Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κείμενα Ιωάννη Σιδηρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κείμενα Ιωάννη Σιδηρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
8/20/2018
ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΜΑΡΙΩΤΙΣΣΑ - Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ
 |
| Το τέμπλο από την Μονή Καμαριώτισσας μεταφέρθηκε στην Αγία Τριάδα Χάλκης και βρίσκεται στο παρεκκλήσιο της Θεολογικής Σχολής (φωτ. Αριστείδης Βικέτος) |
8/01/2018
7/13/2018
ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
 |
| Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Petro Poroshenko στο Φανάρι |
6/27/2018
6/09/2018
«ΕΠΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟ ΧΡΕΩΣΤΙΚΟΝ» - ΕΠΙ ΣΕΠΤΟΙΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΟΙΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΔΗΡΑΣ
ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΝ ΙΔΕΩΔΕΣ
5/29/2018
5/19/2018
5/02/2018
ΜΝΗΜΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ ΤΟΥ Α΄ / Ο ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ ΩΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Γράφει ο Ιωάννης Ελ. Σιδηράς
Γραπτές Μαρτυρίες Τραπεζούντος Χρυσάνθου
Περί της Ελληνορθοδόξου εν Αμερική Εκκλησίας
και της εκλογής του από Κερκύρας και Παξών Αθηναγόρου
ως Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής
Ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια
4/21/2018
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΜΠΑΛΟΥΚΛΙΩΤΙΣΣΑ
Κάθε χρόνο την Κυριακή των Μυροφόρων, σύμφωνα με το έθος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης τελεί την Θ. Λειτουργία στην Πατριαρχική Μονή Βαλουκλή, συλλειτουργούντων Συνοδικών Αρχιερέων.
Με αφορμή την Πατριαρχική και Συνοδική Θ. Λειτουργία, η οποία τελείται και εφέτος, Κυριακή των Μυροφόρων 22 Απριλίου 2018, δημοσιεύουμε στη συνέχεια ένα άρθρο του Ιωάννη Ελ. Σιδηρά, ο οποίος αναφέρεται "στο Παλαίφατο Καστρομονάστηρο της Μπαλουκλιώτισσας Παναγίας διά της ενήδονης γραφής του εμφιλόσοφου Μητροπολίτου Πέργης Ευαγγέλου και του Αλεξάνδρου Μωραϊτίδη".
4/16/2018
ΟΙ ΑΝΤΙΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
 |
| Τον Μάϊο του 2015 ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος είχε δεχθεί επίσημα στον Καθεδρικό Ναό της Σόφιας τον σχισματικό Αρχιεπίσκοπο Στέφανο ο οποίος είχε επισκεφθεί την χώρα ύστερα από πρόσκληση της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που είχε δώσει τότε στη δημοσιότητα το Πατριαρχείο της Βουλγαρίας, είχε γίνει κανονική υποδοχή του κ. Στεφάνου σαν να ήταν ένας εκ των αναγνωρισμένων Ορθοδόξων Προκαθημένων. Ωστόσο τότε δεν υπήρξε Συλλείτουργο. |
Γράφει ο Θεολόγος - Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς
Από την αντικανονική και πραξικοπηματική ανακήρυξη της σχιματικής βουλγαρικής εξαρχίας με εθνοφυλετικά και αντιεκκλησιολογικά κριτήρια έως τις αντικανονικές ενέργειες του Πατριαρχείου της Βουλγαρίας υπέρ της σχισματικής λεγομένης «Εκκλησίας» των Σκοπίων.
Ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια
4/11/2018
Ο ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ: Η ΓΛΥΚΥΦΘΟΓΓΟΣ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
Ο ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΚΟΣ ΚΑΛΑΜΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ
ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΙΔΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Γράφει ο Θεολόγος-Εκκλησιαστικός Ιστορικός-Νομικός κ. Ιωάννης Ελ. Σιδηράς
• Η οξυπέτης γραφή και γλυκύφθογγος γλώσσα του Οικουμενικού Πατριαρχείου
• 50 έτη Φαναριώτικης διακονίας και Πολίτικης γραφής (1968-2018)
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πέργης, Υπέρτιμος και Έξαρχος Παμφυλίας κ. Ευάγγελος (Γαλάνης) εγεννήθη στα ιστορικά Θεραπεία του Βοσπόρου κατά το έτος 1928. Τα εγκύκλια γράμματα εδιδάχθη στις Κοινοτικές Σχολές του Μεγάλου Ρεύματος και της Βλάγκας. Το έτος 1949 απεφοίτησε από το περίφημο Ζωγράφειο Γυμνάσιο και εισήχθη στην παλαίφατη και τροφό Ιερά θεολογική Σχολή της Χάλκης για να σπουδάσει την Ιερά Επιστήμη της Θεολογίας. Από την Θεολογική Σχολή απεφοίτησε το έτος 1953, αφού υπέβαλε αινέσιμη διατριβή, υπό τον τίτλο: «Η Ηθική Διδασκαλία Ισιδώρου του Πηλουσιώτου».
Το ίδιο έτος (1953) εχειροτονήθη Διάκονος και προσελήφθη στα Πατριαρχεία ως Διάκονος της Σειράς, Γραμματεύς της Πνευματικής Διακονίας και Εισηγητής. Το έτος 1957 προήχθη σε Κωδικογράφο της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το 1958 σε Δευτερεύοντα των Πατριαρχικών Διακόνων. Το 1965 ονομάστηκε Μέγας Αρχιδιάκονος. Την 27η Νοεμβρίου του 1970 εχειροτονήθη στον Πατριαρχικό Ναό Πρεσβύτερος και την 30ή Νοεμβρίου 1970, ημέρα της Θρονικής Εορτής του Οικουμενικού Πατριαρχείου (Αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου) στον ίδιο ναό εχειροτονήθη Επίσκοπος και κατέστη τιτουλάριος Μητροπολίτης Πέργης. Το έτος 1976 ονομάστηκε «εν ενεργεία» Μητροπολίτης και εν συνεχεία εκλήθη Συνοδικός. Ως Αρχιδιάκονος και εν συνεχεία Μητροπολίτης συνόδευσε τους αοιδίμους Οικουμενικούς Πατριάρχες Αθηναγόρα Α' (1948-1972) και Δημήτριο Α' (1972-1991), αλλά και τον νυν ευκλεώς πατριαρχεύοντα Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο Α' (1991) στις περισσότερες ιερές αποδημίες τους σε όλες τις επαρχίες του Θρόνου στο εξωτερικό. Συνεργάστηκε ως συγγραφεύς στα πατριαρχικά περιοδικά: «Ορθοδοξία» και «Απόστολος Ανδρέας», διετέλεσε Γραμματεύς, Συντονιστής και Μέλος των Συνοδικών Επιτροπών επί των Διαχριστιανικών και Διορθόδοξων Ζητημάτων, ενώ μετέσχε και σε διάφορες επίσημες εκκλησιαστικές αποστολές.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πέργης κ. Ευάγγελος, όπως τον χαρακτήρισε σε προλογικό σημείωμά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος κατά την έκδοση του βιβλίου του Ιεράρχου, υπό τον τίτλο: «Εκ Φαναρίου Β'», «είναι η οξυπέτης γραφή και γλυκύφθογγος γλώσσα» του Φαναριού. Όντας ακόμη Μέγας Αρχιδιάκονος των Πατριαρχείων συνέγραψε και εξέδωσε τα παρακάτω έργα: «Εκ Φαναριού...» (Χρονογραφήματα, 1968) και «Αφιέρωμα στην Πόλη» (Ποιητική Συλλογή, 1970). Από της εκλογής του ως Μητροπολίτου του Οικουμενικού Θρόνου και μέχρι σήμερα συνέγραψε τα κάτωθι έργα: «Λαός Χάριτος» (Χρονογραφήματα, 1973), «Η Πέργη της Παμφυλίας» (Διδακτορική Διατριβή, Ιστορική Μελέτη, 1983), «Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης» (Ανάλυση των Επιστολών του, 1993), «Εκ Φαναρίου Β', Αειδίνητον Όφλημα» (Χρονογραφήματα, 1977), «Τα Ποιητικά» (2004), «Εκ Φαναρίου Γ΄» (2007).
