ΒΙΝΤΕΟ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΥΡΟΥ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΤΟ 1983

Παραθέτουμε εδώ ένα ιστορικό βίντεο. 

Στιγμιότυπα από την Τελετή Καθαγιασμού του Αγίου Μύρου, την Μ. Πέμπτη 5 Μαΐου 1983, στο Φανάρι, προεξάρχοντος του μακαριστού Οικουμενικού Πατριάρχου Δημητρίου. 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (Μ. Παρασκευή - 30 Απριλίου 2021)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Όπως κάθε Μ. Παρασκευή, έτσι και εφέτος, ο Παναγιώτατος μετέβη στην Ι. Μονή Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή και προσκύνησε στον τάφο του αμέσου προκατόχου του Πατριάρχη Δημητρίου, κατέθεσε άνθη και έψαλε τρισάγιο, επικαλεσθείς την αγία ευχή του, ως και όλων των προκατόχων του που αναπαύονται στο Κοιμητήριο της Μονής. 

* * * 

Με αφορμή τις ημέρες της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος και ενόψει της εορτής της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δέχθηκε τις εγκάρδιες ευχές του πρώην Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Καθ. Προκόπη Παυλόπουλου. Ο Παναγιώτατος ευχαρίστησε τον πρώην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, για τα αισθήματα αγάπης και σεβασμού που τρέφει προς την Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία και απένειμε την Πατριαρχική ευλογία του στον ίδιο, στους συνεργάτες και τους οικείους του. Ευχήθηκε δε ο Αναστηθείς Χριστός να χαρίζει σε όλους τους ανθρώπους υγεία και δύναμη, ιδιαιτέρως σε όλους όσοι δοκιμάζονται από την Πανδημία. 

Επίσης, ο Παναγιώτατος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Πανοσιολ. Διάκονο κ. Βοσπόριο, Υπογραμματέα της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, ο οποίος έχει προσβληθεί από τον Κορωνοϊό και νοσηλεύεται σε Νοσοκομείο της Πόλεως, και του ευχήθηκε πατρικώς ταχεία ανάρρωση και πλήρη αποκατάσταση της υγείας του. 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ: ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΙΝΟ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

Ένα Πασχαλινό Μήνυμα του μακαριστού Οικουμενικού Πατριάρχου Δημητρίου για τον κοινό εορτασμό του Πάσχα από τους Χριστιανούς. 

Το Μήνυμα αυτό αποδεικνύεται διαχρονικό καθώς στις μέρες μας επανέρχεται η συζήτηση για τον κοινό εορτασμό.

 

ΜΝΗΜΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ

Σήμερα, Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2020, τελέστηκε υπό του Καθηγουμένου, Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αραβισσού κ. Κασσιανού, στο ναΰδριο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως του μακαριστού Πατριάρχου κυρού Δημητρίου, αποφοίτου της Σχολής (1937), με αφορμή τη συμπλήρωση 29 ετών από την εκδημία του (2.10.1991). 

Αιωνία του η μνήμη!

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΝΑΟ (4-9-1988 / ΒΙΝΤΕΟ)

Ένα βίντεο - ντοκουμέντο παραθέτουμε στη συνέχεια

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς (1915-2008), λειτουργεί στον Πάνσπετο Πατριαρχικό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, την Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 1988, συμπροσευχομένου στο Ιερό Βήμα του αοιδίμου Οικουμενικού Πατριάρχου Δημητρίου.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Πατρών Νικόδημος προσεφώνησε καταλλήλως και με θερμούς λόγους τον Πατριάρχη Δημήτριο, αναφερόμενος ιδιαιτέρως στο πρωτεύθυνον και στην οικουμενικότητα της Μεγάλης Εκκλησίας.
Με τον Μητροπολίτη Πατρών συλλειτούργησαν:
ο αμείμνηστος εφημέριος του Πατριαρχικού Ναού π. Παναγιώτης Τσινάρας και οι Διάκονοι Απόστολος (νυν Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων) και Θεόληπτος (νυν Μητροπολίτης Ικονίου).
Έψαλαν: στον δεξιό χορό ο τότε Λαμπαδάριος Βασίλειος Εμμανουηλίδης και στον αριστερό ο τότε Α΄ Δομέστικος Ιωάννης Χαριατίδης.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (4 Οκτωβρίου 2018)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Ἡ Α. Σεβασμιότης, ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, τήν Τρίτην, 2αν Ὀκτωβρίου, μετέβη εἰς τήν Ἱ. Μονήν Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ καί ἀνέγνω Τρισάγιον ἐπί τοῦ τάφου τοῦ ἀοιδίμου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Δημητρίου, ἐπί τῇ 27ῃ ἐπετείῳ ἀπό τῆς ἐν Κυρίῳ κοιμήσεως αὐτοῦ. 

*** 

Ἡ Α. Σεβασμιότης, ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, ἐδέχθη: 

- Τούς Σεβ. Μητροπολίτας Γέροντα Νικαίας κ. Κωνσταντῖνον, Τρανουπόλεως κ. Γερμανόν καί Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖον. 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Γεράσιμον Φραγκουλάκην, ἐπί κεφαλῆς ὁμίλου προσκυνητῶν ἐξ Ἁννοβέρου Γερμανίας. 

