Νέοι της Πόλης στη Χώρα των χιλίων λιμνών

Στο πλαίσιο του προγράμματος αμοιβαίων επισκέψεων μεταξύ της ορθόδοξης νεολαίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Αυτόνομης Εκκλησίας της Φιλλανδίας, εξαμελής ομάδα νέων της Πόλης πραγματοποίησε επίσκεψη μεταξύ 10-17 Ιουλίου, στις πόλεις Helsinki, Joensuu, Valamo, Lintula, Mohko και Ilomantsi. 

Οι νέοι, μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων, συμμετείχαν και στη Θ. Λειτουργία, που έγινε το Σάββατο 13 Ιουλίου, για την αγιοκατάταξη του μάρτυρα Ιωάννη της Sokajanranta, ο οποίος, όπως είναι γνωστό, καταχωρήθηκε πρόσφατα από την Αγία και Ιερά Σύνοδο στο αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. 

Οι αμοιβαίες αυτές επισκέψεις, οι οποίες ξεκίνησαν από το έτος 1995, με πρωτοβουλία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, συμβάλλουν στην αλληλογνωριμία των νέων της Μητέρας Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης και της θυγατέρας της Εκκλησίας της Φιλλανδίας. Επικεφαλής της ομάδας αυτή την φορά ήταν ο Τριτεύων των Πατριαρχικών διακόνων Αλέξανδρος.

Από το Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΕΞΑΡΧΙΑ ΣΤΗΝ ΦΙΛΛΑΝΔΙΑ - ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την οποία αποτελούσαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Ταλλίνης και πάσης Εσθονίας κ. Στέφανος και ο Θεοφ. Επίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Μακάριος, επισκέφθηκε την Αυτόνομη Εκκλησία της Φιλλανδίας από τις 7 έως τις 12 Απριλίου 2019.

Ακολουθεί το Κοινό Ανακοινωθέν, στα ελληνικά και στα φιλλανδικά. 

ΕΞΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΛΑΝΔΙΑΣ - ΚΟΙΝΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΦΙΛΛΑΝΔΙΑΣ (ΦΩΤΟ)

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατά τήν Συνάντησιν Αὐτοῦ μετά τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας 

τῆς Φιλλανδίας 

Ἐξοχ. κ. Sauli Niinistö 

(13 Σεπτεμβρίου 2013) 

Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε, 

Διά τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί διά τήν ἡμετέραν Μετριότητα προσωπικῶς ἀποτελεῖ ἰδιαιτέραν εὐλογίαν καί χαράν ἡ παροῦσα, μεταξύ τῶν πολλῶν, ἐπίσκεψις ἡμῶν εἰς τήν ὡραίαν καί προοδεύουσαν καί εὐημεροῦσαν Χώραν Σας, ἀλλά καί ἐμπράγματον βιωματικήν ἐμπειρίαν ἡ διαπίστωσις τῆς προόδου καί τῆς μαρτυρίας τῆς κατά Φιλλανδίαν Ὀρθοδόξου Αὐτονόμου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἐπί ἐνενήκοντα ἔτη διακονεῖ τάς πνευματικάς ἀνάγκας τοῦ εὐσεβοῦς Ὀρθοδόξου λαοῦ, τοῦ ἐνταῦθα «μικροῦ λήμματος» τῆς Χάριτος τοῦ Κυρίου, ἐν συνεργασίᾳ μετά τῆς τε Πολιτείας καί τῆς ἐν τῇ Χώρᾳ πλειονοψηφούσης Λουθηρανικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί μετά πάντων τῶν πολιτῶν αὐτῆς, συμβάλλουσα καί αὐτή ἀπό τῆς ἑαυτῆς εὐθύνης εἰς τήν πρόοδον, τήν εὐημερίαν καί τό ἀγαθόν τῶν πολιτῶν ὡς μονάδων καί ὡς συνόλου. 

Ἡ σημερινή συνάντησις δέ ἡμῶν μετά τῆς Ὑμετέρας Ἐξοχότητος ἀποτελεῖ δι’ ἡμᾶς πηγήν συγκινήσεως, ἰδιαιτέρας ἐμπνεύσεως καί ἀξιολογήσεως τοῦ ἐπιτελουμένου καθ’ ἡμέραν ἀληθῶς θαυμαστοῦ ἔργου ὑπέρ τοῦ λαοῦ καί τῆς Χώρας. 

Ἐν πρώτοις, παρατηροῦμεν ὅτι ἡ προσφιλεστάτη θυγάτηρ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησίας τῆς Φιλλανδίας τυγχάνει ἡ δευτέρα ἐπισήμως ὑπό τῆς Χώρας καί τοῦ Λαοῦ ἀναγνωριζομένη Ἐκκλησία. Ἡ δέ παρουσία καί εὐλογημένη δραστηριότης αὐτῆς ὑπό τόν Ἱερώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κύριον Λέοντα, διασφαλίζονται στοργικῶς καί λίαν φιλελευθέρως καί ἐπιτυχῶς καί ὑπό τῆς Δημοκρατικῆς νομοθεσίας της, ἡ ὁποία τυγχάνει, ὡς πληροφορούμεθα, πλήρως ἐνηρμονησμένη πρός τάς ἀρχάς δικαίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί συνεπῶς τοῦ πλουσιωτέρου νομικοῦ πολιτισμοῦ τῆς ὑφηλίου. 

Ἐν συνεχείᾳ δέον νά ἐπισημανθῇ, ὅτι ἡ δραστηριότης καί παρουσία αὕτη πραγματοποιεῖται ἤδη ἐπί 90 ἔτη, ἐν εἰρηνικῇ συνυπάρξει καί συνεργασίᾳ καί μετά τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν καί τῶν ἄλλων πνευματικῶν θεσμῶν καί καθιδρυμάτων τῆς Χώρας, ἐφ’ ᾧ καί ἡ συνεργασία καί μαρτυρία αὕτη τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν πνευματικῶν ἀναγκῶν τῶν πολιτῶν ἐκτιμᾶται ὑπό τοῦ συνόλου τοῦ φιλοπροόδου καί φιλεργατικοῦ Φιλλανδικοῦ Λαοῦ. 

Ἰδιαιτέρως συγκινεῖ ἡμᾶς, Ἐξοχώτατε, ἡ ἑορταζομένη ἐπέτειος τῆς συμπληρώσεως 90 ἐτῶν ἀπό τῆς ἀνακηρύξεως τοῦ αὐτονόμου τῆς ἐνταῦθα Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὑπό τοῦ ἔχοντος τό πρός τοῦτο ἐκκλησιαστικόν δικαίωμα Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῇ αἰτήσει κλήρου καί λαοῦ καί τῶν τότε, τό ἔτος 1923, ἰθυνόντων τήν Φιλλανδίαν κυβερνητῶν αὐτῆς. Συγκινεῖ δέ καί χαροποιεῖ τήν ἡμετέραν Μετριότητα, εὑρισκομένην ἐνταῦθα πρός συνεορτασμόν μετά τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Φιλλανδίας τοῦ ἱστορικοῦ τούτου γεγονότος, διότι κατά τά διαρρεύσαντα ἐνενήκοντα ἔτη, ἡ Ὀρθόδοξος Αὐτόνομος Ἐκκλησία, μακράν ἐπεμβάσεων τρίτων, στοιχοῦσα τῷ φρονήματι τῆς Μητρός αὐτῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀνεδείχθη εἰς προστάτιδα τῶν πιστῶν, εἰς ζῶσαν ἐκκλησιαστικήν σωστικήν ὀντότητα, καί προσέφερε καθολικήν διακονίαν καί μαρτυρίαν ἐπ᾿ ἀγαθῷ πάντοτε καί εὐημερίᾳ συνόλου τοῦ Φιλλανδικοῦ λαοῦ. Χαίρομεν, λοιπόν, μετά τῆς Ὑμετέρας Ἐξοχότητος καί μετά πάντων τῶν Φιλλανδῶν διά τήν τοπικήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, τήν ὁποίαν χαρακτηρίζει καί κοσμεῖ πνεῦμα αὐθεντικῆς διακονίας καί καθολικότητος καί φρόνημα καί ἦθος ἑνότητος τῶν πιστῶν αὐτῆς, ἀλλά καί περιχωρήσεως καί πανανθρωπίνης ἀγάπης. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης παρουσιάζει στον Πρόεδρο της Φιλλανδίας τους Μητροπολίτες -
μέλη της συνοδείας Του Γέροντα Χαλκηδόνος Αθανάσιο και Βοστώνης Μεθόδιο

Ὡς ἐκ τούτων, ἡ ἐκ τοῦ πλησίον καί αὖθις ἐπικοινωνία μετά τοῦ ἡρωϊκοῦ καί εἰς ὕψιστον πολιτιστικόν κλῖμα διαβιοῦντος Φιλλανδικοῦ Λαοῦ, Ὀρθοδόξου καί μή, συνεορτάζοντος ὅμως, σηματοδοτεῖ δι’ ἡμᾶς προσωπικῶς εὐκαιρίαν καί ἀφορμήν ψυχικῆς ἀνατάσεως. Ἄλλωστε, ὁ ἡρωϊσμός τῶν Φιλλανδῶν συμπυκνοῦται εἰς τό παγκοσμίου φήμης μουσικόν ἔργον Finlandia τοῦ μουσουργοῦ Sibelius. 

