲ ὑπομονήν, καρτερίαν, ἀνοχήν, μακροθυμίαν, ἡρωϊσμόν, πρᾳότητα, προσφέροντες ὑπηρεσίαν οἰκειοθελῆ ὑπὲρ τοῦ συνανθρώπου. Τοιουτοτρόπως καθίστασθε «συνεργοὶ Θεοῦ» καὶ εὐεργετικοὶ παράγοντες, ἀληθινοὶ κοινωνικοὶ ἐργάται. Πρωτοστατεῖτε εἰς ἔργα κοινῆς ὠφελείας καὶ εὐποιίας, ἐφαρμόζοντες ἐν τῇ πράξει τὴν χριστιανικὴν ἀγάπην, ἡ ὁποία εἶναι γενική, ἀπευθύνεται εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἀνθρώπους, ἄνευ περιορισμῶν καὶ διακρίσεων καὶ στεγανῶν, πρὸς τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακράν, τοὺς γνωστοὺς καὶ τοὺς ἀγνώστους, τοὺς φίλους καὶ τοὺς ἐχθρούς. 

Σᾶς ἀνήκει, λοιπόν, ἡ εὐχαριστία καὶ ὁ δίκαιος ἔπαινος, τὸν ὁποῖον ἀπὸ μέσης καρδίας σᾶς ἀπονέμομεν, μαζὶ μὲ τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν εὐχὴν τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ μὲ τὴν εὐχετικὴν καὶ παρακλητικὴν Πατριαρχικήν μας προτροπήν: Συνεχίσατε τὸ ἔργον διακονίας, ἐθελόντριαι καὶ ἐθελονταί, μὲ ὑπομονὴν καὶ ἀνεξικακίαν. Προσπαθήσατε νὰ ἁπαλύνητε τὸν βαθὺν πόνον ὅσων ὑποφέρουν εἴτε ἀπὸ οἰκογενειακὰ προβλήματα, εἴτε ἀπὸ σωματικὰς καὶ ψυχικὰς ἀσθενείας, εἴτε ἀπὸ πνευματικὰ ἢ ἠθικὰ δράματα προσφιλῶν των προσώπων καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν δίνην τῶν περιστάσεων καὶ προσφεύγουν εἰς τὴν θαλπωρὴν τῆς Ἐκκλησίας. Συνεχίσατε νὰ ἐργάζησθε ὑπὸ τὴν ἐμπνευσμένην καθοδήγησιν τοῦ καλοῦ σας Ποιμένος, τοῦ ἀδελφοῦ Ἐπισκόπου κυρίου Βαρνάβα, καὶ τῶν ἀξίων συνεργατῶν του, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν. 

Σᾶς εὐλογοῦμεν, ὡς πρόσωπα καὶ ὡς ἐπιτελούμενον ἔργον, καὶ σᾶς παρακαλοῦμεν ἀπὸ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως μετὰ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου, Ἐπισκόπου Νύσσης: «Μὴ καταφρονεῖτε τῶν κειμένων ὡς οὐδενὸς ἀξίων. Λογίσασθε, τίνες εἰσί, καὶ εὑρήσετε αὐτῶν τὸ ἀξίωμα, τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν τὸ πρόσωπον ἐνεδύσαντο» (Πρβλ. Περὶ φιλοπτωχίας, P.G. 46,460B). Ἀμήν.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΝΕΑΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το έργο της Εκκλησίας και το χρέος της να αγωνίζεται για την οικοδομή των ανθρώπων ως «ναών του Θεού» υπογράμμισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος απευθυνόμενος στο πολυπληθές εκκλησίασμα, κατά την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία που τελέστηκε σήμερα το πρωί στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως με λιτή μεγαλοπρέπεια και με τη συμμετοχή πλειάδας Αρχιερέων. 

Μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες του Θρόνου Ιταλίας Γεννάδιος, Τρανουπόλεως Γερμανός και Ρεθύμνης Ευγένιος, που βρίσκονται στην επίσημη συνοδεία του Οικουμενικού Πατριάρχη, καθώς και ο Μητροπολίτης Μιλήτου Απόστολος. Επίσης, ο εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Φιλίππων Προκόπιος και οι Μητροπολίτες Δράμας Παύλος, Λαγκαδά Ιωάννης και ο επιχώριος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβας. Στο ιερό παρέστη συμπροσευχόμενος ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Προκόπιος. 