- Τήν ὑπό τήν Προεδρίαν τῆς Εὐγενεστάτης κυρίας Μαρίας Συμεωνίδου Ἐκκλησιαστικήν Ἐπιτροπήν τῆς Κοινότητος Ἁγίου Χαραλάμπους Βεβεκίου. 

- Ὅμιλον προσκυνητῶν ἐκ τῆς ἐνορίας τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ὁσίας Παρασκευῆς Ἐπιβατινῆς Ν. Καλλικρατείας Χαλκιδικῆς, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Ἐντιμ. κ. Κυριακοῦ Χρυσαΐδου. 

*** 

Ἐξεπροσωπήθη: 

-Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Δαρδανελλίων κ. Νικήτα, κατά τήν 15ην Γενικήν Συνέλευσιν τῶν Ἐπισκόπων τῆς ΡΚαθολικῆς Ἐκκλησίας “Young People, the Faith and Vocational Discernment”, ἐν Βατικανῷ, μεταξύ 3ης-28ης Ὀκτωβρίου. 

- Ὑπό τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἀβύδου κ. Κυρίλλου, Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, κατά τό ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Ἐξοχ. Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας συνελθόν Συνέδριον “The Second Sustainability Summit”, ἐν τῷ ἐν Ἀθήναις Ξενοδοχείῳ Hilton, τήν Τρίτην, 2αν ἀρξ.μ.. 

- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Βησσαρίωνος, Ἀρχειοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, κατά τήν δοθεῖσαν ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Michael Reiffenstuel, Γενικοῦ Προξένου τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας ἐν τῇ Πόλει ἡμῶν, δεξίωσιν, ἐπί τῇ ἐθνικῇ ἑορτῇ τῆς Χώρας, ἐν τῷ Προξενικῷ αὐτῆς Μεγάρῳ, τήν Πέμπτην, 4ην Ὀκτωβρίου.

ΜΕΓΑΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΕΤΣΗΣ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ (Β')

Switzerland, Geneva, Dec. 10, 1987
 Visit of H.H. the Ecumenical Patriarch Dimitros I to Geneva.
 From left to right: George Tsetsis, Grand Protopresbyter of the Ecumenical Patriarchate,
H.E. Metropolitan Damaskinos of Switzerland and H.H. the Ecumenical Patriarch Dimitros I.
 © 1987 Peter Williams

Tsetsis -The Orthodox in the Ecumenical Movement by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (2 Οκτωβρίου 2017)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, τήν πρωΐαν τῆς Δευτέρας, 2ας Ὀκτωβρίου, μετέβη εἰς τήν Ἱ. Μονήν Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ καί ἀνέγνω Τρισάγιον πρό τοῦ τάφου τοῦ ἀμέσου προκατόχου Αὐτοῦ, ἀοιδίμου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Δημητρίου, ἐπί τῇ 26ῃ ἐπετείῳ τῆς κοιμήσεως αὐτοῦ ἐν Κυρίῳ, ἐδεήθη δέ καί ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ ἐν τῇ Μονῇ ἀναπαυομένου Πατριάρχου Διονυσίου Ε´ ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου τοῦ Ἀρεοπαγίτου. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερον κ. Γρηγόριον Σταμκόπουλον, Καθηγητήν τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Θεσσαλονίκης. 

- Τόν Ὁσιώτ. Σύγκελλον κ. Ἄνθιμον Ἠλιάδην, ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δέρκων. 

- Τόν Αἰδεσιμ. Πρεσβύτερον κ. Βασίλειον Ἰωαννίδην, ἐκ τῶν κληρικῶν τῆς Περιφερείας Ὑψωμαθείων. 

- Τόν Ἐντιμολ. κ. Ἀντώνιον Χατζόπουλον, Ἄρχοντα Ἱερομνήμονα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας, ἐντεῦθεν. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Σπυρίδωνα Καρούμπαλην, Σμήναρχον, Ἀεροπορικόν Ἀκόλουθον παρά τῇ ἐν Ἀγκύρᾳ Πρεσβείᾳ τῆς Ἑλλάδος, ἐπί τῇ μεταθέσει αὐτοῦ, μετά τῆς συζύγου του Εὐγεν. κ. Σοφίας Σταθακιοῦ. Τόν Ἐντιμ. κ. Δημήτριον Ἰ. Χαριατίδην, ἐντεῦθεν. 

- Τούς Ἐλλογ. κ. Ἀπόστολον Βαγενᾶν, Διευθυντήν Δευτεροβαθμίου Ἐκπαιδεύσεως Καβάλας, καί κ. Ἰωάννην Κακάραν, Διευθυντήν τοῦ Μουσικοῦ Σχολείου τῆς πόλεως, καί τήν Εὐγεν. κυρίαν Αἰκατερίναν Σαββίδου. 

- Τήν Εὐγεν. κ. Σουλτάναν Ξυδοπούλου, ἐντεῦθεν, ὑποβαλοῦσαν τά ἑαυτῆς σέβη καί τάς εὐχαριστίας ἐπί τῇ ἐκφρασθείσῃ Πατριαρχικῇ συμπαθείᾳ ἐπί τῷ θανάτῳ τοῦ συζύγου αὐτῆς ἀειμνήστου Ἀντωνίου.