Πρός τούτοις, ὀφείλομεν νά σημειώσωμεν ὅτι τό πνευματικόν ἐπίπεδον τοῦ Φιλλανδικοῦ Λαοῦ ἐθεμελιώθη ἐπί τοῦ ἀξιοζηλεύτου καί συνεχῶς ἀνανεουμένου συστήματος παιδείας, τό ὁποῖον ἐφαρμόζεται ἐπιτυχῶς ἐπί ἔτη πολλά καί εἰς τά πάμπολλα λειτουργοῦντα ἐν τῇ Χώρᾳ Σας ὑψηλοῦ κύρους γνώσεως καί μαθήσεως Πανεπιστήμια. 

Ὁμιλοῦντες κατά τήν στιγμήν ταύτην εἰς τήν Ὑμετέραν Πατρίδα τῶν χιλίων λιμνῶν, τῶν γραφικῶν καί πυκνῶν δασῶν, τῆς ἀειφόρου οἰκολογικῆς ἀναπτύξεως, ἰδιαιτέρως ἐπισημαίνομεν ἀπό τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία πρωτοστατεῖ ἀπό 25ετίας περίπου εἰς τάς καταβαλλομένας παγκοσμίως προσπαθείας ὑπέρ τῆς προστασίας καί τοῦ σεβασμοῦ τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ὅτι ἡ Φιλλανδία ἀποτελεῖ διά πάντας ὑ π ό δ ε ι γ μ α κράτους ἐν εὐταξίᾳ καί σεβασμῷ πρός τήν «λίαν καλήν» φύσιν καί τήν ἀνθρωπίνην ἀξίαν, κράτους λειτουργοῦντος καί αὐξανομένου πνευματικῶς, οἰκονομικῶς, πολιτιστικῶς. Γνωρίζομεν καί πιστεύομεν ὅτι τά κ υ μ α ι ν ό μ ε ν α συναισθήματα τοῦ εὐγενοῦς Φιλλανδικοῦ Λαοῦ, ὡς εἰκονικῶς καί ἀλληγορικῶς ἐκφράζονται ὑπό τοῦ ὑγροῦ στοιχείου τῶν «πολλῶν ὑδάτων» τῶν λιμνῶν, καί ἡ ἐ λ π ί ς, ὅπως συμβολίζεται ὑπό τοῦ πρασίνου τῶν δασῶν χρώματος, μαζί μέ τόν μή δύοντα ἥλιον, τό πολύ φ ῶ ς τοῦ ἡλίου καί τῆς χιόνος, προερχόμενα ἐκ τοῦ ἀληθινοῦ Φωτός, τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ἀποτελοῦν, τά ὕδατα, -λέγομεν- ἡ ἐλπίς καί τό φῶς, τήν κυριωτέραν α ἰ τ ί α ν τῆς διατηρήσεως τῆς πνευματικῆς καί πολιτιστικῆς φ υ σ ι ο γ ν ω μ ί α ς τοῦ Φιλλανδικοῦ Λαοῦ, ὁ ὁποῖος, πρός τούτοις, διά τοῦ ἡρωϊσμοῦ τόν ὁποῖον ἐπέδειξεν εἰς δυσχερεῖς ἱστορικάς περιστάσεις καί διά τῆς ἐργατικότητος καί φιλοτιμίας αὐτοῦ κατέστησε τήν Φιλλανδίαν οὐχί μόνον μίαν τῶν ἡγετίδων οἰκονομικῶς χωρῶν τῆς Εὐρώπης, ἀλλά καί σεβαστήν εἰς ἰσχυρούς καί πενομένους. 

Ἐξοχώτατε, 

Οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι Ἕλληνες ἀπεφθέγγοντο ὅτι «τό κυβερνᾶν ἐστι προβλέπειν» (Ἀλκιβιάδης), καί ὅτι «ἡ πολιτική πού εἶναι ἀληθινή Τέχνη, δέν πρέπει νά σκέπτεται τό ἀτομικό συμφέρον, ἀλλά τό κοινό. Ἐπειδή τό κοινό συμφέρον ἑνώνει, ἐνῷ τό ἀτομικό διασπᾷ» (Πλάτων), ἡ δέ Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία θεωρεῖ καί ἀξιολογεῖ τούς ἐν γένει Ἄρχοντας τῶν λαῶν ὡς «συνδιοικητάς» Χριστοῦ καί προτρέπεται: «Εἰκών εἶ τοῦ Θεοῦ καί εἰκόνα διά χειρός ἄγεις, ἐνταῦθα οἰκονομουμένην καί πρός βίον ἄλλον μεθισταμένην[...] τίμησον τήν συμφυΐαν, αἰδέσθητι τό ἀρχέτυπον, γενοῦ μετά τοῦ Θεοῦ, μή τοῦ κοσμοκράτορος......» (Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Λόγος ΙΖ΄, Εἰς τό ρητόν τοῦ Εὐαγγελίου, «Ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τούς λόγους τούτους...» P.G. 35, 976B-981A). 

Διακρίνοντες τά χαρακτηριστικά ταῦτα εἰς τό πρόσωπον καί τήν μακράν πολιτικήν προσφοράν τῆς Ὑμετέρας Ἐξοχότητος, φίλτατε κύριε Πρόεδρε, Σᾶς συγχαίρομεν ἀπό καρδίας προσωπικῶς καί διά τήν ἑορταζομένην ἐπέτειον τῆς ἀκμαζούσης σήμερον Ὀρθοδόξου Αὐτονόμου Ἐκκλησίας τῆς Χώρας σας, Σᾶς μεταφέρομεν τάς εὐχάς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί εὐλογοῦμεν πατρικῶς τόν εὐγενῆ Λαόν Σας, δεόμενοι ὑπέρ τῆς ὑγείας καί τῆς εὐημερίας Ὑμῶν προσωπικῶς καί τοῦ ἰδίου, ὥστε ἡ Φιλλανδία νά ἀνθῇ καί νά προοδεύῃ πάντοτε καί νά δομῆται ὑπό τῶν πνευματικῶν καί πολιτικῶν ἡγετῶν της ἐπί τῶν σ τ α θ ε ρ ῶ ν τῆς κοινωνίας: τῆς οἰκογενείας, τῆς πατρίδος, τῆς παιδείας. Ἀμήν.

Ο Πρόεδρος της Φιλλανδίας με τον Εσθονίας Στέφανο

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Τήν μεσημβρίαν τῆς Παρασκευῆς, 13ης Σεπτεμβρίου, ἡ Α.Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, μετέβη εἰς τό Προεδρικόν Μέγαρον Mäntyniemi καί ἐγένετο δεκτός ὑπό τοῦ Ἐξοχ. Προέδρου τῆς Δημοκρατίας τῆς Φιλλανδίας κ. Suali Niinistö, ἀποδοθεισῶν πασῶν τῶν προβλεπομένων ὑπό τοῦ Πρωτοκόλλου τιμῶν τῷ Ὑψηλῷ ἐπισκέπτῃ. 

Κατά τήν συνάντησιν, εἰς τήν ὁποίαν παρέστησαν καί οἱ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέων, Μητροπολῖται Ταλλίνης καί πάσης Ἐσθονίας κ. Στέφανος, Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιος, Βοστώνης κ. Μεθόδιος καί Ἑλσιγκίου κ. Ἀμβρόσιος, ὁ Πρόεδρος καλωσώρισε δι’ ἐγκαρδίου προσφωνήσεως τόν Πατριάρχην, τονίσας ὅτι καί ἡ νέα Πατριαρχική ἐπίσκεψις εἰς τήν χώραν του περιποιεῖ τιμήν εἰς αὐτήν. 

Ὁ Πατριάρχης, ἀντιφωνήσας, ἐξέφρασε πρός τόν Πρόεδρον τάς εὐχαριστίας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἰδίου προσωπικῶς διά τήν τιμητικήν ὑποδοχήν ταύτην, ἥτις ὑποδηλοῖ τόν σεβασμόν τοῦ Κράτους τῆς Φιλλανδίας πρός τόν θεσμόν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου. 

Ἐπί πλέον, ὁ Πατριάρχης ἐξέφρασε τόσον τήν εὐγνωμοσύνην Του πρός τάς πολιτειακάς καί τάς πολιτικάς ἀρχάς τῆς χώρας διά τήν ἐπιδεικνυομένην, ἀξιέπαινον, συμπαράστασίν των πρός τήν ἀνεγνωρισμένην τοπικήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὅσον καί τόν θαυμασμόν Του διά τά σύγχρονα ἐπιτεύγματα τῆς Φιλλανδικῆς κοινωνίας, γεγονός τό ὁποῖον πιστοποιεῖται ἐκ τοῦ παραδειγματικοῦ τρόπου λειτουργίας τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος καί τῶν προσφερομένων ἐν τῇ χώρᾳ κοινωνικῶν παροχῶν περιθάλψεως καί ἀσφαλίσεως. Ἀκόμη ὁ Πατριάρχης ἀπήντησεν εἰς ἐρωτήσεις τοῦ κ. Προέδρου διά τήν κατάστασιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν Τουρκίᾳ καί διά τάς διορθοδόξους σχέσεις. 