Πλήθος πιστών κατέκλυσε τον Καθεδρικό Ναό του Τιμίου Προδρόμου, στον οποίο, όπως είναι γνωστό, μεταφέρθηκε η θαυματουργή ιστορική εικόνα της Παναγίας Σουμελά από τις παρυφές του όρους Βερμίου. 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Βαρνάβας πρόσφερε στον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας, που επισκέπτεται την Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως εν όψει της συμπλήρωσης σαράντα χρόνων από την ίδρυσή της, αντίγραφο της εφεστίου εικόνος του Τιμίου Προδρόμου, την οποία έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες Νεαπολίτες κατά τον ξεριζωμό. 

Ακολούθησαν, μέσα σε κλίμα συγκίνησης, τα αποκαλυπτήρια της προτομής του μακαριστού Γέροντα πρώτου Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κυρού Διονυσίου. 

Την Κυβέρνηση εκπροσώπησε ο Αντιπρόεδρος και Υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος, με τον οποίο ο Πατριάρχης είχε στη συνέχεια κατ' ιδίαν συνάντηση. 

ΟΜΙΛΙΑ 

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ 

κ. κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ 

ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 

ΕΝ Τῼ ΙΕΡῼ ΚΑΘΕΔΡΙΚῼ ΝΑῼ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ 

(20 Ὀκτωβρίου 2013) 

Ἐξοχώτατε κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως κύριε Βαρνάβα, φίλτατε Ποιμενάρχα τοῦ εὐλογημένου Ὀρθοδόξου λαοῦ τῆς Ἐπαρχίας ταύτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μας, 

Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 

Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν ἀρχῶν, Εὐλογημένοι πατέρες, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Χριστῷ,   «Ὑμεῖς ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός» (Β΄ Κορ. ς΄, 16).   

Ἑορτάζομεν τὴν συμπληρουμένην ἐντὸς μηνῶν τεσσαρακοστὴν ἐπέτειον ἀπὸ τῆς, κατόπιν προτάσεως τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἱδρύσεως ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου τῆς Θεοσώστου ταύτης Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως καὶ εὐχαριστοῦμεν τῷ ἐν Τριάδι Θεῷ, ὁ Ὁποῖος ἐθεμελίωσε τὴν τοπικὴν ταύτην Ἐκκλησίαν, ἐνθυμούμενοι εὐγνωμόνως καὶ τοῦ πρώτου ἀρχιερέως καὶ ποιμενάρχου αὐτῆς, τοῦ πεφιλημένου ἀδελφοῦ καὶ συλλειτουργοῦ ἡμῶν γενομένου μακαριστοῦ Διονυσίου, ὁ ὁποῖος μὲ θαυμαστὸν ζῆλον καὶ πατρικὴν ἀγάπην «τὸν δρόμον τετέλεκε, τὴν πίστιν τετήρηκε» καὶ νῦν εὑρίσκεται ἐνώπιον τοῦ Δικαίου Κριτοῦ, τοῦ ἀπονέμοντος εἰς ὅλους κατὰ τὰ ἔργα καί «κατὰ καρδίαν», κατὰ τὸν Ἅγιον Μάξιμον τὸν Ὁμολογητήν.   

Γνωρίσαντες προσωπικῶς τὸν πρῶτον Μητροπολίτην σας ἀπὸ τῆς κοινῆς μαθητείας μας εἰς τὴν Ἱερὰν Θεολογικὴν Σχολὴν τῆς Χάλκης καὶ ἐν συνεχείᾳ καθ᾿ ὅλην τὴν μακρὰν ἐκκλησιαστικὴν διακονίαν του ἀπὸ διαφόρων θέσεων, εἴχομεν ἐξ ἀρχῆς ἐκτιμήσει δεόντως τὰς ἱκανότητας καὶ τὴν πιστότητα αὐτοῦ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ εἰς τὸ καθῆκον, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν πρᾳότητα ἀλλὰ καὶ τὸ εὐρύτατον ἐνδιαφέρον του διὰ τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ. Μὲ αὐτὰ τὰ ἐφόδια, καὶ κυρίως μὲ τὴν ἀγάπην του καὶ μὲ πολλὰς ἀόκνους προσπαθείας ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ὁλόψυχον συμπαράστα-σιν καὶ συνεργασίαν τοῦ ἀξίου πνευματικοῦ του τέκνου καὶ ἤδη διαδόχου του εἰς τὸν Ἐπισκοπικὸν αὐτὸν Θρόνον Ἱερωτάτου Μητροπολίτου σας κυρίου Βαρνάβα, ὅπως καὶ ὁλοκλήρου τοῦ ἐκλεκτοῦ ἱερατείου τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταύτης Ἐπαρχίας, κατώρθωσε νὰ πραγματοποιήσῃ ἔργον θαυμαστόν, τὸ ὁποῖον λαμπρύνει τὴν περιοχὴν ταύτην τοῦ εὐρυτέρου πολεοδομικοῦ συγκροτήματος τῆς συμπρωτευούσης τοῦ Βυζαντίου Θεσσαλονίκης, καὶ ἐξυπηρετεῖ θεαρέστως ὅλους σας, ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφαί. Εἶναι ἓν ἔργον πνοῆς, ἔργον συνεπείας καὶ συνεχείας.   