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΜΕΛΙΤΩΝ ΠΡΟΣΦΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ 1982

Ημείς με την συνείδησιν του χρέους και της ιστορικής ευθύνης, γρηγορούντες, από την χθες, διά της σήμερον, εισερχόμεθα εις την αύριον, πιστεύοντες εις την διάστασιν της αιωνιότητος, που διαπερά τα σημεία των καιρών και κρίνει και τελειοί την ιστορίαν, και ελπίζοντες, πάντοτε ελπίζοντες. Βέβαια, οι σοφοί του κόσμου τούτου θα μειδιάσουν. Οι ισχυροί, οι μεγαλομανείς και οι ματαιόδοξοι, που πιστεύουν εις την ισχύν και την έξω λάμψιν, θα μας περιφρονήσουν. Οι επιπόλαιοι και οι ημερομίσθιοι της ζωής και του προορισμού των θα απογοητευθούν. Οι ιστορικοί, οι αριθμολόγοι και οι ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι θα απορήσουν, θα μας κατακρίνουν και θα μας καταδικάσουν, διότι πιστεύομεν πέραν της λογικής των πραγμάτων. 

Και ημείς; Ημείς το χρέος επιτελούντες και την πίστιν και την υπομονήν και την ελπίδα ιερουργούντες, και γνωρίζοντες ότι δεν έχει λογικήν η ιστορία, θα επιμείνωμεν. Θα επιμείνωμεν εις το σκάνδαλον και την σοφίαν της κατά Χριστόν μωρίας και της εν ασθενεία τελειουμένης δυνάμεώς Του. Και έτσι, λοιπόν, σήμερον ανανεώνομεν το έλαιον εις την κανδήλαν του Θυσιαστηρίου του Αποστόλου Ανδρέου, ανανεώνομεν το νάμα εις το Άγιον Ποτήριον και το άλευρον το προφητικόν του Ηλία εις την μικράν ζύμην, διά την αναζύμωσιν του Άρτου της Προθέσεως, διά την συνέχισιν της Θείας Ευχαριστίας, επάνω εις το ίδιο Θυσιαστήριον, εις τον ίδιον τόπον. 

Και, ακόμη κτυπούμε σήμερα, κατά τον όρθρον αυτόν του νέου έτους, πάλιν την καμπάνα δια την συνέχισιν της Ακολουθίας «των Ακοιμήτων». 

Από την προσφώνησιν του μακαριστού Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος προς τον Οικουμενικόν Πατριάρχην Δημήτριον Α’ επί τω Νέω Έτει 1982. 

Ελέχθη, εν τω Οικουμενικώ Πατριαρχείω, τη 1η Ιανουαρίου 1982.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟ (Κείμενο του Ιωάννη Σιδηρά και ιστορικά βίντεο)

Ο μακαριστός Πατριάρχης Δημήτριος με τον σημερινό Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο

Γράφει ο Θεολόγος – Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς 

ΤΟ ΟΣΤΡΑΚΙΝΟΝ ΣΚΕΥΟΣ 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α΄ 

• Γραφή επετειακής Μνημοσύνης για την συμπλήρωση Εικοσιπενταετίας (1991-2016) από της Κοιμήσεως του 

• Το «Τάμα» της ζωής του ήταν η «Αυτολύπη»

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΔΗΡΑΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α΄ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Η παρέμβαση του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη στην παρουσίαση της εγκυκλίου του Πάπα για την προστασία του περιβάλλοντος

Η παρέμβαση του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη στην παρουσίαση της εγκυκλίου του Πάπα για την προστασία του περιβάλλοντος 

Μετάφραση: Ιωάννης Λότσιος, Δρ. Θ. 