Ως λάτρης και θεράπων της πατρώας εκκλησιαστικής - βυζαντινής μουσικής μελοποίησε το «Σύμβολο της Πίστεως» επί τη 1600η επετείω της συγκλήσεως της Β' Οικουμενικής Συνόδου (1981) και εστιχούργησε δωδεκάστροφο «Άκουσμα Εγκωμιαστικόν» επί τη 550η επετείω λειτουργίας της Μεγάλης του Γένους Σχολής (2004), το οποίο και εμελοποίησε. Κατά δε την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων εκ του Βατικανού υπό του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου (Νοέμβριος 2004) των Αγίων Αρχιεπισκόπων Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννου του Χρυσοστόμου και Γρηγορίου του Θεολόγου, συνέθεσε και τα σχετικά τροπάρια.
Το έτος 1983 αναγορεύθηκε Διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Είναι δε εκ των ιδρυτικών μελών και σήμερα επίτιμος πρόεδρος του Συνδέσμου των Μουσικοφίλων της Πόλεως.
Πριν ακριβώς από πενήντα χρόνια (1968), όταν ο τότε Μέγας Αρχιδιάκονος των Πατριαρχείων «κυοφορούσε» το: «Εκ Φαναρίου Α'», έγραφε για την Πολιτική Ρωμηοσύνη, τα εξής αποκαλυπτικά, γλυκόπικρα και χαρμολυπημένα, αλλά πρωτίστως και ιδιαζόντως ελπιδοφόρα: «Αληθινό άγιασμα είναι η ζωή της Ρωμηοσύνης στην Πόλη. Σε φουρτούνες και σε πολέμους και ακαταστασίες, εκείνο ρέει γαληνεμένο ακατάπαυστα. Το ίδιο και η Ρωμηοσύνη. Ρέει πάνω από χωρισμούς, από δάκρυα, από περιστολή του αριθμού της. Αλλά ρέει. Προς τα εκεί που την έταξε ο Θεός. Προχωρεί προς το πεπρωμένο» (σελ. 243).
Τα παραπάνω γραφόμενα του Φαναριώτου Ιεράρχου ένα και μόνο καταδεικνύουν, ότι η «Πολιτική Ρωμηοσύνη» είναι «Παρεμβολή Θεού», «γλυκεία βρώση και πόση», για τους ελπίζοντες, τους «ολίγους και αμέτρητους» της βιοτής, του Γένους των Ρωμηών, της Ιστορίας που αν και εξωτερικά φαίνονται ως αδύναμοι κάλαμοι, εντούτοις έχουν ισχυρές ρίζες οι οποίες ποτίζονται και τρέφονται από τα νάματα του Φαναριού, του Μεγαλομονάστηρου του Ρωμαίηκου Γένους και της υφ' ήλιον Ορθοδοξίας.