Πρό τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἐπισκέψεως ταύτης, ἀντηλλάγησαν δῶρα μεταξύ τοῦ Προέδρου καί τοῦ Πατριάρχου. 

Ἐκεῖθεν ὁ Πατριάρχης μετά τῆς τιμίας Συνοδείας Του μετέβησαν δι’ ἐθιμοτυπικήν ἐπίσκεψιν εἰς τήν ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ Πρεσβείαν τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας, τοῦ Ἐξοχ. Πρέσβεως αὐτῆς κ. H. Selah Korutürk παραθέσαντος ἐπίσημον γεῦμα πρός τιμήν τῆς Α.Θ. Παναγιότητος, τοῦ Πατριάρχου, Ὅστις καί ἀπήντησε καταλλήλως εἰς τήν φιλόφρονα πρόποσιν τοῦ ἀμφιτρύωνος. 

Μετά ταῦτα, ὁ Πατριάρχης μετά τῆς Συνοδείας Του μετέβησαν εἰς τόν Διεθνῆ Ἀερολιμένα Ἑλσιγκίου καί ἀνεχώρησαν δι’ ἰδιωτικῆς πτήσεως εἰς τήν Πόλιν, προπεμφθέντες τιμητικῶς ὑπό τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέοντος μετά τῆς περί αὐτόν Ἱεραρχίας καί τοῦ ἱ. κλήρου, τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ταλλίνης καί πάσης Ἐσθονίας κ. Στεφάνου καί τοῦ Ἐξοχ. κ. Πρέσβεως τῆς Τουρκίας.

Τοιουτοτρόπως κατεκλείσθη ἡ δεκαήμερος ἐπίσκεψις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου εἰς τόν Εὐρωπαϊκόν Βορρᾶν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ἐνενηκοστῆς ἐπετείου τῆς αὐτονομίας τῶν Ἐκκλησιῶν Φιλλανδίας καί Ἐσθονίας, αἱ ὁποῖαι σήμερον ἀκμάζουν καί προοδεύουν ὑπό τήν στοργικήν σκέπην καί τήν κανονικήν προστασίαν τῆς πρωτοθρόνου ἐν τῇ Ὀρθοδοξίᾳ Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟ ΕΛΣΙΝΚΙ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

μετά τό Πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας 

ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ἑλσιγκίου 

(12 Σεπτεμβρίου 2013) 

Ἱερώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κύριε Λέων, προσφιλέστατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ καί συλλειτουργέ, 

Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἅγιοι ἀδελφοί καί συλλειτουργοί, 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

«Ἐλάλησε Κύριος πρός Μωϋσῆν, ἐνώπιος ἐνωπίῳ, ὥς τις λαλήσει πρός τόν ἑαυτοῦ φίλον» 

(Ἐξόδ. λγ´, 11). 

Καί ἡμεῖς εὑρισκόμενοι σήμερον ἐνώπιος ἐνωπίῳ, ἡ κατά Κωνσταντινούπολιν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, καί ἡ καλλιέλαιος αὐτῆς ἐν Φιλλανδίᾳ τοπική Αὐτόνομος Ὀρθόδοξος, ἀπευθυνόμεθα, ὁμιλοῦμεν καί λαλοῦμεν πρός ὑμᾶς, ἀδελφοί καί τέκνα, ὡς φίλοι πρός φίλους, ὡς οἰκεῖοι πρός οἰκείους, ὡς ἀδελφοί πρός ἀδελφούς, κατ’ ἀναλογίαν ὡς ὁ παντοκράτωρ Κύριος πρός τόν Θεόπτην Μωϋσῆν. 

Εἶναι γνωστή ἡ ρῆσις τοῦ Κυρίου, ὅτι «ὑμᾶς δέ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ὅσα ἐδόθη μοι ὑπό τοῦ Πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν» (Ἰωάν. ιε´ 15). Καί τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἀπευθύνεται τήν στιγμήν ταύτην, ἐνενήκοντα ἔτη μετά τήν ἀπονομήν τῇ προσφιλεστάτῃ ἡμῖν Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ τῆς Φιλλανδίας τοῦ αὐτονόμου καθεστῶτος, ὡς φίλος πρός τήν φίλην αὐτοῦ, τήν σάρκα ἐκ τῆς σαρκός του, τό ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων του, πρός τήν ὁποίαν παρέχει καί γνωρίζει καί δίδει πάντα ὅσα εἶχε καί ἔχει καί κρατεῖ ὡς «κόρην ὀφθαλμοῦ»: τήν Ὀρθόδοξον πίστιν καί μαρτυρίαν, τήν ἀκραιφνῆ παράδοσιν, τό ὀρθόδοξον ἦθος καί ἔθος, τήν αὐτοδιοίκησιν, τό αὐτόνομον καθεστώς. Δηλαδή πάσας τάς πνευματικάς ἀξίας, διότι ἡ ὑμετέρα Ἐκκλησία καί ὁ λαός αὐτῆς «εὕρετε χάριν ἐνώπιον αὐτοῦ» (πρβλ. Ἐξοδ. λγ´, 17), τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Καί παρέδωκε τοῦτο πρός φύλαξιν ὄχι μόνον τάς ἀξίας αὐτάς, ἀλλά καθ ὅλον τοῦτο τό μακρόν περίπου αἰῶνος διάστημα «οὐκ ἐπαύσατο μεριμνᾶν» ὑπέρ ὑμῶν τῶν Ὀρθοδόξων Φιλλανδῶν διά τῆς προσευχῆς καί τῆς ἐκτενοῦς δεήσεως, διά τῆς ἐφ᾽ ὑμᾶς ἀσκήσεως κανονικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς ἐποπτείας, διά τῆς στηρίξεως τοῦ ἔργου τῶν ποιμένων ὑμῶν, διά τῆς ἀνταποκρίσεως ἐν σοφίᾳ καί διά τῆς πείρας αἰώνων εἰς τά αἰτήματα τῆς Ἐκκλησίας Φιλλανδίας, τά ἀποβλέποντα εἰς τήν ἑνότητα, εἰς τήν κατά Θεόν εὐημερίαν, πρόοδον καί αὔξησιν, διά νά ἵστασθε οἱ Ὀρθόδοξοι Φιλλανδοί πάντοτε ἐπί τήν Πέτραν, τόν Χριστόν, ὥστε οὔτε ἄνεμοι, οὔτε θύελλαι, οὔτε καταποντισμοί, οὔτε τι τῶν ἐπιγείων καί τῶν ἀερίων, ὁρατῶν καί ἀοράτων, νά δύνανται νά σᾶς κλονίσουν, διότι εἶσθε τεθεμελιωμένοι ἐπί τῶν σταθερῶν θεμελίων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, 

Ὡς ὁ μέγας Θεόπτης Μωϋσῆς ὕψωσε τόν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὥστε νά τόν βλέπῃ καί νά μή παρεκκλίνῃ τῆς πίστεως εἰς τόν Θεόν ὁ παλαιός Ἰσραήλ, οὕτω καί ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου, ὁ Κύριος ἡμῶν, ὑψώθη ἐπί τοῦ Σταυροῦ, ὥστε ἡμεῖς οἱ πιστοί, κινούμενοι διά τῆς ἀνθρωπίνης ἰδιότητός μας ἐν μέσῳ ἑνός κόσμου ὕλης καί δεισιδαιμονίας, ἐντός τοῦ ὁποίου ἐπικρατεῖ ἡ ἐμπάθεια ἀντί τῆς ἀπαθείας, τό μῖσος ἀντί τῆς ἀγάπης, ὅπου παρεμβάλλεται τό ἄδικον τῶν ἀνθρώπων εἰς τήν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ, ἐπί καταπιέσει πάντοτε τοῦ θεωρουμένου ἀδυνάτου, καθορῶντες ὑψούμενον τό σημεῖον τοῦ Σταυροῦ νά ἔχωμεν μίαν β ε β α ι ό τ η τ α, ὅτι ὁ σταυρός εἶναι δ ύ ν α μ ι ς, εἶναι Θεοῦ σ ο φ ί α, εἶναι τό ὅπερ δέν εἶναι ὁ σαρκικός ἄνθρωπος, εἶναι «Θεός πάσχων» καί ὁδηγεῖ εἰς τήν ἀπάθειαν τῆς Ἀναστάσεως. 