Διερωτώμεθα, τί θὰ ἠδύνατο ἆραγε ὁ Πατριάρχης σας, ὁ ἀγρύπνως παρακολουθῶν ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Φαναρίου τὴν ζωὴν καὶ διακονίαν τῶν ὅπου γῆς Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ μελετῶν μετὰ τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τὰς ὑποβαλλομὲνας ἐτησίως ἐκθέσεις πεπραγμὲνων αὐτῶν νὰ ἀπαριθμήσῃ πρῶτον ἐκ τῶν ἔργων τῆς Ἱερᾶς ταύτης Μητροπόλεως κατὰ τὸ διαρρεῦσαν χρονικὸν διάστημα; Τὸ πλῆθος τῶν Ἱερῶν Ναῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν συνδρομὴν καὶ συμπαράστασιν ὅλων σας καὶ τῶν πατέρων σας ἀνηγέρθησαν ἐξ ὑπαρχῆς, τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ φιλανθρωπικὰ οἰκοδομήματα, τὴν ἀγαστὴν συνεργασίαν ἡ ὁποία ὑπῆρχε πάντοτε μὲ ὅλους τοὺς παράγοντας τῆς δημοσίας ζωῆς καὶ τοῦ λαοῦ; Ἤδη ἡ ἐκ τοῦ μηδενὸς ἄνευ ὑπερβολῆς δημιουργηθεῖσα Ἱερὰ Μητρόπολις Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως ἔχει κάθε λόγον νὰ καυχᾶται ἐν Κυρίῳ διὰ τοὺς περικαλλεῖς Ναούς της, διὰ τὴν ἀκμαίαν πνευματικὴν καὶ λειτουργικὴν ζωήν της, διὰ τὸ πλούσιον κοινωνικὸν καὶ φιλανθρωπικὸν ἔργον της, τὰ ὁποῖα ἤρχισεν ὁ ἀείμνηστος ἐν Ἱεράρχαις Διονύσιος καὶ τὰ ὁποῖα μὲ τὸ ἴδιον πνεῦμα καὶ μὲ τὸν ἴδιον καὶ περισσότερον ζῆλον καλλιεργεῖ καὶ ἐπαυξάνει, ἰδιαιτέρως κατὰ τοὺς δυσκόλους αὐτοὺς καιροὺς παντοειδῶν «κρίσεων», ὁ διάδοχός του, ἡ ὑμετέρα ἀγαπητὴ Ἱερότης, ἀδελφὲ κύριε Βαρνάβα, μὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς συνεργάτας σας, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, καὶ μὲ τὴν συνδρομὴν πάντων τῶν δυναμένων, τῶν «ἐθελοντῶν» καὶ τῶν «ἐθελοντριῶν», τοῦ εὐγενοῦς, εὐσεβοῦς, δυναμικοῦ καὶ δημιουργικοῦ λαοῦ σας, τοῦ ἕλκοντος κυρίως τὴν καταγωγὴν καὶ τὸ φρόνημα ἐκ τῶν χώρων τῆς εὐλογημένης Μικρᾶς Ἀσίας.   Χαίρει, λοιπόν, καὶ συγχαίρει ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, διὰ τὸν ζῆλον καὶ τὴν κατὰ Θεὸν προκοπὴν τῶν τέκνων της. 

Χαίρει καὶ συγχαίρει διὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸν φρόνημα καὶ τὴν λειτουργικήν σας ζωήν. Χαίρει καὶ συγχαίρει διὰ τὰ ἀνιδιοτελῆ αἰσθήματα καὶ τὴν πρόθυμον καὶ ἀθόρυβον ἐν πολλοῖς στήριξιν πτωχῶν καὶ ἀσθενῶν, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὴν ἀνέγερσιν μεγαλοπρεπῶν Ναῶν καὶ εὐπρεπῶν κτιρίων διὰ τὰς λατρευτικὰς καὶ πνευματικάς σας συνάξεις. Οὔτε ἡ μετριότης τῶν οἰκονομικῶν μέσων, οὔτε τὸ μέγεθος τῶν ἀναγκῶν, ἰδιαιτέρως μάλιστα κατὰ τὴν τελευταίαν ταύτην περίοδον τῆς δεινῆς καὶ πολλαπλῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν διέρχεται ὁ τόπος, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνθρωπότης ἐν τῷ συνόλῳ της, ἐμποδίζουν τὴν ἔμπρακτον ἔκφρασιν τῆς ἀγάπης σας πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τὸν πλησίον.   

Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ ἀληθινοῦ χριστιανοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ αἴτημα τῆς πρώτης καὶ μεγάλης ἐντολῆς τοῦ Κυρίου καὶ Χριστοῦ μας: Νὰ ἀγαπῶμεν Κύριον τὸν Θεόν μας μὲ ὅλην τὴν καρδίαν καὶ τὸν νοῦν μας, μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς καὶ μὲ ὅλην τὴν ὕπαρξίν μας. Ἡ ἀγάπη αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ πηγὴ τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον, πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, πρὸς ὁλόκληρον τὴν κτίσιν, πρὸς τὸν κόσμον.   

Πάντα ὅμως ταῦτα, ἀδελφοί, μίαν κατεύθυνσιν ἔχουν καὶ ἕνα στόχον καὶ σκοπὸν ἐξυπηρετοῦν: τὴν οἰκοδομὴν τῶν ἀνθρώπων ὡς ναῶν τοῦ Θεοῦ. Ἔργον τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡμῶν τῶν κληρικῶν, ἀπὸ τοῦ κατωτέρας βαθμίδος, τοῦ διακόνου, ἕως τοῦ ἀνωτέρου καὶ ὑψηλοτέρου, τοῦ Ἱεράρχου καὶ τοῦ Πατριάρχου, ἑκάστου κατὰ τὴν δωρεὰν καὶ τὴν κλῆσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑπευθυνότητα θέσεως καὶ εὐθύνης, ἔργον μας, λέγομεν καὶ κρίνομεν, εἶναι νὰ συνεργήσωμεν ὡς «συνοικοδόμοι» εἰς τὴν οἰκοδομὴν τοῦ ἰδικοῦ σας ναοῦ. «Ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος». Σεῖς εἶσθε ὁ ναὸς τοῦ ζῶντος Θεοῦ, τὸ κατοικητήριόν Του, τὸ ζωντανὸν σκήνωμά Του. Διὰ σᾶς ὑπάρχουν οἱ πέτρινοι καὶ οἱ μαρμάρι-νοι Ναοὶ καὶ τὰ ταπεινὰ ἐξωκκλήσια καὶ τὰ παρεκκλήσια. Διὰ σᾶς ὑπάρχομεν καὶ ἡμεῖς ὡς λειτουργοὶ καὶ ὡς διάκονοι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.   

Λοιπόν, «ὑμεῖς ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός».... Ποίαν μεγαλυτέραν τιμήν, ποῖον ὑψηλότερον ὡς ἀληθῶς ἀξίωμα, θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ κανείς, ἢ καὶ θὰ ἠμποροῦσε νὰ φαντασθῇ ἀκόμη ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν ζωήν του; Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔπλασε διὰ εὐτελῆ καὶ μικρὰ πράγματα, «διὰ βρῶσιν καὶ πόσιν ἐπὶ τῆς γῆς», καθὼς τὰ ἔθνη ποιεῖ. Πολὺ περισσότερον δὲν μᾶς ἔπλασε «χοῦν λαβὼν ἀπὸ τῆς γῆς» διὰ νὰ ταλαιπωρώμεθα καὶ νὰ βασανιζώμεθα. Μᾶς ἔπλασεν ἀπὸ μεγάλην ἀγάπην, διὰ νὰ μᾶς καταστήσῃ μετόχους καὶ κοινωνοὺς τῆς ἀθανάτου ζωῆς καὶ τῆς μακαριότητός Του. Καὶ μᾶς ἔπλασεν ἐλευθέρους διὰ νὰ γίνωμεν, μὲ τὴν συγκατάθεσίν μας, τέλειοι ὅπως Ἐκεῖνος. Αὐτό, ἄλλωστε, εἶναι τὸ νόημα τῆς «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» Θεοῦ δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου.   