Ο,τιδήποτε γράφει ο Πέργης Ευάγγελος είναι ζυμωμένο με μελάνι και θυμίαμα, ως αγιογραφημένη ποίηση της ιστορίας η οποία ανιστά την Πολιτική Ρωμηοσύνη και την αποκαθηλώνει υπερβατικά και υπερκόσμια από το ξύλο του Σταυρού, που ποτέ ωστόσο δεν την συνθλίβει υπό το βάρος του, αλλά τρέφει μέσα της την ελπίδα του αδιαλείπτως προσδοκωμένου, της Αναστάσεως. «Ευαγγέλιον» Πολίτικης Ρωμηοσύνης και Φαναριού ευαγγελίζεται ο Πέργης Ευάγγελος μέσα στις συμπληγάδες του ιστορικού γίγνεσθαι, το οποίο είναι ζυμωμένο με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του Ρωμαίηκου Γένους. «Αθάνατον άρτον» και «αλλόμενον ύδωρ» προσφέρει με τον υψιπέτη λόγο της γραφίδος του στους επιγενόμενους, σε εμάς, τους εγγύς και τους μακράν, για να λάβουμε εις άκρον χειλέων που νοσταλγούν, πεινούν και διψούν, έστω και την ελάχιστη γεύση των «γενομένων», των «όντων» και των «εσομένων» της Πολίτικης και Φαναριώτικης Ρωμηοσύνης. Και εκεί που φαίνεται απατηλά για τους ολιγόπιστους, ότι τρεμοσβήνει η ακοίμητη κανδήλα του Φαναριού, εκεί ο Πέργης Ευάγγελος επιχέει έλεον με τα γραφόμενα του και δυναμώνει η φλόγα και το φέγγος μέσα στα Άγια των Αγίων του φαναριώτικου μεγάλου Μοναστηριού του Ρωμαίηκου Γένους και της φίλης Ορθοδοξίας.
Αυτή η γραφίδα δεν γράφει ειθισμένα, αλλά τρέφει και ποτίζει τον νου και την καρδία. Αυτή η γραφίδα δεν παρελθοντολογεί θρηνωδώς, αλλά «επ' ελπίδι» «μπολιάζει» το «πάλαι ποτέ ένδοξον» στο μυσταγωγούμενο παρόν και στο προγευόμενο ελπιδοφόρο μέλλον. Μεταγγίζει «μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης» Φαναριώτικο και Πολίτικο υπαρκτικό και θερμουργό αίμα ζωής και ελπίδος για τα «εσόμενα», τα οποία είναι μονίμως ελπιζόμενα και μηδέποτε αφανιζόμενα.
Αυτή η γραφή δεν αναγιγνώσκεται, αλλά βιουμένη προσλαμβάνεται, κοινωνείται, μεταλαμβάνεται και μεταλαμπαδεύεται τοις επιγενομένοις του Φαναρίου βλαστοίς. Γεννά μυστικώς και προσφέρει αφειδώς «πρόγευση μελλόντων αγαθών». Κυοφορεί την ελπίδα. Νικά την λήθη. Είναι τελικώς Αλήθεια.
12/14/2017
Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ
Γράφει ο Θεολόγος - Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς
Με αφορμή την συμπλήρωση 26 ετών από της εκλογής του Πρωτοθρόνου της Ορθοδοξίας Πατριάρχου Βαρθολομαίου στον Οικουμενικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως.
Συμπληρώθηκαν «Χάριτι Θεού» 26 συναπτά έτη από της εκλογής του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου Α΄ (1991) στον μαρτυρικό Αποστολικό, Πατριαρχικό και Οικουμενικό Θρόνο της Μητρός Μεγάλης του Χριστού Κωνσταντινουπολίτιδος Εκκλησίας.
Με αφορμή το ευλογημένο αυτό γεγονός για ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο αναδημοσιεύουμε κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το πόνημα του λογίου Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμ. π. Δοσιθέου, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Παναγίας Τατάρνης Ευρυτανίας, υπό τον τίτλο: «Θέλω να πιώ όλο τον Βόσπορο». Τα αποσπάσματά αυτά σκιαγραφούν εν πολλοίς άγνωστες για τον πολύ κόσμο πτυχές της προσωπικότητος του Πρωτοθρόνου Πρωτεπισκόπου της Ορθοδοξίας, Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου Α΄.