Εισαγωγή
Θα ήθελα να εκφράσω την βαθιά μου ευγνωμοσύνη για την τιμή να παραστώ στην δημοσιοποίηση της Νέας Εγκυκλίου της Αυτού Αγιότητας του Πάπα Φραγκίσκου «Laudato Si». Είμαι, επίσης ευγνώμων από το γεγονός ότι ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, μου ανέθεσε να μεταφέρω την προσωπική χαρά και ικανοποίηση του για την έκδοση της Εγκυκλίου. Όπως ορισμένοι από εσάς ίσως γνωρίζετε, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι το πρώτο στον Χριστιανικό κόσμο που έχει επιστήσει την προσοχή της Διεθνούς Κοινότητας στην σοβαρότητα του οικολογικού προβλήματος και την υποχρέωση της Εκκλησίας να εκφράσει την ανησυχία της και να καταβάλει προσπάθεια με όλα τα πνευματικά μέσα που έχει στην διάθεση της για την προστασία του φυσικού μας περιβάλλοντος. Έτσι, πριν από το έτος 1989, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος εξέδωσε Εγκύκλιο προς τους πιστούς Χριστιανούς και σε όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης, στην οποία υπογραμμίζει τη σοβαρότητα του οικολογικού προβλήματος και τις θεολογικές και πνευματικές διαστάσεις του. Αυτό ακολούθησε μια σειρά από δραστηριότητες, όπως Διεθνείς Διασκέψεις Θρησκευτικών Ηγετών και επιστημόνων εμπειρογνωμόνων, καθώς και σεμινάρια για νέους κληρικούς της Εκκλησίας κ.λ.π., υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, με στόχο την προώθηση της οικολογικής συνείδησης μεταξύ των Χριστιανών, όσο και ευρύτερα στην κοινωνία ανδρών και γυναικών.
Η έκδοση της Εγκυκλίου «Laudato Si» είναι, επομένως, μια ευκαιρία μεγάλης χαράς και ικανοποιήσεως για τους Ορθοδόξους. Για αυτούς, θα ήθελα να εκφράσω την βαθιά μου ευγνωμοσύνη μας προς την Αυτού Αγιότητα να επιστήσει την προσοχή του κόσμου με την υπεύθυνη φωνή του για την επείγουσα ανάγκη προστασίας της δημιουργίας του Θεού από την ζημία που εμείς οι άνθρωποι προκαλούμε σε αυτό, με την συμπεριφορά μας απέναντι στη φύση. Αυτή η Εγκύκλιος έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας και θα έχει αναμφίβολα μια παγκόσμια επίδραση στην συνείδηση των ανθρώπων.
Εκείνοι που θα διαβάζουν την Εγκύκλιο θα εντυπωσιαστούν από το βάθος και την επιμέλεια με την οποία το οικολογικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται και την σοβαρότητα που δείχνει προς τα έξω, μαζί με συγκεκριμένες εισηγήσεις και προτάσεις για το πώς πρέπει να δράσουν και να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της. Υπάρχει στις σελίδες της αρκετή τροφή για σκέψη για όλους: τον επιστήμονα, τον οικολόγο, τον κοινωνιολόγο και πάνω από όλα τους πιστούς της Εκκλησίας. Ο δικός μου σχολιασμός θα περιοριστεί στον πλούτο της θεολογικής σκέψης και πνευματικότητας της Εγκυκλίου. Ο χρόνος και ο χώρος δεν μου επιτρέπουν να κάνω μια πλήρη ανάλυση για τις αναφορές αυτών των θεμάτων.
Θα περιοριστώ στα ακόλουθα σημεία:
• Στην Θεολογική σημασία της οικολογίας,
• Στην Πνευματική διάσταση του οικολογικού προβλήματος,
• Και στην Οικουμενική σημασία της Εγκυκλίου.

1. Θεολογία και Οικολογία 
Τι σχέση έχει η οικολογία με τη θεολογία; Στα παραδοσιακά εγχειρίδια της Θεολογίας, δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου χώρος για την οικολογία και το ίδιο ισχύει και για το Ακαδημαϊκό Πρόγραμμα Σπουδών των Θεολογικών Σχολών, Καθολικών, Ορθοδόξων και Προτεσταντικών. Η Εγκύκλιος αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο (κεφ. 2) για να δείξει τις βαθιές οικολογικές επιπτώσεις του χριστιανικού δόγματος της δημιουργίας. Επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την Αγία Γραφή «η ανθρώπινη ζωή είναι θεμελιωμένη σε τρεις βασικές και στενά συνυφασμένες σχέσεις: με το Θεό, την γειτονική χώρα και με την ίδια τη γη» (§ 66). Η τρίτη αυτή σχέση, δηλαδή με τη γη, έχει πολύ συχνά αγνοηθεί από την χριστιανική Θεολογία σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο Αμερικανός ιστορικός Lynn White, σε ένα δημοφιλές άρθρο του στο περιοδικό Scientist (1967), θα κατηγορήσει την Χριστιανική Θεολογία για την αδιαφορία για την σύγχρονη οικολογική κρίση. Διότι είναι αλήθεια ότι στη Χριστιανική Θεολογία το ανθρώπινο ον ως κορωνίδα της υλικής δημιουργίας, επιτρέπει στους ανθρώπους να την αντιμετωπίσουν ως μέσο για την ικανοποίηση των αναγκών και των επιθυμιών τους. Το ανθρώπινο ον έχει λησμονήσει και έχει καταχραστεί την βιβλική εντολή προς το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι – «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς» (Γεν. 1,28) – η ανθρωπότητα ενθαρρύνεται να αξιοποιήσει το υλικό της δημιουργίας απεριόριστα με κανένα σεβασμό για την ακεραιότητά της και ακόμη και την ιερότητά της.
Αυτή η στάση για τη δημιουργία δεν οδηγεί μόνο σε κατάχρηση του βιβλικού δόγματος, αλλά την ίδια στιγμή έρχεται σε αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές της χριστιανικής πίστης. Μια από αυτές είναι η πίστη στην Ενανθρώπηση του Χριστού. Αναλαμβάνοντας την ανθρώπινη φύση, ο Υιός του Θεού ανέλαβε την υλική δημιουργία, στο σύνολο της. Ο Χριστός ήρθε να σώσει ολόκληρη την κτίση μέσα από την ενσάρκωση, όχι μόνο την ανθρωπότητα! Γιατί σύμφωνα με τον Άγιο Παύλο (Προς Ρωμαίους, 8, 23) «πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν», περιμένει τη σωτηρία της μέσα από την ανθρωπότητα.
Η άλλη βασική αρχή της χριστιανικής πίστης που έχει σημαντικές οικολογικές επιπτώσεις σχετίζεται με την ίδια την καρδιά της Εκκλησίας, η οποία είναι η Θεία Ευχαριστία. Στην τέλεση της Ευχαριστίας, η Εκκλησία προσφέρει στον Θεό τον υλικό κόσμο, με την μορφή του Άρτου και του Οίνου. Σε αυτό το Μυστήριο, χώρος, χρόνος και ύλη αγιάζονται! Έχουν προσφερθεί στον Δημιουργό με ευγνωμοσύνη ως δώρα του σε εμάς! Η δημιουργία επίσημα δηλώνεται ως δώρο του Θεού, και τα ανθρώπινα όντα, ιδιοκτήτες της πράξεως της δημιουργίας ως ιερείς, που θα σηκώσουν την αγιότητα της θείας ζωής. Αυτό φέρνει στο νου τα λόγια προσευχής του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης με τα οποία ανοίγει η Εγκύκλιος: «Δόξα σοι Κύριε, δια της αδελφής μας, Μητέρας Γης». Όπως ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και άλλοι Έλληνες Πατέρες, θέτουν, την διαπνοή της παρουσίας του Θεού στη δημιουργία μέσα από τις Θείες Ενέργειες Του! Ότι, δηλώνει η δόξα του Θεού, κατά τον ψαλμωδό, και ο άνθρωπος οδηγεί τον κοσμικό χορό της δοξολογίας στον Δημιουργό ως ιεράς της δημιουργίας. Με αυτόν τον τρόπο κατανόησης του τόπου και της αποστολής της ανθρωπότητας στη δημιουργία, είναι κοινή τόσο για την Ανατολή όσο και για την Δυτική χριστιανική παράδοση και έχει ιδιαίτερη σημασία για την καλλιέργεια ενός οικολογικού ήθους.