Οἱ ἄνθρωποι ὅμως ἐλησμονήσαμεν ὅτι «τέλειοι εἴμεθα μόνον παρὰ τῷ Θεῷ» καὶ περιεφρονήσαμεν τὰ ὑψηλὰ καὶ τὰ αἰώνια. Ἐπελέξαμεν μὲ τὸ αὐτεξούσιόν μας τὰ πρόσκαιρα καὶ τὰ εὐτελῆ. Προετιμήσαμεν τὴν πρόσκαιρον ἀπόλαυσιν τῆς ἁμαρτίας, «τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην», καὶ ἐθυσιάσαμεν πρὸς χάριν της τὴν αἰωνίαν μακαριότητα καὶ εὐτυχίαν. Προσεκολλήθημεν εἰς τὰ φθαρτὰ καὶ ὑπετάχθημεν εἰς τὸν θάνατον. Ἀλλὰ ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης, ὁ «μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν» (Εὐχὴ Θείας Μεταλήψεως Μεγάλου Βασιλείου), δηλαδὴ τὴν ἐπιστροφήν μας καὶ τὴν σωτηρίαν μας, ὄχι μόνον δὲν μᾶς ἐγκατέλειψεν, ἀλλὰ ἐφανέρωσεν ἀκόμη περισσότερον τὴν ἀγάπην Του πρὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστάτας καὶ καταφρονητάς Του: «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. γ΄, 16-17).   

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπερβολὴ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ μας. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ γίνεται ἄνθρωπος, ἀναλαμβάνει τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας μας, τὸ ἐξαλείφει μὲ τὸν σταυρὸν καὶ μὲ τὸν θάνατόν Του, καὶ ἔρχεται νὰ παραμείνῃ ἀναστημένος πλησίον μας. Δὲν μᾶς ἐγκαταλείπει, ὅπως μᾶς ἐγκαταλεί-πουν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ εὑρίσκεται ἀνάμεσά μας καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ εἰσέλθῃ καὶ νὰ κατοικήσῃ μέσα μας, εἰς τὴν καρδίαν μας, καὶ μᾶς φωνάζει: «Ἰδοὺ ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω∙ ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτὸν καὶ δειπνήσω μετ᾿ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς μετ᾿ ἐμοῦ» (Ἀποκ. γ΄, 20).   

Μὲ τὸ Βάπτισμα τὸ ὁποῖον δεχόμεθα εἰς τοὺς χειροποιήτους αὐτοὺς Ναούς, μὲ τὰς ἱερὰς ἀκολουθίας καὶ ἰδιαιτέρως μὲ τὴν Θείαν Λειτουργίαν, μὲ τὴν κοινωνίαν τοῦ ἀχράντου Σώματος καὶ τοῦ τιμίου Αἵματος τοῦ Κυρίου, γινόμεθα ἔμψυχοι ναοὶ τοῦ Ζῶντος Θεοῦ. Μᾶς ἐπισκέπτεται δηλαδὴ ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ἐνοικεῖ καὶ ἐμπεριπατεῖ μέσα μας, ἀρκεῖ βεβαίως καὶ ἡμεῖς νὰ συντονιζώμεθα καὶ νὰ συμπορευώμεθα μαζί Του, τηροῦντες τὰς ἐντολάς Του καὶ συμμορφούμενοι πρὸς τὰ προστάγματά Του.   

Βλέπετε, ἀδελφοί, ποίαν ἀξίαν ἀναγνωρίζει ὁ Χριστὸς εἰς τὸν καθ᾿ ἕνα καὶ εἰς τὴν κάθε μίαν ἀπὸ ἡμᾶς, ὡς μοναδικὰ δημιουργήματά Του; Ποίαν τιμὴν μᾶς ἀποδίδει; Εἰς ποίαν θέσιν μᾶς τοποθετεῖ; Ἂς ἐπιχειρήσωμεν σύγκρισιν τῆς θέσεως αὐτῆς τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν κατολισθαίνομεν ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι ἐντὸς τῆς συγχρόνου παγκοσμιοποιουμένης κοινωνίας. Ἀριθμοποίησις, ἀπαξία, ἀνυποληψία, περιφρόνησις τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου μέχρι πλήρους εὐτελισμοῦ. Βασικαὶ ἀνθρώπιναι ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο εὐκόλως νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ μὲ τὴν στοιχειωδεστέραν ἀκόμη συμμόρφωσιν πρὸς τὸ πνεῦμα καὶ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ, παραμένουν ἀνικανοποίητοι καὶ ταλανίζουν τὸν κόσμον. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας, ὁ πραγματικὸς ἐφιάλτης τῆς ἐποχῆς μας, φανερώνει πόσον ἀπανθρώπως ἀντιμετωπίζομεν τὴν ζωὴν καὶ τὸν συνάνθρωπον. Πόσον σαθραὶ εἶναι αἱ βάσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίξαμεν τὰς κοινωνικάς μας σχέσεις καὶ τὴν δῆθεν «οἰκονομίαν».  