Το πρώτο από τα αποσπάσματα αφορά περιστατικό που διηγήθηκε άλλο πρόσωπο στον π. Δοσίθεο, ο οποίος το κατέγραψε ως άξιο μνείας στο εξαιρετικό πόνημά του και έχει ως εξής: «Φιλοξενούμαι στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Πρωΐ - πρωΐ σημαίνει το καμπανάκι της Εκκλησίας για τον Όρθρο. Από ύπνο είχα χορτάσει, σηκώνομαι να πάω κι εγώ. Μόλις είχε αρχίσει να γλυκοχαράζει. Μέσα στο ναό ήταν ακόμη σκοτεινά. Τα λιγοστά κανδήλια φώτιζαν αχνά τα πρόσωπα των Εικόνων του Τέμπλου. Ένας καλογερόπαπας Αγιορείτης, η μόνη ανθρώπινη παρουσία, διάβαζε τον εξάψαλμο. Μπαίνω ήσυχα-ήσυχα στο Νάρθηκα. Στο μανουάλι είχε αναμμένα δύο κεριά. Αισθάνθηκα την ύπαρξη ανθρώπου. Γυρίζω δεξιά. Βλέπω στο σκοτάδι ένα κληρικό. Ήταν όρθιος δίπλα στην θαυματουργό εικόνα της Πάντων Χαράς – έτσι λέγεται αν δεν απατώμαι. Ο Πατριάρχης …προσηύχετο. Από τον ναό ακουγόταν καθαρά: «Κύριε, τί επληθύνθησαν οι θλίβοντες με; Πολλοί επανίστανται επ’ εμέ. Πολλοί λέγουσι τη ψυχή μου, ουκ έστι σωτηρία αυτώ εν τω Θεώ αυτού.…ου φοβηθήσομαι από μυριάδων λαού, των κύκλω συνεπιτιθεμένων μοι. Ανάστα, Κύριε, σώσον με ο Θεός μου… ». Δάκρυα έρρεαν από τα μάτια του. Κόπηκα, λύθηκαν τα γόνατά μου. Οπισθοχώρησα πριν με αντιληφθεί, πριν η παρουσία μου διακόψει την προσεχή του. Κάτι μ’ έδιωχνε. Μάζεψα τα πράγματά μου. Έφυγα. Πήρα το πρώτο βαπόρι της γραμμής, έφθασα στην Πόλη και κατ’ ευθείαν στο αεροδρόμιο. Απ’ την Αθήνα του έστειλα ένα γράμμα. Παναγιώτατε ζητώ συγγνώμη γιατί έφυγα, χωρίς να ειδοποιήσω. Δεν θέλησα να σας διακόψω. Αλλά την στιγμή που σας είδα προσευχόμενο και δακρύοντα κατάλαβα ότι φέρετε στους ώμους σας όλη την Οικουμένη».
Το δεύτερο περιστατικό είναι η προσωπική εμπειρία του π. Δοσιθέου, ο οποίος γράφει: «Πηγαίνω στο Πατριαρχείο. Πρωΐ, κατά η ώρα οκτώ. Μπαίνω στην αυλή κανείς. Πάω στα γραφεία, ανοίγω την πόρτα κανείς, χτυπώ άλλη πόρτα, ψυχή. Περνάω διαδρόμους, ουκ ην φωνή, ουκ ην ακρόασις, φθάνω στο κελλί του Πατριάρχου. Η πόρτα μισάνοιχτη, ο Πατριάρχης γράφει χωμένος σε έγγραφα και επιστολές. Συγγνώμη, Παναγιώτατε, αλλά δεν συνάντησα ψυχή. Δεν φοβάσθε; Κάποιος μπορεί να σας επιτεθεί. Βάλτε μιά κλειδαριά ασφαλείας τουλάχιστον. Δεν φοβούμαι, απάντησε ο Πατριάρχης. Έχω την Παναγία που με φυλάττει».
Το τρίτο πραγματικό γεγονός αφορά την σθεναρή στάση του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου έναντι της Παπικής Ουνίας. Το περιστατικό έχει ως εξής: «Το 1995 συνέβη ένα συνταρακτικό γεγονός που ούτε στα «ψιλά» των εφημερίδων δεν πέρασε: Μόλις χθες διέρρευσε η πληροφορία πως την τελευταία στιγμή απεφεύχθη σοβαρό επεισόδιο κατά τη διάρκεια της επίσημης συνάντησης του Οικουμενικού Πατριάρχου με τον Πάπα Ιωάννη- Παύλο Β΄ στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Πέτρου, την 29 Ιουνίου.