2. Η πνευματική διάσταση 
Όπως σαφέστερα προκύπτει από την Εγκύκλιο, η οικολογική κρίση είναι ουσιαστικά ένα πνευματικό πρόβλημα. Η σωστή σχέση μεταξύ της ανθρωπότητας και της γης ή το φυσικό περιβάλλον της έχει κομματιαστεί με την πτώση τόσο προς τα έξω, όσο και εσωτερικά σε εμάς, και αυτή η ρήξη είναι η αμαρτία. Η εκκλησία πρέπει τώρα να εισαγάγει στην διδασκαλία της την αμαρτία για το φυσικό περιβάλλον, την οικολογική αμαρτία. Η μετάνοια πρέπει να επεκταθεί για να καλύψει τις ζημιές που κάνουμε στην φύση, τόσο ως άτομα, όσο και ως κοινωνίες. Αυτό πρέπει να φέρει στην συνείδηση του κάθε Χριστιανός που ενδιαφέρεται για την σωτηρία του.
Η ρήξη της σωστής σχέσης ανάμεσα στην ανθρωπότητα και την φύση οφείλεται στην άνοδο του ατομισμού στον πολιτισμό μας. Η επιδίωξη της ατομικής ευτυχίας έχει γίνει ένα ιδανικό της εποχής μας. Η οικολογική αμαρτία οφείλεται στην ανθρώπινη απληστία που τυφλώνει τους άνδρες και τις γυναίκες μέχρι του σημείου να αγνοήσουν και να παραγκωνίσουν την βασική αλήθεια ότι η ευτυχία του ατόμου εξαρτάται από την σχέση της με τα υπόλοιπα ανθρώπινα όντα. Υπάρχει μια κοινωνική διάσταση στην οικολογία που φέρνει η Εγκύκλιος με σαφήνεια. Η οικολογική κρίση πηγαίνει χέρι-χέρι με την εξάπλωση της κοινωνικής αδικίας. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία το ένα χωρίς να ασχολούμαστε με το άλλο.
Η οικολογική αμαρτία είναι αμαρτία, όχι μόνο κατά του θεού, αλλά και εναντίον του πλησίον μας. Και είναι αμαρτία, όχι μόνο του άλλου, αλλά και του δικού μας χρόνου, αλλά και – και αυτό είναι σοβαρό- έναντι των μελλοντικών γενεών. Με την καταστροφή του πλανήτη μας, για να ικανοποιήσουμε την απληστία μας για την ευτυχία, θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενεές, έναν κόσμο που έχει καταστραφεί ανεπανόρθωτα, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που θα έχει για την ζωή τους. Πρέπει να δράσουμε, ως εκ τούτου, με υπευθυνότητα απέναντι στα παιδιά μας και τις γενεές που θα έρθουν σε αυτή την ζωή.
Όλα αυτά μας καλούν για το τι μπορούμε να περιγράψουμε ως ένα οικολογικό ασκητισμό. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μεγάλες μορφές της χριστιανικής ασκητικής παράδοσης, είχαν ευαισθησία στα βάσανα όλων των πλασμάτων. Το ισοδύναμο του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, είναι άφθονο στην μοναστική παράδοση της Ανατολής. Υπάρχουν στοιχεία από την ζωή των αγίων της ερήμου που παρουσιάζουν την ασκητική, που κλαίουν και οδύρονται για τον πόνο και τον θάνατο του κάθε πλάσματος, και οδηγούν σε μια ειρηνική και φιλική συνύπαρξη, ακόμη και με τα θηρία. Αυτό δεν είναι ρομαντισμός. Πηγάζει από την καρδιά που αγαπά και την πεποίθηση ότι ανάμεσα στον φυσικό κόσμο και τον εαυτό μας, υπάρχει μια οργανική ενότητα, που αλληλοεξαρτάται και μας κάνει να μοιραζόμαστε μια κοινή μοίρα, ακριβώς όπως έχουμε με τον ίδιο τον Δημιουργό.
Ο ασκητισμός είναι μια δυσάρεστη ιδέα στην σημερινή κουλτούρα μας, η οποία μετρά την ευτυχία και την πρόοδο με την αύξηση του κεφαλαίου και της κατανάλωσης. Δεν θα ήταν ρεαλιστικό να αναμένουν οι κοινωνίες μας να υιοθετήσουν τον ασκητισμό με τον τρόπο του Αγίου Φραγκίσκου και των Πατέρων της Ερήμου της Ανατολής που έχουν βιώσει. Αλλά το πνεύμα και το ήθος του ασκητισμού μπορεί και πρέπει να υιοθετηθεί, αν ο πλανήτης μας πρέπει να επιβιώσει. Αυτοσυγκράτηση στην κατανάλωση των φυσικών πόρων είναι μια ρεαλιστική στάση και πρέπει να βρεθούν τρόποι για να τεθεί ένα όριο στην τεράστια σπατάλη των φυσικών υλικών. Η τεχνολογία και η Επιστήμη πρέπει να αφιερώσει τις προσπάθειες τους για ένα τέτοιο έργο. Υπάρχει μια μεγάλη έμπνευση και βοήθεια που μπορούν να αντλήσουν από την ίδια την Εγκύκλιο, από αυτήν την άποψη.
Τέλος η πνευματικότητα πρέπει να δημιουργήσει ένα οικολογικό ήθος μέσω της προσευχής. Η Εγκύκλιος προσφέρει μερικά όμορφα παραδείγματα για το πώς πρέπει να προσευχόμαστε για την προστασία της δημιουργίας του θεού. Από τις προσευχές που παρατίθενται στο τέλος της Εγκυκλίου, παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα: Ο Θεός να φέρει θεραπεία στην ζωή μας, Ότι μπορεί να προστατέψει τον κόσμο και όχι να τον καταστρέψει, ότι μπορούμε να σπείρουμε την ομορφιά, όχι την ρύπανση και την καταστροφή. Αγγίζει τις καρδιές, των ατόμων που αναζητούν το κέρδος, σε βάρος των φτωχών της γης. Μάθετε να ανακαλύπτετε την αξία του κάθε πράγματος, Να γεμίσετε δέος και περισυλλογή, να αναγνωρίσουμε ότι είμαστε βαθιά ενωμένοι με κάθε πλάσμα όπως το ταξίδι μας προς την κατεύθυνση του απείρου φωτός. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε, ήδη το 1989, να αφιερώσει την 1ην Σεπτεμβρίου κάθε έτους για την προσευχή για το περιβάλλον. Η ημερομηνία αυτή σύμφωνα με το λειτουργικό ημερολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, μας πηγαίνει πίσω στα βυζαντινά χρόνια, στην πρώτη ημέρα του εκκλησιαστικού έτους. Η λειτουργική αναφορά της ημέρας περιλαμβάνει προσευχές για την δημιουργία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ανέθεσε σε σύγχρονο υμνογράφο από το Άγιο Όρος, να συνθέσει ορισμένους ύμνους για εκείνη τη ημέρα. Η 1η Σεπτεμβρίου κάθε έτους είναι αφιερωμένη από τότε για τους Ορθοδόξους για το περιβάλλον. Μήπως αυτή δεν είναι μια ημερομηνία για μια τέτοια προσευχή για όλους τους Χριστιανούς; Αυτό θα σηματοδοτήσει ένα περαιτέρω βήμα για την εγγύτητα μεταξύ τους. Αυτό με φέρνει στο τελευταίο μου σχόλιο σχετικά με την Παπική Εγκύκλιο, δηλαδή την οικουμενική σημασία της.