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἰς τήν ἀναγνωσθεῖσαν σήμερον περικοπήν ἀπό τήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολήν του, προσκαλεῖ τούς πιστούς καί τάς Ἐκκλησίας των νά «καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τήν ἑνότητα τῆς πίστεως καί τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» (Ἐφεσ. δ´ 13-14). Τοῦτο δέ διά νά μή μένωμεν νήπιοι «κλυδωνιζόμενοι καί περιφερόμενοι παντί ἀνέμῳ διδασκαλίας». 

Διαπιστοῦμεν δέ εἰς τούς Παυλικούς τούτους λόγους τήν σταυρικήν ἐν πολλοῖς πορείαν τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτονόμου Ἐκκλησίας τῆς Φιλλανδίας, ἡ ὁποία ἤδη ηὐξήθη εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ κατά τά ἐνενήκοντα αὐτά ἔτη, ἀλλά διῆλθε διά πολλῶν γνωστῶν πειρασμικῶν καταστάσεων. 

Χαιρόμεθα δέ ἰδιαιτέρως σήμερον, διότι συμπροσευχομένη μαζί μας εὑρίσκεται ἡ νέα γενεά, τά «νήπια» τρόπον τινά τῆς Ἀποστολικῆς περικοπῆς, τά ὁποῖα ἡ σύγχρονος ἐποχή ἐπιχειρεῖ καί εἶναι δυνατόν νά περιφέρῃ εἰς πάντα ἄνεμον τῆς διδασκαλίας καί τῆς κυβείας τῶν ἀνθρώπων. 

Ἀγαπητοί μας νέοι, 

Πολλοί ἀπό σᾶς θά κληθῆτε νά ἀναλάβητε ὑπευθύνους θέσεις εἰς τό κοινωνικόν γίγνεσθαι τῆς εὐρωπαϊκῆς αὐτῆς χώρας τῆς Φιλλανδίας καί εὐρύτερον παγκοσμίως. Ἄλλοι θά κληθῆτε νά διακονήσητε τήν Ἐκκλησίαν σας ἱερατικῶς, ὡς οἱ φοιτηταί τῆς Θεολογικῆς μας Σχολῆς τοῦ Joensuu. Eἶναι, λοιπόν, ἀπαραίτητον νά φροντίσητε διά τήν πνευματικήν κατάρτισίν σας, καθώς καί ἡ Ἐκκλησία σας καί ὁ Ἱερώτατος Ἀρχιεπίσκοπός σας μεριμνοῦν περί τούτου. 

Πρέπει, λοιπόν, νά πολιτεύησθε ἀξίως τῆς μεγάλης αὐτῆς κλήσεως συνειδητοποιοῦντες τήν ἀ π ο σ τ ο λ ή ν διά τήν ὁποίαν σᾶς ἑτοιμάζει ὁ Κύριος. Καί ἡ ἀποστολή αὕτη, ἡ κάθε ἀποστολή, περικλείει τόν σταυρόν, τό μαρτύριον, ὡς ἀποδεικνύει ἡ ἀνά τούς αἰῶνας πορεία τῶν Ἀποστόλων, τῶν Ἁγίων, τῶν Μαρτύρων τοῦ Χριστοῦ. 

Ἀφ᾽ ὅτου, ἄλλωστε, ὁ Κύριος καί Σωτήρ ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἠτιμάσθη καί ἐκρεμάσθη ἐπί τοῦ ἀτιμωτικοῦ ξύλου, Ἐ κ κ λ η σ ί α καί Σ τ α υ ρ ό ς ἀποτελοῦν μίαν ἀδιαίρετον ἑ ν ό τ η τ α καί ἔκτοτε εἶναι ἀδιανόητος ἡ μή σ υ μ π ο ρ ε ί α τῶν δύο μυστηρίων. Διότι ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ διά τούς Χριστιανούς τό ξύλον τῆς ζωῆς, διά τοῦ ὁποίου κατηργήθη ὁ προαιώνιος ἐχθρός τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ὁ διά τῆς παρακοῆς τῶν Πρωτοπλάστων ἐπεισελθών εἰς τόν κόσμον θ ά ν α τ ο ς. Τόν θάνατον ἐνίκησε μόνον ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία Του, τῆς ὁποίας μόνης δέν κατισχύουν αἱ πύλαι τοῦ ᾅδου. 

Θά ἑορτάσωμεν μεθαύριον, ἀδελφοί καί τέκνα, ἐν τῷ Ἱερῷ ἡμῶν Κέντρῳ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως καί εἰς ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Ναούς μας παγκοσμίως, τήν Παγκόσμιον Ὕ ψ ω σ ι ν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τοῦ σ η μ ε ί ο υ τούτου. Καί ὡς Κύριός μας ὑψώθη ἐπί τοῦ ξύλου, καθορῶντες καί ἡμεῖς καί βιοῦντες τό σ η μ ε ῖ ο ν τοῦ Σταυροῦ καλούμεθα νά ὑ ψ ώ μ ε θ α συνεχῶς πρός τά ἄνω, πρός τήν Χάριν καί τήν εὐλογίαν. Καί ἀλλοίμονον ἄν δέν «ὑψώμεθα» συνεχῶς. Τότε πράγματι δέν θά εἶχε νόημα καί ὁ Σταυρός καί ἡ Ἐκκλησία καί αὐτή αὕτη ἡ ζωή. Θά ἦτο μία μ ω ρ ί α ἡ διάβασίς μας ἀπό τῆς γῆς αὐτῆς. Ἡ ἐπίγειος ζωή, ἄλλωστε, ἐκκινεῖ εἰς τήν μήτραν τῆς μητρός μας, ὅπου γεννᾶται τό ἔμβρυον καί αὐξάνεται. Καί ἐπισημαίνομεν ὅτι μ ω ρ ί α εἶναι, ὅταν αὐξανώμεθα οἱ ἄνθρωποι κατά τήν ἐξέλιξιν τῆς ἐπιγείου ζωῆς καί διαμονῆς μας, μετά τήν ἔξοδον «ἐκ κοιλίας μητρός», εἰς τήν πονηρίαν, εἰς τό κακόν, εἰς τούς πειρασμικούς διαλογισμούς, εἰς τήν ἁμαρτίαν, εἰς τήν σκιάν καί τό νέφος. Δ ύ ν α μ ι ς καί σ ο φ ί α εἶναι ὅταν ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου ἐξελίσσεται ὡς ἐκείνη τοῦ «ἀνθρώπου Ἰησοῦ», διά τῆς ἀγάπης καί τῆς θυσίας, διά τῆς ἀνοχῆς τοῦ ἑτέρου καί διά τῆς ἀντοχῆς εἰς τήν δικαιοσύνην, τήν ὁποίαν μᾶς καλεῖ νά «μάθωμεν» ὁ Κύριος (πρβλ. Ἠσ. κς´ 9β). Καί μήπως δ ι κ α ι ο σ ύ ν η δέν σημαίνει καί δέν εἶναι ὁ Σταυρός, ἐπί τοῦ ὁποίου ἐσταυρώθη ὁ Κύριος διά νά μᾶς «ἐξαγοράσῃ» ἐκ τῆς ἀδικίας τοῦ κόσμου τούτου; Διά νά μάθωμεν ὅμως δικαιοσύνην πρέπει νά σταυρώσωμεν τό «ἐγώ»μας, τούς ἐγωϊσμούς καί τά πάθη μας. 

Ἀδελφοί καί Πατέρες, Εὐλογημένοι Ὀρθόδοξοι Φιλλανδοί πάσης ἡλικίας, ἰδιαιτέρως τό αὔριον, ἀγαπημένοι μας νέοι καί νέαι, 

«Ὁ λόγος ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μέν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δέ σωζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι», διδάσκει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Α΄Κορ. α´, 18). Καί συνεχίζει «ἐμοί δέ μή γένοιτο καυχᾶσθαι εἰμή ἐν τῷ Σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ, δι᾿ οὗ ἐμοί κόσμος ἐσταύρωται, κἀγώ τῷ κόσμῳ» (Γαλ. ς´, 14). 

Ἀ π ώ λ ε ι α, σ ω τ η ρ ί α, κ α ύ χ η σ ι ς, τρία βιώματα, τά ὁποῖα ἐπιθυμοῦμεν νά ἐπισημάνωμεν σήμερον, ἀπευθυνόμενοι μετά τοῦ Ἀποστόλου Παύλου εἰς τήν ἀγάπην σας. Καί τά τρία εἶναι ἰδιώματα καί βιώματα τοῦ σ τ α υ ρ ο ῦ, τοῦ κάθε σταυροῦ, ὄχι τῆς ἐξουσίας, τῆς κάθε ἐξουσίας.