Την ημέρα αυτή και κατά την διάρκεια επίσημης λειτουργίας, στην οποία παρίστατο ο Πατριάρχης, είχε προγραμματισθεί να δοθεί από τα χέρια του Πάπα σε τριάντα Ρωμαιοκαθολικούς Αρχιεπισκόπους το Pallium, το μάλλινο ύφασμα, το οποίο τους διακρίνει από τους άλλους επισκόπους
Τελικά εδόθη στους 29. Ο τριακοστός το παρέλαβε από τον Πάπα την προηγούμενη ημέρα, κατά την διάρκεια ιδιωτικής τελετής. Επρόκειτο περί τον ουνίτου Judson Michall Procyk, Αρχιεπισκόπου στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ. Ο Πατριάρχης είχε την πρόνοια να ζητήσει τον κατάλογο των 30 Αρχιεπισκόπων και όταν διεπίστωσε ότι μέσα σ’ αυτόν περιλαμβανόταν και ο ως άνω ουνίτης δήλωσε κατηγορηματικά ότι θα αποχωρήσει της τελετής. Κατόπιν αυτού ο Πάπας υποχώρησε και η τελετή διεξήχθη ομαλά».
Ολοκληρώνοντας αυτό το μικρό αφιέρωμα στο γεγονός της εκλογής του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στον Οικουμενικό Πατριαρχικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, θα ήθελα να καταγράψω την εύστοχη φράση του π. Δοσιθέου, η οποία αφορά την μεγάλη πίστη του Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Γράφει λοιπόν ο π. Δοσίθεος: «…Βρέθηκα αρκετές φορές πίσω από τον Πατριάρχη και είδα και τα τακούνια και τις σόλες από τα παπούτσια του. Που σημαίνει ότι γονατίζει και προσεύχεται. Και άνθρωπος που προσεύχεται δεν προδίδει την πίστη του».
Υ.Γ. Τοις ανιέροις φαναριομάχοις….
12/08/2017
ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ STATUS QUO ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
Γράφει ο Θεολόγος – Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς
ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ STATUS QUO TOY ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ
• Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είναι «Μουφτεία» αλλά υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου βάσει πολλών Διεθνών Συνθηκών και όχι μόνον της Συνθήκης της Λωζάνης.
• Ο Οικουμενικός Θρόνος της Κωνσταντινουπολίτιδος Μητρός Αγίας Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας δεν αποτελεί «ίδρυμα του τουρκικού εσωτερικού δικαίου» αλλά «αυτοτελή οργανική κοινωνία, ιδιότυπο αυτοδύναμο θεσμό «sui generis» και ιδιότυπο νομικό πρόσωπο», που κατέχει «ipso jure» νομική υπόσταση αναγνωρισμένη υπό το Διεθνές Δίκαιο.
Ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια
12/02/2017
11/29/2017
11/19/2017
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΩΑΚΕΙΜ Γ' ΓΙΑ ΤΑ 105 ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ
 |
| Ανδριάντας του Οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ Γ' στο προαύλιο της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. - Έργο: Αφροδίτη Λίτη |
Γράφει ο Θεολόγος - Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς
- Μνημοσύνης Γραφόμενα υπό του Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου του Α΄
περί αοιδίμου Οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ Γ΄ του Μεγαλοπρεπούς
- Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ ο Μεγαλοπρεπής (1834-1912)
Αφιέρωμα Επετειακής Μνημοσύνης για τα Εκατόν Πέντε Έτη από της Εκδημίας Αυτού (1912-2017)
11/15/2017
ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Γράφει ο Θεολόγος-Εκκλησιαστικός Ιστορικός-Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς
Το θεοδώρητο μυστήριο του γάμου υπό το πρίσμα των αποφάσεων της Αγίας και Μεγάλης εν Κρήτη Συνόδου της Ορθοδοξίας.