3. Η Οικουμενική σημασία της Εγκυκλίου 
Υπάρχουν κατά τη γνώμη μου τρεις διαστάσεις για τον οικουμενισμό. Ο οικουμενισμός, που μπορούμε πρώτα να αποκαλέσουμε οικουμενισμό στον χρόνο, μια έκφραση που πολύ συχνά χρησιμοποιεί ένα από τους μεγαλύτερους ορθόδοξους θεολόγους του περασμένου αιώνα, ο αείμνηστος π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ. Με το όρο αυτό εννοούμε την προσπάθεια των διηρημένων Χριστιανών να ενωθούν στην βάση των κοινών τους σημείων, της παράδοσης, της διδασκαλίας της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας. Αυτό είναι το αντικείμενο των θεολογικών διαλόγων που λαμβάνουν χώρα στην Οικουμενική Κίνηση της εποχής μας και φαίνεται να είναι η κυρίαρχη μορφή του οικουμενισμού. Την ίδια στιγμή, ένας οικουμενισμός στο χώρο ασκείται επίσης μέσω διάφορων Διεθνών Οργανισμών, όπως το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών και παρόμοιων οικουμενικών φορέων, όπου συγκεντρώνονται οι διηρημένοι Χριστιανοί, έτσι ώστε τα διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια στα οποία ζουν, να λαμβάνονται υπόψη κατά την αναζήτηση της ενότητας. Αυτό έφερε κοντά Χριστιανούς από την Ασία, την Αμερική, την Ευρώπη, την Λατινική Αμερική κ.λ.π., που είναι μια έκφραση της καθολικότητας της Χριστιανικής Εκκλησίας. Σε αυτές τις δύο διαστάσεις που έχουν κυριαρχήσει στην οικουμενική σκηνή τα τελευταία εκατό χρόνια θα πρέπει να προσθέσουμε, νομίζω, μια τρίτη, η οποία συνήθως παραμελείται, δηλαδή αυτό που θα αποκαλούσα υπαρξιακό οικουμενισμό. Με τον όρο αυτό εννοώ την προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε μαζί τα πιο βαθιά υπαρξιακά προβλήματα που απασχολούν την ανθρωπότητα στο σύνολο της – όχι μόνο σε συγκεκριμένα μέρη ή κατηγορίες ανθρώπων. Η οικολογία είναι χωρίς αμφιβολία η πιο προφανής υποψήφια στην προκειμένη περίπτωση. Πιστεύω ότι η σημασία της Παπικής Εγκυκλίου «Laudato Si» δεν περιορίζεται στο θέμα της οικολογίας. Βλέπω σε αυτήν μια σημαντική οικουμενική διάσταση που φέρει τους διηρημένους Χριστιανούς σε ένα κοινό έργο που πρέπει να αντιμετωπίσουν. Ζούμε σε μια εποχή όπου τα θεμελιώδη υπαρξιακά προβλήματα κατακλύζουν τις παραδοσιακές διαιρέσεις και σχέσεις μας, που φτάσουν στο σημείο της εξαφάνισης. Κοιτάξτε, για παράδειγμα, τι συμβαίνει σήμερα στη Μέση Ανατολή: σκοτώνουν τους χριστιανούς, ανεξάρτητα σε ποια Εκκλησία ή Ομολογία και εάν ανήκουν. Η Χριστιανική ενότητα σε αυτές τις περιπτώσεις εκ των πραγμάτων αναδύεται από τις διώξεις και το μαρτύριο του αίματος, που είναι ένας οικουμενισμός του μαρτυρίου. 