Ἀπώλεια, ὅταν ἀρνώμεθα, τόν ἐπ᾽ αὐτοῦ θυσιασθέντα Κύριον καί τό παράδειγμά Του, ὡς ἔπαθεν ὁ ἀγνώμων ληστής ἀκόμη καί κατά τήν ὑστάτην ὥραν τοῦ θανάτου του, τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ δυστυχῶς, ὁρῶν μάλιστα τά γενόμενα, τήν διάρρηξιν τοῦ καταπετάσματος τοῦ Ναοῦ, τήν ἔγερσιν τῶν νεκρῶν, τό σκότος ἐφ’ὅλης τῆς γῆς. Μήπως καί πολλοί ἄνθρωποι γύρω μας δέν ἀδυνατοῦν, κινούμενοι ἀπό τό «πάθος», νά ὁμολογήσουν καί τήν ὑστάτην ἀκόμη στιγμήν τήν «πλάνην» καί περιορίζονται εἰς «ὕβρεις» καί «ἀδικίας» πρός τόν ἕτερον, τόν διαφωνοῦντα πρός τάς ἀπόψεις των, τόν ὁποῖον θεωροῦν «κλυδωνιζόμενον νήπιον», παρά τά «σημεῖα τῶν καιρῶν»; 

Σωτηρία, τό ἀντίθετον βίωμα τῆς ἀπωλείας, εἶναι ἡ συναίσθησις τῆς ἀνθρωπίνης παροδικότητος τῆς οἱασδήτινος ἐξουσίας ἤ χαρίσματος καί ἡ ἄρσις τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου καί ἡ ἀκολούθησις καί συμπορεία μετ’ Αὐτοῦ. Ὅπως ἀκριβῶς ἔπραξεν ὁ εὐγνώμων ληστής, ὁμολογήσησας, κατά τόν ἐπιθανάτιον ρόγχον, ὅτι ὁ «Ἄνθρωπος οὗτος οὐδέν ἄτοπον ἐπραξε» καί δι᾽ ἑνός ἁπλοῦ καρδιακοῦ «μνήσθητι» ἐκέρδησε τήν σωτηρίαν. 

Καί, τέλος, καύχησις. Καί εἶναι ἀληθές, ὅτι δέν ἔχομεν κάτι ἰδικόν μας, διά τό ὁποῖον θά ἠδυνάμεθα οἱ ἄνθρωποι ὅλων τῶν ἐποχῶν νά καυχηθῶμεν. Οὐδέποτε λησμονοῦμεν, ἤ πρέπει νά λησμονῶμεν, ὅτι εἴμεθα «γῆ καί σποδός», πάροικοι καί παρεπίδημοι. Ἡ καύχησίς μας ὅμως εἶναι –καί πρέπει νά εἶναι- διά τήν ἀθάνατον ψυχήν μας. Καύχησίς μας εἶναι, ὅταν θά ἠδυνάμεθα νά εἴπωμεν μετά τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, «τόν δρόμον τετελέκαμεν, τήν πίστιν τετηρήκαμεν», ἐποιήσαμεν ἀγαθόν καί ἐδώκαμεν ἀγάπην εἰς τόν πάσχοντα συνάνθρωπον, ἐποιήσαμεν «ἔργα δικαιοσύνης», συνεσταυρώθημεν τῷ Χριστῷ ἐν τῇ διακονίᾳ τοῦ «κατ’εἰκόνα» Του πλασθέντος πλησίον μας, τοῦ δημιουργήματός Του. 

Ἀδελφοί καί Πατέρες, 

Ἐπί μίαν δισχιλιετίαν ἅπαντες οἱ πιστοί ἀκόλουθοι τοῦ Κυρίου, Ἀπόστολοι, Μάρτυρες, Ἱεράρχαι, Ὅσιοι, νεομάρτυρες καί ἁπλοῖ χριστιανοί, ὡς κ α ύ χ η μ α καί σ ύ μ β ο λ ο ν τῆς δόξης τοῦ Κυρίου ἔχομεν, τιμῶμεν καί προσκυνοῦμεν τόν Σταυρόν, ὄχι ὡς μαγικόν τι «ἀλέξημα», ἀλλ’ ὡς φανεροῦντα τήν λυτρωτικήν καί ζωοποιόν θ υ σ ί α ν τοῦ ἐσταυρωμένου Χριστοῦ, τόν ἐμπραγμάτως διδάσκοντα τό ἀληθές νόημα τῆς ἐξουσίας: τήν ταπείνωσιν καί τήν προσφοράν, τάς καί ὁδηγούσας εἰς τόν Βασιλέα τῆς δ ό ξ η ς. 

Καί ἐδῶ εἰς τήν Φιλλανδίαν τοῦ Βορρᾶ, ὑψοῦται πάντοτε τό σημεῖον τοῦ σταυροῦ, εἰς τούς τρούλλους τῶν Ὀρθοδόξων καί μή Ναῶν, εἰς τούς τοίχους τῶν ἐκκλησιαστικῶν κτηρίων, εἰς τάς θύρας καί τά παράθυρα τῶν οἰκιῶν, τά ἄμφια καί τά ἱερά σκεύη, τά στήθη τῶν πιστῶν καί τῶν κληρικῶν, πᾶσα δέ Ὀρθόδοξος ἁγιαστική πρᾶξις καί λατρευτική σύναξις διά τῆς σφραγῖδος τοῦ σημείου τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπιτελεῖται. 

Ἡ καθ᾽ ἡμᾶς Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀπολύτως καί διαχρονικῶς συναρμοσθεῖσα κατά τήν ἄχρι τῆς σήμερον ἱστορικήν αὐτῆς πορείαν πρός τήν προτροπήν τοῦ Κυρίου καί Διδασκάλου αὐτῆς, «εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. ις´, 24), καρτερικῶς αἴρει τόν σταυρόν αὐτῆς, καθημερινῶς ὑψούμενον αὐτόν καθορῶσα, «ξενοδοχουμένη ἐν τῷ σμικρῷ» Φαναρίῳ, μακράν πάσης γηΐνης ἐξουσίας, ἐν ταπεινώσει καί ἀφανείᾳ «κλῶσα τόν Ἄρτον», πιστεύουσα πάντοτε ὅτι τόν Γολγοθᾶν, τόν κάθε εἴδους γολγοθᾶν, ἀκολουθεῖ ὀψέποτε, νῦν ἤ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι, ἡ Ἀνάστασις.

Τό σταυροαναστάσιμον τοῦτο β ί ω μ α μεταδίδει πάντοτε πρός πάντας καί πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν διά λόγου καί ἔργων, ἰδίᾳ δέ διά τοῦ σιωπηλοῦ παραδείγματός της, καθότι ἡ νίκη εἶναι τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου (Ἀποκ. 5,6), ὡς ἄλλωστε ἡ ἐμπειρία τῶν αἰώνων ἀποδεικνύει καθημερινῶς. 

Τό  ἴδιον αὐτό β ί ω μ α ζωῆς καί μαρτυρίας καί οὐχί ἐξουσίας μετέδωκε καί πρό ἐνενήκοντα ἐτῶν εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί τούς ὀρθοδόξους τῆς Φιλλανδίας τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον. Βίωμα οὐχί πρός ἀπώλειαν, ἀλλά πρός σωτηρίαν καί καύχησιν. Καί τό ἐλάβετε ἀδελφοί τό «τίμημα» αὐτό καί τό ηὐξήσατε καί τό ἡγιάσατε καί τό κατηξιώσατε, μαρτυροῦντες τῷ Σταυρῷ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὑψούμενοι συνεχῶς ἐκ τῶν «ἀστάτων» πρός τά «ἑστῶτα καί μένοντα», ὡς ἔπραξε, πράττει καί θά συνεχίσῃ μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων καί ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως. 

Ἀδελφοί ἠγαπημένοι καί τέκνα εὐλογημένα τῆς κατά Φιλλανδίαν Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, 

Πολλάκις εἰς τήν πορείαν τοῦ ἐπιγείου βίου μας ἕκαστος δοκιμάζεται ἐάν ἐκ π ε π ο ι θ ή σ ε ω ς, -καί μή διά «ματαίαν δόξαν», ἐπιπολαίως φέρων τήν «κλῆσιν»-, ἀκολουθῇ τό παράδειγμα τοῦ Ἐσταυρωμένου Κυρίου. Ἄλλωστε, «Χριστός ἔπαθεν ὑπέρ ἡμῶν, ἡμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν ἵνα ἐπακολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ» (πρβλ. Α ´Πέτρ. β´ ,21). 

Βεβαίως, ἡ ἀνθρωπίνη ἀδυναμία, ἐν συνδυασμῷ πρός τήν «μανίαν» τοῦ πειράζοντος, ἐνίοτε κλονίζουν τήν πίστιν καί ψύχουν τήν ἀγάπην μας πρός τόν Κύριον καί τήν ἐλπίδα καί τήν προσδοκίαν, διό καί ἀπαραίτητος τυγχάνει ἡ ὕ ψ ω σ ι ς συνεχῶς ἐνώπιόν μας τοῦ Σταυροῦ, διά νά ὑψώμεθα συνεχῶς «μέχρι καταντήσωμεν εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ... ἀληθεύοντες δέ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτόν τά πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, ὁ Χριστός, ἐξ οὗ πᾶν τό σῶμα συναρμολογούμενον καί συμβιβαζόμενον διά πάσης ἁφῆς τῆς ἐπιχορηγίας κατ᾽ ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ ἑνός ἑκάστου μέρους τήν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται εἰς οἰκοδομήν ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπῃ» (Ἐφεσ. 4,13-16). 