Ὁμολογοῦμεν, ὅτι ἠδιαφορήσαμεν διὰ τὴν νομὴν τοῦ οἴκου καὶ τῆς οἰκουμένης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει καὶ ὑπαγορεύει ἡ λέξις οἰκονομία, καὶ ἐπεδόθημεν εἰς τὸν ἀτομικὸν πλουτισμόν. Ἐλησμονήσαμεν ἀληθῶς τὴν ἐξ ἀγάπης Οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ, ὅτι «σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν». Καὶ ἐλατρεύσαμεν «τὸ χρῆμα» καί «ἐπαγώσαμεν» κυριολεκτικῶς, ἐψύξαμεν, τὴν ἀγάπην μας πρὸς τὸν πλησίον. Ἡ νομὴ τοῦ οἴκου, τῆς οἰκογενείας καὶ τῆς οἰκουμένης, ἔγινε νομὴ τοῦ ἑαυτοῦ μας. Καὶ ὅλαι αἱ οἰκογένειαι τῶν  ἀνθρώπων, ὅλη ἡ οἰκογένεια τῆς οἰκουμένης, ἔγιναν ἀντικείμενα ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἰσχυρῶν καὶ τῶν ἐξουσιαστῶν. Αὐτοὶ ἀγρυπνοῦν καὶ μεθοδεύουν τὰ πάντα, διὰ νὰ πολλαπλασιάσουν τὸν «κενὸν πλοῦτον», τὸν ἀπολλύμενον, ἐνῷ τὰ ἑκατομμύρια τῶν ἀδυνάτων καὶ τῶν πτωχῶν ἀγωνιοῦν καὶ ξενιτεύονται, διὰ νὰ εὕρουν ἐργασίαν καὶ νὰ ἐπιβιώσουν.   

Εἴπομεν πολλάκις καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνομεν καὶ κατὰ τὴν ἱερὰν ταύτην στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν προσφέρομεν «κατὰ πάντα καὶ διὰ πάντα» τὰ Αὑτοῦ εἰς τὸν Κύριον, ὅτι ἡ μεγάλη οἰκονομικὴ κρίσις τὴν ὁποίαν διέρχεται ὁ κόσμος, καὶ ἰδιαιτέρως «ἐκ λαθῶν ἄλλων», ὁ εὐλογημένος Ἑλληνικὸς Λαός, εἶναι πρωτίστως κρίσις ἠθική. Εἶναι κρίσις, ἡ ὁποία προηγουμένως προσέβαλε καὶ ὑπέταξε τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου, διὰ νά «ἐξέλθῃ» ἀκολούθως εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τῆς καθημερινῆς ζωῆς καὶ νὰ ἀποτυπωθῇ εἰς τὰς λεγομένας οἰκονομικάς μας σχέσεις. Μήπως, ἆραγε, «ἐστέρεψαν» τὰ χρήματα ἢ τὰ ὑλικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ κόσμου; Μήπως ἐξηντλήθησαν τὰ περιθώρια τῆς γῆς διὰ νὰ διαθρέψῃ τοὺς κατοίκους της;    

Τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ καίριον ἐρώτημα τοῦτο μᾶς τὴν δίδει Δαυϊδ ὁ Προφήτης: «Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, ἡ οἰκουμένη καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ. Αὐτὸς ἐπὶ θαλασσῶν ἐθεμελίωσεν αὐτὴν καὶ ἐπὶ ποταμῶν ἡτοίμασεν αὐτήν» (Ψαλμ. κγ΄, 1-2). Δηλαδή, τίποτε ἐκ τῶν ἀνωτέρω δέν «ἐστέρεψε» -μολονότι καὶ αὐτὰ κινδυνεύουν νὰ μολυνθοῦν ἐκ τῆς ἀλογίστου καὶ πλεονεκτικῆς συμπεριφορᾶς τῶν ἀνθρώπων. Διατὶ ἀγωνιῶμεν καὶ προβληματιζόμεθα τότε; Διότι, ἁπλῶς, «ἐστέρεψεν»,  ἀδελφοί, ἡ ἀγάπη καὶ τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὸν συνάνθρωπον καὶ ἐθριάμβευσεν ἡ πλεονεξία. Ἐλησμονήθη ὁ Θεὸς καὶ ἐθεοποιήθη ἡ ὕλη. Λησμονοῦμεν, ὅτι «τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, ἡ οἰκουμένη καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ», καὶ ἀκόμη τὴν Πρόνοιάν Του δι᾿ αὐτήν, ὅτι ἐπὶ ὑδάτων ἐθεμελίωσεν αὐτὴν ὁ Ὕψιστος. Λοιπόν, συμπερασματικῶς, «μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω» (Ἰωάν. ιδ΄, 27). Ἡ  αἰτία τοῦ «κακοῦ» δὲν εὑρίσκεται εἰς τὰ πράγματα, ἀλλὰ εἰς τὴν καρδίαν τοῦ ἀνθρώπου. Εὑρίσκεται πρωτίστως εἰς τὸν νοῦν καὶ εἰς τὴν καρδίαν τῶν κατευθυνόντων, ἐν τῇ «ἀπειρίᾳ» αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ Ἀπείρου Θεοῦ, τὰ πράγματα τοῦ κόσμου τούτου. Εὑρίσκεται εἰς μικρότερον ἢ μεγαλύτερον βαθμὸν εἰς τὸν νοῦν καὶ εἰς τὴν καρδίαν ὅσων μετέχομεν εἰς τὴν σύγχρονον ἀνθρωπίνην κοινωνίαν καὶ ἔχομεν μολυνθῆ ὑπὸ τοῦ πνεύματος τῆς ὑλοφροσύνης καὶ τῆς πλεονεξίας. Καὶ ἀποστέλλομεν ὡς ἄλλοι σύγχρονοι «ἡρώδεις» «σπεκουλάτορας» νά «ἀποκεφαλίσουν» τοὺς συνανθρώπους μας, ὅπως ποτέ ὁ Ἡρώδης, Ἰωάννην τόν Πρόδρομον, τὸν κήρυκα τῆς ἀληθείας καὶ τῆς μετανοίας, τοῦ ὁποίου «τὸ τίμιον  αἷμα ἡ γῆ, τὸν δὲ Ἡρώδην τὸ κρῖμα ἐδέξατο» (Ἰωάννου τοῦ Μαυρόποδος, Προδρομάριον, σσ.230 καὶ 239), ὅπως κάποτε ἐστάλησαν «σπεκουλάτορες» πρὸς τοὺς ἀνὰ τοὺς αἰῶνας μάρτυρας πατέρας καὶ προπάτορας, Ἁγίους καὶ δικαίους καὶ ὁσίους τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Γένους μας.   

Ὁ Βαπτιστὴς Ἰωάννης, μᾶς προσκαλεῖ καί σήμερα καί μᾶς λέγει: Μετανοεῖτε! Μᾶς ὑποδεικνύει καὶ σήμερον τὴν θεραπείαν, δηλαδὴ τὴν μετάνοιαν, τὴν ἀλλαγὴν τοῦ νοῦ καὶ τοῦ φρονήματός μας, ἐκ τῶν ὁποίων πηγάζει ἡ μόλυνσις τῆς ψυχῆς μας, τοῦ προσωπικοῦ μας ναοῦ, ἡ ὁποία δυστυχῶς ἐκχύνεται εἰς τὸ ἔμψυχον καὶ ἄψυχον περιβάλλον μας.   

Μαζὶ ὅμως μὲ τὸν Τίμιον Πρόδρομον, προστάτην τοῦ Ἱεροῦ τούτου Ναοῦ, εὑρίσκεται σήμερον καὶ ἡ Σκηνὴ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, «τὸ γέρας καὶ τὸ τίμιον διάδημα» τοῦ Πόντου καὶ τῶν Ποντίων Ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ἡ ἁγία Εἰκὼν τῆς Παναγίας τοῦ Σουμελᾶ, τῆς Παναγίας ἡ ὁποία διὰ τῆς ἁγνείας καὶ παρθενίας μετέβαλε τὸν νοῦν τῶν ἀνθρώπων, καί «οὐράνωσε τὴν γῆν», ἥνωσε τὰ διεστῶτα καὶ κατήργησε «τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ» μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. Καυχώμεθα, λοιπόν, καὶ ἐνισχυόμεθα ἐπὶ τῇ  παρουσίᾳ τῆς Σουμελιωτίσσης κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν, καταθέτομεν τὴν εὐχαριστίαν μας διὰ τὴν προστασίαν καὶ ἀρωγήν της, καὶ ἐνώπιόν της προσευχόμεθα καὶ τὴν παρακαλοῦμεν: «ἰσχὺν τοῖς ἀσθενέσι δίδου Θεοτόκε, καὶ τεθλιμμένοις χαρὰν καὶ βοήθειαν,τοῖς τῇ σεπτῇ Σου εἰκόνι πιστῶς προστρέχουσι»    

Ἡ κάθαρσις τοῦ προσωπικοῦ μας ναοῦ διὰ τῆς καθάρσεως τοῦ νοός μας, διὰ τῆς μετανοίας μας, εἶναι κάθαρσις ὁλοκλήρου τοῦ Ναοῦ ἐντὸς τοῦ συνόλου τῶν ναῶν τοῦ ζῶντος Θεοῦ τῆς οἰκουμένης.   