Στην σύγχρονη εποχή του ηθικού σχετικισμού και της εκκοσμικεύσεως ακόμη και της μυστηριακής ζωής της Εκκλησίας, η Αγία και Μεγάλη εν Κρήτη Σύνοδος αίρει ανάχωμα και διατυπώνει λόγο αληθείας υπέρ της προστασίας του θεοδώρητου μυστηρίου του Γάμου και του ιερωτάτου θεσμού της οικογένειας στο πλαίσιο της σωτηριολογικής και μυστηριακής οντολογίας της Εκκλησίας.
Ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια
ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd
Όλα τα κείμενα του Ιωάννη Σιδηρά στο προσωπικό του ιστολόγιο
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ ΦΑΝΑΡΙΟΥ10/03/2017
ΜΝΗΜΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΙΜΒΡΟ ΚΑΙ ΤΕΝΕΔΟ
Οι εκδηλώσεις του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως, υπό τον τίτλο ''Μνήμες... Ελπίδες'', ολοκληρώθηκαν με την αφιερωματική εκδήλωση στον Ελληνισμό της Ίμβρου και Τενέδου και με κεντρικό ομιλητή τον Θεολόγο-Εκκλησιαστικό Ιστορικό-Νομικό κ. Ιωάννη Ελ. Σιδηρά, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα ''Τα μαρτυρικά Νησιά Ίμβρος και Τένεδος μετά την Συνθήκη της Λωζάνης μέχρι και σήμερα".
Σε έντονα φορτισμένη συγκινησιακά ατμόσφαιρα με την παρουσία πολλών Ιμβρίων και Τενεδίων ,οι οποίοι διαβιούν στην Θράκη, και με την παρουσία των τοπικών αρχών της Αλεξανδρουπόλεως, Καθηγητών Πανεπιστημίου, Εκπαιδευτικών, Συλλόγων και λοιπών φορέων . ο ομιλητής αναφέρθηκε διεξοδικά στα ιστορικά γεγονότα τα οποία οδήγησαν την παραχώρηση των δύο νήσων στην Τουρκία δυναμει της Συνθήκης της Λωζάνης, καθώς και στα πρότερα αυτής γεγονότα των δύο βαλκανικών πολέμων και του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν όλοι πίστευσαν ότι τα δύο νησιά και με την Συνθήκη των Σεβρών επρόκειτο να ζήσουν ελεύθερα. Με κάθε λεπτομέρεια ερμήνευσε το νομικό κείμενο της Συνθήκης της Λωζάνης και αναφέρθηκε διεξοδικά στα γεγονότα από το 1923 μέχρι και σήμερα τα οποία αποδεικνύουν πως το τουρκικό κράτος οδήγησε στον αφανισμό των Ρωμιών των δύο νήσων.
Τέλος, επεσήμανε ότι η Ανάσταση των δύο νήσων άρχισε να συντελείται επί της Πατριαρχείας του Ιμβρίου Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ο οποίος επέτυχε να δει λειτουργούντα από το 2013 τα πάσης βαθμίδος εκπαιδευτήρια της νήσου και την επιστροφή κάποιων Ιμβρίων στο νησί.
Ο Ιωάννης Σιδηράς με έμφαση τόνισε τις ευθύνες της Ελληνικής Πολιτείας, η οποία εγκατέλειψε τους Ρωμιούς των δύο νήσων και επεσήμανε ότι είναι καιρός οι Πανέλληνες όπου γης να σταθούν στο πλευρό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των Ρωμιών της Πόλης και των δύο νήσων διότι η κρίση της ιστορίας θα είναι καταπέλτης εάν αφανισθεί η Ρωμιοσύνη στην Πόλη και στα δύο μαρτυρικά νησιά.
10/01/2017
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ
Αφιερωματικό Ιωάννου Σιδηρά για τον Κοιμηθέντα Μέγα Διδάσκαλο του Γένους Δημήτριο Φραγκόπουλο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