Ὡς μιμηταί τοῦ Κυρίου καί πάντων τῶν ἀράντων ὑπομονητικῶς τόν σταυρόν Ἁγίων μας, πίπτοντες καί ἀνορθούμενοι καθ᾽ ἡμέραν συνεχίζομεν τήν πορείαν μας, αἴροντες ἕκαστος τόν προσωπικόν σταυρόν τοῦ πάθους τοῦ ἡμετέρου καί τῶν «παθῶν» τῶν ἄλλων, ὅστις ὁδηγεῖ εἰς τό τέλος εἰς τήν ἀπόλαυσιν τῆς ἐνδόξου Ἀναστάσεως, ἐν τῇ βεβαιότητι ὅτι «οὐκ ἄξια τά παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρός τήν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς» (Ρωμ. η´, 18). 

Ἐκφράζοντες τήν ἐν Κυρίῳ χαράν, ἀλλά καί καύχησιν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί ἡμῶν διά τήν ἄχρι τοῦδε, χάριτι Θεοῦ, ὁσημέραι πρόοδον τοῦ μικροῦ μέν ἀριθμητικῶς, μεγάλης δέ πίστεως πεπλουτισμένου, ὑπό τήν συνετήν καί φιλόθεον καθοδήγησιν τῆς ὑμετέρας ἀγαπητῆς Ἱερότητος, ἀδελφέ Ἀρχιεπίσκοπε Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κύριε Λέων, Ὀρθοδόξου Φιλλανδικοῦ Λαοῦ, συγχαίρομεν ἀφ᾽ ἑνός μέν διά τήν συμπλήρωσιν ἐνενήκοντα ἐτῶν αὐτονόμου ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς καί μαρτυρίας καί πορείας, ἐν μέσῳ τῶν πολλῶν γνωστῶν μεγίστων πειρασμῶν καί δυσκολιῶν, ἀφ’ ἑτέρου δέ μνημονεύομεν ἐν εὐγνωμοσύνῃ καρδίας τούς ἀοίδιμον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιον Δ´, τόν Μεταξάκην, καί τούς εὐκλεῶς ἀρχιερατεύσαντας ἐνταῦθα ἀειμνήστους Γερμανόν, Παῦλον καί Ἰωάννην τούς Ἀρχιεπισκόπους, καί, τέλος, εὐχόμεθα ἄχρι τέλους νά ἀναδεικνύησθε, παρόντες καί ἐπιγενόμενοι, τέκνα φωτός καί ἡμέρας, καί ἐν εὐαγγελικῇ πολιτείᾳ καί συμφώνως τῷ Ὀρθοδόξῳ ἤθει καί πολιτείᾳ πορευόμενοι νά ἀξιωθῆτε πάντοτε τῆς σωτηρίας καί τῆς καυχήσεως, πρεσβείαις πάντων τῶν φιλλανδῶν Ἁγίων, «μή ἐπαισχυνόμενοι τῷ Σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά κἄν ἄλλος ἀποκρύπτῃ, ὑμεῖς φανερῶς ἐν τῷ μετώπῳ σφραγιζόμενοι, ποιοῦντες τό σημεῖον τοῦτο ἐσθίοντες καί πίνοντες, καθήμενοι, κοιταζόμενοι, ἐξανιστάμενοι, λαλοῦντες, περιπατοῦντες, ἁπαξαπλῶς ἐν παντί πράγματι» (πρβλ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Κατήχησις δ’). Ἀμήν.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΗΝ ΦΙΛΛΑΝΔΙΑ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Τήν πρωΐαν τῆς Πέμπτης, 12ης Σεπτεμβρίου, ὁ Πατριάρχης μετέβη εἰς τόν Ἱ. Καθεδρικόν Ναόν Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου (Uspenski), τόν μεγαλύτερον ἐν Βορείῳ Εὐρώπῃ Ὀρθόδοξον Ἱ. Ναόν, καί προεξῆρχεν εἰς τούς ἐκκλησιαστικούς ἑορτασμοῦς ἐπί τῇ συμπληρώσει ἐνενήκοντα ἐτῶν ἀπό τῆς ἀνακηρύξεως καί τῆς Ἐκκλησίας ταύτης ὡς Αὐτονόμου ὑπό τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. 

Κατά τήν πανηγυρικήν Θείαν Λειτουργίαν, ἡ ὁποία ἐτελέσθη μετά πάσης μεγαλοπρεπείας κατά τό τυπικόν τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας ἐπί τῇ ἀποδόσει τῆς ἑορτῆς τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, συνελειτούργησαν μετά τοῦ προεξάρχοντος Προκαθημένου οἱ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέων, καί Μητροπολῖται Ταλλίνης καί πάσης Ἐσθονίας κ. Στέφανος, Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιος, Βοστώνης κ. Μεθόδιος καί Ἑλσιγκίου κ. Ἀμβρόσιος, καί οἱ Θεοφιλ. Ἐπίσκοποι Ταρτοῦ κ. Ἠλίας, Πάρνου κ. Ἀλέξανδρος καί Γιοένσου κ. Ἀρσένιος. Κατά τήν διάρκειαν τῆς Θείας Λειτουργίας, καθ’ ἥν ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Βήματος διηκόνησαν φοιτηταί τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας ἐκ Joensuu, ἔψαλον ἡ Χορῳδία τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ καί ἡ Φιλλανδική Ὀρθόδοξος Χορῳδία Δωματίου, ἐνῷ ἐκκλησιάσθησαν οἱ ἐν Φιλλανδίᾳ Ἐξοχ. Πρέβεις τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Κύπρου, πλῆθος πιστῶν ἐκ διαφόρων περιοχῶν τῆς χώρας καί Ὀρθόδοξοι μαθηταί ἐκ τῶν Δημοσίων Σχολείων τῆς Περιφερείας Ἑλσιγκίου, ποικίλης ἐθνικῆς προελεύσεως. Παρέστησαν ἀκόμη ἐκπρόσωποι τοῦ Δήμου τῆς Πρωτευούσης, ὁ Σοφολογ. Μουφτῆς τοῦ Ἐλσιγκίου κ. Ramil Beliaiev καί ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἑβραϊκῶν Κοινοτήτων τῆς Φιλλανδίας Ἐντιμ. κ. Gideon Bolotowsky.

Ὁ Πατριάρχης, μετά τήν ἀνάγνωσιν τοῦ εὐαγγελικοῦ ἀποσπάσματος, ἀπηύθυνε πρός τούς ἐκκλησιασθέντας, ἀγγλιστί, βαρυσήμαντον ὁμιλίαν, ἀναφερθείς ἐκτενῶς εἰς τό νόημα τῆς ἑορταστικῆς ἐπετείου διά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Φιλλανδίας καί εἰς τήν σημασίαν τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξαρτήσεώς της ὡς Αὐτονόμου ἐκ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τονίσας, μεταξύ ἄλλων, ὅτι ἡ πρό ἐνενήκοντα ἀκριβῶς ἐτῶν παραχώρησις τοῦ καθεστῶτος τῆς Αὐτονομίας εἰς αὐτήν τυγχάνει ἀπόρροια τῆς μητρικῆς μερίμνης τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως πρός τάς ἐμπεριστάτους Ἐκκλησίας.

Πρό τοῦ πέρατος τῆς Θ. Λειτουργίας τόν Παναγιώτατον προσεφώνησαν οἱ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέων καί ὁ Ἐντιμ. κ. Lasse Saarinen, Πρόεδρος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ, ἀνταλλαγέντων καί ἀναμνηστικῶν δώρων μεταξύ τοῦ Πατριάρχου καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. 

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Πατριάρχης ἐπεσκέφθη τό Ὀρθόδοξον Γηροκομεῖον «Οἶκος τοῦ Ἁγίου Στεφάνου», γενόμενος δεκτός ὑπό τοῦ Προέδρου τῆς Ἐφορείας τοῦ Ἱδρύματος Αἰδεσιμολ. κ. Ἰωάννου Härkin καί μελῶν αὐτοῦ. Ἀφοῦ ἐτελέσθη σύντομος δέησις ἐν τῷ φερωνύμῳ Παρεκκλησίῳ, ὁ Πατριάρχης ηὐλόγησε τό πρός τιμήν Αὐτοῦ παρατεθέν γεῦμα ἐν τοῖς χώροις τοῦ Ἱδρύματος, κατά τήν διάρκειαν τοῦ ὁποίου ἔλαβε χώραν παραδοσιακή μουσική ἐκδήλωσις. 