Παρακαλοῦμεν, ἑαυτοὺς καὶ  ἀλλήλους, ἀδελφοί, νὰ ἀρχίσωμεν νά «καθαρίζωμεν» τὸν προσωπικόν μας ἕκαστος ναόν, διὰ νὰ τὸν ἑτοιμάσωμεν νὰ δεχθῇ Ἐκεῖνον, ὁ Ὁποῖος «ἕστηκεν ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούει». Ἂς ἀκούσωμεν τὴν διακριτικὴν φωνήν Του μέσα «εἰς τὰς κραυγάς» τῶν πολλῶν σήμερον ὑπευθύνων καὶ ἀνευθύνων καὶ ἂς ἀνοίξωμεν τὴν καρδίαν μας διὰ νὰ εἰσέλθῃ καὶ νὰ δειπνήσῃ μαζί μας καὶ ἡμεῖς μαζί Του.   Ἂς μάθωμεν «δικαιοσύνην [...], οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς» (Ἠσ. κς΄, 9) διὰ νὰ μᾶς «ἐπακούσῃ ὁ Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως» (πρβλ. Ψαλμ. ιθ΄, 2). Ἂς πλησιάσωμεν ὄχι τοὺς «κόλακας» καὶ δῆθεν «σωτῆρας» μας καὶ τούς «κνήθοντας τὰς ἀκοάς μας» διὰ τὰ δῆθεν προσόντα μας καὶ τὰ χαρίσματά μας, καὶ ἂς ἀναπαύσωμεν τούς «διωκομένους ἕνεκεν ἀληθείας καὶ δικαιοσύνης», ἐκείνους δηλαδὴ ποὺ μᾶς λέγουν τὴν ἀλήθειαν, ὅσον πικρὰ καὶ ἀνεπιθύμητος καὶ ἂν εἶναι, διότι μόνον ἡ Ἀλήθεια, δηλαδὴ ὁ Χριστός, θὰ μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀληθῶς. 

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,   

Εὑρισκόμεθα εἰς ἕνα τόπον καὶ εἰς ἕνα Ναὸν τεθεμελιωμένους, πραγματικῶς καὶ μεταφορικῶς, ἀπὸ πρόσφυγας ἀνθρώπους ἐκ τῶν ἡγιασμένων Μικρασιατικῶν χωμάτων. Ἔχετε ἄξιον καὶ δραστήριον ποιμενάρχην. Σᾶς διακονοῦν καὶ συμπορεύονται μαζί σας ἐκλεκτοὶ καὶ δημιουργικοὶ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν φείδονται κόπου καὶ χρὸνου διὰ τὸ ἔργον τῆς Ἐκκλησίας. Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες, Γνωρίζομεν ὅτι διαθέτετε πλούσια καρδιά «δικαιοσύνης καὶ ἀληθείας» μέσα εἰς τὴν πενίαν τῶν ἡμερῶν μας, ὥστε νά κρατήσετε ζωντανὸν τὸ φρόνημά σας καὶ νὰ νικήσετε τὰς δοκιμασίας καὶ τοὺς πειρασμοὺς τῆς ζωῆς. Ἔχετε ἀκλόνητον τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην σας εἰς τὸν Χριστόν, καὶ θὰ νικήσετε, ὅπως ἐνίκησε καὶ Ἐκεῖνος τὸν κόσμον.   

«Θαρσεῖτε». Σᾶς ἀγαπῶμεν. Σᾶς συμπαριστάμεθα. Εἴμεθα μαζί σας. Συμπονοῦμεν. Σᾶς ἐμπιστευόμεθα, τὸν καθένα καὶ τὴν κάθε μίαν καὶ ὡς σύνολον. Τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων ἔχει γνῶσιν, ἔχει ἀξίας, ἔχει φρόνημα, ἀντοχήν, καὶ πάντοτε νικᾷ διὰ τῆς νίκης τῆς Ὀρθοδοξίας. «Καὶ γὰρ οὗτος νόμος τῆς ἐν Χριστιανοῖς νίκης, καὶ ὁ ἔλαττον ἔχειν καταδεξάμενος στεφανοῦται». Ἀμήν. (Μεγάλου Βασιλείου, Ἀμφιλοχίῳ Ἐπισκόπῳ Ἰκονίου, P.G. 32,701B).