Η απειλή που τίθεται σε εμάς από την οικολογική κρίση, παρακάμπτει και αυτή ή υπερβαίνει τις παραδοσιακές διαιρέσεις μας. Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει ο κοινός μας οίκος, πλανήτης στον οποίο ζούμε, περιγράφεται στην Εγκύκλιο με ένα τρόπο που είναι κοινός για όλους μας, ανεξάρτητα από την εκκλησιαστική ή θρησκευτική ταυτότητα μας. Εξίσου κοινή πρέπει να είναι και η προσπάθεια μας να αποτρέψει τις καταστροφικές συνέπειες της παρούσας κατάστασης.
Η Εγκύκλιος του Πάπα Φραγκίσκου, είναι κάλεσμα για ενότητα-ενότητα στην προσευχή για το περιβάλλον, με το ίδιο Ευαγγέλιο της δημιουργίας, στην αλλαγή της καρδιά μας και τον τρόπο ζωή μας, να σέβονται και να αγαπούν τους πάντες και τα πάντα που μας δόθηκαν από το θεό. Είμαστε ευγνώμονες γι' αυτό.
Δείτε σχετική ανάρτηση (το κείμενο στα αγγλικά και βίντεο) εδώ. 

ΤΡΙΣΑΓΙΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟΥ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, μετέβη, τήν Πέμπτην, 2αν Ὀκτωβρίου, εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ καί ἀνέγνω Τρισάγιον πρό τοῦ τάφου τοῦ προκατόχου Αὐτοῦ, ἀοιδίμου Πατριάρχου Δημητρίου, ἐπί τῇ 23ῃ ἐπετείῳ τῆς κοιμήσεως αὐτοῦ ἐν Κυρίῳ. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Ἰάκωβον Σάββα, ἐκ τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων καί Μ. Βρεταννίας. 

- Τόν Ὁσιολ. ΡΚαθολικόν ἱερέα κ. Mario Bonati, ἐκ τῆς Ἐπισκοπῆς Tortona Ἰταλίας, μεθ̉ ὁμίλου προσκυνητῶν. 

- Τούς Ἐντιμ. κ. κ. Νικόλαον Ρινιώτην, Ἐφοπλιστήν, Παναγιώτην Ταβανιώτην, μετά τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Πέτρου, Ἀρχιτέκτονας, καί Γεώργιον Παπαχρῆστον, Οἰκονομολόγον, ἐξ Ἀθηνῶν. 

* * * 

- Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Τριτεύοντος κ. Θεοδώρου, κατά τήν κηδείαν τῆς ἀειμνήστου πρεσβυτέρας Θεσσαλίας Μπάνοβιτς, ἐκ τοῦ Κοιμητηριακοῦ Ναοῦ Θείας Μεταμορφώσεως Σισλῆ, τήν Πέμπτην, 2αν Ὀκτωβρίου.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΣΤΟ ΦΕΡΙΚΙΟΪ ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ (ΦΩΤΟ)

Φως Φαναρίου

Μὲ τὴν γνωστὴ λιτὴ μεγαλοπρέπεια τῆς Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας ἑορτάσθηκε καὶ φέτος ἡ Σύναξις τῶν Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων στὸ Φερίκιοϊ, περιφερείας Ταταούλων. 