Τό ἀπόγευμα, ὁ Πατριάρχης μετέβη ὁδικῶς εἰς Tikkurila, ὅπου εἰς τόν Ἱ. Ναόν Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου ἐτελέσθη σύντομος δέησις, μετά τό πέρας τῆς ὁποίας ὁ Πατριάρχης ἀπηύθυνε τόν λόγον πρός τό πυκνόν ἐκκλησίασμα, ἀναφερθείς, μεταξύ ἄλλων, εἰς τήν εὐτυχῆ σύμπτωσιν τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς προμνημονευθείσης ἐπετείου σήμερον, 12ην Σεπτεμβρίου, ἡμέραν μνήμης τοῦ Ἁγίου Αὐτονόμου. Κατόπιν Πατριαρχικῆς προτροπῆς, ὡμίλησε καί ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιος πρός τούς πιστούς τῆς σουηδοφώνου ἐνορίας ταύτης. Πρό τῆς ἀναχωρήσεώς Του ἐκ τοῦ Ἱ. Ναοῦ, ὁ Πατριάρχης, ἐν τῷ αὐλείῳ χώρῳ τούτου, ἐφύτευσε δενδρύλιον, σύμβολον εἰρήνης καί καταλλαγῆς μεταξύ τῶν ἀνθρώπων μέ διαφόρους ἐθνικάς ταυτότητας καί πολιτισμικάς καταβολάς, εἰς ἀνάμνησιν τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 90ετίας τῆς αὐτονομίας.

Εἶτα, ὁ Πατριάρχης μετέβη ἐκ Tikkurila εἰς Mellunmäki, καί προσεκύνησεν εἰς τό ἐντός ἐμπορικοῦ κέντρου εὑρισκόμενον Παρεκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου τοῦ Syväri, τό ὁποῖον, παρεκτός τῶν ἐκκλησιαζομένων μεταναστῶν, κυρίως ἐκ Ρωσσίας, ἐξυπηρετεῖ περιστασιακῶς καί τάς θρησκευτικάς ἀνάγκας τῆς Αἰθιοπικῆς παροικίας τῆς περιοχῆς, ἥτις καί ὑπεδέχθη ἐγκαρδίως τόν Ὑψηλόν ἐπισκέπτην μέ τήν χαρακτηρίζουσαν αὐτήν παραδοσιακήν ἐθιμοτυπίαν. Ὁ Πατριάρχης, κατόπιν συντόμου δεήσεως, ὡμίλησε πρός τό ἐκκλησίασμα καί ἐξεθείασε τούς εὐρεῖς, ὡς ἀπόρροιαν τῆς καθολικότητος τῆς Ἐκκλησίας, οἰκουμενικούς ὁρίζοντας τῆς τοπικῆς Ὀρθοδόξου τοιαύτης, ὡς τελούσης ἐν ἀλληλεγγύῃ, κατά τρόπον ἔμπρακτον, πρός μέλη ἑτέρων χριστιανικῶν κοινοτήτων, ὡς ἡ προειρημένη ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐρυθραίας, διά τῆς συμβολῆς της εἴς τε τήν ἐξυπηρέτησιν τῶν θρησκευτικῶν ἀναγκῶν τούτων καί εἰς τήν ὁμαλήν ἔνταξίν των εἰς τήν τοπικήν κοινωνίαν. Προσλαλιάν, ὡσαύτως, πρός τούς πιστούς ἀπηύθυνε, ἀνταποκρινόμενος εἰς Πατριαρχικήν προτροπήν, καί ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Βοστώνης κ. Μεθόδιος.

Τό ἑσπέρας, ὁ Πατριάρχης μετέβη ἐκ νέου εἰς τόν Ἱ. Καθεδρικόν Ναόν Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου (Uspenski) καί παρηκολούθησε τήν πανηγυρικήν συναυλίαν ἐπί τῇ ἀγομένῃ ἐπετείῳ μέ μουσικά ἔργα, τά ὁποῖα ἡρμήνευσαν αἱ Χορῳδίαι τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ, ἡ Φιλλανδική Ὀρθόδοξος Δωματίου, ἡ Βυζαντινή τοιαύτη, ὡς καί ἡ Παιδική καί Νεανική τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ἑλσιγκίου, παρουσίᾳ ἐκπροσώπων τῶν πολιτικῶν, στρατιωτικῶν καί δημοτικῶν ἀρχῶν, Πρέσβεων, τῶν ἐπί κεφαλῆς τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς καί τῆς Λουθηρανικῆς Ἐκκλησίας, τῶν Ἐντιμ. κκ. Atik Ali, Προέδρου τῆς Ἰσλαμικῆς Κοινότητος τῶν ἐν Φιλλανδίᾳ διαβιούντων Τατάρων, καί Anas Hajjar, Προέδρου τοῦ Ἰσλαμικοῦ Συμβουλίου τῆς χώρας, καί πλήθους φιλομούσων, οἵτινες κατέκλυσαν τόν Ἱ. Ναόν. 

Πρό τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς μουσικῆς ἐκδηλώσεως, ἐγένοντο αἱ προβλεπόμεναι ὁμιλίαι ὑπό τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέοντος καί τῆς Α.Θ. Παναγιότητος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Λέων ἐσημείωσε χαρακτηριστικῶς ὅτι ἡ σχέσις μεταξύ Μητρός Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως καί θυγατρός Ἐκκλησίας τῆς Φιλλανδίας ἐρείδεται εἰς δύο συνισταμένας, γεγονός τό ὁποῖον ἐπιτρέπει εἰς τήν τοπικήν Ἐκκλησίαν τοῦτο μέν νά τελῇ ἐν ὀργανικῇ συναφείᾳ πρός τήν Καθολικήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν λόγῳ τοῦ ὀντολογικοῦ δεσμοῦ της μετά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τοῦτο δέ νά μεριμνᾷ καί ἐργάζηται δυναμικῶς ὑπέρ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, ὁσάκις αὕτη ἀντιμετωπίζει δυσχερείας καί ἀντιξοότητας εἰς τήν οἰκουμενικήν μαρτυρίαν της πρός ἅπαντα τόν κόσμον.

Ὁ Πατριάρχης, κατά τήν ἐπίσημον ὁμιλίαν Του, ἀνεφέρθη, μεταξύ ἄλλων, εἰς τά ἱστορικά καί κανονικά προνόμια τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί, ἀφοῦ συνεχάρη τήν Ἐκκλησίαν Φιλλανδίας διά τήν ἑορταζομένην ἐπέτειον, ηὐχήθη ὅπως αὕτη προοδεύῃ καί ἀναπτύσσηται κατά πάντα ἐν Κυρίῳ, δίδουσα ἐνεργῶς καί ἀδιαλείπτως τήν Ὀρθόδοξον μαρτυρίαν της. 

Μετά τό πέρας τῆς συναυλίας, παρετέθη εἰς τό Πνευματικόν καί Πολιτιστικόν Κέντρον «Σοφία», τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ἑλσιγκίου, ἐπίσημον δεῖπνον πρός τιμήν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ὑπό τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέοντος, τῇ συμμετοχῇ ἐκπροσώπων τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί τῶν μονοθεϊστικῶν (Ἀβρααμικῶν) θρησκειῶν τῆς χώρας, Ἐξοχ. Πρέσβεων, καθώς καί διακεκριμένων προσωπικοτήτων, ἐν αἷς καί ὁ Γενικός Ἐπιτελάρχης τῆς Φιλλανδίας κ. Ari Puheloinen. 

Ὁ Πατριάρχης εἰς τήν ἀπαντητικήν εἰς τόν Ἀρχιεπίσκοπον πρόποσίν Του ἀνεφέρθη εἰς τόν δυναμισμόν τῶν ἅς ἐπεσκέφθη ἐνοριῶν, τούς νέους αὐτῶν, τήν πολυεθνικότητα ἐνίων ἐξ αὐτῶν, ὡς καί εἰς τάς ἀρίστας σχέσεις τῆς Αὐτονόμου Ἐκκλησίας πρός τήν Πολιτείαν καί τήν κοινωνίαν τῆς Φιλλανδίας, καί ἐξῇρε τήν φιλίαν καί τήν συνεργασίαν αὐτῆς μετά τῶν ἄλλων ἐν τῇ χώρᾳ Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί τό θετικόν κλῖμα εἰς τάς σχέσεις της μέ τό Ἰσλάμ καί τόν Ἰουδαϊσμόν, κατά τό πρότυπον τῆς Μητρός αὐτῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως. 

Οὕτως ἔληξε καί ἡ Δευτέρα ἡμέρα τῆς Πατριαρχικῆς ἐπισκέψεως εἰς τήν Φιλλανδίαν, ἡμέρα πλήρης ἐμπειριῶν, εὐχαρίστων διαπιστώσεων καί, κυρίως, λατρευτικῶν ἐκδηλώσεων.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΛΑΝΔΙΑΣ (ΦΩΤΟ)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Ἄφιξις τοῦ Πατριάρχου εἰς Ἑλσίγκιον καί ἐπίσκεψις Αὐτοῦ 

εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Φιλλανδίας (11-13 Σεπτεμβρίου 2013) 

Ἀνταποκρινόμενος εἰς σχετικήν πρόσκλησιν τῆς Αὐτονόμου Ἐκκλησίας τῆς Φιλλανδίας ἡ Α.Θ. Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, ἅμα τῷ πέρατι τῆς Πατριαρχικῆς Ἐπισκέψεως εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἐσθονίας, μετέβη ἀτμοπλοϊκῶς ἐκ Ταλλίνης εἰς Ἑλσίγκιον τήν πρωΐαν τῆς 11ης Σεπτεμβρίου 2013, προκειμένου νά προεξάρχῃ εἰς τούς ἑορτασμούς ἐπί τῇ συμπληρώσει ἐνενήκοντα ἐτῶν ἀπό τῆς ἀνακηρύξεως καί τῆς Ἐκκλησίας ταύτης ὡς Αὐτονόμου ὑπό τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. 

Συνοδοί τοῦ Πατριάρχου κατά τήν ἐπίσκεψιν ταύτην εἶναι οἱ αὐτοί καί εἰς τήν ἐπίσκεψίν Του εἰς Ἐσθονίαν.

Τόν Πατριάρχην, κατά τήν διαπεραίωσιν Αὐτοῦ, συνώδευσαν ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέων μετά τῆς περί αὐτόν Ἱεραρχίας, καί ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ταλλίνης καί πάσης Ἐσθονίας κ. Στέφανος μετά τῶν ἐπισκόπων αὐτοῦ. 

Εὐθύς μετά τήν ἄφιξίν Του εἰς Φιλλανδίαν, ὁ Πατριάρχης μετέβη εἰς τόν ἐν Ἑλσιγκίῳ Ἱ. Ναόν τῆς Ἁγίας Τριάδος, τόν ἀρχαιότερον Ὀρθόδοξον Ναόν τῆς περιοχῆς καί ἐνοριακόν Ναόν τῆς ἐν τῇ πόλει Ρωσσοφώνου Κοινότητος τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ἔνθα ἐτελέσθη ἐπίσημος Δοξολογία, παρουσίᾳ τῶν Πρέσβεων τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Κύπρου ἐν τῇ χώρα ταύτῃ Ἐξοχ. κκ. Χρήστου Κοντοβουνήσιου καί Φιλίππου Κρητιώτου. 

Τόν Ὑψηλόν ἐπισκέπτην προσεφώνησαν ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέων, ἐκφράσας τήν χαράν τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας διά τήν τιμητικήν παρουσίαν τοῦ Παναγιωτάτου εἰς τούς ἑορτασμούς τῆς ἑνενηκονταετίας, καί ὁ Ἐντιμ. Κ. Herman Merras, Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὅστις προσέφερεν εἰς τόν Πατριάρχην ἀντίγραφον τῆς ἱ. εἰκόνος τῆς Παναγίας τῆς Konevitsa. 

Ὁ Παναγιώτατος, ἀντιφωνήσας, ἐξέφρασε τήν χαράν Του διότι ἠξιώθη διά μίαν εἰσέτι φοράν νά ἐπισκεφθῇ τήν εὐλογημένην ταύτην χώραν καί ἐπεδαψίλευσε τήν Πατριαρχικήν εὐλογίαν Του εἰς τούς πολυπληθεῖς πιστούς τῆς Κοινότητος ταύτης. 

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Πατριάρχης παρεκάθησεν εἰς παρατεθέν ὑπό τῆς Ἐνορίας τοῦ Καθεδρικοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἑλσιγκίου γεῦμα ἐν τῷ ἑστιατορίῳ «Farouge», ἰδιοκτησίας Ὀρθοδόξων ἐνοριτῶν ἐκ Λιβάνου, τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρ. κ. Markku Salminen, Ἱερατικῶς Προϊσταμένου αὐτῆς, προσφωνήσαντος τόν Πατριάρχην, Ὅστις ἀπηύθυνε χαιρετισμόν πρός τούς ἐκλεκτούς συνδαιτυμόνας. 

Μετά τήν ἐγκατάστασιν τῆς Α.Θ.Παναγιότητος καί τῆς τιμίας Συνοδείας Αὐτῆς ἐν τῷ Ξενοδοχείῳ Kalastajatorppa, ἐπηκολούθησε τό ἀπόγευμα τῆς ἰδίας μετάβασις ὁδικῶς εἰς τό δυτικῶς τοῦ Ἑλσιγκίου εὑρισκόμενον προάστειον Espoo, ἔνθα ἐπραγματοποιήθη Οἰκουμενική Συνάντησις ἐν τῷ Λουθηρανικῷ Καθεδρικῷ Ναῷ τῆς περιοχῆς, ἕδρᾳ τῆς ἐν ἔτει 2004 συσταθείσης Λουθηρανικῆς Ἐπισκοπῆς Δυτικῶν Συνοικιῶν καί περιχώρων Ἑλσιγκίου. Τήν ἐκδήλωσιν, τήν ἐπιμέλειαν τῆς ὁποίας ἔσχεν ὁ Αἰδεσιμολ. Πρεσβ. κ. Heikki Huttunen, ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Φιλλανδίας, παρηκολούθησε τό σύνολον σχεδόν τῶν Ἐπισκόπων τῆς Λουθηρανικῆς Ἐκκλησίας τῆς χώρας, ὡς καί ἐκπρόσωποι τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς καί τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας. 

Κατόπιν τῆς ἀναπεμφθείσης συντόμου δεήσεως, τόν Πατριάρχην προσεφώνησεν ὁ Σεβ. Λουθηρανός Ἀρχιεπίσκοπος Τούρκου καί πάσης Φιλλανδίας κ. Kari Makinen, ὡς καί ὁ Ρωμαιοκαθολικός Ἐπίσκοπος Ἑλσιγκίου καί Πρόεδρος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Φιλλανδίας Mgr Teemu Sippo, οἵτινες ἐξῇρον τήν πρωτοπόρον συμβολήν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἴς τε τά διαχριστιανικά δρώμενα καί εἰς τήν ἐνασχόλησιν μέ τά φλέγοντα οἰκολογικά ζητήματα τού πλανήτου.

Ὁ Πατριάρχης, ἀντιφωνήσας, ηὐχαρίστησεν ἅπαντα τά μέλη τοῦ Συμβουλίου διά τήν ὑποδοχήν καί τήν εὐκαιρίαν συμπνευματισμοῦ καί ἀπηύθυνεν αὐτοῖς ὁμιλίαν, ἀναφερθείς ἐκτενῶς εἰς τό φαινόμενον τοῦ θρησκευτικοῦ φονταμενταλισμοῦ καί εἰς τήν μαρτυρίαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τήν Οἰκουμενικήν Κίνησιν καί γενικώτερον εἰς τόν σύγχρονον κόσμον.

Ἀκολούθως, ὁ Πατριάρχης ἀνεχώρησεν ἐξ Espoo ὁδικῶς διά τόν συνοικισμόν τοῦ Δήμου Espoo Tapiola, ἔνθα εἰς τόν ἐγκαινιασθέντα ἐν ἔτει 1998 καί διακρινόμενον διά τήν πλουσίαν ἐνοριακήν ζωήν καί τό πολυεθνικόν ἐκκλησίασμά του Ἱ. Ναόν τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ Ἀλάσκας [φωτογραφίες] προέστη συντόμου δεήσεως, καθ’ ἥν συμπροσηυχήθη, μεταξύ ἄλλων, καί ἡ ἀδελφότης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Lintula ὑπό τήν ἡγεσίαν τῆς Ἡγουμένης αὐτῆς μοναχῆς Μιχαήλας. Εἰς τό τέλος τῆς δεήσεως, ὁ Πατριάρχης ἀπηύθυνε τόν λόγον πρός τούς πολυπληθείς πιστούς, οἱ ὁποῖοι, ὁμοῦ μετά τῶν τέκνων αὐτῶν, κατέκλυσαν μέχρι τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τόν Ἱ. Ναόν διά νά λάβουν τήν εὐχήν τοῦ Προκαθημένου τῆς Ὀρθοδοξίας.

Τό ἑσπέρας, ἐδόθη δεξίωσις πρός τιμήν τῆς Α.Θ. Παναγιότητος εἰς τήν Πρεσβευτικήν κατοικίαν τῆς Ἑλλάδος ἐν Ἑλσιγκίῳ, τῇ συμμετοχῇ, μεταξύ ἄλλων προσωπικοτήτων, ἐκπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς χώρας καί τῶν Ἐξοχ. Πρέσβεων τῆς Τουρκίας, τῆς Ἐσθονίας, τῆς Γαλλίας, τῆς Ἰσλανδίας, τῆς Κύπρου καί τῆς Σλοβακίας, ἀνταλλαγεισῶν καί τῶν νενομισμένων τῇ περιστάσει προσφωνήσεων μεταξύ τοῦ Ἕλληνος Πρέσβεως καί τοῦ Πατριάρχου. 

Σημειοῦται ὅτι, τήν πρωΐαν τῆς Παρασκευῆς, 13ης ἰδίου, ἡ Α.Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης θά γίνῃ δεκτός ἐν τῷ Προεδρικῷ Μεγάρῳ ὑπό τοῦ Ἐξοχ. Προέδρου τῆς Φιλλανδίας κ. Sauli Niinistö.