Στὸν Ὄρθρο καὶ τὴν Θεία Λειτουργία χοροστάτησε ἡ Ἀ.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος, συνοδευόμενος ἀπὸ τὴν πάνσεπτη πατριαρχικὴ αὐλή, ἐνῷ ἱερούργησαν ὁ Πανοσιολογιότατος Μέγας Ἀρχιμανδρίτης κ. Βησσαρίων καὶ ὁ ἱερολογιότατος πατριαρχικὸς διάκονος κ. Γρηγόριος. 

Τὰ ἀναλόγια κόσμησαν οἱ πατριαρχικοὶ χοροὶ ὑπὸ τὸν Ἄρχοντα Λαμπαδάριον τῆς Μ.τ.Χ.Ἐ. κ.Ἰ.Χαριατίδην. 

Τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Ἱερολ. Πατριαρχικός Διάκονος κ. Νήφων Τσιμαλῆς. 

Ἐκκλησιάσθησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος καί πιστοί ἐντεῦθεν. 

Μετά τήν ἀπόλυσιν, ὁ Πατριάρχης ἐτέλεσε Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τοῦ ἀοιδίμου προκατόχου Αὐτοῦ Πατριάρχου κυροῦ Δημητρίου καί ἄλλων διακονησάντων ἐν τῷ πανηγυρίζοντι Ἱ. Ναῷ Ἀρχιερέων καί Ἱερέων. 

Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ἐδόθη δεξίωσις στὴν παρακείμενη κοινοτικὴ αἴθουσα.
Τὸν Παναγιότατον προσφώνησε ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐφοροεπιτροπῆς Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων Φερίκιοϊ, ἐντιμολογιότατος κ. Ντῖνος Σανταλτζίδης, ὁ ὁποῖος παρουσίασε καὶ ἀπολογισμὸ τοῦ ἔργου τῆς Ἐφοροεπιτροπῆς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. 

Ὁ Παναγιότατος στὴν ἀντιφώνησή Του ἀνεφέρθη στὸ περιεχόμενο τῆς ἑορτῆς τῆς Συνάξεως τῶν Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων «ἀμέσων συνεργατῶν τοῦ Κυρίου», ὅπως ἐτόνισε, στὴν Κοινότητα τοῦ Φερίκιοϊ, τὴν ὁποία χαρακτήρισε ἱστορική, στὸν ἄμεσο προκάτοχό Του, μακαριστὸ Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κυρὸ Δημήτριο, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε ἐπὶ πολλὰ ἔτη ὡς προϊστάμενος τοῦ Ἱ.Ν. τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Φερίκιοϊ, ἐπαίνεσε τὸ ἔργο τῆς Ἐφοροεπιτροπῆς, τόσο ἀναφορικὰ μὲ τὸν εὐπρεπισμὸ τοῦ Ἱ.Ναοῦ, ὅσο καὶ ἀναφορικὰ μὲ τὴν ἀξιοποίηση τοῦ κτηρίου κοινοτικοῦ σχολείου. 

Ἐπίσης ἐπαίνεσε τὸν σχεδὸν ἐννενηκοντοὔτη ἐφημέριο τοῦ Ναοῦ, Πανοσιολογιότατο Ἀρχιμ. κ. Πρόδρομο Ἀναστασιάδη, τὶς Κυρίες τῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος Φερίκιοϊ, καθὼς καὶ τὸν ἱεροψάλτη τῆς Κοινότητος, κ.Παναγιώτη Μαγκαφᾶ, γιὰ τὴν δωρεὰ νέας εἰκόνος τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στὴν Κοινότητα, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν γένει ἔργον αὐτοῦ. 

Τέλος ἀνεφέρθη στὴν ἐπίσκεψη ἀντιπροσωπείας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Ρώμη γιὰ τὴν θρονικὴ ἑορτὴ τῆς ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας καὶ στὴν δήλωση τοῦ Πάπα Φραγκίσκου, ὅτι ἐκτὸς ἀπροόπτου, προτίθεται νὰ ἐπισκεφθεῖ ἐπισήμως τῆς Κωνσταντινούπολη τὸν ἐρχόμενο Νοέμβριο, προκειμένου νὰ παραστεῖ στὴν θρονικὴ ἑορτὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. 

Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς ἐτελέσθη καὶ πανηγυρικὸς ἑσπερινὸς στὸν ἑορτάζοντα Ἱ.Ν. τῶν Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων Φερίκιοϊ, χοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Συνάδων κ.Διονυσίου.

Φωτογραφίες από τον Εσπερινό της εορτής

Ἡ εἰκὼν εἶναι ἔργο τοῦ πατρινοῦ ἁγιογράφου κ. Σταύρου - Κωνσταντίνου Φύσκιλη
καὶ δωρεὰ τῆς οἰκογενείας Κωνσταντίνου Μαγκαφᾶ